Сэлинджер 1919 жылы 1 қаңтарда Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Оның әкесі — Соломон Сэлинджер (1887-1974), ысталған өнімдер мен ірімшік сатуымен айналысатын дәулетті еврей отбасынан шыққан саудагер, ал шешесі — Мириам Сэлинджер (үйленуге дейін аты Мэри Джиллик) — шотланд-ирландиялық отбасынан шыққан. Оның жалғыз қарындасы Дорис, одан сегіз жылға үлкен.
Әкесі ұлына жақсы білім беруге талпынды. 1936 жылы Джером Пенсильвания штатының Вэлли-Фордж қаласында орнпласқан әскери мектепті бітірген Мұнда оның әдеби дебюті өтті: Джером мектеп әнұраны үшін үш шумақ жазған, айтпақшы, олар оны осы күнге дейін орындайды. 1937 жылы жазда Джером Нью-Йорк университетінде дәріс тыңдайды, 1937-1938 жылдары Австрия және Польшаға барып қайтады (мұнда Быдгоще қаласында ол әкесінің нұсқауы бойынша шұжық өндірісін зерттейді). 1938 жылы оралып ол Урсинус-колледж (Пенсильвания) дәрістеріне барады. 1939 жылы Колумбия университетіне оқуға түседі, мұнда ол «Стори» журналының редакторы У. Бернетт оқыған қысқаша әңгімеге туралы лекция курстарын тыңдайды. Джером ешбір жоғары оқу орындарының да бітірмеді. Оқуға деген бір ерекше жетістіктерге жетпей және бірде-бір мансаптық ұмтылысын көрсетпеген ол әкесінің наразылығын тудырды, ақыр соңында олар мәңгі керісті.
1942 жылы драматург Юджин О' Нилдың қызы Уна О' Нилмен кездесе бастайды, бірақ Уна көп ұзамай Чарли Чаплинмен танысып оған тұрмысқа шығады. Сол жылдың көктемінде әскерге шақырылып, офицер-сержанттық байланыс әскерлерінің мектебін бітірген. 1943 жылы сержант шенінде қарсы барлау бөліміне ауыстырылып, Нашвиллге жіберілді.
1944 жылдың 6 маусым күні сержант Сэлинджер 4-ші жаяу әскер дивизиясының 12-ші жаяу әскер полкінің қарсы барлау бөлімінің құрамында Нормандияда десант түсіру операциясына қатысқан, содан кейін Хюртген ормандағы және Арденн операциясындағы шайқастарға қатысқан. Ол соғыс тұтқындарымен жұмыс істеді, бірнеше концлагерлерді азат етуге қатысқан (шамасы, соның ішінде Дахау болған). Майданда ол әскери тілші мен жазушы Эрнест Хемингуеймен кездесті. Хемингуэйдың жеке қасиеттері және жазу стилі Сэлинджерге үлкен әсер етті; өз кезегінде, Хемингуэй бастауыш автордың әдеби талантты жоғары бағалады. Соғыс аяқталғаннан кейін, соғыста алған жауынгерлік психикалық жарақаттан емденіп, Германияның денацификациясымен айналысты.
Сэлинджер жазушы мансабы нью-йорк журналдарында қысқа әңгімелер жарияланудан басталды. Оның бірінші әңгімесі «Жастар» (The Young Folks) 1940 жылы Уит Бернетт негізін қалаған «Story» журналында жарық көрді. 1941 жылдан бастап «The New Yorker» басылымында жариялана бастады. Бірінші елеулі танымалдылықты Сэлинджерге «Бананабалық үшін жақсы күн» («A Perfect Day for Bananafish», 1948) қысқа әңгімесі әкелді. Әңгімеде Симор Гласс атты жас жігіттің және оның әйелінің бір күндік өмір тарихы баяндалған. 1940-шы жылдардың соңында Джером дзен буддизмді зерттей бастады.
Бірінші әңгіме шыққан кезінен он бір жыл өткеннен кейін, 1951 жылдың 16 шілде күні баспадан Сэлинджердің жалғыз романы «The Catcher in the Rye» шығады. Бұл романмен Джером 1941 жылдан бері жұмыс жасаған болатын. Роман сыншылар тарапынан бірауыздан мақұлдаумен қарсы алынды. Әлі күнге дейін романның басты кейіпкері Холден Колфилдпен ұқсас көзқарастары мен мінез-құлқы бар және өз көңілдеріне жақын болатын сынып оқушылары мен студенттер арасында жоғары сұранысқа ие. Кітап тым депрессялы және қорлау тілі пайдаланғаны үшін бірнеше елдерде және АҚШ кейбір штаттарында тыйым салынған. Бірақ қазір көптеген американдық мектептерде оқу үшін ұсынылған әдебиет тізіміне кіреді.
Роман шығу уақытына дейін Сэлинджердің түрлі мерзімді басылымдарда жиырма алты шығармалары жарияланды, оның ішінде 1953 жылы шыққан «Тоғыз әңгіме» (Nine Stories) жеке кітапқа енген тоғыз новелланың жетеуі шығып үлгерді.
1960-шы жылдары «Фрэнни мен Зуи» (Franny and Zooey) және «Raise High the Roof Beam, Carpenters» атты туындылары шығады. Осы туындылардың басты кейіпкерлері, аса зиятты Гласс отбасыны — Сэлинджер өз идеяларының уағыздаушыларына айналдырады (дзен буддизм, ұстамды мистицизм және битниктер нигилизмінің синтезі).
