Алып – Ер Тұңға
Алып Ер Тұңға өлді ме?
Опасыз дүние қалды ма?
Заман өшін алды ма?

Енді жүрек жыртылар…
Бектер аты болдырып,
Қайғы оларды солдырып,
Меңді жүзі сарғайып,

Запыран рең сүртілер
Бөрідей жұрт ұлысып,
Айқайын жаға жыртысып,
Өкірген үнін өшіртіп,

Жылаған көзден жас өрер.
Көңілім ішті жандырды,
Жазылған жарар жаңғарды.
Көшкен күндер көзге ұрды,

Күн-түн демей ізділер
Тағдыр кезін келтірді,
Ұры тұзағын ілдірді.
Бектердін бегін ап кетті.

Қашса калай құтылар.
Тағдырдың күнін тербетер .
Пенденін күшін меңдетер.
Пәниді жұрттан тазартар.

Кашсаң тағы артылар.
Тербетер салты мұндай – ақ.
Бұдан да баска сыр көп – ақ.
Заман атса кезеп – ақ.

Таулардың басы күйрелер.
Оғын атса дәл кезеп,
Кім тоқтатар көлбеу кеп.
Тауды атса көздеп кеп,

Шың шатқалы қақырар.
Замана түгел күйреді.
Білімді жаксы сейреді.
Жаман – жәутік түптеді.

Ізгі бектер шетінер.
Білімді батыр жүнжіді.
Замана аты жаншыды.
Ізгілер тәні жидеді.