ФИЛОСОФ: Иә, бұл әлем таңқаларлықтай қарапайым және өмірдің өзі де сондай.

ФИЛОСОФ: Иә, әрине.

ФИЛОСОФ: Ха-ха.

ЖАС ЖІГІТ: Мен бе?

ФИЛОСОФ: Сіз маған өте жас көрінесіз, бірақ жаңа ғана тартылған құдық суын ішіп көрдіңіз бе?

ЖАС ЖІГІТ: Демек, бұл қоршаған ортаның өзгеруінен туындаған иллюзия ғой.

ЖАС ЖІГІТ: Менің қандай екендігімде ме?

ЖАС ЖІГІТ: Батылдық па?

ФИЛОСОФ: Иә, бұл батылдық мәселесі.

ЖАС ЖІГІТ: Бәрі де ме, ешбір ерекшеліксіз бе?

ФИЛОСОФ: Ешқандай ерекшеліксіз.

ФИЛОСОФ: Және сонымен бірге, сіз өзгергіңіз келеді.

ФИЛОСОФ: Сіз маған өзімнің студенттік кезімді еске түсіресіз, ол кезде мен де шындықты іздеп, философтарды аралап жүрген қызба жас жігіт едім...

ЖАС ЖІГІТ: Жақсы, сонда бұл «басқа философия» дегеніміз не?

ЖАС ЖІГІТ: Демек, сіздің теорияларыңыз алғашында грек философиясынан емес, Адлер психологиясы тұрғысынан жасалған ба?

ФИЛОСОФ: Иә, солай.

ЖАС ЖІГІТ: Жақсы, ендеше бастайық.

ФИЛОСОФ: Иә, әркім, ешбір ерекшеліксіз.

ФИЛОСОФ: Бұған жауап ретінде, мен сізден неге адамдар өзгере алмайды деп соншалықты табандылықпен айтып тұрғаныңызды сұрар едім.

ФИЛОСОФ: Оның сыртқа шыға алмауының себебі неде деп ойлайсыз?

ФИЛОСОФ: Неге болмасқа?

ФИЛОСОФ: Хмм.

ЖАСӨСПІРІМ: Не!

ФИЛОСОФ: Кем дегенде, мен басқа адам болғым келмейді және өзімді осы қалпымда қабылдаймын.

ЖАСӨСПІРІМ: Өзіңізді қалай болсаңыз, солай қабылдайсыз ба?

ФИЛОСОФ: Неліктен ақылға қонымсыз?

ФИЛОСОФ: Мен оны мойындамаймын.

ЖАСӨСПІРІМ: Неге?

ЖАСӨСПІРІМ: Өзіне пайдалы?

ЖАСӨСПІРІМ: Мұның маған қандай қатысы бар?

ЖАСӨСПІРІМ: Жақсы, бірақ қысқарақ болсыншы.

ЖАСӨСПІРІМ: Өмір салты?

ЖАСӨСПІРІМ: Ойлау мен іс-әрекеттің бейімділігі?

ЖАСӨСПІРІМ: Олардың әлемге деген көзқарасы ма?

ЖАСӨСПІРІМ: Өз еркімен таңдайтын?

ЖАСӨСПІРІМ: Демек, мен тек бақытсыз болуды ғана емес, тіпті осы бір қисық тұлғаны да өзім таңдадым ба?

ФИЛОСОФ: Әбден мүмкін.

ФИЛОСОФ: Адлер психологиясының көзқарасы бойынша, бұл шамамен он жаста болады.

ЖАСӨСПІРІМ: Енді маған оны басынан таңдай аласың деп отырсыз ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Нақтырақ не айтқыңыз келеді?

ЖАСӨСПІРІМ: Адам өзгергісі келеді, бірақ өзгеруден қорқады ма?

ФИЛОСОФ: Сізге қосымша түсініктеме керек пе?

ФИЛОСОФ: Иә.

ФИЛОСОФ: Дұрыс.

ФИЛОСОФ: Жоқ, қателескен жоқсыз.

ЖАСӨСПІРІМ: Өзгермеу үшін сылтау ма?

