Мектепке дейінгі педагогика
С.А.Козлова
Жазылымсыз режим: 20-беттен кейін жазылым беті ашылады, әрі қарай әр 10 бет сайын (ең көбі 5 рет).
Оқу құралы «Мектепке дейінгі білім беру» мамандығы бойынша орта кәсіптік білім берудің Федералды мемлекеттік білім беру стандартына сәйкес құрастырылған, ОП.05 «Мектепке дейінгі білім берудің теориялық негіздері». Кітапта мектепке дейінгі педагогиканың негізгі мәселелері Ресей мен шетелдегі жаңаш...
КӘСІБИ БІЛІМ БЕРУ
С.А.КОЗЛОВА, Т.А.КУЛИКОВА МЕКТЕПКЕ ДЕЙІНГІ ПЕДАГОГИКА «Мектепке дейінгі білім беру»мамандығы бойынша орта кәсіби білімнің бағдарламаларын жүзеге асыратын білім беру мекемелерінің оқу үдерісінде оқу құралы ретінде пайдалану үшін «Білім беруді дамыту Федералды институты» Федералды мемлекеттік автономиялы мекемесімен ұсынылған «БДФИ» ФМАМ 11 желтоқсан 2014 жыл Пікірдің тіркеу нөмірі № 543 15 басылым, өңделген және толықтырылған Мәскеу«Академия» баспа орталығы 2015 ӘОЖ 373.2(075.32) КБЖ 74.10я723К592 Бұл кітап Қазақстан Республикасының Білім және ғылым министрлігі және «Кәсіпқор» холдингі» КЕАҚ арасында жасалған шартқа сәйкес «ТжКБ жүйесі үшін шетел әдебиетін сатып алуды және аударуды ұйымдастыру жөніндегі қызметтер» мемлекеттік тапсырмасын орындау аясында қазақ тіліне аударылды. Аталған кітаптың орыс тіліндегі нұсқасы Ресей Федерациясының білім беру үдерісіне қойылатын талаптардың ескерілуімен жасалды.Қазақстан Республикасының техникалық және кәсіптік білім беру жүйесіндегі білім беру ұйымдарының осы жағдайды ескеруі және оқу үдерісінде мазмұнды бөлімді (технология, материалдар және қажетті ақпарат) қолдануы қажет.Аударманы «Delta Consultіng Group» ЖШС жүзеге асырды, заңды мекенжайы: Астана қ., Иманов көш., 19, «Алма-Ата» БО, 809С , телефоны: 8 (7172) 78 79 29, эл. поштасы: іnfo@dcg.kz Авторлары:Т.А. Куликова (бірінші бөлімнің І, ІІ, ІІІ тараулары; екінші бөлімнің ІX тарауы; үшінші бөлім; бесінші бөлім; алтыншы бөлімнің XXV тарауы); С. А. Козлова (бірінші бөлімнің ІV, V тараулары; екінші бөлімнің VІ, VІІ, VІІІ, X, XІ тараулары; төртінші бөлім; алтыншы бөлімнің XXVІ тарауы; жетінші бөлім) З-15 Пікір берушілер:Педагогика ғылымдарының докторы, профессор, РБА-ның корреспондент-мүшесі,РБА-ның Оқытудың мазмұны мен әдістері институты бастауыш білім беру орталығының меңгерушісі Н. Ф. Виноградова;Педагогика ғылымдарының кандидаты, Мәскеу қаласы № 15 Педагогикалық колледжінің оқытушысы Е. Ф. Баранова Козлова С. А.Мектепке дейінгі педагогика: орта кәсіптік білім беру мекемелерінің студенттеріне арналған оқу құралы / С.А.Козлова, Т.А. Кули¬кова. — 15-басылым, өңделген және толықтырылған. — М. : «Академия» баспа орталығы, 2015. — 432 бІSBN978-5-4468-0528-0Оқу құралы «Мектепке дейінгі білім беру» мамандығы бойынша орта кәсіптік білім берудің Федералды мемлекеттік білім беру стандартына сәйкес құрастырылған, ОП.05 «Мектепке дейінгі білім берудің теориялық негіздері».Кітапта мектепке дейінгі педагогиканың негізгі мәселелері Ресей мен шетелдегі жаңашыл психологиялық-педагогикалық зерттеулер ескеріле отырып, ашылады. Оқу құралына білімқұмарларға арналған қосымша ақпарат, игерілген білімдерді тексеруді мақсат ететін педагогикалық міндеттер, практикалық шығармашылық тапсырмалар енгізілді.Орта кәсіптік білім беру мекемелерінің студенттеріне арналған. ӘОЖ 373.2(075.32) КБЖ 74.10я723 © Козлова С.А., Куликова Т.А., 2013© Козлова С. А., Куликова Т.А., 2015, өзгерістермен© «Академия» білім баспа орталығы, 2013ІSBN 978-5-4468-0528-0 © Ресімдеу. «Академия» баспа орталығы, 2013  Оқу құралы «Мектепке дейін білім беру» мамандығы бойынша оқу-әдістемелік кешеннің бір бөлігі болып табылып, «Мектепке дейін білім берудің теориялық негіздері» атты жалпы кәсіби пәнді оқыту барысында пайдаланылады (ОП.05).Жаңа ұрпақтағы оқу-әдістемелік компоненттер жалпыға білім беретін және жалпы кәсіби пәндер мен кәсіптік модульдерді оқуды қамтамасыз етуге мүмкіндік беретін дәстүрлі және инновациялық оқу материалдарын қамтиды.Әрбір комплект жалпы және кәсіби құзыреттіліктерді игеру үшін қажетті оқулықтар мен оқу құралдарын, оқу және бақылау құралдарын жұмыс берушінің талаптарын ескере отырып, қамтиды.Оқу басылымдары электрондық білім беру ресурстарымен толықтырылып отырады. Электрондық ресурстар интерактивті жаттығулары мен тренажерлеры бар теориялық және практикалық модульдерді, мультимедиялық объектілерді, қосымша материалдар мен Интернеттегі ресурстарға сілтемелерді қамтиды. Оған терминологиялық сөздік пен электрондық журнал енгізілген, онда оқу үдерісінің негізгі параметрлері жазылады: жұмыс уақыты, электрондық және практикалық тапсырмалардың орындалу нәтижелері. Электрондық ресурстар оқу үдерісіне жеңіл салынып, түрлі оқу бағдарламаларына бейімделе алады.  Қымбатты достар, болашақ әріптестер! Сіз педагогикалық мамандықты таңдадыңыз және өз өмірлеріңізді өскелең ұрпақты тәрбиелеп, оқытуғашешім қабылдадыңыз. Сіздіңтәрбиеленушілеріңіз біздің қоғамның ең кішкентай мүшелері – жас және мектепке дейінгі шақтағы балалар болып табылады. Тәрбиелеу – өте жауапты іс. Бұл, әсіресе, балаларды туған күнінен бастап, мектепке барғанға дейінгі мерзімде тәрбиелеу туралы сөз еткенде, екі есе жауапты болып келеді. Сөзімен не толғантатыны, қызықтыратыны, қамқорлық ететіні, көңілдентетінін әрдайым түсіндіре алмайтын кішкентай баланы түсіну үшін, өте көп білу, шеберлік жасау, түсіну, жүрегімен ұғыну қажет. Сіз үйреніп жатқан мектепке дейінгі педагогика кішкентай баланы тәрбиелеуде көмегін тигізеді.Қазіргі педагогика – ауқымды білімге ие ғылым. Олардың ең қысқа кестемен баяндалуының өзі де колледж студентіне арналған кітап шеңберіне енгізілуі мүмкін емес. Мұндай міндет авторлар алдына қойылған да емес.Біз:■осы тамаша ғылымға тартуға;■сіздердің алдыларыңызға мектепке дейінгі мекеменің заманауи педагогін кәсіби даярлау жүйесіндегі оның ерекше рөлін ашуға;■сіздерді педагогикалық білім жүйесіне ендіріп, білім беру үдерісін құрудағы олардың қолданбалы маңызын көрсетуге;■педагогикалық үдерістердің теориялық ұғымдарына қызығушылық тудыруға;■сіздердің кәсіби қалыптасуларыңызға әсер етуге тырыстық.Кез келген ғылыми білім, соның қатарында педагогикалық та, өзіне белсенді қарым-қатынасты талап етеді. Авторлар атаулы құралмен мұқият жұмыс жасау осы ғылымның категорияларын, ұғымдарын, заңдылықтарын түсіндіруге көмектеседі деп үміттенеді.Қазіргі кәсіптік білім берудің негізі болып өздік жұмыс табылады. Біздің кітапта көптеген ұсыныстарды таба аласыз. Сіз балалармен практикалық жұмыс жасауға дайындалып жатсыз, сондықтан оқу құралында ұсынылған барлық тапсырмаларды орындау мақсатқа сай. Осы тапсырмалардың көбісі сізге көмек береді: сіз өз педагогикалық жұмысыңыз бен жеке басыңыздағы қасиеттерді талдауға үйренесіз, олардан көптеген жағдайда кәсіби қызметтің нәтижелілігі байланысты болады.Сізге әдебиетті де оқуға тура келеді. Кітаптың соңында оның тізімі беріледі. Аталымдар санының көптігінен қорықпаңыз. Өз ісінің шебері болғысы келетін адам кәсіби әдебиетті оқудың еліктіргіш үдерісін сүйе білуі қажет.Оқу материалын ұғынуға терминдердің сөздігі де көмек береді.Олар біртіндеп сіздің кәсіби лексикаңызға ене бастайды.Қосымшада сонымен қатар, маңызды құжат берілген, оны білмейінше, курсты оқуды да, практикалық қызметті бастауды да мүмкін емес. Бұл бүкіл әлемде балаға деген, жалпы алғанда, балалық шаққа деген ізгілік қарым-қатынастың негізі ретінде қабылданған«Бала құқықтары туралы Конвенция».Оқу материалының орналасуы жөнінде бірер сөз. Құралдың құрылымына назар аударыңыз. Ол жеті бөлімнен тұрады, оның әрқайсысы тарауға бөлінеді (олардың барлығы 29). Кітап«Педагогиканың жалпы негіздері» бөлімінен басталады. Бұл бөлім тәрбиеге деген жалпы педагогикалық амалдар туралы түсінік береді, білім беру жүйесімен таныстырып, педагогикалық ғылым, оның қазіргі салаларының әлеміне ендіреді. Оқулықтың бірінші тарауы– «Педагог: мамандық және тұлға». Сіздер, әрине, мектепке дейінгі педагогика курсын оқуды осы тақырыптан неге бастайтынымызды түсінесіздер. Ол алдағы қызметтің болашағын ашады, студентке өзіне ішкі жағынан қарауға, таңдаған мамандығына «көнуге», таңдаған мамандығында табысты қамтамасыз ететін қасиеттер мен ерекшеліктерді өз-өзіне тәрбиелеу жолдарын анықтауға мүмкіндік береді.Осы кітап жас ерекшелігі педагогикасына арналғандықтан, бірінші бөлімде «ғылыми портреттер», ерте және мектепке дейінгі жастағы балалардың мінездемелері беріледі. Келесі тараулар мен бөлімдерде осы мінездемелер тереңдетіліп нақтыланады.Алайда сіз психология, анатомия мен физиологияны, жекелеген әдістемелерді оқу барысында игерген бала туралы білімге сүйенбесеңіз, олар толыққанды болмайды.Оқулықтың екінші бөлімі – «Балаларды тәрбиелеу мазмұны мен әдістемесі». Одан сіз тәрбиеге деген жалпы педагогикалық амалдар мен осы үдерістің мектепке дейінгі балалық шақтың әртүрлі жас кезеңдеріндегі ерекшеліктер туралы біле аласыз.Өз білімдеріңізді мынадай басқа да пәндерді оқу барысында толықтыра аласыз: «Ерте және мектепке дейінгі жастағы балалардың дене тәрбиесінің теориялық және әдістемелік негіздері»,«Балаларға тіл дамыту теориясы мен әдістемесі», «Мектепке дейінгі жастағы балалардың қарым-қатынас жасауын ұйымдастырудың психологиялық-педагогикалық негіздері», «Математикалық даму теориясы мен әдістемесі», «Музыкалық білім теориясы мен әдістемесі», «Мектепке дейінгі жастағы балалардың еңбек жұмысын ұйымдастырудың теориясы мен әдістемесі», «Мектепке дейінгі жастағы балалар әрекетінің өнімді түрлерін ұйымдастырудың теориялық және әдістемелік негіздері» және т.б.Оқулықтың «Ерте және мектепке дейінгі жастағы балаларды оқыту» атты үшінші бөлімінде мектепке дейінгі мекемеде оқу үдерісін құру, оны ұйымдастырудың заманауи түрлері туралы, педагогикалық тұрғыда мақсатқа сай әдістері мен оны жүзеге асыру құралдары туралы айтылады. Қосымша практикалық-бағытталған білімді сіз«Әр түрлі жастағы топтарда оқуды ұйымдастырудың теориялық негіздері» атты пәнді өту барысында меңгере аласыз.Төртінші бөлім баланың алуан түрлі іс-әрекетінің баланың дамуында атқаратын рөліне арналған. Сіз баланың ең алғашқы әрекеті қандай болғанын және ол баланың әлеуметтенуінде қандай мәнге ие екендігі туралы, мектепке дейінгі жастағы баланың пәндік және еңбек қызметіндегі, оқу әрекетінің енді қалыптасып келе жатқан алғышарттарындағы даму қалай болып жатқандығын біле аласыз. Неге қызмет түрлері баланың өміріне міндетті түрде осы ретпен«енетінін» және ересек адамдар олардың дамуына қалай ықпал ете алатынын біле аласыз. Іс-әрекеттің рөлі туралы терең білімді игеруге бала психологиясы курсын оқу көмектеседі.Бесінші бөлім – «Ойын барысында тәрбиелеу». Бұл тақырыпқа көшкенде, сізде баланың дамуында ойын рөлінің ерекше екендігі туралы түсінік қалыптасады. Осы бөлімнің тарауларындағы оқу материалы ойынның педагогикалық теориясының негіздерін меңгеруге, ойынның әр түрінің сипатын ұғынуға, олардың педагогикалық үдерістегі орнын түсінуге көмектеседі. Осы білім негізінде сізде бала ойындарын ұйымдастыру, өзініңіздің мұнда қатысу шамаңызды анықтау, сіздің тәрбиеленушілеріңіздің жеке дамуын қамтамасыз ету іскерлігі қалыптасуы тиіс.«Балабақша, отбасы, мектеп» атты алтыншы бөлімде барлығына ортақ мақсат – жан-жақты дамыған тұлғаны тәрбиелеуге жетудегі мектепке дейінгі мекеме, отбасы және мектеп арасындағы өзара байланыс ашылады. Тәрбиелеу жүйесінің осы буындарының әрқайсысы тұлғаның қалыптасуының күрделі үдерісінде ерекше орынға ие. Әр буынның ерекшелігін түсіну де, өзара байланысты орнатудағы өзі рөліңіз де өте маңызды.«Мектепке дейінгі мекемедегі педагогикалық үдеріс» атты жетінші бөлім мектепке дейінгі мекемеде білім беру үрдісін тепе-тең ұйымдастыру мәселесін шешуге көмектеседі.Ойшыл педагогке жоспарсыз алдына қойған міндеттерді шешу қиын. Ақылмен жоспарлау кедергі жасамайды, керісінше, шығармашылыққа, педагогикалық ізденіске көмектеседі. Осы білімдерді тереңдетуге «Мектепке дейінгі жастағы балалар тәрбиешісінің әдістемелік жұмысының теориялық және қолданбалы аспектілері» атты модульді оқу көмектеседі.Сонымен, сіздердің алдарыңызда оқу құралының алғашқы беттері ашылды. Егер сіз кітаптың соңғы бетін ашып: «Педагогика деген қандай қызықты ғылым, әлі де мен қаншама нәрсені білмеймін! Бірақ менөзбілімімдітолықтыруға талпынамын, себебіменкішкентай балалардың жақсы тәрбиешісі болғым келеді!» деп айтсаңыз, онда сіз өз мақсатыңызға жеттіңіз деп санаймыз.Сіздерге нағыз педагог болып қалыптасуға көмектесетін мектепке дейінгі педагогиканы және басқа да оқу пәндерін игеруде сәттілік тілейміз!Авторлар оқу құралын жетілдіруге қатысты өз ұсыныстары мен тілектерін білдіруші барша адамдарға ризашылығын білдіреді. ПЕДАГОГИКАНЫҢ ЖАЛПЫ НЕГІЗДЕРІ ТАРАУПЕДАГОГ: МАМАНДЫҚ ЖӘНЕ ТҰЛҒА
Мамандықтың тарихыПедагог мамандығы – адамзат тарихындағы ежелгі және құрметті мамандықтардың бірі. Алайда оның пайда болуының нақты мерзімін анықтау қиындық тудырмайды. Педагог мамандығының мазмұны өскелең ұрпақты тәрбиелеуден құралады, сондықтан адамзат қоғамында балаларды тәрбиелеу мен оқытуға деген қажеттілік қашан туындағанын анықтау үшін аздаған тарихи экскурс жасаған жөн.Тәрбие аға буынның кіші буынмен табиғи өмірлік қатынасы барысында қомақты тарихи уақыт аралығы бойына кәсіби даярлығы бар мамандарсыз жүзеге асырылғандығын атап өтуіміз керек.Археологиялық қазба материалдары, этнография деректері ғалымдарға тәрбие объективті үрдісретіндеалғашқы қауымадамының хайуанат кейіпті іс-әрекет түрінен еңбек, құрал-сайманмен жұмыс жасау түріне ауысу аралығында қалыптаса бастағандығы туралы болжамды жасауға мүмкіндік берді.Қарулы қызмет адамның биоморфологиялық дамуына әсер етіп, оның санасының өзгеруіне, анық сөйлеуінің пайда болуына ықпал етті. Шаруашылық қызметтегі эволюция адамдардың өмірінің жалпы жағдайларынан сезілді: тамақтану жақсарды, тұрақты қоныстар пайда бола бастады. Осы өзгерістер артынан балалар санының өсуіне, балалық шақ мерзімінің ұзаруына әкелді.Қоғамда тәрбиеге деген объективті қажеттілік қалыптаса бастады: балаларға қарулы-еңбек қызметінің тәжірибесін жеткізу қажеттілігі туындады, оның себебі, бір жағынан - осы тәжірибені сақтап қалу үшін, екінші жағынан, оларды болашақ жеке өміріне дайындау үшін қажет еді.Басында бұл қажеттілік ересектер мен балалардың бірлескен іс-әрекетінде қанағаттандырылды. Ересектердің кіші буынды шаруашылық қызметіне ерте тартуы еңбектің өзі де (тамырлар мен жемістерді жинау; аң аулау, балық аулауға және т.б. қатысу), оны жүзеге асырған құралдардың да біршама қарапайым болғандығымен жеңілдетілді.Өсіп келе жатқан ұрпаққа қамқорлықты қауымның барлық ересек мүшелері көрсетті. Кейін ол тәжірибе жинақтаған аға буынның өкілінің қолына шоғырланды.Ересектер мен балалар арасындағы тәрбиелік қатынастар еңбек саласымен ғана шектеліп қалмады. Ересектер қауымда қалыптасқан ережелерді, талаптарды және салынған тыйымдарды сақтауға үйрете отырып, балалардың жүріс-тұрысын да бағыттап отырды. Бұл жағдай тәрбие түрлерінің туындауын болжады, оның мақсаты еңбек әрекетінің тәжірибесін жеткізу ғана емес, сонымен қатар, балаларға қоғамның талаптарына, шаруашылық жүргізудің ерекшеліктеріне сәйкес келетін мінез-құлық қасиеттері мен формаларын дамыту еді.Көптеген уақыт бойы баланы өмірге дайындау оның қоғамдастықтың ұжымдық және еңбек өміріне практикалық қатысуынан ажыратылмады. Алайда, зерттеуші-этнографтардың тұжырымдауынша, алғашқы қауым кезеңіне тәрбие беру мен оқытудың эмпирикалық құралдарының (ойыншықтар, салт-жоралар, ырымдар, халық ауыз шығармашылығының шығармалары) пайда болуы мен жинақталуы жатады.Неке қатынастарын ретке келтіру, жұптық некелердің пайда болуымен, тәрбие беру қызметін ата-аналар мен туысқандар атқаратын тәрбие берудің отбасылық-үй формалары туындайды.Шаруашылық қызметінің, әлеуметтік байланыстардың күрделенуі балалар мен жас өспірімдерді тәрбиелеудегі өзгерістерге әкелді. Адамзат тарихында алғашқы рет тәрбие беру мен оқытудың жаңа түрі – инициация пайда болады. Инициация – бұл бозбалалар мен қыздарды ересектер тобына жатқызуға арналған әдет-ғұрып. Бұл ересек өмірге деген өзіндік емтихан болды (көптеген халықтарда осы күнге дейін сақталған). Емтиханды табысты тапсыру үшін белгілі білім, практикалық іскерліктер, дене, әдет-ғұрып, әлеуметтік- адамгершілік даярлықтан тұратын кең бағдарламаны игеру керек болды. Ер балаларды дайындауда негізгісі, оларға ересек өмірде күтілетін қызметтің дағдылары мен іскерліктерін (егін шаруашылығы, аң аулау, мал шаруашылығы, әскери іс және т.б.) қалыптастыру болды. Қыз балалар үй шаруашылығы құпияларын игеріп, тоқымашылыққа, құмыра жасау ісіне, тоқуға үйренді және т.б.Инициация талап ететін іскерліктердің басым көпшілігін балалар отбасында, қауымда игерді. Алайда ер балалар мен қыз балаларды инициацияның тура алдында жастардың арнайы үйлері мен лагерьлеріне (жеке) жинап, кезең бойынша дайындық жүргізді. Бұл үйлерді мектептің болашақ үлгісі деп санауға болады. Сол уақытта қауымда өз өмірін жастарды оқыту мен тәрбиелеуге арнаған адамдар бөлініп шықты. Әрине, бұлар толыққанды мұғалімдер емес, бірақ, олар кәсіпқой-педагогтердің тарихи негізін салушылар болып табылды.«Педагог» сөзі Ежелгі Грецияда пайда болды. Адами өркениеттің осы бесігінде әл-ауқаты жақсы отбасыларда балаларға қарау біршама білімі бар құлға тапсырылды, ол өз қожайынының баласын мектепке апаратын болды, оқуға қажетті барлық заттарды алып жүрді, өзінің қарамағына алған баланың соңынан иба тұта еріп, оны үйіне жеткізіп салу үшін, сабақтың аяқталуын күтті. Үйде құл балаға қарады, оның жүріс-тұрысын байқап жүрді, әр түрлі қауіптерден сақтап отырды. Осындай құлды педагог деп атады, грек тілінен (paіdagogos)тікелей аударғанда бала жетектеуші дегенді білдіреді.Кейінірек педагог қарапайым құлдан үйдегі тәрбиелеушіге айналды. Сөйтіп, «педагог» сөзі өзінің бастапқы мағынасынан айырылды. Педагогтар деп кәсіби тәрбиешілерді, кейін оқытушылар мен мұғалімдерді де атай бастады.
Білімқұмарлар үшінЕжелгі орыс тілінде «мұғалім» сөзі оның жоғары мағынасында- өмір жолындағы тәлімгер, «ілім», Құдай сөзін уағыздайтын адам ретінде қабылданды. Оқушы мұғаліміне өмір бойы құрмет, ілтипат, алғыс сезімдерін сезуге міндетті болды. Кирилл Туровскийдің «Өз мұғалімдеріңді ұмытпа» сөзі Киев Русі заманынан бері қолжазбадан- қолжазбаға қайта жазылды: «Егер сен иерей емес, қарапайым адамнан үйренсең, онда сен ол туралы естелікті өз жүрегің мен ойыңда жаның таусылғанша сақта...»(А. С.Уваровтың қолжазбасы. — СПб., 1858. — 2-т. — 131-б.).Русте балаларды сауаттылыққа үйретумен кәсіби айналысатын адамдарды әдетте, көптегенжағдайда «мұғалім» емес, «сауаттылық шебері» немесе жай ғана «шебер» деп атаған. Мұндай шеберлерге оқыту қызметтің негізгі түрі болып саналмады. Оларға сауаты бар түрлі мамандықтың адамдары – кітап жазушылары, икон жазушылар, хатшылар және т.б. жатқызылды. Балалар кәсіби дағдыларды отбасында немесе жақын орналасқан сословиелік аймақтарда игерді. Кейде баланы кәсіпқой-шеберге оқуға беріп отырды. Сөйтіп, оқу халық екбек «педагогикасы» мен сословиелік дәстүр шеңберінде жүзеге асырылды.В.И.Дальдің «Тірі ұлы орыс тілінің түсіндірме сөздігінде»«мұғалім» сөзінің мағынасы тәлімгер, оқытушы ретінде беріледі.Тәлімгер қалай өмір сүру керек екендігін, нағыз адам болып қалыптасу үшін өзін қалай ұстау керектігін түсіндіреді, яғни тәрбиелейді. Оқытушы балаларды біліммен қаруландырады, әр түрлі мәдениеттердің элементтерін, адами құндылықтарды игеруге көмектеседі, яғни оқытады. Өскелең ұрпаққа қоғамдық-тарихи тәжірибені жеткізу, құндылық бағыт-бағдарларын қалыптастыру және оны өмір сүру мен еңбек етуге даярлау жөніндегі осы екі құрамдас бөлшекті (тәрбие беру мен оқытуды) бір адам ғана жүзеге асырды – ол мұғалім. Сөйтіп, қазіргі түсінік бойынша мұғалім – бұл мазмұны оқыту мен тәрбие беруден құралатын мамандық.Педагогикалық мамандықтардың өзара тығыз әрекеттесетін ошағында лайықты орынды тәрбиеші алады. Тәрбиеші – тәрбие берумен айналысатын, басқа адам тұлғасының өмірі мен дамуына жасалатын жағдай үшін өзіне жауапкершілік алатын адам. Тәрбиеші мамандығы, жоғарыда аталып өткендей, антика уақытынан бері танымал. Орта ғасырлар мен Жаңа уақытта кейбір оқу-тәрбие беру мекемелерінде (гимназия, асыл әйелдерге арналған институт, кадет корпусы және т.б.) тәрбие қызметін ерекше лауазымы бар тұлғалар атқарған – класс ханымдары, класс бақылаушысы, тәлімгер және т.б. Әл-ауқаты бар отбасыларға үй тәрбиешілері – гувернерлер, бонналар және т.б. шақырылған (қазіргі уақытта да шақырылады).Қоғамдық тәрбиелеудің қазіргі жүйесінде тәрбие беру қызметтерін жүзеге асыратын арнайы лауазымдар бекітілген. Бұл балалар үйіндегі, интернаттағы, мектепке дейінгі мекемедегі тәрбиеші. Алайда педагогикалық үрдісте оқыту мен тәрбие беру өзара тығыз байланысты екенін ескеруіміз керек, осының арқасында тәрбие беру қызметін балалар бақшасында, мектепте, колледжде, жоғары оқу орнында жұмыс істейтін педагог жүзеге асырады.Мектепке дейінгі мекеменің тәрбиешісі – жаппай қазіргі педагогикалық мамандықтардың бірі. Ол алғашқы мектепке дейінгі мекемелер пайда болған ХҮІІ – ХҮІІІ ғғ. туған. Еуропада, соның ішінде, Ресейде де, мұндай мекемелер алғашқысында жетім балаларға арналған. Кейінірек халықтың аз қамтылған топтарынан шыққан отбасыларға көмек ретінде қайырымдылық орындары құрылған (Франциядағы «Баспаналар», Германиядағы «Балаларды қорғау мектептері», Ресейдегі балалар үйлері). Одан кейін жекеменшік ақылы балалар мекемелері пайда болды, оған ауқатты ата-аналардың балалары ойнап, сабақ оқу үшін келген. Балаларға қарайтын адамдар олармен ойын жүргізген, сабақ оқыған, яғни тәрбие жұмысымен айналысқан, әр елде ол әр түрлі өзінше аталды: бала бағушылар, жетекшілер, тәлімгерлер, тәрбиешілер. Мектепке дейінгі мекемелердегі алғашқы педагогтердің арасында ер адамдардың көп болуы есте қаларлық жағдай.1840 жыл педагогика тарихында атақты неміс педагогі Ф.Фребельдің (1782-1852) өзінің Бланкенбург қаласындағы мектепке дейінгі мекемесіне (ашылу жылы -1837) балабақша атын берумен белгіленді. Алайда мектепке дейінгі мекеменің атауы ғана жаңа болған жоқ, оның міндеті де басқа еді: практикалық нұсқаулық пен түрлі тәсілдерді көрсету арқылы аналарды балаларды дұрыс тәрбиелеуге үйрету. Ф.Фребельдің идеялары және оның әзірлеген балалармен тәрбие жұмысын жүргізу мазмұнындағы нұсқаулықтары әлемнің көптеген елдеріндегі мектепке дейінгі мекемелерде үлкен таралымға ие болды. Ресей де бұдан тыс қалмады, мұнда Ф.Фребельдің жүйесі бойынша балабақшалар, сондай-ақ, онда жұмыс істеу үшін педагогтерді даярлау курстары да ұйымдастырылды. Фребель балабақшаларында жұмыс істеген тәрбиешілерді «бақшылар» немесе«фребельшілер» деп атай бастады.Қазіргі таңда әлемде адамның алғашқы жылдары мерзіміне оның одан арғы жылдарында тұлға болып қалыптасуы үшін ерекше мән берілуін санасынан өткізбеу ұғымы ешбір елде жоқ. Мектепке дейінгі қоғамдық тәрбиелеуді дамыту міндеттері көптеген мемлекеттердің әлеуметтік саясатының бағдарламасына енеді. Дамыған елдерде (Франция, Ұлыбритания, АҚШ) мектепке дейінгі мекемелерге баратын балалар саны 80–90%-ды құрайды. Мектепке дейінгі мекемелер желісін кеңесйту қажеттелігі педагогикалық қана емес, сонымен қатар, әлеуметтік-экономикалық себептермен де дәйектеледі (еңбек нарығында әйелдердің көбеюі, жағдайы жоқ отбасыларға балаларды тәрбиелеуде көмек көрсету қажеттілігі және т.б.). Мектепке дейін қоғамдық тәрбиелеуді одан әрі дамыту үрдісі кәсіби тәрбиешілердің санының үнемі өсуімен байланысты. Мектепке дейінгі мекемелердің білім беру қызметтеріне қойылатын талаптардың өсуін, қазіргі тәрбиешінің кәсіби даярлығының біршама жоғары деңгейін ескере отырып, оны педагог деп жиі атап жүр.«Мұғалім» «педагог», «оқытушы», «тәрбиеші» сөздері мағынасына қарай өте жақын, өйткені бұл атаулармен өзін педагогикалық қызметке, педагогикалық мамандыққа қызмет етуге арнаған адамдарды атайды.
Педагог мамандығының әлеуметтік маңызыПедагог қайда еңбек етсе де – мектепке дейінгі мекемеде ме, мектепте ме, колледжде ме, университетте ме, көркем студиясында ма, спорт секциясында ма, біліктілікті көтеру курстарында және тағы басқаларында ма, барлығында да ең әлеуметтік маңызды адамтану мамандықтарының өкілі болып табылдады. Оның қызметі адамды дамыту және қалыптастыруға бағытталған. Адамды рухани ашу, тұлғаны жасау – педагогтің қоғамдағы міндеті осы. Педагогтің маңызды әлеуметтік қызметі осыдан тұрады.Қазіргі ғылымда мамандықтарды өкілдері өндірістік салада қызмет ететін (материалдық құндылықтарды жасайтын) және өкілдері осы салада қызмет етпейтіндерге бөлу қағидасы қабылданған. Мұғалім, мектепке дейінгі мекеменің тәрбиешісі, университет оқытушысы және басқалары қоғамдық өндіріске тікелей қатынаспайды. Бірақ олар адамды барлық материалдық және рухани құндылықтардың және қоғамның негізгі рухани құндылығын жасаушы ретінде қалыптастыруға ықпал ете отырып, қоғамның өндірістік күштерін дамытуға әсер етеді, өскелең ұрпақты әлемдік мәдениеттің барлық жетістіктеріне тартады, сол арқылы адамзаттың одан арғы прогресі үшін алғышарттар жасайды.Алайда, қоғамның прогрессивтік дамуына нағыз ықпал етуі үшін, педагогтер, өздері еңбек ететін білім беру жүйесі сияқты (мектепке дейінгі мекемелер, мектептер, коллджедер және т.б.), болашаққа ұмтылуы, бағытталуы тиіс. Бүгін балабақшаға баратын балалар, мектеп оқушылары белгілі жылдар өткеннен кейін өз бетінше өмір сүруге аттанады. Оқу-тәрбие жұмысының мазмұнын игерген колледж студенті қазіргі мектептен, бүгінгі мектептен кейінгі мекемеден тыс, өз дербес кәсіби қызметіне енеді. Соңғы уақытта қарқынды өзгеріп жатқан өмір болашақта қандай болады? Бүгінгі тәрбиенушілер, оқушылар, студенттер оған қаншалықты дайын болады?Қазіргі педагогтің қызметі – тәрбиеленушілерге қазіргі қоғамның өзгеріп отыратын әлеуметтік-мәдени жағдайына икемделуне көмектесу, бүгін тек қана «көктеп жатқан», кейін идеал болып саналатын заңдар мен нормалар бойынша өмір сүруге үйрету, біздің де жағдай бұдан тыс қалмайды, зорлық-зомбылық, лаңкестік, экстремизм лектері байқалуда. Атаулы мәселе бұқаралық ақпараттар құралдарында асырылып айтылады, мемлекеттік деңгейде қарастырылады және т.б.Бірақ адам құқықтарының қатал күші мен тебірентерлігі емес, бүкіл әлемге әйгілі Тереза ана символы болып табылатын адамгершілік өсімі қоғамның дамуының негізі болып табылады.Бүгінгі тәрбие күшті дамытуға, өзге көзқарастардың, басқа ұлттар мен діндердің төзімсіздігіне емес, адамгершілікте құрылуы тиіс.Мұғалімнің қызметінде гуманистік бастама салынды. Ол адамның бойына адами қасиетті тәрбиелеуге тырысу барысында жүзеге асырылады, тәрбиелеу үдерісіндегі барлық қатысушыларға (бала, оның отбасы, әріптестер және т.б.) қатысты көрініс табады.Қоғамдық өмірдің барлық салаларын және, ең алдымен, халықтыңбілімберужүйесінгуманизациялаужәнедемократизациялау, мұғалімнің әлеуметтік функцияларын нығайтуға әкелді.Қазіргі қоғам кез келген білім беру мекемесінің педагогіне жоғары талаптар қояды. Он жыл бұрын белгілі әлеуметтанушы И.И.Бестужев-Лада балалар бақшаларын «сақтау камералары» деп атады, осылайша олар тек балаларға ғана қарауға жарамды екенін атап өтті. Бүгінгі таңда қоғамдық тәрбиелеу мекемелеріндегі балаларды қарау функциясы қоғам үшін маңызды, бірақ жалғыз емес: мектеп мектепке дейінгі мекемеде мектепке толық дайындық жүргізілуін талап етеді.Мектепке дейінгі мекемеде тәрбиеленушілердің ата-аналары мұғалімнің балалардың жеке қасиеттерін зерделеуін және, тиісінше, олардың қыздары мен ұлдары дәстүрлі емес (шет тілдері, спорт сабақтары, өнерге бейімдеу және т.б.) кең білім алу үшін білім беру үдерісін қалыптастыруды қалайды.Жаппай мектеп жағдайында білім берудің жоғары деңгейін қамтамасыз етуге, сондай-ақ, оқушылардың денсаулығына, бос уақытын өткізуіне білікті көмек көрсетуге, отбасылық тәрбиелеуге қабілетті «тиімді мұғалім» дайындау мәселесі де кем емес. Заманауи жоғары талаптарға сай болу үшін мұғалім жалпы мәдени және кәсіби сипаттағы білімді үнемі толтырып, айтарлықтай күш- жігермен, адалдықпен жұмыс істеп, өз іс-әрекеттері үшін жоғары жауапкершілікті сезінуі керек. Осылайша, қазіргі әлемде мұғалім мамандығының объективті әлеуметтік мәні өсіп келеді. Алайда әділеттілік үшін қоғам тарапынан педагогикалық жұмысты дұрыс бағаламау да бар екенін атап өту керек. Педагогикалық қызметтің сипаттамасыПедагогикалық қызмет кез келген қызметпен ортақ сипаттарға ие, сонымен бірге ол бірқатар ерекшеліктерге ие.Педагогикалық қызмет, кез-келген басқа іс-әрекеттегідей, белгілі бір құрылымы, ішкі айналымы мен қайта өзгеруі бар жүйе болып табылады. Ол мынадай құрамдас бөліктерді бөліп көрсете алады: уәж туралы, мақсат туралы, объект туралы жүзеге асыру тәсілдері туралы нәтиже.Педагогикалық қызметті ынталандыратын себептерден оның жетістігі айтарлықтай дәрежеде байланысты. Олар педагогикалық жұмыс үшін бейімділіктер мен қабілеттердің қалыптасуына айтарлықтай әсер етеді. Педагогикалық қызметтің себептері кәсіптік өзін-өзі анықтау кезеңінде көрінеді, ол болса, педагогикалық мамандықтытаңдауға түрткі болады, өскелең ұрпақтың қалыптасуына өзін арнайды. Әлеуметтік зерттеулер деректері бойынша, мамандықты таңдаудың себептері қазіргі заманғы педагогикалық колледждер мен жоғары оқу орындарының студенттері арасында жеткіліксіз саналы түрде қабылданған болады. Кейде жас адам болашақ мамандығының басты мақсатын, оның соңғысының келешегін елестете алмайды. Дегенмен, оқыту жылдарында жас жігітті немесе қызды мамандық таңдауға бастапқыда талпындырған себептерді қайта ойластыру бар. Студенттер педагогикалық мамандықтың маңыздылығына еніп, оның мазмұнын, технологиясын меңгереді. Мамандық өзінің жеке мағынасына, эмоционалдық бояуына иеленіп, өзін-өзі жетілдіруге ұмтылуға, болашақ тәрбиеленушілер, оқушылар мүддесінде өзін- өзі белсендіруге жол ашады. Мұндай қызметті ынталандыратын себептер мағыналық қалыптастыру деп аталады (А.Н. Леонтьев).Педагогикалық қызметтің мақсаты қоғаммен анықталады. Ол жалпы сипатқа ие, бірақ әрбір мұғалімде өз қызметінде іске асыруға тырысатын жеке жағдайға айналады.Мысалы, тәрбиелеудің мақсаты - баланың жан-жақты дамуы - мектепке дейінгі мекемелердің көптеген тәрбиешілерінде мектепке толыққанды дайындық, денсаулықты нығайту, шығармашылық қабілеттерін қалыптастыру ретінде нақтыланады.А.Н. Леонтьевтің теориясына сәйкес, бір әрекетті басқасынан ерекшелендіретін басты нәрсе – бұл оған бағытталған зат. Педагогикалық қызметтің ерекшелігі нысанның, еңбек объектісінің ерекшелігінде – объектінің, еңбек нысанының айрықшалығында. Кез келген қызметте (оны орындайтын) субъект пен (субъектінің күштері бағытталған) объект бар. Педагогикалық қызметте субъектінің рөлін–педагог, ал объект рөлін тәрбиеленуші (оқушы) орындайды.Педагогикалық әсердің нысаны – өзінің құндылығы бойынша бірегей материал.Бұл – үнемі өзгерісте болатын дамушы тұлға. Бұл өзгерістердің сипаты негізінен мұғалімнің ұстанымымен анықталады.Егер мұғалім тәрбиеленушінің ерекшеліктерін, оның қажеттіліктерін, эмоцияларын, мүмкіндіктерін ескеріп, оның белсенділігін ынталандырса, өз беделімен баспаса, педагогикалық қызметтің нысаны оның субъектісі болып табылады. Бұл жағдайда педагогикалық қызмет субъектілік-объектіліктен субъектілік- субъектілікке айналады, ол оны күрделі, стандартты емес, креативті етеді.Іс-әрекеттің көптеген түрлерінде адал ниетсіз, сапасыз орындалған жұмысты қайта қалпына келтіруге болады. Тәрбиелеу барысында оқытушы рұқсат берген неке қайтымсыз салдарға ие.Осылайша, баланың организмінің әлсіздігі мен осалдығын, баланың керемет әсерлілігін ескере отырып, мұғалім тәрбиеленушілермен қарым-қатынаста немқұрайлылықтан, қатыгездіктен, дөрекілік пен әдепсіздіктен аулақ болу керек.Егер таңертең баланы кездейсоқ ренжітіп алып, кешке әлпештесеңіз, реніштің ізі жоғалып кетпейді. Бала өз дамуында бүгін толық алмаған нәрсесін (аз ойнаған, себебі алда болатын ертеңгілікке дайындық жарты күнді алған немесе т.б.), басқа уақытта өтеуге болмайды.Бірқатар ғалымдардың психологиялық зерттеулері (О.Г.Газман, В.А. Петровский және т.б.) баланың мұғалімнің мінез-құлқымен бейсаналық «ластануын», тәрбиеленушінің тәрбиешінің мінез-құлық ерекшеліктерін, ыс-қимылын өзіне тартып алуын көрсетеді. Мұғалімнің жеке қасиеттерінің түріне байланысты балаларда ойлау ерекшеліктері (икемділік немесе, керісінше, ойлаудың инерциясы, шешімдердің бірегейлігі немесе стереотиптерге жүгіну) ашылып, білімнің бір немесе басқа салаларына артықшылық көзқарасы қалыптасады және т.с.с. Педагогикалық жұмыстың негізгі«құралдары» - дауысы (қарқыны, дыбыс деңгейі, интонация түсі, көркемдік), бет әлпеті, пластика, ым-ишарат. Педагогикалық техника деп аталатындар –бұл мұғалімнің оқушыларға олардың белсенділігін ынталандыру мақсатында жұмсалатын жеке ықпалының әр түрлі дағдылары мен әдістері. Мұғалім белгілі бір жағдайға байланысты балалармен қарым-қатынастың дұрыс түрі мен стилін таңдай алуы қажет. Сөйлеу мәдениетінің маңызы аз емес - бұл сөзді жақсы білу, айқын дикция, сезімдерді, қарым-қатынастарды білдіретін интонациялық әртүрлілік. Педагогикалық технология тәрбие беру үдерісінде қызметтік (мағыналық емес) рөлді орындайды, аз қуатты шығындау арқылы жақсы нәтижелерге қол жеткізуге мүмкіндік береді.Педагогикалық қызметтің ерекшелігі тәрбиеші, мұғалім, оқытушының өз еңбегінің жемісін барлық жағдайда көре бермеуінен, оның шынайы нәтижелерін басы-қасында жеке бақылай алмауынан құралады: олар болашақта көрінеді.Кәсіптік білім беруді жүзеге асыратын мұғалімдер қандай маманды дайындағанын ешқашан көре алмайды, өйткені негіздері колледждерде, жоғары оқу орындарында салынған шеберлік біраз уақыт өткен соң анықталады. Мектепке дейінгі мекеменің тәрбиешісі оның күш-жігерінің нәтижесі туралы білмейді. Педагог қазір еңбек ете отырып «болашақты өсіреді».Педагогикалық қызметтің тағы бір ерекшелігі – белгілі бір тұлғаның баланың дамуына қаншалықты үлес қосқанын анықтау мүмкін емес. Тәрбие беру мен оқыту үдерісіне көптеген адамдар қатысады.Мектепке дейінгі мекемеде бала – тәрбиешілердің, тәрбиеші көмекшісінің, музыкалық жетекшінің және т.б. әсер тиетін объект. Тәрбиешінің жұмысы меңгеруші, әдіскер, медицина қызметкерлері, психолог және басқа да қызметкерлердің жұмысымен байланысты.Егеролар бәрібірдейойлауғақабілеттіадамдарұжымынбілдірсе жақсы, онда олар тәрбие жұмысының мақсаттарын, міндеттері мен мазмұнын талқылайды, тұтастай алғанда, педагогикалық үдеріске және әрбір балаға жеке амал-тәсілдерді әзірлейді. Бірақ бұл жағдайда да, алынған нәтижелердің «тазалығы» туралы айтудың қажеті жоқ, өйткені отбасының баланың дамуына әсері, әсіресе алғашқы жылдарда, кез келген қоғамдық мекеменің әсерінен маңызды.Сондықтан қазіргі заманғы педагог баланы тәрбиелеу - ұжымдық іс-әрекет болып табылатынын, табысты нәтижелерге қатысты алаңдаушылық барлық қызығушылықтанытқан ересектердің күштерінің бірлігін (тәрбиеге, оның мазмұнына, іске асыруға қатысты әдістерді үйлестіру) талап ететінін түсіну қажет. Бұл бірліктің бастамашысы – білім беру жұмысына кәсіби түрде дайындалған тұлға ретіндегі педагог.Педагогикалық қызмет басқарудың санатына жатады, себебі ол тәрбие беру үдерісінің барлық қатысушыларын (балаларды, олардың ата-аналарын, әріптестерін және т.б.) ынталандыруға, ұйымдастыруға, түзетуге бағытталған.Мұғалімнің кез-келген әсері мақсатқа бағытталған,осы немесе басқа әрекетті туындататын (ойлау, практикалық), оған оң сипат беретін болуы керек.Педагогикалық шығармашылық қазіргі заманғы педагогикалық үдерістің басты шарты болып табылады, оның орталық фигурасы – бала (онжылдықтар бойында болған сияқты, олар дерексіз балалар емес).Бала, қайталанбас тұлғаны білдіре отырып, ерекше, дараланған әсер ету әдістерін және байланыс формаларын талап етеді. Демек, қазіргі заманғы мұғалім өз тәрбиеленушілерімен шығармашылық қарым-қатынас жасау, оларды шығармашылық түрде өзгерту қажеттілігіне тап болды.Шығармашылық бастаманың болуы білім беру үдерісінің мәні болып табылады. Мектепке дейінгі мекеме тәрбиеленушілерінің, мектеп, колледж оқушыларының күнделікті өмірінде туындауы мүмкін барлық жағдайларды қарастыруға болмайды.Демек, болашақ педагогті дайын рецепттермен, бір мәнді ұсыныстармен қамтамасыз ету мүмкін емес.Белгілі бір жағдайды талдай отырып, педагог ойлау жылдамдығын, бастамашылығын, шығармашылығын көрсете отырып, өз бетімен сауатты шешім қабылдауы керек.Қиын жағдайлар мен проблемалар педагог алдында үнемі туындап отырады. Алайда, оның еңбегі қайталанудың нәтижесінде автоматты түрде болатын репродуктивті іс-әрекеттерді де қарастыратынын ескеру қажет.Осылайша, мектепке дейінгі мекеменің тәрбиешісі белгілі бір тәртіпте балаларды серуенгежинақтайды, киінугекөмектеседі, жұмыс барысында игерілген амалдар арқылы барлық тәрбиеленушілерді өздерінің назарында ұстайды және т.б.Бұл оның күш-жігерін және уақытын үнемдейді, балалардың біріне жаңа ойын ұйымдастыруға көмектесуге, қардың үстімен жүрген қарғаға басқалардың назарын тартуға, үшіншілеріне «Жүріңіз, көктем!..» шақыруын айтуға және т.б. мүмкіндік береді. Демек, автоматизм мен шығармашылық бір-бірін жоқ қылмай, керісінше, толықтырады.Жұмыстың мазмұны, балаларға әсер ету тәсілдері мен әдістерін таңдауда үлгі және біркелкілік болмауы керек. Шығармашылық жетіспеушілігі бар бірқалыпты монотондылық жұмысмерзімінен бұрын кәсіби солуына, тіпті жеке адамның қартаюына, интеллектуалдық өсуінің тоқтатылуына, жалпы белсенділіктің төмендеуіне әкеледі.Шығармашылық болмаған жерде көбінесе примитивизм мен формализм көрінеді, бұл балалардың дамуына теріс әсер етеді. Педагогикалық еңбекте аяқталғандық пен жетілгендік «қол жетімсіз, ал даму мен жетілу шексіз» деп ХХ ғасырдың басында айтылған Л.Н.Толстойдың сөзі қазіргі уақытта ғажап естіледі.Соңғы жылдары білім беру мекемелері шығармашылыққа құқықтық негіз алды. Ресей Федерациясының «Білімтуралы» Заңында мектептің, балабақшаның ұжымына өз білім беру мекемесінің түрін анықтауға, жұмыс бағдарламасын таңдауға және т.б. мүмкіндік беріледі.Өз бағдарламасын жасауға, тәжірибе жасауға рұқсат етіледі. Бірақ педагогикалық үдерістегі шығармашылық, егер педагогтар өз мамандығының негізін жақсы игерсе, жемісті әрі ақталған болып табылатынын есте ұстаған жөн. Мамандықтың негіздері мемлекеттік білім беру стандарттарымен анықталады.Кез келген кәсіби оқу орны, оның ішінде колледж де, ең алдымен болашақ маманды стандартқа үйретуі тиіс. Стандартты толық меңгеру шеберлікке жетуге мүмкіндік береді. Психологиялық- педагогикалық дайындық түрінде фундаментсіз, шығармашылық өте ауыр зардаптарға әкелуі мүмкін, себебі мұғалім әрбір баладан құралатын ең күрделі және әмбебап құбылыспен айналысады. Кейде консерватизм радикализмнен гөрі адамгершіл болады. Педагогтің құқықтары мен бостандықтары 2012 жылғы 29 желтоқсандағы «Ресей Федерациясында білім туралы» Федералдық заңының 47-бабында анықталған.Бұлар білім беру ұйымдарын басқаруға қатысуға, өз кәсіби абыройы мен қадір-қасиетін қорғауға, шығармашылық бастама көтеруге, білім беру бағдарламаларын жасауға қатысуға, ғылыми, ғылыми-техникалық, шығармашылық, зерттеу жұмыстарын жүргізуге, педагогикалық тұрғыдан негізделген оқыту мен тәрбиелеудің құралдары мен әдістерін, нысандарын таңдау және пайдалану еркіндігіне деген құқықтар және т.б.Қысқартылған жұмыс уақытына, ұзақ мерзімді төленетін демалысқа, қарт болуына және т.б. қарай еңбек зейнеткерлігін мерзімінен бұрын тағайындауға құқық бекітілген. Қазіргі мектепке дейінгі ұйым педагогіМектепке дейінгі мекеме педагогінің кәсіби қызметі психологтар жәнепедагогтардың зерттеу нысаны болдыпедагогов (Е.А. Панько, Л.Г.Семушина, В.И.Логинова, Р.С.Буре).Жоғарыда айтылған (жасампаздық, гуманизм, шығармашылық, ұжымдық сипаттағы) педагогикалық қызметтің барлық ерекшеліктері оған тән екені анықталды. Бірақ бұл ерекшеліктер ерте және мектепке дейінгі жастағы балаларды тәрбиелейтін педагог қызметінде ерекше бояуға ие болады.Өмірдің алғашқы жылдарында балалардың дамуына қолайлы жағдайлар жасау олардың жас ерекшеліктеріне назар аударуды талап етеді. Туғаннан бастап мектепке барғанға дейінгі кезең барлық кейінгі өмір кезеңдеріненбұл болашақта кез-келген арнайы білім мен дағдыларды игеру және әртүрлі қызметті меңгеру үшін негіз болып табылатын ортақ дамуды қамтамасыз етуіменерекшеленеді.Баланың басты «тұла бойына қабылдап алуы» мектепке дейінгі жасында кейін қандай орын алатындығына қарамастан, қоғамның әрбір мүшесі үшін қажетті физикалық және психикалық қасиеттерге ие адам болып табылуында. Бұл қасиеттерге негізгі қозғалыстарды иеленуін, әлемді саналы қабылдауды, ойлауды, басқа адамдармен араласуды, олардың мінез-құлқын басқаруды және т.б. жатқызуға болады.Адамның тұлғаны қалыптастыру үдерісіндегі дамудың мектепке дейінгі кезеңінің негізгі рөлі тәрбиешіге қойылатын тиісті талаптарды анықтайды. Ең алдымен, ол - баланың бақытты балалық шағы, оның тағдыры үшін ең үлкен жауапкершілікті сезіну. Дегенмен, педагогтің табысты жұмысы үшін мектеп жасына дейінгі балалардың ауыспайтын құндылығын түсіну жетіспейді, баланың даму заңдылықтарын білу қажет.Заңдылықтардың бірі – баланың психикалық, физикалық дамуының қоршаған ортаға тәуелділігі, ересектерсіз өмірінің болмауы.Осыдан педагогтің ең маңызды кәсіби қызметі туындайды:■балаларды табысты тәрбиелеу үшін педагогикалық жағдай жасау;■балалардың өмірі мен денсаулығын қорғауды, нығайтуды қамтамасыз ету.Бұл функциялардың әрқайсысы педагогтің белгілі бір саласында нақтылы түрде көрсетіледі. Бірінші функцияны жүзеге асыру дамушы орта деп аталатын, яғни баланы белсенділікке, дамыту сипатындағы қызметіне шақыратын ортаны құрумен байланысты.Денсаулықты нығайтуға қамқорлық көрсету (физикалық және ақыл-ой) – мектепке дейінгі жастағы дұрыс тәрбие берудің кепілі, себебі осы кезеңде баланың дамуы оның жағдайына, көңіл-күйіне, эмоционалдық көріністеріне өте тәуелді.Мысалы, балаларда тәрбие беру әрекетіне әсеріне төмендейді, ауырған кезде, қатал қарағанға ренжиді, жеткіліксіз ұйқының, нашар ұйымдастырылған сабақтың, көңіл көтерудің салдарынан шаршайды және т.б.Педагог балалардың өмірі мен денсаулығына қауіпті болуы мүмкін кез-келген нәрсені алдын-ала болжау қажет, қоршаған ортаға (балабақша ғимаратында, учаскіде) мұқият болу керек. Осылайша, балабақша алаңындағы ғимараттардың жай-күйін, ойын жабдықтарын, жиһаздың балалардың өсуіне сәйкестігін тексеру қажет; құю үшін дайындалған судың температурасын өлшеу керек; тәрбиеленушілердің шаршауын болдырмас үшін,диафильмдерді көруге қажет етілетін уақытты алдын ала анықтау қажет.Педагог жұмысындағы абайсыздық, немқұрайдылық, оның кәсіби жарамсыздығының белгілері болып табылады.Балалармен тәрбие-білім беру жұмысын жүзеге асыру - мектепке дейінгі тәрбие беру педагогінің негізгі функциясы.Ол алдағы жұмысты бағдарламалық-әдістемелік құжаттаманың негізінде, осы жұмысты тікелей жүргізе отырып, оның нәтижелерін талдау кезінде жоспарлауда жүзеге асырылады.Психология-педагогикалық, әлеуметтанулық зерттеулердің деректеріне сүйене отырып, заманауи педагогадам тұлғасының негіздері отбасында қалыптасатынын саналы түрде түсінеді, отбасының баланың дамуына әсер етуін өте білікті қоғамдық білім беру мекемесінің ешбірі де алмастыра алмайды.Тәрбиеленушілер мүддесі үшін педагог ата-аналардың педагогикалық мәдениетін көтеруге, баланы тәрбиелеудегі келісімдікті қамтамасыз етуге және осы процесте жеке отбасыларға көмектесуге тиіс.Сондықтан қазіргі заманғы мұғалімнің кәсіби қызметі мынадай:■ата-аналардың педагогикалық біліміне қатысу;■отбасылық және мектепке дейінгі мекеменің тәрбие беру әрекетін реттеу және үйлестіру.Мектепке дейінгі ұйымның білім беру жұмысына қойылатын қоғамдық өмірді демократияландыру барысындағы жоғары заманауи талаптарға өзінің жалпы мәдени және кәсіптік даярлықтағы жүкті үнемі толықтырып отыратын мұғалім жауап бере алады.Осыған байланысты, мұғалімнің кәсіби қызметінің тағы бір бағыты өзін-өзі тәрбиелеу болып табылады. Өзін-өзі танудың формалары әртүрлі: әдебиеттерді (арнайы, көркем) оқып, мұражайларға барудан және т.б. бастап,конференцияларға, көрмелерге, конкурстарға және т.б. қатысуға дейін. Өзін-өзі танудың мақсаты - жеке тұлғаның прогрессивті дамуы, кәсіби шеберліктің өсуі.Педагогикалық қызметтің шығармашылық сипаты мұғалімге әріптестердің озық тәжірибесін зерделеуге және өзіне тиімді тұстарын алуға түрткі болады, оны білім саласындағы инновацияларға (жаңа өзгерістерге) сезімтал етеді. Көптеген мұғалімдер мектепке дейінгі ұйымның ұжымы ғалымның жетекшілігімен жүргізетін тәжірибелік жұмыстарға ат салысады.Соңғы жылдарда мектепке дейінгі ұйымдардың білім беру және тәрбиелік жұмысын жаңарту, байыту үрдісі айқын байқалады. Бұл педагогтің қызметінде тәжірибелі, зерттеу жұмыстарына қатысу сынды тағы бір кәсіби бағытты қажет етеді .Бұл жерде В.А. Сухомлинскийдің шығармашылық педагогикалық жұмыстар мен ғылыми зерттеулердің жақындығы мен туыстықтығы туралы, педагогтің фактілерді талдап, осы талдаудың негізінде жұмысын одан әрі болжауы арқасында нәтижеге жету орынды.Осылайша, мектепке дейінгі ұйым педагогінің кәсіби қызметі өз мазмұны бойынша көпқырлы және шартты түрде бірқатар бағытқа (қызметке) бөлінеді деген қорытынды жасай аламыз. Педагогикалық қызмет саласымен балалар, олардың ата-аналары, әріптестері, өз шеберлігін де, өз тұлғасын да саналы жетілдіріп отыратын тәрбиешінің өзі де қамтылады.Мектепке дейінгі мекеменің мұғалімінің қызметін функционалдық талдауға сүйене отырып, кәсібилікті анықтайды.Профессиограмма–бұл педагог тұлғасының кәсіби қасиеттеріне, дүниетанымдық, жалпы мәдени, психологиялық-педагогикалық, арнайы білімдерінің ауқымы мен құрамына қойылатын ғылыми негізделген талаптар, сондай-ақ, педагогикалық дағдылар мен іскерліктердің тізімі.  К.Д. Ушинский «тәрбиелеуде барлық нәрсе тәрбиеші тұлғасына негізделуі керек, себебі тәрбие беру қуаты тек адам тұлғасының тірі қайнар көзінен ғана төгіледі» (Ушинский К.Д. Таңд. пед. шығарм., М., 1953. - . 1-т. – 266-б.).