TELEGEI

Home

Аналитикалық химия

А.А.Ищенко

Оқылуы: 0%

Жазылымсыз режим: 20-беттен кейін жазылым беті ашылады, әрі қарай әр 10 бет сайын (ең көбі 5 рет).

20 px
1.85
0.30 px
0.95 em

Аналитикалық химия

Оқулық «Химиялық технологиялар» мамандық топтары бойынша орта кәсіби білім берудің федералдық мемлекеттік білім беру стандартына сәйкес құрылған. Органикалық емес және органикалық заттарды және нысандарды талдаудың ең көп таралған химиялық, физика-химиялық және физикалық әдістерінің теориялық нег...

КӘСІПТІК БІЛІМ БЕРУ

АНАЛИТИКАЛЫҚ

ХИМИЯ

Профессор

А.А.ИЩЕНКОНЫҢ

редакциясымен

ОҚУЛЫҚ

Ұсынылған «Федералдық білім беруді  дамыту институты» федералдықмемлекеттік автономиялық мекемесімен  АКБ бағдарламаларын іске асыратын білім беру мекемелерінде оқу үдерісінде оқулық ретінде қолданылуға ұсынылады

Рецензияның тіркеу нөмірі 752
26 желтоқсан 2012 ж.  «ФИРО» ФмАМ

12-ші басылым, стереотиптік

Мәскеу
«Академия» баспа орталығы

2017

ӘОЖ543(075.8)

КБЖ24.4і73

А64

Бұл кітап Қазақстан Республикасының Білім және ғылым министрлігі және «Кәсіпқор» холдингі» КЕАҚ арасында жасалған шартқа сәйкес «ТКББ жүйесі үшін шетел әдебиетін сатып алуды және аударуды ұйымдастыру бойынша қызметтер» мемлекеттік тапсырмасын орындау аясында қазақ тіліне аударылды. Аталған кітаптың орыс тіліндегі нұсқасы Ресей Федерациясының білім беру үдерісіне қойылатын талаптардың ескерілуімен жасалды. Қазақстан Республикасының техникалық және кәсіптік білім беру жүйесіндегі білім беру ұйымдарының осы жағдайды ескеруі және оқу үдерісінде мазмұнды бөлімді (технология, материалдар және қажетті ақпарат) қолдануы қажет. Аударманы «Delta Consultіng Group» ЖШС жүзеге асырды, заңды мекенжайы: Астана қ., Иманов көш., 19, «Алма-Ата» БО, 809С , телефоны: 8 (7172) 78 79 29, эл. поштасы: іnfo@dcg.kz

Пікір Беруші :

Ю.М.Глубоков, В.А.Головачева  (1 тар,  2.1—2.3, 3.1, 4.7, 6.1—6.3, 6.7 бөлімшелер және 9 тар.); Ю.А.Ефимова ( 3.2 және 6.4 бөлімш.); Н.К.Зайцев (гл. 11); А.А.Ищенко (гл. 8, 11); А.И.Каменев ( 7 тар); В.П.Колотов ( 11 тар.); И.Ю.Ловчиновский (7, 11 тар);

Л.П.Маслов (4.1—4.6 бөлімш.); Л.Е.Романовская (11 тар);
А.П.Рысев (3.3, 6.5, 6.6 бөлімш. және 7 тар.); В.А.Соломонов ( 5 тар.);
Л.И.Федорина (2.4 және 2.5 бөлімш.); Г.В.Фетисов (10 тар.)
Шолушылар:

Ресей Федерациясы ғылымының еңбек сіңірген қайраткері, РҒА Геология, кен орындары, петрография, минерология және геохимия РАН институтының химиялық талдау секторының меңгерушісі, Курск мемлекеттік педагогикалық университетінің химия кафедрасының профессоры, хим.ғыл.д-ры

Н.Н.Басаргин;
Мәскеу политехникалық колледжінің оқытушысы,
арнайы химиялық пәндердің кезеңдік комиссиясының төрағасы
И. В. Августинович

Аналитикалық химия
: орта кәсіби білім беру

А64 мекемелерінің студ. арналған оқулық / [Ю.М.Глубоков, В.А.Головачева, Ю.А.Ефимова және б.] ; А.А.Ищенко редакциясымен. — 12-ші бас., стер. — М. : «Академия» баспа орталығы, 2017. — 464 б.

ІSBN 978-5-4468-3882-0

Оқулық «Химиялық технологиялар» мамандық топтары бойынша  орта кәсіби білім берудің федералдық мемлекеттік білім беру стандартына сәйкес құрылған. Органикалық емес және органикалық заттарды және нысандарды талдаудың ең көп таралған химиялық, физика-химиялық және физикалық әдістерінің теориялық негіздері және тәжірибе жүзінде қолданылуы сипатталған. Химиялық тепе-теңдіктің барлық түрлері және оны сапалық және сандық химиялық талдауда қолдануы қарастырылған. Иондық қоспаларды талдау сызбалары келтірілді. Атомдық-эмиссиялық, атомдықабсорциялы және молекулалық спектроскопия, потенциометрия, сонымен қатар хроматографиялық әдістер егжей-тегжейлі берілген. Талдаудың биологиялық және биохимиялық әдістерінің орны мен рөліне ерекше көңіл бөлінді.

Орта кәсіби білім беру мекемелерінің студенттеріне арналған.

ӘОЖ 543(075.8)

КБЖ 24.4і73

© Авторлар ұжымы, 2004
© Авторлар ұжымы, 2014, өзгертулермен
© «Академия» білім беру-баспа орталығы, 2014 ІSBN 978---
© Рәсімдеу. «Академия» баспа орталығы, 2014

ІSВN 978-5-4468-3882-0

Бұл оқулық «Химиялық технология» мамандықтар тобы бойынша оқу-әдістемелік жинақтың бөлігі болып табылады.

Оқулық «Аналитикалық химия» жалпы кәсіби пәнді зерделеу үшін арналған. Жаңа ұрпақтың оқу-әдістемелік жинақтамаларына жалпы білім беретін, жалпы кәсіптік және кәсіби модульдерді зерделеуді қамтамасыз етуге мүмкіндік беретін дәстүрлі және инновациялық оқу материалдары кіреді. Әр жинақтама жалпы және кәсіби құзыреттілікті, соның ішінде жұмыс берушінің талаптарын ескере отырып, оқулықтардан, оқу құралдарынан, оқыту және бақылау құралдарынан  тұрады. Оқу басылымдары электрондық білім беру қорларымен толықтырылады. Электрондық қорлар интерактивті жаттығулар және жаттығу құралдарымен, мультимедиялық нысандармен, Интернеттегі қосымша материалдар мен қорларға сілтемелерімен теориялық және тәжірибелік модульдерден тұрады. Оларға оқу үдерісінің негізгі параметрлері жазылатын терминологиялық сөздік пен электрондық журнал кіреді: жұмыс уақыты, бақылау және тәжірибелік тапсырмаларды орындаудың нәтижесі. Электрондық ресурстар оқу үдерісіне оңай енгізіледі және әртүрлі оқу бағдарламаларына бейімделе алады.

Заманауи химия аналитикалық әдістердің арқасында дамыды; оның барлық маңызды нәтижелерінің алдында химиялық талдаудағы жетістіктер болды.

Ф. Сабадвари, А
Робинсон
«Аналитикалық химияның тарихы»

Алғысөз

Бұл оқулықта аналитикалық химияға кіріспе болып табылатын, осы ғылымның негізгі ұғымдарымен және теориялық негізімен, сонымен қатар сапалық және сандық талдаулардың  кейбір кеңінен қолданылатын әдістерімен танысуға мүмкіндік беретін материал берілген. Аналитикалық химияның қолданылатын әдістерінің негізін құрайтын негізгі химиялық және физикалық қағидаларды әзірлеуге едәуір көңіл бөлінеді. Осы материалды білмей, бара-бар әдісті саналы түрде таңдау, талдау нәтижелерін дұрыс түсіну қиындыққа соғады. Осы себепке байланысты химиялық талдаудың метрология негіздерімен таныстыратын аналитикалық химияның арнайы бөлімі енгізілген.

Студенттерге оқулықпен жұмыс істеу бойынша берілетін ұсыныстар:

Оқулық химиялық және химия-технологиялық мамандықтардың колледж және техникум студенттеріне арналған және химияны терең үйренуді қалайтын жоғары сынып оқушыларына, сонымен қатар жоғарғы оқу орындарының студенттеріне де ұсынылуы мүмкін. Авторлар проф., хим. ғылымдарының директоры Н.Н.Басаргинге, РҒА корр. мүшесі, проф. А.Г.Дедовқа, проф.Э.        М. Карташевқа, хим.ғыл.канд.  Е. В. Мироноваға, проф. О.        В. Михайловқа, Мәскеу политехникалық лицейінің директоры Е.А.Мухинаға, ЖХТМУ ЖҒФ деканы, проф. В.Р.Флидқа, ЖХТМУ ректоры  А. К. Фролковаға бағалы пікірлері мен қолжазбаны талқылағандары үшін терең алғысын білдіреді.

1 тарау

АНАЛИТИКАЛЫҚ ХИМИЯНЫҢ ЖАЛПЫ        ЕРЕЖЕЛЕРІ МЕН ҚАҒИДАЛАРЫ

Аналитикалық химия — заттар мен олардың қоспаларының химиялық құрамын анықтау әдістері мен құралдары туралы ғылым (грек.

analysіs

— бөлшектерге бөлу).

Аналитикалық химияның міндеттері:
Аналитикалық химияның сәйкес бөлімі —
сапалы талдау;
Аналитикалық химияның сәйкес бөлімі —

сандық талдау;
Аналитикалық химияның сәйкес бөлімі —
құрылымдық талдау;

Аналитикалық химияның көптеген әдістерінде жаратылыстану, техникалық ғылымдардың соңғы жетістіктері қолданылады. Сондықтан аналитикалық химияны пән аралық ғылым ретінде қарастыру әбден заңға сәйкес келеді. Аналитикалық химияның әдістері әртүрлі өндірістерді іске асырады. Мысалы мұнай химиясында, металлургияда, қышқылдарды, сілтілерді, соданы, тыңайтқыштарды, органикалық өнімдер мен бояғыштарды, пластикалық массаларды, жасанды және синтетикалық талшықтарды, құрылыс материалдарын, жарылғыш заттарды, беттік белсенді заттарды, дәрілік препараттарды, парфюмерияны алғанда қолданылады. Мұнай химиясы мен металлургияда бастапқы шикізатқа, өндірістің аралық және соңғы өнімдеріне аналитикалық бақылау қажет.

Аса таза заттарды алу, соның ішінде жартылай өткізгіш материалдарды алу 10 -9

% дейінгі деңгейде қоспаларды анықтаусыз мүмкін болмайды.

Химиялық талдау пайдалы қазбаларды іздеу және бағалау барысында қажет. Геохимияның көптеген қорытындылары химиялық талдауға негізделеді. Ауыл шаруашылығы және тағам өндірісінің өнімдерін, әсіресе улы химикаттардың (гербицидтердің, дефолианттардың), ауыр металдардың (сынап, қорғасын, кадмий және с.с.) және канцерогендік заттардың (көпоралымды көмірсутектер, диоксиндер) болуына үнемі талдау жүргізу қажет. Ауыл шаруашылығы өндірісін тиімді жүргізу топырақтарға, жемге, тыңайтқыштарға ұдайы және жүйелі талдауды қажет етеді. Қоршаған ортаның – сулардың, атмосфералық ауаның, топырақтың күйін бақылау да әртүрлі ластануларға аналитикалық анықтау жүргізуді қажет етеді. Химиялық талдаудың биологиялық кезең ғылымдары үшін маңызы зор.  Мысалы, ақуыздың шығу тегін анықтау негізі аналитикалық тапсырма, себебі ақуыздың құрамына қандай амин қышқылдары кіретінін және олар қандай реттілікте байланысқанын анықтау қажет. Медицинада аналитикалық химияның әдістерін түрлі биологиялық талдауларды жүргізу кезінде кеңінен қолданады. Гуманитарлық ғылымдардың өзі аналитикалық химия әдістерін қолданады. Олардың ішінде бірінші орында археология тұр. Көне заттарға химиялық талдаудың нәтижелері заттардың шығу тегі мен олардың жасы жөнінде қорытынды жасауға мүмкіндік беретін маңызды ақпарат көзі болып табылады. Криминалистиканың дамуы да аналитикалық химияның заманауи әдістерісіз мүмкін емес. Археологиядағыдай, онда зерттелетін үлгіні бұзбайтын әдістер өте маңызды: жергілікті талдау, заттарды сәйкестендіру.

ЗАМАНАУИ  АНАЛИТИКАЛЫҚ

ХИМИЯНЫҢ ҚҰРЫЛЫМЫ.

ТАЛДАУ ӘДІСТЕРІ

Аналитикалық химиямен шешілетін тапсырмалар әртүрлі. Осыған орай, ол талдаудың көптеген әдістері мен түрлерін қолданады. Оларды бірқатар белгілері бойынша жіктейді:

Талдау әдістерін жіктеу
нысанның талданатын құрама бөліктерінің табиғаты бойынша
жүргізілуі мүмкін.
Егер нысанның мұндай құрама бөліктері изотоптар болса, онда талдауды

изотопты
деп атайды, элементтерді —
элементтік (атомдық-иондық),
функционалдық топтарды —

құрылымдық-топтық (функционалдық),
молекулаларды —
молекулалық,
талданатын бөлшектің тіршілігін  —

заттық
немесе
фазалық деп атайды.

Талдау түрі анықтауды орындау барысында қандай тәсілді, арнайы амалды немесе белгіні қолданатынын көрсетеді. Егер талдау негізіне талданатын нысанға сынаманы аудару әдісі салынса, онда ылғал

(ерумен) және
құрғақ

(ерусіз) болып бөлінеді; сынаманың барлық құрауыштарын анықтаудың толымдығы — толық және ішінара; талданатын нысанды немесе беткі сынаманы қолданудың толымдығы —

жалпы
және
жергілікті;
сынаманың бүтіндігін сақтау сипаты —

деструктивті
(бүлдіргіш) және
деструктивті емес
(бүлдрмейтін); сынама мен қадаға арасындағы қашықтық —

орнында
(сызықта) және
қашықтық
және с.с.

Нысандардағы қарапайым құрама бөлшектер жиі әртүрлі түрде  — тотығу деңгейінде болады. Мысалы, темір тотығудың 0, +2 және +3 деңгейлерінде болуы мүмкін; оның тіршілік ету түрлері оксидтер, сульфидтер, тұздар болуы мүмкін. Тіршілік ету түрлерін анықтаумен

заттық
және (немесе)
фазалық

талдау айналысады. Соңғысы қосылыс талдауларын әртекті нысандарды, мысалы минералдарда жүргізуге мүмкіндік береді.

Талдау әдісі

— анықталатын құрауыш пен талданатын нысанның нақты табиғатына тәуелсіз химиялық құрамды анықтау әдістерінің жинағы.

Өлшенетін қасиеттердің пайда болу табиғатымен себебі бойынша талдаудың химиялық, физика-химиялық, физикалық және биологиялық түрлері бар .

Х

имиялық әдістерде белгіленетін қасиеттің пайда болу, өзгеру немесе жойылу себебі химиялық реакция болып табылады. Сапалық талдауда сыртқы әсерлер – тұнбаның пайда болуы немесе жоғалуы, газдың шығуы, бояудың пайда болуы, өзгеруі және түссізденуі болып табылады. Сандық талдауда өзара әрекеттесетін заттардың бірінің ерітіндісінің көлемі немесе түзілетін өнімнің салмағы болып табылады.

Кейбір
физика-химиялық және физикалық әдістерде

сынамаға энергетикалық әсердің нәтижесінде атом ядросының немесе электрондардың күйінің өзгеруі болып табылады. Сонымен қатар аналитикалық  дыбыс (сигнал) зерттелетін затпен электромагниттік толқындар немесе электрондар, не нейтрондар тәрізді бөлшектер тарағанда туындауы мүмкін. Биологиялық әдістерде бекітілетін қасиет ретінде биохимиялық реакциялардың, тасымалдаушысы тірі ағзалар, олардың органдары және тіндері болып табылатын өмірлік-мінез-құлықтық қызметтерді (өсу, көбею, қызмет ету қабілеттері) өзгеру ретінде қолданылады.