ЖАСӨСПІРІМ: Мен оның сезімін жақсы түсінемін.

ЖАСӨСПІРІМ: Бірақ мүмкін оның армандары күйреп қалар.

ЖАСӨСПІРІМ: Менің өмірім дәл осы сәтте анықтала ма?

ФИЛОСОФ: Иә, өйткені өткен шақ жоқ.

Бүгін жас жігіт бұлแปลก философтың теорияларын тас-талқан етіп, бәріне біржола нүкте қоюды ұйғарды.

ЖАС ЖІГІТ: Өйткені бұл факт — менің бойымда шынымен де ешқандай артықшылық жоқ.

ЖАС ЖІГІТ: Мен өзімді жақсы көрмеуге бел будым дейсіз бе?

ФИЛОСОФ: Кемшіліктеріңізді осылай тізбектегенде, бұл сізге қандай көңіл-күй сыйлайды?

ЖАС ЖІГІТ: Не айтқыңыз келіп тұр?

ФИЛОСОФ: Иә, солай айтуға да болады.

ЖАС ЖІГІТ: Хмм.

ЖАС ЖІГІТ: Шынымен де солай.

ЖАС ЖІГІТ: Ынталандыру?

ЖАС ЖІГІТ: Иә, бұл анық, енді оның оған еш пайдасы жоқ.

ЖАС ЖІГІТ: Бұл не дегеніңіз?

ЖАС ЖІГІТ: Мәссаған...

ЖАС ЖІГІТ: Егер сіз шынымен жалғыз болсаңыз, яғни ғаламда мүлдем жалғыз болсаңыз, сіз тұлға болмас па едіңіз және жалғыздықты да сезінбес пе едіңіз?

ЖАС ЖІГІТ: Бірақ онда мұны: «егер адам ғаламда жалғыз өмір сүре алса, оның мәселелері жоғалып кетер еді» деп қайта тұжырымдауға болады ғой, солай ма?

ЖАС ЖІГІТ: Соны тағы бір рет айта аласыз ба?

ФИЛОСОФ: Олай болса, бәрін нақтырақ түсіндіру керек сияқты.

ФИЛОСОФ: Бұл қандай сезімдер, нақтырақ айтсаңыз?

ЖАС ЖІГІТ: Мәссаған, мұны білмеппін.

ЖАС ЖІГІТ: Құндылық бағасы?

ФИЛОСОФ: Бұл — адамның өз құндылығы жоқ екенін немесе оның құндылығы өте аз екенін сезінуі.

ЖАС ЖІГІТ: Ммм, жақсы...

ЖАС ЖІГІТ: Жақсы, мен ойлағаннан гөрі кішірек екенсіз.

ЖАС ЖІГІТ: Жақсы, бірақ бұл...

ЖАС ЖІГІТ: Кемістік емес пе?

ЖАС ЖІГІТ: Бұл не деген сөз?

ЖАС ЖІГІТ: Басқаша айтқанда, біз азап шегіп жүрген кемістік сезімдері — объективті фактілер емес, субъективті интерпретациялар ма?

ЖАС ЖІГІТ: Жаңа өмір салтын таңдауға болады деген уәж бе?

ЖАС ЖІГІТ: Иә; он сегіз градустық құдық суы.

ЖАСӨСПІРІМ: Хмм.

ЖАСӨСПІРІМ: Иә, ондай аспектінің бары анық.

ЖАСӨСПІРІМ: Сонымен, жеңіс пен жеңіліске байланып қалғанда, дұрыс таңдау жасау қабілетінен айырыласыз ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Ұмытайын десем де ұмыта алмаймын.

ЖАСӨСПІРІМ: Менің өмірлік міндеттерім?

ЖАСӨСПІРІМ: Қандай мақсаттар?

ФИЛОСОФ: Және бұл мақсаттарға Адлер «өмірлік міндеттер» деп атайтын нәрселерге қарсы тұру арқылы қол жеткізуге болады.

ЖАСӨСПІРІМ: Олай болса, өмірлік міндеттер дегеніміз не?

ЖАСӨСПІРІМ: Тұлғааралық қатынастардағы қашықтық пен тереңдік?