Педагог, оның ішінде колледж, жоғары оқу орнын бітірген жас маман да, өзінің ерекше ойлау, жеке мінез-құлық ерекшеліктері, мінез-құлқының белгілі стилі бар тұлға ретінде көрінеді. Бірақ педагогикалық қызметтің мазмұны оған кәсіптік маңызды және міндетті түрде белгілі жеке қасиеттерді дамытуды қажет ететін бірқатар нақты талаптарды ұсынады. Тәрбиешінің қызметінде іске асырыла және оның жетістіктерін қамтамасыз ете отырып, бұл қасиеттер арнайы кәсіби түске ие болады.Бір жағынан, олар педагогтің функцияларын жүзеге асыру үшін қажет, ал екінші жағынан, функцияларды жүзеге асыру кәсіби қажетті қасиеттерді жаттықтырады және дамытады.Педагог тұлғасының жинақтаушы қасиеті кәсіби бағдарлық болып табылады. Бұл балалармен жұмыс істеудің психологиялық нұсқаулар, кәсіби бағдарланған мотивтер мен қабілеттер, кәсіби мүдделер мен жеке қасиеттер кешені, сондай-ақ кәсіби өзін-өзі тануы. Кәсіби бағытталғандық қоғамға, табиғатқа, айналадағы адамдарға, педагогикалық жұмысқа деген белгілі қарым-қатынасты, педагогикалық қарым-қатынастың стилін сипаттайды. Бұл бағытта балаларға деген көзқарас, оларға деген сүйіспеншілік және қызығушылық бар. Ш.А. Амонашвили студенттер мен болашақ педагогтерге: «Баланы жақсы көріңіз. Егер сіз бойыңызға педагог деген Құдайдың сыйын дарытқыңыз келсе – баланы жақсы көріңіз!» деген кәсіби қызметтің ұстанымын игеруді ұсынды.Ерте және мектеп жасына дейінгі балалармен жұмыс істеуде махаббат пен сезімталдық әсіресе қажет. Өйткені педагог анасының қасында болмаған кезінде оның орнын басады. Сондықтан да назарын, мейірімді сөздерін, сүйіспеншілігін, жылуын, мейірімділігін, көмек көрсетуге дайын болуын, эмоционалдық қолдау көрсетуін, яғни сүйіспеншіліктің тиімді көрінісін аямай, өзін ана сияқты ұстауы тиіс. Қазіргі заманғы педагог үшін жоғары жалпы және кәсіби мәдениет, зияткерлік, моральдық тазалық, азаматтық жауапкершілік белгілі дәрежеде өте маңызды. Одан эмоционалды тұрақтылық, бақылау, шығармашылық қиял, талапты мейірімділік, шынайы жомарттылық, әділдік, ұйымдастырушылық және тағы басқалары талап етіледі.Өмірдің алғашқы жылдарындағы балалармен жұмыс істейтін педагог жұмысының ерекшеліктерінің бірі оның психо- физиологиялық аппаратына ауыр жүктеме түсуінен құралады. Сондықтан, мектепке дейінгі мекемелер тәрбиешілерінің кәсіптік маңызды қасиеттеріне еңбекке қабілеттілік, шыдамдылық, ептілік, байсалдылық жатады.Педагогке тәрбиеленушінің ішкі әлемін түсіну қабілетін,«баланың терісіне кіре білу» дағдысын (Н.К. Крупскаяның бейнелі және таңқаларлық дәл ойы) дамыту өте маңызды. Психологтар бұл қасиетті эмпатия (басқа тұлғаның эмоционалдық күйін бірге уайымдау, есіркеу арқылы түсіну) деп атайды.Педагогте эмпатия баланың уайымдау сезімдерінеэмоционалды жауап беруінен, сезімталдығынан, мейірімділігінен, қамқорлығынан, өз уәделеріне адалдығынан, әдептілігінен көрінеді. Кішкентай балалармен жұмыс жасайтын тәрбиешініңойын әлі сөзбен жеткізе алмайтын баланың мінез-құлқының кішкентай бір өзгерістеріне сезімтал жауап беруі өте маңызды.Педагогикалық әдеп (латын тілінен tactus–жанасу, түйсіну)–өзін үйлесімді түрде ұстаудан көрінетін қанағатшылдық сезімді, әдептілік ережелерін сақтау дегенді білдіреді.Еркелету мен қаттылықтың, мейірімділік пен талап етудің, сенім мен бақылаудың, әзіл-қалжың мен қатаңдықтың, жүріс- тұрыстың икемділігі мен тәрбие беру әсерлерінің оңтайлы үйлесімі–бұл педагогтің қанағатшылдық сезімінің нақты көріністері.Педагогтің әдептілігі дегеніміз – ол өзінің жеке абыройын сақтап, балалардың, олардың ата-аналарының, жұмысындағы әріптестерінің намыстарына тимеуі.Оқу үдерісіне қатысты сұраныстың дамуына тәуелсіз, сыпайы ұстаз оларға мейірімділік, жылулық, ішкі күштері мен қабылдау қабілеттеріне қатысты сенім танытады.Тәрбие үдерісіне қатысушылардың сұраныстарын төмендетпестен, сабырлы ұстаз оларға мейірімділік, жылулық көрсетіп, олардың күші мен мүмкіндіктеріне сенімділік танытады.Педагогикалық әдептілік жөнсіздіктен тұрпайылыққа жол бермейтін қарым-қатынас жасаудың табиғилығы және қарапайымдылығымен; ирония және мысқылсыз әзіл-оспақпен; ауыртпалықсыз талап етумен; еркелетусіз ақ ниеттілікпен; қыңырлықсыз табандылықпен; ашуланшақтықсыз іскери екпінмен ерекшеленеді.Педагогикалық төзімсіздік белгілері болып балаларға немқұрайлылықпен қарау, ұстамсыздық, дөрекілік, эмоционалдық тұрақсыздық саналады. Педагогикалық қырағылық педагогтің баланың дамуындағы маңыздылықты белгілеуден, әр тәрбиеленуші және бүкіл ұжым тұлғасын қалыптастыруда динамиканы, болашақты болжау қабілетінен көрінеді. Педагогикалық қырағылықтың көрсеткіштері ретінде тәрбиешінің балаларды көру, тыңдау, олардың психикалық жай-күйін түсіну қабілетін деп санауға тиіс.Қырағылығы бар педагог баланың жүрегі лүпілдеп айтқан сөздерін «Ашығын айтқанда, бәрі анық!» сияқты репликалармен тоқтатып тастамайды, баланың «Қараңғыдан қорқасыз ба?» (күн күркіреу, балаға жасалатын екпелер және т.б.) сияқты сұрағын оның көмек сұрап тұрғандығы, эмоционалдық қолдау сұрап тұрғандығы екенін түсінеді. Керісінше, баланың жүріс-тұрысындағы сыртқы белгілері арқылы педагог көңіл-күйдегі өзгерістерді түсінеді, эмоцияларын «оқи» алады, қандай да бір іс-әрекеттерден екіншісіне ауыстырады, мінез-құлқының теріс түрлеріне жол бермейді.Педагогикалық оптимизм педагогтің әр баланың күш- жігеріне, қабілеттеріне, білім беру жұмысының нәтижелілігіне терең сенуіне негізделген. Осы оптимизмнің мәні Ш.А.Амонашвилидің тұжырымдаған «Балаға сеніңіздер. Өзіңе сеніңіз. Ғылымға сеніңіз» педагогикалық ұстанымдарында негізделген. Балаларды жақсы көретін педагогқа олардың оң қасиеттері мен мінез-құлықтарын қабылдау тән.Әр тәрбиеленушінің қадір-қасиеті мен қабілеттерін біліп, олардың өздерін көрсете алуы үшін жағдай жасай отырып, ол балалардың жеке әлеуетін ашуға көмектеседі.Педагог жақсы болғысы келетін баланы көтермелейді және жігерлендіреді. Оқу процесінің қиындықтарына тап болғанда, ол бас тартпайды. Ол жас баланы тәрбиелеу – бұл «толуы» мен «кемуі» бар ұзақ үдеріс екенін біледі, алайда табысқа жетудің кепілі – бұл баланың мінез-құлқы, іс-әрекеттері мен сезімдеріндегі жақсы жақтарына сүйену.Оңтайлы мұғалім бала туралы жаман нәрсе айта алмайды, ата-анасына шағымданып, оларды «шара қолдануға» шақыра алмайды және т.б. Педагогикалық оптимизм ішкі рухтан, қызықтыра, шабыттандыра білуден, өзінің соңынан ергізе білуден, әзіл және ақкөңілділіктен көрінеді.Кәсіби қарым-қатынас мәдениеті «педагог-бала», «педагог- ата-ана», «бала-бала», «педагог-әріптестер» жүйелерінде дұрыс өзара қарым-қатынасты ұйымдастыруды, балалар мен қоршаған ортадағыларды түсінуді, оларға құрмет көрсетуді, оң микроклиматты құруды болжайды.Жас маманның ата-анасымен қарым-қатынас жасауда ең көп қиындықтары болады. Осы қиындықтарды жеңу үшін мұғалімнің отбасымен ынтымақтастықта болуға деген психологиялық дайындығы болуы, ата-аналардың сенімін арттыру, оларды мектепке дейінгі мекемелерге назар аударуға тарту, балаға деген жылулық, мейірімділік, балаға қамқор болу қажеттілігін түсіну маңызды.Ата-аналардың сенім білдіруі–педагогтің беделді жаулап алуындағы алғашқы «кірпіші». Ол ата-анасы, тәрбиеленушілері, әріптестері алдында педагогта оның жоғары адамгершілік қасиеттерін, мәдениетін, эрудициясын, интеллектуалды дамуын, мамандыққа деген сүйіспеншілігін «оятуы» дәрежесіне қарай күшейе түседі. Дана педагог өз беделі үшін күреседі, оларды бағалайды, ата- аналарының және әріптестерінің беделін қолдайды.Педагогтің қызметінде табысқа жету көбінесе педагогикалық рефлексияға дегенқабілетіменбайланысты. Педагогикалық рефлексия-жасалған қадамдардың өзін-өзі талдауы, алынған нәтижелерді бағалау және олардың қойылған мақсаттармен ара-қатынасын белгілеу.Педагог кейінгі іс-әрекеттерге өзгерістер енгізу, жақсы нәтижелерге қол жеткізу үшінбалаларды тәрбиелеу мен оқытудағы қателіктер мен қиындықтардың, жетістіктер мен сәтсіздіктердің себептері туралы ойланады. Сонымен қатар, келесі ережеге сүйену керек: сәтсіздіктердің себептерін, ең алдымен, өз бойынан іздеу керек, оларды сыртқы факторлармен ақтау үшін асығыс жасамау қажет.Қорытындылай келе, кәсіби қасиеттерді қалыптастыруда өзін- өзі оқытудың рөлі өте маңызды екенін еске түсіру керек. Егер жас педагог белгілі бір сапаның «батып бара жатқанын», жеткілікті дамымағанын сезінсе, ал өзін-өзі жетілдіруге деген ұмтылысы бар болса, онда өзін-өзі тәрбиелеу үдерісі – табысқа жеткені. Психологиялық-педагогикалық, әдістемелік білімдер, тәжірибелі әріптестерге жүгіну, тренингтер мен жаттығулар көмек пен қолдау болады.Жоғарыда айтылғандай, мектепке дейінгі мекеме тәрбиешілерінің қызметі олардың функциялары мен мазмұнына қарай көп қырлы. Бұл педагогтің әртүрлі кәсіби іскерліктерді қамтитытын көрсетеді. Шартты түрде бұл іскерліктер гностикалық, конструктивті, ұйымдастырушылық және арнайы деп бөлінеді (Е. А. Панько).Гностикалық іскерліктер (грек сөзінен гносис - білім) - педагогтің баланы (оның жас, жеке ерекшеліктері, жеке қасиеттері, құрдастарымен, ересектермен қарым-қатынастары, эмоционалдық әл-ауқатының дәрежесі және т.б.), жалпы ұжымды (қалыптасу кезеңдері, топ «белсенділері», қоғамдық пікірдің нышандары) түсіну іскерліктері.Баланы түсіну – оның ішкі әлемінің негізі. Ол педагогке мінез-құлық себептерін түсінуге, тәрбиелеу, оқытуды жетілдірудің жолдарын көруге мүмкіндік береді. Зерттеу нысаны отбасы да болу керек. Педагогке отбасының тәрбие беру мүмкіндіктерін, атап айтқандабаланы тәрбиелеуге деген көзқарасты, екі ата- ананың, отбасының басқа да мүшелерінің қатысу шегін; отбасылық микроклиматтың ерекшеліктерін және т.б. білу қажет.Балаларды, олардың отбасыларын тануда педагогтік мақсатқа бағытталған бақылаулар, әңгімелесулер, (күн тәртібі, үй еңбегі, кітапты оқу туралы) ата-аналардың, балалардың әңгімелері, отбасыларына бару, бірлескен мерекелер, балалардың, педагогтер мен ата-аналардың еңбек қызметі көптеген құнды дүниелер береді. Жекелеген жағдайларда балалардың дамуында белгілі бір ерекшеліктерді анықтау мақсатында арнайы экспериментальды жұмыс ұйымдастырылады (балалардың Туған жері туралы көзқарастарын қалыптастыру, мәдени-гигиеналық дағдыларының қалыптасу деңгейін зерттеу және т.б.).Гностикалық іскерліктер басқа тәрбиешілердің педагогикалық тәжірибесін (журналда, кітапта жарияланған, тікелей бақыланатын) зерттеу барысында білім беру жұмысының әдістерін, тәсілдерін үйрену мақсатында пайдаланылады.Конструктивті іскерліктер педагогке білім беру жұмысының болашағын ескере отырып, педагогикалық үдерісті, балаларды тәрбиелеуді жобалау үшін қажет.Бұл үшін баланың белгілі бір тобына және әрбір тәрбиеленушіге оның даму ерекшеліктерін ескере отырып, тәрбиелеудің жалпы мақсаттары мен міндеттерін өзгерту қажет.Педагог баланың, ұжымның дамуында жаңа серпінді байқайды және соған сәйкес одан арғы жұмысын ұйымдастырады. Балалардыңбелгілі бір дағдыларын меңгеруіне қарай (үстел үстіндегі баспа ойынының бір нұсқасын меңгерген), педагог олардың әрекеттеріне өзгерістер мен қиындықтарды енгізеді (ойынның жаңа нұсқасын ұсынады).Ол оқу үдерісінің материалдық жабдықталуын (ойыншықтарды пайдалану, сабаққа, еңбек етуге арналған жабдықты жасау; көшеттерді өсіру, бөлме өсімдіктерін қайта отырғызу;балалар мен олардың ата- аналарының көркем шығармашылық көрмелерін ұйымдастыру және т.б.). Конструктивті іскерліктер жұмысты жоспарлауда, сабақ конспектілерін, мереке сценарийлерін құрастыруда және т.б. жүзеге асырылады.  Жеке балалармен және барлық топпен, тәрбиеленушілердің ата- аналарымен, жұмыстағы әріптестерімен, мектепке дейінгі мекеменің әкімшілігімен педагогикалық тұрғыдан тиімді өзара қарым-қатынас орнатуда көрініс табады. Олар, сондай-ақ, түрлі жағдайларда әртүрлі адамдармен тез араласып, олармен ортақ тіл табысудан көрінеді. Бұл іскерліктер тәрбиешіге өзіне сенім білдіруге, бірге басынан кешуге көмектеседі, ол болса,балалардың, ұжымның, ата-аналардың, педагогикалық ұжымның бірігуі үшін маңызды.Педагогтің ұйымдастырушылық іскерліктері оның жеке қызметінен басқа, тәрбиеленушілердің, ата-аналардың, әріптестерінің қызметіне де таралады. Оның жұмыс күні – 6 сағат, алайда осы аз ғана уақыт ішінде қаншама жұмыс істеп үлгеруі керек, атап айтқанда, бүгінге жоспарланған жұмыстарды орындау, ертеңге«дайындама» әзірлеу (жабыстыру жұмысымен айналысуға саз, бөлме өсімдіктерін таңғы суару үшін су дайындау). Және осымен бірге өзі немен айналысады, балаларға не тапсыру керек, ал ата-аналарды не нәрсеге тартқан мақсат сай екенін шешу керек. Егер педагог балалар мен ересектерді өзіне тарта алмаса, қуатымен өзіне еліктіре алмаса, ұйымдастырушылық іскерлік қаншалықты жақсы қалыптастырылса да, қалаған нәтижесін бермейді.Педагогтің арнайы іскерліктері— бұл ән айту, билеу, мәнерлеп айта білу, өлең оқу, тігу, тоқу, өсімдіктер өсіру, жарамсыз дерлік материалдан ойыншықтар жасай білу, қуыршақ театрын көрсете білу және т.б. іскерліктер. Педагогтің қоржынында осындай арнайы іскерліктер мол болса, баланың мектепке дейінгі мекемедегі өмірі соншалықты қызықты және мазмұнды болады. Көп білетін педагог тәрбиеленушілерде таңқаларлық пен мақтаныш тудырады. Олар оған еліктегісі келеді, көп білгісі келеді. Педагогтің арнайы іскерліктерінің қатарында ең сүйікті шұғылданатын жұмысы болады (мысалы, оригами), мұнда шығармашылық пен еліктіргендік көп дәрежеде байқалады.Ресейдегі қазіргі педагогикалық білім (әлемнің көптеген елдеріндегідей) көп деңгейлі жүйені білдіреді, ол «Ресей Федерациясындғы білім туралы» заңда бекітілген.Бұл жүйе оқытудың мазмұны мен мерзіміне қарай әртүрлі сабақтас тиісті деңгей мен бағыттағы Федералдық мемлекеттік стандарттар мен білім беру және кәсіптік бағдарламалар арқылы жүзеге асырылады. Орта кәсіптік білім беру мамандықтары бойынша негізгі білім беру бағдарламасын жүзеге асыру құқығына орт кәсіптік және жоғары білімнің білім беру мекемелері басшылық етеді.Көптеген уақыт бойы орта педагогикалық білімнің білім беру бағдарламалары педагогикалық училищелерде жүзеге асырылған. Соңғы он жылдықтарды барлық жерлерде жоғарылатылған үлгідегі мекемелерді білдіретін педагогикалық колледждер құрылуда. Олар кадрларды ұзартып даярлау жеке оқу жоспарлары бойынша орта кәсіптік білімнің тереңдетілген білім беру бағдарламалары негізінде мамандарды дайындауды жүзеге асырады. Осылайша, педагогикалық колледждер білім алушыларға біліктіліктің жоғары деңгейін қамтамасыз етуге міндеттелген. Орта кәсіптік білімді дамытудың жаңа алғышарттары 050144 – Мектепке дейінгі білім беру мамандығы бойынша орта кәсіптік білім берудің Федералдық мемлекеттік білім беру стандартында белгіленген (РФ Білім және ғылым министрлігінің 2009 жылғы 5 қрашадағы № 530 бұйрығымен бекітілген).Педагогикалық колледждер жеке білім беру мекемелері немесе жоғары оқу орнының (университеттің, академияның, институттың) құрылымдық бөлімшесі ретінде қызмет етеді.Толық емес жоғары педагогикалық білімді жоғары оқу орнында, егер онда кәсіби-педагогикалық даярлықтың тиісті бағдарламасы жүзеге асырылса (18 айға дейін), алуға болады. Оқу бітіргеннен кейін студентке жоғары білімін жалғастыру немесе толық емес жоғары білім туралы дипломды алу таңдауға беріледі.Жоғары педагогикалық білім беру университеттерде, академияларда, институттарда жүзеге асырылады. Жоғары педагогикалық білімнің бірнеше сатысы бар. Әр сатыны бііргеннен кейін белгілі біліктілік тағайындалады (бакалавр, магистр). Орта педагогикалық білімі бар тұлғалар қысқартылған жеделдетілген бағдарламалар бойынша жоғары кәсіби білімді алады.«Мектепке дейінгі білім беру» мамандығы бойынша орта кәсіптік те, және жоғары білім беру шеңберінде болашақ мамандарды қызметтің мына түрлеріне даярлайды:■баланың денсаулығын нығайту мен оның физикалық дамуына бағытталған шараларды ұйымдастыру;■қызметтің әр түрін және балалармен қатынас жасауды ұйымдастыру;■мектепке дейінгі білімнің негізгі жалпыға білім беретін бағдарламалар бойынша сабақтарды ұйымдастыру;■ата-аналар және білім беру мекемелерінің қызметкерлерімен өзара әрекет ету;■білім беру үрдісін әдістемелік қамтамасыз ету.Қызметтің осы түрлерінің орындалуы студенттің, болашақ педагогтің жалпы және кәсіби құзыреттіліктерді игергендігін талап етеді, олардың тізбесі Федералдық мемлекеттік стандарттарда (ЖКБ- нің ФМБС-і және үшінші буындағы ОКБ-нің ФМБС-і) қамтылған.Құзыреттілік білім алушының білім алу даярлығына алдын ала қойылатын талап ретінде сипатталады, оның кәсіби рөлінің сипаты. Ал маманның құзыреттілігі осы талапқа сәйкес шамасына, құзыреттілікті игеру дәрежесіне, адамның тұлғалық сипатына байланысты. Педагогикалық білім (жоғары және орта) салыстырмалы түрде таяуда пайда бола бастаған мамандық пен мамандандыруға байланысты сараланады.Адамтану ғылымдарының (психология, педагогика, анатомия және физиология, биология, этика, эстетика және т.б.) қалыптасу шамасына қарай адамның жас ерекшелігіне байланысты дамудың сипаты жаңа деректермен байытылды және баю үстінде.Балалардың жас ерекшелігі, психофизиологиялық (ақыл-ой кемтарлығы, сөйлеудің бұзылуы), жеке дамуының ерекшеліктеріне байланысты, сонымен қатар, кейбір әлеуметтік факторларды (жетім балалар, ата-анасының қарауынсыз қалған балалар; мінез-құлқы ауытқыған балалар және т.б.) ескере отырып, түрлі санаттағы балалардың тәрбиесі мен оқуына жеке-дара қарау мүмкіндігі пайда болды.Бұл жағдай соңынан әр түрлі типтегі және үлгідегі білім беру мекемелерінде (жалпы немесе түзету түріндегі балалар бақшасы, бастауыш мектеп, музыка мектебі және т.б.) жұмыс істеу үшін педагогикалық кадрларды даярлауда өзгерістерге әкелді. Нәтижесінде, педагогикалық мамандықтың ішінде мамандықтар мен мамандандырулар қалыптаса бастады, олар ескеріле отырып, кәсіби білім берудің мазмұны дифференциацияланады.Мамандық – тағайындалатын біліктілікке сәйкес (мектепке дейінгі мекеменің тәрбиешісі, музыкалық жетекші, ән мұғалімі, бастауыш мектеп мұғалімі, биология мұғалімі және т.б.) белгілі кәсіби-педагогикалық міндеттерді шешуге бағытталған әрекет түрі.Мамандандыру –белгілі бағыты бар және еңбектің нақты объектісімен (логопедиялық тпотың тәрбиешісі, мектепке дейінгі мекеменің дене тәрбиесі бойынша инструктор, бейнелеу қызметі студиясының жетекшісі және т.б.) байланысқан мамандық шеңберіндегі қызметтің ерекше түрі.Оқу орнын (орта немесе жоғары) аяқтағаннан кейін бітірушіге маманның кәсіби-педагогикалық даярлығының деңгейі мен түрін көрсететін педагогикалық біліктілік тағайындалады. Тағайындалған біліктілікке сәйкес педагог нақты лауазымды қызмет етіп, белгілі деңгейдегі кәсіби міндеттерді атқара алады.Педагогтің одан арғы біліктілігін көтеру қажеттілігі білім беру жүйесіндегі өзгерістерге (мектепке дейінгі мекеменің жаңа үлгілерін жасаумен, балалармен білім беру жұмысының вариативтік бағдарламаларының пайда болуымен және т.б.), сонымен қатар, лауазымдық өсуге (тәрбиешіні әдіскердің, мектепке дейінгі мекеменің меңгерушісі қызметіне ұсынады) байланысты туындайды.«Ресей Федерациясындағы білім туралы» заңда педагогтің үш жылда бір реттен кем емес педагогикалық қызметінің бейіні бойынша қосымша кәсіби білім алу құқығы жазылған (47-б.).Біліктілікті көтеру белгілі типтің қызметінде білімді жетілдіруге, іскерлік пен дағдыларды дамытуға бағытталған оқудың барлық түрін қамтиды.Осылайша, қазіргі педагогикалық білім тұлға (студент) мен қоғамның мүдделерін қанағаттандыруға көзделген. Тұлғаның білім беру мен кәсіби дайындықтың мазмұны мен деңгейін таңдауға мүмкіндігі бар, олар оның қажеттіліктерін, қанағттандырады, жеке қабілеттері мен сұраныстарына сәйкес келеді. Қоғам қазіргі білім беру мекемелеріндегі жұмысқа дайын және соңғыларының мақсатқа бағытталғандығына сәйкес келетін түрлі біліктіліктегі мамандарды алады.
Тапсырмалар Ғалым, гуманист Ш.А. Амонашвили, өз монологында балаларға сөйлей отырып, педагогті: «...Сіздер мен адамзат арасындағы елші» – деп атайды. Атаулы мәтінде «елші» сөзінде қандай мән жатыр? Сіздердің ойларыңызша, педагогтің елшілік рөлі неден құралады? Осы рөлдің толыққандығы, мазмұны қандай? Мектеп жасына дейінгі балалардың тәрбиешісі ретінде сіздің елшілік миссияңыз өзіңізге қалай көрінеді?Сіз тәжірибеден өтіп жатқан мектепке дейінгі мекеменің тәрбиешісінің қызметіне талдау жасаңыз (күннің бірінші немесе екіншісі жартысы бойына мақсатқа сай бақылау негізінде). Келесі сұрақтарға жауап беріңіз:■педагог қандай қызметтік міндеттерді атқарады?■Ол қандай кәсіби іскерліктерге ие?■Тәрбиешінің қандай жеке қасиеттері табысты қамтамасыз етеді, ал қайсылары, керісінше, қиындықтар тудырады?■Тәрбиешінің педагогикалық қызметін жетілдіру бойынша сіздің қандай ұсыныстарыңыз бар?Кәсіби өзін-өзі тәрбиелеудің бағдарламасын келесі жоспар бойынша құрастырыңыз: ■Қандай жеке қасиеттер кәсіби деп аталады? Анықтама беріңіз;■Өз кәсіби идеалыңызды анықтаңыз (мектепке дейінгі мекеменің педагогі үшін қандай қасиеттер кәсіби маңызды деп санайсыз?);■Өз идеалыңызға қаншалықты сәйкес келетініңізге және оған жақындауға қалай тырысатыныңызға талдау жасаңыз;■Өзіңізде кәсіби маңызды қасиеттерді қай жолмен, қандай құралдар, қызмет жасау тәсілдерін пайдалана отырып, дамытып жатсыз және болашақта қалай дамытпақсыз? ТАРАУ
ПЕДАГОГИКА – ҒЫЛЫМ Педагогиканың ғылым ретінде пайда болуы және қалыптасуы  «Педагогика» сөзі антика заманында пайда болды және жалпы қолданатын лексикада мықты орнын тауып, өткен мыңжылдықтарда әртүрлі тілдерде сөйлей бастады. Оларды тек қана мамандар ғана емес, сонымен қатар, педагогикалық мамандықтан алшақ адамдар да пайдаланады.«Педагогика» сөзініңосылайшакеңтаралуы оныңмағынасының әр түрлілігінде. Ол екі мағынаны қамтиды:■педагогика — практикалық іс-әрекеттің саласы, өнер;■педагогика – ғылыми білім саласы, ғылым.«Педагогика» сөзі бірінші мағынасында екіншісіне қарағанда, ертерек қолданыла бастады. Адамзат өскелең ұрпақтың тәрбие беру және оқыту тәжірибесімен мыңжылдықтар бойы байытылып отырды. Осы тарихи тәжірибені түсінуге, жүйелеуге және осы негізде білім беру мен оқытудың заңдылықтарын анықтауға арналған ғылыми педагогика бірнеше ғасырдан кейін пайда болды. Сондықтан педагогика – бұл ежелгі ғылымдар арасында, мысалы, философия, медицина, геометрия, астрономияны алсақ, салыстырмалы түрде жас ғылым.Балаларды өмірге дайындау, оларға жинақталған тәжірибені жеткізу қажеттілігі адамзатта ежелгі уақытта пайда болды. Бастапқыда ол қауымда табиғи өмір сүру барысында, содан кейін үлкендер үйретіп, көрсеткенде, еңбекке баулып, қажетті дағдыларды сіңіре отырып, өз үлгісімен тарту барысында отбасыларда жүзеге асырылды.Мәдениеттің дамуымен, құлдық қалыптастыруға көшудің арқасында туындаған щаруашылық және экономикалық өмірдегі өзгерістермен байланысты жас ұрпақты оқыту және тәрбиелеу үшін арнайы ұйымдастырылған оқу орындарын құру қажеттілігі пайда болады. Осы қажеттілікке жауап ретінде мектеп пайда болады (Ежелгі Шығыс, шамамен б.з.б. 5-ші мыңжылдықта).Алғашқы мектептерді ғибадатханаларда, монастырьлерде ғибадат етушілер ашты, себебі дін тәрбие беру идеалының тасымалдаушысы болды. Содан кейін әртүрлі үлгідегі мектептер ашылды, олар оқытудың мазмұны және әдістемесімен ерекшеленді. Ежелгі мектептерде оқыту мазмұны кеңінен ұсынылды: оқу және жазу сауаттылығы, математика, музыка, этика, салт жоралары, дене жаттығулары, поэтика, логика және басқалар.Оқытудың сипаты мен ауқымы оқушылардың әлеуметтік жағдайымен (вельможалардың, дінбасыларының, шенеуніктердің, қолөнершілердің, бақташылардың, балықшылардың, тіпті құллардың), сондай-ақ,белгілі бір елде болған мәдени және этникалық дәстүрлермен анықталды. Жазғыштар, суретшілер, мұғалімдерді даярлайтын «кәсіби бағдары» бар мектептер болды.Тәрбиелеу және оқыту үрістерін ұйымдастыру, олардың мазмұны белгілі елде қалыптасқан қоғамдық жағдайлардың ерекшеліктерімен анықталды. Педагогика тарихына Ежелгі Грецияда антика уақытында (б.з.б. ҮІ-ІҮ ғғ.) қалыптасқан екі тәрбие жүйесі енді: спарталық және афиналық. Қоғамдық жағдайларға байланысты Спарта үш жүзжылдық бойына әскери мемлекет болды. Сондықтан спарталық жүйенің негізіне рухы жоғары, дене бітімі дамыған, әскериі істе білгір бозбаланы тәрбиелеу идеясы жатты. Ер жынысты адамдарды тәрбиелеу мемлекеттің ақарамағында болды, қатаң реттеліп, бақылауға алынды. Қоғамдық тәбиелеу өмірінің бірінші күнінен басталды. Жаңа туған нәрестелерді қауым ақсақалдары, қарап, әлсіз және кем туғандарды құздан құлатқан, ал мықтыларды емізуші анаға тапсырған. Асыраушылар Грециядағы алғашқы кәсіби тәрбиешілер болды. Олар баланы қатал жағдайда өмір сүруге, атап айтқанда, қараңғыдан қорықпауға, тамақ ішкенде ұстамды болуға, ауырғанда, тоңғанда айқайламауға және жыламауға және т.б. үйретті. 12 жылға шақталған мемлекеттік оқыту 7 жастан басталды. Ол әскери даярлық жүйесінен құралып, дене жаттығуларын, гимнастиканы, жарыстарды, оқу жорықтарын, үлгілі айқастарды және т.б. қамтыды. Зияткерлік дамыту ең аз мөлшерге бағытталды: оқу және жазу бастамалары.Демократиялық Афинада ақылын, адамгершілік қасиеттерін, денесін дамытуға бағытталған басқа жүйе қалыпасты. Балаларды оқуға, жазуға, есептеуге, музыкалық аспаптарда (кифарада, лирада) ойнауға үйретті. Баланы өнерге, мәдениетке баулуға ерекше назар аударылды. Бағдарламада поэзия, би, музыка, классикалық әдебиетті (Гомер, Эзоп, Софокл және т.б. шығармалары) оқу органикалық үйлесті. Дене мен рухты тәрбиелеуге гимнастикамен, жүгірумен, күреспен, дискіні, садақты атумен айналысу, сонымен қатар, спорт сайыстарына қатысу ықпал етті.Сонымен, ежелгі уақыттарда (б.з.б. кезең) адамзат педагогикалық қызметтің, өскелең ұрпақты тәрбиелеудің бай тәжірибесін жинақтады. Ежелгі ұлы ойшылдар, философтар, атап айтқанда, Демокрит (б.з.б. 470 немесе б.з.б. 460 шамасында), Сократ (б.з.б. 469 — 399), Пла¬тон (4 б.з.б. 27 — 348), Аристотель (б.з.б. 384—322)және т.б. адам табиғаты, оны жетілдіру жолдары туралы ойлана отырып, оларға заманауи болып табылған қоғамда адамгершіліктің төмендеуіне наздана отырып, балалар мен бозбалаларды тәрбиелеу және оқыту туралы алғашқы педагогикалық идеяларды, ережелерді, ұсыныстарды қалыптастырды.Ежелгі философтардың біз үшін тарих сақтап қалған нақыл сөздері, біздің уақытқа дейін жеткен олардың еңбектерін педагогикалық теориялар деп әлі айтуға, ғылымның саласына жатқызуға болмайды. Философтардың өзі педагогикаға баланы өмір бойына жүргізу өнері ретінде қарады. Соған қарамастан, алғашқы педагогикалық көзқарастар философия қойынауында пайда болып, педагогика мен ғылымның бастамашылары болғанын атап өту керек. Орта ғасыр шіркеудің озбырлығымен, рухани өмірдің барлық салаларында, соның ішінде білім мен тәрбие беруде, тәрбиелеудің антикалық идеалдарынан алшақтаументарихқа енді. Алайда Орта ғасырлар – он екі жүзжылдықтан астам уақытты қамтитын қомақты тарихи қабат болып табылады, ол кезең бойында педагогикалық тәжірибеде көптеген құнды заттар болды. Орта ғасырларда білім беру, мәдениет орталықтарының рөлін атқаратын университеттер пайда болды. Университеттердің пайда болуы тұлғаның интеллектуалды- рухани дамуына қоғаммен қойылған жаңа талаптарына жауап ретіндеұғынылды.
Білімқұмарлар үшін 1148 жылы Еуропада алғашқы болып Болоньеде (Италия) университеташылды, Орта ғасыр үшін ұйымдастыру демократизмінің бірегейлігімен ерекшеленді: студенттер өз қалауы бойынша оқытушыларды қабылдап, жұмыстан шығару, дәріс мерзімінің ұзақтығын анықтау, ректорды сайлауға қатысу құқықтарына ие болды. ХІІ жылы Оксфорд университеті (Англия), ХІІІ жылы – Париж университеті (Франция) пайда болды. Орта ғасырлық университетте әдетт, төрт факультет болды: теологиялық (діни), медициналық, заң және еркін мамындақтар (көркем).Ф.Аквинский,Ф.Бэкон,Ф.Рабле,М.Лютер,Т.Мор,Т.Кампанелла, Э.Роттердамский және т.б. сияқты Орта ғасыр ойшылдарының, мемлекеттік және діни қызметкерлерінің еңбектерінде педагогикалық ілім өзінің одан арғы дамуын тапты. Адамды өзінің дүниетанымының ортасына қоя тұрып, ойшыл-гуманистер қоғамның моральдық және әлеуметтік прогресінің осы қоғам мүшелері алатын тәрбие сапасына байланысты екенін атап өтті.Сонымен қатар, ежелгі ғасырлардан ХҮІІ ғ. дейінгі тұтас ұзақ мерзім педагогика тарихына ғылымға дейінгі педагогикалық шығармашылықтың, эмпирикалық (тәжірибеге негізделген) педагогикалық практиканың уақыты ретінде енді.Педагогика теориялық білімнің дербес саласы ретінде ХҮІІ ғ. рәсімделе бастады. Осы уақытта қолда бар педагогикалық практиканы жақсартуға, тәрбие мен білім берудің шегін және мүмкіндіктерін кеңейтуге арналған ғылымға деген аса қажеттілік сезілді. Педагогикаға ғылымға деген сұраныс келесі әлеуметтік- экономикалық себептер аясында пайда болды. ХҮІІ ғасыр үлкен өзгерістер заманы болды, оны әлем Ұлы географиялық жаңалықтар кезеңі арқасында, қалалардың қарқындап өсуі, өмірдің ортағасырлық құрылысын бұзусалдарынан басынан кешірді.Бұған мәдениеттің, ғылымның, гүлденуін, өнеркәсіптің жандануын және т.б. қосыңыз. Білім адам өмірінде, барлық қоғамдық дамуда ерекше рөл атқара бастады. Білім беру сапасының өсуімен, көпшілік білім беру жүйесінің қалыптасуымен атақты ойшылдар үміттерін адамзат қоғамының прогресімен байланыстырды.
Білімқұмарлар үшінТатар-моңғол жаулап алуына байланысты қиындықтарға қарамастан, мектепте оқыту, Ресейде оқу мен жазуға деген құрмет дәстүріөтекүштіболды. XVІІ ғасырдың бастауышмектебінің дамуына арқасында,сол кезде Ресейде әсіресе, дінбасылар мен саудагерлердің арасында сауаттылық деңгейі жоғары болды. Саудагерлер шет тілдерін үйреніп жатты, ол үшін шетелдіктерді жалдайтын. Сауатты дворяндардың арасында әйелдер аз болмады. Бастауыш мектептер бүкіл ел бойынша жұмыс істеді. Мектепке арналған қаражат ата- аналар тарапынан берілді. Мұғалім әдетте жалғыз, ал әр түрлі жастағы балалар көп болды.Олардың кейбіреулері мұғалімнің басшылығымен әріптерді үйреніп, ежелеп оқыды, ал басқалары сол кезде жазып жатты. Әрбір оқушы оны дайындау деңгейіне сәйкес келетін тапсырманы алды. Кейбір балалар мектептен кейін үйлеріне кетіп жатты, бірақ көптеген ата-аналар балаларының мектеп жанында тұрғанын пайдалы деп санады. Бай дворяндар мен саудагерлер әдетте өз балаларына шетел тілдерінде сөйлейтін үй мұғалімдерін шақырды. XVІІ ғасырда Мәскеуде Баспа ауласымен бірнеше рет басылып шыққан Букварь негізгі оқулық болып саналды. Әліпбиге, грамматикалық ережелерге және мінез-құлық ережелеріне қосымша әліппелер жазбаша жазуды, дінді оқыту мақалаларын, қысқша сөздіктерді қамтыды. Көптеген шапшаң жазуға арналған әліппе- жазбаша үлгілер пайда бола бастады. Оған көптеген жағдайда арифметика, тарих, география, философия, әдебиет, мифология бойынша мәліметтер енгізілді. Ән айту бастауыш мектепте ең қажетті пән болды: «мусикиямен» таныспайынша, адам сауатты деп саналмады. Оқу мектептен бітіргеннен кейін аяқталмады: адам өмір бойы кітаптардан үйренуге тура келді, өйткені «кітаптар - әлемдіданалықпен толтыратын өзендер» еді.Ғылым тарихы – бұл адамдар тарихы және идеялар тарихы. Ғылыми педагогиканың қалыптасуы чехтің ғажайып ойшыл- гуманисті, педагог Ян Амос Коменскийдің (1592-1670) атымен байланыст айтылады. Я.А.Коменскийдің адамзат алдындағы еңбегі оның педагогикалық ой-пікірге кейін одан арғы дамуын тапқан түбегейлі жаңа идеяларды әкелуімен байланысты. Олар қандай идеялар еді?Ян Амос Коменскийдің педагогикасының негізгі идеясы - бұл пансофизм, яғниөркениетпен алынған барлық білімді жалпылау және қоғамдық-нәсілдік, діни көзқарастарына қарамастан, осы жалпыланған білімді ана тілінде мектеп арқылы барлық адамдарға жеткізу.Ұлы гуманист Я.А.Коменскийге оқу-тәрбие үдерісінің тиісті ұйымдастырылуымен әрбір бала білім «баспалдағының» «ең жоғары» сатысына көтеріле алады деген оптимистік тұжырымы бар. Білім практикалық өмірде пайдалы әкелуі керек деп сене отырып, Я.А.Коменский нақты, жалпыға пайдалы оқыту туралы міндеттемені жариялады.Я.А.Коменскийдің еңбектерінде жалпыға ортақ білім берудің үйлесімді жүйесінің жобасы ұсынылды, жалпымемлекетттік мектеп, мектеп ісін жоспарлау, білім беру сатыларының адамның жасына сәйкестігі, ана тілінде оқыту, гуманитарлық және ғылыми-техникалық жалпы білімнің үйлесуі, сыныптық-сабақ жүйесі туралы мәселелері қойылды.Бұрынғы ұрпақтардан алынған нәрселерді негізге алып, балаларды өмірге дайындау тәжірибесін талдай отырып, Я.А.Коменский оқу-тәрбие үдерісінің объективті заңдылықтары бар деген қорытындыға келді, қысқа мерзімді емес, ұзақ мерзімді перспективалық маңызы бар білім беру және тәрбиелеу ережелерін қалыптастырды. Өзінің бүкіл өмірінің басты кітабы «Ұлы дидактикада» (1654), Я.А. Коменский оқу үдерісінің теориялық негіздерін баяндады, оның үлгісімен ЖОО-да, колледжде, мектепте, мектепке дейінгі мекемеде әлі күнге дейін білім беру үдерісі құрылады.Я.А.Коменскийдің ғылыми еңбектерінен классикалық педагогикалық теорияның қарқынды даму кезеңі басталады. Кейінгі педагог-классиктердің керемет топтамасы (Дж. Локк, Ж.Ж.Руссо, И.Г. Песталоцци және басқалар) білім беру мен оқытудың теориялық мәселелерін әзірлеуді айтарлықтай жақсартты.Классикалық педагогиканы құруға біздің отандастарымыз лайықты үлес қосты: В.Г. Белинский, А.И.Герцен, Н.Г.Чернышевский, Н.А.Добролюбов, Л.Н.Толстой, Н.И.Пирогов. Орыс педагогикасына бүкіл әлемдік атақты К.Д.Ушинский (1824-1871) әкелді. Ол тұлғаны дамытудың үйлесімді психологиялық-педагогикалық тұжырымдамасын және оның негізінде тәрбиелеу және білім беру теориясын құрды.Алдымен жаратылыстану, физика, математика саласындағы жетістіктерімен ерекшеленген XІX ғасыр педагогикалық ғылымның дамуы үшін да қолайлы болды. Осы кезеңде ол тәрбие беру мен оқыту үдерісінің заңдылықтарын түсіну үшін фактілер мен құбылыстардың сипаттамасынан көтеріліп, дербес ғылыми пән ретінде қарқынды дамиды. Педагогика ішінде білімнің саралануы байқалады, оның мектепке дейінгі педагогика сынды жеке бөліктері бөлініп, ерекшеленеді.ХІХ ғасыр қарқынды әлеуметтік-саяси өзгерістерімен көптеген елдерде педагогиканың алдына адамды жаңа қоғамда тәрбиелеу мәселесін қойды. Оны С.Т.Шацкий, П.П.Блонский зерттеді. Н.К.Крупскаяның теориялық еңбектері (1869-1939) педагогикалық мәселелердің кең ауқымын, соның ішінде, мектеп жасына дейінгі балаларды тәрбиелеуге тікелей қатысы барларды да қамтиды. А.С.Макаренко (1888—1939) ілімінің өзегі – тәрбие беретін ұжымның теориясы. Макаренко, сондай-ақ, отбасылық тәрбиенің маңызды мәселелерін анықтады. Тәрбие беру мен оқытудың адамгершілік сипаты, тұлғаға құнттап қарау – В.А.Сухомлинскийдің (1918-1970) педагогикалық ілімнің ой өзегі осында.Сонымен, педагогиканың ғылым ретінде пайда болуы және дамуы қоғамның жаңа ұрпақты материалдық және рухани құндылықтарды жасауға қатысуға даярлаудың тарихи тәжірибесін зерделеп, жалпылауға практикалық қажеттілігімен байланысты. Қазіргі педагогика – адамды оның дамуының барлық жас кезеңдерінде тәрбиелеу заңдылықтары мен қағидаттары туралы ғылымның ерекше саласы.  Педагогика, кез келген басқа ғылым секілді, өзінің категорияларына (тәрбиелеу, оқыту, білім беру), ұғымдарға (педагогикалық қызмет, педагогикалық өзара әрекеттесу, педагогикалық үдеріс) сүйенеді. Педагогиканың мәні, тәрбиелеу, оқыту, педагогикалық үдерістің заңдылықтары әдіс, заңдылық, қағида, тәсіл, сабақ, кәсіп және т.б. сияқты ұғымдардың көмегімен анықталады.Бір жағынан, педагогика, өзіне маңызды болып саналып, бірақ олар басқа ғылымдардың негізгісі болып табылатын ұғымдарды (даму, орта, қалыптастыру, қызмет, тұлға және т.б.) пайдаланады. Бұл – пәнаралық ұғымдар. Басқа жағынан, көптеген ғылымдар (психология, әлеуметтану, физиология, этнография, тарих және т.б.) негізгі педагогикалық ұғымдарды пайдаланады, олар өз кезегінде бұл ғылымдар үшін пәнаралық болып жұмсалады. Әр ғылымның өз пәні бар, яғни ол болмыстың белгілі бір саласын зерттейді. Педагогика үшін болмыстың осындай саласы болып тәрбие беру саналады. Ол тәрбие берудің мәнін, оның терең ішкі тетіктерін, тұлғаның дамуы және оның тіршілік етуінің сыртқы жағдайларымен өзара байланысын зерделейді. Сондықтан педагогиканың негізгі категориясы болып тәрбие саналады, басқа категориялар мен ұғымдар оны толықтырып, кеңейтеді және нақтылайды. Дегенмен, тәрбие сөзі күрделі қоғамдық құбылысты сипаттай отырып, жалпыға бірдей қабылданған анықтамаға ие емес, ол көпмағыналы.Тәрбиелеу ұғымын негізгі, атап айтқанда, әлеуметтік және педагогикалық мағыналарында қарастырайық.Тәрбиелеу әлеуметтік мағынада әлеуметтік құбылыс, өскелең ұрпақты өмірге дайындайтын қоғам қызметі ретінде түсініледі. Бұған қоғамның барлық әлеуметтік құрылымының күштері бағытталған: баланы өмірге отбасы, балабақша, мектеп, бұқаралық ақпарат құралдары, шіркеу және т.б. дайындайды. Баланы өмірге даярлау басқа да көптеген сыртқы әсерлермен, жағдайлармен және мән-жайлармен (адамның этникалық қатысымен, табиғи және мәдени ортамен, тұрғылықты жерімен және т.б.) анықталады. Тәрбие осындай кең әлеуметтік мағынада, шын мәнінде, әлеуметтенумен теңдестіріледі.Тәрбиелеу педагогикалық мағынада – бұл тұлғаның дамуына ықпал ететін арнайы ұйымдастырылатын және басқарылатын үрдіс.«Ресей Федерациясындағы білім туралы» Заңында (2012) тәрбиелеу тұлғаны дамытуға, әлеуметтік-мәдени, рухани және адамгершілік құндылықтар менадам, отбасы, қоғам және мемлекеттің мүддесіүшінқоғамда қабылданған мінез-құлық нормалары мен ережелер негізінде білім алушыны өзін-өзі анықтау мен әлеуметтендіруге жағдай жасауға бағытталған қызмет ретінде анықталады.Тәрбие берудің мақсаты тұлғаны жалпы алғанда дамыту болуы мүмкін (тұтас тәрбие беру балабақшада, мектепте, жанұяда жүзеге асырылады). Мұндай жағдайда әдетте кең тұрғыдағы педагогикалық мағынада тәрбиелеу туралы айтады. Ересектер балаға белгілі психикалық және тұлғалық қасиеттерді (ұқыптылықты, жанұяға деген махаббат пен бауырмалдылықты, кітапқа деген қызығушылықты және т.б.) қалыптастыру мақсатында оған бағыттала отырып әсер етуі мүмкін. Бұл жағдайда тәрбие тар педагогикалық мағынада ұғынылады.Әлеуметтік құбылыс ретіндегітәрбие берудің ерекшелігі оның адамзат қоғамының қалыптасу кезеңінен бастап пайда болуында, қоғам қанша өмір сүреді, ол да сонша өмір сүріп жатыр, және қоғам барда, ол қызмет етеді. Тәрбие беру – балалардың өмірін сақтап қалу, олардың өсуін қамтамасыз ету, ұрпақтар арасында сабақтастықты орнату қажеттілігімен туындаған мәңгі және жалпы категория.Тәрбие берудің мазмұны мен сипаты әртүрлі тарихи кезеңдерде өзгеріссіз қалмайды. Өзгерістер қоғам өмірінің экономикалық жағдайлары, материалдық игіліктерді өндіру тәсілдері, сонымен қатар, саясат, мәдениет, діннің әсерінен туындайды. Демек, тәрбие беру – тарихи құбылыс.Алайда бір тарихи дәуірдегі қоғамның әртүрлі таптарына жататын балаларды тәрбиелеу әртүрлі болады. Үстем таптар тәрбие беруді өзінің билігін, қоғамдағы өз жағдайын нығайту үшін пайдаланады. Сөйтіп, тәрбие берудің таптық сипаты туралы айтуға болады.Тәрбие беру – бұл әрқашан тәрбиелетінге сырттай әсер ету. Алайда барлық сыртқы ықпал ету балаға тәрбиелік әсер ете бермейді. Шын мәнінде сыртқы факторлар ішкі жағдайлар арқылы, яғни, қалыптастып жатқан психиканың, тұлғаның ерекшеліктері арқылы икемделеді. Бала кейбір әсерлерді белсенді, басқаларын пассивтіқабылдайды.Педагогтің серуеннен кейін қолын жуу қажет екендігі туралы қарапайым еске салуы әрбір тәрбиеленушісінде өз сезімдерін, іс- әрекеттерін, жүріс-тұрысының формаларын тудырады (кейбіреулері суды жақсы көргендіктен немесе педагогтан мақтау естігісі келіп жүгіріп кетеді; басқалары мұны әдетінше орындайды; біреулері бұл процедуран қашыға тырысады). Демек, ересектердің тәрбиелік ықпалын балалар өмірлік тәжірибесінің призмасы арқылы өткізеді, қабылдамайды немесе қабылдайды және осыған байланысты өз мінез-құлқын қалыптастырады.Адамөзіне-өзіталапқойып,белгілібірқасиеттердіқалыптастыру мақсатында нақты әрекет арқылы өзіне әсер еткісі келген жағдайда, тәрбиелік әрекеттер ішкі де болуы мүмкін. Өзімен осылай жұмыс істеу өзін-өзі тәрбиелеу деп аталады. В. А. Сухомлинский шынайы тәрбие беру «өзін-өзі тәрбиелеу болған жағдайда ғана жүзеге асырылады» деп жазған (Су-хомлинский В.А. Рождение гражданина. — М., 1971.— 49-б.).Мектеп жасына дейінгілерге қатысты айтатын болсақ, дербестіктің пайда болуының арқасында, ересектер мен құрдастарының мінез-құлқының үлгісіне саналы түрде еліктеу негізінде өзін-өзі тәрбиелеу элементтері туралы айтуға болады («Мен өзім»).Қарапайым тұрғыда алғанда, өзін-өзі тәрбиелеу өзінің денесін, қозғалыстарын реттеуден, дұрыс емес әрекеттерден, дөрекі сөздерден аулақ болудан, бірақ ең бастысы мінез-құлықтың оң әдеттерін қалыптастырудан басталады. Мектеп жасына дейінгі бала үшін өзін- өзі тәрбиелеу – бұл жақсы қылықтарды жасау (биязы болу, артынан ойыншықтарын жинап жүру, кішкентай балаларға көмектесу және т.б.) және жаман қылықтардан бас тарту (қыз балаларды ренжітпеу, біреу құлап қалған, үстін бүлдіріп алған жағдайда күлмеу).Кішкентай балалармен жұмыс жасау барысында оларға одан да жақсы болуға ниеттену ынтасын дамыту, мұның олардың қолынан келетініне сендіру, азғантай да болса жетістіктеріне қуану өте маңызды. Мектепте оқу олардың мінез-құлқындағы, әрекетіндегі кемшіліктерді анықтайды, және бала оларды түсіне бастайды. Балалар эпизодтық өзін-өзі тәрбиелеумен айналыса алады: күшті болу үшін таңертең жаттығу жасау; жазу дағдыларын жетілдіру үшін сызықтар арасында жазып жаттығу. Педагогтің міндеті – балалардың өзін-өзі тәрбиелеуіне мақсатқа бағытталған және жүйелі сипат беру, баланың өз тұлғасын бірізді жақсартуына ықпал ету.Тәрбие беру мен өзін-өзі тәрбиелеу органикалық өзара байланысты. Балада өзін-өзі тәрбиелеу үрдісін туындататын тәрбие ғана тиімді. Бірақ, бір жағынан, бала қаншалықты өзімен көп жұмыс жасаса, соншалықты ол ересектердің тәрбие беру әрекетіне әсерлі болады. Осыған байланысты Ш.А.Амонашвилидің сөздерін еске түсірген жөн: «Шындығында гуманистік педагогика - бұл баланы өздігіненжасауүдерісінеқосуғақабілетібарпедагогика»(Амонашвили Ш.А. Здравствуйте, дети! — М., 1988. — 43-б.).Баланың (сыртқы және ішкі) тәрбие беру әсеріне сезімталдығы пластика, жеке қасиеттердің ауысуы, сезіну, меңгеру, сақтау, қайта құру, басқа адамдардың тәжірибесін жеткізу, яғни дамытуға қабілеті арқылы анықталады.Даму дегенде адамның психикасы мен оның биологиялық табиғатында болып жатқан жүйелі және заңды өзгерістер түсініледі. Даму –бұл қозғалыс, өзгеріс үдерісі, ескіден жаңа сапалы жағдайға көшу. Педагогикада жас ерекшелігі (әр жасқа тән даму ерекшеліктері мен заңдылықтары), жеке (жеке даму ерекшеліктері) және тұлғалық даму (балада жеке қасиеттерінің дамуы, олардың ерекшелігі) туралы айтады.Қалыптасу –адам тұлғасы немесе оның жеке қасиеттерініңдамуындағы өзгерістер, олар ішкі және сыртқы, табиғи және әлеуметтік, объективті және субъективті факторлар жиынтығыныңәсерімен жүзеге асады. Қалыптастыру – бұл адамның барлық өмір тіршілігін ұйымдастыру, тәрбие беру мен оқытуды жүзеге асыру, оған белгілі бір қасиетті дамытатындай әсер ету. Мысалы, балаларға есте сақтау тәсілдерін, мәдени-гигиеналық дағдылардың дос және достық туралы түсінікті қалыптастыру және т.б.Оқыту – белгілі бір іскерліктерді, дағдыларды игеруге, қызмет ету тәжірибесін жинақтауға және күнделікті өмірде білімдерді қолдана білуге, қабілеттерін дамытуға бағытталған педагог (білім алушының қызметін атқаратын ересек адам) пен білім алушылардың (оқушылардың, студенттердің, балабақша тәрбиеленушілерінің және т.б.) өзара әрекеттесуінің арнайы ұйымдастырылған үрдісі.Түрлі тарихи кезеңдерде білім беру категориясы педагогикада маңыздылардың бірі бола тұрып, әртүрлі тұжырымдалды. Мәселен, кеңес педагогикасында білім беру дегенде жүйеленген білімді, іскерліктер мен дағдыларды меңгеру үрдісі (және нәтижесі) түсінілді.«Ресей Федерациясында білім беру туралы» Заңында (2012) білім беру «жалпыға бірдей пайда әкелетін және адамның, отбасының, қоғамның және мемлекеттің мүддесі үшін жүзеге асырылатын тәрбие беру мен оқытудың бір мақсатқа бағытталған үрдісі», сонымен қатар, адамның игеретін білімінің, дағдысы мен іскерліктерінің, құнды ұстанымдарының, қызмет ету тәжірибесінің, зияткерлік, рухани- адамгершілік, шығармашылық, физикалық және (немесе) кәсіби дамуының, оның білім алу қажеттілігі мен мүдделерін қанағаттандыру жиынтығы ретінде анықталады.Осындай анықтамада Л.С.Выготскийдің бала оқи және тәрбиелене отырып дамиды деген тұжырымы жүзеге асырылады. Осымен бірге білім берудің жақын педагогикалық үрдістерінің, атап айтқанда, тәрбие берудің, оқытудың, ағартудың бірлігі ретіндегі бірігу сипаты аталып өтіледі. Педагогика – білім беру туралы жалғыз ғылым.Педагогикалықүдеріс–тәрбиеленушілердітәрбиелеужәнеоқыту мақсатында жүзеге асырылатын педагог пен тәрбиеленушілердің саналы түрде ұйымдастырылған, мақсатты және жоспарлы түрде өзара әрекеттесуі. Педагогикалық үрдіс барысында оның барлық қатысушылары өзгереді. Қазіргі педагогика жоқ жерден пайда болған жоқ: оның, адам туралы басқа да ғылымдардікі сияқты, бастау көздері бар.  Өскелең ұрпақты тәрбиелеу мен оқыту туралы ғылыми ұғымдардың өайнар көздерінің бірі болып халық педагогикасы саналады. Ол белгілі бір халықтың өмір сүру тарихы бойына қалыптасқан педагогикалық тәжірибені білдіреді.Халық педагогикасында халықтың мәдениеті, оның құндылықтары мен идеалдары, адам қандай болу керектігі жайында түсініктері көрінеді. Халық педагогикасының қалыптасуына әлеуметтік-экономкиалық, геосаяси факторлар әсер етті және етеді. Қазіргі халық педагогикасының алтын қорын балалар мен бозбалаларды тәрбиелеу мен оқыту саласындағы тарихи қалыптасқан және өмірмен тексерілген халық дәстүрі құрайды. Халық даналығы тәжірибе және уақытпен тексеруге төтеп берген мақал-мәтел, жаңылытпаш түріндегі көптеген педагогикалық кеңестерді сақтап қалды. Халықтың педагогикалық данышпанының айқын көрінісі ретінде К.Д.Ушинский фольклор шығармаларын (жырлар, аңыздар, ертегілерді) атады. Қазіргі таңда ойындар, ойыншықтар, әндер, әлдилержәне т.б. сияқты халық педагогикасының құралдары өз тәрбиелік құндылықтарын жоғалтпады.Жоғарыда аталып өткендей, адамзат қоғамында тәрбие беру тәжірибесі діннің ықпал етуімен қалыптасты.Діни кітаптарда (Киелі кітап, Құран, Талмұт және т.б.) адамзаттың мораль мен адамгершілік туралы түсініктері «Ата-анаңды сыйла», «Өлтірме», «Ұрлық жасамаңдар» және т.б. шоғырланған. Киелі нұсқада адамдар арасындағы қарым-қатынастардың мұраттары ашылады. Христиан ілімі оларды жақынына деген сүйіспеншілік, бірін-бірін сүюге және кешірімді болуларына шақыру, кемелділікке ұмтылу идеясымен толықтырды.