Талданатын сынаманың салмағы бойынша (грамда) әдістер екіге бөлінеді:
макро-

0,1

1

0

жартылаймикро-

0

01

0

10

микро-

0,001

0

010

ультрамикро-

10

3

10

6

субмикро-

10

7

10

9

Өндірістегі бақылау нысаны мен мақсатына қарай таңбалық, тексеретін (бақылау немесе төрелік), ағымдағы талдауларға бөлінеді. Таңбалық талдаулар кәсіпорындармен тұтынылатын шикізаттың, өндірістің жартылай өнімдері мен дайын өнімнің химиялық құрамын анықтау үшін арналған. Олар талданатын материалдың сұрыпын анықтау үшін қызмет етеді. Бақылау талдауларды сол әдістерді мұқият және дәлірек қолданумен таңбалық талдаулардың нәтижелерін тексеру немесе нақтылау үшін жүргізеді. Төрелік талдаулар сипатына қарай бақылау талдаулар болып табылады. Оларды жүргізу өнімді жеткізуші мен  тұтынушының алған нәтижелеріндегі айырмашылықтармен шартталған.  Ағымдағы талдаулар өндірістік процестерді баықлау, оған мерзімді түзетулер енгізу және өтуінің дұрыс режимін қамтамасыз ету үшін қажет. Мұндай талдауларды, экспресс талдау деп аталатын әдісті жүзеге асырып, тез әрі уақытылы орындайды. Бұл мақсатта автоматтандыруға тез бейімделетін, тік әдістер қолданылады, мысалы, металлургияда — атомдық-эмиссиялық және рентгендік-спектралдық әдістер.

ЗАТТАРДЫҢ АНАЛИТИКАЛЫҚ ҚАСИЕТТЕРІ ЖӘНЕ РЕАКЦИЯЛАРЫ

Заттардың аналитикалық қасиеттері мен реакциялары төмендегідей болуы тиіс:
айтарлықтай
қарқынды.

Қасиеттің қарқындылығы жоғары болған сайын, соған қарай құрауыштың аз мөлшерін талдауға болады, яғни осы қасиеттің негізінде жатқан әдіс соғұрлым сезімтал. Мысалы, қасиет. Мысалы, фотоколориметрияда белгіленетін қасиеттің қарқындылығы мынадай, бұл әдіспен заттың

10

-7 моль/л дейінгі концентрациясымен ерітінділерді талдауға болады, ал рефрактометрияда тек

10

-2

моль/л дейінгі концентрациямен; Егер талданатын нысан, затта бастапқыда мұндай қасиеттер болмаса, онда оның химиялық аналитикалық қасиеттерін қолдана отырып, оларды жасанды жолмен  беруге немесе алуға болады. Жиі заттардың қышқыл-негізді, тотығу-тотықсыздану, тұндырулық, комплекс түзгіштік қасиеттері қолданылады. Дәл осы қасиеттер талданатын заттардың химиялық реакцияларға түсу қабілетін анықтайды және жарамды аналитикалық қасиеттерге ие өнім алуға, не қажетті аналитикалық ақпаратты беретін реакцияларды өлшеуге мүмкіндік береді. Соңғысын кейбір жағдайда

реакцияның аналитикалық параметрлері ретінде белгілейді. Бұл сутекті көрсеткіш (рН), электрондық әлеует, реакцияға қатысушылардың концентрациясы, тұнбалардың пайда болуы немесе еруі, жүйенің боялған құрауыштарының түзілуі немесе жойылуы. Қышқыл-негізді реакцияларда рН мәні өлшенеді және индикатор түсінің өзгеруі байқалады; тотығу-тотықсыздану реакцияларында электрондық әлеует өзгереді, реакцияға қатысушылардың бірінің шамадан көп болуы нәтижесінде бояудың пайда болуы (перманганатометрия, титанометрия) немесе жойылуы (иодометрия, цериметрия) байқалады. Көрсетілген әсерлерге қол жеткізілетін реакциялар

аналитикалық деп аталады. Олар қайтарымсыз сипатымен және өтуінің жоғары жылдамдығымен, сонымен қатар стехиометриялығымен ерекшеленеді.  Олар таңдамалы және сезімтал болғандары дұрыс. Көрсетілген әр талаптың орындалу деңгейі көбінесе өткізілетін аналитикалық операциялардың мақсатымен, нысанның табиғатымен, талдау жүргізу шарттарымен анықталады. Иондарды анықтау үшін арналған мұндай аналитикалық реакция  белгілі ортаны, температураны, қажетті заттардың концентрациясын сақтауды қажет етеді. Осылай, ашық-қызыл тиоцианаттық комплекс Fe

3

+ анықталған кезде, бейтарап немесе әлсіз қышқылды ортада түзіледі. Сілтілі ортада, сондай-ақ фторид- және оксалатты иондар болғанда, ол түзілмейді және оның тікелей салдары ретінде ерітіндінің боялуы байқалмайды.

Талдау үдерісінде қолданылатын заттар
химиялық реактивтер немесе
реагенттер деп аталады.
Оларды тазалығы, қолдану аясы және мақсаттық тағайындалуы бойынша айырады.

Қолдану аясы бойынша реактивтер индикаторларға (инд.), микроскопияға арналған бояғыштарға (м.а.б.),  хроматография үшін (хр. үшін), фотосурет үшін (фото), криоскопия үшін (кр.), спектроскопия үшін (спектр.), люминофор үшін (лмф.), фармакопеялық (фарм.) және арнайы (арн.) болып бөлінеді. Биохимияда қолданылатындар жеке беріледі —

биохимиялық препараттар.

Көрсетілген типтің реактивтері өздерінің тазалығы бойынша тек өздерінің саласы үшін ғана арналған, оның құрамында оны қолдануға кедергі болатын заттар, қоспалар жоқ. Бұл басқа салаларда қолдануға кедергі болмайтын қоспалар жоқ дегенді білдірмейді. Реактив қаптамаларының заттаңбаларында әдетте әзірлеуші мекеменің атауы, әзірленген күні немесе реактивті тұтынудың жарамдылық уақыты, химиялық атауы, формуласы, мүмкін қоспалар мен олардың реактивте  рұқсат етілген мөлшерлері көрсетіледі. Әдетте соңғыларын олардың атауларын, формулаларын, сонымен бірге салмақтық үлесімен атап көрсетеді. Алайда кейбір жағдайларда оларды көрсетудің өзге пішіндері де қолданылады. Мысалы, «Кремний а.т. 12 -5

»  мөлшері 1 • 10 -5 % аспайтын 12 қоспасы бар аса таза кремниді білдіреді. Кейбір жағдайларды, атауларды химиялық номенклатураның ережесімен емес, автордың аты бойынша көрсетеді, мысалы, Чугаевтың, Несслердің реактиві, Девардтың қорытпасы және с.с. Тесттік сынақтарға арналған реактивтер арнайы сәйкес реактивпен өңделген тасымалдаушы (қағаз, пластинка және с.с.)  болады. Осы тип реактивінің ең қарапайым мысалы  рН орталарды анықтайтын және кейбір заттарды табатын индикаторлық қағаздар болып табылады.

АНАЛИТИКАЛЫҚ ҮДЕРІСТІҢ ЖАЛПЫ          СЫЗБАСЫ МЕН КЕЗЕҢДЕРІ

Химиялық талдау — күрделі көп кезеңді үдеріс. Тікелей талдаудың алдында талдау нысанының табиғаты мен сипаттамалары туралы деректердің, оны жүргізудің ықтимал шарттары, олардың қарауындағы аспаптар, реагенттер, қажет етілетін метрологиялық сипаттамалар, мүмкін үнемділік және с.с. негізінде оны  жүргізудің сызбасын таңдау, не әзірлеу жүргізіледі.  Жалпы талдау келесі негізгі кезеңдерден құралады: сынама таңдау, сынаманы дайындау (сынаманы ашу, кедергі келтіретін құрауыштарды бөлу немесе оларды бүркемелеу, анықталатын құрауышты концентрациялау, оны аналитикалық белсенді пішінге ауыстыру),

аналитикалық қасиетті (аналитикалық дабыл)
алу және өлшеу

, өлшеу нәтижелерін өңдеу және дәлдік көрсетікштерді жедел тексеру. Тәжірибе жүзінде көрсетілген кезеңдердің кейбірі болмауы мүмкін. Кейбір кезде сынаманы ерітудің немесе алдын ала концентрациялаудың немесе бөлуді жүргізудің қажеттілігі болмайды. Бұл кезеңдер айтарлықтай жиі алынып тасталады, мысалы эмиссиялық спектроскопия әдісімен, атомдық абсорбцияның жалынсыз нұсқасымен, ИК-спектрлерін өлшеу кезінде. Аналитикалық үдерістің барлық кезеңдері бірдей. Кезеңдердің кез келгеніндегі қандай да бір қателік,  жалпы талдау нәтижесіне әсер етуі мүмкін.

БАҚЫЛАУ СҰРАҚТАРЫ

АНАЛИТИКАЛЫҚ  ХИМИЯНЫҢ ТЕОРИЯЛЫҚ НЕГІЗДЕРІ

ЕРІТІНДІ ҚҰРАМЫН КӨРСЕТУ

ӘДІСТЕРІ

Ерітіндінің құрамы концентрация немесе әр заттың үлесі түрінде беріледі. Концентрация ретінде анықталатын массадағы немесе ерітінді көлеміндегі заттың салмағы, көлемі немесе саны болып есептеледі. Осыған байланысты

салмақтық және көлемдік концентрация
болып бөлінеді.
Үлес

ерітіндінің барлық құрауыштарының жалпы салмағынан, көлемінен  немесе моль сандарынан қызығушылық тудырып отырған құрауыш неше бөлігін құрайтынын көрсетеді. Оны сәйкесінше

салмақтық, көлемдік немесе мольдік
деп атайды.

Аналитикалық химияда жалпы  химиялық ұғымдармен қатар, оған ғана тән ұғымдарды қолданады және ерітіндінің құрамын сипаттауға көмектеседі. Оларға, ең алдымен  балама, титр, анықталатын зат бойынша титр және с.с. жатады.

Балама

— қышқыл-негізді реакцияда бір протонға немесе тотығу-тотықсыздану реакциясында бір электронға тең Х заттың шартты бөлшегі

. «Балама» ұғымы қарапайым, сондай ақ күрделі заттар мен химиялық реакциялардың барлық түрлеріне қолданылады. Зат молекуласының қандай бөлшегі баламалы екенін көрсету үшін «баламалылық факторы» ұғымы қолданылады.

Баламалылық факторы

— Х заттың нақты бөлшегінің қандай үлесі осы қышқыл-негізді реакцияда бір сутек ионына немесе осы тотығу-тотықсыздану реакциясында  бір электронға баламалы екенін көрсететін сан. Бұл өлшемсіз, стехиометрия негізінде өлшенетін шама төмендегі бірлікке тең немесе одан аз:

f экв

(Х)

Қышқыл-негізді реакциялар үшін f экв (Х)  орны басылған сутек атомдарының саны бойынша, ал тотығу-тотықсыздану үшін – жартылай реакцияға қатысатын электрондардың саны бойынша есептейді. Қосарланған реакциялар үшін оны стехиометриялық коэффициенттерге қатысты есетейді. Реакциясы:

xX + tT = X x

T

t ,

мұнда х, t

— реакцияның стехиометриялық коэффициенттері; Х заттың баламалылық факторы

х/t тең,
Т заттары —
t/x,
яғни f

экв

(Х) = =

х/t,
aл f

экв

(Т) =

t/x.
Балама

— 1/z

X

зат бөлшегінің бөлігі. z

X

= 1 кезінде балама жалпы бөлшектің өзіне тең. z

X

(немесе жай ғана z) санын баламалылық саны деп атайды. Ол орны басылған (қосылған) сутек иондарының  немесе берілген (қабылданған) электрондар санын көрсетеді. Нақты реакция көрсетілмесе,  «балама, баламалылық факторы және саны» ұғымдарының мәні жоқ.

Баламалылық факторы мен саны төменгі ара қатынаспен байланысты f экв

(Х) = 1

/z x .

Әрдайым  z ≥ 1 екені айқын.
Мысалы.  Төмендегі реакцияда

Na

2

CO

3

+ 2HCl = 2NaCl + H

2

O + CO

2

Na

2

CO

3

молекуласы екі протонға баламалы. Демек, протонмен өзара әрекеттесетін оның

1

2

бөлігі балама болып табылады. Сондықтан Na

2

CO

3

баламалылық саны  2-ге тең, баламалылық факторы 1/

2

тең, балама —молекуланың жартысына тең:

Z

Na2CO3
= 2,        f

экв (Na

2

CO

3

) = 1/2,        Э(На

2

СОз ) = 1/2Nа

2

СОз.

Заттың баламасы баламалылық факторын қолданып f экв

(Х) Х немесе Э(Х) жазады және бұл ретте оның шамасын көрсетеді.
Мысал. Төмендегі реакцияда
10FeSO

4

+ 2KMnO

4

+ 8H

2

SO

4

= 5Fe

2

(SO

4

3

+ 2MnSO

4

+ K

2

SO

4

+ 8H

2

O

1М KMnO

4

5e -

қосады, сондықтан z

KMnO4 = 5

және f

JІJ

(KMnO

4

1

5

Э(KMnO

4

) = f экв

(KMnO

4

)KMnO

4

= 1/5

KMnO

4

Моль ұғымы кез келген түрдегі шартты бөлшектерді қолдануға жол беретінін ескере отырып, Х заты баламасының молярлық салмағына келесі анықтаманы беруге болады:

Х заты баламасының молярлық салмағы

— осы зат баламасының бір молінің салмағы. Оны келесі жолмен жазады және есептейді:

M

э(x)
= M(f

экв

(X)X) = f экв

(X)M(X) =

M(X)/z x .

Барлық жазба түрлері бірдей. Мысалы, алдында келтірілген реакцияларда баламаның молярлық салмақтары:

М

э(Nа

2CO3

M

( Nа

2

СОз) = = =

52,995 г

М

э( ) =

M

31,606 г
Аналитикалық химияда
баламалар заңы
кеңінен қолданылады, оған сәйкес

өзара әрекеттесетін және түзілетін заттардың баламаларының саны тең.
Бұл химиялық реакцияOда бір заттың

n

баламасымен әрдайым басқа заттың n

баламасы өзара әрекеттеседі және әр өнімнің n

баламасын түзеді.
xX +

tT

= pP + qQ реакциясы үшін баламалылық заңын келесідей жазуға болады: п(Э х

) = п(Э т )

= n(Эp) = n

(Э

Q

немесе n(f экв

(Х)X) = n(f экв

(T)T) = n( f экв

(P)P) = n(f экв

(Q)Q).

Төмендегі реакция үшін

H

2

C

2

O

4

+ 2NaOH = Na

2

C

2

O

4

+ 2H

2

O

бұл жазба келесі түрге ие H

2

C

2

O

2

= = f экв (X) = 1/1 жазба кезінде қалдырады, сондықтан келтірілген теңдіктер келесідей жазылады:

2(NaOH)=

Молярлық концентрация

— ерітілген заттың ерітінді көлеміне қатысы (1 л ерітіндіде ерітілген заттың моль саны). Бұл ІUPAC талаптарына сәйкес ерітінділердің концентрациясын көрсетудің негізгі әдісі. Әдетте оны С(Х) белгілейді. Сандық мәннен кейін моль/л немесе «M» бас әрпін жазады.

C(X)=

1000=
мұнда

V

— ерітінді көлемі, мл.

Мысалы, C(H

2

SO

4

) = 0,5 моль/л немесе C(H

2

SO

4

) = 0,5 M.

Баламаның молярлық  концентрациясы

— ерітіндідегі баламаның зат санының  осы ерітіндідегі көлеміне немесе 1 л ерітіндідегі  зат баламасының моль санына баламалы. Жазба түрі: С(/

бал

(Х)Х) немесе Cp

X

C(f экв

(X)X)=

1000=
мұнда n(Э(X)) = n(f

экв

(Х)Х) — зат баламаларының саны, моль;

V

— ерітінді көлемі, мл.; m(X) және М(f

экв

(Х)Х) — сәйкесінше зат баламасының ерітілген және молярлық салмағы, г. Өлшем бірліктерін белгілеген кезде, моль/л немесе М жазады және баламалылық факторы мен химиялық реакцияны көрсетеді. Мысалы, 0,5 Мн. Н

2

S0

4

(f экв =

1

2

). Көрсетілген белгінің орнына жиі «н» жазады немесе «қалыпты ерітінді» терминін қолданады. Алдында келтірілген мысал үшін 0,5н. H

2

SO

4

немесе 0,5-қалыпты ерітінді H

2

SO

4

Баламаның молярлық концентрациясы әрқашан ерітіндінің молярлық концентрациясынан үлкен ( f экв

(Х) > 1)
немесе оған тең

( f экв

(Х) = 1)

Олардың арасындағ f экв

ы байланыс
қатынасымен анықталады

C(f экв

(X)X)=

=zC (х)
Мысал. H

2

SO

4

ерітіндісіні 0,1 М бар

H

2

S0

4

Егер f экв

(H

2

S0

4

) = ½
болса, онда оның қалыпты концентрациясы неге тең

Титр

— ерітіндінің 1 мл болатын заттың салмағы, г; белгіленуі: Т(Х), г/мл:

T(X) = m(X)/V.