ЖАСӨСПІРІМ: Нақтырақ айта аласыз ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Жалпы алғанда, солай шығар.

ЖАСӨСПІРІМ: Иә, бұл өте шындық.

ФИЛОСОФ: Осы кезеңдегі тұлғааралық қатынастарда сүрінетіндер — <span data-term="true">«NEET-тер»</span> (білімі, жұмысы немесе кәсіби даярлығы жоқ жастар) немесе <span data-term="true">«тұйықталғандар»</span> (үйден шықпай, қоғамнан оқшауланған адамдар) деп аталатын адамдар.

ФИЛОСОФ: Сізде жақын досым деп атай алатын адамыңыз бар ма?

ЖАСӨСПІРІМ: Мен үшін жақын дос табу мүмкін бе?

ЖАСӨСПІРІМ: Хмм...

ЖАСӨСПІРІМ: Мен сіздің досыңызбын ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Иә, оған амал жоқ шығар.

ЖАСӨСПІРІМ: Жақсы.

ЖАСӨСПІРІМ: Сонымен, не істеуге болады?

Жасөспірім әлі де олардың шынайы мағынасын түсінуге тырысып жатты.

ЖАСӨСПІРІМ: Ха-ха, егер мен ұнатпайтын адамдарды іздейтін болсақ, кандидаттардан кенде емеспін.

ФИЛОСОФ: А мырзамен тұлғааралық қатынастан аулақ болу үшін.

ЖАСӨСПІРІМ: Иә, бұл таныс естіледі.

ЖАСӨСПІРІМ: Жақсы...

ЖАСӨСПІРІМ: Ол не?

ФИЛОСОФ: Сіздің өмір салтыңызды басқа ешкім емес, өзіңіз таңдағаныңыз туралы факт.

ЖАСӨСПІРІМ: А-а-а!

ЖАСӨСПІРІМ: Тағы да батылдық па!

ФИЛОСОФ: Мен бұған Адлериандық психология <span data-term="true">«иелену психологиясы»</span> (адамның не нәрсемен туылғанына мән беру) емес, <span data-term="true">«қолдану психологиясы»</span> (адамның қолында барын қалай пайдаланатынына мән беру) екенін қосамын.

ЖАСӨСПІРІМ: Демек, бұл мына тұжырым: «Маңыздысы адамның немен туылғаны емес, сол жабдықты қалай қолданатынында».

ЖАСӨСПІРІМ: Адлерлік психология — бұл батылдық психологиясы, әрі сонымен бірге пайдалану психологиясы...

ФИЛОСОФ: Неге олай ойлайсыз?

ФИЛОСОФ: Сонымен, сіз менің нақты қадамдар ұсынғанымды қалайсыз ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Сіз бұдан қашып тұрған жоқсыз ба, иә?

ЖАСӨСПІРІМ: Батылдық туралы емес пе?

ФИЛОСОФ: Бір шешімге келдіңіз бе?

ФИЛОСОФ: Мысалы, не нәрсе?

ФИЛОСОФ: Сонымен, сіз соңында не істедіңіз?

ФИЛОСОФ: Ата-анаңыздың қалауына сәйкес қай университетке баратыныңызды шешкенде, ата-анаңызға қатысты қандай сезімде болдыңыз?

ФИЛОСОФ: Олардың сізді мойындауына қол жеткізе аласыз ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Мойындалуға деген құштарлықты жоққа шығарады ма?

ФИЛОСОФ: Неге?

ЖАСӨСПІРІМ: Сый-сыяпат пен жазалау арқылы тәрбиелеу?

ЖАСӨСПІРІМ: Не айтқыңыз келіп тұр?

ЖАСӨСПІРІМ: Бұл нені білдіреді?

ЖАСӨСПІРІМ: Жоқ, бірақ ол...

ЖАСӨСПІРІМ: Сонымен, мен эгоист болуым керек пе?

ЖАСӨСПІРІМ: Кімнің міндеті?

ЖАСӨСПІРІМ: Сіз мұны бала істеуі керек нәрсе деп тұрсыз ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Иә, болмас еді.