Біздің елімізде XX ғасырдың көптеген онжылдықтарында дінге қатысты теріс көзқарас дамыдытты, бірақ тарих оның адамдарды«адамдандырудағы» рөлі қаншалықты зор екенін көрсетеді. Л.Н. Толстой ақылға қонымды білім беру тек дін мен адамгершілікке негізделген жағдайда ғана мүмкін деп жазды. Сондықтан педагогика (шетелдік және қазіргі заманғы отандық) балаларды тәрбиелеу мен тәрбиелеу мүддесінде діни ілімдердің оң жағын пайдалану жолдарын іздейді.Педагогикалық ғылым өткен кезеңнің педагогикалық ой- пікірлері арқылы жасалған барлық нәрселерді ескере отырып, мұқият сақталып, дамыды. Бұл отандық педагогикалық мәдениеттің ескерткіштері, мысалы, Вл.Мономахтың «Балаларға нұсқаулығы»,«Жастардың шынайы айнасы», «Домострой» және т.б.Педагогика үнемі ұлы ойшылдардың, педагогтердің классикалық мұрасына, педагогикалық ой мен практиканың дамуына ықпал еткен негізгі идеялары мен тұжырымдарына жүгінеді. Сөйтіп, педагогика, әр кезеңдегі педагогикалық көзқарастарды талдау, жинақтау, түсіндіру арқылы, өзінің теориялық негіздерін кеңейтіп, әлемдік педагогикалық мәдениеттің үздіксіздігін қамтамасыз етеді.Бұрынқалыптасқанжәнеәртүрліелдерде,жекеоқуорындарында, педагогтердің жеке қызметінде қалыптасқан педагогикалық тәжірибе, балалар мен жастарды тәрбиелеу, оларға білім беру, оқыту тәжірибесі педагогиканың қайнар көзі болып табылады.Әрине, ұлттық және әлемдік білім беру тәжірибесіне нақты әсер еткен инновациялық шығармашылық педагогикалық тәжірибе ерекше қызығушылық тудырады (Пушкин уақытындағы Царское Село лицейі, Вальдорф мектебі, Л.Н.Толстой атындағы Ясно Поляна мектебі, В.А. Сухомлинский атындағы Павлыш мектебі және т.б.). Бірақ ғылымды дамыту үшін оң және теріс тәжірибеде жаппай тәжірибені ескеру маңызды. Бұл тәрбие теориясы шындықтан ажырамау үшін, тәжірибенің сәтсіз себептерін анықтап, оқыту мен тәрбиелеу үдерісін жетілдіруге ықпал ететін қағидаттарды, ережелерді, ұсыныстарды ұсынуды қамтамасыз ету үшін қажет.Қазіргі педагогика эксперименталды ғылымға айналады, яғни ол көптеген арнайы эксперименттік зерттеулер арқылы көптеген ғылыми білім алады. Ғылыми-зерттеу институттары эксперименттік жұмыспен айналысады, ол педагогикалық университеттердің, институттардың бөлімдерінде жүргізіледі. Зерттеу жұмыстарының нәтижелері педагогикалық журналдардың, монографиялардың, ғылыми мақалалар жинақтарының беттерінде жарияланады. Белгілі бір мәселе бойынша тәуелсіз зерттеулерді оның авторлары докторлық немесе кандидаттық диссертациялар ретінде рәсімдейді. Педагогикалық зерттеулер нәтижелерінің жеткіліксіз енгізілуі елдегі ақпараттық қызметтің нашар болуына байланысты. Көптеген керемет ғылыми идеялар іске аспай қалады, себебі педагогтердің көпшілігі өзін-өзі оқыту қажеттілігін сезінбейді. Алайда педагогтің шынайы білімі, тәрбиелеу өнері ғылыми білімге негізделгенін есте сақтау керек. Заманауи өмір педагогтың алдында күрделі міндеті қойған сайын, соғұрлым оның педагогикалық мәдениетінің деңгейі де жоғары болуы шарт.  Соңғы жүз жылдықта адамзат адамды оның дамуының барлық сатыларында зерттеуде едәуір алға жылжыды. Жаңа білім қорының өсу, педагогикалық ойлардың таралу шамасына қарай нақты өмірдің әр түрлі тарауында педагогиканың жаңа салалары пайда болады. Осылайша, көптеген жылдар бойы қалыптасқан және дамып келе жатқан педагогика тәрбие туралы ғылымның кеңейтілген жүйесі болды.Тәрбиелеу туралы ғылым жүйесінің негізі адам тәрбиесі заңдылықтарын зерттейтін, кез келген типтері және түрдегі тәрбиелеу ұйымдарында тәрбие үдерісінің негізін жасайтынжалпы педагогика болып табылады.Тәрбиелеу туралы ғылым жүйесінде жас педагогикаға қатысты салалар ерекше орын алады. Олар балалықтың барлық сатыларында жас дамудың ерекшеліктерін ескере отырып, балаларды тәрбиелеу және оқыту заңдылықтарын зерттеумен айналысады: туғаннан бастап ересек адамға көшкенге дейін. Жасөспірім педагогикасының нысаны-бала, ал зерттеу тақырыбы - балалық шақтың әртүрлі кезеңдерінде оқыту және тәрбие жұмысын ұйымдастырудың заңдылықтары, әдістері, технологиясының құралдары (ерте жас, мектепке дейінгі, мектеп).Мектепке дейінгі педагогика - өмірдің алғашқы жылдарындағы балаларды тәрбиелеу, оқыту және білім беру туралы ғылым(туғаннан бастапмектепке барғанға дейін). Педагогикалық ғылымның маңызды саласы ретінде мектепке дейінгі педагогиканың негізін салушы Я.А. Коменский болып табылады. Оның «Ана мектебі» атты кітабында алғашқы рет мектепке дейінгі тәрбиелеу жүйесі ұсынылды. Коменский теориясындағы көптеген ережелер заманауи педагогика үшін де өзектілігін жоймады.Заманауи мектепке дейінгі педагогика біріншіден, тәрбиелеу және оқыту үдерісін, оның мақсаттарын, мазмұнын, ұйымдастыру формаларын, әдістерін, іске асыру тәсілдері мен құралдарын; екіншіден, осы үдерістің бала дамуына, оның тұлға болып қалыптасуына әсерінзерделейді. Мектепке дейінгі педагогика өздігінен қолданбалы функциямен де айналысады - тәрбие мен оқытудың жаңа, неғұрлым жетілдірілген бағдарламалары мен әдістерін игерумен айналысады. Әлеуметтік ғылым бола отырып, ол жас ұрпаққа білім беру саласында заманауи қоғамның талаптарымен тығыз байланысты. Мектепке дейінгі педагогика біілім беру жүйесінің даму үрдістері мен келешегін қарастырғандықтан, оның болжамдық рөлі, сөзсіз, тәрбиені ұйымдастыруды болады. Ғылыми болжамдардың негізінде тәрбиелеудің жаңа тұжырымдамалары жасалады, білім беру стандарттары әзірленеді; отбасылық және мектепке дейінгі мекемелер жағдайында балаларды тәрбиелеудің теориялық негіздері мен технологиялары зерттеледі, мектепке дейінгі мекемелердің әртүрлі типтері мен түрлері бойынша оқу үдерісінің ерекшеліктері зерттеледі.Мектеп педагогикасы әртүрлі оқу орындарында (бастауыш және орта мектепте, лицейде, гимназияда және т.б.) оқушыларды тәрбиелеу мен оқыту заңдылықтары туралы бай ғылыми мәліметтерді жинақтаған, педагогикалық ғылымның ең ежелгі салаларының бірі болып табылады.Кәсіби-техникалық білім беру педагогикасы жоғары білікті жұмысшыларды дайындауды қарастырады.Арнайы орта білім беру педагогикасықалыптасу кезеңінде тұр.Олар арнайы орта білім беру оқу орындарындағы оқытудың мазмұны мен формаларын және кәсіби тәрбиелеудің проблемаларын қарастырады.Жоғары мектеп педагогикасыжоғары оқу орындары жағдайында оқу-тәрбиелеу үдерісінің заңдылықтарын, жоғары білім алудың нақты проблемаларын қарастырады.Түзету педагогикасы дамудың түрлі бұзылулары менауытқулары барбалаларменересектердітәрбиелеу,оқытужәнетүзетудіңтеориялық негіздерін, принциптерін, әдістерін және құралдарын әзірлейді. Құлағы естімейтіндер мен нашар еститіндерді оқыту және тәрбиелеу мәселелерін сурдопедагогика қарастырады, алкөзі көрмейтіндерді оқыту және тәрбиелеу мәселелерін — тифлопедагогика, сөйлеу тілінде мүкісі барларды— логопедия, ақыл-есі кем адамдарды оқыту және тәрбиелеу мәселелерін олигофренопедагогика қарастырады.Педагогиканың тарихы әртүрлі тарихи дәуірде педагогикалық тәжірибемен бірге педагогикалық идеяларды дамытуды зерттейді.Педагогикалық ғылымдардың арнайы тобын білімнің нақты бағыттарын оқытудың (мектептегі оқу пәндері) заңдылықтары мен ерекшеліктерін зерттейтін жеке әдістер құрайды.Қоғамдық мұқтаждықтардан өмірге келген, соңғы уақытта отбасылық педагогика, этнопедагогика, өндірістік педагогика, әлеуметтік педагогика және т.б. сияқты педагогика салалары қалыптасуда.  Педагогика басқа ғылымдар секілді өзге ғылымдармен, әсіресе адамтану ғылымымен тығыз қарым-қатынаста дамып келеді. Жоғарыда айтылғандай, педагогика соңғы философияның тереңдігінде пайда болып, жеке ғылым ретінде бөлініп шықты. Жеке ғылымға айналса да, педагогика философиямен және оның салаларымен байланысты үзбейді.Сол немесе өзге философиялық ұғымдар кез келген педагогика теориясының негізі болып табылады. Философиялық ғылымдардың одағы педагогикаға тәрбиелеудің мақсаттарын анықтауға, адамның мәнін түсінуге, табиғат пен қоғамның және т.с. даму заңдарын ұғуға көмектеседі. Педагогика адамгершілік, эстетикалық тәрбие проблемаларын шешуге ықпал ететін этика, эстетика сынды философия салаларымен тікелей байланысты.Әлеметтану туралы мәліметтер - заманауи қоғамның жай-күйі туралы философиялық білімдердің басқа саласы - педагогикада білім беру мен тәрбиелеудің «ауыр» проблемалары бойынша ғылыми зерттеулерді шоғырландыру үшін қажет. Мысалы, әлеуметтанушылар Ресейдің әртүрлі өңірлерінде мектепке дейінгі қоғамдық тәрбиемен балалардың жоғары деңгейде жеткіліксіз қамтылғанытуралы куәландырады. Соның салдарынан балалардың мектепте оқу дайындығының төмендеуі байқалды. Педагогиканың алдында мектепке дейінгібілімберумекемелерінебармайтынбалалардың даму деңгейін қалай көтеруге болады деген сұрақ туындады. Балалары үйде тәрбиеленетін отбасыларына көмек көрсетудің әртүрлі түрлері зерттеліп жатыр, балалар қысқа мерзім болатын топтар ашылып жатыр, халыққа қосымша қызмет көрсету саласы дамып келеді.Педагогика адам психикасының даму заңдылықтарын зерттейтін психологиямен органикалық түрде байланысты. Өз кезегінде, педагогика психикалық үдерістердің тиімді өзгеруіне, балалардың мінез-құлқына ықпал ету мақсатында білім мен тәрбие беруді қалай ұйымдастыру керектігін зерттейді.Барлық педагогикалық мәселелердің психологиялық негіздемесі бар. Сонымен, ақыл- ойды тәрбиелеу мәселесі тану үдерістері мен ақыл-ой дамуының теориясына негізделген; жеке тұлғаның психологиялық теориясын ескере отырып, тәрбиелеудің үлгісі анықталды. Педагогикалық қызметтің нәтижелері психологиялық көрсеткіштерге негізделген. Мысалы, оқытудың нәтижелері білім көлемі, олардың беріктігі, бейнесі, жалпылығы, психикалық белсенділіктің қалыптасуы дәрежесіне қарай бағаланады.Балаларды тәрбиелеу іс-әрекеттердің себептері, оларды түсіну шарасы, дербестік деңгейі және т.б. сияқты көрсеткіштермен анықталады. Білім беру мен тәрбие саласындағы кез келген мәселені шешу психологиялық-педагогикалық тұрғыдан қажет. Психология мен педагогиканың интеграциясы шекаралық салалар – психологиялық педагогиканың, педагогикалық психологияның пайда болуына әкелді.Анатомия және физиология - адамның биологиялық мәнін, әрбір жас кезеңінде дененің даму ерекшеліктерін түсіну негізі. Жоғары жүйке қызметі туралы ғылыми білім педагогикада балалардың физикалық және психикалық дамуын реттейтін заңдарды зерделеу үшін қолданылады. Осындай білім білім беру мекемелерінде, әсіресе ерте және мектеп жасына дейінгі балаларға арналған пәндік- материалдық ортаны жобалау қағидаларын зерделеуге, балалардың өмірлік режимін жасауға, әртүрлі іс-шараларды ұйымдастыруғанегіз болып табылады.Бүгінгі күні балалардың денсаулығы соншалықты жақсы емес (әлеуметтанулық зерттеулердің нәтижелеріне негізделген), педагогикадан медицина ғылымдарының салаларымен тығыз байланыста жұмыс істеу талап етіледі. Педагогиканың жаңа саласын - емделуші педагогикасын құру қажеттілігі туындады, ол жиі ауыратын, нашар балаларға білім беру мен тәрбиелеудің арнайы жүйесін әзірлеуге бағытталған. Балаларды жыныстық тәрбиелеуге арналған кешенді медициналық-педагогикалық бағдарлама құрылуды. Алкогольге қарсы, есірткіге қарсы тәрбиелеу және білім беру бағдарламасын әзірлеу кезінде медицина мен педагогиканың күш-жігерін біріктіру қажет. 1960-1970 жылдары педагогика генетика, кибернетика және информатика сияқты ғылымдармен өзінің ынтымақтастығын нығайтты. Нәтижесінде педагогикалық теория дарынды балаларды диагностикалау және тәрбиелеу бағдарламаларымен, математикалық логиканың идеяларымен және әдістерімен, компьютерлік технологиялармен, бағдарламаланған нұсқаулықтармен және т.б. байытылды.Осылайша, қоғам дамуының қазіргі кезеңінде бір педагогиканың күші тәрбиелеу, оқыту, білім беру мәселелерін шешуде қажетті нәтиже бермейтіндіктен, оларға ғылымиаралық тәсіл қажет.  Педагогика – білім беру үдерісіне әсер ететін қоғамдағы өзгерістерге жылдам әрекет ететін, дамушы ғылым. Кез-келген басқа ғылым сияқты, ол екі аспектіні қамтиды: қазірдің өзінде зерттелген және зерттелетін нәрсе. Осыған байланысты, педагогикада ол бар болғанға дейін және белгілі бір уақыт кезеңіндегі тапсырмаларды шеше отырып, шешкен және шешетін өзгермейтін міндеттер тұр.Тұрақты мәңгілік сипатқа ие міндеттерді қарастырайық. Осындай міндеттердің қатарында негізгі міндеттердің бірі - әрбір жастағы топтың ерекшеліктерін ескере отырып, тәрбиелеу,оқыту және білім берудің теориялық мәселелерін дамыту. Бұл міндетті жүзеге асыру тәрбиелеу, оқыту, білім беру үдерістерінің заңдылықтарын зерттеуге, сондай-ақ оқу үдерісінің жаңа модельдерін әзірлеуге байланысты.Біздің еліміздегі қоғамдық өмірді демократияландыру педагогикалық үдерістің теориялық негіздерін жалпы адамгершілік құндылықтарға бағдарлаумен гуманистік негізде құруды үйрету қажеттілігін педагогика алдына міндет етіп қойды. Баланың дамуын педагогикалық үдерістің негізгі мағынасы етіп қалай жасауға болады? Мектепке дейінгі жастан бастап оқытудың жеке-дара моделін құрудың теориялық ұстанымдары қандай? Бүгінде бұл проблемалар жалпы және жастық педагогика үшін ең маңызды болып табылады.Педагогиканың негізгі мәні - ғылыммен білім көзіне арналған тәрбиелеу тәжірибесімен және білім беру жұмысының жаңа идеяларын, тұжырымдарын, бағдарламаларын, тәрбиелік жұмыс әдістерін іске асыру саласы. Сондықтан, педагогикалық ғылымның тұрақты міндеттері, бір жағынан, тәжірибені зерттеу және жалпылау, педагогикалық қызметтің тәжірибесі, екінші жағынан, зерттеу нәтижелерін тәжірибеге енгізу болып табылады.Педагогика, кез келген ғылым секілді, келешекке жұмыс істеуге, болжам жасауға арналған. Педагогиканың міндеті білім беруді болжау деп қарастырылса,ол біздің еліміз үшін аса маңызды мәселе болып табылады, онда білім беруді реформалау кезінде ғылым туралы пікір үнемі ескерілмейді. Кәсіби білім беру қандай болуы керек, қызметкерлерді көп деңгейлі оқыту өзін-өзі ақтайды ма? Білікті қызметкерлерді қалай дайындау керек? Алғашқы жылдардағы балаларға арналған мекемелер қандай болуы керек? XXІ ғасырда мектеп және мектепке дейінгі білім қандай қиындықтарға тап болады? Осы және басқа да көптеген проблемалар, қазіргі заманғы мұғалімдердің көзқарасы бойынша, ғылыми болжамдарсыз, білім беру саласында саясат пен экономика құру, білім беру жүйесін жетілдіру, мамандарды даярлау мүмкін емес.Алайда, педагогикалық іс-қимылдың байлығы мен серпінділігіне байланысты педагогика шешетін білім беру жүйесінің барлық мәселелерін алдын-ала қарастыруға болмайды. Осыған байланысты жылдам әрекет етуді қажет ететін уақытша сипаттағы міндеттер пайда болады. Мектептерге, мектепке дейінгі мекемелерге арналған оқулықтардың, оқу құралдарының жаңа түрлерін жасау міндеттері; әртүрлі сынақтарды әзірлеу (балаларды оқытуға дайындықты анықтау және т.б.); материалдық, топтық үй-жайдың, мектепке дейінгі мекеменің кеңістіктік құрылымына өзгерістер енгізу; қосымша білім беру қызметтерінің тиімділігін зерттеу және т.б. міндеттерді атауға болады.Ғылымға қатысты бірқатар мәселелерді шешу үшін нақты әдістер қолданылады. Әдіс - бұл мақсатқа жету жолы, проблемаларды шешу жолы. Педагогика, кез келген басқа ғылым сияқты, әдістердің белгілі бір жиынтығымен сипатталады.Сонымен қатар мыналарды айыра білу керек:■педагогикалық үдерістерді басқару арқылы педагогикалық мақсаттарға жетуге бағытталған тәрбиелеу және оқыту әдістері;■педагогикалық білімнің өзі шығарылатын, оларды берудің мақсаттары мен құралдарын дамытуға мүмкіндік беретін зерттеу әдістері.Тәрбиелеу әдістемесі тәрбие алушылардың санасына, сезіміне, мінез-құлқына әсер ету арқылы педагогикалық міндеттерді шешу мақсатында тәрбиелеуші мен тәрбиеленушінің арнайы ұйымдастырылған өзара іс-қимылы.Оқыту әдістері -білім мазмұнын игеруді қамтамасыз ететін педагог пен оқушылардың тізбектелген, өзара байланысты әрекеттерінің жүйесі.Зерттеу әдістері - бұл педагогикалық тәжірибені зерттеу және жалпылау, тәуелсіз ғылыми зерттеулер жүргізілетін әдістер. Оларға мыналар жатады: әдебиеттерді зерттеу, талдау, әңгімелесу, сауалнама жүргізу, эксперимент, педагогикалық кеңес беру, тәуелсіз ерекшеліктерді қалыптастыру, педагогикалық құжаттарды, балалар жұмысын оқу және т.б.
ТапсырмаТәрбие адамзат қоғамының ең маңызды функциясы болып табылады, онсыз ол өмір сүре алмайтынын дәлелдеңіз.«Білім беру» ұғымының мазмұнын түсініп, білім беру ұйымының қазіргі заманғы балабақша атауының заңдылығын дәлелдеңіз.Педагогика ғылымының көздерін схемалы түрде ұсыныңыз.Балаларды тәрбиелеу туралы әртүрлі халықтардың мақалаларын таңдаңыз, оларды талдаңыз, тәрбиелеу тәсілдеріндегі ұқсастықтар мен айырмашылықтарды анықтаңыз.«Мектепке дейінгі білім берудің негізгі жалпы білім беру бағдарламасының құрылымына қойылатын федералды талаптарды» (Мәскеу қ., 2012 ж.) зерделеңіз. Қазіргі мектепке дейінгі ұйымдағы оқу үдерісінің бағыттарын жазыңыз. ТАРАУ
БІЛІМ БЕРУДІҢ ЗАМАНАУИ ЖҮЙЕСІАдамзат тарихы білім беру мен қоғам біртұтас екенін дәлелдеді. Қоғамның алдында тұрған барлық жаһандық проблемалар (экономикалық, әлеуметтік, саяси, мәдени, демографиялық, экологиялық және т.б.) білім саласына қандай да бір түрде әсер етеді. Мысалы, көптеген елдердің, соның ішінде Ресей Федерациясының экономикалық қиындықтарына байланысты, білім беру жүйесін мемлекеттік қаржыландыру білім беру мекемелерінің материалдық- техникалық жабдықталуын толық қамтамасыз етпейді.Немесе планетада орын алған қазіргі қолайсыз экологиялық жағдай адам туғанға дейін оның денсаулығына кері әсер етуде. Нәтижесінде оқуға деген қабілеттілік төмендейді; түзеу, компенсациялық,сауықтыру сипатындағы білім беру мекемелерін құру қажеттілігі туындайды. Соғыс кезеңінде, әлемнің бір немесе бірнеше нүктесінде пайда болатын этникалық қақтығыстар кезінде білім беру проблемалары өлім қаупі алдында соңғы жоспарға кетеді, мектепте оқу, балабақшаға бару мүмкіндігі мүлдем болмайды.Қазіргі заманның адамы және өз өмірін оқытушылық қызметке арнауды шешкен адам білім беру қоғамның бір бөлігі бола отырып, оның бүкіл ауруымен ауырады және оның даму ақауынан зардап шегеді деген ойды дәлелдейтін факторларды атауды жалғастыруы мүмкін.Бірақ, бір жағынан, білім беру көп жағдайда қоғамның айнасы болып табылады. Ғалымдар қоғамның маңызды түрлендіруші күші ретінде білім берудің әлеуметтік маңызын атап өтті. Әлемдік өркениеттің қазіргі кездегі дағдарысын еңсеру үшін халықтың ақыл- ойы мен мінез-құлқына терең өзгерістер енгізу қажет. Адамның ішкі әлемін гуманистік идеалдар негізінде өзгерту, адамның адамгершілік қасиеттерін қалыптастыру, мәдениет деңгейін көтеру және адамның кәсіби дайындығын арттыру – бұл қазіргі заманғы білім беру функциялары. Білімнің әлеуметтік рөлі – қоғамдағы, әлеуметтегі белгілі бір тенденциялардың дамуына әсер ету қабілеті, жас ұрпақты біздің заманымыздың жаһандық немесе жергілікті проблемаларын шешуге дайындау, болжауды үйрену және қажет болған жағдайда олардың салдарын ескерту.Әрбір жеке адам үшін білім беру азды-көпті айқын жеке маңызға ие. Дамыған елдерде қазіргі заман адамының өмір жолының төрттен бір бөлігін алып жатқан білім алу үдерісі оның өмірін мазмұнды және жанды етеді, оны түрлі эмоциямен әсерлендіреді, танудағы, қарым-қатынастағы, өзін-өзі жетілдірудегі қажеттіліктерін қанағаттандырады. Білім беру барысында адамның әлеуетті қабілеттерін анықтау және дамыту, оның өзін-өзі іске асыру жүзеге асады, «адамның бейнесі» қалыптасады. Білім арқылы адам қоғамдағы өмірге бейімделеді, ол үшін қажетті білім мен шеберлік алады.Адамзат тарихындағы білім берудің ерекше рөлін ескере отырып, шетел және отандық ғылымдар заманауи білім беру жүйесі қоғам дамуының қазіргі кезеңінің объективті талаптарына сәйкес келмейтіні туралы айтады. ХХ ғасырдың екінші жартысында пайда болған бұлкезең түрлі әлеуметтік-экономикалық салалардағы күрделі, динамикалық өзгерістермен сипатталады. Экономикалық үдерістің факторы ретінде адамға деген қызығушылық өсті, осыған байланысты білім беруді гуманизациялау туралы мәселе қойылды. Ғылымдағы, техникадағы үдеріс, мәдени және ақпараттық революция білім беруді күнделікті өмірдің қажетті атрибутына айналдырды.Техникадағы, технологиядағы түпнұсқалық төңкеріс еңбектің көптеген түрінің сипаты мен мазмұнын өзгертеді, нәтижесінде адамнан тек физикалық шығын ғана емес, интеллектуалдық күш, шешім қабылдауда дербестік пен жауапкершілік талап етіледі. Қоғамда білімді, құзырлы адамдарға деген объективті сұраныс туындады, білімге деген құлшыныс өсті, ал әлеуметтік өмірді деморизациялау оны анағұрлым халықтың түрлі санаты үшін, оның ішінде ұлттық азшылық, әйелдер, мүгедектер, жұмысшы жастар және т.б. үшін қолжетімді қыла білді.Әлемнің көптеген қоғамдары, соның ішінде Ресей, білім беру жүйесін реформалау қажеттілігіне байланысты қоғамдық өмірдің әлеуметтік-экономикалық саласына өзгерістер енгізді. Білім беру реформасы заманауи мемлекеттердің әлеуметтік саясатының бір бөлігі болып, мынаған бағытталады:■мектепке дейінгі ұйымдардан бастап университеттерге дейін өз жүйесінің барлық буындарын жаңартуға;■оқу-тәрбиелеу жұмысының мазмұнын, әдістерін және құралдарын жетілдіруге;■педагогикалық кадрлардың дайындығы мен біліктілігін арттыруды жақсартуға.Ресей Федерациясының білім беру саласындағы мемлекеттік саясаты гуманизация идеясына негізделген. Олар Ресей Федерациясының Конституциясында (1993 ж.), «Ресей Федерациясындағы білім туралы» (2012 ж.) заңында көрініс тапты. Құжаттарда білім беру адамның, отбасының, қоғамның және мемлекеттің мүддесі үшін жүзеге асырылуы тиіс екенін көрсетеді. Ресейде білім беру саласындағы мемлекеттік саясаттың жетекші қағидаттары ретінде Заң білім басымдығын тануды, оның гуманистік сипатын, адамның бейімділігі мен қажеттіліктеріне сәйкес білімді таңдау еркіндігін, әрбір адамның өзін-өзі іске асыру үшін жағдай жасауын, оның қабілеттерін еркін дамуын және т.б. бекітеді.  Өмірінде бір рет оқып, білім алу мүмкін бе деген мәселе қоғам үшін жаңалық болып табылмайды. Үздіксіз (өмір бойы) оқыту идеясы бұрыннан пайда болды. Үйрену қажеттілігі туралы алғашқы ақыл-кеңес ежелгі жазбаларда (Киелі кітап, Құран, Талмұт), Платон, Аристотель пікірлерінде, «Білімді бесіктен тесікке дейін ізден» сияқты халық сөздерінде үнемі қамтылады. Үздіксіз білім берудің заманауи тұжырымдамаларының алғышарты – Я.А. Коменскийдің педагогикалық көзқарастары болды. «Адамзат істерін түзету туралы жалпы кеңес» трактатында ғалым былай деп жазды: «Ғасырдың басынан бастап соңына дейін адамзаттың барлық түрі үшін бүкіл әлем - мектеп болса, онда бесіктен бастап көрге дейін әрбір адам үшін оның өмірі – мектеп; Сенекпен бірге: «Кез келген жаста оқуға кеш емес,» - деу жеткіліксіз, Былай деп айту керек: әр жас білім алуға арналған, және сол шектер адам өмірінде және адам мектебінде байқалады».Осылайша, үздіксіз білім беру идеясы бұрыннан пайда болған, бірақ адамзат үшін оны жүзеге асыру өзекті қажеттілігі ХХ ғасырдың аяғында сезіле басталды. Бұл қазіргі заманғы қоғамның әлеуметтік- экономикалық және рухани даму динамикасымен түсіндіріледі.Тез өзгеретін қоғам талаптарына сәйкес келіп, өмір ағымынан қалып қоймау үшін, адам тұрақты түрде өз білім қорын толтыруы, кеңейтуі, нақтылауы, жалпы және кәсіби мәдениетін арттыруы, олардың шығармашылық әлеуетін дамытуы тиіс.ХХ ғасырдың 80-ші жылдарда әлемдік білім беру жүйесін дамытудың жай-күйін және болашағын зерттейтін халықаралық ұйымдардың құжаттарында (ЮНЕСКО, Рим клубы және т.б.) үздіксіз білім беру тұжырымдамасы қалыптасты. Тұжырымдаманың мәні«білім алушы қоғамы» идеясына, үздіксіз жетілдіруге және өзін-өзі жүзеге асыруға адамның қажеттілігін қанағаттандыратын өмір бойы білім беру идеясына негізделген.Бастапқыда үзіліссіз білім беру идеясы ересек білім берудің проблемасы ретінде дамыған. Адам дамуы балалық кезімен шектелмейді, ол өмір бойы жалғасады, сонын арқасында сырттан алатын біліктілік көмегінен гөрі ол табысты деген заманауи психологияның тезистері ескерілді. Үзіліссіз білім беру адамға өмірінің түрлі кезеңдерде әлеуметтік рөлдерді өзгертуді жеңілдетеді, жеке, әлеуметтік және кәсіби дамыту арқылы жеке және ұжымдық өмір сүру сапасын жақсартадыжәне қолдайды деп болжанған болатын.Үзіліссіз білім берудің қазіргі заманғы тұжырымдамасы ерте жастан бастап барлық адам өмірінің тұрақты формасы ретінде қаралады. Адами білім беру процесінде тек арнайы оқу-тәрбиелеу ұйымдары ғана емес, сонымен қатар отбасы, ғылыми орталықтар, бейресми қауымдастық, бұқаралық ақпарат құралдары, шіркеу және т.б. қатысады. Сонымен қатар, ересектерге арналған білім беру және балалар білім беру тиімділігі өзара тығыз байланысты, мәдени, әлеуметтікбелсендіата-аналар, білімдімұғалімдер – баланың табысты дамуы үшін алғышарт болып табылатыны ерекше дәлелдеулер қажет етпейді. Және керісінше, сауаты төмен орта жағдайында бала нақты білім ала алмайды.Үздіксіз білім беру - бұл білімді алуға, әр түрлі әлеуметтік және кәсіби міндеттерін орындау үшін үйрену және дайындау қабілеттерін қалыптастыруды, сондай-ақ елдің масштабында және бүкіл әлемде әлеуметтік дамуға қатысуды қоса алғанда, оның жеке тұлғасының барлық жақтарын және қабілеттерін дамытуға бағытталған адам қызметі.Үздіксіз білім берудің негізгі қағидаларын келесі түрде қарастыруға болады:■білім беру жүйесін адамға, оның кейбір жеке және базалық қажеттіліктеріне бейімдеу;■білім беру жүйеснің кең демократиялығы, әркімді жынысына, әлеуметтік жағдайына, ұлтына, физикалық жағдайына және т.б. қарамай, білім берудің барлық кезеңдері мен түрлерінің қолжетімділігі, ашықтығы;■халықтың әртүрлі санаты мүдделерінің ерекшеліктеріне, сондай-ақ оқытудың стильдері мен қарқынына білім беру жүйесінің жылдам жауап беруі;■әрбір қызығушылық танытқан адамға оған қолайлы түрде, қажетті көлемде, қолайлы жерде, барлық уақытта пайдалануға мүмкіндік беретін білім беру қызметінің түрлі формаларын дамыту;■білім берудің ресми және бейресми түрлерінің (шаруашылық- есептік курстар, мүдделер бойынша үйірмелер, клубтар және т.б.) біртұтастығы, қоғамды «оқытушыларға» айналдыратын «білім беру даласын» құру;■адамдар өмірінің кез келген кезеңінде білім алуды қамтамасыз ету үшін электрондық техниканы пайдалану.Қазіргі уақытта адамға білім берудің барлық факторларының өзара іс-қимылын қамтамасыз ететін үздіксіз білім беру жүйесі әзірленуде. Осы факторлардың қатарындағы жетекшісі ретінде әр мемлекетте білім берудің жүйесі болып қалыптасқаны саналады, ол әр адамның әртараптандырылған дамуына негіз болады, білім беру мен өздігінен білім алу үшін негізді қалыптастырады. Үздіксіз білім беру жүйесінде өздігінен білім алу ерекше орын алады, сондықтан адамның өз бетімен білім алуға, ақпаратты іздеуді жүргізуге, қайнар көздермен жұмыс істеуге және т.б. қабілеттілігін дамыту маңызды.Білім берудің үздіксіздігі үшін алаңдаушылық көптеген мемлекеттердің әлеуметтік саясатының орталығы болып табылады, ал үздіксіз білім берудің өзі оқу, жұмыс, демалыс уақытында интеграцияланған жаппай қозғалысқа айналады.  Қазіргі ресейлік білім беру - әрқайсысында әртүрлі типтегі және түрлердегі мемлекеттік, мемлекеттік емес, муниципалдық білім беру ұйымдары бар білім берудің тізбектік деңгейіндегі үздіксіз жүйесі.«Ресей Федерациясының Білім туралы» Заңына сәйкес (2012 ж.) жалпы және кәсіби білім беру деңгейі, сондай-ақ балалар мен ересектерге арналған қосымша білім беру және қосымша кәсіптік білім беру сияқты қосымша кіші түрлер белгіленді.Мемлекеттік және муниципалдық білім беру мекемелерінің қызметі оқу орындарының типтері мен түрлеріне сәйкес РФ Үкіметі бекіткен үлгі ережелері негізінде құрылады. Үлгі ережелері негізінде білім беру мекемелерінің жарғылары әзірленеді.Заңмен жалпы білім берудің келесі деңгейлері белгіленген:1)мектепке дейінгі білім;2)бастауыш жалпы білім;3)негізгі орта білім;4)орта жалпы білім.Мектепке дейінгі, бастауыш, негізгі және жалпы орта білім берудің білім беру бағдарламалары барлық жас деңгейде бала тұлғасының даму сабақтастығын қамтамасыз етуі тиіс.Мектепке дейінгі білім беру ұйымы - мектепке дейінгі білім берудің, балаларды қараудыңжәне күтудің білімберубағдарламалары бойынша білім беру қызметін оның негізгі мақсаты ретінде жүзеге асыратын білім беру ұйымы.Ресейлік мектепке дейінгі білім беру ұйымдары өз қызметінде 2011 жылы қабылданған Мектепке дейінгі білім беру мекемелері туралы үлгі ережені басшылыққа алады.Үлгі ережелерге сәйкес, мектепке дейінгі мекемелер мынадай міндеттер кешенін шешуге шақырылады: балалардың өмірің қорғауды, оның физикалық және психикалық денсаулығын нығайтуды жүзеге асырады; олардың танымдық-сөйлеу, әлеуметтік-жеке, көркем-эстетикалық және дене дамуын қамтамассыз етеді; оқушылардың жас санаттарын ескере отырып, азаматтықты, адамның құқықтары мен бостандықтарын құрметтеуге, табиғатқа, Отанға, отбасына деген сүйіспеншілікті тәрбиелейді.Балалардың толыққанды дамуын қамтамасыз ету, балаларды тәрбиелеу, тәрбиелеу және дамыту мәселелері бойынша ата-аналарға (немесе заңды өкілдерге) кеңес беру мен басшылықты қамтамасыз ету үшін оқушылардың отбасыларымен өзара іс-қимыл жасау ең маңызды міндет ретінде көрсетілген. Мектепке дейінгі мекемелердің оқушылардың физикалық және ( немесе) психикалық дамуындағы кемшіліктерді қажетті түзетуге қатысуына ерекше назар аударылады.Қажетті жағдайлар болған кезде мүгедектігі бар балаларды оңалту қажет. Осылайша, инклюзивті немесе бірлескен, мектепке дейінгі білім берудің құқықтық негіздері құрылды.Мектепке дейінгі қазіргі заманғы білім беру ұйымдары көп функциялы, біркелкі, мектепке дейінгі білім берудің шамамен жалпы білім беру бағдарламасын таңдау еркіндігі арқылы сипатталады. Мектепке дейінгі мекеменің педагогикалық ұжымы мектепке дейінгі білім берудің үлгілік жалпы білім беру бағдарламасына негізделіп, білім беру бағдарламасының бір бөлігін құрайды. Ол оқу үдерісінің басым бағыттарын анықтайды, мектепке дейінгі мекеменің жұмыс істеуінің ұлттық-мәдени, демографиялық, климаттық ерекшеліктерін ескереді.Үлгілік ережелерге сәйкес мектепке дейінгі ұйымдардың әртүрлі түрлері қызмет етеді:■балабақша;■ерте жастағы балаларға арналған балабақша;■мектеп дейінгі (жоғары сынып) жастағы (5 жастан 7 жасқа дейін) балаларға арналған балабақша;■санитарлық-гигиеналық, емдеу-сауықтыру және профилактикалық шаралар мен рәсімдерді басымдықпен жүзеге асыру арқылы қадағалау және оңалту балабақшасы;■тәрбиеленушілердің физикалық және (немесе) психикалық дамуы кезінде кемшіліктерді білікті түзету бойынша қызметті басымдықпен жүзеге асыратын өтемақы түріндегі балабақша;■үйлестірген түрдегі балабақша (құрамына жалпы даму, компенсаторлық және түрлі комбинациядағы медициналық топтар кіруі мүмкін);■балаларды дамытудың бір бағытында (танымдық-сөйлеу, әлеуметтік-жеке, көркем-эстетикалық, физикалық) іс-әрекеттерді басымдықпен жүзеге асыратын жалпы даму түріндегі балабақша;■балаларды дамыту орталығы - мектепке дейінгі білім берудің білім бағдарламаларын жалпы дамыту бағытындағы топтарда және қажет болған жағдайда, бірнеше бағыттарда тәрбиеленушілердің дамуы бойынша қызметті басымдылықпен іске асырумен сауықтандыру, компенсациялау және үйлестіру бағытындағы топтарда (ауызша-танымдық, әлеуметтік-жеке, көркем және эстетикалық, физикалық) жүзеге асыратын балабақша.Мектепке дейінгі ұйымның тәрбиеленушілерінің жасы Үлгілік ережелерде анықталған: 2 айдан 7 жасқа дейін. Заманауи мектепке дейінгі ұйымдардың жүйесінде біздің елімізде 15-20 жыл бұрын таралған балабақшалардың аз саны қалғанын атап өткен дұрыс. Өйткені, үйреншікті тәрбиелеудің шарттары мұғалімдерден, психологтардан және дәрігерлерден үнемі сынға ұшырады, себебі олар кішкентай баланы отбасынан ажырату оныңжетілмеген ақыл- ойына ауыр жүктеме деп санады. Суықтыру ұйымдары бола тұра, балабақшалар бұл функцияны толық орындамады, сондықтан балалардың ауруға шалдығу көрсеткіші жоғары болды. Өскелең ұрпақтыңденсаулығына дегенқамқорлық үкіметке«ақылыаналықты» енгізуге түрткі болды: аналарға бала үш жасқа толғанға дейін бала күтіміне байланысты жарым-жартылай төленетін ақылы демалыс берілді. Алайда, отбасылық ортада өмірдің алғашқы жылдарында балалар мектепке дейінгі мекемеге қарағанда жақсы дамиды деген үміттер толық ақталмады. Заманауи отбасында тәрбиеленетін жас балалар дамуының көрсеткіштерін талдау олардың жартысының денсаулығында ауытқулар, дамудың кешігуі бар екенін көрсетеді. Бұл жас балаларға қанағаттанарлықсыз қамқорлық көрсетуден, ата- аналардың педагогикалық мәдениетінің төмен деңгейінен, кейде олардың балаға қатыгездікпен қарауынан болады. Осы отбасылардан, сондай-ақ қаржылық қиындықтарды бастан кешіп жатқан отбасылардан шыққан балалар мектепке дейінгі ұйымдардың балалар топтарына баруға тиіс. Бұл жақсы деп аталатын отбасылардың балаларына пайдалы болады, өйткені, психологтардың пікірінше, қазіргі сәбилердің бәріне дамудың білікті диагностикасымен және оны түзетуімен бірге ерте жасалатын әлеуметтендіру қажет.Қазіргі уақытта ғалымдар мектепке дейінгі және отбасылардағы жағдайларға байланысты ерте жастағы балаларды отбасылық- әлеуметтік тәрбиелеу модельдерін әзірледі. Олар мектепке дейінгі жастағы балаларды тәрбиелеудің жаңа технологияларын іздейді. Мектепке дейінгі мекемелерде икемді жұмыс уақыты бар топтар құрылды. Ерте жастағы балалары бар отбасыларына медициналық, психологиялық-педагогикалық, әлеуметтік көмек көрсетіледі.Мектепке дейінгі қоғамдық тәрбиенің қазіргі заманғы жүйесі үшінбалаларды оңалту, олардың денсаулығын түзету міндеттеріөзекті болып табылады. Кейбір мектепке дейінгі мекемелерде «Ерте жәрдем қызметі» құрылымдық бөлімшелері бар. Бұл қызмет дамуында бұзушылық немесе олардың пайда болуының жоғары медициналық немесе әлеуметтік тәуекелдері анықталған 2 айдан 4 жасқа дейінгі балаларға арналған,сондай-ақ ата-аналарына көмек көрсету қызметтерінің жүйесін қамтиды. Денсаулығында түрлі патологиясы бар, есту, сөйлеу, көру, ақыл-есінде бұзушылықтар бар, тірек-қимыл жүйесінің патологиясы бар туберкулез интоксикация және т.б. бар балаларға арналған мамандандырылған мекемелер, топтар құрылып жатыр. Мүгедектігі бар балаларға қатысты адамгершілік қарым- қатынастың көрінісі мектепке дейінгі мекемелерде топ құру болды, ондағы тәрбие жұмысы балаларды қоғамға бейімдеуге көмектеседі.Білім берудің міндетті деңгейлері бастапқы жалпы білім беру, негізгі жалпы білім беру, жалпы орта білім болып табылады. Бастауыш білім беру оқушының жеке басын қалыптастыруға, оның жеке қабілеттерін дамытуға, білім беру ісінің оң мотивациясы мен дағдысына бағытталған.Негізгі орта білім берудің және жалпы орта білімнің негізгі мақсаты оқушының жеке басын қалыптастыру болып табылады. Осы мақсатқа жету үшін жалпы орта білім беру мектептері, жеке пәндерді тереңдетіп оқытатын мектептер, гимназиялар, лицейлер, кешкі мектептер, интернат түріндегі білім беру мекемелері, физикалық және психикалық дамуында ауытқулары бар балаларға арналған арнайы мектептер, қосымша білім беру мекемелері құрылды (балалар музыкалық және көркемөнер мектептері, көркемөнер мектептері, хор және хореографиялық студиялар, фольклорлық ансамбльдер, балалар мен жасөспірімдер спорт мектептері, жас техниктер станциялары, демалыс орталықтары және т.б.). Білім беру мекемелерінің жаңа түрлері (көркемөнер мектептеріне арналған интернаттар, агро мектептер-интернаттар, қолөнер мектептері және т.б.) қызмет етеді. Әскери немесе басқа мемлекеттік қызметке дайындалуға бағытталған қосымша білім беру бағдарламалары бойынша оқитын кәмелетке толмағандарды оқыту, тиісті жалпы білім беру ұйымдары, кәсіби білім беру ұйымдары құрылады. Оларға Президенттік кадет училищесі, Суворов әскери училищесі, Нахимов атындағы әскери-теңіз училищесі, кадет (әскери-теңіз кадеті) корпусы, кадет мектебі, казактар кадет корпусы, әскери- музыка мектебі жатады.Жетім балалар мен ата-анасының қамқорлығынсыз қалған балалар сәбилер үйінде (3 жылға дейін), ал содан кейін балалар үйлері мен интернаттарда тәрбиеленеді. КСРО-дағы Ұлы Отан соғысынан кейін шамамен 680 мың жетім бала болды.Қазіргі кезде жетім балалар саны ауыр соғыстан кейінгі кезден асып түседі. Мемлекеттік мекемелер қаншалықты қаржылай қамтамасыз етілсе де, балаға отбасыны, қамқор ата-аналарын алмастыра алмайды. Жетім балалар проблемасын шешудің мінсіз түрі - асырап алу, себебі ол өз отбасындағы тәрбие жағдайына қатты жақын. Бала асырап алған ата- аналар барлық ата-ана құқықтарын және міндеттерін қабылдайды, және асырап алынған бала туған балаға теңеледі. Алайда біздің елде асырап алу заңды акт ретінде танымалдыққа ие емес.Мемлекетте жыл сайын жетім балаларға арналған бағдарламаларды қаржыландыруартып келеді. Нақты жәнеәлеуметтік жетім балаларға (өз балаларын тәрбиелеу мүмкіндігінен немесе ата- аналар құқығынан айырылған тірі ата-аналары кезінде) жаңа білім беру нысандары ізделуде. Балаларды тәрбиелеу үшін ата-аналар ақшалай қаражат алатын асырап алушы және патронаттық отбасылар институты құрылуда. Алайда, балаларды патронаттық отбасынан балалар үйіне қайтару жағдайы жиі кездеседі.Тәрбиелеп отырған отбасы балалардың жан жарақаты қаупін төмендетеді. Отбасына баланы орналастырудың ең икемді нысаны бола отырып, бұл ата- ананың махаббатын және ананың кәсіби жұмысын білдіреді.Анасы балалар үйінің тәрбиешісі ретінде тіркеліп, баланы асырауға және«ата-ана - тәрбиеші» ретінде өз еңбегіне ақша алады. Балалар үйінің тәрбиешілері «ата-аналар-тәрбиешілерге» көмектеседі, олармен бірге жетім баланың өміріне, денсаулығына, тәрбиесіне жауаптылықты бөледі.Жетім балаларды тәрбиелеуді ұйымдастырудың жаңа формаларын іздестіру қазыналық мекемелерден бас тартып, оларды отбасылық тәрбиелеу шарттарына жақындатуға бағытталған. Жетім балаларды демалыста, демалыс күндері отбасыларға алып келгенде балаларға арналған ересектердің «қамқорлығы» ұйымдастырылады.
Білімқұмарлар үшін Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қиын жылдары Еуропада көптеген жетім балалар қалды. 1949 жылы австриялық Герман Гмайнер халықтан жиналған ақшаға отбасылық үлгідегі«Балалар ауылы - SOS» алғашқы балалар үйін ашты. Қазіргі уақытта Г.Гмайнер үлгісіне сәйкес 132 елде жетім балаларға арналған мекемелер құрылды. Білім беру стратегиясы келесі түрде ұсынылады: алдымен баланың жаны мен денесін сауықтырады, содан кейін оны дамытады және үйренеді, сосын - әрбір адамның мүмкіндіктеріне және күштеріне сәйкес қоғамда өзін орнықтыруына көмектеседі. «Ауылдың анасы» (жаңа мамандықтың ресми атауы) жұмысымен бірге тағдырды да таңдайды. Ол балалармен бірге тұрады, оларды тәрбиелейді және дербес шаруашылықты басқарады. Оның 6-8 баласы бар, олар шақырылғандар мен туған бауырлар. Ауылда мұндай үйлер әдетте 10-12 болады. Ауылдың директоры қаншалықты қаржыны таратқандай және қолдағандай, соншалықты бақылау жасамайды. Ал қалғаны кәдімгі отбасына ұқсайды. Балалар қарапайым мектепке барады, қарапайым емханада емделеді. 1996 жылы Мәскеу қаласының маңында Томилинодаалғашқы орысбалалар ауылы өз тәрбиеленушілерін қабылдады. Бұған тағы үшеуі - Санкт- Петербургтегі Пушкино, Мурманск және Орлов облыстарындағы ауылдар қосылды.«Ресей Федерациясының Білім туралы» Заңына сәйкес (2012 ж.) кәсіби білімнің келесі деңгейі белгіленеді:1)орта кәсіптік білім;2)жоғары білім - бакалавриат;3)жоғары білім - мамандық, магистратура;4)жоғары білім - жоғары біліктілікті маман даярлау.Орта кәсіптік білім адамның интеллектуалдық, мәдени және кәсіби даму мәселелерін шешуге бағытталған. Ол қоғамның және мемлекеттің қажеттіліктеріне сәйкес әлеуметтік пайдалы қызметтің барлық негізгі бағыттары бойынша білікті қызметкерлер мен орта буын мамандарын даярлауға, сондай-ақ, тұлғаның білім беруді тереңдетуде және кеңейтуде қажеттіліктерін қанағаттандыруға бағытталған.Орта кәсіптік білімді орта арнайы білім беру мекемесінде (училище, колледж) немесе жоғары оқу орнында жоғары кәсіби білімнің бірінші кезеңінде алуға болады.Ресейдегі жоғары мектеп үздіксіз білім беру жүйесінің ең қарқынды дамып келе жатқан бөлігі болып табылады. Ол білім беру мекемелерінің келесі түрлерімен ұсынылған: университеттер (олар іргелі ғылыми зерттеулер орталықтары болып табылады және түрлі салаларда мамандарды даярлауды жүзеге асырады), академиялар, институттар, консерваториялар, жоғары кәсіби мектептер. Жоғары мектеп реформасы мамандарды көп сатылы оқытуды енгізуге негізделген, ол білім берудің мазмұны мен мерзімдері бойынша кейінгі жалпы білім беру бағдарламалары бойынша жүзеге асырылады. Әрбір деңгейде оқуды аяқтағаннан кейін түлек кәсіптік қызметпен айналысуға немесе білім берудің келесі кезеңіне өтуге құқық беретін диплом алады. Мұндай жоғары білім беруді қайта құрылымдау еліміздің біліктіліктің әртүрлі деңгейдегі мамандарға деген қажеттіліктерін қанағаттандыруға мүмкіндік береді.Дегенмен жоғары білікті мамандарды «барлық уақытқа» дайындау мүмкін емес болып отыр, сондықтан жоғары оқу орнынан кейінгі білім беру жүйесі бар: біліктілікті арттыру институттары мен курстары, аспирантура, ординатура, адъюнктура (ғылыми біліктілікті арттыру).Жоғары оқу орнынан кейінгі білім деңгейін көтеру үшін маңызды ынталандыру аттестация болып табылады, бірыңғай тарифтік жүйе бойынша оған жоғары санатты немесе дәрежені тағайындау мақсатында ол маман жұмысының сараптамалық бағалауы негізінде жүзеге асырылады.Соңғы жылдары кадрларды қайта даярлау қажеттілігі туындады, яғни жаңа немесе аралас мамандықты алу үшін жағдай жасау.Білім беруұйымдарыөздеріарасында шарттар жасауға, ғылыми, өндірістік және өзге де мекемелер, ұйымдар мен кәсіпорындардың қатысуымен оқу-тәрбиелеу кешендері(балабақша- бастауыш мектеп,лицей - колледж - жоғары оқу орындары) және оқу-ғылыми- өндірістік бірлестігін (қауымдастығын) біріктіруге құқығы бар. Білім ді өндірістен бөліп және бөлмей, отбасы немесе тұрмыстық білім және экстернат түрінде алуға болады. Барлық білім беру ұйымдары қосымша білім беру бағдарламаларын жүзеге асыра алады және халықтың қажеттіліктерін есепке ала отырып, білім беру бағдарламаларының анықталған мәртебесінен тыс қосымша білім беру қызметтерін көрсете алады.Жеке және баламалы білім беру ұйымдары1991 жылдан бастап Ресейде жеке білім беру ұйымдарын ашу рұқсат етілді. Ресей мемлекеттік емес білім беру қауымдастығының Жарғысы қабылданды. Білім беру басқармасы жеке мектеп ашу үшін рұқсат береді (балабақша, университет және т.б.), ол үшін қажетті құжаттарды (оқыту мен тәрбиелеу тұжырымдамасы, ғимараттың бағдарламасы мен жарғысы, педагогикалық ұжымның құрамы туралы мәлімет, ғимаратты ұстауға кететін қаражаттар туралы анықтама) тапсыру керек. Жеке білім беру ұйымдарын бағыты мен мазмұнына қарай бірнеше түрге бөлуге болады:■артықшылықты, онда өте жоғары ақыға оқытудың жоғары сапасы қамтамасыз етіледі;■жақсы бейімделмегендіктен, олардың мінез-құлқын және іс-әрекетін қатаң реттеуді, білім беру мекемесінің ырғағының қарқындылығын қиындықпен игеретіндіктен, оқыту мен жеке даму үшін ерекше жағдайларға мұқтаж балалар үшін; даму үшін ерекше атмосфераны және арнайы оқыту бағдарламасын қажет ететін дарынды балалар үшін.Ресейдің білім беру жүйесін дамытудың жаңа үрдісі дәстүрлі емес оқыту-тәрбиелеу мекемелері, балама жалпы мектептер, балабақшалар пайда болды. Дәстүрлі емес оқыту-тәрбиелеу мекемелері үшін білім беру мақсаттары мен мазмұнын ерекшелігі; ата-аналар мен олардың балалары белгілі бағдар беру институтын таңдаған кезде ерікті болу; салыстырмалы әкімшілік тәуелсіздік; баланы жақсы бейімдеуге, оның көп жақты дамуына ықпал ететін ерекше атмосфера мен моральдық жағдай сияқты сипаттамалар сай келеді.Альтернативті білім беру ұйымдарына оқытудың өз профильдері мен үлгілері бар кейбір гимназияларды, лицейлерді жатқызуға болады (ағылшын және басқа да шет тілдерін, соның ішінде ежелгі тілдерді тереңдетіп оқытатын Мәскеу лингвистикалық гимназиясы; М.В. Ломоносов атындағы ММУ жанындағы медициналық және философиялық мектеп-лицейі және т.б.).Альтернативті білім беру ұйымдарына Р.Штайнердің балабақшалары мен мектептері, немесе вальдорв деп аталатын мектептер жатады, вальдорв үлгісі бойынша әлемнің 25 елінде, оның ішінде Ресейде оқыту-тәрбиелеу мекемелері жұмыс істейді. XX ғасырдың 20-шы жылдарының басында діни және философиялық оқыту негізінде құрылған. (антропософия) Рудольф Штайнердің (1861-1925 жж.) педагогикалық тұжырымдамасы баланың рухани дамуына, оның жеке жаттығулары арқылы қабілеттерін ашуға бағытталған.Білім беру тұжырымдамасының негізін бала қызметінің еңбек, өнер, театрландырылған түрлері құрайды. Вальдорф мектебінде тұрақты оқу жоспарлары, бағдарламалары, оқулықтар жоқ; сондай-ақ оқушылардың өмірін қатаң реттеу де жоқ. Балалар бағалаусыз оқып, мектептен шығып қалудан, екінші жылға қалудан қорықпайды. Тәрбиеленушілердің отбасылары вальдорф мектебінің жұмысына белсенді түрде қатысады.Дәстүрлі емес білімнің тағы бір мысалы - Мария Монтессоридің мектебі (1870-1952). Бұл мектепте тәрбиелеудің басты мақсаты өз іс-әрекеттеріне жауапты, қиындық туындаған кезде қорытынды жасауға және өздігінен дәстүрлі емес шешімдерді қалай қабылдауға болатындығын білетін адамның қалыптасуын жариялайды. Баланың педагогпен өзара әрекеттесуінің қағидасы: «Бұны өзіме істеуге көмектес». Білім беру үдерісінде маңызды орынды ол автодидактизм қағидаты бойынша ұйымдастырылған М. Монтессоридің дидактикалық материалдарымен баланың жұмысы алады.Дәстүрлік емес барлық жерде пайда болатын ұлттық оқу орындарында (Мәскеудегі,Санк-Петербургтегі татар, армян, еврей балабақшалары, «Таза жүрек» христиан мектебі және т.б.) балалармен жұмыс істеуді ерекшелендіреді. Көрсетілген мекемелер өз жұмысында ұлттық тәрбиенің идеялары мен дәстүрлерін іске асырады, оқуды ана тілінде жүргізеді, халықтың мәдениетімен, тарихымен, дінімен таныстырады.Баламалы білім беру – тәрбиелеу мекемелері мемлекеттік білім беру жүйесінің шеңберін толықтыра және кеңейте отырып, білім беру мен тәрбиелеудің модельдерін таңдау үшін зор мүмкіндіктер ұсынады. Алайда мемлекеттік емес білім беру ұйымдарының дамуы орын алған елдердің қоғамдарында мұндай мекемелерді құру ағарту ісін демократизациялау принциптеріне қайшы келмей ме, олар қоғамның жіктелу факторы болмай ма екен деген қауіп туғызады.
