Арыстан мен түлкі
Ертегілер
Жазылымсыз режим: 20-беттен кейін жазылым беті ашылады, әрі қарай әр 10 бет сайын (ең көбі 5 рет).
20 px
1.85
0.30 px
0.95 em
Халық прозасының ең көне жанры жан-жануарлар туралы ертегілердің түп-төркіні тотемизмге, анимизмге және магияға сенген кезеңнен бастау алады. Бұл ертегілерде кейіпкерлердің арғы жағында адам бейнесі тұспалданып, оның ақылдылық, ақымақтық, қулық-сұмдық сияқты қасиеттері қарапайым аллегориялық форм...
Арыстан мен түлкі Арыстан қартаяды. Аңдарды бұрынғысындай аулай алмайтын болады. Енді аңдарды айламен аулағысы келеді. Өзі үңгірде жатады да:
– Аурумын, жүруге әлім жоқ, – деп, барлық аңдарға хабар таратады. Аңдар бір–бірлеп арыстанның халін білуге келеді. Арыстан аңдардың біреуін де қайтармайды. Бәрі де арыстанға жем болады.
Бір күні түлкі келеді. Ол үңгірден алысырақ тұрады да:
– Халіңіз қалай, тақсыр? – деп көңілін сұрайды.
– Халім нашар. Неге жақынырақ келмейсің? Берірек кел, түлкіжан, азырақ сөйлесейік? – дейді арыстан. Түлкі:
– Мен саған жақын барар едім–ау, бірақ саған кірген із бар да, шыққан із жоқ! – деп жүріп кетіпті.
Пікірлер (0)
Пікір жазу үшін аккаунтқа кіріңіз. Кіру