ЖАСӨСПІРІМ: Оларды қалай ажыратуға болады?

ЖАСӨСПІРІМ: Сонымен бітті ме?

ЖАСӨСПІРІМ: Бұл әрекет мәжбүрлеу емес пе?

ЖАСӨСПІРІМ: Сонда сіз оны мақтамайсыз да, ұрыспайсыз ба?

ФИЛОСОФ: Жоқ, мен оны мойындамаймын.

ЖАСӨСПІРІМ: Неге?

ЖАСӨСПІРІМ: Не дедіңіз?

ЖАСӨСПІРІМ: Мен бұнымен келісе алмаймын.

ЖАСӨСПІРІМ: Ммм, солай десе де болатын шығар.

ЖАСӨСПІРІМ: «Рақмет» деймін.

ЖАСӨСПІРІМ: Бар болғаны осы ма?

ЖАСӨСПІРІМ: Сонда басқа біреу «жақсы» деп баға берсе, үлес қосқанымды сезінбеймін бе?

ЖАСӨСПІРІМ: Неліктен?

ЖАСӨСПІРІМ: Адам өзінің құнды екенін сезінгенде?

ЖАСӨСПІРІМ: Қоғамға пайдалы болу?

ЖАСӨСПІРІМ: Иә, рақмет.

ФИЛОСОФ: Сонымен, ойыңызды жинақтадыңыз ба?

ФИЛОСОФ: Мен бұны үзілді-кесілді жоққа шығарамын.

ЖАСӨСПІРІМ: Қалайша?

ЖАСӨСПІРІМ: Әрине!

ЖАСӨСПІРІМ: Бұл — тым шетін мысал, күнделікті өмір басқаша.

ФИЛОСОФ: Жоқ, бәрі бірдей.

ЖАСӨСПІРІМ: Мен бастауым керек пе?

ФИЛОСОФ: Иә.

ФИЛОСОФ: Неліктен өзіңізді құнды сезінбейтініңізді сөзбен сипаттап бере аласыз ба?

ФИЛОСОФ: Солай болса да, меніңше, ата-анаңызбен, бастығыңызбен, кіші әріптестеріңізбен және басқа да адамдармен қарым-қатынасыңыз — тік бағытта.

ЖАСӨСПІРІМ: Сонда екеуінің бірін — не тік, не көлденең қарым-қатынасты таңдау керек дегеніңіз бе?

ЖАСӨСПІРІМ: Сонда мен достарыммен де тік қарым-қатынаста болғаным ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Хмм!

ЖАСӨСПІРІМ: Мұның несі жауапсыздық?

ФИЛОСОФ: Сонда сіздің ешқандай жауапкершілігіңіз жоқ па?

ЖАСӨСПІРІМ: Осы жерден бастай аламын ба?

ЖАСӨСПІРІМ: ...

ФИЛОСОФ: Мен қателесіп тұрмын ба?

ФИЛОСОФ: Нақты неден қорқасыз?

ФИЛОСОФ: Сонымен, қазір бұл туралы не ойлайсыз?

ФИЛОСОФ: Неліктен өзімізді уайымдайтынымыз туралы ойландыңыз ба?

ФИЛОСОФ: Қай уақытта өзіңіз туралы шектен тыс ойлайтыныңызды (self-conscious) сезінесіз?

ЖАСӨСПІРІМ: Бұл бізді қайда апарады?

ЖАСӨСПІРІМ: Жақсы, олай болса бастайық!

ЖАСӨСПІРІМ: Бұл — күлкіге қалмауға, ақымақ көрінбеуге деген шынайы тілек.

ЖАСӨСПІРІМ: Олай болса, мен не істеуім керек?

ЖАСӨСПІРІМ: Иә, әрине.

ЖАСӨСПІРІМ: Өзін-өзі мақұлдау емес, өзін-өзі қабылдау ма?

ЖАСӨСПІРІМ: Демек, тіпті алпыс пайыз болсаң да, пессимист болудың қажеті жоқ па?

ФИЛОСОФ: Мұнда мен <span data-term="true"> позитивті мойынсұну </span> (өзің өзгерте алмайтын шындықты байыппен қабылдау) терминін қолданамын.