Тапсырма «Ресей Федерациясының білім беру туралы» заңынан (2012) Ресейдің заманауи білім беру жүйесі негізделген қағидаларды жазып алыңыз, мектепке дейінгі қоғамдық тәрбиені ұйымдастыруда олардың жүзеге асырылу ерекшелігін қадағалаңыз.Мектепке дейінгі білім беру ұйымының үлгілік ережелерімен (2011) танысыңыз: бұл құжаттың құрылымын және әр бөлімнің негізгі мазмұнын жазып алыңыз.Біздің елімізде және шетелдерде баламалы білім беру мекемелері қандай екенін түсіндіріңіз, мысалдар келтіріңіз.Өзіңіздің білім алу жолыңызды талдаңыз, өзіңіз тәрбиеленген, білім алған және қазіргі уақытта білім алып жатқан білім беру ұйымдарын тізбек түрінде суреттеңіз, қайсысында білім алуды жалғастыруды болжайсыз.Үздіксіз білім беру жүйесіндегі, тұлғаны дамытудағы мазмұнды демалыстың, қызығушылықтың рөлі мен орны туралы пікіріңізді білдіріңіз. Сіздің қандай жалпы мәдени қажеттіліктеріңі здіқанағаттандыру сіздің кәсіби дайындығыңызға оң ісерін тигізеді. ТАРАУ
ДАМУ ФАКТОРЛАРЫ ДАМУДЫҢ БИОЛОГИЯЛЫҚ ЖӘНЕ ӘЛЕУМЕТТІК ФАКТОРЛАРЫ ТУРАЛЫ ТҮСІНІКБіраз уақыт бұрын ғылымда адамның дамуы, индивидтің тұлғаға айналуы қандай факторлардың әсерінен болатыны туралы даулар туындады. Бүгінде ғалымдар өз ұстанымдарын біріктіретін көп дәлелдер тапты. Бірақ фактор дегеніміз не? Латын тілінен аударғанда factor— жасаушы, өндіруші. Қозғайтын күш, кез-келген үдерістің, құбылыстардың себебі.Егер осы анықтамаға сүйенсек, онда ғалымдардың даулы мәселесі жеке тұлғаның қалыптасуына негіз болатын себептерді түсіндіру болды (және шын мәнінде).Үш факторбөлініп шығады: адамның дамуы тұқым қуалаушылықтың, ортаның және тәрбиенің әсерінен болады. Оларды екі үлкен топқа біріктіруге болады — дамудың биологиялық және әлеуметтік факторлары.Егер соңғы көзқарастарды жоққа шығарсақ, басымдылық біреуіне ғана берілгенде, онда ғылыми даулардың мәні факторлардың қатынасын қалай анықтау керектігінде болады: олардың қайсысының әсерімен даму ауқымды түрде жүреді.Әр факторды жеке-жеке қарастырайық.Тұқым қуалаушылық ата-анасынан балаларына беріледі, гендерге енгізілген. Тұқым қуалаушылық бағдарламасы тұрақты және өзгермелі болып екіге бөлінеді. Тұрақты бөлігі адамды адам болып, адамзат өкілі болып туылуын қамтамассыз етеді. Өзгермелі бөлігі адамды оның ата-анасымен туыстандырады. Бұл сыртқы белгілері болуы мүмкін: дене құрылысы, көзінің, терісінің, шашының түсі, қан тобы, нақты ауруларға биімділігі, жүйке жүйесінің ерекшелігі. Бұндай даусыз фактілер ешкімнің күдігін туғызбайды: балалар өз ата–аналарына, өз тегіне ұқсайды. Олай болмаған жағдайда таңданыс тудырады, өйткені сыртқы ұқсастықты адамдар бір тектің міндетті белгілері ретінде қабылдайды.Бірақ түрлі көзқарастың мәні моральдық, интеллектуалдық қасиеттердің, арнайы қабілеттердің (қандайда бір іс-әрекетке қабілеттіліктер) тұқым қуалауы туралы мәселе болып табылады. Қабілеттілігі немесе бейімділігі беріледі ме екен? Көптеген шетел ғалымдары (М.Мон- тессори, Э. Фромм, К.Лоренц және т.б.) интеллектуалдық қана емес моральдық қасиеттер тұқым қуалау арқылы берілетініне сенеді. Отандық ғалымдар ұзақ жылдар бойы қарсы көзқарасты ұстанды: тек биологиялық тұқым қуалаушылықты мойындады, ал басқа санаттар – мораль, интеллект - әлеуметтендіру үдерісінде иелінеді деп есептеген. Алайда академиктер Н.М. Амосов және П.К. Анохин адамгершілік қасиеттерді мұралану немесе кез келген жағдайда баланың агрессияға, қатігездікке, еріксіздікке тұқым қуалаушылық биімділігі пайдасына өз ойын білдіреді. Бұл күрделі мәселе әлі күнге дейін бір жақты шешімін таппаған.Алайда генетикалық және туа біткен тұқым қуалаушылықты ажырата білу керек. Ұрықтың даму ерекшелегіндегі аздаған кездейсоқ ауытқулар дамудын бағытын да, сапасын да өзгертуі мүмкін. Соңғы жылдары педагогикада жана сала – пренаталдық педагогика пайда болды. Оның пайда болуы ғалымдардың ұрықтың дамуына әсер ету мүмкіндігін анықтауымен байланысты. Бұл ретте болашақ сәбидің денсаулығына ғана емес, оның эмоционалдық ортасына, ал ол арқылы эстетикалық және интеллектуалдық дамуына әсер етуге болатыны атап өтілген. Әлі туылмаған балаға анасының өмір сүру салты, оның эмоционалдық жағдайы, ұрықпен әңгімелесуі арқылы әсер ету мүмкіндігі туралы дәлелдейтін ғылыми мәліметтер негізінде педагогикалық стратегия әзірлене бастады. Болашақ анаға жиі оң сезімдерді сезіну, ән тындау, өлең оқу ұсынылады. Құрсақтағы баламен әңгімелесу өте пайдалы. Егер екі ата-анасыныңда дауысын еститін болса бқдан да жақсы болады. Бала анасы мен әкесінің дауысына үйренеді және туғаннан кейін оларды танып, естіген кезде тынышталады. Бұл жағдайда бала туа біткен қасиеттермен туады. Бірақ генетикалық та, туа біткен қасиеттер де өзгермейді деп есептемеу керек. Өмір үдерісінде туа біткен және тұқым қуалаушылық дағдылар өзгеруі мүмкін.«Менің ойымша, — деп жазады жапон ғалымы Масару Ибу- ка,— бала дамуында тұқым қуалаушылықтан гөрі білім беру және орта үлкен рөл атқарады... Баланың әлеуеттік мүмкіндіктерін қандай білім беру және қандай орта дұрыс дамытады, мәселе сонда».Сонымен, баланың дамуына тек тұқым қуалаушылық қана емес орта да әсер етеді. «Орта» ұғымы кең және тар мағынада қарастырылуы мүмкін. Кең мағынада орта дегеніміз – бала өсіп келе жатқан климаттық, табиғи жағдайлар. Бұл - мемлекеттің қоғамдық құрылымы, және баланың дамуы үшін ол жасайтын жағдайлар, сондай-ақ халықтың мәдениеті мен тұрмысы, дәстүрі, әдет-ғұрпы.Осындай ұғымдағы орта әлеуметтендірудің жетістігі мен бағытына әсер етеді.Бірақ орта ұғымына және оның адамның тұлға болып қалыптасуына әсер етуіне тар түсінік те бар. Осы тәсілге сәйкес орта-бұл тікелей заттық қоршаған орта.Баладүниегекелгенсәттенбастапоныкөптегензаттарқоршайды. Заттар оған әлеуметтік әлемді тануға және дамуға көмектеседі. Профессор Брунер Америкада мынадай тәжірибе жасады: жаңа туған балалар тобын төбесі мен қабырғалары ақ, сыртқы шудан оқшаулаған бөлмеде бірнеше айға орналастырды. Басқа жаңа туған балалар тобы осы уақытта қарапайым жағдайда – түсті қағаз жапсырылған, түрлі-түсті төбесі, ойыншықтары бар және т.с. бөлмеде өмір сүрді. Тәжірибенің соңында баланың инталлектуалдық даму деңгейін зерделеуге тест жүргізілді. Ақ, бос бөлмедегі балалар өз дамуында қарапайым топтағы балалардан 3 айға артта қалып қойғаны белгілі болды, бұл осы жас үшін айтарлықтай көп.Бұл тәжірибе баланың жан-жақты даму деңгейіне ортаның айтарлықтай әсер ететінін сенімді дәлелдеді. Заманауи педагогикада«дамытушы орта» деген түсінік бар (В. А.Петровский). Дамытушы орта астарында тек заттық толықтыру түсіндірілмейді. Ол балаға анағұрлым тиімді әсер етуі үшін ерекше түрде құрылуы қажет.Педагогикада орта тәрбиелеу факторы ретінде сөз болғанда, бұл дегеніміз сонымен қоса адамның ортасы, ондағы өзара қарым- қатынастың және іс-әрекеттің қабылданған нормалары. Көбінесе ортаның (көшенің) теріс әсері байқалады, бұл оның еліктеу үшін теріс үлгілірімен қанықтылығына байланысты.Орта тұлғаны дамыту факторы ретінде айтарлықтай маңызға ие: ол балаға әлеуметтік құбылысты әр тараптан көруге мүмкіндік береді. Әдетте оның әсері педагогикалық басқаруға көп берілмейтін стихиялық сипатта болады, әрине, бұл тұлғаны қалыптастыру жолында көптеген қиындыққа әкеледі. Бірақ оны ортадан оқшаулауға болмайды. Үлкендердің «баланы қатаң бақылауда ұстауға», әлеуметтің ортадан шектеуге кез келген ұмтылысы, ол қандайда бір көрініс алғанымен (бөтен адамдармен әңгімелесуді шектеу, таным нысандарын тарылту және т.б.) әлеуметтік дамуының арта қалуына ұрындыруы мүмкінОртаның тұлға қалыптасуына әсері адамның барлық өмір жолында тұрақты түрде болады. Айырмашылық тек осы әсерді қабылдау дәрежесінде ғана. Жылдар өткен сайын адам оны сүзгіден өткізіп, интуитивті бір ықпалға беріліп, және басқа әсерлерден жалтару мүмкіндігін игереді. Кішкентай бала үшін нақты жасқа дейін мұндайсүзгінің қызметін үлкендер атқарады. Орта дамуды тежеуі мүмкін және де оны белсенді етуі де мүмкін, бірақ дамуға қатыспауы мүмкін емес.Сонымен соңғы, тұлғаның қалыптасуына әсер ететің үшінші фактор – бұл тәрбиелеу. Алғашқы екі факторға қарағанда ол әркез мақсатты, саналы (тәрбиелеу тарапынан болса да) сипатта болады. Тұлғаны дамыту факторы ретінде тәрбиелеудің екінші ерекшелігі даму жүріп жатқан халықтың, қоғамның, әлеуметтік-мәдени құндылықтарына әркез сәйкес келуі болып табылады. Бұл тәрбиелеу туралы сөз болғанда, әркез оң ықпал туралы сөз деген мағына. Сонымен, тәрбие тұлғаға әсер ету жүйесін ұсынады - дара әсер ету сезілетін нәтижелерге әкелмейді.
Тапсырма Екі ғұлама адамның айтқандарын салыстырыңыз және өз ұстанымыңызды қалыптастырыңыз: «Тәрбилеу бәрін де жасай алады» (Гельвеций). «Досым менің, келеңсіз тәрбиеден әрдайым абай бол!» (Вольтер).Тұқым қуалаушылық, орта, тәрбиелеу — бұл факторлар олардың барлық маңыздылығы мен қажеттілігіне қарамастан, баланың толық дамуын қамтамасыз ете алмайды. Неліктен? Өйткені, олардың барлығы балаға тәуелді емес әсерлерін болжайды: ол гендеріне енгізілетіндергеешқандай әсер етпейді, қоршаған ортаны өзгерте алмайды, ол өз тәрбиесінің мақсаттары мен міндеттерін анықтай алмайды.Бірақ табиғат адамға керемет ерекшілік — белсенділікті игерте отырып, оны осылай «жаратқан».Бастапқыда, ана құрсағында жатқаннан бастап, бала жоғарыда аталған факторлардың әрқайсының әсеріне белсенді жауап береді. Белсенділік қозғалыстардан байқалады (қозғалыс белсенділігі). Нақты қозғалыс өмірді қамтамасыз етеді, организмді жұмыс істеуге мәжбүрлейді, оны шынықтырады және сауықтырады. (Жүруді игеруімен және тік жүру арқылы баланың даму сипаты қаншалықты сапалы өзгеретініне көңіл бөлген жөн). Белсенділік әлемді тануында көрінеді. Адамды өзі үйренбейінше, ешнәрсеге үйретуге болмайды. Танымдық белсенділікбастапқыда тіршілікті қамтамасыз етеді, себебі ол баланың жаңа әлемге бағытталуына көмектеседі. Эмоционалдық белсенділік — тұлға белсендігінің маңызды қыры. Өте ұзақ кезең бойы бала көп нәрсені санамен емес, эмоциялық деңгейде түсінеді. Ол әсерге жауап береді, эмоционалдық белсенділікпен қоршаған ортасына өз жағдайын білдіреді. Белсенділік сәбиге заттармен іс-әрекет тәсілдерін меңгертеді.Осылайша, белсенділік тірі организмнің қасиеті ретінде дамудың қажетті шарты мен алғышартына айналады.Адамда белсенділік әлеуметтік формада түрленеді - түрлі іс- әрекет түрлері: ойын, еңбек, оқу. Іс-әрекеттің әр түрі қандай да қажеттіліктерді қанағаттандыруға бағытталған: ойын — нақты іс- әрекеттер мүмкін болмайтын салада белсенді болу қажеттілігін қанағаттандыруға;еңбек — нақты нәтиженіалу қажеттілігін қанағаттандыруға, өзін-өзі танытуға; оқу — білімге деген қажеттілігін қанағаттандыруға және т.б.Белсенділік әрекетке түрткі болып табылады. Егер әрекет ұйымдастырылмаса, егер оның дамуы қамтамассыз етілмесе, онда белсенділік қалайда «шығатын жол іздейді» және жағымсыз формада қолданулуы мүмкін (тентектік, агрессиялық және т.б.).Сонымен, біз баланы адам ретінде дамытуды қамтамасыз ететін әртүрлі факторларды қарастырдық. Бірақ бұл «механизмді» ересек адам іске қосады.
Ересек адам – бала мен қоғамның арасындағы дәнекерЕресек адамсыз (жақын және алыс) бала тірі организм ретінде өмір сүре алмайды және әлеуметтік тұлға ретінде дамымайды. Ересек адам баланың тұлға болып қалыптасуына екі негізгі функцияны атқаратыны белгілі: ол өзі құндылықтар мен адам тәжірбиесінің тасымалдаушысы болып қызмет етеді және үлгі ретінде«пайдаланады»; тәрбиелеу және оқыту үдерісінің ұйымдастырушысы болып табылады.Баланың қасында қандай ересек адам болғанына, «оны кімнің өмірге жетелегеніне» (В. А. Сухомлинский) көп нәрсе байланысты. Егер бала кішкентайынан мейірімді, қайырымды, ұстамды адамдар жанында болса, егер олар бір-біріменқұрметпенқарым-қатынас жасай алса, егер олар еңбексүйгіш және жайдары болса, - оның әлеуметтік тажірибесі дәл осындай адам әрекетінің үлгілерімен толығады. Бұл адамдар әлемінен алғашқы әсерлер болғандықтан, олар нағыз мықты болады. Егер бала қобалжу, қатыгездік, дөрекілік жағдайында өмір сүрсе, онда ол тиісті әлеуметтік тәжірибеге ие болады. Әрине, бұл тек осы тәжірибеге сүйене отырып, баланың өмір сүретіндігіне көз жеткізбейді. Қарақшыотбасы міндетті түрде қарақшыны өсірмейді, бірақ мұндай жағдайда бейәлеуметтік болу ықтималдығы басқа эмоционалдық климатқа ие отбасынан жоғары. Сондай-ақ, өкінішке орай, бақытты отбасында тәрбиенің толықтай табысты нәтижесіне кепілдік берілмейді. Адам болу үдерісі өте күрделі және көптеген кейде көрінбейтін немесе бейсаналық әсерге ұшырайды.Бірінші функция — ересек — құндылықтар иесі— іске асырылуы мүмкін және мақсатты түрде жүзеге асырылуы мүмкін. Бұл ата-аналар, тәрбиешілер балаға өзінің бағалауларын, қарым- қатынастарын, әрекеттерін әдейі көрсетіп, өзін еліктеу үлгісі, ерекше«көрнекі құрал» түрінде көрсеткен жағдайда болады. Мұндай көрсету, әсіресе іс моральдық құбылыстарға қатысты болған кезде, үлкен әдептілікті, шамасын сезуді талап етеді.Педагогика мен психология тұрғысынан бұл бірінші функция дамушы тұлға үшін өте маңызды. Балаға әсер ету механизімінің негізінде еліктеу және ересектер әлеміне араласу қажеттілігі сынды балалықтың ерекшеліктері жатыр.Бұл функцияны мақсатты түрде жүзеге асыруға көмектесетін жетекші әдіс, бала үшін — бақылау, ал ересек адамдар үшін — бірлескен қызметті ұйымдастыру, педагогикалық жағдайлар, көрсету.Балаға арналған бірінші функциядағы әлеуметтік тәжірибені берудің өздігінде, байқау маңызды болып қала береді, ересек адам үшін бұл ішкі әлеуметтік және моральдық әлемнің иллюстрациясы. Тәрбиелеуші баланың оны үнемі бақылап отырғанын, бала әркез елітеуге дайын екендігін есте сақтауға міндетті және бала оны бақылап, қабылдай алатынды, сондықтан ересек адамның оның алдындағы жауапкешілігі зор.Бала тұлғасын қалыптастырудағы ересек адамның екінші функциясы— ересек адам әлеуметтік тәжірибені беру үдерісінің ұйымдастырушысы болып табылады. Және бұл функция мақсатты түрде, стихиялық түрде де іске асады.Бұл функцияны педагог өз кәсіби қызметін жүзеге асыру барысында мақсатты түрде іске асырады. Педагогтың біліктілігі жоғары болған сайын, ол өз мамандағын терең меңгерген сайын, ол балаға оның дамуында үлкен көмек көрсетеді. Ата-аналар да өз балаларының тәрбиелеу және оқыту үдерісін мақсатты түрде ұйымдастыра алады, ол арқылы баланың әлеуметтік тәжірибесін жетілдіреді және кеңейтеді. Бұл ата–аналар өз балаларын қалай тәрбиелеу жөнінде ойлана бастаған кезде, саналы түрде психиологилық-педагогикалық әдебиеттерді оқығанда, мамандардан кеңес алған жағдайда мүмкін. Шындығында, өкінішке орай, көбінесе ата-аналар мұндай қадамдарды баланың дамуында қандайда бір ауытқуларды бақылаған кезде қолданады, ал баланың даму үдерісі дұрыс, тыныш жүріп жатқанда олар бұл үдерісті қалыпты жағдай деп санайды және балаларды әлеуметтендіруде оларға стихилық түрде көмектесуді ұйымдастыруға биім келеді.Алайда, әлеуметтік тәжірбиені беру үдерісін стихилық түрде ұйымдастыру тәрбиелеуші оған педагогикалық импровизациядақажеттілік болған жағдайда, күтпеген жағдайда тез шешуге және т.б. жүгінген кезде, жемісті болады. Бұл форманы стихилық деп шартты түрде атауға болады, өйткені қандай да бір педагогикалық импровизация педагог кәсіби шеберлікті меңгерген кезде мүмкін болады — дәл ол ерекше жағдайдан дұрыс жолды«көрсетеді». Бала тәрбиесі мен оқыту үдерісінің ұйымдастырушысы рөлінде ересек адам да өзін әртүрлі көрсете алады. Барлығы оның біліктілігі мен жеке қасиеттеріне байланысты. Ересек адамның үйретуінсіз бала өмірлік іс-әрекет тәсілдерін игере алмайды. Ересек адам балаға жеке шығармашылығы үшін және сайып келгенде, адамзаттың үдерісі үшін уақытты бөліп, ол үшін әлемді игеру үдерісін тиімдірек етеді.Егер әр ұрпаққа барлығын жаңадан жасау, табиғаттың заңдарын қайта ашу керек болса, егер адамдар жиналған тәжірибені ұрпақтан ұрпаққа беретін ұлы мүмкіндіктен айырылатын болса не болады?Сонымен, ересек адам бала мен оны қоршаған әлеуметтік әлем арасындағы жетекші, дәнекер болып табылады.
Тапсырма «Тұқым қуалаушылық (орта, тәрбие) – дамудың жетекші факторы» тақырыбында рефераттар жазыңыз. Әр рефератта ұсынылғандәлелдерменталқылау өткізіңізжәнежалпы қорытындыны жасаңыз.«Мектепке дейінгі ұйымдарда дамытушы ортаның қалыптасуы» В. А. Петровскийдіңжәне т.б. кітабы (М., 1993) бойынша мектепке дейінгі ұйымдарда дамытушы ортаның қалыптасу қағидаларын зерделеңіз және талдаңыз.Тәжірибе уақытында өз тобыңыздың тәрбиелеушісін бақылаңыз және тәрбиеші ересек адамның екі функциясында мақсатты және стихиялық сөйлеген кезіндегі мысалдарды жазып алыңыз. ТАРАУ
БАЛА – ПЕДАГОГИКА НЫСАНЫ Бала туған кезден бастап мектепке барғанға дейін мектепке дейінгі педагогиканың нысаны болып табылады. Бұл адам өмірінің жалғасатын бөлігін (6-7 жас) екі үлкен кезеңге бөлінеді – ерте жас және мектепке дейінгі жас. Өз кезегінде, әр шақты бірнеше кезеңге бөлеміз: ерте жасты – 7 кезеңге, мектепке дейінгі жасты – 4. Мұндай«бөлу» немен байланысты? Алдымен бұл баланың психиологиялық- физиологиялық өсуі мен даму ерекшелігіне байланысты.Бала өмірінің алғашқы 7 жасындағы оның даму қарқыны мен мазмұны екпінді және түрліше, бұл дамуды қадағалау және бұл дамуға адекватты жағдай жасау үшін, шындығында нақты кезеңдер мен оның шекараларын бөліп қарау керек. Мұндай жастық өзгерісті жете қарау және зерделеу тұлғаны қалыптастыру үшін қолайлы болып табылады, ол маңызды жаңалықты өткізіп алмауға мүмкіндік береді. Әр бала «жеке бағдарлама» бойынша дамығанымен, бұл даму бағынатын жалпы заңдылықтар бар: 3 жастағы бала жасай алатын әрекет сәби үшін қолжетімсіз, ал 5 жастағы баланың жасағанын 3 жастағы бала жасай алмайды, және т.с. Осы заңдылықтарға бағдарлау және оларды дамуға байланысты қалайда реттеу қажеттілігі жас кезеңін қалыптастыруға әкелді. Адамның бар өмір кезеңі мағыналы бөліктерден тұрады, оның ішінде жаңалық пен кезекті кезеңге сапалы өтуді тудыратын қор жүзеге асады.Ғылымда жастық кезеңге бөлудің бірнеше тәсілдері әзірленген. Әр қайсысында адам дамуының қарқының және оның нақты, азды көпті аяқталған кезеңдерің бақылауға мүмкіндік беретін қандайда бір негізді бөліп қарауға әрекет етедіМысалы, П.П. Блонский балалықты кезеңге бөлу негіне тістердің ауысуын алған. Ол дентиция — тіс жарыла бастауы және ауысуы— тек организмнің физиологиялық өсуі мен нығаюын сипаттамайтынын, сондай-ақ адамның ақыл-ойы дамуымен, оның әлеметтену үдерісімен тікелей байланысты екенін бекітті.Жастық өзгерістерді қарау үшін бірыңғай негіздемені бөліп көрсетуге әрекет еткендер де болды: сексуалды даму (К. Штратц), психикалық дамудың қарқыны (А. Гезелл) және тб.Л. С. Выготский ұсынған тәсіл анағұрлым негізді және осы жерде орынды деп санауға болады: «...дамудың ішкі өзгерістері ғана, оның ағымындағы бетбұрыстар мен бұрылыстар ғана біз жас деп атайтын баланың тұлға болып қалыптасуының басты дәуірлерін анықтау үшін сенімді негіз бере алады» (Выготский Л.С. Пед. шығ. — Т. 4. — 247 б.). Белгілі болғандай, Л. С. Выготский тұрақты жастың және дамудағы дағдарыстырдың теориясын жасап шықты, олардың негізінде жас шамасын кезеңге бөлу қалыптасты: жаңа туған, нәресте шақ, ерте жас, мектепке дейінгі жас.
Тапсырма Л. С. Выготскидің «Жас проблемасы» (ВыготскийЛ. С. Пед. шығ. — Т. 4. — 244 б.) мақаласын мұқият оқыңыз. Неге педагогке (психолоққа ғана емес) жас шақтарын кезеңге бөлу амалдары туралы білу маңызды екені туралы ойланыңыз.Д. Б. Эльконин жас шақтарын кезеңге бөлуді бала әрекетінің жетекші түрінің ауысуымен байланыстырды. Оның теориясы Выготскийдің теориясына қарама-қайшы келмейді, керісінше, ол оған сүйеніп, оны толықтырады. Әрекеттің көрінуі баланың психологиялық дамуының нақты деңгейімен, оның мүмкіндіктерімен байланысты. Әрекет түрлері толыққанды дамуды қамтаммассыз ете отырып, бірін-бірі бірте-бірте ауыстырады.Бала туралы дамудың шарқына қарай әр кезеңнің сапалық сипаттамасы мен балалықтың ұзақтығы туралы пікір өзгерді. Белгілі болғандай, адамның балалық шағы – Жердегі басқа тірі тіршілік иелерінің өкілдеріне қарағанда ең ұзақ шақ (тек, аналық піл ғана өз төлін 5 жасқа дейін мәпелеп өсіреді, ал басқа аналар өз ата-аналық функцияларын бірнеше айлар ішінде, ал көбінесе күндер немесе сағаттар мен минуттар атқарады, ал содан кейін өз ұрпағымен қоштасып, оны одан кейін есіне де алмайды).Психологиялық жас кезеңін негізге ала отырып, білім беру мекемелерінің құрамына кіретін педагогикалық кезеңдер қалыптасты: балалар бақшасы, балабақша, мектеп.Әр ұйымның ішінде топтар одан да жете бөлінеді: туғаннан 3 айға дейін; 3 — 5 ай.; 5 — 9 ай.; 9айдан — 1 жас; 1 жас — 1,5 жас; 1 жас 6 ай. — 2 жас; 2 — 3 жас; 3 — 4жас; 4 — 5 жас; 5—6 жас; 6—7 жас.Педагогикалық ғылым мен тәжірибенің міндеті баланың жас ерекшелігін есепке ала отырып, оны тәрбиелеу және оқыту стратегиясын әзірлеу болып табылады. Тұлғаның қалыптасуы мен дамуына көмектесу үшін, баланың жас мүмкіндіктері мен ерекшелігін білу керек.Сонымен, мектепке дейінгі педагогиканың нысаны қандай?  Бала жарық дүниеге кішкентай және қорғансыз жаратылыс болып келеді— бұл барлық жаңа туған сәбидің қалыпты сипаттамасы. Ол сондай кішкентай ма және сондай қорғансыз ба? Әрине, сәбиді кіммен салыстырғанға байланысты. Жаңа туған баланың салмағы шамамен 2 500 — 4 500 г. Ал жаңа туған кенгуру барлығы 1-ден бастап 5,5 г дейін салмағы болады, оның денесінің ұзындығы – 25 мм; піл туғанда ұзындығы 1 м дейін болғанда 100 кг болады. Сонымен, адам баласы үлкен бе немесе кіші ме?Сәби ата-аналарына қараған анағұрлым кішірек болады, бірақ жиырма жылдан артық уақытта (ата-аналарының жасына дейін) қарқынмен салмақ жинайды – мектепке дейінгі жастың сонында оның орташа салмағы шамамен 25 кг, ал 20 жаста – барлығы 50 кг, немесе оданда көп болады! Әрине, бала өседі: туғанда 55 см–ден ата- ана қатарына кіргенге дейін 180 см дейін өседіӘрине, егер адамды жануармен салыстыруды жалғастырсақ, онда адам физикалық (нақтылап айтқанда, антропрометриялық) даму қарқынында көп артта қалған Ал дамудың басқа бағыттарында қалай?Жаңа туған үйрек балапаны сәл теңселіп бірден анасына қарай жүгіреді (немес басқа қозғалатын заттарға К.Лоренцтің дәлелдеуі бойынша. Бұл құбылыс импритинг — жадында сақтау). Балапан жұмыртқадан шығу үшін, өздігінен қабығын тұмсығымен теседі – нәтижесінде бостандыққа ие болады! Жұмыртқа басушы ана енді оған жылу қажет болған кезде ғана керек (алайда оны инкубатордағы жылытқыштар жеңіл айырбастай алады). Ал адамзаттың сәбиі көптеген жылдар бойы ересек адамсыз әрекет ете алмайды. Демек, біз бұл жерде де жануарларды алдыға жібердік пе? Қортынды жасауға асықпайық, ойланайық.Импритинг құбылысы (қозғалған заттын артынан жүретін үйрек балапанын еске алайық) – тұқымды сақтау түйсігі, ол тамақты іздеу үшін қажет. Жаңа туған үйрек балапаны оны тамақтандыратын және жүзіп үйрететін үйрек-ананың сонынан ереді. Бірақ Лоренц жаңа туған үйрек балапаның алдына үйректің орнына допты лақтырып, өзі сонынан еріп жүрді – нәтиже сондай болды: балапандар бірлесіп, қозғалып бара жатқан нысанның артынан ерді. Қабықты өзі (!) жарып шыққан балапанды бірден басқа анағұрлым жұқа қабыққа салғанда, ол бұл міңдетті атқара алмады – оның түйсігінде бұл шараны бір-ақ рет орындау салынған!Ал адаммен не болады? Оның ерекше өзгешілігі тез үйрену қабілеті болып табылады. Тек алғашқы бір жылында бала үлкен көлемде икемділікті, тәсілдерді, білімді игереді, бұл қор оның әлеуметтік өмірінің негізі болып қалыптасады. Анығында, бұл қор міндетті түрде адам қоғамында және тікелей ересектер көмегімен алынады. Адамда жануарлардағыдай импритинг механизм жұмыс істейді деп айтуға болмайды, алайда түйсіктің барын жоққа шығара алмаймыз. Дегенмен адамға эйдетизм(грек. eіdos—бейне) тән— бейнелі ес, яғни заттар бейнесін олардың көз алдынан кеткеннен кейінде ұзақ уақыт сақтау қабілеті. Бейнелі ес қоршаған әлемді қабылдауды жарқын, жанды етеді және одан кейін есте сақтау оңай. Адам да эйдетизге биімділік бар. Алайда бейнелі есбаланың тіршілік ортасының қанықтығы және сәбидің өз даму деңгейінде оны адекватты қабылдауы туралы қамқорлық көрсететін ересектің бұл үдерісті белсенді еткен кезде іске қосылады. Бейнелі ес балада барлық мектепке дейінгі жас кезінде дамиды және ол ақыл-ой мен эмоционалдық дамуына оң әсер етеді.Баланың ерте жасын зерттеген және зерттеп жүрген зерттеуші (В.М.Бехтерев, Н.М.Щелованов, Н.Л.Фигурина, Н.М.Аксарина, М.Ю.Кистяковская, А.М.Фонарев, О.Л.Печора, С.Л.Новоселова, Л. П. Павлова, Э. Г. Пилюгина, Г. Г. Филиппова және көптеген басқалар) адам өмірінің бұл кезеңінің сипаттамалық ерекшелігі физикалық және психологиялық дамудың жылдам қарқыны болып табылады деген бірауыздан, тәжірбиемен дәлелдеген ойға келді. Бала өмір сүруге асығады, тез Адам болғысы келеді. Ол тез салмақ қосады, өседі; организмнің барлық өмірлік маңызды жүйесін белсенді атқара бастайды; қозғалысы дамиды; бұлшықеттері қатаяды; тісі жарып шығады (П.П.Блонский атап айтқандай, сәбидің «тісі көбиген» сайын, ол жаңа «білім белестерін» белсенді түрде бағындырады!).Бұл кезеңде физикалық дамудың жылдам қарқынымен бірге балалың әр түрлі ауруларға, сүйек және бұлшықет жүйелерінің бұзылуына, организмдегі үйлесімділіктің бұзылу қаупіне шалдыққыштығымен ерекшеленеді. Дәл сондықтан ерте жастың бай мүмкіндіктерін «пайдалануда», баланың физикалық дамуының аз тексерілген әдістері мен жүйелерін қолдануға ерекше абайлау керек. Сонымен, бала организіміне жүзудің әсерін дұрыс қадағаламай, оны жүзуге ерте үйрету сүйек құрылысындағы жамбас буындарының ауытқуына әкеп соғуы мүмкін, себебі олар дененнің вертикалды жағдайындағы жүктемеге арналған. Тамақта кальцидің жетіспеуі сүйек тіндерінде қуыстың (лоозеров аймағы) пайда болуына әкеп соғады. Түрлі бұзушылықтардың, түрлі «ин¬новацияларды» абайламай пайдаланудың және балаға тәжірбие жүргізудің салдары ерте жаста емес және мектеп жасында емес, ал анағұрлым кеш білінуі мүмкін.Ерте жастағы бала дамуының тағы да бір ерекше өзгешілігі– физикалық және психологиялық дамудың тығыз өзара байланысы және өзара әсерітуралы есте сақтау керек. Қозғалыс дамуындағы кемшіліктер, мысалы, баланың ақыл-ойының даму деңгейіне әсер етеді, организмнің жалпы әлсіреуі (дұрыс тамақтанбау, шынығудың болмауы және т.б.) ақыл-ой белсенділігін төмендетуге әкеп соғады, қол саусақтарының ұсақ моторикасын дамытуға көңіл бөлмеу, сөйлеу дамуында баяулыққа әкеледі. Қозғалысты, жаяу жүрісті дамыту физикалық жағдай үшін де, баланың жалпы дамуы үшін де маңызды. Қозғалысты шектеу, кідірту (жаңа туған нәрестені қатты орау, еңбектеген кезде, одан кейін жүрген кезде қозғалыс аумағын шектеу, қауіпті қозғалыстарға тыйым салу – кедергілерден өту, үстелге шығуға ұмтылу және т.б.) бала дамуына зиян келтіреді.Бала әлемді сезіну, қабылдау арқылы таниды, ол оның сенсорлық дамуына жол ашады. Белгілі болғандай, сенсорлық тәрбиелеу ақыл-ой тәрбиелеудің негізінде жатыр, өйткені сенсорика (лат. sensus— сезім) арқылы адам оны қоршаған әлемнің құрылымы, қасиеттері туралы біледі. Бүкіл әлемге белгілі М. Монтессори, Ф. Фребеля, О.Декроли, Е.И.Тихееваның баланы тәрбиелеу жүйелері сенсорлық этолонды дамыту, сенсорлы және ленгвистикалық тәрбиенің байланысы негізінде қалыптасқаны тегіннен-тегін емес. Н.М.Щелованова, Н.М. Аксарина, Н. П. Сакулина Л. А. Венгераның және оның оқушыларының зерттеулері баланы сенсорлық тәрбиелеуге үлкен үлес қосты. Бұл зерттеулерде осы тәрбиеге ерте жаста үлкен мағына беріледі. Ерте жастың соңында балалар дыбыстарды жоғарылығына, тембіріне, күшіне қарай айыра алады. Олар сонымен қатар әнді де мінезіне, мәнеріне, үйлесімділіге қарай айыра алады; бірнеше түстерді таниды және атайды. Л. А. Венгераның зерттеулерінде екі-үш жастағы балалар негізгі геометрилық фигуларды және олардың нұсқаларын, сондай- ақ барлық түс шоғырларын және реңдерін айыра алтыны туралы дәлел бар.Ерте жастағы ең маңызды жетістік баланың сөйлеуді игеруі болып табылады. Гу-гулеу, былдырлау арқылы сәби алғашқы мағыналы сөздерге келеді. Бұдан анағұрлым ертерек сәби басқа адамдардың өзіне қаратып айтқан сөздерін түсіне бастайды, бір жасқа жақындағанда өз актив сөздігі пайда болады. Бұл сөздік небәрі 5-10 сөзден тұрса да (мектепке дейінгі оқушыларда ол 30 болуы да мүмкін), бірақ олар әркез мағыналы түрде қолданылады. Көбінесе ересектер балаға сөзді толық айту қиынға түседі деп ойлап, бала тіліне қарай бейімделеді және сөздердің қысқарған аналогтарын ойлап табады, кейде тіпті жай мағынасыз сөз тіркестерін қолданады, мысалы «ням-ням» тамақ іш деген сөздің орнына, «әу кеттік» жүр қыдырайық деген сөздің орнына және т.с. Бұл баланың сөйлеуді игеру үдерісін жеңілдетеді ме? Әрине, жоқ. Міне, осылай біз сәбиге қандай да бір басқа тілді игеруге мәжбүрлейміз, содан кейін қайта үйретеміз – оған өз ана тілінде сөйлеу керек емес пе! Бала оны тыңдап, қабылдап, түсіну үшін басынан бастап онымен қалыпты«адам» тілінде қарым-қатынас жасау дұрыс емес пе?Түсіну мен айтудың механизмдері әртүрлі. Айту механизмі жетілгенге дейін, түсіну үдерісі ерте іске қосылады. Егер сәби қандай да бір күрделі сөзді айта алмаса да, мысалы телефон, ол оны дыбыстауы бойынша, ересектердің қолдануы бойынша, оны білдіретін затпен сөзге қатысы бойынша таниды. Бала сөз музыкасын сезінеді, бірақ ол оны осы кезде өзінің артикуляциялық аппараты мүмкіндік бергенше айтады— «тататон». Сәби сөздің буын санын және мелодикасын сақтағанын байқадыңыз ба? Міне, ең бастысы осы.
Тапсырма 1 жас 4 айға дейінгі балаларға зат немесе құбылыстың атауымен қатар олар еркің айта алатын жеңілдетілген сөздерді (киса, ам- ам) ұсынған жөн деген көзқарас бар. Болашақта бала бірте-бірте олардан бастартады. Егер бұндай сөздерді қолданбаса сөйлеуді кеш игереді. Сіз осы ұстанымды қолдайсыз ба немесе жоғарыда айтылған көзқарасты ұстанасыз ба? Сіздің 1 жастан 2,5 жасқа дейінгі таныс балаңыз қолданатың сөздерді жазып алыңыз. Оларды талдаңыз.Егер ерте балалалық шақта баламен көп сөйлессе және оған«айту» мүмкіндігін берсе – сөздер туралы айтпағанда, тіпті гуілдеп немесе былдырлап жеткізсе, баланың тілі дұрыс дамып жатыр деген сөз: 1 жас 6 айға дейін белсенді, 2 жасқа дейін ақырындап және әрі қарай белсенді Бірақ белсенділік бұл кезде пассивті, сондай-ақ активті сөздікті толықтыруда және кеңейтуде байқалады. Және ерте жастың соңына қарай 3 жаста – оның активті сөздігің орташа есеппен шамамен 1000 сөз құрайды. Тілің дамыту үшін адамның бейнеле есті игеруі өте маңызды. Ол одан өзінің көптеген сұрақтары мен сөздігін байыту үшін мағына алады.Сөйлеудің дамуы ойлаудың дамуымен байланысты. Ғалымдар(Ж. Пиаже, Л. А. Венгер, С. Л. Новоселова, В. С. Мухина және т.б.) балада бастапқы ойлаудың байқалуы өмірінің бірінші жылының соңы мен екінші жылының басында, сәби нысандар арасында байланысты анықтауға бағытталған практикалық әрекеттерді игерген кезге жатады деп есептеген. Бұл жастағы ойлау көре отырып әрекет етуге жатады, және ол заттармен әрекет ету негізінде дамиды. Көбісі «ақыл мен сезіну» арқылы емес, әрекеттер туралы өз ұғымына сүйенген кезде, байқап көру және қателік жасау арқылы, нақты әрекеттер арқылы балаға тәжірбие болып келеді (бұл көру-бейнелі ойлау үшін тән).Ерте жаста басқа да психикалық үдерістер дамиды (дами бастайды), ол – ес, назар. Олар баланың дүниеге келген әлемін тануды қамтамассыз етеді. Өмірінің екінші жылының ортасына қарай бала жалпылау жасай алады, заттар мен әрекеттер арасында, құбылыстар арасында себеп-салдарлық байланыстарды орнатады. Әрине, балаға дамуына онымен бірге әрекет ететін, оған көрсететін, демеуші болатын ересек адам көмектеседі.Бұл жастағы бала дамуындағы маңызды механизм еліктеу болып табылады (Т.И.Горбатенко). Сәби ересектің әрекет тәсілдеріне, сөйлеуіне, кейін бағалауына да еліктейді. Еліктеу ойындардың пайда болу негізінде жатыр.Ерте жастағы іс-әрекеттің басты түрі заттық іс-әрекет болып табылады, бірақ ол қарым-қатынаспен тығыз байланысты және барлық балалық кезеңдегі ең маңызды іс-әрекет —ойынның көрінуі үшін алғышарт ретінде қызмет атқарады.Ерте жаста бала алғашқы әлеуметтік тәжірибені жинайды. Сәбидің үлкендермен қарым-қатынасы ақырындап әлеуметтік сипатқа ие бола бастайды, яғни балада қарым-қатынас жасауда, тану мен іс-әрекеттің адами тәсілдерін игеруде биологиялық, өмірлік қажеттіліктер ғана емес, әлеуметтік қажеттілікте пайда болады. Бұл қажеттіліктерді ересек адам қанағаттандырады. Ерте жастағы әлеуметтік даму да қарқынды жүреді. Адам қоғамында бала өмірінің алғашқы екі жылында не үйренгенін талдайтын болсақ, онда бұл жетістіктердің көлемі мен мазмұны таң қалдырады: ол адамдар арасындағы өзара қарым-қатынастың сипатына жауап береді (егер анасын ренжітсе жылайды; әжесі көңілді болса, онымен бірге қуанады және т.б.), қатарласымен немесе ересек адаммен қосылып уайымдайды, ойыншықпен бөлісуді біледі.Әрине, бала бұл адаммен қарым-қатынас түрінің барлығын әркез терең түсіне бермейді, көбінесе еліктеу бойынша немесе ересектің көтермелеу ұсынысына жауап ретінде әрекет етеді. Алайда, жалғыз, тіпті жағдайлық моральдық іс-әрекеттерден балада бірте-бірте айналасындағы адамдармен өзара қарым-қатынасының мүмкін сипаты туралы, оның адамдар арасындағы орны туралы түсінігі қалыптасады. Кішкентай баланың мінез-құлқы оның тілектерінен, сезімдерінен қалыптасады, және осыларға сүйене отырып, адамгершілік, тәрбиесің бастауға болады.Дегенмен, ерте жастағыбала туғаннанкейінұзақуақытанасымен биологиялық байланысты ұстап тұратынын есте сақтау керек. Бұл байланыс эмоцилық тұрақтылықты, эмоцилық жайлылықты сақтауға көмектеседі, олсыз даму үйлесімі бұзылады және әлемге деген сенім қалыптаспайды (Э.Эриксон). Анаға деген бауырбасу – күрделі әлеуметтік сезім.Ғалымдар жаңа туған сәбиге тіпті мінсіз күтім жасалғанның өзінде, егер ол туған адамдарымен әлеуметтік қарым-қатынас жасамаса, онда оның дамуы тежеледі. Психологтар мен дәрігерлерге бала өзінің алғашқы өмір жылдарында анасымен аз қарым-қатынас жасаса, баланың психологиялық дамуы бұрмаланған кездері аз емес екендігі белгілі. Н.М.Щелованов«госпитализм» құбылысынбелгіледі, яғни ол — тәрбиелеу жетіспеген жағдайда ерте жаста балалардың дамуындағы кешігу. Бала әлсіз, немқұрайлы болады; табиғи қызығушылық және эмоционалдық төмендейді. Н.М. Щеловановбұл құбылысты балалар үйінде (1930- жж.) бақылады, оның көрініс табу себебі анасының жоқтығынан емес, тиісті тәрбиелеу әсерінің және эмоцияға толы ортаны ұйымдастырудың жоқтығынан екенін дәлелдеді.Бұл ұстаным ұзақ уақыт бойы (1930—1980-шіжж.) біздің елдегі ерте жастағы баланы тәрбиелеудің педагогигикалық тұжырымдамасына тән болды. Ол әлемдік психологияға қолданысындағы «ерте айыру теориясымен» кей жерлерде қайшы келеді, оған сәйкес оның психологиялық және физиологиялық дамуы баланы анасынан айыру нәтижесінде артта қалады. Бұл көзқарастар туралы әлі де ойлану керек, өйткені онда көптеген қарама-қайшылық бар. Мысалы, А. Я. Варганың ойынша,туғаннан бастап тәуелсіз болу – дұрыс тәрбиелеудің ең басты психиологиялық заңы, және әр түрлі түсініктерді араластурудың қажеті жоқ: бір жағынан, баланың денсаулығы туралы алаңдау, күту, оны тамақпен, жылумен және т.с. қамтамассыз ету керек, бірақ екінші жағынан ол адам (әлеуметтік) ретінде басынан бастап дербес және тәуелсіз болу керек. Мұндай дербестік болашақта оны анасынан қиналмай «кетуіне» мүмкіндік береді.