Титр молярлық және қалыпты концентрациямен мына теңдеумен байланысты

Т (X)=

Титр
салмақтық концентрацияның –
зат салмағының 1 л ерітіндідегі жеке жағдайы болып табылады, г:

A(Х)=Т(Х)∙1000=

Соңғы кезде
«титр» ұғымын нормалайтын коэффициентпен алмастырады.
Анықталатын зат бойынша ерітінді титрі

— А титрантының 1 мл ерітіндісімен әсер ететін (баламалы), анықталатын Х құрауышының салмағы. Ол титранттың 1 мл ерітіндісінде болатын А затымен әрекеттесетін, анықталатын Х затының грамм санын көрсетеді. Батыс әдебиетінде оны

титрометриялық балама деп атайды .

T(A/X) = m(X)/V(A).
Мысал.

T(H

2

SO

4

/NaOH) = 0,0025 г H

2

SO

4

ерітіндісінің 1 мл 0,0025 г NaOH әрекеттесетінін көрсетеді.

Анықталатын зат  бойынша титр А титрантының молярлық және қалыпты концентрациясымен келесі қатынаста байланысты:

Т (А/X)=

, г/мл.

Концентрацияны көрсетудің бұл әдісі - титрант бір ғана затты анықтау үшін қолданылса ғана пайдаланылады. Басқа жағдайларда ерітінділердің молярлық концентрацияларын қолданған дұрыс.

Түзету коэффициенті

— тәжірибелік концентрация (навеска) белгіленген концентрациядан (есептік, теориялық) неше есе көп немесе аз екенін көрсететін сан.

k= =

Мысал.

H

2

C

2

0

4

' 2H

2

O 0,1 М ерітіндісінің 100 мл әзірлеу қажет. Баламалылық факторы f экв

(Н

2

С

2

0

4

'2H

2

O) =

1

2

Есептеу 0,6304 г тең навесканы алу қажеттігін көрсетеді. Егер  0,6310 г алсаңыз, онда түзету  коэффициенті k =

0,6310/0,6304 = 1,0010.

Әдетте теориялық есептік концентрацияны жазады, ал жанына түзету коэффициентін көрсетеді. Берілген мысал үшін:

C(1/2 Н

2

С

2

0

4

2Н

2

0) = 0,1M(k = 1,0010).

Концентрацияны көрсетудің бұл әдісі сериялық анықтамаларда ыңғайлы. Оны өндірістік бақылауда, цехтік және зауыттық зертханаларда кеңінен қолданады. Концентрацияны көрсетудің ерекше әдістерін өндірісте қолданады. Әдеттегідей, олар сәйкес техникалық өнімнің (қоспалардың) нақты салмағымен әрекетке түскен нақты заттарды көрсетеді. Оларды 100 г техникалық өніммен әрекеттесетін заттың грамм санымен немесе осы өнімнің 1 г әрекеттесетін осы заттың  милиграмм санымен көрсетеді. Бірінші жағдайда, заттың салмағы екінші жағдайда алынған заттың 0,1 салмағын құрайды. Бұл концентрацияны көрсету әдістерін «сәйкес сандар» деп атайды (

2

1 кесте ).

Агрегаттық күйі бойынша кез келген нысандарға қолданылатын ерітінді құрамының бірлік үлестері немесе пайыздағы көрсетілімі.

Салмақтық үлес

— ерітіндідегі сәйкес құрауыш салмағының осы ерітіндінің жалпы салмағына қатынасы:

Ѡ (X)=

или Ѡ (Х) = Егер т(Х) еріген заттың және m(S) еріткіштің екі еселік ерітіндісінің құрауыштарының салмақтары белгілі болса, онда заттың салмақтық үлесін келесі формула бойынша есептейді

Ѡ

(X) = m (Х)/[m(Х)+m (S)]7 Салмақтық үлес молярлық және нормалық концентрациялармен келесідей тәуелділіктермен байланысты:

Ѡ

(X)

біріліктердің үлесі

Егер т(Х) еріген заттың және m(S) еріткіштің екі еселік ерітіндісінің құрауыштарының салмақтары белгілі болса, онда заттың салмақтық үлесін келесі формула бойынша есептейді

Ѡ (X) = m (Х)/[m(Х)+m (S)].

Салмақтық үлес молярлық және нормалық концентрациялармен келесідей тәуелділіктермен байланысты:

Ѡ (X)=

, біріліктердің үлесі
Немесе

Ѡ (X)=

мұндағы р — ерітіндінің тығыздығы.

Қатты сұйытылған ерітінділердегі концентрациялар сәйкес құрауыш санының матрица бөліктерінің санына қатынасымен көрсетіледі. Мысалы, матрицаның бір миллион бөлшектерінде құрауыштың бір бөлігі —миллионның бір бөлігі (миллиондық үлес) — млн Мұндай ерітінділердің концентрациясын өлшеу бірілігі, сонымен қатар белгілеулері 2.2. кестеде берілген. Концентрацияны көрсетудің берілген әдісімен қатар,  негізінде «салмақ/салмақ» (мкг/г, мг/кг), «көлем/көлем» немесе

2.2. кесте. Қатты сұйытылған ерітінділердің концентрациясын көрсету түрлері
Белгіленуі1

1/…

Өлшем бірлігі2 млн -1

(ppm)

10

6

(миллион)
1 ∙10-6 =10-4% (мкг/г, мг/кг)
млрд

-1

(ppb)

10

9

(миллиард)
1 ∙10-9 =10-7% (нг/г, мкг/кг)
трлн

-1

(ppt)

10

12

(триллион)
1 ∙10-12 = 10-10% (пг/г, нг/кг)
квдрл

-1

(ppq)

10

15

(квадриллион)

1

ppm — part per (біреу) mіllіon, ppb — ... bіllіon, ppt — ... trіllіon, ppq — ... quadrіllіon.

2

мкг — микрограмм (10 -6

г), нг — нанограмм (10 -9

г), пг — пикограмм (10 -12

г), фг — фемтограмм (10 -15

г), аг — аттограмм (10 -18 г).

«салмақ/көлем» (мкг/л, мг/л) типті белгілеу жатқан басқа әдіс те қолданылады. Көрсетудің қарастырылған түрі негізі салмақтық үлес болып табылады. Себебі ерітіндідегі заттың концентрациясы өте аз, сондықтан матрица салмағы ерітіндінің салмағына тең деп есептеуге болады. Жалпы қолданылатын әдіске қарағанда, бұл әдіс ұсыну пішініне (белгілеулер және бірліктер) ғана негізделген.

Мысал.

Ерітіндіде токсинді заттың мөлшері 20 мкг/л. Оның мөлшерін салмақтық үлесте және ppb

бірліктерімен көрсету .

Сонымен бірге ерітінді өте қатты сұйытылған, оның тығыздығын 1 г/см

3

тең деп есептейді. Онда ерітіндідегі заттың салмақтық үлесі:

Ѡ (X)=

= 2∙

Немесе

2∙ ∙

=20 мкг/кг =20∙
или 20млрд =20 ррb

Көлемдік үлес

— ерітіндідегі (жүйедегі) сәйкес құрауыш көлемінің осы ерітіндінің жалпы көлеміне қатынасы — негізінен газ қоспаларының, мысалы ауа құрамының сипаттамалары үшін қолданылады:

φ ( )=

или φ ( ) =

Молярлық үлес

— ерітіндідегі сәйкес құрауыш санының осы ерітінді құрауыштарының жалпы санымен қатынасы

α ( )=

или α ( ) =

Мысал. 50,00 мл суға 5,61 г ерітумен алынған, ерітіндідегі калий гидроксидінің салмақтық және молярлық үлесін есептеу.

Ѡ (КОН ) % =

= 10,09 %

α

(КОН ) % =

= 0,0348 немесе  3,48 %

2.1.3.
Электролиттік диссоциация

Еріткіш молекулаларының әрекетінен заттың молекулаларының иондарға ыдырау үдерісін электролиттік диссоциация деп атайды. Зат және ерітінді  молекулаларының өзара әрекеттесуінің нәтижесінде ерітіндіде гидратталған оң және теріс зарядталған иондар түзіледі (2.1 сур.). Бұған судың жоғары диэлектрлік өткізгіштігі ықпал етеді (е _ 81). Диссоциация үдерісін келесі теңдеумен көрсетуге болады:

KtAn +
(m +

n)H

2

O

[Kt(H

2

O)

m

]+ + [An(H

2

O)

n ] ,

мұндағы  Kt және An —сәйкесінше +1

және -
1 зарядына ие
катион және анионды білдіреді.

Әдетте заттың диссоциациясының теңдеуін су молекулаларын қалдырып, жеңілдетілген түрде жазады:

KtAn ⇄

Kt+ + An .

Еріген кезде иондар түзіп, солайша ерітіндіге электр тоғын өткізу қабілетін беретін заттар

электролиттер
деп аталады.

2.1. сур. Тұздың иондық кристалды тормен еру сызбасы Оң және теріс иондардың бірдей сандарымен ыдырайтын электролиттерді симметриялы (KtAn), әртүрлісін — асимметриялы (Kt n An m ) деп атайды. Егер электролиттің ерітіндісіне тұрақты тоқ көзіне қосылған электродтарды түсірсе, онда оң зарядталған  иондар (катиондар) - теріс зарядталған электродқа (катод) қарай, ал теріс зарядталғандары (аниондар) -  оң зарядталған электродқа (анодқа) қарай алмасады. Диссоциация — қайтарымды үдеріс. Кері зарядталған иондар кездесіп, бірі біріне тартылып, молекула түзеді. Ерітіндідегі әр зат үшін  иондар мен диссоциацияланбаған молекулалар арасында тепе-теңдіктің нақты күйі орнайды. Бір заттар үшін бұл тепе-теңдік иондардың түзілуіне қарай ығыстырылған (мұндай заттарды

күшті электролиттер деп атайды), басқалары үшін көрсетілген тепе-теңдік олардың молекулалары шағын ион бөлшектеріне диссоциацияланған кезде орын алады (мұндай түрдегі затарды

әлсіз электролиттер
деп атайды).

Еріткіш молекулаларының әсерінен заттардың молекулаларға ыдырау қабілеті электролиттік диссоциация деңгейінің шамасымен немесе диссоциацияның тұрақты шамасымен сипатталады.

Электролиттік диссоциацияның деңгейі

— заттардың барлық еріген молекулаларының қандай бөлігі иондарға ыдырайтынын көрсететін сан. Барлық еріген молекулалар деген диссоцияланған және диссоциацияланбаған, яғни ерітіндіге алғашқы енгізілген молекулалардың жиынтық санын білдіреді. Оны бірлік үлестерінде немесе пайызда көрсетеді. Шамасы  0 ден 1 дейін өзгереді (

100

% дейін):
Иондарға ыдыраған молекулалар саны
Еріген  молекулалардың жалпы саны

Бұл диссоциациядағы деңгей шамасы еріген заттың табиғаты мен концентрациясына және температураға байланысты. Барлық электролиттердің қатты сұйытылған ерітінділерінде ол 1–ге жақын. Диссоциация деңгейінің концентрацияға тәуелділігі, оған электролиттің диссоциациялану қабілетінің бір мәнді емес сипатын береді. Бұл жағдайдан шығудың кейбір жолы химиктардың арасындағы диссоциация деңгейінің шамасын және сәйкесінше  электролит ерітіндісінің 0,1 н. қолданып, диссоциациялау қабілетін бағалау жүргізу бойынша уағдаластығы болып табылады. Осы уағдаластыққа сәйкес электролитті шартты түрде

күшті
деп есептейді, егер оның диссоциацисының деңгейі 30 % көп болса,

әлсіз, егер а < 3 %  күші бойынша орташа, егер 3 < а < 30 %. Күшті электролиттерге кристалды ион түріндегі торлы  және ерітіндіде иондық жұп түзбейтін заттар тиесілі. Мұндай заттардың мысалдары гидроксидтер мен сілтілі және сілті-жер элементтерінің тұздары, сонымен қатар хлорлы сутекті, азот, күкірт, хлор қышқылдары болып табылады. Әлсіз электролиттер ерітіндіде диссоциацияланбаған молекулалардың немесе иондық жұптардың болуымен сипатталады. Көптеген көп негізді органикалық және минералдық қышқылдар, органикалық негіздер (пиридин, анилин, уротропин), аммоний гидроксиді, кейбір тұздар (HgCl

2

, Hg(CN)

2

) және с.с. бұл типті электролиттердің мысалдары болып табылады. Орта күшті электролиттер көрсетілген екі топтың арасында аралық орынға ие.Оларға күкіртті, еріткіш, ортафосфорлы, қымыздықты, шарапты, шайыртас, лимон, с.с. қышқылдары, магний гидроксиді және б. жатады.

ӘРЕКЕТ ЕТУШІ КҮШ ЗАҢЫ.

ХИМИЯЛЫҚ ТЕПЕ-ТЕҢДІК

Әрекет етуші күш заңын 1864 жылы норвегиялық ғалымдар К.Гульдберг (1836—1902) пен П.Вааге (1833—1900) ашты. Бұл химияның іргелі заңы. Ол талдаудың көптеген әдістерінің теориялық негізі болып табылады, себебі қайтарымды химиялық реакцияға қатысатын заттардың жылдамдығы мен молярлық концентрациясы арасында (ескірген терминологияда «әрекет етуші күштер») байланыс орнатады. Ол келесі түрде қалыптастырылады: химиялық реакцияның жылдамдығы әрекет етуші заттың концентрациясының түзілуіне тепе-тең.

Өзара әрекеттесетін А және В заттары бар жүйені қарастырайық.

A + B → C + D.

Бұл реакцияның жылдамдығы әрекет етуші заттардың концентрациясының түзілуіне тікелей тепе-тең:

[A][B]

мұндағы k

1

— 1 моль/л әрекет етуші заттардың концентрациясы кезінде реакцияның жылдамдығына және реакцияның тұрақты жылдамдығына тең  тепе-теңдік коэффициенті (біздің жағдайда

k

1

— Тік реакция жылдамдығының константасы); [A], [B] — А және В заттарының молярлық концентрациясы.

Кері реакцияның нәтижесінде бастапқы заттар түзіледі:

C + D → A + B.

Бұл кері реакцияның жылдамдығы тік химиялық реакция барысында түзілген заттардың концентрациясының көбейтіндісіне тікелей пропорционалды, яғни C және D: =

[С][Д]

мұндағы k

2

— кері реакция жылдамдығының константасы; [C] және [D] —С және D заттарының молярлық концентрациялары.

А, B, C және D  заттарының нақты концентрацияларына жеткенде, тік және кері реакцияның жылдамдықтары теңестіріледі —

химиялық тепе-теңдік орын алады
(2.2 сур.). Бұл тепе-теңдік динамикалық сипатқа ие.

Тік және кері реакциялар тоқтамайды. Алайда осы реакциялрдың тепе-теңдігі нәтижесінде  заттардың концентрациясы  тұрақты болып қалады. Мұндай кері реакцияның теңдеуін келесі түрде көрсетуге болады:

A + B

C + D.

v j = v

2

тепе-теңдігі кезінде,
сондықтан k

t

[A][B] = k

2

[C][D]. Заттардың реакциясына қатысатын k j

және k

2

өзгермейтін температурада — тұрақты шамалар болғандықтан, онда олардың қатынасы да тұрақты шама болады.

Әдетте бұл шаманы

К

деп белгілеп,
химиялық реакцияның тепе-теңдік константасы
деп атайды.

2.2 сур. Тік vj және кері v

2

химиялық реакцияның өзгеруі. Химиялық тепе-теңдік күйін орнату: v p

—химиялық реакция жылдамдығы және

t p

— тепе-теңдік күйіне сәйкес келетін уақыт сәті.