ЖАСӨСПІРІМ: Позитивті мойынсұну?

ЖАСӨСПІРІМ: Өзгерте алатын нәрсе және өзгерте алмайтын нәрсе.

ЖАСӨСПІРІМ: Шындықты нық ұғыну ...

ЖАСӨСПІРІМ: Банктік қаржыландыру солай жұмыс істейді, меніңше.

ФИЛОСОФ: Керісінше, Адлер психологиясы тұрғысынан алғанда, тұлғааралық қатынастардың негізі кредиттік сенімге емес, шартсыз сенімге құрылады.

ФИЛОСОФ: Сіз үшін мұндайды істеу өте қиын боларына сенімдімін.

ЖАСӨСПІРІМ: Жақсы, солай-ақ болсын.

ЖАСӨСПІРІМ: Сонда мұнда да міндеттерді бөлу керек пе?

ЖАСӨСПІРІМ: Жақсы, бұл жағдайға байланысты шығар.

ФИЛОСОФ: Жоқ, кез келген жағдайда сіз оның опасыздық жасағаны туралы көптеген айғақтар табасыз.

ЖАСӨСПІРІМ: Мм.

ЖАСӨСПІРІМ: Өзгелерге үлес қосу?

ЖАСӨСПІРІМ: Сонда «үлес қосу» дегеніңіз — өзін-өзі құрбан ету рухын көрсету және айналаңыздағыларға қызмет ету ме?

ЖАСӨСПІРІМ: Өзгелерге үлес қосу — өзің үшін бе?

ЖАСӨСПІРІМ: Онда сіз өзгелерге үлес қосу деп санайтын нәрсеге нақты мысалдар келтірсеңіз екен.

ЖАСӨСПІРІМ: Сіз жұмыстың мәні — өзгелерге үлес қосу деп тұрсыз ба?

ФИЛОСОФ: Бірақ не?

ЖАСӨСПІРІМ: Жақсы, сол жағдайда солай болуы мүмкін.

ЖАСӨСПІРІМ: Жақсы...

ЖАСӨСПІРІМ: Мен сізден озып бара жатқаным ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Иә, бұл маған таныс естіледі.

ЖАСӨСПІРІМ: Өмір үйлесімі?

ЖАСӨСПІРІМ: Қызық екен.

ЖАСӨСПІРІМ: Олар тек өздерінің сөйлеу мәнеріне ғана алаңдай ма?

ЖАСӨСПІРІМ: Бірақ бұл адамның табиғаты ғой!

ЖАСӨСПІРІМ: Сіз кекештіктен зардап шегетін адамдарға осындай қатал ойды шынымен айттыңыз ба?

ЖАС ЖІГІТ: Сіз бүкіл өмірі тек жұмыстан тұратын адамдарды айтып тұрсыз ба?

ФИЛОСОФ: Иә, бұл маңызды түйткіл.

ФИЛОСОФ: Дәл солай.

ЖАС ЖІГІТ: Онда айтыңызшы: соңында бақытты болдыңыз ба?

ФИЛОСОФ: Әрине.

ЖАС ЖІГІТ: Бұған қалай сенімді бола аласыз?

ЖАС ЖІГІТ: Сіз бұған дейін айтқан «басқаларға үлес қосуды» меңзеп тұрсыз ба?

ЖАС ЖІГІТ: Үлестің көзге көрінуі міндетті емес пе?

ЖАС ЖІГІТ: Бірақ, бірақ бұл...

ФИЛОСОФ: Бірдеңе дұрыс емес пе?

ЖАС ЖІГІТ: Демек, менің бақытсыз болуымның себебі — менде үлес қосу сезімі жоқ болғаны ма?

ФИЛОСОФ: Дұрыс айтасыз.

ЖАС ЖІГІТ: Сіз мойындалуға деген құштарлықты үлес қосу сезімін алудың бір құралы деп тұрсыз ба?

ФИЛОСОФ: Солай емес пе?

ЖАС ЖІГІТ: Демек, адамда еркіндік болғанда ғана бақыт бола ма?