Тапсырма «Депривация» сөзі (лат. prіvatus— жеке, де-айырылу, жоғалту) тура мағынасында бала априори анасының жеке меншігі болып табылады. Ол - оның бір бөлігі. Бұл біртұтас әлемді жасанды түрде екі бөлікке бөлу «ана-бала» іс-әрекетінің бұзылуына әкеп соғады. Ойланыңыз және ерте депривация теориясымен келісетіңізді немесе келіспейтіңізді тұжырымдаңыз. Мектепке дейінгі тәрбиелеудің заманауи тұжырымдамасына және баланың дамуы туралы заманауи ғылыми мәліметтерге сүйеніңіз.Сонымен, ерте жас кезеңінде бала дамуының кейбір заңнамасын бөліп қарауға болады: физиологиялық және психологиялық дамудың жылдам қарқыны, бірінші мен екіншінің өзара байланысы; баланың алғашқы әлеуметтік тәжірибені, мінез-құлқы әдетін игеруі; эмоционалдық жастың жетекші сипаттамасы; ересектермен жеке байланысқа түсу қажеттілігі; тұқым қуалаушылықтан және дамушы әлеуметтік ортадан және т.б. даму.Тәрбиелеу мен оқытуға деген сезімталдық жоғарғы жүйке және психикалық әрекеттердің икемділігімен, еліктеушілік және шабыттандырғыштықпен, әсерді қажет етумен, белсенді қозғалумен, қарым-қатынас сипатымен жеңілдетіледі.Ерте жас — адамның тұлға ретінде қалыптасуындағы ең маңызды кезең. Бұл тезисті түсіну бала педагогикалық ғылымның нысаны ретінде амплификация (лат. amplіfіcatіon— күшеюі) заңдылығына сәйкес оқытылады дегенді білдіреді, яғни педагог осы жастың барлық (немесе көбісін) әлеуетті мүмкіндіктерін белсенді ете алатын тәрбиелік әсер ету стратегиясын жасап шығатын болады. Келесі жас кезеңі – мектепке дейінгі жас. Ол да бірнеше ұсақ кезеңдерге бөлінеді: кіші, орта, үлкен мектепке дейінгі жас. Мектепке дейінгі ұйымдарда бұл кезеңге бөлуге сәйкес жас топтары құрылған: бірінші және екінші кіші, орташа, үлкен, мектепке даярлық.Мектепке дейінгі жастың басталуын 3 жастағы дағдарыспен сәйкестендіру қабылданған. Әр дағдарыстың сапалы сипаттамасы ретінде жаңалықтың пайда болуын қарастыратын болсақ, онда балада өмірінің 3 жасында қандай жаңалықтар байқалатынын анықтау керек. Бұл уақытта, егер ерте жастағы даму жақсы жүрсе, ал тәрбиелеу амплификация заңын ескерсе, бала шамамен 90— 100 см өседі, салмақ қосады (оның салмағы енді шамамен 13—16 кг болуы мүмкін). Ол анағұрлым епті бола бастады, жеңіл жүгіреді, әрине, екі аяқпен және өте биікке болмаса да секіреді, допты екі қолмен қабыл алады және оны кеудесіне қатты қысады, алайда 2 жасында ол бұны да істей алмаған еді. Физикалық тұрғыдан бала күштірек болғаны анық. Әрине, енді баланың денсаулығы туралы және әрі қарай физикалық дамуы туралы қамқорлық өзектілігін жоймайды, бірақ ол дербес, оның қозғалысы үлкен үйлесімділік пен және сенімділікпен ерекшеленеді. Мектепке дейінгі жастағы баланың физикалық дамуы ерте жастан қарағанда қарқынды емес. Бұл заңдылық, өйткені өскелең организм үшін сүйек жүйесінің, бұлшықетінің нығаюы, организмнің барлық өмірлік маңызды жүйелерінің ритммен жұмыс жасауы қажет. Табиғат 6 – 7 жаста болатын келесі «секіріске» дайындала отырып, дамудың қарқынын даналықпен тұрақтандырады.Баланың физикалық дамуы бұрынғыша ақыл-ой дамуымен байланысты. Алайда ерте жаста ол дамудың барлық қырларын өз артарынан ілестіргендей еді. Мектепке дейінгі жаста физикалық даму қажетті шарты, фоны болады, онда баланың жан-жақты дамуы жүреді. Ал ақыл-ой, эстетикалық, адамгершілік, яғни әлеуметтік даму жоғары қарқын алады (бұл физикалық даму әлеуметтіктен айрылған деген сөз емес).Мектепке дейінгі бала белсенді түрде өзін қоршаған әлемді таниды, бақылып отырған қүбылыстарды, жағдайларды түсініп, анықтағысы келеді. Бұл кезеңде ес, ойлау, сөйлеу, елестету белсенді дамиды. Жақсы ұйымдастырылған педагогикалық жұмыста балалар түсініктерді, қортындыларды игереді, қортынды жасау қабілетін бойына сіңіреді.П.Я. Гальперин «кезеңдік әдістемеге сүйене отырып, біз 6 — 7 жаста (тіпті 5 жаста) ... жалпы қабылданған үлгі бойынша жасөспірім жаста ойлау деңгейіне жауап беретін оқыл-ой әрекеті мен түсінігін алдық» деп атап өтті. Бұл мәліметтерде мектепке дейінгі жастағы балалардың жоғары білімділігі туралы айтады, сондай-ақ ол әлеуметтік қабілеттері, өкінішке орай, дамымай қалатынын білдіреді. Ақылдың сергектегі, қызығушылық, жақсы ес мектепке дейінгі балаға көп қиындықсыз өмірдің келесі кезеңдерінде қайталанбайтын ақпарат толқының жинауға көмектеседі. Сонымен қатар, балалар шашыраңқы білімді ғана емес, жүйелі білімді де игеруге қабілетті екенін көрсетеді. Егер, Л. С. Выготский атап айтқандай, бала 3 жасқа дейін «жеке» бағдарлама бойынша оқитын болса (яғни сәби білім желісін қабылдап және игере алмаса және оны оқыту барысында ересектердің себептеріне ере алмаса), онда 3 жастан кейін мектепке дейінгі баланың ойлау қабілеті себеп-салдар байланысымен тәуелділікті түсіну, көрсету түрінде ұсынылса, ол оны қабылдауға дайын. Ғалымдардың ойынша егер балаға нақты, шашыранқы, бөлінген білім берсе, оның ойы да нақты болады. Бірақ қарапайым байланыстар мен тәуелділіктер туралы білім беретін болса, мектепке дейінгі бала оларды игеріп қана қоймай, өзінің ой толғамдарында, қортындыларында қолданады. «Егер адам өмірге келсе, оны құдай жаратты», - деп 5 жастағы бала терең оймен айтты. Немесе мындай ойлар: «Ер адам баланы дүниеге әкеле алмайы. Олар әйел затына көмектесу үшін керек. Мысалы, ауыр заттарды көтеру үшін»;«Мұндай жұдырықтай жүрекпен қалай өз отбасынды қатты жақсы көруге болады?!».Қызығушылық баланы зерттеу жұмыстарына, тәжірбие жасауға (Н.Н. Поддьяков), үлкендерге сұрақ қоюға итермелейді. Сұрақтар сипаты бойынша бала дамудың қандай деңгейінде екенін білуге болады. Мектепке дейінгі баланың алғашқы сұрақтары өзін қоршаған ортаны тану қызығушылығымен байланысты. Сондықтан балалардың сұрағы көбінесе сұрау сөздерініне басталады («Не, Кім бұл?», «Бұл қалай аталады?»). Мұндай сұрақтар, әрине, әр жаңа затпен, құбылыспен, нысанмен кездескен сайын пайда болады (үлкен адамдар да осылай болады). Бірақ бұл уақытта – «не және кім» кезеңінде - себепті байланыс пен тәуелділікке қатысты сұрақ әлі туындамайды. Шамамен 4 – 5 жасқа қарай қалай? сұрақ сөзімен («Бұл қалай пайда болады?»), неге? сөзімен («Неге күн жарқырайды?»,«Негеәжемжылайды?»,«Неге теңіз суы тұзды?» жәнет.с.)байланысты сұрақтар пайда болады. Мұндағы неге? сұрағынан ересектер көбіне шаршайды, бірақ бұл сұрақтар баланың ойлауға тырысып жатқанын, баланың танып білуге деген құштарлығын білдіреді. Егер ересектер бұл сұрақтарға қажетті түрде көңіл бөлмесе, танымдық қызығушылық бірте-бірте төмендейді және немқұрайлық пайда болады. Алайда мектепке дейінге балалықтың ерекше өзгешелігі тануға, қызығуға деген мүддесі тұрақты сипаттау болып табылады. Бұл қызығушылықты төмендету үшін ересек адамдар өте «тырысуы керек». Өкінішке орай, бұл осылай болады!Бала танысатын әлеуметтік әлем нысандарының арасында оның өзі де бар. Мектепке дейінгі бала өзіне, өзінің организміне, өзінің жынысына, өзінің сезімдеріне, уайымына қызығушылық танытады. Психологтар бұны өзін-өзі танудың дамуы деп атайды. Бала үлкен мектепке дейінгі жаста өзі туралы көп нәрсені біледі, ерікті әрекеттің көрінуіне әкеп соғатын жеке сезімдері мен мінез-құлқын басқара алады.Мектепке дейінгі балалар қиялға берілгіш, ойлап тапқыш, бір нәрсені елестеткіш болып келетіні бәрімізге белгілі. Олардың қиялына шек жоқ сияқты? «Мен Лиза емеспін, мен Пакахонтаспын»,—деп бір қыз бала жария салды. Сол сәтте онымен Пакахонтас ретінде сөйлессең: «Жоқ, мен енді Па-кахонтас емеспін, мен Гертамын», - дегенді естисің. Үнемі осылай. Бала үнемі оны қызықтыратын бейнелер әлемінде болады; сурет салады, өз әндерін ойлап табады және т.с. Бұл шығармашылық тұлғаны дамыту үшін өте пайдалы. «Шығармашылыққа биім бала, шығармашылық тұлға, - деп жазады Н. Н. Поддьяков, — бұл мектепке дейінгі баланың бүкіл өмір салтының нәтижесі, ересектермен қарым-қатынасының және бірлескен әрекетінің нәтижесі, өзінің жеке белсенділігін нәтижесі».Мектепке дейінгі жастағы балада қиял дамиды. Қиял үшін материал болып ол игеретін қоршаған орта туралы білімі қызмет етеді. Шыны керек, көп нәрсе бұл білімнің қалай игерілуіне байланысты—есте сақтау жолымен бе немесе бейнелеу, көру, түсіну жолымен бе. Баланың қиялы ересек адамының қиялынан анағұрлым кедей болса да, дамушы тұлға үшін бұл бай «құрылыс» материалы, одан интеллект пен эмоция ғимараттары салынады.Балалар жеке сөз қорларын белсенді кеңейтеді, бұл өте маңызды, олардың мағынасына көңіл бөледі, олар жаңа сөздердің мағынасын түсіндіруге тырысады ( «абажурдегеніміз кім?Бұл жақсы көретін адам ба?»; «Неге бұл соншама ыстық? - барлығы қайғыруда ма?»). 4 – 5 жастағы мектепке дейінгі балаларға сай сөз шығармашылығы қалыпты дамудың көрсеткіші болып табылады және кішкентай адамда шығармашылықтың бастауы бар екені туралы дәлел болып табылады.Мектепке дейінгі жастың жетістігі іс-әрекеттің әр түрлері дамуы болып табылады: ойын, сурет салу, еңбек. Оқу әрекеті дами бастайды. Әрине, басты, жетекші әрекет – бұл ойын. Ерте жастағы баланың қалай ойнағанынмен салыстыратын болсақ, онда ойын сюжет бойынша, роль бойынша әр түрлі бола бастағанын атап өту керек. Енді ойын ұзағырақ бола бастады. Бала ойында өз ортасында көргенін ғана емес, сонымен қатар оған оқып бергенді де, қатарластыры мен үлкен балалардан естігінін де және т.с қолдана бастайды. Ойын баланың ересектер әлемін тануда қажеттілігін қанағаттандырады және өз сезімдері мен қарым-қатынасын көрсету мүмкіндігін береді.3 жастағы бала рахаттанып, еңбек тапсырмасын орындайды, ересектерге барлық үй істеріне, мысалы, ыдыстарды жуу, тазалау, жууға көмектесуге тырысады: Әйгілі «Мен - өзім»! деген сөздер жұмысқа деген ниетіне айналуы мүмкін, бірақ ол өшіп,қайта қалпына келмейді. Бұл ересектердің баланың тәуелсіздік көріністеріне қатынасына байланысты.Ал, мектепке дейінгі жастағы бала еңбек жасауға қабілетті, ол өсімдіктер мен жануарларға қамқорлық жасаудан (ересектердің басшылығымен), өз-өзіне қызмет көрсете алудан (өзін киіндіреді, өзі тамақ жейді), тапсырмаларды орындаудан көрінуі мүмкін. Ақыл-ой жұмысына да қызығушылық туындайды. Мектепте оқуға дайындық біртіндеп қалыптасады.Эмоциялық саланың даму сипаты сапалы түрде өзгеруде. Л.С. Выготскийдіңайтуынша,5жасында«сезімніңинтеллектуализациясы» орыналады: баланыңөзкүйзелістеріменбасқаадамныңэмоционалдық жағдайын сезінуге, түсінуге және оны айта білуге қабілетті бола бастайды.Өз құрдастарымен қарым-қатынастары да өзгереді. Балалар бірге ойнау, ойларымен, әсерлерімен бөлісу мүмкіндігі үшін бір- бірімен бірге болған уақытты бағалай бастайды. Олар қақтығыстарды әділ шешуге үйренеді; бір-біріне тілектестікті білдіреді. Достық пайда болады. Көбінесе бір жыныстағы балалар бір-бірімен дос болады, алайда кейбір жағдайда ер балалар мен қыз балалардың арасында да достық қарым-қатынас байқалады. Оң көріністермен қатар, жаман ойлаушылық,кейде дөрекілік, араласқысы келмеушілік жағдайы да кездеседі. Зерттеушілер өтірік сынды құбылысты да атап өтеді. Әрине, өтіріктің пайда болу себептері әртүрлі, бірақ ол көбінесе дұрыс тәрбие алмауға және балалар еліктейтін ересектер мінез-құлқымен де байланысты болады.Жекеабыройсезімідамиды,олкейдекөтеріңкіашушаңшылықтан көрінеді және кейбір жағдайда балалар арасындағы ұрыстың себебі болады. Бірақ сол арада бұл балаға кейін кішкене ересерек кезінде жақсы қызмет атқаратын өте маңызды сезім болып табылады.Бала табиғатына қарай оптимистті және көңілді болып келеді. Алайда 5 жасқа қарай, зерттеулердің көрсетуінше, балалардың барлығы әлемді оптимистік сезіне бермейді. Бұл өзін қабылдаудағы, өзін-өзі танытудағы қажеттіліктерге қанағаттанбауына байланысты болуы мүмкін. Уақыт өткен сайын бала біршама өз бетінше бола бастайды. Онда қалаған мақсатына жету үшін ерік күшінің көру қабілеті қалыптасады.Мектеп жасына дейінгі бала өзінің ересектерге және балаларға деген қатынасын білдіру формаларын игереді. Онда жақын адамдарына, өзінің отбасына деген жақындық айқын және саналырақ біліне бастайды. Психологтар ситуациядан тыс-тұлғалық деп атайтын қарым-қатынастың жаңа түрі пайда болады. Бала басқа адамдарға, олардың әлеміндегі жаңа құндылықтарға бағыттала бастайды. Мінез-құлық пен өзара қатынас нормаларын игереді. Оған ересектер ортасымен қатар, балалардың ортасы да маңызды болады, себебі олардың әрқайсысы жеке өзінше әлеуметтік тәжірибесін байытады.Сөйтіп, мектепке дейінгі жастың соңына қарай баланың әлеуметтік тәжірибесі «көптүсті» болады, онда өмірінің алғашқы 6-7 жасында тәрбие сипаты көрінеді. Мектеп жасына дейінгі бала мейірімділікке ашық және ізгілік жасауға қабілетті болады, ал оның теріс көріністеріне өзгеріссіз тұрақты форма тән емес.Мектеп жасына дейінгі балаға жалпы сипаттама бере отырып, оның дамуы бірнеше бағыт бойынша жүзеге асатынын атап өту керек. Дене бітімі; ақыл-ой; эстетикалық; адамгершілік дамуын; эмоциялардың; еріктің; интеллектінің дамуын; өмір белсенділігінің формасы ретіндегіәрекет етудің дамуын белгілеуге болады. Әр аталған бағытта баланың әлеуметтік жан ретіндегі қалыптасуының динамикасы байқалады. 6-7 жасқа қарай мектепте жүйелі оқуға дайындығы қалыптасады.Біз бала туралы оның педагогикалық ғылымның объектісі ретінде айтқанда, жас ерекшелігі мен дамуының негізгі желілерін біліп, ескеріп қана қою маңызды емес. «Бала» деген жалпыланған сөз ол ер бала немесе қыз бала болуы мүмкін дегенді білдіреді. Табиғат барлық тірі жанды ер және әйел бастауы деп екіге даналықпен бөлді. Ерлер мен әйелдердің болуы – адамзаттың өмір сүруінің қажетті жағдайы. Және олар – ерлер мен әйелдер – өте әртүрлі. Сондықтан, ер балалар мен қыз балалар да бірдей бола алмайды. Психологтар, нейрофизиологтар олар неге әртүрлі және бұл айырмашылық нақты неден құралады деген сұраққа жауап іздейді. Педагогтер де өз кезегінде оларды қалай тәрбиелеуге болады, оларды бірдей бағдарламалармен оқытуға болады ма немесе әртүрлі құрастыру керек пе деген сұрақтар қояды. Педагогиканың нейропедагогика деген жаңа саласы туындайды, ол өзіне әр түрлі жыныстағы балаларды оқыту мен тәрбиелеуде жаңа тәсілдерді әзірлеу міндеттерін қояды. Айырмашылықтар туған кезде-ақ байқалады. Әдеттегідей, ер балалар қыз балаларға қарағанда, жоғары салмақпен туады, бірақ орнына қыз балалар дамуында ер балалардан 3-4 апта алда болады, бұл жағдай олардың жыныстық жетілуінің тезірек өтуіне, ал балалық шағы ер балаларға қарағанда, шамамен екі жылға қысқарақ болуына әкеледі.ойлау, сөйлеу, қиялдау, эмоционалдық саланың дамуы әр түрлі өтеді. Мысалы, ер балаларға ұзақ «ақыл айтудың» пайдасы жоқ. Олар ересек адамдардың әңгімесінің мәнін тез ұғады, бірден жауап береді, ал біздің кейінгі ұзақ ақыл айтуымызды қарапайым айтқанда, тыңдамайды және тиісті жағдайға мүлдем қатысы жоқ сұрақ қоюы мүмкін. Анасы, тәрбиешісі тәрбие беретін әрекеттерге осындай назарсыз қарауына ызаланады. Ал ызаланудың жөні жоқ, ер балағақыз балаға сияқты ұрсуға да, мақтауға болмайтынын түсіну керек. Ғалымдар (Т.П.Хризман, В.Д.Еремеева және т.б.) ер балаларға дамудың барлық кезеңдерінде оң эмоцияның, жылы сөздің, көзқарастың, сипаудың жетіспейтіндігін дәлелдеді. «Ер адамды» тәрбиелеуге тырыса отырып, біз қатты, кейде ашулы қанағаттанбаған адамды тәрбиелейміз. Және те оған себеп – балалық шақта махаббат пен оның көріну формаларының жеткіліксіздігі. Қыздар да, ұлдар да мақтағанды ұнатады. Алайда ер балаларға - оларды не үшін мақтағанын, ал қыздарға кім мақтағанын және кімнің қатысуында мақталғандығын білу маңызды. Әрине, кейде керісінше болады, бірақ та сыртқы әрекеттерге жауап беруде белгілі заңдылық бар. Әртүрлі жыныстағы балаларда танымдық үдерістер түрлі дамиды. Белгілі бір пәнде немесе объектіде оларды әр түрлі нәрсе қызықтырады. Ер балаларды- көліктің маркасы, оның техникалық сипаттары, ал қыздарды сыртқы келбеті, көлікті айдау мүмкіншілігі, әр түрлі түймешіктерді басу қызықтырады. Ер балаларды батырлардың атақты ерліктері, ал қыздарды ренжу, қынжылу және т.б. себептері қызықтырады. Ерекшеліктері көп, олар барлық тұрғыда көрінеді. Оларды балаларды зерделеу және тәрбиелеу және оқыту үдерістерін ұйымдастыру барысында елемеуге және ескермеуге болмайды.Балалар бір-бірінен жынысымен ғана ерекшеленбейді. Олар темпераментіне, қалыптасқан мінезіне, игерілген өмірлік тәжірибесіне және т.б. қарай әртүрлі. Барлық осы айырмашылықтар ойшыл тәрбиешіні тәрбиені жеке-дара ұйымдастыру амалына бағыттайды. Баланың дамуына назар аудару, оның жеке ерекшеліктерін ескеру ғажайыптар туғызады. Осының арқасында олигофрения диагнозын –ақыл-ой кемтарлығын жеңген жағдайлар да болғаны белгілі. Тек қана жеңген жоқ, сонымен қатар, баланың жоғары интеллектуалдық дамуына ықпал етті. (Александр Русанов туа сала, дәрігерлер осы қорқынышты диагнозды – олигрофенияны қойды. Бірақ ата-анасы мойымады, олар ұлы үшін күресті. Нәтижесінде Саша 13 жасында мектепті бітірді, 19-ында дәрігер дипломын алып, бүгінгі күні өз бағдарламасы бойынша өз қызын тәрбиелеуде.) Бірде Ролан Быков байқап қалды: «Мен бала олигрофениясына күмәндана бастадым. 70 пайға – бұл қаралмаған балалар...».Өкінішке орай, сараланған-жеке тәсіл дамуында артта қалған балаларға «жедел жәрдем» ретінде ғана түсініледі.Осы арада әр балаға назар аудару қажет. Ол қабілетті, дарынды балаларға да кем дәрежеде қажет емес.Жақсы дамыған балаларға деген абай-татулықтың арқасында (неге уайымдаймыз, ол жақсы дамыған!) біз көбінесе даму қарқынын жасанды түрде тоқтатамыз, маңызды сезімтал кезеңдерді өткізіп аламыз, баланы «орташа» етіп, оны бәріне ұқсас етеміз.Жеке дара қарау дамыту бағдарламасын таңдап алудан, әсер ету әдістерін саралаудан, қарым-қатынас жасау тәсілдерін анықтаудан және т.б. көрінеді.Осы бөлімде айтылғандардың барлығы болашақ тәрбиешілерді педагогиканың нысаны – бала күрделі, қызық және тым нәзік жан екеніне бағыттау керек. Оны зерделеу, тәрбие беру және оқыту үдерістерін ұйымдастыру барысында зиян келтірмеу керектігін есте сақтау өте маңызды.Дамуға кедергі жасаудан қорық, Адам атты әдемі жан өсетін бүршікті құртып алма
Тапсырма Орыс жазушы-классиктері (Л.Толстой, И.Тургенев, А.Чехов) шығармаларының негізінде жас немесе мектеп жасына дейінгі баланың мінездемесін жасауға тырысыңыз. Сіз білетін балаға осы мінездемені «өлшеп көріңіз». Айырмашылы неде және ұқсастық неде екен? Салыстыру нәтижелерін түсіндіріңіз.Жас және мектеп жасына дейінгі баланың даму динамикасын келесі бағыттардың бірі арқылы ашыңыз: эмоционалды даму, интеллектуалды және адамгершілік бағытта даму. БАЛАЛАРҒА ТӘРБИЕ БЕРУ МАЗМҰНЫМЕН ӘДІСТЕМЕСІ ТАРАУПЕДАГОГИКАДА МАҚСАТТЫ ТҰЖЫРЫМДАУ. ТӘРБИЕЛЕУ ЗАҢДЫЛЫҚТАРЫ МЕН ҚАҒИДАЛАРЫ Өскелең ұрпақты тәрбиелеу үдерісі әрқашан нәтиже алу ықыласымен байланысты. Сол – соңғы нәтиже үшін педагогикалық ғылымның теориясы, жүйесі, технологиялары жасалып, практикамен тексеріледі, бекітіледі.Сөйтіп, тәрбие беру мақсаты – адам тұлғасының қалыптасуына бағытталған қызметтің күтілетін нәтижесі. Мақсат осындай әрекеттің мотиві болып табылады.  Ежелгі заманнан бастап, адам адам болып қалыптаса отырып, өзі әрекет ететін салада ең жоғары жетістіктерге жету үшін қажеттіліктерді сезінді. Және те адам сондай жоғары жетістіктерге қабілетті екені расталып отырды, тек қана біреуде бір нәрсе орындалады, ал басқада – басқа нәрсе.Халықтың идеалы қандай болған екенін анықтау мақсатында орыс фольклорының шығармалары – ертегілер, мақал-мәтелдер, жаңылтпаштар, әндерді ерекше назармен оқи қалсаң болды, біздің алдымызға іскер, еңбекқор, мейірімді, көңілді, әдемі, күштіжан- жақты адамның бейнесі шыға келеді.Ежелгі философтар адамды іргелі адамгершіліктің түйіні ретінде елестетті. «Калокагатия» (грек тіліненkalos— әдемі, agath- os— мейірімді, яғни тәрбие берудің идеалы ретіндегі адамның сыртқы физикалық және ішкі рухани басымдықтарының гармониялық үйлесуі) ұғымы да қалыптасты.Сөйтіп, мұнда біз ақыл-ойы дамыған, мейірімді жүрегі мен шаттанған жаны бар адамның бейнесін, яғни жан-жақты дамыған тұлғаны көреміз.Кейінірек жан-жақты дамыған тұлға идеясы К.Маркспен«Коммунисттік манифестте»коммунистік қоғамда оның әр мүшесіне, қоғам даму үшін қажетті жағдай жасалғанда ғана іске асатын мақсат ретінде айтылады.Осылайша, толығымен дамыған үйлесімді тұлға - адамзат өскелең ұрпақтытәрбиелеу туралы, өзінің болашағын ойлауды бастағаннан бері,ұмтылуға тұрарлықтай және сол үшін өмір сүруге тұрарлықтай жетекші идеялар, идеал ретінде әрекет еткен қалаулы нәтиже, мақсат.Алайда адамзат қоғамының даму тарихы, индивид дамуының заңдылықтарын зерделеу, біріншіден, бір адамның бойында оның тұлғасының барлық жақтары (әркімде өз тұқым қуалаушылығы, қоршаған әлемді қабылдаудың өз қабілеті бар және т.б.) толыққанды дамуы мүмкін емес, екіншіден,Әр қоғамның әлеуметтік-саяси жағдайы дамуға қолайлы немесе қолайсыз жағдай жасауға әсер етсе де, мінсіз қоғамда да,егер ондай болса, бірдей дәрежеде дамыған тұлға жан-жақты тәрбие алуы мүмкін емес.Тарих белгілі бір салада таңғаларлық дамыған тұлғаларды біледі: П. Чайковский — музыкада, И. Репин — сурет өнерінде, А. Эйнштейн — математикада, И. Курчатов — физикада және т.б.Бір тұлғада шамамен бірдей жетістіктер бірнеше бағытта үйлеседі: Леонардо да Винчи — суретші, математик, механик; М. Ломоносов—фи¬зик, әдебиетші, химик; А. Грибоедов — жазушы, сазгер, дипломат. Соған қармастан, осындай жарқын тұлғалар да бір дәрежеде жан-жақты дамымаған.Сондықтан, мақсат – «жан-жақты дамыған тұлғаны тәрбиелеу»-өз мәнінде, тәрбиелеудің мінсіз, іске аспайтын мақсаты болып табылады.Керек. Ол адам мүмкіндіктерінің бағдары болып табылады және көпқырлы тұлғаның түрлі бағыттарында тәрбиелеудің міндеттерін қалыптастыруға көмектеседі. Онда күшті адамгершілік бастауы – адам мүмкіншіліктеріне сенуқаланған. Мектеп жасына дейінгі балаларды тәрбиелеуде мінсіз мақсатқа бағыт алу аса қажет. Ғылым бүгінгі күні адам қандай «қасиетімен» Жерге келген, қай салада ол біршама табысты және өзін көрсете алады деген сауалдарға әлі жауап бере алмайды. Біреуін тежеп, басқасын (ересек таңдаған) дамыта отырып, қателіктер жібермеу үшін, бала өзін түрлі бағыттарда сынап көретін жағдайларды жасау қажет.Ересектің міндеті – баланың дамуын мұқият бақылай отырып, осы балаға тән және құнды болып табылатын, оның маңайында тұлға үйлесімділігі қалықтайтын негіз бола алатын бүршектерді өткізіп алмау керек. Егер тәрбиелеудің мінсіз мақсаты болса, онда нақты мақсат, яғни нақты қоғамда және белгілі адамдарға қатысты жүзеге асырылған, орындалған мақсат та болуы тиіс. Әйтпесе жас өскелең ұрпақты тәрбиелеу туралы мәселе қойылмас еді.Тәрбиелеудің нақты мақсаттары мінсіз мақсаттарға қарағанда, бірден және мәңгілікке қойылған болып есептелмейді. Олар бірқатар жағдайларға қатысты өзгереді.Тәрбиелеудің нақты мақсаттары тарихи сипатқа ие. Ол дегеніміз, түрлі тарихи уақыттарда, адамзат қоғамының түрлі даму кезеңдерінде мемлекеттің саясатына, патшалық етіп отырған идеологияға қатысты түрлі мақсаттар қойылған. Сөйтіп, феодалдық қоғамда тәрбие беру мақсаты құл иеленушілік қоғамдағы мақсаттан өзгеше болды, Афинадағы тәрбие беру мақсаты Спартадағы тәрбие беру мақсатынан еркшеленді және т.б.Тәрбие беру мақсаттары адамның белгілі бір қасиеттерінде, қоғамның құнды бағыттарын нығайтуға қызмет ететін қасиеттерде қоғам қажеттіліктерін қанағаттандыруға бағытталған.
Мақсат пен тәрбие берудің объективті және субъективті сипатыҚоғамменқалыптасқан тәрбие берудің нақты мақсаты объективті сипатқа ие. Бұл дегеніміз қоғаммен қабылданған құндылықтарды көрсетеді және қоғамға қажетті адамдарды тәрбиелеуге бағытталған. Бұдан басқа, тәрбие беурдің нақты мақсаттарын әзірлеу барысында адамның дамуының объективті заңдылықтары, мәдениет, тұрмыс, дәстүр ерекшеліктері, елдің географиялық орналасуы мен климат жағдайы да ескеріледі.Тәрбие беру мақсаттары субъективті сипатқа да ие болуы мүмкін. Әдетте, бұл нақты отбасы өз баласын қалай өсіріп шығарғысы келетінін болжау барысында жүзеге асады. Мұндай мақсат нақты объективті мақсатпен сәйкес келіп, оның қарама-қайшылыққа түсуі де мүмкін. Егер қарама-қайшылықтар өткір, қиын шешілетін болса, ол дамып келе жатқан тұлғаға зиян келтіруі мүмкін. Бірақ субъективті мақсаттардың позитивтілігі оларды қалыптастыру және жүзеге асыру барысында ата-аналардың өз баласының жеке даму ерекшеліктерін ескеретіндігінде және мақсатқа жету үшін жағдай жасауында.Әрине, ата-аналардың кейбір жағдайда өз баласының мүмкіндігін ескергендігінде емес, өз ықыластарына (бала музыкаға ерекше бір қабілетін көрсетпейді, ал ата-анасы одан сазгер шығарғысы келеді) жетекшілік етуінде болуы мүмкін.Мемлекеттік білім беру мекемелері балаларды тәрбиелеуде, егер де олар онымен келіспесе де, мемлекет қойған нақты объективті мақсатқа сай келетін мақсатты қалыптастыру құқығына ие емес.Жеке меншік білім беру мекемелері субъективті мақсаттарды қабылдауы мүмкін, алайда олар мемлекеттік мақсаттармен қарама- қайшылыққатүспеуікерек,әйтпесе,осындаймекемелердетәрбиеленіп және білім алып жатқан балалар болашақта «тұйықталған» жағдайға түседі.Тәрбие беру мақсаттарының әлеуметтік-саяси және экономикалық жағдаймен қатаң детерминизмге тап болғанына қарамастан, егер де тәрбие беру мақсатына тұлғаның өзі де, жалпыадами, тарихтан тыс идеалдар да әсер етпесе, жеке адамның дамуындағы прогресс мүмкін емес еді.Барлық ғасырларда, барлық қоғамдық құрылымдар кезінде, мейірімділік, адамгершілік, имандылық, менменсіздік, басқа адамлар үшін өзінің жанын қию, жаны аши, ықпал ете білуі сынды адами қасиеттер құнды болды. Қарама-қайшылық туады: қоғамға дамуының белгілі кезеңінде, мысалы, біздің қоғамға, іскер, өзіне сенімді, жарқын өзіндігі бар, тәуелсіз адамдар қажет. Ал алдында айтылған қасиеттер қоғам дамуы мен прогресі үшін, адамдардың амандықта болуы үшін бүгінгі күні қатты қажет емес. Тәрбие беру мақсатының әлеуметтік анықталғандығының қисынына сәйкес барлық күштер бүгін іскер адамдарды тәрбиелеуге бағытталуы тиіс. Шын мәнінде де, осындай адамдар көбейді, қазіргі адамның осындай моделін қалыптастыратын оқу орындары пайда болды. Бірақ қоғамда жеке тұлғаларда жәнеадамдар арасындағы өзара қарым-қатынаста«адамгершіліктің тапшылығынан» өзіндік бір әлеуметтік дүмпу туындауда... және қоғам мемлекеттік құрылым ретінде тәрбие беру идеалдары мен мақсаттарына түзетулер енгізуі тиіс. Сөйтіп, тұлға, жеке адамдар қоғам мен оларға ұсынылатын мақсаттардың соңына еріп қана қоймай, өздері де оны жетектеп, тәрбие беру мақсаттарына түзетулер енгізеді. Осы кезде, субъективті мақсат оны объективті анықтау және сипаттау деңгейіне шығады.Сөйтіп, тәрбие беру мақсаты педагогиканың негізін қалаушы категориясы болып табылады. Оған тәрбие берудің міндеттері, мазмұны, әдістері байланысты. Әрине, тәрбие берудің нақты мақсаты тәрбие беру нысанына қатысты нақтыланады: ол барлығына бірдей, алайда түрлі жастағы категориялардағы адамдарға қатысты алсақ, шынайы орындалатын мазмұнмен толығады (мектеп жасына дейінгі балалар, оқушылар, ересек адамдарды тәрбиелеу мақсаты бірдей болуы мүмкін бе екен?).Мектеп жасына дейінгі балаларды тәрбиелеудің нақты мақсаты эмоционалды сау, жан-жақты дамыған бақытты баланы тәрбиелеу болып табылады. Мектеп жасына дейінгі балаларды тәрбиелеу тұжырымдамасыӘр мақсат белгілі тұжырымдамамен нығайтылып, дәлелденеді. Және те бір мақсатта оған жетуге апаратын жолды түсіндіретін бірнеше тұжырымдамалар, ал әр тұжырымдамада көптеген нақты бағдарлама болуы мүмкін.Бір тарихи кезең мысалында бір мақсат барысында балаларды тәрбиелеу тұжырымдамалары қалай өзгергендігін қарастырайық. Осы тұрғыда біздің еліміздегі 1917-1998 жж. кезең үлгі бола алады. Біздің осы уақыт бөлшегін алу себебіміз, дәл осы арада қоғамдық мектепке дейінгі тәрбие беру жүйесінің белсенді дамуы байқалып, әлеуметтік, қоғамдық-саяси өзгерістер болды. Мұның барлығы өскелең ұрпақты тәрбиелеудің нақты мақсаттары мен тұжырымдамаларын түзетуге әкелмеу мүмкін емес еді. Елдің қоғамдық құрылысын өзгерткен 1917 ж. төңкерілістен кейін, тәрбие беру мақсаты анықталды – қоғамға дәл идеялық пайымдаулары бар, коммунистік идеалдарды сақтап қалуға және дамытуға дайын адам керек болды.Құрылып жатқан қоғам тұлғаның жан-жақты үйлесімді дамуы үшін барлық жағдайды жасауға қабілетті деп аталып өтілді. Тәрбиелеудің белгіленген мақсатын жүзеге асыру үшін түрлі тұжырымдамалар әзірленді.1920-шы – 1930-шы жж. басында Н.К.Крупскаяның тұжырымдамасы жетекші болды. Тұжырымдама қойылған мақсатты іске асырудың негізгі бағыттарын анықтады: балаларға (соның ішінде, мектеп жасына дейінгі балаларға) идеялық бағытталғандық, ұжымшылдықты тәрбиелеу.Баланың жеке және жас ерекшеліктерін ескеру қажеттілігі мойындалды. Тұжырымдама бағдарламада емес (ол кезде бұл болмаған), «Әдістемелік хаттарда» нақтыланды.1930-шы жж. осы тұжырымдамада өзгерістер, мақсатқа түзету енгізулер болады: балаларды тәрбиелеуді құру ұсынылатын «үш кит» қалады – идеялық, ұжымшылдық, еңбекқорлық. Жеке дамытуға бағыттау және тіркеу талабы ақырындап тұжырымдамадан кете бастайды. Алғашқы бағдарламалық құжаттар, атап айтқанда,«Мектеп жасына дейінгі мекемелер жұмысының бағдарламасы» (жоба, 1932) және «Балабақшаның бағдарламасы мен ішкі тәртібі» (1934) пайда болады.Педологияның жалған ғылым деп танылуы (1936) жеке дара тәрбиелеуден ұжымдыққа баса назар аударуға ауысып кетті. 1930- шы жж. аяғында жоғарыда көрсетілген ережелерге тұжырымдамаға патриоттық және интернационалдық тәрбиелеудің (шын алғанда, интернационалдық тәрбиелеудің мазмұны көбінесе бұрынғы КСРО ұлттарымен байланысты болды) талаптары енгізіледі. Жаңа бағдарламалық құжаттар шығады (1938, 1945).1950-ші жж. өскелең ұрпақтың ақыл-ойын дамытуға назар аударумен сипатталады. Тәрбие беру тұжырымдамасына тиісті түзетулер енгізіледі. Осы жылдары мектепке дейінгі мекемелерде балаларды міндетті түрде оқыту енгізілді (1953 - 1954 жж. бағдарламасы) (А.П.Усова, Е. И. Радина, Р. И. Жуковская, В. Г. Нечаева, Т. А. Маркова және т.б.).Яслилер мен балабақшаларды бірыңғай мектепке дейінгі мекемеге біріктіру туралы 1959 жылғы қаулы «Жаңа үлгідегі мектепке дейінгі мекемелерде балаларды тәрбиелеу және оқыту бағдарламасын» жандандырды (1962). Кейін бұл Бағдарлама кейбір толықтыру және нақтылаулармен 1979 жылға дейін қайта басылып шығарылып отырды.Жоғарыда айтылған барлық тұжырымдар мен бағдарламалар бір мақсатқа, яғни жан-жақты дамыған, үйлесімді тұлғаны тәрбиелеуге бағынды, албелгілі бір уақытта жұмыс істеген Бағдарлама мектепке дейінгі тәрбие берудің барлық жүйесі үшін жалғыз және міндетті болатын.1980-ші жж. аяғындағы қоғамдық-саяси жағдайлар мектеп жасына дейінгі балалардан бастап өскелең ұрпақты тәрбиелеудің жаңа тұжырымдамасын әзірлеуді қажет етті. Тәрбиелеудің тұлғалық бағытталған моделінің тұжырымдамасы пайда болады (1989). Жетекші идея болып тұлғаның дербестігін, ерекшелігін дамытуға бағытталған тәрбие беру идеясы табылады. Жаңа тұжырымдамада идеялықты, патриотизмді, ұжымшылдықты, еңбекқорлықты тәрбиелеу талаптары жоқ болды.Маңызды оқиға әлем халықтарының (және, әйтеуір, біздің еліміздің) Бала құқығы декларациясы мен Бала құқығы туралы конвенцияның қабылдауы болды. Бала құқығын қорғайтын және анықтайтын құжатты жасау талпыныстары адамзат дамуының әртүрлі кезеңдерінде болды (тек кейбірін ғана көрсетейік:Я.А.Коменский теориясы — XVІІ ғ.; Бала құқығының Женева декларациясы — 1924 ж.; Декларация прав ребенка Н.К.Вентцельдің Бала құқығы декларациясы — 1914 ж.). БҰҰ-ның Бас Ассамблеясы 1959 ж. осы маңызды құжатты қабылдады. Мұнда бала маңызды құқықтарға ие екені айтылады: қорғалу, әлеуметтік қамсыздану құқығы, білім алу, ата-ана сүйіспеншілігі, баспана, оның тұлғасына құрмет және т.б. құқықтары.Әрине, құжаттың қабылдануы оның барлық ережелерінің біздің елімізде белсенді жүзеге асырылатынын білдірмейді. Жаңа тұжырымдамалар мен бағдарламалық құжаттар ғана керек емес – барлық халықтың және, ең алдымен, педагогтердің педагогикалық көзқарасын өзгерту қажет. Ал ол үшін уақыт керек. Бірақ оған қарамастан, 1989 ж. Тәрбие беру тұжырымдамасында жаңа амалдар, тұлғаның дамуы мен оған құрмет көрсетуге үлкен бағдар байқалады. Елімізде соңғы жылдары балаларды тұлғалық бағыттап тәрбие беру тұжырымдамасының өз шешімдерін ұсынатын жаңа вариативтік бағдарламалары пайда болды.Бұл «Радуга» (құраст. Т.Н.Доронова. — М., 1996 және басқа басылымдар), «Детство» (Т.И.Бабаева, З.А.Михайлова, Л.М.Гурвичтің редакциясымен. — СПб., 1996), «Развитие» (жарияланымға О. М. Дьяченко, Н. С. Варенцовамен дайындалған. — М., 1994), «Истоки» (М., 1997) және т.б. бағдарламалары.Мақсат пен тұжырымдамалар жас және мектеп жасына дейінгі балаларды тәрбиелеу міндеттерін қалыптастыруға мүмкіндік береді. Егер мінсіз мақсатқа негізделсек, онда міндеттер тәрбиелеудің адамгершілік, ақыл-ой, физикалық, эстетикалық, еңбек жақтарын білдіреді.Нақты міндеттерді біз балалармен тәрбиелеудің әр аспектісі бойынша педагогикалық жұмыс жасаудың мазмұны мен әдістемесін зерделеуді бастаған кезде қарастырамыз. Әр аспектінің өз ерекшелігі бар екеніне қарамастан, тұтас тұлғалықты қалыптастыру үдерісінде олар өзара байланысты және бір-біріне әсерлі ықпал етеді. Адамгершілікке тәрбиелеу эстетикалық, ақыл-ой және физикалық тәрбиелеусіз мүмкін емес. Ақыл-ой тәрбиесін беру міндеттері егер олар адамгершілікке тәрбиелеу міндеттерінен жасанды ажыратылса(егер бұл мүмкін болса), тұлға үшін маңыздылығынан айырылады.Кез келген ғылымның сапалы сипаттамаларының бірі болып зерттеу нысанының даму заңдылықтарын табу саналады. Жекелеп алғанда, педагогика ерте және мектепке дейінгі жастағы балаларды тәрбиелеу және оқыту саласындағы заңдылықтарды анықтайды. Тәрбие беру заңдылықтары дегеніміз не? Ерте және мектепке дейінгі жастағы балалар тәрбиесінің заңдылықтары мен принциптеріТәрбиенің заңдылығы – бұл тәрбие берудің белгілі бір нәтижесін қамтамасыз ететін жүйе компоненттерінің арасындағы байланыс. Даму процесінің негізгі сипаттамасын заңдылықтар білдіреді. Заңдылықтар тәрбие принциптерінде негізделеді: принциптер-технологияда; технология – амалдар мен әдістерде; әдістер – амалдарда. Егер осындай тізбек бірыңғай мазмұны бар негізде болса–тәрбие берудегі нәтиже айтарлықтай оң болуы тиіс.Осы тізбекті нақты мысалдар арқылы қарастырайық.Егер бала осы үдеріс үстінде белсенді болса, жеке тұлғаны тәрбиелеуге мүмкіндік болады. Бұл объективті, ғылым мен тәжірибеде тексерілген заңдылық болып табылады. Аталған заңдылық негізінде педагогика тәрбиенің келесі принципін тұжырымдайды – баланың белсенділігін қолдау және бағыттау, бала ынтасының шамасы мен оның мүмкіндгінің арасындағы ара қатынасты ескеру қажет. Осы принцип бала өз белсенділігін әрекетпен ұштастырған кезде жүзеге асырылады. Педагогикалық процесс әрекеттің алуан түрінің логикалық қосындысын танытады, осындай әрекетке түскен бала селқос отыра алмайды. Педагогикалық процесті жеделдету үшін танымдық, эмоционалды, қозғаушы және басқа да белсенділіктерді арттыруға бағытталған әдістер мен тәсілдер алынады.Егер педагог тәрбие заңдылығын түсініп, онымен келісіп, алайда педагогикалық үдерісте баладан кері байланысты талап етпейтін репродуктивті әдістерге ғана сүйенсе, онда педагогикалық жұмыс осы заңдылыққа сәйкес келе алмайды.Баланың махаббатқа қажеттілігі – заңдылық. Бала махаббат пен ақ ниеттілік орнаған ортада табысты жетіледі және тәрбиеленеді. Ондай орта баланың жетіліп келе жатқан тұлға ретінде өз мүмкіндіктерін жүзеге асыруы үшін жайлы жағдайларды орнатады.Аталған заңдылық негізінде орнығатын тәрбиенің принципі шыдамдылық, кешіре білу, баланы қолдау, оған өз махаббатын білдіру болып табылады.Технология балаға деген педагогтің қарым-қатынасы, жағдаяттар жатады. Олар балаға оны сүйетіндерін, оның күшіне сенетіндерін сезінуге мүмкіндік жасайды. Педагогикалық процесс балалар мен үлкендердің бірге атқарған әрекеттерімен, «мажорлық» жағдаяттармен, махаббатты білдіру тәсілдеріне үйретумен толығады. Осындай технологиялардың нақтылануы үшін әдістер мен тәсілдер жеке тұлғаға бағытталуы тиіс, яғни бала өзіне деген құрметпен махаббатты сезінуі тиіс.Бұл байланыста ерекше мән педагогикалық баға мен жеке қарым-қатынасқа беріледі.Тұлға тек табысқа жету жағдайында ғана тиімді түрде жетіледі–заңдылық. Кішкентай адамға үлкен адамдар өміріне ену жолында өзінің дұрыс жолда екендігін сезіну маңызды болып саналады. Ондай сезім әлеуметтік әлеммен өзара әрекекттесудің қажетті формаларын бекітеді.Бұл заңдылықты нақтылайтын принцип – баланы құрметтеу және оның құқығын сақтау.Бұлқағидаттәрбиетехнологияларының,әдістерінің,тәсілдерінің негізіне жатады. Біз көп жағдайда «балаларды әлсіздікке үйретеміз»: «Сен мұны әлі істеу білмейсің», «Саған қатысты емес істі бастама»,«Сенің суды төгетініңді білгенмін» және т.с.с. Осындай бағалар мен мінездемелер баланың қателесуден қорқуына әкеледі. Ол әрекет етпей тұрып қателесуден қорқады, үлкеннің теріс бағасынан өзін қорғау үшін, әрекет жасаудан бас тартады. Нәтижесінде оның бойында әрекеттің сақ-пассивті түрі өңделеді. Егер ересектер (тәрбиеші, ата-аналар) тәрбие беруді талқыланып жатқан заңдылықтарға және қағидаттарға сәйкес қолданса, онда педагогикалық технологиялардың негізінде балаларда қателіктерден қорықпай, оларды түзетуді үйрену қалыптасады. Ойыншық сынып қалса – оны бірге ойланып түзету керек. Үдеріс бірінші заңдылыққа сәйкес баланың түзету тәсілін өзі іздеп, өзі қолдана алатындай түрде ұйымдастырылады. Балаға:«Өзің сындырдың – өзің түзет» деп айтқан дұрыс емес. Бұл баланы еңбекпен жазалауға ұқсайды. Одан да өкініш білдіріп: «Сынып қалғаны өкінішті, екеуміз түзетіп көрейік. Ойланып көрші, оны қалай қайта жасауға болады. Мен саған көмектесемін» деу керек. Баланың қателіктері үшін ылғи оған ұрсып, біз өз-өзіне сенімсіз, өтірік айтуға, агрессивтілікке жақын тұлғаны тәрбиелейміз. Қорқыныш сезімі ерікті тұлғаға ешқашан жақсы тәрбиеші болған емес. Көптеген тәрбиешілер мен ата-аналар тәрбие заңдылықтарын және оның үдерісін ұйымдастырудың логикасын білмегендіктен көп қателіктер жібереді. Сондықтан балалардың жасына лайықсыз талаптар қойылып, әрекетті ұйымдастырудың ұтымды түрлері қолданылмайды және т.б. Тәрбие кемшіліктерін талдауда алдымен баланың тұлғасын қалыптастыру өзара байланыстың қандай жүйесінде жүргізілгенін, оның дамуының қандай заңдылықтары өзгертілгенін анықтап алу қажет.
Тапсырмалар Бала тұлғасын қалыптастыруға толық амалдардың қажеттілігі туралы жағдайды нақты мысалдар арқылы түсіндіріңіз және дәлелдеңіз.Тәрбиенің мінсіз және шынайы, субъективті және объективті мақсаттарының арасында пайда болатын қайшылықтарды анықтаңыз.Балаларды балабақшада тәрбиелеу мен оқытудың бағдарламасында белгілі бір концепцияға қатыстылығының дәлелдемесін табыңыз.Халық педагогикасында қалыптасқан адам идеалын көрсететін орыс халқының мақал-мәтелдерін жинаңыз.Тәрбиенің бір заңдылығын мысалға алып, бала тәрбиесінің тиісті стратегиясын дайындаңыз. ТАРАУ
ДЕНЕ ТӘРБИЕСІ Адамның денсаулығымен тығыз байланысты дене тәрбиесі жеке тұлғаны дамытуда үлкен мәні бар. Денсаулық – адамның дене, гигиеналық, жан дүние, әлеуметтік мәдениеті болып табылады.Баланың денсаулығын қорғауға, оны нығайтуға ересектер тарапынан көп көңіл бөлінуі қажет. Өйткені бала әлі кішкентай, үлкендердің көмегінсіз өз денсаулығын сақтап, қорғай алмайды. Ересектер жайлы материалдық ортаны жасай алады, балаға тіршілік әрекетінің қауіпсіздігін, тамақтануды, қозғалу белсенділігін т.б. қамтамасыз етеді. Баланың денсаулығын нығайтуға бағытталған ересектердің әрекетін дене тәрбиесінің мазмұны құрайды. Бұл белгілі бір жағдайларда балаға дене тәрбиесін қамтамасыз етеді.
Мектеп жасына дейінгі балалар дене тәрбиесінің міндеттеріБаланың денсаулығын сақтау және нығайту секілді дене тәрбиесінің жалпы мақсатын түсіне отыра, әр автор дене тәрбиесінің міндеттерін әртүрлі қалыптастырады.Төменде берілген дене тәрбиесі міндеттерінің талдауы негіз бойынша олардың ұқсастығын, ал айырмашылығын топтастырылуының логикасы бойынша көруге мүмкіндік береді. Үшінші амал нақтырақ көрсетілген. Ол мектеп жасына дейінгі педагогикада қабылданған. Міндеттердің үш тобының көрсетілуі мектеп жасына дейінгі балалардың дене тәрбиесі бойынша жұмысты мақсатқа бағытталған түрде құруға мүмкін жасайды.Төменде көрсетілген міндеттердің барлық топтары жас ерекшеліктері бойынша топтарда шешіледі, алайда олардың нақты мазмұны балалардың психофизиологиялық мүмкіндіктеріне байланысты өзгереді.Дене тәрбиесінің әдістері, тәсілдері мен формаларыБірінші топтың міндеттері (сауықтыру) өмір сүруді қамтамасыз ететін мазмұнға ие. Олардың табысты іске асырылуына денсаулық, адамның өмірі де байланысты болады. Бала кіші кезінен бастап оның денсаулығын сақтауға бағытталған ереркше күтімді қажет етеді. Балалардың өлімі осы жаста көп жағдайда олардың денсаулығына деген күтімнің болмауынан немесе жетіспеушілігінен кездеседі.Жасы үлкен балаларға қатысты денсаулықты күту өзектілігін жоймайды. Бүгінгі таңда біздің елімізде мектеп жасына дейінгі балалардың денсаулықтары туралы мәліметтер үрей тудырады: практикалық түрде балалардың 14%-ының дені сау, 50%-ының денсаулықтарында кемшіліктер бар.Осы топтың міндеттерін жүзеге асырудың тәсілдеріне гигиеналық және әлеуметтік-тұрмыстық факторлар, дұрыс тамақтану, табиғаттың сауықтыру күші, Өмірдің оңтайлы тәртібі, дене шынықтыру жаттығулары жатады.Аталған міндетті шешуге бағытталған педагогикалық жұмысқа балалар өмірінің тәртібін ұйымдастыру, шынықтыру шаралары, қозғалысты дамытубойыншаарнайыжаттығулар жатады. Балалардың дене тәрбиесінің бұлсаласында тәрбиеші медицинақызметкерлерімен үнемі байланысты болуды, олардың ұсыныстарын ескеріп, балаларға жеке қарым-қатынас жарау, ата-аналармен әңгімелесуі қажет. ТапсырмаларЮ. К. БабанскийВ.И.ЛогиноваГ. В. Хухлаева және т.б.Денсаулықты нығайту және шынықтыру, дененің дұрыс дамуына және еңбек етуді артыруға ықпал ету.Қозғаушы дағдылар мен іскерлікті дамыту.Негізгі қимыл сапасын дамыту.Гигиеналық дағдыларға дағдыландыру, гигиена бойынша білімді хабарлау.Денсаулықты сақтау және нығайтуАғзаның барлық мүшелері мен қызметінің уақытында және толық дамуын қамтамасыз етуНегізгі қозғалысты және қозғаушы дағдылардығ ептілікті, икемділікті, батылдықты қалыптастыруСауықтыру міндеті бар топ: денсаулықты қорғау жәненығайту, қозғалысты шынықтыру, дамыту.Тәрбиелеу міндеті бар топ:■рухани-дене дағдыларын қалыптастыру;■дене жетілуінде қажеттілікті қалыптастыру;■мәдени-гигиеналық қабілетке тәрбиелеу. 5. Еріктілікке, батылдыққа,3. Білім беру міндетітәртіптіліккебар топ:тәрбиелеу.■өзінің денсаулығы,6. Дене шынықтыруөзінің ағзасыжаттығуларын үнемітуралы түсініктіорындау әдеттеріқалыптастыру;мен қызығушылықты қалыптастыру. 7.Ұйымдастырушылық дағдыларды қалыптастыру Мысалы, балалардың тамақтанулары туралы мәселеге назар аударайық. Әрине, баланы мектеп жасына дейінгі мекемеде немен тамақтандыру керек. Оны үйлестірілген тамақпен қалай қамтамасыз ету – тәрбиешінің емес, меңгерушінің жұмысы болып табылады. Алайда тек тәрбиеші ғана баланың нені жақсы көріп, нені ұнатпайтындығын, оны күшпен тамақтандыру керек пе жоқ па екендігін біле алады. Тамақтану – денсаулықтың маңызды факторы. Бірақ тамақ баланың көңілін көтеріп, ол рахаттанып тамақ ішуі қажет. Тамақпен зеріктіру, артық тамақ ішу зиынды болып табылады. Бәрімізге белгілі, толықтық денсаулыққа жатпайды. Дәрігерлердің айтуынша, тәбеттің екі реттегіші бар – дене белсенділігі және толық тоқмейілдік сезіміне дейін тамақтануды аяқтау қажет. Әйгілі дәрігер Н.М.Амосов ата-аналарға тамақтануда да пайдалы болатын жалпы кеңестерді береді: «Біріншіден, кез-келген ықыластың қанағаттануын толық қанығуына дейін жеткізбеу керек, қажеттілік бәсеңдеуі мүмкін. Бұл бәріне қатысты. Екіншіден, жеңіп шығуды қажет ететін қиыншылықтарды тудыру қажет, өйткені бұл мінезді шынықтырады. Алайда қиындықтар жеңе алатындай болуын қатаң түрде мөлшерлеу қажет және балаға 50%-дан 70 %-ға дейін мүмкіндік болуы керек. Бірақ 100% болмайды».Ғалым физикалық денсаулықты адамгершілік денсаулығымен тығыз байланыста қарастырады. «Денің сау болу үшін – бақытты болу маңызды» деген оның сөзі айрықша. Соңғысы тәрбиешіге байланысты болады. Тамақтану кезінде бала күшпен тамақтанбайтындай ортаны жасау керек. Бұған үстелдердің сыртқы түрі, түсі, балалардың отырулары – бір-біріне қарама-қарсы, бір-біріне және тәрбиешіні көріпотырса, бәрідеәсеретеді. Тамақтанукезінде балаларға сөйлесуге тыйым жасауға болмайды, бұл табиғи емес нәрсе. Оларды ақырын сөйлеуге, тамақ туралы ұмытпауға үйрету керек. Ересектер арасында да не сөйлеп, не тамақ ішіп отыратындарды кездестіреміз, олар екі нәрсені бір уақытта орындай алмайды. Тамақтануды ұйымдастыруға, шынықтыру механизмін түсінуге, денеге салмақ түсіруге т.б. әртүрлі амалдар бар. Қазіргі заманғы ата-аналар көп жайдайда кез-келген сауықтырудың «жаңа» жүйесін біліп алып, батыл түрде өз балаларына зерттеу жүргізе бастайды. Кей кезде өзінің жұмыс жүйесіне кез келген инновациялық бағдарламаның балаға деген пайдалылығының дәлелдемесімен таныспай осындай «батылдықты» қолданумен мектепке дейінгі мекемелер де ерекшеленеді. Балалардың денсаулығы туралы сөз болғанда бұған жол беруге болмайды. Өйткені абайсыз жасаған амалдардан қайтымсыз салдарлар пайда болуы мүмкін. Дене тәрбиесі міндеттердің бірінші тобын табысты шешу үшін келесі басты шарттарды айтуға болады: бала организмі қызметінің ерекшеліктерін білу, материалдық ортаны кәсіби сауаттылық амалмен жабдықтау, сауықтыру бағдарламасын таңдауға ерекше көңіл бөлу, балалардың денсаулығын сақтау мен нығайту бойынша жұмыста тұрақтылық пен жүйеліліктің болуы.Денсаулықтың маңызды факторы физикалық белсенділік болып табылады. Қозғалыстың белсенділігі өмір сүру әрекетін қамтамасыз етеді. Әрбір жаста ол әртүрлі мазмұнмен толығады, бірақ үнемі болуы шарт. Кішкентай балаға тек жүру ғана емес, сонымен бірге жүгіру ойындары, ағаштарға міну, әртүрлі күшке салмақ түсіретін әрекеттер пайдалы және қажетті болып табылады. Өкінішке орай тәрбиешілер де, ата-аналар да балалардың белсенділіктерін тоқтатады, оларға еркін қозғалуға ерік бермейді де сонымен денсаулыққа зиян келтіреді. Мектепке дейінгі мекемелердің күн тәртібі үшін таңертеңгілік жаттығулар, қозғалыс ойындары, спорттық ойындар міндетті болады. Егер бассейн болса, велосипед тебу, шаңғы, коньки тебу т.б. ұйымдастырылса жақсы. Тәрбиеші балалар қозғалысының белсенділігін ұйымдастыра отыра, әрекеттің басқа түрлерінің алмасып отыруына көңіл бөледі және белсенділік пен демалыстыреттейді, осы сәтте қозғалыстың жігерлі болуын ұмытпауы тиіс.Екінші топтың міндеттері – тәрбиелік – жеке тұлғаның қабілеттерін дамытуға және дене жетілуінің қажеттілігіне бағытталған. Әрине, бұл міндеттер сауықтыру жұмыстарымен тығыз байланысты. Өйткені олардың шешуі табылған соң, баланың жеке қабілеттері де қалыптасады. Бұл топ міндеттерін іске асыру балалардың іс-әрекеттері, ойындар, сонымен қатар көркемөнер құралдары (көркем әдебиеті, фольклор, кинофильмдер, музыка және бейнелеу өнерінің шығармалары) болып табылады.Жұмыс әр түрлі формада өтеді: дене тәрбие-сауықтыру жұмысы күн тәртібінде (таңғы жаттығу, қимыл-қозғалыс ойындары, демалудағы дене жаттығулары), балалардың жеке қимыл әрекеттері, белсенді демалыс (дене шынықтыру демалыстары, мейрамдар, деңсаулық күндері).Әдістер - жаттығулар, әңгімелесу, күрделі жағдаяттарды құрастыру, физикалық және адамгершілік қасиеттерді талдау.Бұл міндеттер тобы ептілік, батылдық, ерік күші, қиындықты игеруге, жеңіске жетуге деген ұмтылыс, достық сезімі, өзара көмектесу сынды қасиеттерге тәрбиелеуді жобалайды. Зерттеушілер (Т. И. Осокина, Е. Н. Вавилова, Э. Г. Степаненкова және т.б.) дене дамуы баланың жан-жақты тәрбиеленуіне қолайлы әсер етеді деп анықтады. Жеке қасиеттерді қалыптастыру үшін қозғалу ойындары мен жаттығулар, дене тәрбиесі сабақтарында арнайы үйрету қолданылады.Тәрбиелік міндеттер балалардың спортшылармен танысқан кезде де шешіледі. Балалармен спортшылардың жаттығуларын бақылағпн, олармен сұхбаттасқан жақсы болар еді. Балаларға әлемдік жарыстарда Отан намысын қорғаған әйгілі спортшылар, чемпиондар туралы әңгімелеп беруге болады. Фильм көрсетуге, суреттер, фотосуреттерді қарастыруға болады. Қызықтыратын мысал өзінің тәрбиелік міндетін атқарады. Егер балалардың біреуі спорт үйірмесіне қатысса, баладан мақсатты түрде жаттығулардың қалай өтетіндігі, қанша күш қажет ететіндігі туралы әңгімелеуін сұрау қажет. Балалардың адам өзін-өзі тәрбиелегенде қандай қанағаттанарлық сезімде болатындығын сезінуі маңызды болып саналады.Бала дене қозғалысыны игергенде, өзінің мүсінін күте алған кезде денені жетілдіруге ұмтылысқа тәрбиелеуді бастауға болады. Зерттеушілер мен дәрігерлер мектеп жасына дейінгі балалардың көбінде мүсіннің бұзылуы байқалады. Осы жаста әлі де арнайы жаттығулар, тәрбиеші мен ата-ананың күнделікті көңіл бөлуі және баланың санасын жандандыру арқылы кемшілікті түзетуге болады (Н.Н.Кожухова, С. Е. Шукшина және т.б.). Баланың әдемі, сымбатты, дені сау болуын өзінің қалауы маңызды және де оның тілегіне қолдау көрсетіліп отыру қажет және топта өзін-өзі жетілдіруге ұмтылыс ахуалы орнату керек.Үшінші топты балада өз денсаулығына саналы қарауын қалыптастырумен байланысты міндеттер құрайды. Бұл жағдайда ересектер үлгі тұту, балалардың өз әрекеті, шығармашылық орта секілді амалдар жетекші рөл атқарады. Міндеттер нақты шешішімін табатын үдеріс болып табылатын дене шынықтыру сабақтары мен күнделікті өмірдегіоқужұмыстарыжұмысформасынажатады. Негізгі әдістердіңарасынанкелесілердібөліпқарауғаболады:эксперименттеу, жаттығулар, әігңмелесу, картиналар мен иллюстрацияларды қарау. Бала өзінің денсаулығын басқара алатындығын сезінетін жағдаят жасау қажет. Дене тәрбиесінің отандық дәстүрлі жүйесінде осы міндеттер тобы, негізгі қозғалыс арқылы баланы оқытуға бағытталған әдістер кешені ретінде қарастырылады. Бұл ретте тәрбиешінің ықпалына екпін түседі, ал балаға тілалғыш орындаушының рөлі беріледі, оған өзінің денсаулығына әсер ететін механизм туралы ойлану міндетті емес.Қазіргі уақытта әлемнің көптеген елдеріндегідей біздің елімізде де дені сау адам туралы ғылым – валеология дамып ждатыр. Бұл ғылымның концепциясы өзінің денсаулығына белсенді қарауы керек, тіршілікке қажетті пен әлеуметтік қажеттіліктердің ішінде денсаулық маңызды екендігін түсінуі керек. Өкінішке орай, адам баласы өз денсаулығын сезбейді (сырқатты сезінеді), оның организмінің қандай да болсын ықпалға қалай әсер ететіндігін білмейді, осыдан көп жағдайда өз денсаулығына деген бейжайлық пен елемеу себебі туындайды.Негізгі валеологиялық принцип – адам өзін түсінуі, өз денсаулығына ерекшеұқыптықарауықажет. Бірақ мұндаадамгершілік тәрбеи беру жүйесімен жойылатын қарама-қайшылық жатыр. Қарама- қайшылықтың негізі өз денсаулығына ұқыпты көңіл бөлгенде ерееск адамдарда, кіші балаларда да басқа адамдарға деген немқұрайлылық дамуы мүмкін, менмендік қасиеті артады. Сондықтан тәрбиешінің балаларда өз дегсаулығына саналы қарауды қалыптастыру бойынша зейін салып жұмыс жүргізу және оны адамгершілік тәрбие беру міндеттерінің шешімімен үйлестіру маңызды болып табылады. (С.А. Козлова, Л.Г. Нисканен, С.Е.Шукшина, О.А.Князева). Балаларды әлеуметтік шындықпен таныстыру әдістемесіне арналған тарауда балабақшаның әртүрлі топтарында осы жұмысты ұйымдастырумен танысасыздар.Жоғарыда көрсетілген міндеттердің шешіміне бағытталған мазмұнының жұмысына балаларда өмір сүру қауіпсіздігі туралы ұғымды қалыптастыру енеді. Бүгінгі таңда мектепке дейінгі ұйымдардың қарауында тиісті бағдарламалар бар (Р.Б.Стеркина, О.Л.Князева, С.А.Козлова и др.). Тәрбиеші осы жұмыстың мағыздылығын түсінуі керек және балалардың нені және не үшін істеп жүргендіктерін түсіне отыра өз денсаулықтарын қорғаудың тәсілдерін меңгерулеріне мол күш жұмсауы қажет.Үшінші топтың міндеттері жүзеге асырылатын әдістердің арасында маңызды орынды эксперименттеу алады. Оның мақсаты – балаға практикада оның ағзасының қызметін тануға мүмкіндік беру. Балалар бойында демалыс туралы, оның ағзаға деген қажеттілігі туралы түсінік қалыптастырғанда эксперименттеуді жүргізуге болады (шаршағанға дейін секір, жүгір. Неге жүгірмейсің? Шаршадың ба? Демалу керек. Кеудеңде қатты соғып тұрған не? Жүрек. Жүгірген соң қалай дем аласың? Т.с.с.). Тәрбиеші осы сынды бақылаулардан кейін эксперименттеудің нәтижелерін жинақтай, балаларда өздерін көбірек тануға қызығушылықтарын тудыра отырып әңгімелесуді жүргізеді. Зерттеушілер мен практиктер балалардың өздеріне, өз ағзасын тануға үлкен қызығушылық танытатындықтарын атайтындықтарын ерекше айту керек. Арнайы сабақтар мен күнделікті өмірде тәрбиеші көрнекі құралдар мен кітаптар (Г.Юдиннің «Әлемнің басты кереметі») арқылы мектеп жасына дейінгі балалардың өз ағзасын тануға деген қажеттіліктерін қанағаттандырады.Баланы өзін жақсы көруге үйрету керек. Бұл жерде де қарама- қайшылық туындайды. Э. Фромм: «Бірақ ешкім әртүрлі объектілерді жақсы көруге тыйым салмайды. Алайда басқаларды жақсы көру – адамгершілікті, өзін жақсы көру – кінә дегенді білдіреді деген түсінік қалыптасқан. Өзіңді қаншалықты көп жақсы көрсең, басқаларды жақсы көруің бәсеңдейді, өзіңе деген махаббат – өзімшілдікпен бірдей деген ой ұйғарылады» - деп жазған. Э. Фромм бұл көзқарасқа қарсы пікір білдіреді, өзіңе деген махаббат өзіңді қадірлеу сезімін тудыратындығын айтқан.С. Л. Рубинштейн де өзіңді жақсы көру және құрметтеу дамуды жеделдететін оң белгі екендігін айтқан. Алайда қарама-қайшылық қалады. Егер тәрбиеші балаға өзін жақсы көре отыра басқаларды да құрметтеп жақсы көру екендігін дұрыс түсіндіріп, қалыптастырса, бұл мәселе шешіледі. Бұл жағдайдан да біз дене тәрбиесінің адамгершілік тәрбиесімен тығыз байланысты екендігін байқаймыз.
