Жақсыдан ҰЛЫға
Jim Collins
Жазылымсыз режим: алғашқы 20 бет ашық
20 px
1.85
0.30 px
0.95 em
Неліктен кейбір компаниялар секіріс жасайды... ал басқалары жасамайды
ДЖИМ КОЛЛИНЗ
Алғысөз
Осы қолжазбаны аяқтап жатқанда, Колорадо штатындағы Боулдердегі үйімнің оңтүстігіндегі Элдорадо Спрингс каньонындағы тік, тасты соқпақпен жүгіруге шықтым. Мен шың басындағы қысқы қарымен жабылған таулы аймақтың көрінісі ашылатын өзімнің сүйікті отыратын жерлерімнің біріне тоқтадым. Сол кезде ойыма бір біртүрлі сұрақ келді: «Жақсыдан кемелге» (*Good to Great*) кітабын басып шығармауым үшін маған қанша төлеу керек болар еді?
Бұл қызықты ой эксперименті болды, өйткені мен соңғы бес жылымды осы зерттеу жобасына және кітапты жазуға жұмсаған едім. Оны көміп тастауға итермелейтін қандай да бір сома жоқ емес шығар, бірақ менің ойымдағы сан жүз миллион долларлық межеден асқанда, төменге қарай жол тартудың уақыты келгенін түсіндім. Тіпті мұндай ақша да мені бұл жобадан бас тартуға көндіре алмас еді. Менің болмысым — мұғалім. Сондықтан алған білімімізді бүкіл әлемдегі студенттермен бөліспеуді елестету мен үшін мүмкін емес. Мен бұл еңбекті оқу және үйрету рухында ұсынамын.
Көптеген айлар бойы мен «монах режимі» деп атайтын оқшауланудан кейін, адамдардың не жұмыс істейтіні және не істемейтіні туралы пікірлерін есту мен үшін үлкен ләззат болар еді. Осы беттерден көптеген құнды дүниелер табасыз және үйренгендеріңізді өз ісіңізде, егер компанияңызда болмаса, әлеуметтік сектордағы жұмысыңызда, ал онда да болмаса, ең болмағанда өз өміріңізде қолдануға бел буасыз деп үміттенемін.
—Джим Коллинз
jimcollins@aol.com www.jimcollins.com Боулдер, Колорадо 27 наурыз, 2001 жыл
1-тарау
Жақсы — кемелдің жауы
Өлімді ауырлататын нәрсе — қанағаттандырылмаған қызығушылық. — БЕРИЛ МАРКХЕМ, *West with the Night*
Жақсы — кемелдің жауы.
Міне, бұл — бізде ұлылыққа жететін дүниелердің неге аз болуының басты себептерінің бірі.
Бізде керемет мектептер жоқ, өйткені бізде жақсы мектептер бар. Бізде керемет үкімет жоқ, өйткені бізде жақсы үкімет бар. Көптеген адамдар керемет өмірге қол жеткізе алмайды, өйткені жай ғана жақсы өмірге қанағаттану тым оңай. Компаниялардың басым көпшілігі ешқашан кемелдікке жетпейді, өйткені олардың көпшілігі өте жақсы болып қала береді — және бұл олардың негізгі мәселесі.
Бұл мәселе маған 1996 жылы ұйымдық тиімділік туралы пікірталасқа жиналған бір топ ой көшбасшыларымен кешкі ас ішіп отырғанда айқын болды. McKinsey & Company компаниясының Сан-Францискодағы кеңсесінің басқарушы директоры Билл Михан маған қарай еңкейіп: «Білесің бе, Джим, біз мұнда *Built to Last* кітабын жақсы көреміз. Сен және сенің серіктес авторың зерттеу мен жазуда өте жақсы жұмыс атқардыңдар. Өкінішке орай, бұл пайдасыз», — деді.
Таңғалып, одан себебін сұрадым. «Сен жазған компаниялар, негізінен, әрқашан кемелді болған», — деді ол. «Оларға ешқашан жақсы компаниядан кемелді компанияға айналудың қажеті болмады. Олардың басында Дэвид Паккард пен Джордж Мерк сияқты кемелдік сипатын ертеден қалыптастырған тұлғалар тұрды. Бірақ өмірінің ортасында оянып, өздерінің жақсы екенін, бірақ кемелді емес екенін түсінген компаниялардың басым көпшілігі туралы не айтасың?»
Толық нұсқа жабық
Сіз кітаптың тек алғашқы 20 бетін оқыдыңыз. Қалған бөлімді ашу үшін жазылым қажет.
Жазылу бетіне өту
Пікірлер (0)
Пікір жазу үшін аккаунтқа кіріңіз. Кіру