ЖАС ЖІГІТ: Сіз мойындалуға деген құштарлықты ешқашан мақұлдамайсыз ба?

ЖАС ЖІГІТ: Демек, егер адамда қауымдастық сезімі болса, мойындалуға деген құштарлық жоғалып кете ме?

ФИЛОСОФ: Ал сіз үшін ол не?

ЖАС ЖІГІТ: Теріс мінез-құлық?

ЖАС ЖІГІТ: Олар неге олай істейді?

ЖАС ЖІГІТ: Демек, бұзақылық жасайтын балалар да оңай артықшылыққа ұмтылып жүр ме?

ЖАС ЖІГІТ: Олардың ұрысқанының кесірінен ол теріс мінез-құлқын тоқтатпай ма?

ФИЛОСОФ: Адлер психологиясы осы тұста <span data-term="true">«қалыпты болу батылдығы»</span> деген сөздерге баса назар аударады.

ЖАС ЖІГІТ: Қалыпты болу батылдығы?

ЖАС ЖІГІТ: Демек, сіз маған қалыпты болуым керек деп тұрсыз ба?

ЖАС ЖІГІТ: Бірақ...

ФИЛОСОФ: Сіз қалай болғанда да ерекше болғыңыз келе ме?

ФИЛОСОФ: Сонымен, сіздің айтпағыңыз — адамға өмірде асқақ мақсаттар керек қой.

ЖАС ЖІГІТ: Әрине, бұл анық нәрсе ғой!

ЖАС ЖІГІТ: Жақсы, онда сіздің өмір туралы бейнеңіз қандай?

ЖАСӨСПІРІМ: Сәттер тізбегі?

ЖАСӨСПІРІМ: Сонда өмірді жоспарлаудың немесе мансапты жоспарлаудың қажеті жоқ па?

ФИЛОСОФ: Оның несі айып?

ФИЛОСОФ: Яғни, басқаша айтқанда, олар шыңға шығуды мақсат еткен тау шыңдаушылары сияқты өз жолдарында қиындықтарға төзіп келді ме?

ЖАСӨСПІРІМ: Әрине!

ЖАСӨСПІРІМ: Олар өз мақсаттарына солай жете ме?

ЖАСӨСПІРІМ: Тек қазіргі сәтте билей алсаң, сол жеткілікті ме?

ЖАСӨСПІРІМ: Басқаша айтқанда, егер мақсат заңгер болу болса, оған барынша тез әрі тиімді жеткен дұрыс.

ЖАСӨСПІРІМ: Өйткені ол жолдың ортасында ма?

ЖАСӨСПІРІМ: «Қалыптасып жатқан нәрсе» — «қалыптасып қойған нәрсе» ме?

ФИЛОСОФ: О, мен риза болар едім.

ФИЛОСОФ: Сіз не артыңызды, не алдыңды көре алмайсыз ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Дәл солай, көре алмаймын!

ЖАСӨСПІРІМ: Жарқыраған прожектор ма?

ЖАСӨСПІРІМ: Бірақ...

ЖАСӨСПІРІМ: Егер сіз солай айтсаңыз, Адлер ұсынып отырған өмір салты да хикаяның бір түрі ғой.

ЖАСӨСПІРІМ: Ынтамен және адал өмір сүру ме?

ЖАСӨСПІРІМ: Сәттерді ме?

ЖАСӨСПІРІМ: Ынталы бол, бірақ тым салмақты болма.

ЖАСӨСПІРІМ: Аяқталған ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Сонда, егер мен осында және қазір ынтамен өмір сүрген болсам, сол сәттер әрқашан аяқталған болып санала ма?

ЖАСӨСПІРІМ: Жалғастырыңыз.

ЖАСӨСПІРІМ: О, жарайды!

ЖАСӨСПІРІМ: Сіз не айтып тұрсыз?

ФИЛОСОФ: Ол не екен?

ЖАСӨСПІРІМ: Өмір мағынасыз ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Иә!

ЖАСӨСПІРІМ: Толықтай келісемін!