K

Бұл теңдеу химиялық тепе-теңдікке қолдануда әреке етуші күш заңының салдары болып табылады. Оны былай тұжырымдауға болады:

түзілетін заттардың концентрациясының көбейтіндісі, реакцияға қатысатын заттардың  концентрациясының көбейтіндісіне қатынасы, химиялық тепе-теңдіктің константасы деп аталатын, осы химиялық реакцияда біршама тұрақты шамаға тең болады, осы кезде кері реакцияларда тепе-теңдік пайда болады

Егер реакция теңдеуінде стехиометриялық коэффициенттер болса, мысалы, m, n, p, q:

mA

+ nB ⇄

pC + qD,
онда осы реакцияның тепе-теңдік константасы ұғымы мына түрде болады

K=

Тепе-теңдік константалары үшін теңдеу құрастырғанда, кертартпа көлемде тұрған заттар ғана (атомдар, иондар, молекулалар, радикалдар) ескеріледі. Егер әрекет етуші немесе түзілетін заттар кертартпа көлемнен кететін болса (тұнбаға түседі, газ түрінде шығарылады), онда олар К-ға әсерлі кіруін білдіріп, тепе-теңдік константаларының теңдеуін ескермейді. Мысалы,  баяу езілгіш кальций карбонатының түзілу реакциясы үшін тепе-теңдік константасы Ca 2+

+ CO

3

2-

- Ca CO

3

мына түрге ие:

К*=

→ К = К* [СаСО] =

Еріткіш реакциясына түскен кезде осындай болады.

Еріген заттың концентрациясы ерігіш концентрациясынан айтарлықтай аз болуын болжап, реакция үдерісі кезінде еріткіш концентрациясының өзгеруін ескермеуге болады.

Сонда оның концентрациясын тұрақты деп есептейді және тепе-теңдік константасы мәніне қосады. Мысалы, су ерітіндісінде натрий ацетаты гидролизінің реакциясы кезінде:

CH

3

COONa + H

2

O

CH

3

COOH + NaOH

CH

3

COO

+ H

2

O

CH

3

COOH + OH

K*=

→ K* = K*[ H

2

O]=

Кейбір жағдайда ыңғайлылық үшін

К

шамасының орнына
р-қызмет
деп аталатын оның теріс ондық логарифмі қолданылады

Мынадай белгілеулерде
pK _
-lgK.
Химиялық тепе-теңдік константасы

К

әсер етуші заттардың концентрациясына тәуелді емес және тұрақты температура кезінде тұрақты болып қалады, температура өзгерсе оның мәні де өзгереді. Бастапқы заттардың концентрациясының артуы реакция өнімдері көбейтіндісінің артуына, түзілуіне қарай, яғни оңға қарай  тепе-теңдіктің жылжуына әкеледі. Бұл ретте жүйе тепе-теңдігінің қозғалуы нәтижесінде

К

шамасы  тұрақты болып қалады.

Бұл қозғалу жүйесіндегі заттардың концентрациясы К шамасына сәйкес болғанға дейін жалғасады . Реакция өнімдері концентрациясының артуы да осындай, мысалы  оларды жүйеге енгізу арқылы, тепе-теңдіктің бастапқы заттарға қарай, яғни солға жылжуын болдырады. Қайтарымды химиялық реакцияға қатысушылардың әр өзгерісінен кейін жүйе тепе-теңдіктің жаңа күйін алады. Температура өзгерунің тепе-теңдік константасына ықпал ету сипаты химиялық реакцияның жылулық әсерімен анықталады. Егер ол жылудың шығарылуымен өтсе, температураның көтерілуі оның төмендеуіне әкеледі және жылуды сіңірумен оның артуына әкеледі. Температуралық тәуелділік экстремумға ие болуы мүмкін. Мысалы, алдымен өседі, содан кейін, біршама температурамен азаяды. Температураға тәуелділіктің мұндай сипаты,  сірке қышқылының диссоциациясы үшін тән, оның диссоциациясы  22,5 °С кезінде болады. Егер реакцияға газдар қатысса, онда

К

мәні жүйедегі қысымға байланысты болады.
Шарт өзгергенде химиялық тепе-теңдіктің жылжуы
Ле Ша- телье қағидасы

(А.Ле Шателье, 1850—1936) атымен белгілі қағидаға бағынышты болады. Осы қағидаға сәйкес жүйе  химиялық тепе-теңдік күйінде болғанда шарттың бірінің өзгеруі (концентрацияның, температураның, қысымның), өндірілген әсердің нәтижесі азаятын, тепе-теңдіктің жылжуын болдырады. Мысалы, тұнбаға түсетін затты жүйеден шығару, оның түзілуіне ықпал етеді; әсер етуші заттардың бірін қосу,  осы зат қатысатын реакцияның өтуіне ықпал етеді. Бұл қағида динамикалық тепе-теңдік күйіндегі кез келген жүйелерге қолданылады.

Химиялық реакцияның тепе-теңдік константасын білу:

2.3 .

ГОМОГЕНДІК ТЕПЕ-ТЕҢДІКТЕР

Бір фазалы біртекті жүйеде орнатылатын тепе-теңдіктер
гомогендік

деп аталады. Бұл жүйелерге газдық қоспалар, бір сұйықтықтың екіншісінде толығымен немесе ішінара еритін қоспалар, сұйық кристалдар. Мұндай жүйелердің барлық нүктелерінде физикалық және химиялық қасиеттер бірдей. Реакциялар онда толық көлемде өтеді.

Ерітінділер. Су ерітінді түрінде, оның автопротолизі Салыстырмалы көлемдері кең шеңберде өзгеруі мүмкін екі немесе бірнеше құрауыштардан тұратын (дербес заттардан)

гомогендік жүйені ерітінді деп атайды. Еріген зат немесе еріткіш кез келген ерітіндінің құрауыштары болып табылады. Ерітінді құрауыштарының қайсысы қандай да бір рөл атқаратынын шешу айтарлықтай қиын болады.  Ерітінді екі араласатын сұйықтықтан түзілгенде, көп көлемде болатын суды еріткіш деп есептейді. Алайда, бұл электролиттердің еріткіштеріне қолданылмайды. Мысалы, күкірт қышқылы суда концентрациясына тәуелсіз еріген зат болып есептеледі. Қатты немесе газ түріндегі затты еріту арқылы ерітінді түзілгенде, агрегаттық күйі өзгермейтін және оны гомогендікті бұзбай кез келген мөлшерде ерітіндіге қосуға болатын затты әдетте еріткіш деп есептейді. «Еріткіш» және «еріген зат» ұғымдарын, олардағы құрауыштар қандай қатынаста болғанына тәуелсіз қатты ерітінділерге және газ қоспаларына қатысты қолданбайды. Кейбір ерекшеліктер ерітінділер үшін тән. Түзілуі құрауыштарының өзара әрекеттесуімен және еритін зат пен еріткіштердің сипаттамаларының қарапайым сомасының ауытқуымен қоса берілмейтін ерітінділер (қосылғыштық)

мүлтіксіз деп аталады.  Еріткіш молекулалары еріген заттың молекулаларымен мүлдем өзара әрекеттеспейтін, не еріген заттың концентрациясы өте аз болатын еріткіштер мүлтіксіз ерітінділерге жақынырақ. Олардың көптеген сипаттамалары, мысалы көлем, тығыздық, тұтқырлық, жылу сыйымдылығы еріткіш пен еріген зат үшін сәйкес шамалардың қарапайым жиынтығы болып табылмайды, яғни аддитивті емес. Бірақ олар механикалық қоспалар тәрізді құрамның тұрақтылық заңына және еселік қатынастар заңына бағынбайды. Алайда көптеген жағдайларда ерітілетін зат пен еріткіш шектеулі түрде араластырылады, яғни қанығу күйі бар. Көрсетілген қиындықтар мен қарама қайшылықтарды ескере отырып, ерітінділерді, еріткіштен, еріген заттан және қатынасы белгілі шекте өзгере алатын, олардың өзара әрекеттесу өнімдерінен  тұратын гомогендік жүйелер ретінде қарастырған жөн. Негізі ерітінділер – ауыспалы құрамның көп құрауышты бір фазалы жүйелері. Еріген зат және еріткіштің өзара әрекеттесуі өнімінің табиғаты едәуір мөлшерде бастапқы құрауыштардың табиғатымен, сонымен қатар сыртқы жағдайлармен анықталады. Ақырында бұл қосылу (сольватация), иондану және диссоциация, ассоциация және алмасу  тәрізді әрекеттесу реакцияларының өтуі нәтижесінде түзілетін бөлшектер болуы мүмкін. Қосылған иондар, иондық жұптар, молекулалар, ассоциаттар қосылу өнімдері болуы мүмкін;

Алмасулық өзара әрекет – сольволиз өнімдері. Мысалы, суда ерігенде өзара әрекеттесу өнімдері FeCl

3

: иондр Fe(H

2

O)

6

, [Fe(H

2

O)

5

OH]

2+

, [Fe(H

2

O)

4

(OH)

2

, H

3

O

, Cl -

∙ nH

2

O, ал сірке қышқылының: H

3

O

, CH

3

COO

∙ nH

2

O, CH

3

COOH- лН

2

0, (CH

3

COOH)

2

. Өзара әрекеттесетін бөлшектер және олардың өзара әрекеттесу өнімдері арасында динамикалық тепе-теңдік бар. Заттың ерігіште еру үдерісі күрделі және көп сатылы. Шартты түрде оны келесі сызба түрінде көруге болады. Алдымен затты құрайтын бөлшектер арасында (атомдар, иондар, молекулалар) байланыс ажырайды және оның бастапқы құрылымының, мысалы кристалды тордың бұзылуы болады. Бұған энергия жұмсалады, жылуды сіңіру болады (эндотермиялық үдеріс). Түзілген бөлшектер диффузия есебінен бүкіл көлем бойынша таралады. Бөлшектер  сольваттардың түзілуімен еріткіш молекулаларымен өзара әрекеттеседі. Мұндай әрекеттесу жылудың бөлінуімен қоса жүреді (экзотермиялық үдеріс). Еру үдерісінің жылулық әсерінің жалпы сипаты жылулық әсерлердің алгебралық сомасы ретінде анықталады. Бастапқы құрылымның бұзылу сатысында шығындалған энергияның көлемі түзілген бөлшектердің еріткіш молекулаларымен өзара әрекеттесу сатысында бөлінген көлемнен көп болса, онда ерудің сомалық әсері теріс болады, яғни жылуды жұтумен қоса жүреді. Ондай болмаған жағдайда, сомалық әсер оң болады, яғни жылуды бөлумен қоса жүреді. Ле Шателье қағидасына сәйкес ерітудің эндотермиялық үдерісінде жылыту заттардың ерігіштігінің артуына, ал экзотермиялық үдерісте азаюына әкеледі. Аналитикалық химияда істес болатын жүйелердің үлкен бөлшегі су ерітінділері болып табылады. Сондықтан судың қасиетін еріткіш ретінде және ондағы заттардың әрекетін қарастырайық. Су молекуласының химиялық құрамы өте қарапайым. Алайда бұл ең алдымен оның молекуласының айтарлықтай үлкен дипольдік сәтімен, су молекуласында  донорлық-акцепторлық  байланыстың түзілуіне, сонымен қатар сутекті байланыстардың түзілуіне қатысатын қозғалмалы сутек атомдарының түзілуіне қатысуға қабілетті, бір уақытта қолжетімді бос электрондық жұптардың болуымен байланысты.

Көрсетілген факторлар су молекулалары түрлі өзара әрекеттестіктерге аса қабілеттілігімен ерекшеленеді, соның ішінде күшті электрлік-теріс атомдарға (F, O, N, Cl) ие сутекті байланыстардың диполь-дипольдік, ион-дипольдік және донорлық-акцепторлық түзілулерімен ерекшеленеді. Нәтижесінде су жеке молекулалар түрінде мүлдем болмайды. Сұйық күйінде әр молекула дұрыс тетраэдр түзе отырып, шамамен төрт көршілес молекулаланың айналасында болады (2.3 сур.). Бұл ретте молекулалар арасындағы байланыстар бір атомнан басқа оттектің атомына О — Н сызығы бойынша бағытталаған. Мұндай бірнеше «ассоциаттан» кристалды құрылымның нақты типіне сәйкес келетін су молекулаларының едәуір ретті орналасуымен агрегаттар түзіледі. Мұндай агрегаттар тұрақтылықпен ерекшеленбейді, олар бір жерлерде ыдырап, екінші жерлерде түзіледі, бірақ үнемі болады. Олардың табиғатына байланысты бір көзқарас жоқ. Кейбір зерттеушілер жылтылдақ шоғырлар (кластерлер) деп есептейді, басқалары – мұз тәрізді құрылымдар немесе   мұз және кварц құрылымды агрегат қоспасы деп есептейді. Қатты денеге қарағанда, суда байқалған реттілік қарастырылатын молекула қашықтығының артуына қарай жойылады. Жалпы  басқа бірқатар сұйықтықтар тәрізді су үшін де қашықтықта болмайтын, жақын арадағы реттілік тән. Бір нәрсе анық: суда молекула аралық сутекті байланыстар оның едәуір құрылымдық реттелуіне әкеледі. Су біршама электр өткізгіштікке ие. Электр өткізгіштікті болдыратын иондардың пайда болуы, судың жеке молекулаларының иондануының салдары болып табылады. Реттелген құрылымдардың  ішіндегі жылу қозғалысы О —Н байланыстарының бірінің әлсізденуіне және үзлуіне әкеледі. Үзілгеннен кейін  алдында болған сутекті байланыстың донорлық-акцепторлыққа айналуы және сәйкес гидратталған оксоний иондарының H

3

O+ және ион гидроксидінің H

3

O

2

х

х (H

2

O • OH

) түзілуінен протон мен гидроксид тобының су молекуласына қосылуы болады.

Оксоний ионы жағдайында олардың ішінде едәуір тұрақтысы H

9

O

4

және  H

7

O

3

Судың электролиттік диссоциациясын келесі теңдеумен көрсетеді

2 H

2

O

немесе  2H

2

O

H + OH

Еріткіш молекулаларының қатысуымен ғана протонды жылжыту есебінен иондардың түзілу үдерістері

өздігінен иондану
немесе еріткіштің

автопротолизі деп аталады. Оларды, кез келген теп-теңдіктер тәрізді әрекеттесуші күш заңына сәйкес мына константамен сипаттайды.

K*=

=1,86∙ , t =

25 °C (298 K) кезінде.
Екі тұрақтыны біріктіре:

К

және [H

2

O], жаңа тұрақты шаманы аламыз —
автопротолиз
константасын
немесе

судың
иондық көбейтіндісі

K

H2O

= K[H

2

O] = 1,86 • 10

-16

• 55,346 = 1,03 • 10 -14 ,

мұнда =

== 55,346 моль/л.

Судың иондық көбейтіндісі мәнінің тұрақтылығы, гидроксон немесе гидроксид иондарының концентрациясының кез келген өзгерісінде олардың көбейтіндісі әрбір берілген температурада  өзгеріссіз қалатынын білдіреді. Бұл болуы мүмкін, бірақ тек қана олардың бірінің концентрациясының артуы екіншісінің концентрациясының сәйкесінше азаюын болдырса ғана болуы

мүмкін. Мысалы, суға 0,01М дейін концентрациялы күшті бір негізді қышқылды қосу гидроксид-иондарының концентрациясы 25 °С (298 К) кезінде

10

12

моль/л дейін азаюына әкеледі. ] = = =

моль/л.

Автопротолиз теңдеуінен гидроксоний және гидроксид иондары әртүрлі көлемде түзілетіні көрінеді. Демек, суда бөгде заттар болмағанда, олардың концентрациясы: [ ]= ]= = Автопротолиз константасы ыңғайлылық үшін автопротолиздің р-қызметі түрінде көрсетіледі, яғни оның теріс ондық логарифмі: pK = l g

K

=l g

= 14 моль/л.

Гидроксид иондары мен протондарының концентрациясы да олардың р-қызметі түрінде беріледі. Сәйкесінше,

сутекті көрсеткіш: рН = -

lg[H];
гидроксидтік көрсеткіш:

рОН = -

lg^H].

Судағы сутекті және гидроксидтік көрсеткіштердің сомасы тұрақты және автопролизат константасының көрсеткішіне тең. 298 К кезінде: pK =

pH + pOH = 14.

Температураның жоғарылауымен  диссоциацияның деңгейі мен константасының мәні жоғарылайды.

«ЕРІТІНДІ-ТҰНБА » ЖҮЙЕСІНДЕГІ       ГЕТЕРОГЕНДІК ТЕПЕ-ТЕҢДІКТЕР

Баяу ерігіш қосылыстардың тұнбалану және олардың еру реакцияларын аналитикалық химияда иондар мен олардың бөлінуін анықтау үшін кеңінен қолданады. Бұдан басқа, оларды грави- және титриметрияда сандық анықтау үшін қолданады. Бұл реакцияларда суда аз еритін күшті электролиттің кристалдары мен ерітіндідегі оның иондарының арасында тепе-теңдік орнатылады. Қаныққан ерітінді мен тұнбадан тұратын жүйе гетерогендік (біртекті емес) жүйе деп аталады. Мұндай жүйелерде тепе-теңдік толығырақ қарастырылады.