Тапсырмалар: Балалардың танымал спортшылармен танысулары бойынша сабақтың жоспарын құрыңыз. Балалармен сабақ өткізіңіз. Балалардың сабаққа деген қызығушылықтарының қалай туындағанына талдау жасаңыз.Дене тәрбиесі сабақтарына балалардың өз ағзаларын зерттеулері бойынша жаттығулар мен зерттеулерді қосыңыз.Балаларды ептілік пен батылдыққа тәрбиелеу бойынша педагогикалық жұмыстың қысқа жүйесін әзірлеңіз. ТАРАУ
АДАМГЕРШІЛІК ТӘРБИЕАдамгершілік тәрбие – балаларды адамзаттың және нақты қоғамның рухани байлықтарына араластырудың мақсатты бағытталған процесс. Уақыт өте келе бала адамдардың қоғамда қабылдаған жүріс-тұрыс пен өзара әрекеттестіктің нормаларын және ережелерін бірте-бірте меңгереді, өзара әрекеттестіктің, адамдарға, табиғатқа, өзіне деген қарым-қатынастың тәсілдері мен формаларын иеленеді. Адамгершілік тәрбиенің нәтижесіне жеке тұлға бойында адамгершілік қасиеттердің белгілі бір жиынтығының көрініс табуы жатады. Бұл қасиеттер қаншалықты берік қалыптасса, тұлғада қоғамда қабылданған рухани қағидалар бойынша аз мөлшерде кемшіліктер байқалса, қоршаған ортада оның адамгершілік бағасы соншалықты жоғары болады.Әрине, тұлғаның және оның адамгершілік ортасының қалыптасу процесі жас ерекшелік шеңберімен шектелмейді. Ол жалғасады және өмір бойы өзгереді. Бірақ онсыз адам адамзат қоғамында қызмет ете алмайтын негіз бар. Сондықтан да балаға «жолбасшы жіп» беру үшін, бұл негіздерді ерте үйрету керек,Бәрімізге белгілі, мектеп жасына дейінгі кезең әлеуметтік ықпалдарға жоғары қабілеттілігімен ерекшеленеді. Бала осы әлемге келе адамилықтың бәрін өзіне сіңіреді: өз бақылауларын, эмпирикалық қорытындылар мен тұжырымдарын, үлкендерге еліктеулерін пайдалана отырыпқатынас амалдарын, жүріс-тұрысты, қарым-қатынасты үйренеді. Қиындықтар мен қателіктер жолымен жүріп ол түбінде адамзат қоғамында өмірдің қарапайым нормаларын игереді.  Бірақ та бұл жол өте ұзақ, үнемі пайдалы емес және моральды игергенде тереңдікті қамтамасыз етпейді. Сондықтан, «әлеуметтік жетекші» ретінде ересектің рөлі өте маңызды және жауапты. Ересектің мақсаты – адамзат әлеміне үйренуі және ауыртпалықтан өтуі баланы оқыту неге, қалай және қашан екенін анықтау.Адамгершілік қасиеттің мықтылығы, тұрақтылығы оның қалыптасуына, оның педагогикалық әсер ету негізіне қандай механизм қойылғанына байланысты. Жеке тұлғаның адамгершілік механизмі тұрақталуын қарастырайық.Қандай да болсын адамгершілік қасиеттің қалыптасуына арналған, оныңсаналы өтуімаңызды. Сондықтан, балада адамгершілік қасиеттің мәні туралы, оның қажеттілігі туралы және оны меңгерудің артықшылығы туралы ұғымдар қалыптасатың білімдер керек.Балада адамгершілік қасиетті меңгеріп алу ықыласы пайда болу керек, яғни, сәйкесті адамгершілік қасиетті табуға арналған себептер пайда болулары маңызды.Себептің пайда болуы, әлеуметтік сезімді қалыптастыратын қасиетке қатынасың өзімен тартады. Сезімдер, қалыптасу процессіне жекелік мағыналы түрін келтіреді және қалыптасып жатқан қасиеттің мықтылығына әсер етеді.Бірақта, білімдер мен қасиеттер, оларды практикалық қолданыста – әрекеттерде, мінез-құлқында қажеттілікті туғыздырады. Әрекеттер мен мінез-құлқы қалыптасып жатқан қасиеттің мықтылығын тексеруге және растауға мүмкіндік беретін, кері байланыс функциясын өздеріне алады.Сөйтіп, адамгершілік тәрбиелеу механизмі көрінеді: (білімдері және ойлары) + (себептер)+ (сезімдер және қарым-қатынастар) + (икемділіктер және әдеттер)+ (әрекеттер және мінез-құлқы) = адамгершілік қасиеті.. Бұл механизмде объективті сипаты бар. Жеке тұлғаның қандай да болсын (адамгершілік немесе адамгершіліксіз) қасиеттің қалыптасуында ол әрқашанда көрінеді.Адамгершілік тәрбие механизмнің басты ерекшелігі - өзара алмасымдылық қағидаттың жоқтығы. Демек, механизмнің әр компонентімаңыздыжәне шығарылуы немесе басқаменауыстырылуы мүмкін емес.Егер біз мейірімділікті адамгершілік қасиет ретінде қалыптастырып, балаға мейірімділіктің не екендігі туралы түсінікті үйретуді шешсеу, онда не болады? Онда бұл қасиетке оң қатынасты тудырмаймыз және мейірімді болуға деген ұмтылысты жоямыз. Мейірімділікті орнатуға жағдай жасамаймыз.
Тапсырмалар Бір компонентті алып тастаған кезде адамгершілік қасиеттермен не болатынын түсіндіріп көріңіз. Оны басқа компонентпен алмастыруға бола ма екен?Бұл жағдайда механизмнің әрекеті икемді сипатта болады: компоненттердің жүйелілігі қасиеттің ерекшелігі (оның қиындығына байланысты және т.б.) мен тәрбие объектісінің жасына байланысты өзгеруі мүмкін. Мектеп жасына дейінгі балада жеке тұлға қасиетінің маңыздысын түсініп, соған сүйенуге болмайтыны түсінікті. Оны адамгершілікке тәрбиелеуге әлі уақыттың келмегендігі ме? Әрине, жоқ. Жүйелілікті өзгерту қажет және білім беруден емес, ал эмоциялық базаны, іс-әрекет практикасын қалыптастырудан бастау керек. Бұл келесі білімді меңгеруге жағымды негіз бола алады.Адамгершілік тәрбие міндеттерінің бірінші мақсат тобына оның механизмін қалыптастыру мақсаттары кіреді: ойлары, адамгершілік сезімдері, адамгершілік әдеттері мен нормалары, мінез-құлық тәжірибесі.Адамгершілік тәрбиенің міндеттеріӘр компонентте өзінің ерекше қалыптасуы бар, бірақ та бұл бірыңғай механизм екендігін ұмытпау керек және сондықтан бір компонент қалыптасқанда оның басқа да компоненттерге әсер етуі міндетті болады.Тәрбиелеуде тарихи сипат бар, және оның мазмұны бірнеше жағдайлар мен шарттарға байланысты өзгереді. Демек, өз дамуының әр кезеңдерде, қоғам ересек балалар ұрпақты тәрбиелеудің әр түрлі мақсаттарың шешеді, яғни оның адам туралы әр түрлі адамгершілік идеалдары.«Педагогикадағы мақсаттылықты болжау...» тарауында біз айырмашылықтарды негізгі басымдықтар мен әртүрлі кезеңдер концепциясында тәрбие мазмұнын қарастырдық. Кейбір жылдары ұжымшылдық тәрбие ең маңызды болса, басқа жылдар – отансүйгіштік. Қазіргі уақытта іскерлік қасиеттер, пысықтылық және т.б. маңызды болды. Әр жолы қоғаммен құрастырылған мұрат мектеп алды балалық шаққа экстраполяциялды (ауысты), себебі «Барлығы балалық шақтан басталады» сөйлемі журналистік, көсемсөз ғана емес, онда терең ғылыми маңызы мен дәлелі бар.Сонымен, адамгершілік тәрбиелеу мақсаттарының екінші тобы, қоғамға нақты талапты қасиеттері бар адамдар қажет екендігін көрсетеді.Егер бірінші мақсат тобында тұрақты, өзгермес сипаты болса, онда екіншісінде қимылды сипат басым. Оның мазмұнына тарихи кезең және тәрбиелеу объектінің жас ерекшелігі мен өмірдің нақты жағдайы ықпалын тигізеді.Кеңес кезеңде мектеп алды балаларды адамгершілік тәрбиелеу мақсаттары (екінші топ бойынша) төрт мағыналы блокқа топтастырылған. Тәрбиелеуге тиісті: адамгершілік сезімдерді және қарым-қатынастарды; отансүйгіштік пен интернационализм бастамасын; еңбекқорлық, еңбектенуді білу мен ынталану; ұжымшылдық.Біздің қоғам дамуының қазіргі кезеңде мағыналы блоктарды тұжырымдауда айтарлықтай өзгерістер болған жоқ. Олар шындығымен адамгершіліктің барлық аспектілерін өзіне игеріп алады. Бірақта әр блоктың нақты толықтауы және оның мағынасы, әрине өзгереді, анықталады. Осылайша, бүгін ұжымшылдық тәрбиенің қажеттілігі қазіргі адамды адамгершілік қасиет ретінде күмәндікке салады, еңбек тәрбие мақсаты шығарылмайды, отансүйгіштік және интернационалдық тәрәбиеге көзқарасы өзгерді. Бірақта, тұлғаның адамгершілік құрамында бұл тараптардың орындары бар, сондықтан оларды шығаруға болмайды. Адамгершілік тәрбие белгілі құралдар мен әдістер арқылы іске асады.Адамгершілік тәрбиенің амалдарыМектеп алды балаларды адамгершілік тәрбиелеу құралдарын бірнеше топтарға біріктіруге болады.Көркем әдебиет, бейнелеу өнері, музыка, кино, диафильмдер және басқа құралдарды көркем құралдар тобына біріктіруге болады. Бұл топ адамгершілік тәрбиелеу мақсаттарын шешкенде өте маңызды, себебі танылатын моральдық құбылыстарға эмоционалдық түске мүмкіндік береді. Көптеген зерттеулер (Н.С. Карпинская, Л. Н. Стрелкова, А. М. Виноградова) көрсетеді: балалар өздері оқыған ертегілерді, өлеңдерді, әңгімелерді, кітабтарға суреттемелерді қарап (В. А. Елисеева, Г.Н. Пантеле¬ев) жанды, эмоционалды және сенгіштікпен қабылдайды. Балаға суретшілердің жұмыстары қатты әсер етеді, егерде олар әлемді шынды бейнелесе және мектеп алды балаға түсінікті болса. Балаларда моральдық елестіру мен сезімдерді тәрбиелеуді қалыптастырғанда көркемдік құралдар өте тиімдіМектеп алды балаларды адамгершілік тәрбиелеу құралы боп табиғат болады. Табиғат балаларда ізгілік сезімдерді туғызуға мүмкіндік береді, әлсіздерге, көмекке мұқтаж адамдарға қамын ойластырады, оларды қорғайды, балада өзіне сенімділікті қалыптастыруды жәрдемдеседі. Балалардың адамгершілік өрісіне табиғаттыңәсерікөпқырлыжәнетиістіпедагогикалықұйымдастыруда сезім мен тәртіпті тәрбиелеуде маңызды құралы болады.Мектеп алды балаларды адамгершілік тәрбие құралы боп балалардың жеке әрекеттері табылады: ойын, еңбек, оқу, көркемдік әрекет. Тәрбие құралы функциясын орындағанда, әрекеттің әр түрінде ерекшелігі бар, бірақ та осы құрал – тап мұндай қызмет – ең алдымен тәжірибелік адамгершілік тәртіпке тәрбиелегенде қажет.Бұл құралдар тобында тілдесуге ерекше орын беріледі, егер де оны психологтардан кейін (М. И.Лисина, А. Г. Рузская) әрекет түрі деп есептейді. Тілдесу адамгершілік тәрбие құралы ретінде мораль және сезімдерді тәрбиелеу мен қарым-қатынастар туралы елестірулерді түзету мақсаттарын барлығынан жақсы орындайды.Бала өмірсүріп жатқан барлық ахуалы адамгершілік тәрбие құралы бола алады: ахуал ақкөңілділік, махаббаттық, адамгершілік және қатыгездік, азғындық пен қанықтырылуы мүмкін. Баланы айналадағы жағдай сезімдерді, ойларды, мінез-құлқыны тәрбиелеудің құралы болады, яғни ол адамгершілік тәрбиенің барлық механизмдерің жандандырады және белгілі адамгершілік қасиеттерін қалыптастыруға әсерін тигізеді.Тәрбиелеу құралдарын таңдау жетекші мақсаттарға, тәрбиешілердің жастарына, олардың жалпы және интеллектуалды даму деңгейіне, адамгершілік қасиеттерінің даму кезендеріне (тек қасиетті қалыптастыра бастаймыз, немесе бекітеміз, немесе қайта тәрбиелейміз) байланысты.  Белгілі болғандай, дәлме-дәл әдістермен және тәрбие тәсілдерімен үйлестіргенде құрал пайдалы боладыПедагогикада тәрбие әдістемелерді жітеуге бірнеше баптары бар жалпы және мектеп педагогикасында; В.Г.Нечаева, В.И.Логинова—мектеп алды педагогикасында). Зерттеушілер әдістерді жіктеуге арналған бір негіздемені анықтайды. Осылай ша, академик Лихачев Б.Т. педагогикалық процестің бүтінді логикасына, сондай-ақ адамгершілік тәрбие және өз-өзін тәрбиелеу мақсаттарын шешуде оны ұйымдастыру логикасына сүйенеді. Осы негіздемеге сәйкес ол әдістерді үш топқа бөледі: тәрбиешілік ұжымды ұйымдастыру және өздік ұйымдастыру әдістері (ұжымдық келешек, ұжымдық ойын, жарыс, бірыңғай талаптар); сенімді өзара әрекеттік әдістер (сыйлау әдісі, педагогикалық талаптар, сендіру, талқылау, жанжалдық жағдайлар); әсер ету әдістері (түсіндіру, шиеленісті жою, арманды өзекті қылу, сана-сезімге, сезімге, бостандыққа және әрекетке айналысу).В.Г. Нечаева мектеп алды балаларды адамгершілік тәрбиелеу әдістердің екі топты белгілейді: қоғамдық тәртіптің тәжірибесің ұйымдастыру (әдеттендіру әдісі, әрекетті көрсету, бойжеткендердің немесе басқа балалардың мысалдыры, әрекетті ұйымдастыру әдісі); мектеп алды балаларда адамгершілік түсініктерді, ой-пікірлерді, бағаларды қалыптастыру (әңгімелер, көркем шығармаларды оқу, суреттерді, суреттемелерді қарау және талқылау). Біріншіде де, екіншіде де автор сендіру әдісіне жағымды мысалды, мадақтауды және жазалауды жатқызады.В.И. Логинова ұсынған жіктеу, В.Г. Нечаева негізінде салынған: адамгершілік тәрбие механизмді жандандыруда – бірақ ол толықты. Автор барлық әдістерді үш топқа біріктіруді ұсынады: адамгершілік мінез-құлықты қалыптастыру әдістері (әдеттендіру, жаттығу, әрекетті басқару); адамгершілік сана-сезімін қалыптастыру (түсіндіру түрінде сендіру, нандыру, әңгіме); сезімдерді мен қарым-қатынасты ынталандыру әдістері (мысал, мадақтау, жазалау).Адамгершілік тәрбие әдістерін жіктеуге арналған басқа да негіздерді таңдауға мүмкін, дегенмен оның механизміне сәйкес болғаны абзал.Әдістер қандай да жақсы болғанымен, олар тек белгілі жағдайларда нәтижелі қорытынды береді:■Кез келген әдіс (әдістер тобы) баланы кемітпейтін, оның құқығын бұзбайтын адамгершілікті болу керек. Бұл кез келген жастағы бөбек, мектеп алды, мектептегі балаларға қатысты.■Әдіс нақты, мәнді болу керек, ол логикалық аяқталуын талап етеді. Кейбір кезде тәрбиешілер мен ата-аналар сый уәде беру әдісін қолданады, ол нақты екендігін ойланбай. Уәделерін орындамайды. Баланың адамгершілік дамуында қандай нәтиже алуға болады? Немесе, қайсыжиіболады, жазалау ретіндеқауіп-қатер қолданады. (Өз бетінше жаман және әрекет нәтижелерін сезіп қою әдісімен ешқандай ештеңесі жоқ). Ата-аналар ешқашан да шынайы жасамайтынмен балаларды қорқытады: «Тыңдамасан, орманға апарып, қасқырларға жеуге тастап кетем!»). Басында бұндай қорқытулар нәтиже беру мүмкін, бірақта бала аз-аздап, бұл сөздердің артында еш нірсе жоқ екендігін игеріп алып, тыңдамауды жалғастырады. Адамгершілік тәрбиеде әр әдіс салмақты, маңызды болу керек.■Әдісті қолдануға арналған алдын ала жағдайлар, құралдар дайын болу керек. Мысалы, тәрбиеші балаларды заттарға, ойыншықтарға ұқыпты қарауға үйретеді, ол үшін бірлескен әрекетті ұйымдастыру әдісін қолданғысы келеді – «ойыншықтарды жөндеу шеберхансын» ұйымдастыру. Осы жағдайда, ол балалар жұмыс жасай алатын материалдарды дайындау міндетті;■Әдіс барлық балаларға және кез келген жағдайда біртипті, бір үлгіде қолданбау керек. Егер бұл шартты сақталмаса, сендіру әдісі нақылға айналады және керекті нәтижені әкелмейді;■Тәрбилеу әдістерді әдепті қолдану қажет. Тәрбиеленуші оны тәрбиелеп жатқаның сезбеу керек. Жанамалық әсер ету – балаға ұқыпты қарауды білетін педагогтың үлкен өнері;■Әдістерді таңдағанда, қалыптасатын қасиеттің қиыңдық деңгейін ескеру керек;Әдістерді жобалағанда, таңдағанда нақты балаға әсер ету нәтижелердің мүмкіндіктерін күні бұрын білу маңызыды. Егер тәрбиеші табыста сенімді болмаса немесе өте қатты реакцияны алдын ала сезсе – таңдаған әдістен бас тарту керек;■Адамгершілік тәрбие әдістерін қолдану шыдамдықпен төзімділікті талап етеді. Іс мектеп алды жастағы балаға тиісті болғанда, әп-сәттік және тұрақты нәтижеге сенуге болмайды. Қолдаңған әдістерді шыдамды қайталау және жаңаларын жинақтау керек. Нәтижеге бірден жетпейтінгін және ойлаған түрде немесе сапада болиайтынын түсінікпен қарау керек;■Мектеп алды балаларды адамгершілік тәрбиелеуде баланы әрекет тәсілдерге үйрететін тәжірибелік әдістер басымды болу керек. Егер тек сезімге, жағымды мінез-құлқы маңыздылығына түсінсе және сол тәртіб тәсілдеріне үйретпесе, қалаған нәтиже болмайды. Осылайша, еліктеуге арналған үлгі ретінде ересек мысалында жақсы танымал әдіске қарайық. Осы әдістің әсеріне бақылауды ұйымдастырусыз, сондай-ақ баланың мінез-құлқы тәжірибесіне сенуге болмайды. Ересектердің өз-өзімен жағымды әрекеттері балаға сондай-ақ әрекеттерге кепілдік бермейді;■Әдістер бөлектеніп емес кешенді, өзара байланысты қолданады. Әдістерді таңдауға арналған негіздер, оларды кешенді қолдануы жөн, жетекші тәрбие мақсаттар және балалардың жасы әсер етеді.Ерте шақтағы және мектеп алды жастағы балалар адамгершілік тәрбиесінің мазмұны мен әдістемесіАдамгершілік тәрбиенің мазмұны мен әдістерін оқып білуге кірісер алдында әуелі өзімізді ескере отырып, еркін тұлғаны тәрбиелеудің жетістігі, біз дәл осындай тұлғаны қалыптастыруға баланы қай жағынан қадағалау керек, яғни алғашқы әдістемелік ұстанымға байланысты болып табылады. Егер кез келген адамнан (ата-ана, тәрбиеші немесе т.б. болса да) бақытты баланы тәрбиелеп жатқанымызды ол қалайды ма деп сұраса, мүмкін ол бастапқы кезде таңғалар, кейін қанағатты жауап береді.Біздің отандық мектеп алды педагогикада ешқашан да бақытты баланы тәрбиелеу мақсаты қойылмады. Мүмкін жас тәрбиешіге ол туралы ойлану керек шығар? Балаға көзқарас пен оны дамуында өзінің рөлін қалай өзгертуге болады деп ойлау қажет. Америкалық педагогикада – «Бақытты тұлғаны тәрбиелеу» қағидаты бар. Адам өмірге келгеніне, өмір сүріп жатқанына бақытты болу керек. Отаңдық концепция: баланы тәрбиелеуде, біз оған арналған келешекті құрастырамыз: үлкендерді тыңдасан, жақсы оқысан және т.б. – бақытты адам боласын. Ал американдықтар барлығын «аударды»: сент бақытты адам болып тудың, соңдықтан жақсы оқи аласын, көңілді өмір сүре аласын, сенде барлығы болады, сенің қолынан келеді.Өзің бақытты сезу үшін, бала қандай адамгершілік қасиеттерге тиісті болу керек. Педагогикалық әсер ету арқылы бақытты тұлғаны құрастыруға шыныңда болады ма? Бақытты бала бейнесін құрастыратын қөптеген қасиеттерді белгілеуге болады. Бақытты бала өзіне сенімді, ол адамдармен оңай, рақаттанып, ашық және сенімді қатынасалады – ересектермен және балалармен. Ол оптимист, барлығын қуана қабылдайды, ол білімқұмар және т.б. Бірақ та, бұндай баланы тәрбиелеуге болады, егер ата-аналар мен тәрбиешілер бөбектің жеке басын шексіз құрметпен мойындаса және оны өте маңыздыға үйретсе: өз қадірін сезу мен адамдар арасында өмір сүруді білу.Келесі мағыналық бөліктер бойынша адамгершілік тәрбиенің мазмұнын қарастырайық: тұлғаның қасиеті ретінде адамгершілікті тәрбиелеу; еңбекқорлық, еңбектенуді білу және ынталану; отаншылдық; азаматшылық; ұжымшылдық. Әр мағыналық бөлікте екі өзара байланысты бағыттар бойынша мақсатты шешу керек: балада сәйкес адамгершілік қасиетті тәрбиелеу және балалар бір-бірімен және басқа адамдарға осы қасиеттерді білдіретін жағдайларды жасау.Адамгершілікке тәрбиелеуАдамның адамгершілік тәрбиесінің негізі мен көрсеткіші болып адамдарға, табиғатқа, өз-өзіне оның қарым-қатынас сипаты болады. Адамгершілік жағынан бұл байланыс жан ашарпен, уайымдаумен, бауырмалдықпен, жақсылықпен - эмпатиямен көрсетіледі. Барлық осы көрсеткіштер мектеп алды жастағы балаларда қалыптасу мүмкін деген зерттеулер көрсетті. Олардың қалыптасу негізінде басқаны түсініп білу, басқаның алаңдауын өзіне алу жатады. А.В. Запорожец басқаны түсіне білуі баланың ішкі психикалық белсенділіктін жаңа түрі деп атады.Адамгершілік сезімдер мен қарым-қатынастарды тәрбиелеу мәселесі әжептәуір нақты және әртүрлі ұстанымдардан отандық мектепалды педагогикада зерттелді. Баланың ересектерге, құрдастарға, үлкен және кіші жастағы балаларға қатынасы қарастырылды; жанұя мен метеп алды мекеме жағдайда адамгершілік қатынастар тәрбиенің құралдары (көркем әдебиет, ойын, сабақтар, еңбек) зерттелді. Мәселелерді өңдеуде Л. А. Пеньевской, А. М. Виноградовой, И. С. Деминой, Л. П. Князевой, Л. П. Стрелковой, А. Д. Кошелевой, И.В.Княжиной, Т.В.Черник және т.б. зерттеулері елеулі үлес қосты.Тәжірибеде зерттеулер не берді? Адамдар мен табиғатқа адамгершілік қараулары туралы балаларға қолайлы білімдердің мазмұндары анықталды. Мектепалды жастың әртүрлі кезеңдердегі балаларда бұндайөзараәрекеттердіңқалыптасу әдістемесі анықталды. Әдістеменің негізінде адамгершілік тәрбие механизмі жатыр, бірақта механизм компонентерінің реттілігі балалардың жасына байланысты өзгереді.Адамдар мен табиғатқа адамгершілік қатынасы жас шақтан қалыптаса бастайды. Әдістегі басты бағыт – балаға арналған махаббатты, мейірімді көрсету, жиі түрде мейірімді сөздерді қолдану, сипалау, адамдарға көрсеткен әр ақкөңілдікке (күлгеніне, ойыншығын бергеніне) баланы мадақтау, жанашарлықты, ықыласты білдіру тәсілдеріне үйрету (жылап жатқанды басынан сипау, алғыс айту, қоштасу, амандасу және т.б.). Үлкендер мен сәбилер жөнінде жамандық ойлаушылыққа балаға рұқсат бермеу керек және де бұл әрекеттерді жағымды бағамен бекітуге болмайды (сәби анасының бетінен ұрады, ол оған қуанады және күледі). Осы жаста ересектің бағасыны бала өте зерек, ол осы баға арқылы өз тәртібің дұрыс екендігің «байқап қарайды» және қайсы жағымды реакция, ал қайсы–жағымсызды шақырғаның тез игереді.Мектеп алды кіші жаста баланың әлеуметтік тәжірибесі көптеген бір-реттік жағымды әрекеттермен толғаны маңызды. Бала әлі жеке қорытынды жасауға қабілетті емес, бірақта үлкендердің бағалары арқылы аз-аздап қайсы жақсы және қайсы жаман екенің түсіне бастайды. Сонымен, кіші жастағы балаларда адамдар мен табиғатқа адамгершілік тәрбиенің жетекші әдістері боп ересектердің үлгілері мен бала жағымды тәртібке жаттығатын педагогикалық жағдайларды ұйымдастыру жатады. Аталған әдістердің әсері ересектер бағасы мен олардың мадақтарымен қүшейеді.Мектеп алды кіші жастағы адамгершілік қатнастырды тәрбиелеу құралдары боп тәртіптің жағымды тәсілі және де фольклор шығармалары бар ересек адам болады.Кіші мектеп алдылармен жұмыс түрі – жеке сабақ.Адамдар мен табиғатқа адамгершілік қатынасты тәрбиелеудің келесі кезеңі – әдеттегідей ол 4-5 жаспен сәйкес кезең – балада адамгершілік құндылықтарды аз-аздап сезіну болады. Ол, балалық жаста жинаған жеке тәжірибесін оп-оңай қорытындылай алады. Ересектерге, сәбилерге, табиғатқа дұрыс қатынас көрсетудің сипаты мен тәсілдері туралы ойлар бекітіледі. Кіші топтағыдай, басты болып ересетермен бірлесе әрекрет жасау, ересектердің тәсінік берулері, тәртіп тәрбиесін ұйымдастыру қалады. Осы кезеңде, тәрбиеші басқа адаммен эмоциялық күйін көрсету тәсілдеріне балалардың көңілдерін аударады («Суреттегі балаларға қарашы, олардың қайсы көңілді, қайсы көңілсіз екенін айтшы. Қалай ойлайсың, ол неге уайымдап тұр? Қалай оны алдандыру керек?»).Тәжірибелік жағдайларға қосымша ретінде, балалардың өміріңде пайда болатын ауызша қисынды мақсаттарды шешуге үйретуге болады («Егерде далада жылап тұрған бөбекті көрсең, сен не істер едің?»). Осы жаста жағдайларды ауызшы шешу өте пайдалы: балаға мақсатты елестеу, «қауіпсіз» нұсқада шешуге ерік береді; өз өмірлік тәжірибесі және де басқа да көздер негізінде мінез-құлқы тәсілін таңдап алады; елестеуді және ойлауды дамытуға мүмкіндік береді. Балалар көркем шығармалардың моралін жылдам түрде қабылдайды, кітаптар және қойылымдар кейіпкерлердің істерін бағалай алады. Шынымен, «жаман» және «жақсы» кейіпкерлер өз ұстанымын анық және бір мағыналы жеткізулері балаға маңызды. Балаларда «әдемі» және «жақсы» ұғымдар өте жақын – әдемі кейіпкер жаман бола алмайды.Ұнатпайтын қатынасы, үлкен немесе кіші жастағы балаларға қарағанда, жиі түрде құрдастарына көрінеді. Ол, бала әңгімелесу және бірлескен әрекеттер тәсілдерін қолдана білмейтінен болады. Бұдан мұндай қорытынды шығады, тәрбие жұмысы қарым- қатынас тәсілдеріне, айналадағы адамдарға ақкөңілдікті көрсетуді талаптанатын жағдайлармен байытылған өмірлеріне балалардың көңілдерін аударуды бағыттау керек. Ересекті және оның үлгі- нұсқаларын бағалау балаларға әлі күнге маңызды болып тұр. Егер де балада оп-оңай өз бетінше қорытындылар және жағымды кейіпкерге ұқсас, «жақсы болу» тілегі пайда болса, осы кезеңде баланың айналасындағы адамдарға жақсы қарым-қатынасты тәрбиелеу мақсаты орындалды деп есептеуге болады.Уайымдау, адамдарға адмгершілік қарым-қатынасты көрсету ретінде өзінің дамуында әртүрлі сатыларды өтеді: уайымдау-жан ашарлық («Оған жаман, мен оны аяймын»), уайымдау-өзің бекіту («Оған жаман, мен олай қаламаймын»), және ақырында, уайымдау- әрекет («Оған жаман, мен оған көмектескім келеді»).Егерде балалар мектеп алды орта жаста «уайымдау-өзің бекіту» сатысыңда болса және анда-санда шынды «уайымға-әрекетке» қабілеттілігін көрсетсе, педагогикалық жұмысты жемісті деп есептеуге боладыАйналасына адамгершілік қарым-қатынасты қалыптастыру бойынша ең құнды жұмыс үшінші кезеңде өтеді, сондай-ақ мектеп алды үлкен жасқа ұқсайды. Осы жаста балалар өз қарым-қатынас тәжірибесін жалпылауды ғана емес, дегенмен кемшіліктерді байқап қалу себептерге түсініктері және оларға талдау қабілеттіліктері бар.Тәрбиеші балалармен әдептік әңгемелерді ұйымдастырады. Әңгімелерді әр түрлерде өткізуге болады – жеке, 5-6 адамдық топпен немесе тұтастық. Әдептік әңгімелердің мазмұны болып топта балалардың арасындағы пайда болған қарым-қатынастары, көркемдік шығармалардың өнегесі немесе бейнелеу құралы болу мүмкін.Әрбір әдепті әңгімеге біртұтас талаптар қойылады: балалардың өмірлік тәжжірибеге сүйеніштері; жасқа сәйкестігі және жастан жасқа мақсаттарды қиындату; талқыланған жағдайлардың нақтылығы; таңдау және қайшылық жағдайлардың бар болуы; келесі әрекетпен және мінез-құлқы тәжірибемен байланысы; топтағы нақты балаларға қатысты мәселелерді талқылағанда ырғақ пен қаіпсіздікті сақтау; асықпау, қорытындылар мен жалпылаулармен көмектесу, оларды өз бетімен істеуге үйрету.Князева Л.П. жұмыстарында («Этические беседы в детском саду». — Пермь, 1972) и А. М. Виноградовой («Воспитание нравственных чувств у старших дошкольников». — М., 1989) әдептілік әңгімелерді өткізудің әдісі ашылған. Осылайша, балалар бір өнегесі бар («Үйшік», «Қолғап») әртүрлі ертегілерді талқылайды немесе ұқсас жағдайлардағы кейіпкерлердің мінез-құлқыларын салыстырады, әртүрлі әдебиеттік шығармалар негізінде қарым- қатынас ережелерін өзбетінше шығарады. Әдептілік әңгімелердің тақырыбы мақалдар, мәтелдер бола алады («Тәтті өтіріктен, ащы шындық жақсы», «Туған анасынан, жарқын досы жоқ» және т.б. мақалдар нені білдіреді?).Әдептілік әңгімені өткізу түрі мен жері әртүрлі болу мүмкін. Балалар үстел басында отырғанда, топтың үй-жайында дәстүрлі түрде оны өткізуге болады. Әңгімелесуде бір уақытта барлық балалар немесе 5-6 адам қатыса алады.Әңгімеде көрнекті материалды қолдануға болады. Мысалы, балалар сүреттерді қарайды және оларды тәрбиеші ұсынған негіздер бойынша жіктейді (жақсы және жаман әрекеттер суреттері салынған суреттерге жайып қойындар; сәби дұрыс шешімді тапқан суреттерді алып қойындар; екі үлкен суреттерге қараңыздар, сонан соң сіздердің үстел үстіндегілерге және өнегеңіз бойынша, кейіпкердің мінез- құлқы бойынша, кейіпкерлер сезімдерін білдіру түрі бойынша сіздің суретіңізге көбірек байланысты суретке жақындаңыз).Әдептілік әңгіменің түрін және оны өткізу орның таңдау оның тақырыбына, балалардың жасына және олардың өнегелік даму деңгейіне байланысты. Бірақ та тәрбиеші әңгімені әрқашан да шынды әңгімедей құрастырады, яғни балаларға сұрақтар, балалардың тәрбиешіге сұрақтар және бір-бірлеріне сұрақтар. Ол, талқылауды жүргізуге, балаларды ой қорытынды құрастыруды үйретеді, селқос түрде қабылдау мен есте сақтау емес, пікірлесуге мүмкіндік береді. Әдептілік әңгіме үш бөліктерден тұру мүмкін: бастапқыда балалар қысқа әңгіме тыңдайды, немесе фильм көреді, әлде оқиғаны көрсетеді, содан соң өнеге талқыланады және ақыр соныңда ерекше жаттығу сабағы өткізіледі: балалар сезімдерді білдіретін сөздермен жаттығады, моральдық мінез-құлқы тәсілдерін басып алады.Тәрбиешінің педагогикалық шеберлігі балалардың танымдылық және эмоциялық белсенділігін ең көп дәрежеде жандандыру икемділігінде көрінеді, ұсынылған жағдайларды шешуін іздестіруде олардың тәуелсізділігі, әртүрлі құралдар мен әдістерді байланыстыру.Әдептілік әңгімелер қажеттілігі бойынша жүргізіледі. Балалар сол немесе басқа моральдық сұрақты талқылауға әрқашанда қажеттілікті сезу және мәселелерді әділетті шешуге мүмкін болатыны маңызды.Мектепалды үлкен жаста баламен моральдық құндылықтарды сезінуге көп назар аударылуына қарамастан, тәртіп тәжірибесі, жаттығулар педагогикалық жұмыстын маңызды бөлігі болып қалады. Тәрбиеші, балалар бір-бірлеріне, табиғатқа, ересектерге адамгершілік қатынасқа тұрақты жаттығу мүмкіндіктерін ойлайды. Балалардың өмірі ұқсас жағдайлармен толық болу керек (бір-бірлеріне сыйлықтарды дайындау, ауруларға қамқор болу, жануарларды күту). Тәрбиеші апатты пайда болатын уақиғаларды ғана емес, дегенмен арнайы жағдайларды ұйымдастырады, оларды әртүрлі әрекеттерге енгізу арқылы: ойын, еңбек, бағдарламаның барлық бөлімдер бойынша сабақтар. Осы кезеңде «қайғылар-әрекеттер» қалыптастыру бойынша жұмыс басты болады. Сондықтан, балаларды адамгершілік тәртіп әдістерге және дұрыс сезімдерді білдірудің ауызша түрлеріне үйрету жалғасады.Балаларда, маңызды шарты және бір мезгілде адамгершілік тәрбиелеу әдісі, әлеуметтік эмоциясын мен адамгершілік сезімдерін дамыту, тәрбиешінің үлгісі болады. Тәрбиеші балаларды өз уйаымдарымен еліктіре алмаса, өз сезімдерімен жұқтыра алмаса – жаман тәрбиеші. Жамандықтан ештене жоқ, егер оқытушы жақсылық не екен егжей-тегжей талдаса, сол немесе басқа жағдайда қалай жасау керектігі, балаларға арналған әрекетке, оқиғаға, шындыққа өз жеке қатысын жарық және түсінікті көрсетпеу. Адамгершілік әрекет туралы ұзақ және «дұрыс» сөйлесуге болады: «Балалар, мен Мишаның жақсы әрекеті туралы айтқым келеді – ол кішкентай Алешаға арықты өтуге көмектесті. Ол жақсы әрекет, олай жақсы балалар әрқашанда әрекет жасайды». Барлығы шын болып көрінеді: Мишаны да мадақтады, жақсы әрекеттер туралы мектепалды балаларда ойларды бекітті. Осы жерде жолдастың әрекетің қайталайтын аз табылар. Әрі кетсе, балалар оны еске алар. Егерде тәрбиеші өзінің таңғалуын айтса жеткілікті болар ма еді: «Миша, сен қандай азаматсың, мен сенімен жабайы сүйсіндім. Алеша арықты өтуге қорқатының сен қалай байқап қалдын?»Осы кезенге арналған тәжірибенің қателігі адамгершілік тәрбие механизмнің осындай компоненттеріне, мотив пен сезімдерге, тәрбиешінің салақтығы болады. Шамасы үлкен жаста өнегелік мотивтер белсенді дамиды, әлеуметтік сезімдер қалыптасады. Бала неге қатынасқысы келмейді, замандастардың біреуіне қарағанда неге ол әрқашанда ұқыпты және жұмсақ, ал басқаларға мүлдем ондай емес?Осылайша, айналасындағы адамдарға және табиғатқа мектепалды балаларда адамгершілік қарым-қатынасты тәрбиелеуге бағытталған жүйелі түрдегі жұмыста балаларда адамгершілік қасиеті ретінде гуманизм қалыптасады. Басқаша айтқанда, оның сапалы сипаты ретінде гуманизм тұлға құрамына кіреді.Адамгершілік сезімдерді және қарым-қатынастарды тәбиелеу–қиын және қарама-қайшы үрдіс екендігіне ерекше қөңіл аудару қажет, бірге мазасыздану, бірге қуану, қызғанбау, жақсылықты шынымен және қуана-қуана жасау икемділіктер тек мектепалды жаста қалыптасады. Дәл мектепалды бала ашық, осындай қарым- қатынасқа бейімделгені туралы тым болмаса да есте сақтау керек. Ол өзі де сенгіш және солай басқаларға қарайды. Уақыт өткен сайын өмірлік тәжірибе айналасындағы адамдарға оның қатынасын сол қалыпта бекітеді, немесе өзгеруге мәжбүр етеді.  Гуманизм, әртүрлі басқа адамгершілік қасиеті ретінде, бұл жөнінде тек басқаларға пайда болу мүмкін. Әйтпесе онда, осы қасиетте мағынасы жоқ. Адам адамдар арасында өмір сүреді және оның адамгершілігі олардың арасындағы қарым-қатынастарда және солар үшін ғана көрінеді. Осымен адамгершілік тұлғаның басқа да жақтарынан ерекшеленеді. Мысалы, адам өте білімді, көп білу, қолынан көп келетін болуы мүмкін. Бұл байлығы өзіне пайдалы, тануда өз талабын қанағаттандырады. Адамның білімділік дамуы өзінде «тұйықталады» және шексіз жалғасу мүмкін. Дегенмен адамда өз білімдерімен бөлісу қажеттілігі пайда болады. Оның білімдері басқаларға керек болғанына ол рақаттанады және басқалармен бөлісуге арналған одан да көп білу ықыласы пайда болады Осылайша зияткерлік өріске адамгершілік... кіреді және біріншіге жеке маңыздылықты, жеке мағынаны береді. Адамның өмірсүру барлық өрістерінде осындай. Адам, адамзат қоғамынан тыс өмірсүріп дами алмайды. Бұл ретте ол басқа адамдардың жанында«қызмет жасай алады». Өзінің дамуына және тұлғаның гүлденуіне арналған оған бұл қарым-қатынастар: жақсы, ақ пейілді, ұжымдылық қарым-қатынастын болғаны қажет. Сондықтан, бүгін күмәндіктер пайда болғанда балалардың арасында ұжымдылық қарым-қатынасты тәрбиелеуді керек пе, ал әр біреуінде – ұжымдылық, тұлғаның қасиеті ретінде осылайша тұлғаны әдетті әлеуметтену барысы күмәндікке қойылады.Дегенмен,коллективизмдітәрбиелеумәселесідұрысшешілмеген жағдайда баланың дамып келе жатқан тұлғасына айтарлықтай әсер ететін қайшылықтардан тұрады. Қарама-қайшылықтардың мәні - ұжым жеке басына кедергі келтіруі мүмкін. Басқа жағынан, егер адам ұжымның мүдделерін есепке алмаса, онда оның даралығы дамуы мүмкін, бірақ жанжал жағдайлары пайда болады. Демек, мұғалімнің шеберлігі мен даналығы жеке тұлғаның да, ұжымның да дамуына мүмкіндік беретін алтын ортаны табу қабілетінен тұрады.«Ересектердің ұжымы» және «балалар ұжымы» ұғымдары бірдейлік емес. Бұл тек қатысушылардың жасында ғана емес, сонымен қатар ұжым орындайтын қызметте. Балалар ұжымның басты және жалғыз функциясы - тәрбиелеу функциясы: балалар өз мақсаттары, мазмұны мен ұйымдастару түрлері бойынша олардың әрқайсы тұлғасын қалыптастыруға бағытталған.Мектепке дейінгі балаларға қатысты «балалар ұжымы» терминің қолдануда белгілі бір шарттылық бар. Біріншіден, мұндай ұжымда ересек адам сөзсіз бар. Ол балалардың өмірін ұйымдастырады, қызметтің себептері мен мақсаттарын еңгізеді, әр адамның дұрыс қарым-қатынастары мен дамуын қалыптастырады. Ересектер мен балалар арасындағы байланыстар неғұрлым жұқа және күрделі, ал ұжымда, әрқайсысы тең дәрежеде жұмыс орында. Екіншіден, балалар ұжымы әртүрлі негізде (жиі кездейсоқ) және әртүрлі кезеңге жиналуы мүмкін.Коллективизм - бұлкүрделі интегралдық қасиет, ол, сөзсіз, ересек адамға толықтай тән болуы мүмкін. Мектепке дейінгі жасты бірінші, ұжымдылықты қалыптастырудың базалық кезеңі ретінде қарастыру керек. 3-6 жастағы балаларға қатысты, ұжымдық қарым-қатынастар тәрбиелеу туралы, яғни өзара көмектесумен, бауырмалдылықпен, достықпен, жауапкершілікпен, мейірімділікпен, бастамашылықпен сипатталатын қарым-қатынастар айту дұрысырақ болуы мүмкін.Мұндай қатынастарды тәрбиелеу шарты балалардың басқа адамдармен: ересектермен, құрдастарымен тілдесу болып табылады. Байланыс арқылыбала әлеуметтікәлемдібіледі, әлеуметтіктәжірибені меңгереді және иеленеді, ақпарат алады және өзара іс-қимыл, уайымдау, өзара ықпалдастық тәжірибесін алады (Коломинский Я.Л., Артемова Л.В.). Тілдесудің пайда болу пайда болуының алғышарты-баланың басқа адамға бағыттауы, оған қызығушылығы болады. Бұл қызығушылық ерте жаста көрінеді (Аксарина Н.М., Лямина Г.М., Павлов Л.Н., Волосова Е.В. және басқалар).Жапон мұғалімдері балаларды ұжымда тәрбиелеуге үлкен мән береді. Олар біржасқадейінгібалалар тобындақазірдіңөзіндеұжымды қалыптастыру туралы айтуға болады деп санайды. Бұл көзқарастың қолдаушылары ұжымның дамуында екі кезеңді ажыратады: жанашырлық кезең (3 жасқа дейінгі балалар) және автономды ұжым (3 жастан 6 жасқа дейінгі балалар). Бірінші кезеңде мұғалімдер өз күштерін балаларды бір-бірлеріне қайырымдылықты нығайтуға, өзара көмекке бағыттайды. Міне мысалдардың біреуі: «Балабақшаға жаңадан келген Мари (1жас 8ай) өзі қыш-қымырға бара алмайды». Тәрбмеші бүкіл топқа бұрылып: «Балалар, Маридің жанында қыш- қымырға біреулерін отырындар!» - дейді. Тикако өз шалбарларын тез шешіп және Маридің жанындағы қыш-қымырға отырады. Екі қыз бір-біріне күлімсіреді және қыш-қымырға бірге баруға үйренеді. Сол күннен бастап Мари қыш-қымырды жаман көрген жоқ» (Мектепке дейінгі балалар ұжымың қалай ұйымдастыруға болады: жапон тілінен аударылған .- М., 1991).3-тен 4 жасқа дейінгі балалармен жұмыс істеуде өзін-өзі басқаруда көрінетін тәуелсіздік тәрбиеленеді. Ақырында, 4-6 жас аралығындағы балалармен жұмыс жасағанда, тәрбиешінің назары бірлескен жұмыс әрекетін ұйымдастыруға аударады («Сацумдық сорпасын біз бірге дайындаймыз!»). Көріп отырғаныңыздай, жапондық тәрбиешілер бір жағынан балалардың өзара әрекеттесуіне, бір-біріне мейірімділік танытуына, бір-біріне мұқтаждықтарын дамытуға үлкен мән береді. Басқа жағынан, олар «ұжым» ұғымның мағынасын төмендетеді, оны тек өзара әрекеттесуімен шектейді.Отандық тәрбиешілер ұжым туралы әңгіме тек мектеп жасынан бастағаны заңды, бірақта оның негіздері ерте және мектепалды жаста іргетасы қаланады деп санайды.  Балалар арасындағы маңызды қарым-қатынастар достықпен сипатталады. Мектеп жасына дейінгі балалар арасындағы достық проблемасы ұжымдық қатынастардың құрамдас бөлігі ретінде мектепке дейінгі педагогикада зерттелді (Аржанова А.А., Залогин В.П., Марков Т.А., Булатов А.В. және т.б.).Кішкентаймектепке дейінгіжастағыбалада құрбыларғақатысты таңдаулы қарым-қатынас көрінеді: кейбір балалар көбінесе ойнайды, әңгімелеседі, қуана-қуана ойыншықтарды бөліседі және т.б. Әрине, достық нысанасы жиі өзгереді. Ұзақ мерзімді достық бірлестіктер жоқ. Ойыншықты ортақ пайдаланбады және жанжалдады, ал бір минуттансоңқайтаданжақындостар. Алайда, балалардың «алдын-ала саналы» қалыптасқан достық кезеңі маңызды және қажетті, өйткені одан мектепалды орта жаста саналы достастық құштарлығы толық артады. Өмірдің бес жастағы балалар достарымен ғана емес, сонымен бірге досты таңдауды дәлелдейді («Біз бірге ойнаймыз», «Біз бір үйде тұрамыз», «Ол әрқашан ойыншықтарды береді»). Шындығында, осы жастағы балалардың мұндай түсініктемелерінде терең емес, бірақ бетіндегі сипаты бар. Бала досының тартымды жеке қасиеттерін ғана емес, бірақ кейбір сыртқы көріністерді немесе маңызсыз фактілерді байқайды. Алайда, баланың өз қарым-қатынастары мен сезімдерін талдауға қабілетсіздігімен түсіндіруге болады.Орташаның аяғында мектепке дейінгі үлкен жастың басында басталуы достық қарым-қатынастардың айтарлықтай қайта құрылуы болады. Балалар өздерінің достығын ғана емес, сонымен бірге «достықтың» ұғымын түсіндіруге тырысады («Адамдар жанжалдаспағанда», «Досымен барлығы туралы сөйлесе аласын, онымен ойнау қызықты», «Ол үнемі көмектеседі, мен де оған көмектесе аламын»).Мектепке дейінгі үлкен жастағы балалар өз құрдастарының адмгершілк қасиеттеріне үлкен мән береді, іс-әрекеттері бойынша бір-бірін бағалайды, тіпті достықтың себептерін түсінуге тырысады. Мектепке дейінгі жастағы үлкендер достықта тұрақтылықты, құштарлықты білдіреді. Олар ойындарда, мерекелерде және т.б. бірге болуға тырмысады, яғни олар тұрақты байланыс пен бірлескен әрекетте қажеттілігін сезінеді. Мектепке дейінгі үлкен жастағы балалар арасындағы достық құбылысын зерттеген Т.А. Маркованың ең қызықты зерттеуінде (кітабін қараңыз: мектепке дейінгі үлкен жастағы балалар достықты бағалайды және сақтайды. Олар өздерінің қарым-қатынастарын қорғауға дайын, достары мен олардың әрекеттерін, әділеттілікке қарамастан әрекет нәтижесін жақсы деп есептейді (досының суреті ең жақсы).Көбінесе осы жастағы балалар 3-4 адаммен достасады, екі адаммен сирек кездеседі. Егер достастық қалыптасса, олар басқа балаларды өздеріне жақындатпауға тырысады және бұған қызғанышпен қарайды. Мұғалімнің міндеті – достық бірлестіктерді сақтау, әрбір мүшесіне достықтың пайдалы жағына жағдай жасайды, сонымен қатар бүкіл топтан балаларды оқшау қалмауына назар аударады. Бұл мәселені шешу үшін тәрбиеші топтағы барлығына қызықты нәрселерді ұйымдастырады. Балалардың достық қарым- қатынастары, әрине, жалпы әрекетке қосылады және өздерін сақтауға мүмкіндік алады. Бұл мерекелік концертті, спорт мерекесін, жарыстарды, жалпы жұмыстарды дайындау болуы мүмкін. Достар кез келген жерде жұмыс істейді, мысалы, ата-аналарға арналған немесе сәбилердің қолөнер бұйымдарына және т.б. арналған бұрышты дайындауды оларға жүктеуге болады. Сондықтан тәрбиеші достықты бұзбайды, балаларды бөлмейді, керісінше, олардың жеке (өз шағын топтық) ісін ғана емес, сонымен бірге барлықтарын маңызды және қызықты жұмысты орындауға үйретеді.Ұжымдық қарым-қатынастарды тәрбиелеуге арналған достық секілді феномен, мағынаны құрастыру маңызы бар. Достық балалар арасындағы ең жақын байланыс ретінде әлеуметтік қатынастарды тиімді хабардар ету үдірісін жылдамдатады.Бауырмалдылық және өзара көмек.Өзара көмек және бауырмалдылық – ұжымдық қарым- қатынастардың маңызды сипаттамалары болады. Ұжымда әркім көмек пен қолдау көрсетілетініне сенімді болу керек және досына көмектесуге дайын әрі өздерін жақсы сезінуге тиіс. Өзара көмек пен бауырмалдылық негізінде басқа адамға бағытталуы жатыр. Бұл – жанашырлық пен уайымдауды білдіру тәсілдері. Балалардың бауырмалдылығы өзара көмек көрсетудің қарапайым түрлерінде, кез келген қиындықтарды бірлесіп жеңуде, моральдық қолдауда, ойыншықтарды, тәттілерді бөлісу мен білу мүмкіндігінде көрінеді. Мектепке дейінгі педагогикада (Ф.С.Левин-Щирина, Л.А. Пеньевская, Т.И.Пониманская, М.Мирзаабдуллаева, А.М.Виноградова және т.б.) және бала психологиясында (Т. А. Репина, А. Д. Кошелева, А. Г. Рузская және т.б.) бауырмашылдық және өзара көмек көрсету мәселесі зерттелді. Зерттеушілер ерте жасында бала басқа балаларға деген көзайымын және 3 жаста балалар өздерінің бастамасымен құрдастардың әртүрлі эмоционалды жағдайына өз еркімен көзқарастарын білдіреді (бірақ, егер ол нақты көрсетілсе). Мектепалды кіші балалардың өзара көмек көрсетуді білдіру түрінде, осылайша түрткі болу ерекшеліктері бар. Көбінесе, өкпелі, реңжіген жолдастардың көңілдендіруде жиі көрінеді. Бір қызығы, осы жаста жиі түрде болатын ұрыстар ойыншықты алып қойғанынан пайда болады, жиі ойыншықты алып қойған бірінші жұбатушы болып табылады.Өміріндегі төртінші жылдағы балаларда өзін-өзі қызмет етудегі бір-біріне көмектесуге тырысқандары анық көрінеді, өйткені бұл жастағы бала белсенді түрде оқып, бір нәрсені үйреніп, өз ойларын оқушы түрде іске асырады (өзін бекітудің ерекше түрі).Өмірдің бесінші жылындағы балаларға өзара көмек көрсету түрлері тым әртүрлі. Мектепалды балалар бірлескен ойындарда, сабақтарда, тұрмыста бір-біріне көмектеседі. Көмек көрсету мотивтері тым негізді болады: балалар белгілі бір құбылыстардың мәніне кіре алады, үлкен байқағыштықтары бар, білетін нормаларға мінез-құлық фактілерін келтіре алады. 4 жасар балалар бір-біріне әрекет ету тәсілдерін үйретіп, «тәрбиелеп», нормаларды біліп оларға сілтеу арқылы өз кеңестерін түсіндіредіДегенмен, осы жас кезеңінде мектепке дейінгі балалар әлі де көмек көрсетуді білмейді, оның мағынасын үнемі түсінбейді. Саша Леночка шынымен де көмектесті ме деген сұраққа балалардың көпшілігі жағымды жауап берді. Немесе тәрбиеші әңгімелейді: «Қоян иығына үлкен ауыр сәбіз алып келді. Оның артында оның досы болды. «Қоянның сәбізді алып жүруі қаншалықты қиын, - деп ойлады ол, - біз көмектесуіміз керек. Және ол сәл сәбізді кеміре бастады. Кемірді, кемірді, бәрін жеп қойғанша. Бұл көмектесті! Кейбір балалар бірден әзілді түсінеді және күледі, ал кейбіреулері бұл шын мәнінде көмек болатынына сенеді.Демек, тәрбиешінің міндеті – өзара жәрдемдесу, ол осындай маңызды құбылыстың мәні туралы балалардың ойларды қалыптастыру болады.Мектепалды орта жастағы, әсіресе, өмірдің бесінші жылының бірінші жартысында балалар өзін-өзі қызмет етудің көптеген дағдыларын игергендіктен, олар өз тәуелсіздігінен рақат алады. Егерде біреу балаға бір нәрсе істесе немесе оның кесірінен ол жақында үйренсе, ол наразылық туғызады. Балалар көмекке келмейді, әсіресе егер ол замандастан болса. Сонымен қатар, олар ұсынылған көмекті сыпайы түрде бас тартуға мүмкіндіктері жоқ, ол қақтығыс себебі болады. Мұғалімнің міндеті – мектепке дейінгі балаларды көмекті қабылдауды және оны сыпайы қабылдамауды үйрету.Мектепаллды үлкен балалардың өзара көмек көрсетуі үлкен сезінушілік пен іріктеулікпен ерекшеленеді. Олар қазірдің өзінде қаншалықты көмек көрсетуге болатындығын немесе қаншалықты қажет еместігін түсіндіре алады (жолдасқа көмек көрсеткен жоқ, себебі жалқау болғандықтан, тырыспағандықтан сәтсіздікке ұшырады).Бұл жастағы балалар сәбилерге және ересектерге жиі көмектесуді қалайды, бірақ аз түрде – құрдастарына. Себебі, сәбилермен сөйлескенде балаланың «мұғалімдік» үлкен ұстанымсы қызықтырады. Ересектермен қатынаста ұстанымсы өзгереді: бала кішкентай болып көрінеді, сонымен қатар кез-келген ересек адаммен бірлескен әрекет қуанышты әкеледі. Құрдасына көмектесу - әдетте, ойыннан айырылған әрекеттер болып табылады. Өзара көмек көбінесе таза еңбек шарасы ретінде көрінеді. Мұғалім балалардың бірлесіп жұмыс істеуге ұмтылуына, тапсырылған тапсырмаға жауапкершілікпен қарауға, бастамашылдық пен белсенділікке көрсетуіне назар аударуы керек. Кез келген ұжымның даму деңгейінің сапалық сипаттамасы қоғамдық пікірдің және оның бағыттталуының бар болуы табылады. Ұжымда қалыптасқан пікір, негізінен, әлеуметтік жетілу деңгейіне, ұжымның ақыл-ойында және шын мәнінде қоғамдық мүдделердің әрқайсысына дәл түрінде көрсетілуіне байланысты.Қоғамдық пікір педагогикалық ықпалы үлкен әлеуетке ие, оның мәні адам қоғамдық жаратылысы ретінде әлеуметтік ортаға, оның ішінде өмір сүретініне адамдарға байланысты. В.Г.Белинский атап өткендей, «табиғат адам жасайды, бірақ оның дамытатын және қалыптастыратын қоғам». Айналасындағылар ол туралы не ойлайтынына, оның әрекеті қабылданған нормаларға сәйкес келетініне адам байыпсыздық болуы мүмкін емес.Балалар ұжымында қоғамдық пікір қоғамда қабылданғанын сезіну бойынша қалыптасады және жақсылық пен жамандық туралы, жақсы мен жаман туралы, әділеттілік пен әділетсіздік туралы ойларды жинауына қарай белгілі бір ұжымда адамгершілік ережесі жүзеге асырыладыМектеп жасына дейінгі балалар топтарында ұжымдық пікір бар. Ол қарым-қатынас нормалары туралы бірдей ойлар түрінде ғана көрінбейді, сонымен бірге ұжымның әрбір мүшесіне әсер етудің жеке маңызды факторы ретінде және ұжымдық қарым-қатынастың негізі ретінде белсенді пайдаланылуы мүмкінМектепке дейінгі балаларға тек ересектер, сонымен қатар замандастары қалай бағалағандары бәрібір емес. Осы бағалаудан баланың замандастар тобында эмоциялық жайлылығы, яғни оның эмоционалдық күйі байланысты (В.Д. Калищенко, Р.Б. Стеркин). Баланың балабақшаға баруын қаламау себебі жиі-жиі оның замандастарымен қарым-қатынасы болмағанда, ол туралы олардың пікірлері сәйкес келмейтіні болады.Мектепке дейінгі жастағы балалар тобында қарым-қатынасты зерттейтін әлеуметтік психологтар белгілейді: балабақша тобы, тіпті мектеп жасына дейінгі жастағы деңгейде, толық мағынада әлі де балалар ұжымы емес.Дегенмен, бұл ұжымдық пікірі бар, топтық құндылықтары және байланыс пен қарым-қатынастардың жоғары және тұрақты салыстырмалы деңгейі бар күрделі әлеуметтік жүйе болып табылады. Ең алдымен қалыптасып жатқан ұжымдық пікір дұрыс адамгершілік бағыттылыққа ие болуы маңызды. Тек осы жағдайда олұжымдық қатынастарды қалыптастыру құралы бола алады.Педагогикалық әсер балалардың бір-бірлеріне достық және талапты қарым-қатынастарын тәрбиелеуге бағытталған болуы керек. Т.И.Пониманскаяның, Л.В.Кренованың жәнебасқалардың зерттеулері әлеуметтік-пайдалы жұмысты орындау кезінде балалардың бір-біріне талап ете алатындығын көрсетті.Сонымен қатар, мектеп жасына дейінгі балаларға арналған қызмет көрсетудің мақсаты айқынрақ болған сайын, жақсы нәтижелерге жету үшін олар бір-біріне аса талапшыл болады. Тәрбиешінің міндеті - балада ортақ істі жүргізу кезінде жолдастарға талаптану қабілетіне қолдау көрсету және дамыту.Дегенмен осымен қатар, балаларды өзіне талап ету, өз-өзін сынға алуын дамыту қажет. Бұл қалыптасып жатқан ұжымдық пікірге үлкен шындықты береді. Жолдастардың іс-әрекеттеріне баға беріп, шешім қабылдағанда қатал болып, кейде «тәртіптерді бұзушыға» қатысты қайырымсыз болатындарына тәрбиешіге көңіл бөлу керек. Мысалы, әртүлі жас тобына кішкентай, 3 жасар қызды әкелді. Ол оқығанды қаламады және сабақ кезінде барлығына бөгет жасады. Тәрбиеші Танямен не істеуге қатысты пікірлерді тыңдау үшін балаларды жинады. Пікірлері әртүрлі болды («Біз сабаққа барғанда, оны бұрышқа қою», «Балабақшадан шығарып тастау», «Біз оқығанда, жеке аумаққа барып, өзі жеке қыдырсын»).Балалардың қойған қатаң талаптарын ескере отырып, тәрбиеші балаларға бір-біріне төзімді болуды үйрету керек.  Балалардың қарым-қатынасы адамгершілік ережелерімен және нормалармен реттеледі. Мінез-құлқы және қарым-қатынас ережелерін білу баланың өзі сияқты әлеміне, адамдар әлеміне кіруін жеңілдетеді. Ережелер адами қарым-қатынастарда белгілі тіректер және бағдарлар болып қызмет етеді. Ережелер мен нормалардың мазмұны өзгермелі. Бұл дәуірге, елге және халықтың тұрғылықты жерімен жасына байланысты болып табылады. Дегенмен, белгілі бір ережелер бар, өйткені оларсыз өзара әрекеттесу және өзара түсінісу мүмкін емес.Адамгершілік тәртіп және адамгершілік норма дегеніміз не?Әдебиетте бұл ұғымдар кейде синонимдер ретінде пайдаланылады. Бірақ та, олар педагогикада екі басқа.Ереже де, норма да - әрекеттердің, қарым-қатынастардың белгіленген тәртіптері. Бірақ ережеде жеке және тым тар мағынасы бар. Ереже белгілі бір жағдайға, белгілі бір затқа байланысты дара болуы мүмкін: затты пайдалану ережесі, үстел басында мінез-құлқы ережелері және т.б. Норма неғұрлым жалпыланған, ол қатынастар мен мінез-құлықтың жалпы бағытын сипаттайды және ережелер де нақтыланған. Мысалы, сабақта отырғанда, орындықтарды ақырын жылжытуға тиіс; біреу жақын жерде демалатын болса, шулы ойындар ойнатпаңыз; егер топқа қонақ кірген болса, оған кіруді және отыруды ұсыну керек – бұл барлығы ережелер. Олар норманы нақтылайды - айналаңыздағы адамдарға мейірімді және ұқыпты болуын қадағалайды.