ФИЛОСОФ: Содан кейін Адлер: «Жалпы алғанда өмірдің мәні жоқ», — дей отырып, жалғастырады: «Өмірдің қандай да бір мәні болса, оны әрбір жеке тұлға өзі беруі керек».

ЖАСӨСПІРІМ: Бағдаршам жұлдыз ба?

ЖАСӨСПІРІМ: Ол жұлдыз қайда?

ФИЛОСОФ: Ол — басқаларға үлес қосу.

ЖАСӨСПІРІМ: Егер төбемде, аспанда басқаларға үлес қосу жұлдызы жарқырап тұрса, менің қасымда әрқашан бақыт пен серіктестерім болады.

ЖАСӨСПІРІМ: Басқа ешкім білмейтін «бір жерге»!

ЖАС ЖІГІТ: Ол не?

ФИЛОСОФ: Бір адамның күші өте зор, яғни «менің күшім шексіз зор».

ЖАС ЖІГІТ: Мұныңыз нені білдіреді?

ЖАС ЖІГІТ: Иә, бұл маған шынымен керек болды!

ФИЛОСОФ: Саған да рақмет.

Осы философиялық түсініктерден шабыт алған, «барлық мәселелер — тұлғааралық қарым-қатынас мәселелері», «адамдар дәл осы сәттен бастап өзгеріп, бақытты бола алады» және «мәселе қабілетте емес, батылдықта» деп жариялайтын Адлер психологиясы сол бір шатасқан жас жігіттің дүниетанымын түбегейлі өзгертті.

Адлердің қарапайым және әмбебап идеяларының бір қыры — оның кейбір сөздері ақылға қонымды болып көрінгенімен, кейде оларды мүлдем іске аспайтын, идеалистік теориялар ретінде қабылдауға болады.

Соған сәйкес, бұл кітапта оқырманның көкейінде туындауы мүмкін күмәндарға назар аудару мақсатында мен философ пен жас жігіт арасындағы диалог форматын таңдадым.

Қорытындылай келе, мені өзінен әлдеқайда жас болсам да, ешқашан шәкірт ретінде емес, дос ретінде ашық қарсы алған Ичиро Кишимиге; әр қадамымда табанды қолдау көрсеткен редактор Йошифуми Какиучиге және ең бастысы, осы кітаптың барлық оқырмандарына терең алғысымды білдіремін.

Сіздерге үлкен рақмет.

Фумитаке Кога

Көптеген адамдар философияны түсіну қиын деп ойласа да, Платонның диалогтарында ешқандай арнайы терминдер жоқ.

Адамның соңында даналыққа жете ме, жоқ па, ол маңызды емес.

Платонның диалогтарын бүгін оқыған адам, мысалы, батылдық туралы диалогтың ешқандай қорытындысыз аяқталатынына таңғалуы мүмкін.

Сол кезде мен көптеген жастарды жолықтырдым.

Осы жастардың барлығы шыншыл өмір сүргісі келетін, бірақ олардың көбі өмірден түңілген үлкендердің «реалист бол» деген сөздерінен кейін армандарынан бас тартуға шақ қалғандар еді; олар пәк болғандықтан күрделене түскен тұлғааралық қарым-қатынастардың шырмауында қалып, ауыр тәжірибеден өткен адамдар болатын.

Мұндай адамдар айналасындағыларға ұнауы мүмкін, оларды жек көретіндер аз болар, бірақ олар өз өмірін сүре алмайтын күйге түседі.

Көптеген мәселелері бар және ащы шындыққа көзі ашылған осы кітаптағы жас жігіт сияқты адам үшін, философтың «бұл әлем қарапайым және кез келген адам бүгіннен бастап бақытты бола алады» деген көзқарасы таңсық көрінуі мүмкін.

«Менің психологиям — барлық адамдар үшін», — дейді Адлер және Платон сияқты күрделі терминдерді қолданбай, тұлғааралық қарым-қатынасымызды жақсартудың нақты қадамдарын көрсетеді.

Осы кітаптың авторы әрі серіктесім Фумитаке Кога менің жұмыс бөлмеме алғаш келген күні: «Мен сіз үшін Платон боламын, Кишими мырза», — деді.

Ичиро Кишими