Суда аз еритін күшті электролиттің  қаныққан сулы ерітіндісінде қатты заттардың кристалдары мен (тұнба) ерітіндіде болатын оның иондары арасында тепе-теңдік орнайды. Мысалы,

AgCl (тв.) ⇄ + Бұл жағдайда, екі қарама-қарсы үдеріс болады. Күміс хлоридінің кристалдары құрылған күміс иондары мен хлорид иондары су дипольдарымен тұнбаның бетінен ажырап, ерітіндіге тұнбаның бетімен соқтығысып, онда қалатын, гидратталған иондар түрінде  өтеді.

Келтірілген тепе-теңдікті көрсететін өрнек келесі түрге ие: [ ][ =

(AgCl),
мұндағы [
]және[

— қаныққан ерітіндідегі сәйкес иондардың тепе-тең концентрациялары, моль/л; K

S

(AgCl) — күміс хлоридінің ерігіштігінің көбейтіндісі.
Осылайша,

ерігіштік көбейтіндісі  - берілген температурадағы аз еритін күшті электролиттің оның қаныққан ерітіндісіндегі катиондары мен аниондарының молярлық концентрациясының көбейтіндісі .

Жақша ішіне қосылыс формуласын көрсетіп, оны K

S

таңбасымен белгілейді. Әрбір аз еритін қосылыс үшін K

S

шамасы тұрақты температура кезінде тұрақты болады және ионның концентрациясына тәуелсіз болады. Ерігіштік көбейтіндісі үшін өрнекті жазу барысында, әр ионның концентрациясы, оған молекуладағы осы иондардың санына тең деңгейде кіретіндігін ескеру қажет. Мысалы,

K

s (Ag

2

S ) = [

2

[S

2];

K

s

(PbF

2

) = [Pb

2

+] [F

2

K

s

(Agl) = [ ][ ];

K

s (Ca

2

(PO

4

)2

) = [Ca

2

3

2

M

g

A

h

формуласымен аз еритін электролит үшін:

K

s (

A

h ) = [ [ Ерігіштік көбейтіндісін қолдану аналитикалық үдеріс үшін маңызды қорытындылар жасап, қажетті есептеулерді жүргізуге мүмкіндік береді. Аз еритін қосылыстың қаныққан ерітіндісінде ион концентрациясының көбейтіндісі ерігіштік көбейтіндісіне тең. Мысалы, МА қосылысы үшін: [ ] [ ] =

K

s

(MA).

Осы қосылыс үшін, егер ерітіндідегі оның иондарының көбейтіндісі ерігіштік көбейтіндісінен аз болса, яғни [ ] [ ]

<

K

s

(MA),

ерітінді қанықпаған. Бұл жағдайда тұнба түзілмейді.

Егер ерітіндіде иондардың концентрациясының көбейтіндісі ерігіштік көбейтіндісінен көп болса, яғни [ ] [ ]

>

K

s

(MA),

ерітіндіден тұнба шығады. Бұл ретте иондардың бірінің концентрациясы басқа ионның концентрациясынан көп болуы мүмкін. Сонымен, қаныққан ерітіндінің ион концентрациясының көбейтіндісін сәйкес деңгейде тұрақты сақтау қасиеті ерігіштік көбейтіндісінің ережесі деп аталады. Ерігіштік көбейтінділерін ерітіндіде, концентрациясы 0,01 моль/л аспайтын электролиттерді қосу үшін қолдануға болатынын айта кеткіміз келеді. Ерігіштік көбейтіндісінің ережесі тұнба тұруының шартын негіздеуге, олардың ерігіштігін есептеуге және с.с. мүмкіндік береді.

Мысал.
Натрий сульфаттары (Na

2

SO

4

) мен барий хлоридтерінің бірдей көлемдерін 0,002М араластырғанда, барий хлоридінің (BaCl

2

) тұнбасы түседі ме?
Шешімі.
Химиялық реакцияның теңдеуін қысқа иондық пішінде жазайық:

Ba 2+ + -

= BaSO

4

↓ Ba 2+

және SO4 ион концентрацияларының күшті электролиттерінің ерітінділерін араластырған соң:

[Ba

2

моль/л

моль/л

мұндағы
және

— ерітінділерді араластырғанға дейінгі иондардың концентрациясы.

Бұл концентрациялардың көбейтіндісі:
= 1 10

-3

110

-3

= 1 ∙ 10 -6

, ал K

S

(BaSO

4

) = 1,1 ∙ 10 -10

.  1 ∙10 -6

> K

S

(BaSO

4

) болғанда, барий сульфаты тұнбаға түседі.

Аз еритін электролиттердің ерігіштігі туралы тәжірибелі мәліметтер бойынша олардың ерігіштік көбейтінділерін есептейді. Кері есеп — ерігіштікті ерігіштік көбейтінділері туралы кестелік деректердің негізінде есептейді. Бұл ретте заттардың ерігіштігі әртүрлі бірлікте болуы мүмкін екенін есте ұстау керек (моль/л; мг/мл; мг/л), ал K

S

-та моль/л-де ион концентрациясына кіреді.

Тұнбалардың түзілуі және еруімен байланысты есептеулерді келесі сызба бойынша орындайды:

K

S

шамасы бойынша судағы ерігіштікті есептеп шығару Аз еритін қосылыстың ерігіштігін S деп белгілейік. Мысал ретінде AgCl тұнбасын алайық.

S

мольді AgCl 1 л қаныққан ерітінді түзумен суда ерітейік. AgCl тұнбасы мен ерітінді арасындағы тепе-теңдікті көрсететін реакция теңдеуін жазып алайық:

АgС1(тв.) ⇄ +

Берілген теңдеуден Ag+ және Cl молярлық концентрациялары сандық жағынан AgCl ерігіштігіне тең екені көрінеді: [

] = S және [

] = S.

Ag +

және
иондарының  K

S-

дағы (AgCl) тепе-тең концентрациясының мәндерін қойып, төмендегіні аламыз:

] = K

s

(AgCl ) = 5

2

S =

Осылайша, аз еритін тұздың таза судағы ерігіштігі ерігіштік көбейтіндісіне тәуелді. Бұл K

S

бойынша түрлі қосылыстардың ерігіштіктерін салыстыруға мүмкіндік береді, егер тұз симметриялы электролиттермен түзілсе, мысалы, BaSO

4

, ZnS, AgІ және с.с.

Егер ион зарядтарының абсолюттік шамалары бірдей болмаса, онда ерігіштік ерігіштік көбейтіндісіне де тәуелді болады. Алайда, ерігіштікті есептеу үшін арналған теңдеу бұл жағдайда қиындай түседі. Мысалы, күміс хроматы үшін Ag

2

CrO

4

Ag

2

CrO

4

тұнбасы мен ерітінді арасындағы тепе-теңдік реакциясының теңдеуін жазайық: Ag

2

CrO

4

(тв) ⇄

2

+ Ag

2

CrO

4

ерігіштігін S, моль/л белгілеп: [

] = S; [

] = 2S аламыз,
онда
(AgCr
) = [

] = (2S

S = 4

SAg

2

CrO 4 =

Жалпы аз еритін электролиттің M m

A

n

ерігіштігі, моль/л,

S

Мысал 1. Егер 20 °С температура кезінде K

S

(AgCl) = 1,78'10 -

10

болатыны белгілі болса, осы температурада таза судың литріндегі күміс хлоридінің ерігіштігін мольде және миллиграмда есептеп шығару.

Шешімі.
Ерітіндідегі тепе-теңдікті сипаттайтын теңдеу:
AgCl (тв.)

AgCl үшін ерігіштік көбейтіндісі:
(AgCl) = [

S

AgCl = =

= 1,33
моль/л.

AgCl ерігіштігін литрде миллиграммын есептеп шығарайық: = n

∙M

M(AgCl) = 143,3 г/моль, n(AgCl) = S
AgCl

; m

AgCl
= 1,33'10

-5

' 143,3 = 1,91 ∙ 10 -3

г/л = 1,91 мг/л.
Сонымен, 20 °С кезінде 1 л қаныққан күміс хлоридінің ерітіндісі 1,33 ∙10

-5

моль/л немесе осы тұздың  1,91 мг/л тұрады.
Мысал

2. 25 °С кезінде CaF

2

ерігіштігінің көбейтіндісі 4,0 ∙10 -11

тең. Бұл тұздың сол температурада таза судағы ерігіштігін, г/л анықтау.
Шешімі.
Реакция теңдеуі:

CaF

2

(TB.)

+ 2F

Ерігіштік көбейтіндісі
(CaF

2

][F

2

Ерігіштікті анықтайық S
CaF2
, моль/л:

[Ca

2

+] = S, [F

]= 2S; онда

K

s

(CaF

2

S

(2S

2

= 4S

3

және

S =

= 2,15∙
моль/л.

CaF

2

ерігіштігі, мг/л: =

SM

M(CaF

2

) = 78,08 г/моль, m CaF

= 2,15 • 10 -4

• 78,08 = 1,68 • 10 -2

г/л = 16,8 мг/л.
Осылайша, кальций фторидінің таза судағы ерігіштігі 16,8 мг/л құрайды.

Аз еритін қосылыстың ерігіштігі бойынша  K

S

есептеп шығару

Мысал.
Егер 20 °С  температурада 0,533 г MgCO

3

қаныққан ерітіндінің 1 л болса, MgCO

3

ерігіштігінің көбейтіндісін 20 °С температурада есептеп шығару.
MgCO

3

(тв.) ⇄ +

Ерігіштік көбейтіндісі

Ks(MgCO

3

) = [Mg

2

Ерігіштік
S = MgCO

3

= 6,32∙10 -3

моль/л
мұндағы

—MgCO

3

ерігіштігі, г/л.
Ионның тепе-тең концентрациялары Mg

2

+ және CO 2[Mg

2

+] = [CO

2-

] = S. Онда

K

S

(MgCO

3

) = [Mg

2

+ ][CO3

] = S

2

= (6,32 • 10 -3 )

2

= 3,99 • 10 -5 .

Аз еритін ионның қаныққан ерітінідісінде осы қосылыстың құрамына кіретін иондардың бірінің концентрациясын көбейту тұнба түсуіне әкеледі. Мұны келесі тәжірибеде көрсетуге болады. 100 мл ыстық суда 5 — 7 г CaSO

4

ерітеді. Алынған ерітіндіні бөлме температурасына дейін салқындатқан соң, одан тұздың артық мөлшері шығады. Ерітіндіні тұнбадан сүзу арқылы бөледі. Содан кейін мөлдір ерітіндінің бірдей мөлшерін үш стақанға салады. 5 мл-ден 0,1М ерітінді қосады: біріншісіне — CaCl

2

, екіншісіне — Na

2

SO

4

, үшіншісіне — NaNO

3

. Біршама уақыттан соң бірінші және екінші стақандардағы ерітінділер лайланады, бұл ерімеген заттың түзілуін білдіреді. Үшіншісінде ерітінді мөлдір болып қалады. Байқалған құбылысты қалай атауға болады? Стақанның әрқайсысына CaSO

4

қаныққан ерітіндісі және Ca

2

+ және SO| -

иондарының концентрациялары салынып, CaSO

4

ерігіштігіне тең болғанын айта кетейік. Бірінші және екінші стақандарға бір текті ионммен электролиттер қосылды.  Бұл бірінші жағдайда Ca

2

+ иондарының концентрациясының артуына және екінші жағдайда SOf -

иондарының артуына әкелді. Демек, Ca

2

+ и SO| иондары ерігіштік көбейтнділерін жету үшін қажеттісінен көп мөлшерде болуына байланысты тұнба түседі, яғни [Ca

2

+][ SO

2

] > K

S

(CaSO

4

Үшінші стақанға бір текті ионнан тұрмайтын ерітінді қосылды, сұйықтық мөлдір болып қалды. Осылайша, еріген заттан тұратын бір текті ортақ иондардан тұратын электролиттерді қосу, осы заттың ерігіштігінің азаюына әкеледі.

Бір текті ионның қатысуымен аз еритін электролиттің ерігіштігін есептеу

Аз еритін қосылыстардың ерігіштігі бір тектін ионнан тұратын электрон болғанда азаятындығын көрсетейік.

Мысал,
Аммоний оксалатының (NH

4

2

C

2

O

4

қатысуымен кальций оксалатының ерігіштігін бағалап көрейік. Осы тұздың (NH

4

2

C

2

O

4

ерітіндіде 0,1М ерігіштікпен таза суда ерігіштігін салыстырып көрейік. СаС

2

0

4

ерігіштігінің көбейтіндісі 2,3 ■ 10 -9

тең (20 °С кезінде).
Шешімі.

СаC

2

0

4

таза судағы ерігіштігін анықтайық:

CaC

2

O

4

(TB.)

⇄ Ca 2+

+ C

2

Ks(CaC

2

O

4

) = [Ca 2+

][ C

2

], [Ca 2+

] = [C

2

] = S,

= 4,5∙
моль/л
Ерігіштікке тек бір текті ионның ықпалын ескере отырып, (NH

4

2

C

2

O

4

0,1М ерітіндісінде  СаC

2

0

4

ерігіштігін есептейік .

СаC

2

0

4

ерігіштігін
S деп белгілейік
, моль/л. Онда [Са

2

+] = S. Ерітіндідегі С

2

О|

концентрациясы СаC

2

0

4

және (NH

4

2

C

2

O

4

диссоциациясы кезінде түзілетін осы иондардың концентрациясының сомасы болып табылады және

S

1

+0,1 тең. Осылай СаC

2

0

4

ерігіштігі тым болмашы (4,8-10 -5

моль/л), онда бұл шаманы ескермеуге және [С

2

О|

] = 0,1моль/л қабылдауға болады.Онда
= [Ca

2+

][ C

2

S •

0,1;

S =

моль/л

Демек, (NH

4

2

C

2

O

4

0,1М ерітіндісінде  СаC

2

0

4

ерігіштігі таза судағы
(4,8 ∙10

5

)/(2,3 ∙10 -8

) қарағанда  = 2 100 есе аз.

Бір текті ионнан тұрмайтын жақсы еритін электролиттің қатысуымен аз еритін электролиттің ерігіштігінің артуы

тұздану әсері
деп аталады.

Бөгде иондар тұнба иондарының өзара әрекеттесуіне әсер етеді, бұл оның еруіне ықпал етеді. Мысалы, егер AgCl тұнбасының бетіндегі ерітіндіге бөгде Na

2

SO

4

электролитті енгізсе, онда Ag+ және Cl -

иондары сәйкесінше SO 2және Na+ иондарының қабықшаларымен қоршалады, бұл олардың өзара әрекеттесуін босаңсытады, өз кезегінде бұл AgCl тұнбасының еруіне әкеледі.

Қандай да бір қышқылдың күшті қышқылдардың аз еритін тұздарына (мысалы BaSO

4

, AgCl) әсері, бір текті иондары жоқ күшті электролиттердің әсеріне, яғни тұздану әсеріне ұқсас және тұздің ерігіштігінің артуына әкеледі. Әлсіз қышқылдардың аз еритін тұздары күштірек қышқылдарының қатысуы кезінде ериді. Әлсіз қышқыл анионының күшті қышқылдың сүтек иондарымен әрекеттесуі кезінде аз диссоциацияланған әлсіз қышқыл пайда болады. Мысалы,  BaCO

3

тұнбасына күшті қышқыл әсер еткенде, тұнба мен иондар арасындағы тепе-теңдік:

BaCO

3

(TB.)

⇄ Ba 2+ +

көмір қышқылының C

+ 2Н

3

О = Н

2

СО

3

+ 2Н

2

О түзілуі нәтижесінде оңға жылжиды.
Түзілген көмір қышқылы ыдырап, СО

2

бөлінеді. C
иондарының концентрациясы азаяды және BaCO

3

тұнбасы ериді.

Қышқылдың тұнба әсері аз еритін қосылыстың көбейтіндісіне және әлсіз қышқылдың қышқылдық константасына

(К

а

) байланысты .

Аз еритін қосылыс K

S

көп және

К

а

аз болған сайын, соғұрлым тұнбаға қосылған қышқылдың еріткіштік әсері күштірек болады. Мысалы, барлық карбонаттар әлсіз қышқылдарда ериді, фосфаттардың көбісі күшті қышқылдарда ериді.