Тапсырма Адамгершілік тәртіптер мен нормалардың әртүрлі жағдайлардан тәуелділігін нақты мысалдармен дәлелдеңіз. Мазмұндағы айырмашылықтарға түсіндірулерді тауып көріңіз.Пиаже Ж. ережелерге үлкен (мүмкін тіпті тым көп) мән берді. Өнегені – ол ережелер жүйесі, оны игеру - адамгершілік деп санайды. Ережелер ересек адаммен баласына жүктеледі және мектепке дейінгі балаларға түсініксіз және олар сезінбейді. Сонымен қатар, Пиаже Ж. балалардың мораль тәртіптерін сезінуінің үш кезеңін анықтайды. Бірінші кезеңде ереже әлі сезілмейді, бірақ ол ресми түрде қолданылады. Екінші кезеңде ереже баламен өзгермейтін түрінде қолданылады, оны бұзуға болмайды. Ақыр соңында, үшінші кезеңде ереже жалпы келісіммен өзгертілуі мүмкін заң ретінде қарастырылады. Дж.Пиаженің ойынша, үшінші кезең мектепалды жастағы балаға қажет емес.ТапсырмаСіз Ж. Пиажемен келісесіз бе? Өз ойыңызды дәлелдеңіз.Біздің отандық педагогтар (Ф.С.Левин-Щирина, В. Г.Нечаева, А.Горбачева және т.б.) және психологтар (В.С.Мухина, Е.В.Субботский, Г.Якобсон және т.б.) мектепке дейінгі жастағы балалар тек қана ережелерді ғана емес, сондай-ақ мінез-құлқы мен қарым-қатынас нормаларын да саналы игеру қабілеттері бар екендігін дәлелдеді. Сонымен бірге, әрине, ережелер мен нормалар көлемін, оларды түсіну тереңдігін шектейтін жастың ерекшелігін факторыәрекет жасайды.Мектепке дейінгі жасөспірімдерге арналған ережелерде ерекше маңыздары бар. Ересек адамның дұрыс бағасымен бекітілген ереже, балаға тек қана сеңімді бағдары болып табылады. Содан кейін, ережелерге сәйкес әрекет жасай отырып, бала біртіндеп замандастардың тәртіптеріне және өз тәртібіне баға беруге бірте- бірте үйренеді. Ережелерді білмеу, олардың орындалмауы – кіші жастағы балалар арасында қақтығыстардың ең көп таралған себебі болып табылады. Құрбыларының қоғамында өмірсүру ережелерді игеруді ынталандырады, әсіресе мұғалім балаларға оларды сақтауға ақылдылығы мен қажеттілігін сезінуін көмектеседі. Ережелерді жүзеге асыру оларға ойындарды реттеуге көмектесетінін, әр әрекетте және қарым-қатынастарда табысты нәтижеге қол жеткізуге балаларға сенімділік әкелетіні өте маңызды.Кіші жаста ережелерді игеру сол ережелермен реттелетін мінез-құлқы мен қарым-қатынас тәжірибесін жинақтау нәтижесінде болады. Кішкентай мектепалды балалардың ойлау ерекшеліктері оларды үйренген ережелерді нормаға қорытуға мүмкіндік бермейді. Жаңа жағдайға түскен балалар қарым-қатынас ережелерін қайтадан үйренуді болса етті, қарым-қатынас тәсілін таңдауда қиналады және де үйренген ереже тәртіпті реттеу оларға тоқтатады. Бұл құбылыс, осы ережені жалпыланған нысан ретінде қабылдауға білместігімен, яғни оның объективті мағынасын түсінуімен байланысты. Дегенмен, жеке фактілерді жинақтау - моральдық норманы меңгерудің қажетті кезеңі болып табылады, себебі ол түсінуден емес, мінез-құлқы тәжірибесінен басталады. Ересек адамға еліктеп немесе оның нұсқауларын орындаған кезде, бала нормаға сәйкес әрекет етеді және содан кейін ғана оны сезіне бастайды.Балалар мектепке дейінгі жаста игерген қарым-қатынастар ережелері қарапайым және әрқашанда бірдей шешімге ие, яғни, бала кіретін жағдайлар бір мәнді болуы керек: қыз жыласа – я, ойыншықты түсірсе – көтер, орнына қой. Тек сондай-ақ нақты, мінез-құлқы мен ереже арасындағы көрнекті байланыс, адамгершілік нормаларды тиімді игеруді қамтамасыз етеді.Мектепалды кіші жастағы балалар кейбір ережені игеріп, оны«қорғауға және сақтауға» жарамды, оңы бұзбауға құрдастарынан талап етеді (бірақ олар өздері бұза алады).Мектепалды орта жаста балаларда ережелерді жүзеге асыру икемді қатынасы, оларды түсіну ынтасы қалыптасады.Сонымен қатар, мектепалды үлкен жастағы балалар әртүрлі жағдайларда бірдей ережені қолдануды бірмәнді еместігін түсініп, кейбір ережелердің қарама-қайшылығын көреді (досыңызға әрқашан да көмектесу қажет пе; төбелескен адам әрқашан да кінәлі ме; тәрбиешіге жасаған наразылық өсек айтқан ба және т.б.). Балалар ереже мен норманы ұстану үшін ақылға қонымды және шығармашылық тәсілдемеде болу өте маңызды. Норманың императивтік қызметі ең басынан бастап догма емес, сезімі қабылдайтын жағдай қажет. Осыған байланысты балаларға арналған әлеуметтік іздену тәжірибелер туралы Н.Н. Поддякова көзқарасы аса қызықты. Балалар мінез-құлқы мен қарым-қатынас тәртіптерін мен нормаларын меңгерген соң әлеуметтік, өнегелік құбылыстарда үлкен қызығушылықпен және нәтижелі жеке іздену тәжірибелерін өткізеді деп ғалым дәлелдейді. Іздену тәжірибе нормаларды меңгеру жүріске шығармашылық және саналы сипаттама береді.
Тапсырма Н.Н. Поддьякованың «Мектепалды жастағы балалрдың психикалық дамуының ерекшеліктері» (бірінші тарау) жұмысың оқып біліндер және мінез-құлқының адамгершілік нормаларын игеруге бағытталған тәрбие жұмысының әдістемесін құрастырындар. Адамгершілік нормаларды табысты игерудің және мектепалды үлкен жаста қажетті шарты болып мінез-құлқы тәжірибесін ұйымдастыру болып табылады. Бұл жаттығулар мен бірлескен әрекеттер, тиісті жағдайларда иеленген тәртіптерді әр баланың немесе барлық топтын мінез-құлқы нормаларына ауыстыруға мүмкін Ересектер тобында балаларды баланың құқықтары Декларациямен таныстыру жұмыстары басталады (әлеуметтік әлеммен танысу әдістемесіне сәйкес). Балаларға осы құжат туралы айтылмас бұрын, олар бір-бірінің құқықтарын құрметтеуге үйрене алады және үйрену керек, өздері «қоған» өздерінің әділ «заңдары» бойынша топта өмір сүруі керек. Осы мақсатпен тәрбиеші әдептілік әңгімелер сериясын жүргізеді, оның барысында мінез-құлқы мен қарым-қатынастар ережелері талқыланады. Тәрбиеші балалар белгілеген ережелердің адамгершілігіне назар аударады (әлсіздерді қорламау, бір-біріне көмектесу, ашкөз болмаңыз, әрқашан бір-біріне шындықты айту және т.б.). Әр топта өз «Декларациясы» болады. Балалар оны жазбаша және көркемделген кітаптар, тақталар және т.б.түрінде жасайды.Мектепалды балаларда құқықтарын мен міндеттерін білімдерін бекітуге арналған театрланған ойындарды, проблемалық жағдайлар және т.б. қолдануға болады. Балалар осы «құжаттың» мәнін түсінгені және оны ұстануы маңызды. Бұл жұмыстарды мектепалды балаларды құқықтық тәрбиелеудің бастауы деп қарастыруға болады. Бұған қоса, балалар жалпылықтарды жасап үйренуге, қарама-қайшылықтарды шешуге тырысады.  Ұжымдық қатынастарды қалыптастыру мәнмәтінде мінез- құлқы мәдениетін тәрбиелеу мәселесін де қарастыру керек. Әрине, мінез-құлқы мәдениеті «балалар қоғамымен» шектелмейді. Ол ересектермен қарым-қатынаста жүзеге асады, бірақта баланың құрдастарымен қарым-қатынас жасағанда, көпсалалы рөлді атқарады. Егер бала ересектермен сыпайы және мейірімді болса, ол оларға көмектесуге және олармен бірге қызмет етуге дайын, әрқашан да бұл оларда оң реакция тудырады.Құрдастарына қатысты мұндай жүріс-тұрысы ағаттығына қармастан керісінше, реакцияны туғызады: «тым тәртіпті» бала балаларды таңдандырады, кейде олар оның жақсы әдеттілігіне күледі. Демек, мінез-құлқы мен қарым-қатынас мәдениетін тәрбиелеу, бір жағынан, қоғамда қабылданған нормалар мен ережелерге оқып үйретуді шамалайды, сондай-ақ сөзбен, бет-әлпеттермен, қимылдармен, әрекеттермен, екінші жағынан – оларды қолданатын әлеуметтік ортаға бейімдеу керек.Әрине, адамдар арасындағы өзара қарым-қатынаста бастысы-олардың бір-бірімен шынайы қарым-қатынасы, шынайылығы, қайырымдылығы, уайымдылығы және көмекке дайын екендігі. Бірақ адам басқа адамдарға деген шынайы көзқарасын қандай түрде көрсеткені маңызды. Көрінудің сыртқы түрі ішкі жағдайға сәйкес келмеуі мүмкін. Керісінше болады - қарым-қатынас нысандары жағымды, құрметті, шын мәнінде, адам қарым-қатынас объектісіне мүлдем қарсы сезімдерді көреді.Сонымен, мектепке дейінгі балаларда мінез-құлық мәдениетін тәрбиелеу – ұжымдық қарым-қатынастарда көрінетін адамдарға адамгершілікқатынасты тәрбиелеу бойынша жұмыс спектілердің біреуі және жалғасы болады.Мінез-құлық мәдениетін және өзара қарым-қатынас мәдениетін тәрбиелеу мазмұны болып – қажетті аспаптарды қолдану арқылы, балаларды әдемі және дұрыс тамақтану дағдысына үйрету; ұқыпты болу; өз кейіптесін, келбетін қадағалау; сөйлеу әдептілігін меңгеру; ибалық көңіл аудару тәсілдерін меңгеру.Әдістемелік жұмыстың негізгі бағыттары: баланың назарын оның өмірінің осы жағына аудару арқылы ерте жастан бастап баланы тазалық пен тәртіпке үйрету. Баланы әрқашандажуындырғанда немесе жуындырмағанда, қуанышпен жасау керек, нәтижеге таң болыңыз:«О, сен менде тазасың, әдемісің!» Бала ұзақ уақыт кір киімде, сулы болуына жол бермеңіз. Өскен сайын, тамақтану уақытында қол орамал мен майлықпен қолдануды үйретіңіз. Адамдармен, ересектермен және балалармен сөйлесуді – сәлемдесуге және қоштасуға үйрету. Орындалатын іс-әрекеттерін әрқашан да көтермелеңіз. Бала өз бетінше тамақтану мүмкіндігіне ие болған сәттен бастап, қасықты оң қолымен, ал шанышқыны сол қолымен ұстауға үйрету керек. Балаға шанышқыны беруге қорықпа. Ол тек өтпейтін ұштармен болуы керек (пластмассадан болған жақсы). Мүмкіндігінше, пышақты тезірек бергені жөн (өткір емес). Әртүрлі құралдарды пайдалану, бала үшін басынан бастап әртүрлі аспаптарды қолданғанда ыңғайлы болатындай жасау керек, үнемі әдемі де дұрыс тамақтанғандай (мерекелерде ғана емес – жасанды), пышақпен және шанышқынымен тамақтану оған ыңғайлы және жайлы болуы шарт. Алдымен бала сол қолында шанышқыны ұстасын, оң қолымен пышақты ұстасын, тек қана шанышқымен жеп көрсін, ол осы құралдарға бәрібір үйренеді және оларды еркін иеленуді бірте-бірте меңгереді.Осылайша, мінез-құлқы мәдениетін тәрбиелеудің бірінші кезеңі ерте жастан басталады және көптеген жеке фактілер , яғни, қоғам (және ата-аналар) қолдаған жаттығуларды жинақтауға міндеттелген. Келесі кезеңде, оны біріншіден ажырату қиын болса да, басқалардың мадақтарын алу үшін балаларға қашан және қалай әрекет ету керектігін түсіндіре бастайды. Бұнда «біліп қою әдістемесі» маңызды. Оның мәні, ересек өз ескертулерімен баланың жағымсыз мінез-құлқын біліп қояды және оны болдырмауға көмектеседі. Мысалы: «Енді біз екеуміз дәрігерге барамыз, сен оған қалай сәлем бересің, не айтасын? Ол жауабына міндетті күледі, оған тәртіпті балалар ұнайды» «Балалар, сәбилерді оятып алмау үшін, музыкалық залға қалай өтуін сендердің естеріңде ме? Сендер тыныш өтулеріне мен күмәндәнудамын» Алдын ала біліп қою әдісі лайықты мінез- құлықын ынталандыру рөлін атқарады. Екінші кезеңде бала өзінің жақсы мінез-құлықынан қанағаттанатын жағдайлар жасалады. Мадақтау үшін ол көп нәрсе істесе де, осы кезеңде одан қорқуға болмайды. Мадақтау әр адамға қажет, ол өзіне сенуін бекітеді. Мектепалды балаға – ол ерекше маңызды.Үшінші кезеңде, мәдени мінез-құлық тәжірибесіне арналған жағдайларды жасай отырып, балалармен әдептілік ережелерін маңыздылығын сезінуге тәрбиеші көп көңіл бөледі. Мектепке дейінгі балаларға әдептіліктің пайда болу тарихы туралы, әртүрлі елдерде және әртүрлі уақытта адамдардың мінез-құлқы мәдениеті туралы және де балалар тобында әдептілік мазмұны туралы.Балаларды мінез-құлқы және қарым-қатынастармен сезімдер тәсілдеріне нақты үйрету керек. (Мектепке дейінгі балалардың мәдениетін тәрбиелеу әдістемесі туралы С.В.Петрина, И.К Курочкина, Т.В.Черник және т.б. жұмыстарында нақты танысуға болады. Қазіргі уақытта осы тақырып бойынша балаларға арналған және ата-аналар мен тәрбиешілерге көмек беретін көптеген кітаптар шығып жатыр, мысалы, Л.Васильева-Гангнустың «Сыпайылықтын әліппесі».
Тапсырма Өз жасының тобына арналған «Әдептіліктің ережесін» құрастырыңыз және оларды орындау жолдарын жасаңыз. Оған арналған орысхалық мақалдарарын, мәтелдерін, өлендеріңқолдандар. Оларға тіл әдептілігін, «ымдау мектебін», «сөйлеу қимылдарын» еңгізіндер. Әрбір ережені балаға түсінікті және тартымды ету үшін елестетіп көріңіз.  Ұжымда балаларды тәрбиелеу туралы тезисіне ұсынылған негізгі айыптау, ол «ұжым жеке тұлғаның дамуын шектейді, ашылуға мүмкіндік бермейді».Ол нақты және толық лайықты айып, егерде мұғалім балалар ұжымын ұйымдастырушы және білім берудің үдерісі ретінде жалпы ұжымдық іс-әрекетке және онда балалардың өзара әрекеттесуіне ғана екпін жасау оқиғалары туралы әңгіме болса.Бірақта, ұжым жеке даралықтын нақты дамуын ынталандырады. Мектепалды жастағы баланың даралығы неде байқалады және ұжымның шамадан тыс әсерінен нені қорғау керек? Үш мағыналық блоктарды ажыратуға болады: балада басқа балалардан ерекшеленетін әлдеқандай қабілеттері, біліктіліктері бар; балада өзінің танымдық қызығушылықтары ашық көрінеді; балада психикалық процестерінің бірегей дамуы.Егер балабақшаға баратын балада ерекше қабілеттері пайда болса, мысалы, ол тамаша бояса немесе таза ән айтса, музыканы тыңдаса, жақсы билесе тәрбиеші міндетті түрде оны байқап қалады. Өнер циклінің сабақтарында осындай баланың дамуын ынталандыратын жеке тапсырмаларды ұсынуы маңызды. Ол қандай тапсырмалар болу керек екендігін кез келген тәрбиеші біле бермейді. Жалпы тапсырманы жалпы қиындатуға болады («Барлығы үй салады, ал сен оның жанына күшікті сал», «Барлықтар көк вагон туралы әң салып жатыр, ал сен басқа әң жаттап кел және оны мерекеде жалғыз айтып бересің» және т.с.). Балада даму қисының дұрыс салып жатқанымызға сеніміз бізде бар ма? Мүмкін, біз оның атақтылығын тауып, оның құрдастарының тобына қарама-қарсы қоямыз ба? Бұл сұрақтардың жауабың балалардың дарындылығын және талантын анықтау әдістерін қолдана білетін маман ғана болуы мүмкін. Бір балада болмасын «Жаратқанның от ұшқыны» өшпеуін ойлайтын мұғалімнің міндеті – тәрбиеленушіде ерекше қабілеттілігін көріп қалғанда, маманға айту керек немесе оны ата-аналарына ұсыну керек. Өнерлі, ерекше тұлғаны тәрбиелеуге, балаға қандай тапсырмаларды беру керек екеніндігі туралы өзіңізге де кеңес алғаның дұрыс.Егер тәрбиеші шындықтың белгілі бір саласында бала қызығушылығын байқаса: техникаға, табиғатқа, ғарышқа, медицинаға және т.б. – өзінің қызығушылығын айтып міндетті түрде оны қолдау керек және одан кейін тиісті бағытқа итермелеп онымен жеке жұмыс жасауды байқастыру керек. Бала өз білімін басқа балалармен бөлісе алатыны маңызды. Бірақ мектеп дейінгі балалар жолдасын тыңдау білмейді. Сондықтан тәрбиеші барлығы қызықты әңгімелерді тыңдауды ұсынайды, қызықты және жаңа нәрсе туралы әңгіме айтқан кезде «қызықты минуттарды» өткізеді (күннің екінші жартысында, серуендеуде). Тырмысқан балаға білетін нәрселерді суретке салуды ұсынған пайдалы. Топта «Мен бәрін білгім келеді» атты меншікті журналды басып шығаруға және онда балалардың суретпен сипатталған әңгімелерін «жариялауға» болады. Егер балада, басқалармен салыстырғанда, танымдық қызығушылықтар жарық көрінсе, бірақта сурет салу білмейді, онда тәрбиеші, оған суретті жақсы салатын басқа баламен шығармашылық серіктестікті ұйымдастыруға көмектеседі. Мұндай ынтымақтастық балалардың әрқайсысына пайдалы және бүкіл топ үшін қызықты болады.Өзгелер арасында ерекше ойлау қабілетімен ерекшеленетін балалар бар. Олар жағдайдан шығудың ерекше жолын, мәселені шешудің өз жолын, тапсырмаларды орындауды табады. Осындай балалармен тәрбиешіге жұмыс істеу қиын, егерде ол беделді болса. Бала үлгіге ұстанғысы келмейді, әрекеттерді орындаудың ұсынылған тізбегін қалағысы келмейді, «ол бәрін өз бетімен жасайды». Егер тәрбиеші дегенің істетсе, онда қақтығыс болады. Үйіде бала шағымданады: «Мен музыкалық сабақта биледім, ал Нина Ивановна былай деді: «Лиза, ойлап шығарма, басқалар сияқты биле». Мен бәріне ұқсағым келмейді!»Қиялы ерекше дамыған балалар бар. Олар әркашанда өз ойларының мен ойдағы кейіпкерлердің тұтқындарында болады. Осыдай балаларменде тәрбиеші қиын, өйткені қиялын дұрыс бағыттау керек, оны дамытуға көмектесу керек. Әдетте мұндай балалар белсенді, олар қиялды ойларың жүзеге асыруға арналған жағдайлар қажет болады. Олармен ойнау, сурет салу, құру, ертегілерді ойлап табу керек, өлең шығару керек және басқа балалармен қалай араласатынына, топ бойынша жолдастары оларға қалай қарайтынына назар аудару керек.Ұжымдық өзара қатынастары әртүрлі әрекеттерде қалыптасады. Әрекет (ойын, еңбек, сурет салу, мүсіндеу) тек өзара әрекеттесуді дамытуға қолайлы емес, сонымен қатар әрбір баланы жеке дамуына арналған, егерде тәрбиеші осы маңызды міндетті қойса.Әрбір бала міндетті түрде бірдемеден бірегей болып табылады, басқа балаларға ұқсамайды. Бұл шындық деп қабылдау керек. Бұны мадақтаукерекжәнебізәртүрлі екендігімізгеқуануымыздыбалаларды үйрету керек. Ұқсас тақырыптарға әңгімелерді жүргізу пайдалы:«Топта кім бізде ең... (шебер, қөңілді, батыл, епті)» «Маңызды істі кімге жүктеймін (ойыншықты істеу,сәбилерге көмектесу, концертте өлең айту, топтың мерекесіне арналған қонақтарға шақыруларды суреттеу және т.б.)». Мұндай әңгімелерде балалар бір-бірін мұқиятпен «оқып біледі» және өздерінің мінезімен және тәртібің талдайды. Оқытушы балаларға олар «ғажап» екендігін және сол үшін ол оларды қалай жақсы көретіні туралы жиі айту керек. Сонымен қатар, қарапайымдылықты, жолдастарға құрмет көрсетуді өздерін және басқаларды бағалай білу қажеттілігі туралы ұмытпау керек.Мерзімді түрде тәрбиеші тұлғааралық қарым-қатынастар қалай құралады, балалар бір-бірін қалай бағалайтынын талдайды. Мұндай талдауға балалардың күнделікті өмірдеғі, әртүрлі іс-шаралар барысында байқаулар көмектеседі.Осындай әдістемені қолдануңа болады (Л. А. Пеньевскиймен құрастырылған, кітаты қара: Мектепалды балаларды адамгершілік тәрбиелеу. — М., 1972).Балаларға өздерінің топтық құрдастарының суреттерін қарауды ұсынады:Мына тұлғаларға қара.Сен кіммен дос болғың келеді?(Неліктен сен Оля ... Сергей дос болғын келеді?) Біздің балабақшаға келгенде, кім Барлығы көмектесуге қуанышты ма? (Олар қалай көмектесетінін айтшы). Ал сен көрсете аласын ба,Кім көмектесі келмейді? Және т.б.
Тапсырма Л.А. Пеньевскаяның әдісімен танысыңыз және мектепалды мекемеде сіздің тобынызда оны анықтаңыз Балалардың бір-біріне қатысты ойларын біле алдыңыз ба?
Мектепалды балалардың адамгершілік-құқықтық тәрбиесіБалаларды тәрбиелеудің қазіргі заманғы мәселелердің бірі құқықтық тәрбие болып табылады. Құқықтық тәрбиенің мазмұны педагогикада мектепалды балаларға қатысты құрастырылды (А.В. Никитин). Дегенмен, мектепалды балалардың адамгершілік тәрбиенің ерекшеліктерің зерттеу, нақты түрде - тәртіптің адамгершілік нормалары мен қарым-қатынастардың ерекшеліктерін игеру негідерін ойластырады, адамгершілік тәрбие мәнмәтінде мектепалды жастағы балалаларды құқықтық тәрбиелеудің көздері туралы ойлауға болады. 1959 жылы БҰҰ Бас Ассамблеясы баланың құқықтары туралы декларацияны қабылдады, ал 1989 жылы - баланың құқықтары туралы Конвенцияны - «балаларға арналған бостандықтың ұлы хартиясын, бала құқықтарының әлемдік конституциясын» бекітті. Бұл құжаттар - ғаламшардың жас ұрпағының өмірсүру жағдайлары мен денсаулықтын жайына қатысты адамзаттың алаңдаушылығын көрсетеді. Балалық шақтың жалпы әлемдік мәселері біздің елімізге де әсер етті: науқас балалар саны көбейді, ата-анасының қамқорлығынан айырылған балалар, құқықтары бұзылған балалар саны артты. Балаларға қараудың қауіп-қатерлі, «шулы» деректерден басқа, балалардың құқықтары барлық жерде, дәстүрлі бұзылғанына куәміз, бұл адам құқықтарын бұзылғандығы жиі-жиі сезілмейді. Бала өзіне деген бұндай көзқараста, өз құқығын бұзуы қолайлы екендігін қабылдайды, наразылық жасамайды, ашуын білдірмейді. Тек ересек адам болған соң, ол бұл қысымдылықты сезе бастайды, бірақта еш нәрсе істей алмайды. Құқықтық мемлекет болуға тырмысып жатқан біздің мемлекетте тіршіліктің жағдайлары, өкінішке орай, ерікті, демократтық, тәуелсіз тұлғаны тәрбиелеуге мүмкіндік туғыздырмайды. Бірақта бұл факт, жоғарыда аталған құжаттарды бекіткен біздің мемлекет, жағымды тенденциялар туралы айтады және мектекалды жастан бастап балалардың бастауыш құқықтық тәрбие мәселелердің педагогикалық жайын ойластыру негізін береді. Құқықтық тәрбиелеу бойынша ересектерді көздерін ашу жағынан және баланы өз құқықтарын мен міндеттерін сезінуінағартушылық жағынан жұмысты бір уақытта бастау қажет.Ересектерді ағартушылық ата-аналарды, тәрбиешілерді – ең алдымен осы маңызды сұраққа олардың назарларын тартудан басталады. Мектепалды балада қандай болса да құқықтары бар, оларды сақтауды тиіс екендігін барлық емес ересектер түсінеді Біз, ересектер, бала үшін, оның игілігі үшін барлығын жасаймыз. Сондықтан, оның құқықтарын ол үшін де бұзуға болады. Өткізілген зерттеулер бойынша, ересектер баланың құқықтары туралы Декларация мен Конвенцияның бар екендігінің білмейді, бұл маңызды құжаттардың мазмұның білмейді. Балалардың тәрбиесімен айналысатын ересектердің тек 10-15% баланың құқығы туралы Конвенциямен таныс, ерекше маңызды, бұл маңызды құжат екендігі туралы білсе де, мектепалды жастағы балаларға қолдану керек екенің және оның үстіне – балалардың өзіңде олардың құқықтары туралы қалыптастыруды есептемейді. «Осындай білімдерге олар әлі кішкентай» ұстанымсы – құқықтар саласында ересек жұрттың білімсізгі ғана емес, сонымен қатар баланың жеке тұлғасы қалыптасуына зиянды.Ересектерді бұл құжаттармен таныстыру қажет және баланы тұлға ретінде дамуына арналған мағынансын ашу керек. Балаларға жеке қатынасын талдауға және нақты мысалдарда олар қалай, қашан, қандай нақты жағдайларда бітти адамның құқықтарын бұзғаның көру үшін ересектердің назарларың тартуға маңызды. Ересектердің құқықтары бұзылған өмірдегі жағдайларды, өз өкпесің, реніштерін және соған ұқсас басқа да жағымсыз нәтижелерін талдауға және еске түсіруге кедергі болмас еді. Ересектерге арналған білім беру процесі әрбір адамның соның ішінде баланың құқықтарын сақтаудың мағынасын сезінуге келтіру, әділетті заңдар негізінде ғана емес, сонымен қатар адам құқықтарын сақтаудың маңыздылығын қоғамның әр мүшесімен түсіну негізінде, әділетті заңдар негізінде құқықтық мемлекетті құруға ұмтылу керек. Тек осындай нәтижелік үйретуде ересектер баланы өз құқықтарын сезінуге тиімді қатыстыруын үміттенуге болады. Сондықтан, қалаулы нәтижеге жету арналған ересектермен жұмыс істеудің сапалы әдістемесін зерттеп дайындау керек. Бұнда тікелей ақпаратпен бірге, дәл сондай мәселелелік жағдайларды құрастыру, жағдайлардан дұрыс шығуды іздеу арқылы жеке оқиғаны тергеу, Декларацияның баптарын оқу, оларды талдау, іске асыру әдістерін құрастыру және т.б. Ата-аналармен және мұғалімдер ұжымымен жұмыс ұзақ уақытта өтуге тиісті және балалардың құқықтарын бұзуға емес, керісінше қорғауға және сақтауға бағытталған ересектердің өз тәртіптерін өздері байқаумен үйлесу керек.Балаларды өз құқықтарымен таныстыру қажеттілігі туралы мәселеде бүгінгі таңда мәндес жауап жоқ. Кейбір ғалымдардың пікірінше, мұны жасаудың керегі жоқ, баланың құқықтары ересектермен сақталғаны жеткілікті.Педагогика тарихындағы мәселені талдау (Конфуций, Платон, Аристотель, Квинтиллиан, Ж. А. Коменьюс, Дж.Руссо, Л.Н. Толстой, К.Н. Вентльель, Р.Штайнер, М. Монтессори, Н. К.Крупская, А.М. Макаренко) авторлардың шығармашылық, еркін, жеке абырой сезімі дамығанымен адам идеалын құрастыруын көрсетті. Э.Кайдың бекітуі бойынша,«бүкіладамзатта келешекұрпақкиеліекенсанасыоянғанда» қоғамда өзгерістер болады, ол оның құқықтарын құрметтейтін еркін тұлға ретінде адамға көзқарас ұстанымынан мемлекеттегі барлық сұрақтар шешілетіне әкеледі. Еркін тұлғанытәрбиелеу туралы Л. Н.Толстойдың, К. Н. Вентцельдің ойлары қызықты. «Бала құқықтары туралы декларацияда» (1917) К.Н.Вентцель осылай белгіледі: «оған еңгізілген күштерді, зеректікті, қабілеттіліктерді еркін дамуына әрбір баланың құқығы... әрбір бала өзінің пікірлері мен ойларын еркін білдіре алады... әрбір баланың өмір сүруге құқығы бар. Барлық авторлар, ересектер баланың құқықтарын білу мен сақтауды ғана емес, бала өз құқықтарын білу керек екендігін айтады. Балаға қатысты құқықтар сақталатыны, құқықтары мен міндеттерін білетін бала – өз адамгершілік сезімі бар, адам ретінде өзінің маңызды екен және басқа адамдарды құрметтеу түсінігі бар нағыз тұлға. Басқа сұрақ: балаға оның құқықтары туралы, құқықтар мен міндеттерді сақтау жағдайларда оған өмірдің дәмің қалай әдеттендіру керек? Педагогикада әдістің сұрағы әрқашанда берік және оның әдіснамасымен тікелей байланысты. Ең алдымен, мектепкеалды жастағы балаларға қолданар болсақ, таза құқықтық емес, балалардың адамгершілік-құқықтық тәрбиесі туралы айту керек, себебі балаларды құқықтық тәрбиелеуге арналған базасы болып олармен игерілген және қабылданған тәртіп пен қарым-қатынастардың адамгершілік номалары болады. Құқықтық және адамгершілік тәрбиені, құқықтық және адамгершілік нормаларды салыстыру өткізейік.Құқықтық тәрбиенің мақсаты – құқықтық өзіндік сана сезімді қалыптастыруда және соның негізінде саналы және қоғамның әр мүшесіне құқықтары мен міндеттеріне сәйкес белсенді тәртіпті қамтамасыз ету. Құқықтық тәрбиелеуде құқықтық сауаттылық маңызды: мемлекеттің құқықтық негіздері, заң негізінде адамдар арасындағы қатынастарды реттейтін құқықтың түрлері және нормалар. Құқықтық тәрбиелеу бір жағынан құқықтық білімдерін игеруде, ал басқа жағынан – тәртіпте, заңмен белгіленген тәртіптерге сәйкес адамның әрекеті тұрады. Реттейтін құқықтық нормалар қоғамдық қатынастар мен адамдардың тәртіптерін белгілі бір амалмен бірыңғайлауға арналған. Құқықтық норманың ерекшелігі эмоционалдық бояудың жоқтығы және қоғамның әрбір мүшесі оларды сақтауға қатаң талаптар болады.Адамгершілік нормалар адамдар арасындағы қарым-қатынасты реттеуге бағытталған. Бірақ адамгершілік нормалар жеке тұлғадан оларға ресми түрде еру ғана емес, сонымен бірге бұл нормалар әдетті және жеке пікір болғаның талап етеді. Мысалға, адамға басқа адамды сүйуге, бірге мазасыздануға және аяушылуға мәжбүр етуге болмайды. Бірақ, басқа біреудің денсаулығына зиян келтірмеуге, өлтірмеуге және т.б. мәжбүр етуге болады. Құқықтық нормалардың адамгершілік нормалардан ерекшеленуі, оларды орындамаудың нәтижесі болады. Құқықтық норманы бұзу мемлекеттің заңдары бойынша жазаланады.Бұл құқық пен адамгершілік нормаларының арасындағы айырмашылық балаларда құқықтық сана-сезімін қалыптастыруға және құқықтық нормаларды сақтамаудың нәтижесі туралы айту керек екендігін ойға түрткі болады. Бірақ, осы құбылыстың табиғатын, мектепалды балаға оның әсер ету қүшін ең алдымен реттеу керек. Арнайы зерттеулерде (Р.Кэмпбэлл, Ф.Джоунз, В.Л.Леви, С.В.Федотова, Н.В.Рюгина және т.б.) жазалардың атқарымдары белгіленген (сана-сезімді және тәртіпті реттеушілік, мобилдіретін, ынталандыратын, кедергі жасайтын, ұжымда қарым-қатынасты қалыптастыратын функция), адамгершілік тәрбиедегі жазалар ересек адамның әлсіздігін, баланың үстінен билігін қүшейгенің растап көрсетті.Бала, әдеттегідей, жазаларды ауыр түрде қабылдайды, жазаланған бала өзің қабыл алмайтын, сүйкімсіз сезінеді, оның барлығы әлемге және басқа адмдарға еркін тұлға ретінде қалыптасуға жағымсыз көрінеді. Егер балаларға құқық бұзушылық туралы және олардың нәтижелері туралы айтса – алдын-ала қорқынышты шақырады, белгілі болғандай, адамгершілік нормаларға сәйкес саналы тәртіпке мүмкіндік жасамайды.Құқықтықнормалармектепалдыбалағаасақатысыжоқ.Сонымен қатар, оған қатысты болатын өмірдің сол кезеңге дайындаудың керексіздігін көрсетпейді. Жаза құқықтық тәрбиенің мәнді құрамы болғанымен, мектепалды балалық шақта басты кезеңде тұлғаның құқықтық дамуында тежеуіш болуы мүмкін. Жаза қорқынышты туғызады, жазадан қорқу құқықтарды бұзуды тоқтатады, бірақта нормаларды сақтайтын жеке қабылдаған қатынастың дамуына кедергі жасау мүмкін.Құқықтық нормаларды сақтау адам үшін жаратылыс болуы керек, қоғамда адамдардың қатар өмір сүруді қамтамасыз ететін түрі ретінде (тек биологиялық емес, бірақта әлеуметтік мағынада) тұлғамен саналған және қабылданған. Алғашқы құқықтық (және адамгершілік) тәрбиелеу кезенінде, жаза қозғайтын күш ретінде, құқықтық және адамгершілік нормаларды игеруге түрткісі ретінде қарастырылмау керек.Тағы бір қайшылықты шешу керек: мектепалды жаста құқықтық білімнің қиындығымен оны игеру мүмкіншіліктер аралықтары. Осы көзқарас жерінен балалар құқығы туралы білімдерді іріктеу балаға түсінікті принципі бойынша құрылады: балалар өз өмірінде тұрақты түрде кездесетін құқықтар мазмұны; ең көп бұзылатын құқықтар;құқықтарды білу жалпылау деңгейде тану қолайлығы әлеуметтік құбылыстарға балаларда қызығушылықты дамытуға мүмкіндік береді.Осы құқықтардың үш топтың әрқайсысы балаларды олармен таныстырудың өздерінің ерекше мазмұны мен нақты әдістемесі бар. Осылайша, бірінші топ - балалар әрқашанда кездесетін құқықтар: есімге құқық, махаббат пен еркелеуге құқық, білім алуға құқық, ойнауға құқық, өзіне қатысты құрметпен қарауды және қатал қарауды тыйым салу құқығы және біршама басқалары.Балаларда, адамгершілік нормаларға сәйкес құрдастар тобында жағымды қарым-қатынастарды орнатқан кезде балаларға қолжетімді ойларды және тәртіп тәжірибесін қалыптастыру бойынша жұмыстын маңызды бөлігін алу керек.Бұл жұмыстың нәтижесінде, топта «жақсы», қызықты өмірге арналған, балалар мінез-құлқы тәртіптерін біліп және сақтап, әр- біреуідің құқықтары бар екендігіне құрметпен қарауды, балаларда ойларды қалыптастыру маңызды.Топтағы мінез-құлқы тәртіптерін танысудан адамгершілік- құқықтық тәрбие басталады. Балалармен бірге тәрбиеші, ұжымда барлық балаларға тату тұруға көмектесетін ережелерді талқылайды. Балалар білетін және орындауға міндетті өздерінің «ережелер жинағын» құрастырылады. Демек бір уақытта ережемен бірге міндеттерге қажеттілік пайда болады: саған байланысты құқықтардың сақталғаның қаласан, онда басқа балаларға қатысты оларды сақтау міндеттісін.Мысалы, біздің топта ешкім ешкімді ренжітпеу керек – балалармен тәрбиеші талқылаған және әрекетке қабылдаған тәртіп естіледі. Бірақ бұл дегеніміз, мен нақты нәресте, ешкімді ренжітпеу екендігін білдіреді.«Әр нәрсенің орны бар» деген бейтарап ереже, әрбіреуіне қатысы бар: орынына қойылмаған нәрсе, сосың көп ізделеді және басқа балалардың әрекеттеріне бөгет жасайды. Өзіңді де, басқаны да ойлағанда, сен әр затты тиісті орнына әрқашанда қою керексің. Өз ережелер жинағында өмірсүре отырып, балалар әр қоғамда дұрыс және өзара қатынастар реттейтін ережелер бар екендігіне үйренеді. Басқалар туралы ойлауды және басқаларға қатысты саналы түрде қабылданған ережелерді сақтауды үйрететін балаларда ұстап тұратын орталықтар тәрбиеленеді.Декларация немесе Конвенция туралы әңгіме емес, бірақта тәртіптегі бұзушылықтарда тірбиеші барлықтар бірге қабылдаған ережелерді балалармен орындауға әдейі жүгінеді. Бірте – бірте балалар өзінің құқықтық «мемлекетіндегі» өмірге үйренеді және де ережелерді сақтау арқылы, өз құқықтарын қорғауға үйренеді. «Мен әр баланың есімің білемін және оларды атымен атаймын, бірақта мені де есімімен атағаның қалаймын». Балалармен әртүрлі ережелер туралы әңгіме өткізудің әдістемесі («Сенің атын қалай?», «Маған керек затты қайдан табамын?», «Мен ренжітпеймін, мені ренжітпейді», «Бірге қызықты өмірсүреміз», «Досыма сыйлық» және т.б.) топтағы барлық балалар осы ережелерді орындауды байқау мазмұны, диагностикалық әдістер - осылардың барлығы мектепалды әртүрлі жастағы балаларға қолайлы деңгейде жаратылыс педагогикалық процессте балалармен жұмыс жасауға ерік береді.Бірінші кезенде (ол өмір бойы жалғасады) ережелер жеке бас ережесі ретінде игерілгендері өте маңызды, бірақ басқа балаларға қатысты міндеттемелер ретінде ғана еместігін белгілеу керек.Құқықтар мен міндеттердің екінші тобы – ең жиі бұзылатын құқықтар. Бұл балалардың өз ойларын, өз көзқарастарын білдіретін құқықы, меншікке, жалғыздыққа, сүйкімді кәсіпті таңдауға құқығы. Балалардың бұл құқықтары жиі түрде ересектермен бұзылады. Оларды, ересектер өз әрекеттерін ойланбастаң бүзады: «Өз ойынды өзіңде қалтыр, менің айтқанымды тыңда», «Сен неге жалғыз отырсын, бар балалармен ойна», «Сен істегенің аз еді, барлығы істегенің жаса» және басқа сөлемшелерді, бағынуды талаптану арқылы ересектер мектепалды балалармен сөйлескенде өте жиі пайданалады.Осындай құқықтармен жұмыс істеу ересектің ұстанымсы алғашқыға өзгеруіне сүйену керек, ол өз-өзіне мұқият қарау керек, кішкентай адамның құқықтары бұзбауын қарау керек. Сонымен қатар, балалармен бірге олардың өз ойларын бөлісуге үйрету, өз айқындасының пайдасына қарай дәлелдерді табуды үйрету (тек«жұдырықты» жоюарқылы), өзкөзқарастарынбасқаадамайтқанымен салыстыру, бақа біреудің айқындамасымен келісуді үйрету. Оның пікірін тыңдайтынына, онымен есептесетініне, ақылдасатынына баланың білгені маңызды. «Бұны істеу қажет пе? қалай ойлайсын?»,«Бұл есепті қалай шығардың?», «Сен неге бұны дегеніне көндіресін, түсіндір» және сондай басқа сөйлемдер балалармен сөйлескенде әдетті болу керек. Оқу барысында, және күнделікті оларды қолдану керек.Мектепалды балалармен таныстыруға болатын құқықтардың үшінші тобы – әлеуметтік құбылыстарға балалардың қызығушылықтарын дамытуға мүмкіншілік беретін және жалпылау деңгейде тануға қолайлы құқықтар. Бұл білім алуға, тұрғын үйге және жанұяға, құнарлы тамақтандыруға және т.б. құқықтар.Үшінші кезеңде осы құқықтармен балаларды таныстыру ерекшілігі балаларды жалпылау деңгейге шығару болады: бұндай құқық менде бар, бірақта бұндай құқық Жердің барлық балаларда бар. Сонымен қатар, кейбір мемлекеттерде олар бұзылады: балалалар ашығады, мектепте оқымайды, баспанасыз, ата-аналарынан айырады. Бірақта, бұндай құқықтарды сақтайтын мемлекеттер бар. Әлемдегі әртүрлі мемлекеттерде балалардың құқықтары туралы балаларға оұып айтады. Басқа мемлекеттің балаларымен хат жазысуға, суреттермен, ойыншықтармен айырбастауға және т.б. мүмкіншілік бар. Үшінші топтың құқықтарын таныстыру мақсаты - балалардың құқықтары туралы ұғымдарды кеңейту, өзін «бейбітшілік мәселелеріне» тарту. Балалармен жұмыс жасаудың осы кезенінде, балаларды қорғауға арналған әлемдегі көптеген елдер қабылдаған сәбидің құқықтарының Декларациясы туралы балаларға айтуға болады.Адамгершілік-құқықтық тәрбие бойынша жұмыс - өте нәзік педагогикалық процесс болып табылады. Мұнда балаларды өз құқықтарымен және олардың міндеттерімен таныстыруда мұғалім сақтайтын қанағатшылдық сезімі маңызды.Алдағы психологиялық және педагогикалық зерттеулер қажет, онда бірнеше сұрақтарға жауаптарды табу керек: оның құқықтарын сақтау жағдайында баланың тұлғасы қалай өзгереді? ересектер мен басқа балалармен қарым-қатынастарда қандай жағымсыз көріністер көрінеді? білім беру мен тәрбиелеу технологиясын қалай қайта құру керек? және т.б. Баланың құқық мәселесі - мектепке дейінгі педагогика үшін жаңа болып табылады, сондықтан ғалымдардың мен тәжірибешілдердің ерекше назарларын талап етеді.
Тапсырмалар Баланың құқықтарының Декларациясын және Конвенциясын оқып біліндер. Соңғы жылдардың «Ресей Федерациясындағы балалар жағдайы туралы» мемлекеттік баяндамаларды оқып біліндер және мектепке дейінгі мекемелерге баратын балалармен, ата-анасының қамқорлығынан айырылған балалармен жұмыс жасаудың жетекші мәселелерді белгілеңіз
Отаншылдықтың, азаматшылық және адамдарға төзімділік бастамасын тәрбиелеуПатриотизм - Отанға деген сүйіспеншілік - ерте және мектепке дейінгі жастан бастап бірте-бірте қалыптасып келе жатқан күрделі, көп қырлы сезім.Бұл сезімді табысты қалыптастыру үшін оның табиғатын түсініп, баланың жасынын мүмкіншіліктер айқындамасынан қарау керек.Ең алдымен келесі сұрақтарға жауап беруге тиіс: мектепалды жастағы балаға патриотизмді тәрбиелеу неге керек? патриоттық тәрбие бойынша педагогикалық жұмыстың қандай кезеңдері бар? оның мазмұны қандай? балалармен жұмыс істеу үшін қандай әдістер мен құралдарды пайдалану керек? ерте және мектеп жасына дейінгі балада патриоттық сезімдердің көрінісін неде көруге болады?Сонымен, балада отансүйгіш патриотизмді тәрбиелеу не үшін керек? Ғалымдардың айтуынша, сәбилерде әртүрлі қажеттіліктерін қанағаттандыратын, адамға құштарлықты сезіну тума қабілеттілігі бар. Құштарлық бала үшін өзін-өзі сақтау тұрғысынан белгілі бір құндылыққа ие, өзің қауіпсіз сезінуге мүмкіндік береді, қорғалу сезімін сақтайды. Бала негізгі өмір уақытын тапқан жағдайларға тез үйренеді. Танымал жағдайлар оның тыныштығына, қанағаттануына әсер етеді. Жаңа жағдайда бала құмарлықты, бірақ сонымен қатар, алаңдаушылықты сынайды. Осы сезім емес пе, отансүйгіштін негізінде құштарлық жатқан жоқ па? Тіпті ересек адамның өзіне әлемде ол құштарланған жер және онда ол өзің сенімді және байсалды сезінетін бар болуын білуге маңызды.Осылайша, отансүйгіштік құштарлық сезімінде негізделген. Жасына қарай, когнитивтік сала дамып, қажетті қылдырып және мықты сезіммен өзінің құштарлық нысанын сезінуге және көп білуге мүмкіншілік пайда болады. «Суретшінің тамыры оның терең жерінде жатыр, ал ұшар басы бүкіл әлемге сыбдырлайды» - осылайша отансүйгіштің мәнің Мексиканың ұлы суретшісі Секейрос бейнелі түрде көрсетті.Терең жерастында жатқан бұл «тамырларсыз» адамның өмір сүруіне қиын, өйткені оған сенушілік пен сенімділікті қамтамасыз ететін өзінің сүйенішін жоғалтады. Бұл сүйеніштер адамның эмоционалдық саласында жатыр және танымдық саласымен нығайтылады.Балаларда отансүйгіштік сезімдерді тәрбиелеудің кезеңдерін анықтауға болады.Алғашқы кезең - негізгі – сәбилік шақта баланы не және кім қоршайды, барығына және барлықтарға құштарлық сезімді бекіту. Бұл кезеңде бала жақсы көруді үйренеді. Анасын жақсы көреді, жақын адамдарды, өзінің ойыншықтарын, кітабтарын жақсы көреді, өзінің үйін, өзінің балабақшасын жақсы көреді. Баланы ықпалды сүюге үйрету өте маңызды, яғни анасына тек: «Мен сені жақсы көрем», дегенмен оңан көмектесу арқылы өз махабатынды көрсетуді білу, аянушылықтың, ілтипат белгілерін көрсету және т.б. Бала жақсы көруді түсіну міндетті – ол қамын ойлауды, күтуді, көмектесуді, қорғауды, өзінің махабатына жауап беру дегенді білдіреді. Махаббаттың бұл қырлары Отанға деген сүйіспеншілікті сипаттайды, ол біртіндеп жақын айналасына және адамдарға деген сүйіспеншілігінен шығады.Өмір бойы жалғасатын негізгі алғашқы кезеңмен қатар, екінші кезең басталады - баланы халықтық және ұлттық өнерге қатыстыру. К.Д.Ушинский бұл кезеңге айрықша мән берді, ол баланы бала кезінен бастап ұлттық ортаға «сүңгіту» қажет, халықтың әндерін айтып керек,«ана сүтімен бірге» өзіне халықтық және ұлттық тамырлырды сіңіріп алңандай, онымен ана тілінде сөйлесу керек. Мектепке дейінгі жасы бойынша балаларға халық ертегілерін оқып, олармен бірге халықтық би билейді, ұлттық ойындар ойнайды, ұлттық әндерді айтады.Үшінші кезеңнен бастап, балаларды тұратын кентпен, ауылмен, ауылға таныстырады. Балалар көшелердің атауын, елді мекеннің атын біледі, оның көріктілерімен танысады. Сонымен қатар өте маңызды, есімдерді, тарихи фактілерді және басқа да ақпаратты жаттап алуға емес, тәрбиеші өз қаласына деген қарым-қатынасты қалыптастыруға басты назарын аударатының есте сақтау керек. Балада бірте-бірте қаланың сүйікті жерлері пайда болғаны өте маңызды, онда ол ата- анасымен бірге рақаттанып келер еді.Төртінші кезеңде ел туралы балаларда білімдер біртіндеп кеңейер еді: балалар оның атын, бейнелемесін, табиғатын біледі, елдің атын шығарған адамдар туралы, біздің мемлекетіміздің көпұлттылығы туралы біледі. Төртінші кезеңнің мазмұнына түрлі халықтардың ертегілері, әндері, әр ұлттардың балалар бақшасы қосылады. Олар біздің еліміздің әртүрлі ұлт өкілдерінің күнделікті өмірін, мәдениетін, тұрмысын біледі. Олардың азаматтығына және тұрғылықты жеріне қарамастан, адамдарға төзімділік қатынасы қалыптасады.Бесінші кезеңде, балалар глобуспен танысады, Жерде көптеген елдер бар екенін біледі, ал біздің еліміз солардың бірі. Мұғалімнің көмегімен олар «ел» ұғымның белгісін табады. Елімізді әлемнің басқа елдерімен салыстырады. Балаларда өз еліне қатысты қатынастар бекітіледі және әлем елдері туралы ойлар қалыптасады. Жер халқына төзімділік қатынас қалыптасады. Планетарлық ойлау негіздері қаланады.Барлық аталған кезеңдерде, шартты сипаттары болады, бірақта олардың реттілігі өте маңызды, ол Отанға деген сүйіспеншілік сезім жататын жағымды әлеуметтік сезімдері өсуін қамтамсыз етеді.Азаматшылық - «адамның заңды, әлеуметтік, моральдық және саяси тұрғыдан қабілетті екенін сезінуіне мүмкіндік беретін тұлғаның интегралдық сапасы. Азаматшылықтың негізгі элементтеріне кіреді адамгершілік және құқықтық мәдениет, отансүйгіштік, ұлттық және интернационалды сезімдерді үйлесімді тіркестіру мүмкіншілігі. Мектеп жасына дейінгі балаларда жоғарыда айтылғандардың қайсын қалыптастыруға болады? Тұлғаның адамгершілік және адамгершілік-құқықтық негіздері, балаларда жалпы пайдаға еңбек ету ынталарын тәрбиелеуде көрінеді (топқа, балалар бақшасына, отбасына); тапсырмалардың орындалу сапасына, өз әрекетеріне жауапкершілігіне; басқа балалармен белгілі бір ережелерін мен қарым-қатынастың ұстану қажеттігін түсіну баланың, адамның құқықтық сезінуіне әкеледі. Әрине, тек азаматшылықтын бастапқы нысандарын тәрбиелеу туралы айтуға болады, бірақ отансүйгіштік тәрбие тәрізді, адамның тұлғасы құнды сапасы қалыптасатын негізін құру қажет.Төзімділік - ұлтына, тері түсіне, сөйлеу тіліне, басқа да айырмашылықтарға қарамастан адамдарға игілікті қатынас.Отансүйгіштікті, төзімділікті, азаматшылдық элементтерді тәрбиелеу үдерісінің табыстылық көрсеткіші - балалардың шындықтың осы жағына қызығушылықтары, әрекет жасау тілегі: ойнау, жұмыс істеу, қызмет көрсету, көмек көрсету, өлең оқу, ән айту, әртүрлі ұлттардың балаларымен достасуға ұмтылу.Мектеп жасына дейінгі балаларға отансүйгіштік тәрбие беру құралдары болып балалар өмірсүретін табиғи және әлеуметтік орта, көркемдік әдебиет, фольклор, музыка және бейнелеу өнері табылады. Құралдар болып мерекелер, балалардың әртүрлі әрекеттері табылады. Отансүйгіштік тәрбие беруде әр түрлі әдістердің әртүрлі топтары пайдаланады, бірақ жетекші болып – қарым-қатынастын көрсетуін ынталандырады, эмоционалдық белсенділігін көтереді, яғни танымдық материалды қабылдауды қызықтырады, іс-шараға қатысуды қалдайды, оны бағалайды, аянушылыққа, уайымдауға,қуанбауға қатысады.Эмоциялық белсенділік сөйлеудің, ымдау, дене қимылымда айқындық түсінде көріну мүмкін. Баланың бежайлық емес мәнді көрсеткіші - ойланулар, сұрақтар, естігенді беіреуге қайталауға тырмысу, ойындардың, бейнелеу әрекеттін мазмұны.Баланың эмоционалдық саласына әсер етудің қажетті шарты - мұғалімнің біліммазмұнынаөзініңқатынасын айтыпберуқабілеттілігі болатының еске сақтау керек. Балаларды өз эмоцияларымен жұқтыру білмейтін адам, ол олардың эмоциялық белсенділігін тудыра алмайды, тіпті оған арналған арнайы әдістерді қолданса да.. Әрине, ойын әдістері білімді меңгеру сапасын көтереді және сезімдерді бекітуге мүмкіншілік береді. Олардың біреуі көз алдында елестетін жағдай болуы мүмкін: қиялы саяхат, бейнелі кейіпкермен кездесу және т.б. Бұл ойынды: «сияқты еді...» балаларды азат етеді, балаларға арналған процессті шынды және қызықты жасайды:«Ойластырайқшы, біз басқа планетаға ұшып келдік, бірақ онда Жерде қандай адамдар тұратының ешкім білмейді. Біздің планетамыз туралы біз оларға не айтамыз?»; «Мысалы, біздің қаламызға ешқашан болмаған адам келді. Біз оған не көрсетеміз, қайда апарамыз?»;«Бүгін біз көмекшілеріміз туралы - көз, құлақ, қол туралы сөйлесетін боламыз. Бірақ мұндай көмекшілер жануарларда да бар. Сондықтан сіздердің біреуіңіз мысық, біреу ит, біреуі тышқанмен, біреуі бүркіт және біреуі адам болып қалады. Барлықтар ормандарда кездесіп, бір- біріне олардың сирек кездесетін көмекшілері туралы айтады. Бала мысық, сенің көздерің туралы айтып берші, олар қараңғыда көре ме? Бүркіттен көздері қалай ерекшеленеді?»Келесі тиімді әдіс ертегілерді ойлап табу болып табылады:«Жалқаулар туралы, тек балалар, тек ересектер өмірсүреті, мен мемлекеттер туралы, мейірімділік тұратын үй туралы, қалада қыдырған күлкі туралы ертегілерді ойлап шығарамыз».Эмоционалды белсенділіктің жоғарлауына драмаландыру ойындар, тосынсыйлары бар кезеңдер және жаңалықтың элементтер мүмкіндік береді.Эмоциялық белсенділікті арттыру әдістері мен тәсілдеріне әзіл-оспақ элементтерін есептеуге болады, олар, өкінішке орай, тәрбиешілердің балаларымен жұмыс жасағанда өте сирек кездеседі, әсіресе отансүйгіштік тәрбие тапсырмаларын орындау кезінде. Ал халықтық фольклорда, мысалы, көптеген әзілдер, әңгімелер, әндер, қызықтар, қалжындар бар.Әртүрлі құралдарды пайдалану балалар сезіміне қатты әсер етеді: музыка, бейнелеу өнері, көркем әдебиет. Қарама-қарсы нәтижелерге қол жеткізбеу үшін, әр түрлі өнерлердің бір уақытта әсер етуінде сезім шамасын сақтау екендігін еске салқтаған маңызды. Отансүйгіштік, азаматшылық, төзімділік сезімдерді ерте жастан бастап тәрбиелеу қажет екенін есте ұстауы керек. Бала жасының мүмкіншілігін түсіну арқылы бұны жасау керек және сезімдерді тәрбиелеудің маңыздылығы туралы ұмытып, балаларды шектен тысбілімдермен байытуға болмайды.