Тұнбалардың еруі жиі тотығу-тотықсыздану үдерістерінің барысымен байланысты. CoS, CuS, NіS тәрізді сульфидтер және хлорлы сутекті  немесе күкірт  қышқылдарында ерімейтін басқалары азот қышқылында жылыту кезінде тез ериді. Мысалы, , CuS — теңдеуге сәйкес:

3CuS↓ + 2N +

8

H+ = 3Cu 2+

+ 3S↓ + 4H

2

O + 2NO↑

Еру үдерісінің мәні ерітіндіге берілетін S 2-

-иондар S

0

С дейін қалпына келеді, нәтижесінде ерітіндідегі  S^-иондарының концентрациясы азаяды, ал Cu

2

+ өсіп, CuS тұнбасы ериді.

Тұнбаны еріту үшін жиі тұнбаның құрамына кіретін қандай да бір элементті қалпына келііреді. Мысалы, MnO(OH )

2

марганец гидроксидінің тұнбасы (ГУ) күкірт қышқылында ерімейді. Mn(ІV) –тің  Mn(ІІ) дейін қалпына келу есебінен NO^-иондарының MnO(OH )

2

ерігішке қосылуы:
MnO(OH

2

+ N

+ 2H+ = Mn 2+

+ N

+ 2H

2

O

Тәжірибе жүзінде әдетте ерітудің құрама әдістерін қолданады. Мысалы, азот қышқылы бір уақтты күшті қышқыл және күшті тотықтырғыш ретінде әсер ете алады. Органикалық емес талдауда 3:1 ара қатынасында хлорлы сутек және азот қышқылының қойылтылған қоспасы – «азот пен тұз қышқылының қоспасы» қолданылады . Бұл қышқылдардың қоспасы  хлорид иондарының арқасында күшті тотықтырғыш және  комплекс құрағыш ретінде әсер етеді.

Кейбір жағдайларда бір текті ионмен электролитті қосқан кезде, тұнбаның ерігіштігі азайып қана қоймай, ал керісінше  комплекс құрағыштық әсерінің нәтижесінде ұлғая түседі. Төмендегі теңдеу бойынша KCN ерітіндісінде AgCN тұнбасының еруі мысал бола алады:

AgCN + CN ⇄

[Ag (CN)

2

Аз еритін қосылыстар жиі аз еритін қосылыстың иондарымен комплексді қосылыс түзе алатын ион және молекулалардан тұратын реактивтерде ери алады.

Мысалы, AgCl тұнбасының еруі аммиактың сулы ерітіндісінде болады:
AgCl + NH

3

• H

2

O

[Ag(NH

3

• H

2

O)

[Ag(NH

3

• H

2

O)

+ NH

3

• H

2

O ↔ [Ag(NH

3

• H

2

O)

Комплекс құру үдерістері күміс хлоридінің аз еритін қосылыссының қаныққан ерітіндісінде күміс иондарының тепе-тең концентрациясын азайтады. Жүйедегі тепе-теңдік ерітінді — тұнба

AgCl ⇄

A

+ Cl оңға ығысып, тұнбаның еруіне әкеледі. Егер еріткіштің қажетті мөлшерін қосса (бұл жағдайда аммиактың), онда бүкіл тұнба ериді.

Тұрақты қысым мен температура кезінде заттың ерігіштігі заттың қасиеттерімен, сонымен қатар еріткіштің қасиеттері және табиғатымен анықталады. Суда жақсы еритін көптеген заттар, бірқатар органикалық еріткіштерде нашар ериді және керісінше.

Еріткіштер қасиеттері және еріту қабілеті бойынша едәуір ерекшеленеді. Әдеттегідей, полярлық заттар полярлық еріткіштерде ериді, ал полярлы еместер – полярлы емес еріткіштерде ериді. Органикалық емес қышқылдардың көптеген тұздары полярлық еріткіштерде (суда, төменгі спирттерде және с.с.) жақсы ериді және полярлы еместерде – бензолда, көміртек тетрахлоридінде және с.с. аз ериді. Органикалық аниондармен қосылыстар суға қарағанда, полярлы емес еріткіштерде жақсырақ ериді. Қатаң шектеулер жоқ, себебі заттар әрдайым полярлы немесе полярлы емес бола бермейді. Сулы ерітіндіге сулы емес  еріткішті қосу органикалық емес қосылыстардың ерігіштігін әдетте азайтады.  Бұл  ерітінділерді қосылыстарының ерігіштігін азайту үшін және сандық бөліндісі үшін қолданылады. Мысалы, 100 мл суда  20 °С  температура

кезінде  2,7 г КС10

4

ериді, ал 97%-дық  этил спиртінің 100 мл-де — 0,0094 г. Сондықтан тұнбаны бөлу үшін зерттелетін су ерітіндісіне этил спиртін қосады.

Егер заттың суда еру үдерісі жылуды сіңірумен қоса жүрсе, онда температураның жоғарылауымен оның ерігіштігі артады. Аналитикалық химияда кездесетін тұнбалардың көбісі осы типке жатады, яғни, олардың ерігіштігі суық еріткіштерге қарағанда, ыстық еріткіштерде көбрек болады. Осылай, қорғасын хлоридінің бөлме температурасындағы ерігіштігі 10,9 г/л және 100 °С кезінде 33,4 г/л. Тұнбаның ерігіштігі температураның өсуімен болмашы мөлшерде арта түскеннің өзінде, мысалы, барий сульфатындағыдай: 25 °С кезінде 0,003 г/л ден 100 °С кезінде 0,004 г/л дейін, тұнбаны салқындатылған ерітінділерден шығару қажет.

Аналитикалық химияға сәйкес реакциның әсері кезінде бір аз еритін қосылыс басқа аз еритін қосылысға түрленетін реакциялар жиі қолданылады. Мысалы, Ag

2

C

2

O

4

Cl -

(KCl, NaCl) иондарымен өзара әрекеттескенде, AgCl түзіледі.
Түрлену үдерісі келесідей түсіндіріледі. Ag

2

C

2

O

4

тұнбасы үстіндегі ерітінді  NaCl қосқанда, СТ иондарымен әрекеттесетін  Ag +

-иондарынан тұрады. Осылай AgCl Ag

2

C

2

O

4

қарағанда аз ерігіш, ерітіндідегі Ag +

-иондарының концентрациясы K

S

(AgCl) аса түседі және күміс хлориді тұнбаға түседі. Ерітіндіден күміс иондары жою нәтижесінде ол Ag

2

C

2

O

4

қатысты қанықпаған болады және бұл тұнба еріп кетеді. Босатылған Ag + -иондары СТ-иондарымен әрекеттеседі және с.с. барлық үдерістерді мына сызба түрінде беруге болады: Ag

2

C

2

O

4

↓ ⇄ 2Ag +

+ C

2

2KCl →2 Cl + 2 ↓

2AgCl ↓
КС1 реагентінің жеткілікті мөлшерінде  Ag

2

C

2

O

4

в AgCl толық түрленуі болады, бұған тәжірибе жүзінде көз жеткізу оңай. AgNO

3

және K

2

CrO

4

ерітінділері өзара әрекеттескенде қызыл-кірпіш түсті Ag

2

CrO

4

тұнбасы түзіледі. KCl артық қосылғанда және араластыру кезінде тұнба AgCl
түзілуінің нәтижесінде ақ болады.

BaSO

4

тұнбасын BaCO

3

ауыстыру мүмкіндігін қарастырып көрейік. K

2

(BaSO

4

) = 1,1 ∙ 10 -10

, K

S

(BaCO

3

) = 5,1 ∙ 10 -9 , сондықтан мұндай түрленуді жүзеге асыру мүмкін емес тәрізді болады. Алайда, BaCO

3

тұнбасы K

S

(BaCO

3

) артық болса  түзіледі, яғни [Ba +

][ C

>
(BaCO

3

) және [
] >
(BaCO

3

) / Барий иондарының концентрациясы бұл жағдайда барий сульфатының ерігіштігімен анықталады: [Ba

2

+ ] =
(BaCO

3

Барий сульфатының барий карбонатына түрленуі келесі жағдайда болуы тиіс:

немесе =

Демек, барий сульфатының барий карбонатына түрленуін жүзеге асыру үшін, COf -

концентрациясы SOf -

концентрациясынан 50 есе асуы тиіс. Себебі [SO| -

] ерітіндіде аз (~

10

-5

моль/л), бұл шарт орындалады.
Алайда қарастырылатын реакция соңына дейін бармайды, себебі

BaS ↓ + → ↓ +

теңдеуінен реакция өткен сайын, CO

3

2-

концентрациясы азаятынын, ал көбейетіні анық көрінеді. Олардың ара қатынасы 50 тең болғанда, тепе-теңдік орнайды және BaSO

4

-тің
BaCO

3

түрленуі тоқтайды. Егер тұнбадан сұйықтықты төгіп тастап, оған -

иондарының жаңа порциясымен әсер етсе, BaSO

4

-тің
BaCO

3

түрленуі қайта басталады.Бұл рәсімді бірнеше рет қайталап, BaS
тұнбасын толығымен

Ba

түрлендіруге болады .

Негізі K

S

шамалары екі есе шамасында бөлінсе (біздің мысалда 50 есе), аз еритін қосылысты ерігіштігі жоғарылауына түрлендіруге болады. Мұндай түрленудің болуы қиынға соғады және қамаушы реагентпен бірнеше рет өңдеген кезде ғана, аяғына дейін жетеді.

Егер екі қосылыстың K

S

әртүрлі болса, онда бір қосылысты екіншісіне ауыстыру мүмкін емес.Мысалы,

K

S

(AgCl) = 1,78 ∙10 -10

>> K

S

(AgІ) = 8,3 ∙ 10 -17

және
AgІ→ + Cl

→AgCl ↓ + І реакциясы KCl ерітіндісімен AgІ тұнбасын бірнеше рет өңдеген кезде де жүрмейді. Бір аз еритін қосылыстардың екіншілеріне ауысу үдерісін  иондарды бөлгенде, әсіресе оларды бөлшектеп анықтағанда сапалық талдауда қолданады.

БӨЛШЕКТЕП ТҰНДЫРУ

Аналитикалық тәжірибеде реагент ерітіндідегі бірнеше иондармен аз еритін қосылыстарды түзетін жағдайлар жиі кездеседі. Топтық реагенттер осылай әрекет етеді. Ерігіштік көбейтіндісінің ережесі негізінде, мұндай жағдайларда тұндыру қалай болатынын анықтауға болады.

Допустим, к смеси в которой Концентрациясы [
= [CrOf] = 0,1 моль/л, болатын  KCl и ^CrO^ қоспасына AgNO
3 ерітіндісі қосылады деп есептейік
. Бұл ретте келесі реакциялар болуы мүмкін:

= AgCl ↓

2

+ Cr -

= Ag

2

CrO

4

Ең алдымен K

S

бірінші жеткен аз еритін қосылыс үшін аз еритін қосылыстар тұнбаланады (яғни,

аз концентрациясы кезінде). AgCl пен Ag

2

CrO

4

тұнбалануы басталуы үшін қажетті
концентрациясының мәнін ерігіштік көбейтіндісінен есептеп шығаруға болады:

моль/л.

= 3,3
моль/л.
Осылай, Ag

2

CrO

4

қарағанда K

S

бірінші жеткен AgCl бірінші тұнбаланады.
Ерігіштік көбейтіндісінің ережесін қолданып, Ag

2

CrO

4

тұнбасы қашан түсетінін есептеуге болады. Тұндыру үдерісінде [Ag+][Cl -

] концентрациясының көбейтіндісі K

S

(AgCl) тең тұрақты болып қалады.

Cl -

тұнбалануына қарай ерітіндідегі Ag+ концентрациясы өседі және Ag

2

CrO

4

ерігіштігінің көбейтіндісіне жеткен сәт басталады және екі тұзда түсе бастайды. Бұл AgCl тұнбалануы үшін қажетті Ag +

иондарының концентрациясы =

(AgCl)/[ ] Ag

2

CrO

4

тұнбасының түзілуі үшін қажетті Ag+ концентрациясына тең болғанда болады: = / [Cr ]

яғни
(AgCl )/[

] = )/ [Cr ]

Бұл мәнді түрлендіріп, келесіні аламыз

= 5,89∙10

3

Ерітіндегі CrO^-иондарының концентрациясы шарт бойынша 0,1 моль/л тең болғандықтан, Ag

2

CrO

4

тұнбалануының басталуы үшін : =

= 5,89∙10

3

бұдан [Cl -

] = 0,32/(5,89 ∙10

3

) = 5,4 ∙10 -5

моль/л.
Демек, CrO^-иондарының тұнбалануы Cl

иондары толық ерітіндіден жойылғанда, яғни күміс хлоридінің тұнбасы түскенде басталады. Бұдан, қоспадан иондардың тұнбалануы, осы реагенттің әрекеті кезінде түзілетін аз еритін қосылыстардың ерігіштігінің көбейтіндісіне қол жеткізілген реттілікте болатыны айқын көрінеді. Мұндай тұнбалану

бөлшекті
деп аталады

Мұнда ең алдымен реакция кезінде түзілетін ең аз еритін қосылыс тұнбаланады, содан кейін ерігіштігі бойынша келесісі тұнбаланады және с.с.

Бөлшектеп тұнбалану қағидасы сапалық талдауда, тұнбалық хроматографияда кеңінен қолданылады.

БАҚЫЛАУ СҰРАҚТАРЫ

а) Kn

0

3

ерітіндісінің 0,1М; б) KBr ерітіндісінің 0,1М?

3 тарау

ПАЙДАЛАНЫЛАТЫН ХИМИЯЛЫҚ РЕАКЦИЯЛАРДЫҢ НЕГІЗГІ

ТҮРЛЕРІ

Бұл — қышқыл-негіздік әрекеттесу, тотығу-тотықсыздану, комплекс құрағыш және тұнбалану реакциялары. Аналитикалық химияда қолданылатын реакциялардың бірыңғай базасы жоқ. Әдетте оларды тәжірибелік мәні бойынша қарастырады. Мұндай реакциялардан протонды донордан акцепторға тасымалдаумен байланысты қышқыл-негізді реакциялар барлығынан оңай сипатталады. Заттардың көптеген қышқыл-негізді қасиеттері мен олардың қатысуымен су ерітінділерінде өтетін реакциялар Й.Бренстед (1879—1947) және Т.Лоуридің (1874—1936) 1928-1929 жылдары ұсынылған протолиттік теориясы негізінде қанағаттанарлықтай түсіндіріледі, оған сәйкес

қышқылдар –протондарды жаруға қабілетті заттар (донорлар), ал негіздер

— оларды қосуға қабілетті заттар

(акцепторлар).

Протонды беріп, қышқыл негіз болып табылатын бөлшекті (молекуланы, ионды) түзеді. Қышқылды және осылай түзілген негізді түйіндескен деп атайды.

Мысал.
Han + Н

2

O

Ап + Н э

О

Қышқыл                         Негіз
СНзСООН + Н

2

0

СН

3

СОО" +

н

3

о +

Қышқыл                      Негіз
↑ ____________________↑
↓        түйіндескен          ↓
СНзСООН

СН

3

СОО

+ Н

түйіндескен    ↓ НАn ⇄ Аn -

+ Н

Протонды қосып, негіз қышқыл қасиетін көрсететін бөлшекті түзеді. Негіз бен одан түзілген қышқыл да түйіндес болып табылады.

В: + Н

2

0

ВН

+ ОН

Негіз                  Қышқыл
↑         ↑
↓                           ↓
түйіндесу 4

В: + Н

ВН

NH

3

+ Н

2

0

NH

4

Негіз                   Қышқыл
↑         ↑
↓      түйіндесу    ↓

+ Н

NH4

«:» белгісі протон қосылатын анықталмаған электрондық жұпты көрсетеді. Бейтарап молекулалар, сондай-ақ иондар – катиондар мен аниондарда қышқылдар және негіздер бола алады. Ерітіндіде қышқыл және негіз тәрізді әрекет ететін заттарды амфотерлі (греч.

amphoteros

— сол және басқасы) немесе амфолиттер деп атайды. Заттардың бұл тобының ең қарапайым өкілі протонды қоса және бере алатын су болып табылады. осы топқа бір уақытта қышқылды және негізді топтамалардан тұратын заттар кіреді, мысалы, аминқышқылдары, аминофенолдар, катиондық және аниондық жартылай функционалды қышқылдар мен негіздер кіреді (HC

2

O

, HCO

, HPO

, H

2

PO

4

, N

2

H

H

2

N—CH

2

—COO

H

2

N—CH

2

—COOH

H

3

N—CH

2

—COOH

+ H+        + H+

⇄ hc ⇄ h

2

co

3

Осы заттарға бериллий гидроксиді Ве(ОН)

2

, ІІІA—VІA қосалқы топтарының металл гидроксидтері, сонымен қатар Д.И.Менделевтің  периодтық жүйесінің ІB — VІІB, VІІІ. Мысалы, Al(OH)

3

, Ga(OH)

3

, Ge(OH)

4

, Zn(OH)

2

, Fe(OH)

3

, Sn(OH)

2

. Осылай, +2 +2

Zn(OH ⇄ Zn(

2

O)

2

(OH)

2

Zn(H

2

O

Егер амфотерлік қосылыстың ерітіндісінде протонның күштірек доноры болса, онда ол оларды қосады және негіздің қасиеттерін көрсетеді. Протондардың күшті ацепторлары (негіз) қатысқанда, амфотерлік қосылыс протондарды бөліп алып, қышқылдың қасиеттерін көрсетеді.

Мысалы, амин қышқылы HCl қатысқанда, негіздің рөлін атқарады, себебі K a

(HCl) >> K a

(R—COOH), ал NaOH қатысқанда

— қышқылдың рөлін атқарады, себебі K

b

(NaOH) »

K

b

(R

—NH

2

К

а

және

К

ь

— сәйкесінше қышқыл мен негіздің диссоциациясының константасы: H

2

N—CH

2

—COOH + HCl

[+H

3

N—CH

2

—COOH]Cl_ H

2

N—CH

2

—COOH + NaOH

H

2

N—CH

2

—COONa + H

2

O

Қышқылды және негізгі қасиеттер органикалық емес, сондай ақ органикалық қосылыстарды айқындайды. Су ерітінділерінде органикалық емес қосылыстардан қышқылды қасиеттерге Н

2

Х түріндегі оттексіз қосылыстар ие, мұндағы Х — S, Se және Te (халькогенді- сутекті қышқылдар); HX, мұндағы Х — F, Cl, Br және І (галогенді сутекті қышқылдар), NCS_ және CN_ (псевдогалогенді сутекті қышқылдар); H n

XF

m

түріндегі комплексдік қышқылдар, мұндағы Х — B

3

+, Sі

4

+, P

5

+, немесе H n XCl m

, мұндағы Х — Ga

3

+, Іn

3

+, Fe

3

+, Tі

4

+, Pt

4

+; (HO)

n

XO

m түріндегі оттектен тұратын қосылыстар, сонымен қатар олардың толық бейтараптанбау өнімдері (қышқыл тұдар — NaHCO

3

, NaH

2

PO

4

, Na

2

HPO

4

және с.с.). Органикалық қосылыстардан қышқылдарға құрамындақозғалмалы протоны бар барлық заттар жатады. Органикалық емес қосылыстардан негізгі қасиеттерге типтік металдардың гидроксидтері Мe(ОН) n , сонымен қатар олардың толық бейтараптанбау өнімдері жатады (негізгі тұздар — Fe(OH)SO

4

, Mg(OH)Cl). Оларға сондай ақ құрамында типтік металл катионы және әлсіз қышқылдың анионы бар тұздар жатады (Na

2

CO

3

, Na

2

SO

3

, CH

3

COONa).
Айтарлықтай күшті негізгі қасиеттер R

4

XOH  типті «онилік» деп аталатын қосылыстар береді (аммонилік негіздер — R

4

NOH, фосфонилік негіздер — R

4

POH, арсонилік негіздер — R

4

AsOH) және басқалары.

Электрондардың бөлінбеген жұбынан тұратын атомдары бар органикалық қосылыстар негіз болып табылады. Молекула мен ионның құрамына кіретін С, Р, N, S, O атомдары осындай электрондық жұптың тасымалдаушысы болуы мүмкін. Сәйкесінше оларды C_, P-, N-, S-, O-негіздер деп атайды. С-негіздерінің мысалы  CH

3

Lі түріндегі литийорганикалық қосылыстар, Р-негіздерінің —R

3

P фосфиндері:, S-негіздерінің —R

2

S сульфидтері:, N-негіздерінің —R

3

_ HN орнын басудың әртүрлі деңгейдегі аминдері:, O-негіздерінің —  RR'O қарапайым эфирлер:, карбонильді қосылыстар — кетондар R — CO — R', альдегидтер — RCHO:.

R

3

P + HX

[R

3

P—H

R

2

S + HX

[R

2

S— H

R

3

.H,N + HX

R

3-!

.HN • HX

[R

3

.H,N—H]X

[R

3

_,H,N H

Айқын көрінетін қасиеттерге металл сілтілерінің алкоголяттары ие:
ROMe + HX

ROH + MeX;

R

ROH.

ҚЫШҚЫЛДЫҚ

ЖӘНЕ НЕГІЗДІК КОНСТАНТАЛАРЫ

Ерітінділерде қышқылдар мен негіздер еріткіш молекулаларымен әрекеттеседі. Иондарға ыдырау диссоциациясы - әрекеттесудің соңғы сатысы болып табылады. күшті қышқылдар мен негіздер жағдайында, тепе-теңнің толығымен оңға қарай ығыстырылған. Әлсіз қышқылдар мен негіздер толық диссоциацияланбайды. Көрсетілген тепе-теңдіктің константасы негізі қышқылдың немесе негіздің константасы болып табылады. Қышқылдар жағдайында оны қышқылдық константасы деп атайды,  ал негіз жағдайында — негіз

константасы деп атайды. Оларды сәйкесінше К а

және

К

ь

деп белгілейді.
Мысал.

HAn + H

2

O

H

3

O

+ An ; HAn ⇄

H

+ An -

B + H

2

O

BH

OH

Қышқылдық және негіздік константаларын ыңғайлылық үшін, теріс ондық логарифмдер болып табылатын  р

К

константаларының көрсеткіштері ретінде ұсынады: p = lg ; p = lg

Негіздердің сипаттамалары үшін қышқылдық (негіздік) константасының орнына
протондау константасы

K

H

деп аталатын протонды қосу реакциясын қолданады. Ол түйіске қышқылдың кері

К

а шамасы болып табылады. Протонның негізбен байланысы күшті болған сайын,  түзілетін қышқыл соғұрлым әлсіз, оның

К

а

аз және K

H

көп.

Әр еріткіште әрбір түйіскен жұп үшін қышқыл – негіз қышқылдық константасы мен негіз константасының көбейтіндісі осы еріткіштің

автопротолизінің константасына тең (иондық көбейтіндіге): = ; p + p = p Диссоциация константасының мәндері, күштері және олардың көрсеткіштерінің арасындағы тәуелділіктің жалпы сипаты келесі сызбаны көрсетеді:

Әлсіз                        Қышқылдар                        Күшті ↑

Қышқыл күшінің артуы,

К

а ;

азаю р

К

а ↑

↓    Негіз күшінің артуы,

К

b ;

азаю р

К

b ↓

Әлсіз
Негіздер                          Күшті

Қарапайым оттексіз қышқылдардың күші кезеңдерде оңнан солға қарай ұлғаяды және Д.И.Менделеевтің кестелер тобында жоғарыдан төмен қарай ұлғаяды (3.1 кесте). XO m

(OH)

n түріндегі  органикалық емес оттектен тұратын қышқылдардың күші мен құрылымы арасында айтарлықтай нақты байланыс бар (3.2 кесте). Бұл түрдің қышқылдар күші қышқыл молекуласында оттектің гидроксильді емес атомдарының болуымен анықталады. Гидроксильді топтардың саны аз және қышқыл күшіне мүлдем әсер етпейді. Егер оттегінің барлық атомдары қышқыл молекуласында сутек атомдарымен байланысты болса (m =

0

), онда қышқылды диссоциацияның бірінші константасы өте аз (< 10 -7

) және қышқыл өте әлсіз. Бұл түрдің қышқылдарының мысалдары: бор H

3

BO

3

, күшәнді H

3

AsO

3

, гипохлорлы қышқыл HClO.

Егер оттегінің бір гидроксильді емес атомы болса (т =

1

), онда қышқыл күші бойынша әлсіз немесе әрі кетсе, орташа болады. Қышқылдық диссоциацияның бірінші константасының мәні мұндай

қышқылдар үшін

10

2

—10

-3

. Оларға азот
, ортофосфорлы
, күкірт
қышқылдары жатады.

Оттегінің екі гидроксильді емес атомдары болған жағдайда (m = 2) қышқыл күшті болып табылады .

Қышқылды диссоциацияның бірінші константасы ол үшін  ~10

2

-ге, екіншісі — 10 -3 -ке тең. Бұл топтың қышқылдарының мысалдары: азоттық, күкіртті, гипохлорлы HClO

3

Оттегінің екі гидроксильді емес атомдары болған жағдайда
(m =

3) қышқыл өте күшті болады. Бұл хлорлы қышқыл ,

марганецтік
ренилі HReO

4

Берілген күйлер бір орталық атомды органикалық емес оттектен тұратын қышқылдардың диссоциациясының бірінші сатысына жатады. Қышқылдардың диссоциациясының келесі сатыларына келесі ереже қолданылады — көп протонды қышқылдардың диссоциациясының тізбектелген константалары 1 : 10 -5

: 10 -10

түріндегі ара қатынаста болады.
Мысал.
Ортофосфорлы қышқыл үшін көрсетілген ара қатынас

K

a1

: K

a2 :

K

a3

= (7,1 : 10 -3

): (6,2 :10 -8

): (5 : 10 -13

) = 1: (0,87 :10 -5

): (0,7 : 10 -10

); күкіртті үшін —

K

a1 :

K

a2 =

(1,4 : 10 -2

) : (6,2 : 10 -8

) = 1 : (0,5 : 10 -5 ).

Сутекті және гидроксильді көрсеткіштер
Қышқылдардың диссоциациясы Н

3

О+ гидроксоний иондарының көзі, ал негіздердің диссоциациясы —ОН гидроксид иондарының көзі болып табылады. Олардың концентрациясы ерітіндіде болатын қышқылдар мен негіздердің концентрациясымен, еріткішпен және температурамен анықталады. 2 тарауда көрсетілгендей иондардың концентрациялары Н

3

О+ және ОН -

, 25 °С кезінде су үшін 10 -14

тең, олардың иондық көбейтіндісінің тұрақты мәнімен байланысты. Н

3

О+ концентрациясының азаюы О иондарының концентрациясының артуына әкеледі және керісінше. Сондықтан осы концентрациялардың бірінің мәні ерітінді сипаттамасы үшін жеткілікті. Ортаның сипаты туралы мәселені шешгу үшін, яғни қышқылдықты немесе негіздігін, әдетте Н

3

О+ иондарының концентрациясын есептейді:

С(Н

3

) = [Н

3

] = 10 -

14

/[О

Егер С(Н

3

О+) > С(ОН -

), онда ерітінді қышқыл. Ал С([О
) > > С(Н

3

О+) болса, онда ерітінді сілтілі. Гидросоний (гидроксид) иондарының су ерітіндісіндегі концентрациясы өте кең шеңберде өзгере алады: оның шамасының тәртібі — > 10

15

есе. Сондықтан бұл иондардың концентрациясын логарифмдік межелікте р-функциясы түрінде ұсынған мақсатқа сай:

рН = -lgC(Н

3

О);     pOH = -lgC(О
);        pH + pOH =14.
Қарапайым зертханалық тәжірибеде рН ±

0

02 дәлсіздігімен өлшейді , бұл  сутек иондарының концентрациясын анықтаудағы ~5 % дәлсіздікке сәйкес келеді. Осы себепке байланысты

ерітіндінің рН

мәндерін үтірден кейін екіден асатын санмен келтірмеу қажет.

Күшті қышқылдар мен негіздердің ерітінділері
Күшті қышқылдар мен негіздердің рН есептеп шығарғанда (К

дис

> 10 -2

) олар толық диссоциацияланған деген болжамды негізге алады

НХ + H

2

O →Н

3

+ Х

; KtОН → +

Сондықтан күшті қышқылдың ерітіндісінде Н

3

О+ иондарының концентрациясы осы қышқылдың баламалы бөлшектерінің бастапқы молярлық концентрациясына тең болып есептеледі .

[Нз =

= С(НХ), мұндағы НХ — күшті қышқыл
рН = -1д[Н3
= -lg

= -ВДНХ).

Мысал. 0,05 моль/л концентрациялы хлорлы қышқылдың су ерітіндісінің рН есептеп шығару.

Шешімі.

[Н

3

= С(НСЮ

4

) = 0,05М;

рН = -1д[Н

3

О+] = -lg0,05 = 1,3.

Күшті бір негізді негіздің ерітіндісінде иондардың концентрациясы

ОН

осы негіздің баламалы бөлшектерінің бастапқы молярлық концентрациясына тең . [ ] =

= С(КtOH), мұнда КtOН — күшті негіз, рОН = -1д[ОН -

] = -1дС нег

= -1дС(КtOН);        рН = 14 - рОН.
Мысал.

0,032 моль/л концентрациялы натрий гидроксидінің су ерітіндісінің рН есептеп шығару.

Шешімі. [

] = С

нег

= С(NаОН) = 0,032 М,
рОН = -1д[
] = -lg 0,032 = 1,49,        рН = 14 - 1,49 = 12,51.

Егер қышқылдың немесе негіздің бастапқы концентрациясы өте кішкентай болса, ~10 -6

... 10 -8

М, және су диссоциациясы кезінде түзілетін Н

3

О

немесе ОН -

иондарымен салыстырмалы болса, Н

3

О

немесе ОН иондарының жалпы концентрациясы қышқылдың немесе негіз бен судың диссоциациясы кезінде түзілетін концентрацияларының сомасына тең:

[H

3

] = C[HX] + [OH

]h

2

o = C (HX) +

/[H

3

[H

3

2

- [H

3

O

C(HX)-

= 0.
Бұдан

[H

3

] = {c [HX ] + { }/2

[OH

C

(KtOH) + [H

3

O

C

(KtOH) + K

H2O

/[OH

[OH

2

- [OH

C

(KtOH) Kh

2

o = 0,

[OH

] = {c

(KtOH) + { }/2

Мысал.
1∙10

7

М концентрациялы хлорлы қышқылдың су ерітіндісінің рН есептеп шығару.
Шешімі.
Квадрат теңдеуден осы жағдай үшін Н

3

О+] = 1,62'10

-7 М, а рН 6,79 анықтаймыз. Жеңілдетілген теңдеу бойынша есептеу pH 7 береді. Бұл қате нәтиже, себебі қышқылдан тұратын ерітінді қышқылдан тұрмайтын, яғни бейтарап ерітінді тәрізді рН тұра алмайды.

Алынған нәтиже [Н

3

және өте қатты сұйытылған күшті қышқылдар мен негіздердің ерітінділерінің рН, міндетті түрде судың автопротолизін ескеру қажет.

Әлсіз қышқылдар мен негіздердің ерітінділері Әлсіз қышқылдар су ерітінділерінде толық диссоциацияланбайды. Олардың диссоциациясы келесі теңдеумен сипатталады:

HAn + H

2

O

H

3

K

a =

[H

3

]/[HAn].
Осының нәтижесі ретінде,

қышқыл тәрізді ерітінділердегі гидроксоний иондарының концентрациясы үнемі оның баламалы бөлшектерінің бастапқы молярлық концентрациясынан аз .

Олардың концентрациясы қышқылдың түзілген аниондарының концентрациясына тең. Қышқылдың тепе-тең концентрациясы, яғни оның диссоциацияланбай қалған молекулалары, HAn, оның жалпы концентрациясының айырмасы мен сутек иондарының диссоциация кезінде түзілген концентрацияға тең:

[H

3

] = [An -

];        [HAn] = C(HAn) - [H

3

Көрсетілген мәндерді қышқылдық константасының мәніне қойып, түрленуден кейін квадрат теңдеуге айналатын теңдеу аламыз

[H

3

2

[H

3

C

(HAn) = 0.
Бұл теңдеудің оң түбірі әлсіз қышқыл ерітіндісіндегі [H

3

мәні болып табылады:

[H

3

] = -0,5K

a + Су ерітінділеріндегі әлсіз негіздер толық диссоциацияланбайды. Олардың диссоциациясы келесі теңдеумен сипатталады:

B: + H

2

O

B

+ O

[B

] [O

]/[B].