Тапсырмалар «Әлеуметтік шындықпен балаларды таныстыру әдісі» курсында патриоттық тәрбие әдістемесін жан-жақты оқып біліндер.«Барлық Жердің адамдары достасады» мерекесінің сценарийін дайындаңдар.Мектепке дайын топтарға арналған, әрекеттердің барлық түрлерін енгізу арқылы отансүйгішітік тәрбие бойынша жұмысты жоспарлаңдар.Жылы ұяға сүйіспеншілікті тәрбиелеу мен туған еліне сүйіспеншілікті тәрбиелеу байланыс механизмді түсіңдіріндер. ТАРАУ
АҚЫЛ-ОЙ ТӘРБИЕСІ Ақыл-ой дамуы және ақыл-ой тәрбиесі туралы түсінікҚазіргі заманғы білім беру жүйесінде ақыл-ой тәрбиесінің мәселесі өте маңызды. Ғалымдардың болжамдары бойынша табалдырығында адамзат тұрған 3-мыңжылдық, білімді адамдар шынайы ұлттық байлық ретінде бағаланатын, ақпараттық революциясы басталады. Білімнің артушы көлемінде құзыретті бейімделу қажеттілігі, 30-40 жылдармен салыстырғанда, өскелең ұрпақтың ақыл-ой тәрбиесіне өзгеше талаптар қояды. Бірінші жоспарға белсенді ақыл-ой қызметіне қабілеттерді қалыптастыру міндеттері қойылады. Мектеп жасына дейінгі ақыл-ой тәрбиесінің аясындағы алдыңғы қатарлы мамандардың бірі Н.Н. Поддьяков заманауи қазіргі заман кезеңінде, ақыл-ой тәрбиесінің дәстүрлі жүйесінде орын алған білімнің таусылмалы сомасына ұмтылмай, балаларға шындықты түсінуге жол көрсету керек.Сол уақытта әлемнің көптеген елдерінде ағартушылық жүйенің барлық буындарында – мектепке дейінгі мекемелерден университеттерге дейін – бір жағынан, білім алушылар ақыл-ойы ақпараттылығының өсуі, екінші жағынан, жалпы білім сапасының, оқушылардың ақыл-ой дамуының төмендеуі байқалады.Отандық және шетелдік ғалымдардың жұмыстарында мектепке дейінгі балалық шақ ақыл-ой дамуы мен тәрбиелеуге қолайлы кезең болып саналады. Мектепке дейінгі алғашқы тәрбие жүйесін құрған педагогтар - Ф.Фребель, М.Монтессори де солай санаған. Бірақ А.П.Усованың, А.В.Запорожецтің, Л.А.Венгердің, Н. Н. Поддьякованың зерттеулерінде мектеп жасына дейінгі балалардың ақыл-ой дамуларының мүмкіндіктері бұрынғыға қарағанда айтарлықтай жоғары. Бала Ф.Фребелдің, М.Монтессоридің жүйесінде қарастырылған зат пен құбылыстық тек сыртқы, көрнекі түрін ғана танып қоймай, сонымен бірге көптеген табиғат құбылыстары мен әлеуметтік өмірдің негізінде жатқан жалпы байланыстар туралы түсінікті игеруге, әртүрлі міндеттердің талдауы мен шешімінің тәсілдерін меңгеруге қабілетті.Ақыл-ой дамуы – жас ерекшелікке байланысты және ортаның әсерінен сана процесіндегі, сонымен қатар арнайы ұйымдастырылған тәрбиелік және үйретудің ықпалы мен баланың дербес тәжірибесінде болатын сапалы және сандық өзгерістердің жиынтығы. Баланың ақыл-ой дамуы кезінде биологиялық факторлар да әсер етеді: мидың құрылысы, талдағыштардың жағдайы, жүйке қызметінің өзгерістері, шартты байланыстың қалыптасуы, болашақтың мұралық қоры.Ғалымдардың (генетиктер, психологтар) мәліметтері бойынша баланың табиғатында ақыл-ой қабілеттерінің алғышарттары 50- 60%-ға салынған (шетелдік ғылыми әдебиетте едәуір жоғары деңгей көрсетіледі — до 80 %). Баланың ақыл-ой қасиеттері туғаннан бастап айрықша шығармашылық сипатта болады, бірақ барлық жағдайда тиісті дамуды ала алмайды. Баланың ақыл-ой қабілеттерінің дамуы, оған қоса қандай бағыт алатындығы тәрбиеге байланысты болады.Табиғат балаға түстерді айыру бойынша ерекше нышан берді деп ойлайық. Осы нышандардың негізінде көркемөнерге, көркем еңбекке қабілеттер жетіледі: байқағыштығын, әлемді өзіндік тануымен, өнер шығармаларын талдау, бағалау, өнермен шаттану арқылы ол өз туындыларын жасайды (суреттер, әртүрлі материалдардан комұстанымлар және т.б.). Өмір жағдайы, тәрбие, ата-аналардың, педагогтардың балаға және оның әрекетіне көзқарасы–табиғат сыйлаған нышандардың қаншалықты жүзеге асырылатыны байланысты болатын факторлар. Баланың ақыл-ойының дамуын білім көлемі, сипаты мен мазмұны, танымдық процестердің қалыптасуы деңгейі бойынша (сезіну, қабылдау, ес, ойлау, елестету, зейін), өздігінен шығармашылық таным қабілеті бойынша талдайды. Балада ерте жастан бастап білімді жинақтауға, ой амалдарын жүзеге асыруға деген жеке қабілеттердің жиынтығы қалыптаса бастайды, басқа сөзбен айтқанда, оның ақылы жетіледі. Мектепке дейінгі жаста көп және аз деңгейде жылдамдық, кеңдігі, сыншылдық, ойлау процестерінің иілгіштігі, тереңдік, жасампаздық, дербестік сынды ақылдың қасиеттері көріне бастайды. Осылайша, мектеп жасынадейінгібалалар ақыл-ойыныңдамуы, бағыттаушы, байытушы, жүйелендірушінің рөлін ақыл-ой тәрбиесі мен үйрету атқаратын,әлеуметтік және биологиялық кешенге байланысты болады.Ақыл-ой тәрбиесі – жан-жақты даму үшін, қоршаған өмірге бейімделу үшін, осы негізде танымтық үрдістерді қалыптастыру үшін, меңгерген білімді іс-әрекетте қолдана алу үшін қажетті білімді оқыту үшін үлкендердің баланың ақыл-ойларының дамуына жоспарлы мақсатты түрде ықпал жасауы. Ақыл-ой тәрбиесі мен ақыл- ой дамуы өзара тығыз байланыста болады. Ақыл-ой тәрбиесі көп жағдайда ақыл-ой дамуын анықтайды, оған ықпал жасайды. Алайда бұл жаңа туған балалардың ақыл-ой дамуының заңдылықтары мен мүмкіндіктері ескерілген жағдайда ғана орындалады. Кейінгі жас ерекшелік кезеңдермен салыстырғанда мектепке дейінгі жылдары ақыл-ой дамуының аса жоғары қарқыны байқалады. Осы кезде ақыл-ойды дамыту үшін мүмкіндікті жиберіп алмау маңызды болып саналады. Ерте жас балаларының ақыл-ой дамуына ерекше көңіл бөлу керек. Заманауи зерттемелер, әдетте балалар 2 жасқа дейін қанық өмір сүреді, бұл танымдық қызметтің өте үлкен көлемі байқалады. Баланың жүйкесі өте жылдам дамиды: 3 жасқа келгенде ол ересек адам миының 80%-ына жете алады. Мидың толық дамуына қажетті «тағамды» керекті мөлшерді бермеу қаупі туындайды. Физиология мәліметтері бойынша қазіргі заманның ерте жастағы балалары ақпараттың молдығынан емес, ал оның жетіспеушілігінен зиян көреді.Баланың бойында қандай да бір жоғары қабілеттерді дамыту үшін, еселеп тәрбиелеу мен оқыту арқылы, мазмұны мен көлемі бойынша шамадан тыс білім беріп шектен шықпау керектігін ұмытпау қажет. А.В.Запорожец, бізге өсіп, жетілуі тоқтамаған, ерекшеліктері әлі қалыптаспаған, мүмкіндіктері шектелмеген өсу үстіндегі мимен, дамушы организммен жұмыс істейтіндігімізді ескерткен. Бала қарқынды жаттығу кезінде білімді меңгеріп, нәтижелерге жете алады, алайда бұл физикалық және жүйке-психикалық шығынға әкеледі. Осыдан, баланың миын ауырлатуға, шаршатуға болмайды деген ереже шығады, осы ережені ұстанумыз қажет! Мектеп жасына дейінгі бала ақыл-ойының дамуында жіберілген қателіктерді ересек жаста жою қиындық әкеледі. Бұл ақаулар кейінгі дамушылыққа кері әсер етеді.Мысалы, отбасында мектепке дейінгі мекемелерде баланың құрылыс материалдары, конструкторлармен ойнауына көңіл бөлмейді. Солсебептібалада кеңістікқиялыдамымайды. Бұл мектепте геометрияны, сызуды меңгеруде қиындықтар тудырады. Мектеп жасына дейінгі кезеңде кітапқа деген қызығушылықты оятпаған, ойлау әрекетін, көркем сөз негізінде өз басынан өткізуді дамытпаған. Әдеби шығарманы тыңдай отырып, бала оның кейіпкерлерін, олардың іс-әрекетін, келбетін көз алдына келтіруі, әркеттерінің себебін білуі, табиғат суретін елестетете алуы тиіс. Ал оның өмірінде көркем шығармамен танысуды теледидарға жүктеген. Балаға елестетудің, қиялдаудың, ойлаудың қажеті жоқ, барлығы «суретте» көрсетілген. Мектепте балаға ақыл-ой дамуындағы аралықты жеңуге өте қиын болады: әдеби шығарманы жеңіл түрде қабылдау әдеті көрініс табады. Мектеп жасына дейінгі баланың ақыл-ой дамуының негізгі ерекшеліктері – қабылдау, бейнелі ойлау, қиялдау сынды танымның образды формаларының басымдығы. Олардың пайда болуы мен қалыптасуы үшін мектепке дейінгі жас ерекше мүмкіндіктерге толы болады. А.Н. Леонтьев баса айтқандай, баланың ақыл-ой дамуын оның рухани бейнесін жасаушы психикалық дамудан, қызығушылық молдығынан, сезмінен және басқа да белгілерден тыс қарастыруғаболмайды.Шынындада, танымдық процестер іс-әрекеттіңалуан түрлерінде көрініс табады. Сонымен, елестету қабілеті дамыған балада алда тұрған іс-әрекеттің бейнесі көрінеді, ол оны жоспарлайды, оған қажеттісін анықтайды. Баланың меңгерген білімі оның ой-өрісін кеңейтіп қана қоймайды, бұл білімдер адамға, олардың әрекеттеріне, табиғатқа, өнерге деген қарым-қатынасты бекітеді. Баланың адамгершілік бейнесін дамыту үшін өнегелік нормалар, тәртіп ережесі, адамгершілік қасиеттердің наөты көрінісі туралы түсінік маңызды болып саналады. Мысалы, 3-4 жастағы балалар тату ойнаған балалардың бәрін «менің досым» дейді. Дос дегеен кім? Достасу деген не? Шын дос қандай болады? Бала игеретін достық, дос туралы түсінік оның мінез-құлқын жаңа мазмұнмен толықтырып бағыттайды, достың әрекетін бағалауға және өзін-өзі бағалауға қызмет етеді. Бала кіші жасынан бастап, денсаулықты сақтау, мәдени-гигиеналық әдет, дұрыс қозғалысты үйренудің негізі болатын, өз денесін күту жөнінде (қолды, бетті жуу, қол орамалды, майлықты пайдалануды) білім алады. Баланы мәдениетке тарту, өнер туындыларымен таныстыру, қоршаған әлемді оның алуан түрлілігімен қабылдау, қиялдау, ойлау, есте сақтаусыз мүмкін болмайтын түсінуді, ұғынуды талап етеді. Эстетикалық қабылдау процесіне ойлау әрекетін белсенді түрде енгізу–баланың байқампаздығы, сенсорлық мәденит пен ойлаудың деңгейі көрінетін бағалау пікірлерін қалыптастыруға арналған алғышарт. Сөйтіп, баланың миына әсер етуді мақсат ететін ақыл-ой тәрбиесі оның адамгершілік бейнесінің қалыптасуына, эстетикалық дамуына, салауатты өмір суру әдетін дағдылануға жақсы ықпал жасайды. Ақыл-ой тәрбиесі, білімде, дағдыда, іскерлікте, таным тәсілдерінде берілетін материалдық мәдениетте, рухани құндылықтарда сақталатын, адамзаттың сан ғасырлық тәжірибесін өскелең ұрпақтың меңгеру үрдісі ретінде жүзеге асады.Кішкентай баланың ақыл-ой тәрбиесінің негізгі міндеті – танымдық әрекетті қалыптастыру, яғни бұл әрнкет барысында бала қоршаған әлемді тануды үйренеді. Кішкене бала қоршаған ортаны ойында, еңбекте, серуендегенде, үлкендермен және құрдастармен қарым-қатынас кезінде таниды.Танымдық әрекет қабылдау және ойлау формаларында жүзеге асады. Қабылдау арқылы бала сыртқы қасиеттерді олардың жиынтығы (түсі, пішіні, көлемі және т.б.) арқылы таниды. Бұл қасиеттердің мида көрініс табуы заттың образын тудырады.Ойлау арқылы бала ішкі жасырын қасиеттерді, зат пен құбылыс арасындағы байланысты (себепті, уақытша, сандық және басқа да байланыстар) түсінеді. Ойлау нәтижелері сөздің көмегімен беріледі. Мысалы, 4 жасар Саша терезеге жақындап: «Түнде жаңбыр жауды. Әне қандай үлкен шалшық», - деді.Қабылдау мен ойлаудың арасында тығыз байланыс бар. Қабылдау бала өмірінің алғашқы айларында қалыптасады, ал ойлаудың дами бастауын Л.С. Выготский шамамен 2 жасқа жатқызады. Ойлау дамуының негізінде терең танымға сезімдік (сенсор¬ный) тәжірибені қоятын қабылдау жатыр. Мектепке дейінегі жас бойы қабылдау ойлауды дайындайды, оған талдау, салыстыру, жинақта, қорытындылау үшін «азық» береді. Ойлау, өз кезегінде, оның мақсаттылығы мен нәтижелілігін арттырып, қабылдаудың дамуы мен жүзеге асуына оң әсер етеді.Бала өмірінің алғашқы кезеңінде ақыл-ойының толық дамуы үшін, оның қабылдауы мен ойлауының дамуы туралы ойлану қажет. Осыған байланысты мектеп жасына дейінгі балалар ақыл-ой тәрбиесінің маңызды міндеттеріне:■сенсорлық тәрбие (даму);■ойлау әрекетін дамыту (ойлау амалдарын, танымдық процестерді және қасиеттерді игеру);■сөйлеудің қалыптасуы жатады.Осы жастағы балалар ақыл-ойының тәрбиесі танымдық уәждерді қалыптастыруға бағытталған. Сондықтан оның міндетіне:■білуге құмарлыққа, танымдық қызығушылыққа тірбиелеу жатады.Танымдық әрекеттің нәтижесі, танымның қандай формасында жүзеге асырылса да (ойлау немесе қабылдау арқылы), білім болып саналады. Бала алақанына келіп қонған ханқызын тамашалай ма, әлде анасының ол туралы әңгімесін тыңдай ма әлде оның «портретін» сала ма – ода таным нысаны туралы ұғым қалыптасады (ханқызы).Бұл көрініс образ ретінде қалыптасады, бірақ сөйлеуде, қимылда, ымдауда, үлгіде (сурет) анықталуы мүмкін. Сондықтан ақыл-ой тәрбиесінің міндеті:■ақыл-ой дамуының шарты ретінде қоршаған ортадағы заттар мен құбылыстар туралы білім жүйесін қалыптастыру болып табылады. Бұл міндеттерді толығырақ қарастырайық.  Таным қоршаған ортадағы заттар мен құбылыстарды сезім арқылы тану, түйсіну мен қабылдаудан басталады. Әлем туралы білімнің алғашқы қайнар көзі – сезім. Сезім арқылы бала, оның сезім мүшелеріне әсер ететін, заттардың жеке белгілерін, қасиеттерін таниды. Осылай бала заттың дәмі, түсі, көлемі, иісі, дыбысы, салмағы, температурасы және т.б. бар екендігін түсінеді. Таным процесінің ең күрделісі, бала тікелей араласатын заттрадың барлық (көп) белгілерінің көрінісін қамтамасыз ететін, қабылдау болып табылады. И.М. Сеченовтың айтуынша, бала ойының тамыры сезімде жатыр. Сезім мен қабылдаудың байлығы – қоршаған ортаны толық түсінудің, ойлау процесі дамуының қажетті алғышарты, өйткені«сыртқы сезім барлық ойға қонымды жұмыстар үшін материал береді» (К. Д. Ушинский).Бала өмірде объектілер формаларының, бояуларының және басқа да белгілеріның, сондай-ақ ойыншықтар мен үй жағдайындағы заттардың алуан түрімен кездеседі. Ол өнер туындыларымен: музыкамен, көркем суретпен, мүсіндік туындымен танысады. Баланы көп түстілігі, иістері, дыбыстары бар сенсорлық белгілерімен табиғат қоршайды. Әрине, мақсатты бағытталған тәрбиесі жоқ әрбір бала қалай болса да осыны қабылдайды. Алайда бұл үлкендер тарапынан сауатты педагогикалық жетекшіліксіз меңгерілсе, онда ол көп жағдайда үстір, сапасыз болады. Ал сезу мен қабылдау, әсіресе, мектепке дейінгі кезеңде дамиды, жүзеге асады. Осы кезде сенсорлық тәрбие көмекке келеді.Сенсорлық тәрбие – сезім арқылы тануды қалыптастыру мен сезім мен қабылдауды жүзеге асыруды қамтамасыз ететін мақсатты бағытталған педагогикалық ықпал ету.
Білімқұмарлар үшін Педагогика тарихындасенсорлық тәрбиенің әртүрлі жүйелері қалыптасқан (М. Монтессори, Ф. Фребель, О.Декроли, Е. И.Тихеева, қазіргі заманғы отандық жүйе). Олар бір-бірінен қабылдау табиғатын, оның ойлаумен байланысын түсінуге психологиялық тәсілдер арқылы ерекшеленеді. Осыған байланысты сенсорлық тәрбие мен оның әдістемесінің мазмұны әртүрлі құрылады. Сонымен, дүниежүзіне әйгілі сенсорлық тәрбие жүйесінің авторы Мария Монтессори баланың дамуын күшке және организмнің қабілетімен: бұлшықет, көру, есту, сезудің және т.б. дамуымен байланыстырады. Ол әзірлеген дидактикалық материалдар мектеп жасына дейінгі балаларға сенсорлық ынталандыруды, сезімнің жаттықтырушы мүшелерін береді. Мысалы, түйсіну сезіміне тәрбиелеу үшін, тегіс және егеуқұм тақтайша, карточкалар, әртүрлі маталар жиынтығы; жылу сезуді дамыту үшін, әртүрлі температурада су толтырылған металл шыны-аяқ жиынтығы; барикалық сезіміне тәрбиелеу (ауырлықты сезу) үшін, көлемі бойынша бірдей, салмағы бойынша әртүрлі ағаш тақтайшалардың көмегімен жаттығулар беріледі т.б. заттардың сыртқы белгілерінің жалпыланғанын, шынайы заттар мен құбылыстардан бөлінгеніне назар аудару керек. Осындай материалдармен жаттыққан балалардың сезім мүшелерінің өткірлігіне, заттардың сенсорлық белгілерін айырудың шеберлігіне қол жеткізгендіктерін көреміз. М. Монтессоридің ойынша, балалар оның материалдарымен өздіктерінен жұмыс істейді, өйткені олар автодидактизм принципі бойынша құрастырылған. Педагог үйретпейді, дамудың табиғи барысына «бөгет жасамайды», өзінің түсінігін міндеттемейді, баланың сезінгенін сөзбен нақтыламайды. Нәтижесінде бала, мысалы, түстер мен реңктерді нақты айырып, алайда оларды атап, салыстырып, жинақтай алмайды, дидактикалық материалдары бар жаттығулар шеңберінен тыс жатқан әрекеттің басқа да түрлерінде қолдана алмайды. Ересектердің басшылығынсыз бай сенсорлық тәжірибе баланың ойлауын дамыту үшін негіз бола алмайды.Сенсорлық тәрбиенің отандық жүйесі Л.С. Выготский, Б.Г.Ананьев, С.Л. Рубинштейн, А. Н. Леонтьев, А. В. Запорожц, Л. А. Венгер және т.б. ғалымдар әзірлеген қабылдау теориясына сүйенеді. Қабылдауды дамыту үшін бала, белгілерді, сенсорлық үлгілерді зерттеудің ерекше оңтайлы тәсілдерінен тұратын, қоғамдық сенсорлық тәжірибені игеруі қажет.Заманауи зерттеулерге сәйкес, түйсіну мен қабылдау, заттың, оның ерекшеліктерін зерттеуге бағытталған, талдамалардың ерекше қызметтерін көрсетеді.Баланың талдамаларын дамыту – оны затты зерттеудің әрекетіне үйрету,психологияда естілім қызметі болып аталады.Естілім әрекеті арқылы бала заттың жаңа қасиеттері мен белгілерін: беті (тегіс, бұжыр) қандай екенін білу үшін сипайды; қаттылығын (жұмсақтық, иілгіштік) анықтау үшін, қысады және т.б. тәсілдер арқылы қабылдайды. Сенсорлық тәрбиенің міндеті – баланы өз уақытында осы әрекеттерге үйрету. Затты зерттеудің жинақталған тәсілдері, ойлау процестерін күшейту үшін, салыстыру, жинақтау әрекеттерін қалыптастыру үшін маңызды мәні бар.Сенсорлық үлгілер – бұл адамзат өз дамуының тарихында жинаған сенсорлық білім, сенсорлық тәжірибе. Қоршаған орта заттарының сыртқы белгілері мен қасиеттері өте алуан түрлі болып келеді. Тарихи тәжірибе барысында кез-келген әрекетке өте маңызды болатын, сенсорлық қасиеттердің жүйелері анықталды: салмақты, ұзындықты, бағытты, геометриялық фигураларды, түсті, көлемді өлшеу жүйесі; дыбысты дыбыстау, биіктігі бойынша жүйе нормалары және т.б. Әрбір сенсорлық үлгіде өзінің ауызша анықтамасыболады: салмақ өлшемі, ұзындық өлшемі, түс спектрі, ноталық белгідегі ноталардың орналасуы, жазық және көлемді геометриялық фигуралар және т.б.Сенсорлық үлгілерді игеру – ұзақ және қиын үрдіс, оның негізгі салмағы мектептегі оқу жылдарына түседі. Сенсорлық үлгілер мектеп жасына дейінгі балаға қажет пе? А.В. Запорожец ойынша, өлшемдердің, үлгілердің жиынтығын мектепке дейінгі жаста беру керек. Бала осы өлшемдерді біліп, солармен кез-келген қабылданған қасиеттердің ара жігін біледі, оларға анықтама бере алады. Бала осы«өлшем бірліктері» арқылы нақты заттардың әртүрлі қасиеттерін толық және терең түсінеді, оның қабылдауы мақсатқа бағытталған және ұйымдастырылған сипатқа ие болады.Өмірдің алғашқы жылдарында балаларда сенсорлық үлгілердің алғышарттары қалыптасады. Алғашқы жылдың екінші жартысынан үшінші жылдың басталуына дейін сенсомоторлық үлгілер қалыптасады. Осы кезеңде бала, оның қозғалыстарына маңызды мәні бар, заттардың жеке қасиеттерін (пішіннің кейбір ерекшеліктерін, заттардың көлемін, алшақтықты және т.б.) көре бастайды.Мектеп жасына дейін бала заттық үлгілерді пайдаланады: заттар қасиеттерінің белгілерін белгілі бір заттармен салыстыру (сарғылт түсті «сәбіз» деп атау, шаршыны қалтаның, қол орамалдың формасы арқылы анықтайды). Әдетте, бұл кезең бесінші және алтыншы жылдарға дейін созылады, алайда егер ересектер заттық үлгілерді баланың әрекетіне «орнатса», онда тоқтап қалуы мүмкін. Сол уақытта зерттеулер бойынша жоғары мектепке дейінгі жаста балалар заттардың қасиеттерін игерілген жалпыға міндетті үлгілермен салыстыра алады: күннің көзі шар секілді, лимон мен қияр сопақ пішіндес екендігін біледі. Осы жастағы балаға түстердің үлгісі ретінде спектрдің жеті түсі мен олардың реңктерін келтіруге болады, пішін үлгісі ретінде – геометриялық фигуралардың жүйесі, естуді қабылдау үшін – ана тілінің «фонема торы», музыкалды әуендердің жоғары әуенді шкаласы (до, ре, ми, фа, соль, ля, си) қолданылады.М. Монтессоридің жүйесі бойынша балаларда сезу мен қабылдауды сабақтар кезінде арнайы материалдардың көмегімен дамытқан. Сенсорлық тәрбиенің отандық жүйесі, тек сабақ кезінде ғана емес, сондай-ақ күнделікті өмірде ұйымдастырылатын мазмұнды әрекет үрдісінде баланың қабылдауын дамыту қажеттілігін мақұлдау үшін құрылады. Мысалы, баланы судың қасиеттерімен қашан таныстыру керек? Осы үшін тиісті сабақтар өткізу қажет пе? Әрине, керегі жоқ. Жуынған кезде, топтық бөлмеде ойынмен ойнаған кезде, учаскіде педагог тәрбиеленушілерге зерттеу әрекеттеріне үйретеді. Олар судың қасиеттерін тануға көмектеседі (түссіз, иісі, дәмі, пішіні жоқ, ақпа, әртүрлі температурада болады, аязда қатады, ода жүзеді және әртүрлі заттар батады және т.б.).Баланың өмірінің алғашқы жылында сенсорлық білім беру (есту, көру, қабылдаудың объективтілігін қалыптастыру) міндеттері манипуляциялық және объективті қызметте сәтті шешіледі. Болашақта сенсорлық дамудың ең бай мүмкіндіктері ойын, еңбек, сындарлы және көрнекі іс-әрекеттерге жатады. Осы іс-әрекеттердің әрқайсысында сенсорлық негіз бар. Көрнекі әрекетте - түс, реңктің, пішіннің, мөлшердің, кеңістіктегі орналасудың, пропорцияның, жұмыс істеудегі қабылдаудағы және материалдардың ерекшеліктерін, олардың пластиктенуін, текстурасын, баритті қасиеттерін қабылдау және ажырату. Көрнекі әрекетте - түс, реңктің, пішіннің, мөлшердің, кеңістіктегі орналасудың, пропорцияның, жұмыс істеудегі қабылдаудағы және материалдардың ерекшеліктерін, олардың пластиктенуін, текстурасын, баритті қасиеттерін қабылдау және ажырату. Кез-келген қызметті жетілдіру баланың сенсорлық даму деңгейіне байланысты. Атап айтар болсақ, бұл тәуелділік көркемдік қызметтебайқалады,ондабелгілібірталдаушылардыңбастапқыдамуы талап етіледі, ол қажетті дәлдік пен сараланғандықты қамтамасыз етеді. Қызметтің мазмұнына, оның мотивтеріне қарай сезімнің өткірлігі, нәзіктігі, өзгереді, өйткені заттарадың әртүрлі белгілері өздерінің өмірлік мәндерінде қолданылады. Заттың қасиеттерін әрекеттің бір түрінде игеріп (дидактикалық ойында түстерді айыра білуді үйренді), бала оны әрекеттің басқа түрлерінде қолданады (сурет салғанда, көкөністер, жемістер аппликацияларында).Сенсорлық танымның дамуында сөздің ролі керемет. Үлкеннің сөзі бала үйренген сенсорлық тәжірибені түзетеді, оны қорытады.«Бұл доп. Бұл дөңгелек, ол айналады, - дейді тәрбиеші бір жасар балаға. Бала сөйлеуді үйренсе, оның сезімдері жаңа сапаға ие болады: сөз жаңа сипатты оқшаулауға, оны басқа тақырыптарда көруге көмектеседі. Баланың сөздігіне түрлі белгілерді (қышқыл, тәтті, жылы, мөлдір, қызыл, жылтыр, күңгірт және т.б.) енгізу, ең маңызды ақыл-ой іс-әрекеті - салыстыру қабілетін дамытуға көмектеседі. Объектілердің атрибуттары мен қасиеттерінің ауызша белгілері олардың сезімтал қабылдауына, ерекше айырмашылығына ықпал етеді.Сенсорлық білім мазмұны баланың мектеп жасына дейінгі балалық шақта түсінуі қажет болатын объектілердің ерекшеліктері мен қасиеттерінің кең спектрін қамтиды. Сенсорлық тәрбиеде дәстүрлі мазмұн қалыптасқан. Ол халық педагогикасынан келеді және белгілі мұғалімдердің теориялық еңбектерінде және тәжірибелерінде (Ф.Фрэбель, М. Монтессори, Е.И.Тихеева және т.б.) жасалған. Бұл түспен, өлшеммен, пішінмен, дәммен, иіспен, текстурамен, салмақпен, қоршаған ортаның объектілерімен, кеңістіктегі бағдармен танысу. Белгілер мен қасиеттерді айыру кезінде көрінетін, тиісті анализаторлардың сезімталдығын арттыру міндеті (тактильді, көрнекі, алкогольді, аудио және басқа сезімталдықты дамыту) қойылады. Сонымен қатар, бала объектілердің қасиеттерін дұрыс айтуға үйренеді (жұмсақ, қатты, мамық, бұжыр, суық, жылы, ыстық, ащы, тәтті, тұзды, қышқыл, жеңіл, ауыр, асты-үсті, жақын-алыс, оң жақта-сол жақта).Сенсорлық тәрбиенің отандық жүйесінде дәстүрлі мазмұн уақыт бойынша бағдарлануды енгізу, сөйлеу және музыкалды есту қабілетін дамыту есебінен кеңейтілді және толықтырылды. Уақыт бойынша бағдарлану бала тәуліктің бір бөлігін, апта күндерін, айларды, жылды, уақыт тұрақсыздығын (тоқтатуға, қайтаруға, тездетуге болмайды, ол адамға байланысты емес) игеретінін болжайды.Сөзді ету (фонематикалық) қабілеті – сөз дыбыстарын қабылдау, оларды сөздерде мағына айыру бірліктері ретінде саралай және жиынтықтай алу қабілеті. Дыбыстарды айту нормаларын игеру фонематикалық есту қабілетімен байланысты. Фонематикалық есту қабілетінің даму деңгейі сөзге дыбыстық талдау жасаған кезде баланы сауаттылыққа үйреткенде көрініс табады. Бұл жерде ол сөздің мағынасынан, мәнінен тысқары кетіп, дыбыстық кешен ретінде сөзбен, яғни формалды бірлікпен жұмыс істеуі қажет.Музыкалық бейім – бұл дыбыстарды жоғарылығы, тембрі, ритмикалық суреті, әуені бойынша айыра білу.Сенсорлық тәрбиені әдістемесі балаларды заттарды зерттеуге үйретуді, сенсорлық үлгілер туралы түсінікті қалыптастыруды қарастырады.Зерттеуге үйрету алда тұрған қызметті табысты орындау үшін, маңызды болып табылатын оның қасиеттерін анықтау мақсатында арнайы ұйымдастырылған қабылдау ретінде өткізіледі. Бір зат зерттеу мақсаты мен зерттелетін қасиеттерге байланысты әртүрлі зерттеледі. Мысалы, балалар қоянның суретін салу үшін ойыншықты зерттейді. Баланың назарын пішінге (алдымен саусақпен жүргізу, содан соң көзбен қарау), негізгі бөліктерге (бас, дене, табан, құйрық, мұрт, көз), формасы мен түсіне аудартады. Суретте қоянның бейнесі жазық түрде орналасады, сондықтан ойыншық бір жағынан қаралады (бүйірінен). Қоянды жасау алдында балалардың назары объектінің құрылымына, бөліктердің байланысқан жерлері мен тәсілдеріне аударылады, ал кішкентай бөлшектері (мұрты және т.б.) зерттелмейді. Мүсінделген бұйым көлемді болуы үшін, ойыншықты жан-жағынан қарау тиімді болады. Егер балалар әңгіме құрайтыны жоспарланса, онда материалдың неден жасалғаны, түсі, көлемі, дыбысталуына сипаттама беру қажет. Жоғарыда айтылған айырмашылықтарға қарамастан, зерттеудің басқа түрлеріне де ортақ ереже бар: заттың толық бейнесін қабылдау; олардың қасиеттерін (пішін, көлемі, түсі, материал және т.б.) негізгі бөлімдерге ойша бөлу; бөлімдерді бір-бірімен кеңістіктік байланыстыру (сол жақтан, оң жақтан, үстінде, жоғарыдан және т.б.); кішкентай бөлшектерді алып тастау, олардың кеңістіктік орналасуларын негізгі бөлшектерге қатысы бойынша орналастыру; затты қайта толық қабылдау.Осындай сызба бойынша зерттеу балаларға, өздігінен атқарылатын әрекетте қолдана алатын, сезімдік танымның жалпылама тәсілдерін меңгеруге көмектеседі.Мектеп жасына дейінгі балалық шақ бойы сенсорлық танымның сипаттамасы өзгереді: бала заттармен қозғалыстан бастап біртіндеп олармен көру, сезу, сондай-ақ «көзбен ұстап көру» арқылы танысуға көшеді. Сөйтіп, шелекте дымқыл топырақ жатқанын білу үшін бала оны ұстап көруі керек, ал 5-6 жастағы баланың қарағаны жеткілікті. Бірақ жоғары мектеп жасына дейінгі жастағы бала, егер көзбен қабылдау қандай да бір қасиет туралы толық мәлімет бере алмаса, онда затпен практикалық түрде танысуға жүгінеді.Мектеп жасына дейінгі балалар алған білімдері мен іскерліктерін қоршаған ортаны талдауға қолданулары үшін педагог жағдай туғызуы қажет. Мысалы, ересек балаларды кітаптарды, үстел ойындары үшін қорапша жөндеуге жұмылдырады, сонымен бірге беттерін жабыстыру, тысты, қорапшаны (жұқа, қалың, түссіз) жөндеу үшін, қандай жолақтарды алу керектігін анықтайды. Ерте және кіші мектеп жасына дейінгі жастағы балаларға олардың сезу мен қабылдауларын жетілдіретін ойыншықтар ұсынылады. Бұл құрастырмалы ойыншықтар, қосымша парақтар, сондай-ақ бір- бірінен көлемі мен дыбысталуы арқылы ерекшеленетін әртүрлі материалдардан жасалған ойыншықтар.Балалардың сенсорлық тәжірибелерін молайту үшін дидактикалық ойындарқолданылады. Олардың көбі затты зерттеумен, қасиеттерді айырумен байланысты, осы қасиеттерді сөзбен белгілеуді («Керемет қалташа», «Ұқсастықтары мен айырмашылықтары» және т.б.) талап етеді. Бала кейбір ойындарда заттарды қасиеттерін қарай топтастыруды үйренеді (қызыл кілемшеге қызыл заттарды жинайды, қорапшаға дөңгелек және сопақша заттарды салады және т.б.). Балалар ұқсас және әртүрлі белгілеріне қарай заттарды салыстырады, маңыздысын бөліп алады. Нәтижесінде сөйлеу кезінде бекітілетін маңызды белгілерді бөліп көрсету арқылы балаларды жинақтауға үйрету. Сөйтіп, балалар сенсорлық үлгілерді меңгеруге жұмылдырылады.Балалардың сенсорлық тәрбиесінде ерекше рөл табиғатқа беріледі. Табиғи ортаны білу ең алдымен сезіммен, көру, есту, түйсіну арқылы жүзеге асады. Сөйтіп, балалар орманда, саябақта күзгі жапырақтың бояуын: қайыңның түсі - лимондікіндей, еменнің түсі-қоңыр, талдың түсі – жасыл-сары, көктеректің түсі – қызыл және қызғылт екендігін ажыратуға үйренеді. Егер тәрбиеші құстардың даусын, желдің шуылын, түскен жапырақтардың сыбдырын тыңдатса, саңырауқұлақтардың, шөптің иісітерін анықтауға берсе, күзгі орманның, саябақтың суреті айқынырақ қабылданады. Танымға сезім мүшелерінің қаншалықты қатысатынына қарай, бала зерттейтін заттың, құбылыстың белгілері мен қасиеттерін соншалықты анықтайды, демек, оның түсінігі молаяды. Осындай түсініктердің негізінде ойлау процестері, елестетулері, эстетикалық сезімдері қалыптасады.
Ойлау әрекетінің дамуы Ақыл-ой тәрбиесінің бұл аспектісі балада ойлау амалдарын, таным процестері мен қабілеттері ретінде қарастырылады. Оң нәтиже көп жағдайда үлкендердің бала бойында ой сабақтарына қызығушылықтарын қаншалықты оятып, ойлау әрекеті әдетіне тәрбиелегендіктеріне байланысты болады. Өз кезінде К.Д.Ушинский:«ой еңбегі адам үшін ең қиыны» деп айтқан, сондықтан баланы ой еңбегіне тәрбиелеуді «ақырын» бастау керек (К.Д. Ушинский Таңд. пед. шығ. — М., 1953. —1-т. — 324 б.).Ойлау сезімдік танымнан практикалық әрекеттің негізінде пайда болады, соңғының мүмкіндігін ажырататындығын психология курсынан білеміз. Кіші балаға қатысты жағдайда тануға қажетті заттармен әрекеттесу маңызды болып саналады. Практикалық әрекет кезінде бала заттарды салыстыра, талдай, топтастыра алады. Ойлаудың алғашқы формасы – көрнекі-әрекетті түрі қызмет ете бастайды. Балада бірте-бірте тек заттарды тікелей қабылдау негізінде ғана емес, сонымен бірге образдар негізінде де ойлау қабілеті дамиды. Көрнекі-бейнелі ойлау қалыптасады. Мектепке дейінгі кезеңнің екінші жартысында ауызша-логикалық ойлау дамиды. Ойлаудың бұл формасы заттар мен құбылыстар арасындағы байланысты орнатқан кезде өте анық байқалады. Алдымен бала функционалдық байланысты: заттың атауын, міндетін меңгереді. Балаларға ең қиыны заттың үстінгі қабатында болмаса да, сезімдік практикаға қолжетімді кеңістіктік, мерзімді, себептік-тергеулі байланыстар болып табылады. Ойлаудың барлық формаларының арасында ойлау амалдарының негізі дамуы жүзе асырылады. Балаларды ойлауға үйрету – үлкендер шешетін міндет. Кішкентай балалар үшін де, негізгі күш еске сақтауға түскенде, білімді «дайын күйінде» беру орынсыз болады. Баланы талдауға, салыстыруға, жинақтауға, топтастыруға, өзінің болжамдарын айтуға үйрету қажет. Балалардың алдына міндетті түрде, олардың танымдық әрекетін ынталандыратын, ойлауды,салыстыруды қажет ететін міндетттерді қою керек.Мектепке дейінгі жаста ес және қиял сынды маңызды танымдық процестер дамиды. Ес арқылы бала бұрын қабылдағанын, істегенін, сезгенін жадында сақтайды. Қажетті мәліметтер мен фактілердің қорынсыз ойлау мүмкін емес. Алайда, танымдық әрекеттің дамуына естің маңызды рөл атқаратындығын мойындап, оны асыра бағалауға болмайды. Бұл қателікті пегогтар мен ата-аналар, бала білімінің көлемі мен жинаған ақпаратын ақыл-ой дамуының негізгі көрсеткіші деп санап, көп жағдайда қателіктер жібереді. Осы көзқарасты ұстана отырып, өздерінің барлық тәрбиелік ықпалын қоршаған әлем туралы ақпаратты есте сау және жаңғырту үшін бағыттайды.Сонымен бірге бала алғашқы күннен бастап кітаптардың, мультфилмдердің, оны таныстырған кітаптардың авторларын, композиторлардың, суретшілердің, оның ішінде балар кітаптарын безендірушілердің есімдерін есте сақтауға үйрету қажет. Баланың есте сақтау қабілетін арнайы ойынджар, жаттығулар, тақпақтарды жаттау арқылы жетілдіру қажет.Жоғарыда айтқанды жинақтап, есте сақтау білімнің қазынасы екенін нақты айта аламыз. Онсыз балалардың таным әрекетін дамыта алмаймыз. Ересектердің, мектеп жасына дейінгі балалардың танымдық әрекеттерінің ішінде қиялдау ерекше орын алады. Қиялдау ерте қабылданған және жаңадан меңгерілген білімдердің негізінде жаңа образ жасайды. Қиял барлық маңызды ойлау амалдарына енеді, баланың шығармашылық әрекетінің негізі болып табылады. Ересектердің міндеті – балаларда қиялдау қабілеттерін барынша дамыту.Балада ең бірінші жаңадан қиялдайды. Соның негізінде өмірлік тәжірибенің толығуымен және ой дамуымен балада шығармашылық қиял қалыптасады. Баланың айтып не оқып отырған әңгімені елестетуін ұсына отырып жаңаны қиялдауын дамыту қажет.Шығармашылық қияладуды дамыту аса маңызды болып саналады. Ол үшін баланы міндетті шешуге, кішкене жаңалықтар ашуға ынталандыру, жай қиялдауды үйрету. Мысалы, жаз мезгілінде серуен кезінде педагог балаларға бөртегулдің көктемде қандай болатындығын әңгімелеуді және ол гүлдің күзде, қыста қалай өзгеретіндігін ойша елестетуді ұсынады.Ақыл-ойдың толық дамуы үшін таным процестерінің уақытында қалыптасуы ғана емес, сонымен бірге олардың таным объектісіне назарды аудара алу, алданбау, уақытында еске алу, практикалық немесе ой міндеттерін дер кезінде шеше алмаған жағдайда бірден еңсені түсірмеу, қиындықтардан қорықпау секілді ерікті әрекеттер де маңызды болып табылады.
Сөздің қалыптаса бастауы Ойлау әрекеті сөзсіз мүмкін емес. Бала сөйлеуге үйренген соң, тиісті сөздерде көрініс тапқан заттар, қасиеттер, әрекеттер мен байланыстар туралы білімді де меңгереді. Бұл ретте ол тек білім алып қоймай, сонымен бірге ойлауды үйренеді, өйткені ойлау – ойша және дауыстап сөйлеу, ал сөйлеу - ол ойлау. Сөз – ойлаудың материалдық қабығы. Бірақ бұл тезис, егер әрбір сөз білдіретін заттың образы баланың алдында тұрса, со л жағдайда ғана әділетті болады. Егер бала образсыз сөздерді ересектерден естісе немесе өзі айтса, ойлау әрекеті болмайды.Бала сөйлеуді үйренген соң, қоршаған орта ол үшін екі есе артады. Ол өзі көріп, қолданып жүрген заттармен ғана емес, сонымен бірге дәл қазіргі уақытта жоқ немесе жеке тәжірибесінде мүмдем болмаған (ғарышқы ұшу туралы әңгіме, ежелгі дәуірдегі адамдардың өмірі туралы тыңдайды және т.б.) образдармен де араласады. Сондықтан, сөз өмірі екі еселейді және балаға жоқ заттарды да пайдалануға мүмкіндік береді. Бұл оның танымдық әрекетінің шекарасын: ол өз ой-өрісін кеңейтудің жанама тәсілдерін пайдалана алуын кеңейтеді.Бала өз ойын ойын, сезімін, яғни қоршаған ортадағы адамдарға ықпал ету үшін сөзді пайланады. Бұл оның мәнерлілігіне, эмоционалдығына, байланыстылығына талап қояды.Ерте және мектеп жасына дейінгі кезеңде сөйлеу дамуының маңызды міндеттері: сөздіктің молаюы, сөзді дыбыстау мәдениетіне тәрбиелеу, грамматикалық құрылымды қалыптастыру, жүйелі сөзді дамыту шешіледі. Сонымен бірге диалог түріндегі сөздің: анық, мәнерлі, мәні жөнінде сөйлеуге үйрену; сөйлеушінің сөзін бөлмей тыңдау, оны түсінугі тырысу; бір заттан екінші затқа көше бермеу және т.б. мәдениетін қалыптастуры қажет.
Білуге құмарлық және танымдық қызығушылықтарын тәрбиелеуБалалар – қоршаған ортаның білуге құмар зерттеушілері. Осында ерекшелік оларға туғаннан берілген. Өз кезінде И. М. Сеченов баланың тумысынан және «өте құнды» қасиеті жүйке- психикалық ұйымдастырылуы – қоршаған өмірді түсінуге есепсіз ұмтылу деген. И.П. Павлов бұл қасиетті «бұл не?» рефлексі деп атаған. Осы рефлекстің әсерінен бала заттардың қасиеттерімен танысады, олардың арасына өзі үшін жаңа байланыстар орнатады. Ерете жастағы балаға тән заттық «зерттеушілік» әрекет қоршаған ортаға танымдық қатынасты дамытады және бекітеді.Бала сөйлеуді үйренген соң, олардың танымдық әрекеттері жаңа сапалы сатыға көтеріледі. Заттарды тікелей қабылдау негізінде ғана емес, сондай-ақ түсінік базасында да сөйлеу арқылы балалардың білімдері жинақталады, аналитикалық-синтетикалық әрекетке қабілеті қалыптасады.Баланың үлкендермен қарым-қатынасында мінезі өзгереді: жеке тұлғалық және танымдық байланыстар маңызды орын ала бастайды. Атан-анасымен, отбасының басқа мүшелерімен, педагогпен араласып бала жаңа білім алады, өзінің көзқарасын кеңейтеді, жеке тәжірибесін молайтады.Білуге құиарлық пен танымдық қызығушылықтар қоршаған ортаға танымдық тәсілдердің әртүрлі формаларын көрсетеді. Білуге құмарлық танымдық әрекеттің ерекше формасы, баланың қоршаған ортаны, құбылысты тануға, әрекетті үйренуге сараланбаған бағытталу түрінде сипатталады. (С. Л. Рубинштейн, Д.П.Годовикова). Білуге құмар бала тануға ұмтылады, ал нені тану керектігі маңызды емес (осы жерде сараланбаған білуге құмарлық көрініс табады). Танмыдыққызығушылықбаланыңжаңанытануғаұмтылысында, заттардың белгілері, қасиеттері туралы түсініксіздік жағдайларға жауап іздеуде, олардың негізіне ену ұмтылысында, олардың арасындағы байланыс пен қарым-қатынасты табуда көрінеді (Т. А. Куликова). Сондықтан танымдық қызығушылық білімге құмарлықтан объектілерді кең түрде қамтитындығымен, танымының тереңдігімен, талғамдылығымен ерекшеленеді. Танымдық қызығушылықтың негізі–белсенді ойлау әрекеті. Танымдық қызығушылықтың ісерінен бала назарын ұзақ және тұрақты аударуға, ой және практикалық міндетті шешуде дербестік танытуға қабілетті бола алады. Ойлануға тура келетін жағымды эмоциялар – таңғалу, табыс қуанышы – өз күшіне сенушілік береді.Баланың танымдық қызығушылығы ойын, сурет, әңгіме және шығармашылық әрекеттің басқа түрлерінде көрінеді. Сондықтан үлкендер осындай әрекетті дамыту үшін жағдаймен қамтамасыз ету қажет. Мысалы, бала тасымалдау құралдарымен қызығады. Ол үшін тиісті ойыншықтар алу, онымен бірге қандай да модельдер жасау, ойынға қатысу керек. Қызығушылықты нығайту үшін баламен көлік тақырыбында әңгілемелу керек, оны сурет салуға ынталандыру қажет т.б. Баланың табысты әрекеті танымдық қызығушылық дамуының негізі болып табылады.Үлкен ынталандыру күш болса, білуге құмарлық пен танымдық қызығушылықтың арқасында бала бір нәрсені тануға әрекет етеді. Бала өзін толғандыратын сұрақтарға үнемі жауап сұрап, оқып беруді, әңгімелеуді сұрайды.Бұрыннан баланың сұрақтары білуге құмарлықтың, танымдық қызығушылықтың негізгі формасы болып саналған. Алайда, зерттеушілер А. И. Сорокина, М. М. Рубинштейн балалар сұрақтарының әртүрлі уәждерін анықтады. Авторлар сұрақтарды екі түрге бөледі: танымдықжәнекоммуникативтік. Бала коммуникативтік сұрақтарды өзінің алаңдаушылығына ересектерді тартуға, солармен қарым-қатынас орнату үшін қояды. Мысалы, 4 жасар Саша әкесінен:«Сіз кішкентай болғанда қараңғы бөлмеге кіруге қорықтыңыз ба?» деп сұрайды. Мұндай сұрақтар балада қорықққанда, қуанғанда туындайды. Олар ересектерден ерекше сергек қатынасты: баланы не толғандырғанын түсіну, оның толғаныстарына енуді талап етеді.Балалардың көптеген сұрақтарының негізінде танымдық уәж жатыр: балалар өз білімдерінде жетіспеушілікті сезінгенде, молайтып, нақтылап, жаңа білімді алуға ынталанғанда сұрақтар қояды. Баланың әртүрлі тәжірибесі танымдық қызығушылықтардың қайнар көзі болып табылады. Бұл сұрақтарды бала қандай да бір заттармен, құбылыстармен танысқанда, ересектермен және құрдастарымен сөйлескенде, өз талдауларының нәтижесі кезінде қояды. Бес жасар бала мынадай сұрақтар қояды: «Айланы өтіріктен қалай айруға болады?», «аспандағы жұлдыздар күндіз қайда кетеді?»,«Адамға не маңызды – ми немесе жүрек».Мектеп жасына дейінгі балаларды не қызықтырады? Балалар сұрақтарының мазмұны әртүрлі болады. Психологтардың дәлелдемелері бойынша, балалар мәселелеріне қатыспайтын білімнің бір де бір саласы жоқ. Балалар оларды қоршаған заттар, алыстағы планеталар мен ғарыш, қоғамдық өмірдегі, табиғаттағы құбылыстар, адамзаттың пайда болуы мен Жердегі барлық тіршілік, соғыс пен әлме, мінез-құлықтың нормалары мен ережелері, жеке сөздердің мағынасы мен міндеті және т.б. туралы сұрайды. Сонымен, соңғы бес жылда ресей балалары дін, шіркеу, дәстүрлермен байланысты көп сұрай бастады.Өмір ағымынабайланыстысұрақтарформасыбойыншаөзгереді. 2-3 жасар балаларды заттардың атаулары, белгілері мен қасиеттері қызықтырады. Олар: қайда? кім? не? қандай? сынды сұрақтар қояды. Мысалы, 3-жасар Саша: «Бұл не? Бұл кітап жаңа ма? Менің кітабым ба?» деп сұрайды.Жасы үлкенірек балаларға (4 — 4,5 жасар) қоршаған орта туралы алған әсерлерін белсенді түрде ойша талдау тән. Олардың сұрақтары байланысты, ақиқаттағы заттар мен құбылыстар арасындағы қатынасты айқындауға, жалпы және әртүрлі ұқсастықты анықтауға бағытталған. Сұрақтар формасы бойынша қиындайды және көрініс табады: не үшін? неге?. Сөйтіп, 4,5 жасар бала: «Неге бір дән еккесін, көп масақө шығады? Адамдар не үшін атом бомбасын ойлап шығарған? Бұлт қалай жылжиды?» секілді сұрақтар қояды. 5-6 жасар балаға қандай да бір зат пен құбылыс туралы: «Қандай найзағайлар болады? Олар неге әртүрлі? Неге найзағайдан өрт шығуы мүмкін? Ал сен шар найзағайын көрдің бе? Ол қандай? Ол жарқырай ма?» сұрақтары тән.Сұрақтардың аяқталуы 4,5-5,5 жасқа келеді. Неге үлкенірек жаста сұрақтар саны азайа бастайды? Ғалымдар бұл мәселеге келген бірізділік танытпайды. Біреулері, баланың ойлау әрекетінің дамығаны соншалық, ол туындаған сұрақтарға өз күшімен жауап іздеуге талпынатындығын айтады. Ал басқаларының пікірінше, сұрақтардың азаюы тәрбиенің және оқытудың жағдайларына байланысты дейді, мысалы: ересектер балалардың білуге құмарлықтарын мадақтамайды, олардың сұрақтары бойынша жиі наразылықтарын білдіреді («Сенің сұрақтарыңнан жалықтым! Үндеме, үлкен болсаң да үнемі сұрақ қоя бересің!»). Нәтижесінде балада егер сұрақ қоя берсе, өзінің білмегендігін білдіру деп түсінеді.
Пікірлер (0)
Пікір жазу үшін аккаунтқа кіріңіз. Кіру