Мұндай негіздердің ерітіндідегі гидроксид иондарының концентрациясы, оның баламалы бөлшектерінің бастапқы молярлық концентрациясынан әрдайым кіші болады. Олардың концентрациясы негіздің түзілетін ВН+ катионының концентрациясына тең. Қалған диссоциацияланбаған В молекулаларының концентрациясы оның жалпы концентрациясының айырмасына және гидроксид иондарының диссоциациясы кезінде түзілген концентрацияға тең:

[OH

] = [B

];        [B] = C(B) - [O

Көрсетілген мәндерді негіздік константасының мәніне қойып, түрленуден кейін  әлсіз негіздің ерітіндісінде [O

] есептеу үшін төмендегі теңдеуді аламыз: =

[O

2

/{C(B)- [O

[OH

2

+ K

b

[OH

K

b

C

(B) = 0,

[O

]= -0,5 +

Көп негізді қышқылдар мен негіздердің ерітінділері Көп негізді қышқылдар мен негіздер су ерітіндісінде сатылы түрде диссоциацияланады. Әр келесі саты бойынша диссоциациялау алдыңғысына қарағанда, аз деңгейде болады. Диссоциацияның әр сатысы, диссоциацияның сатылы (жүйелі) константасы деп аталатын диссоциацияның дербес константасымен сипатталады. Мұндай константалардың саны диссоциация сатыларының санына тең. Шамасы бойынша олар бөлінеді, кейбір кезде бірнеше ретке де бөлінеді. Әдеттегідей, диссоциацияның алғашқы екі сатысы ғана ескеріледі. Келесі сатылардағы диссоциациялар және H

3

немесе OH -

түзілуі ескерілмейді.

Көп негізді қышқылдар мен негіздердің рН есептеуді екі негізді қышқылдардың және екі қышқылды негіздердің мысалымен немесе қазіргі терминологияны қолдана отырып, екі протонды қышқылдар мен негіздердің мысалымен қарастырып көрейік. Бірінші саты бойынша қышқыл (негіз) күшті немесе орта күшті, ал екінші саты бойынша әлсіз немесе өте әлсіз болатын ең қарапайым жағдайды алайық.

Мысал.

Н

3

РО

4

ерітіндісінің 0,1М рН есептеу. =

7,1 ∙ 10 -3 , =

6,2 ∙ 10 -8 , =

5,0 ∙10 -13 .

Шешімі.

Н

3

РО

4

— бірінші саты бойынша орта күшті қышқыл және барлық келесі сатылар бойынша әлсіз.

K

a1 :

K

a2 =

1,15 ■ 10

5

> 10

4

. Бірінші саты бойынша ғана диссоциацияны ескереміз:

H

3

PO

4

+ H

2

O

H

3

+ H

2

P

[H

3

]= -0,5 +

Сәйкес мәндерді қойып, [H

3

1,6'10

2

рН 1,80 аламыз.
Буферлік ерітінділер

Негіздермен түйіндескен әлсіз қышқылдардың және қышқылдармен түйіндескен әлсіз негіздердің қоспалары аса қызығушылық тудырады, мысалы

COOH и

COO

, NH

3

- H

2

O және NH Көрсетілген түрдің қоспалары тәжірибелік маңызды қасиетке ие: оларға күштің негіздің немесе қышқылдың біршама көлемін қосқанда, олардың ерітінділерінің рН өзгеруі салыстырмалы тар аралықта болады. Осылай осы жүйелердің атаулары пайда болады: буферлік қоспа, буферлік ерітінді, буферлік жүйе (ағылш.

buffer

— соққыларды жұмсарту). Мысалы, CH

3

COOH және CH

3

COONa қоспасына күшті қышқылды қосқанда, соңғысы CH

3

COONa әрекеттеседі. Осының нәтижесінде ерітіндіде күшті қышқылдың орнына әлсіз сірке қышқылының баламалы көлемі пайда болады. Осы қоспаға күшті негізді қосқанда, CH

3

COOH әрекеттеседі, нәтижесінде әлсіз негіз — ацетат-ион CH

3

COO

пайда болады:

CH

3

COONa + HCl = CH

3

COOH + NaCl

CH

3

COO

+ H

= CH

3

COOH

CH

3

COOH + NaOH = CH

3

COONa + H

2

O

CH

3

COOH + OH

= CH

3

COO

+ H

2

O

Көрсетілген заттарды мысалы, NH

3

-H

2

0 и NH

4

Cl  тәрізді негізгі сипаттағы қоспаға қосқанда, осыған ұқсас үдерістер болады:

NH

3

∙Н

2

О + HCl = NH

4

Cl + H

2

O

NH

3

∙H

2

0 + H+ = NH

4

+ + H

2

O

NH

4

Cl + NaOH = NH

3

∙H

2

0 + HCl

+ OH

= nh

3

-h

2

o Буферлік қоспаның құрауыштары концентрациясының ара қатынасын сақтау нәтижесінде, айтарлықтай мөлшерде сұйылту және концентрациялау кезінде буферлік ерітінділер үшін рН мәнінің сақталуы тән. Алайда, егер сұйылту кезінде соңғыларының концентрациясы

мәніне жақындаса,
онда pH кенет өз мәнін өзгерте бастайды.

Демек, күшті қышқылдар мен негіздердің болмашы көлемдерін қосқанда, сонымен қатар жүйеде сұйылтқанда және концентрациялағанда, рН тәжірибелік тұрақты мәнін қолдайтын ерітінділер буферлік болып табылады . Әр буферлік жүйені рН мәнімен, буферлеу аралығының шамасымен, буферлік сыйымдылық шамасымен сипаттайды .

Буферлік ерітінділердің рН .

Есептік теңдеудің қорытындысын НА/А түріндегі қышқыл – негіз түйіндескен жұптің мысалымен жүргізейік. Жұптың әр құрауышы үшін тепе-теңдік константасының мәнін жазып алайық және одан рН мәнін табайық:

HAn + H

2

O

H

3

O+ + An An -

+ H

2

O

Han+ O

НАп әлсіз қышқылдары үшін және аса сұйытылмаған ерітінділердің бірінші жуықтауында, қышқылдың диссоциацияланбаған молекулаларының концентрациясы [HAn] олардың жалпы концентрациясы С

НА

тең деп есептеуге болады, ал түйіндескен негіздің концентрациясына [Ап -

] тең,
яғни аниондардың — тұздың жалпы концентрациясына (С
соли

) тең. Осы мәндерді жоғарыда келтірілген теңдеуге келтірсек, біз мыналарды аламыз:

;                    рН=р +lg ; Нақты концентрациялық шекте күшті қышқыл және негізді қосу, сұйылту және концентрациялау тәрізді С(Лп -

)/С(НАп) және рН

қатынасының біршама өзгеруіне әкеледі. Қышқылды қосу және сұйылтудың әсері және оны есептеу алгоритмі төменде қарастырылған.

Мысал. 0,12М  сірке қышқылынан және 0,095М натрий ацетатынан тұратын ерітіндінің рН есептеу. К а

(СН

3

СООH) = 1,74'10

-5 ; pK a = 4,76. Осы ерітіндінің 100 мл қосқанда,  сонымен қатар көрсетілген концентрацияда сірке қышқылы мен тұзды 100 мл ерітіндіге қосқанда, ерітіндінің рН мәні қалай өзгереді: а) НС1 ерітіндісінің 0,1М 10 мл; б) үш есе сұйылту?

Шешімі.

Сірке қышқылы әлсіз болғандықтан, онда қышқылдың және оның тұзының бастапқы және тепе-тең концентрациялары CH

3

COONa тең деп есептеуге болады. Онда
рН =
+ lg
=- lg 1,74∙

+ lg
=4,66
а) НС1 қосқанда, ол CH

3

COONa әрекеттеседі. Нәтижесінде, натрий ацетатының концентрациясы азаяды, ал сірке қышқылының концентрациясы артады, нәтижесінде олардың концентрациясының ара қатынасы өзгереді.

CH

3

COONa + НС1 = СН

3

СООН + NaCl

СН

3

СОО

+ Н+ = CH

3

COOH

Бастапқы ерітіндіде:
n(CH

3

COOH) = С(СН

3

ОЭОН)V

у

ф = 0,12 ∙ 0,1 = 0,012М;
n(CH

3

COONa) = С(СН

3

ОЭО№)Vу ф

= 0,095'0,1 = 0,0095М бар. n(HCl) = C(HC1)F(HC1) = 0,1 ∙ 0,01 = 0,001M қосылды. Мольдің дәл осындай көлеміне CH

3

COONa азаяды, ал CH

3

COOH артты. Демек, HC1 қосқан соң, ерітіндіде:

n(CH

3

COOH) = 0,012 + 0,001 = 0,013М;

C(CH

3

COOH) = п(СН

3

ОЭОН)/{V

уф

+ F(HC1)} = 0,1182М;

n(CH

3

COONa) = 0,0095 - 0,001 = 0,0085М;

C(CH

3

COONa) = п(СН

3

гаОNa)/V буф

+ F(HC1)) = 0,0773M.

Ерітіндінің рН есептейік

рН =
+ lg
=- lg 4,76+ lg
= 4,66

Демек, рН бар болғаны 4,66 - 4,58 = 0,08 өзгерді, яғни

2

% кем.
Салыстыру үшін CH

3

COOH ерітіндінің 100 мл HC1 қосса, онда рН 2,84 тен 1,04 дейі, ал CH

3

COONa  ерітіндісінің 100 мл-не 8,89 дан 4,34 дейін өзгеретін еді; б) сұйылтқан соң буферлік жүйенің әр құрауышының концентрациясы үш есеге азайды, бірақ олардың ара қатынасы бастапқы қоспадағыдай болып қалды. рН мәні өз мәнін сақтайды, бірақ оның буферлік сыйымдылығы азаяды. Үш есе сұйытылған қышқыл ерітіндісі сәйкесінші 0,04М концентрациясына және рН 3,08 ие, ал тұздың концентрациясы сәйкесінше 0,032М және 8,64. Осылай пайымдап, В/ВН+ түріндегі негіз-қышқыл түйіндескен жұбы үшін (мысалы, NH

3

' H

2

Q/NH+) келесіні аламыз:

[OH

[B]/[B

Мысал. 0,12М пиридин және 0,095М пиридин хлоридінен тұратын ерітіндінің рН есептеу; K b

(C

5

H

5

N) = 1,5 ■ 10

-9 .

Шешімі.
pH =14 - pOH =14 -

pK b

+ lg(C(B)/C(BH+)) = 14 - 8,82 + + lg(0,12/0,095) = 5,28.
Буферлеу аралығы

— шегінде буферлік жүйені құрайтын буферлік қасиеттер нәтижелірек білінетін рН мәнінің арақатынасы. Бұл түйіндескен жұптың құрауыштары арасында арақатынастың салыстырмалы үлкен өзгерісі кезінде, рН шамасының салыстырмалы елеусіз өзгерісі болатын, рН аумағы бар екенін білдіреді. Бұл арақатынастың болу аумағы диссоциация константасының шамасымен және буферлік ерітіндінің бастапқы құрауыштарының концентрацияларының арақатынасымен анықталады.

Күшті қышқылдың немесе негіздің әсері кезінде, рН өзгерісі ±
1 аспаса,
шартты түрде ерітінді буферлік қасиеттерге ие деп есептеледі.
[HAn] = [An

] немесе [B] = [BH+] кезінде, бастапқы ерітіндіде бұл рН өзгеруіне [HAn]/[An -

] немесе [B]/ [BH+] 10: 1 ден 1 : 10 дейін өзгерісі сәйкес келеді, яғни рК а (

Ь

- 1 < pH < рК

а (

Ь

) + 1. Құрауыш концентрациялар арақатынасы өзгеруінің көрсетілген аралығын әдетте буферлік ерітінділер үшін максималды рұқсат етілген ретінде қабылдайды.

[HAn]/[An -

] немесе [B]/ [BH +

] арақатынасы едәуір өзгергенде, жүйенің буферлік әрекеті
жоғалады. Осылайша, тиімді буферлеу әрекетінің аумағы , яғни
буферлеу аралығы,

рК а ( b ) ±

1 құрайды .

Мысал.

СH

3

COOH және СH

3

COONa тұратын,  арақатынасы
3:1ерітінді бар.
рН бірлікке өзгергенде, бұл арақатынас неге тең болады? K

Q

(CH

3

COOH) = 1,74'10

-5 .

Шешімі.
Келесі теңдеу бойынша бастапқы ерітіндінің рН есептейміз

рН =
+ lg
=- lg 4,76+ lg
= 4,28

Буферлік жүйенің құрауыштарының арақатынасын, гидроксоний иондарының концентрациясын есептеуге арналған теңдеуді қолданып есептеп шығарамыз. Бұдан, C(HAn)/C(An -

) = [H

3

O+]/A

a

болады. рН бірлікке азайған кезде, бұл қатынас 10
-3,28
: 1,74∙10

-5 »

30:1тең,
ал бірлікке артқанда — 10
-5,28
: 1,74∙10

-5 =

1:3.
Осылайша, рН  ±1-ке өзгергенде, құрауыштардың арақатынасы 3:1 ден 1:3 және
30:1 өзгереді.
Салыстыру үшін бастапқы буферлік ерітіндіде көрсетілген арақатынас

1

1

тең болса,  онда рн ±1-ге өзгергенде, ол
1:10 және 10:1 құрады, яғни мәннің едәуір тар аралығында өзгеретін еді.
Буферлік сыйымдылық

— рН 1-ге өзгерту үшін 1 л буферлік ерітіндіге қосылуы қажет күшті қышқыл немесе негіздің баламалы мольдарының саны:

P = -

C(HX)/

(pH) немесе p = ∆

C(MeOH)/  (pH)
мұндағы

C(HX) және ∆ C(MeOH) —рН на A(pH) өзгеруіне әкелген, күшті қышқыл мен негіздің сәйкесінше қосылған баламалы мольдарының саны.

КОМПЛЕКС ТҮЗУ РЕАКЦИЯСЫ

Бұл — нәтижесінде үйлестіру (комплексдік) қосылыстардың молекулалары немесе иондары түзілетін реакциялар. Комплекстік (үйлестіру) қосылысының құрамына әдетте комплекс түзгіш деп аталатын орталық атом және иондар немесе

лиганда деп аталатын комплекс түзгіштермен тікелей байланысты молекулалар кіреді. Комплекс түзгіш ион және лигандалар комплекснің

ішкі үйлестіру өрісін
түзеді. Комплексті иондарда  қарсы белгінің иондарымен түзілген
сыртқы

үйлестіру өрісі бар. Үйлестіру қосылыссының ішкі формуласын жазғанда, ішкі үйлестіру өрісін төртбұрышты жақшаларға салады; сыртқы өріс атомдары төртбұрыш жақшалардың сыртында болады. Мысал: күмісдиамині хлоридінің молекуласында [Ag(NH

3

2

]Cl Ag+ ионы комплекс түзгіш болып табылады, ал NH

3

молекулалары

— лигандалар, Cl

иондары сыртқы өрісті түзеді.

Көбінесе металдардың оң зарядталған илндары комплекс түзгіштер болып табылады — Fe

2

+, Fe

3

+, Co

2

+, Nі

2

+, Cu

2

+, Ag+, Au

3

+, Zn

2

+, Hg

2

+, Bі

3

+  және б. CN -

, І

, F

, Cl -

, OH

, CO

2-

, SO

2-

, C

2

O

2-

түріндегі иондар, табиғи электрондық жұптардан тұратын — H

2

O, NH

3

, CO, NO молекулалар және бірқатар органикалық қосылыстар лигандалар болуы мүмкін. Лигандалар донорлық-акцепторлық механизм (үйлесімдік байланыс) бойынша түзілген коваленттік байланыстың комплекс түзгіш орталық атомымен байланысты. Лигандалар әдетте электрондық жұптардың донорлары болып табылады, ал орталық атом — акцептор болып табылады. Үйлестіру байланысын кейде донордан электрондардың акцепторына бағытталған (→) нұсқармен белгілейді. Комплекс түзгішпен үйлестірілген лигандалар саны үйлестіру саны деп атайды.

Комплекс түзгіштердің көбісі үшін үйлестіру сандары 2, 4,
6 тең

. Комплексдіңионның заряды ішкі өріске кіретін ион зарядтарының сомасына тең. Осылай, [Fe(CN)

6

] 3-

үшін (-3) сомалық заряды Fe

3

+(+3) және

6

CN

6

): +3+(-6) = -3 зарядтар сомасына тең. Егер электробейтарап молекулалар (H

2

O, NH

3

) лиганда ретінде болса, комплексдік ионның заряды комплекс түзгіш ионның зарядына тең.

Металл иондарымен және органикалық емес лигандалармен түзілген комплекстер, органикалық емес қосылыстарға жатады. Оларда комплекс түзгіштің бір атомы және бірнеше лигандалар -  органикалық емес молекулалар немесе иондар бар. Аналитикалық химияда органикалық емес комплексдерден жиі  аммиакаттарды (лиганд — NH

3

) және ацидокомплексдерді (лигандалар — Cl -

, Br -

, І

, SCN

және басқа қышқыл аниондары) қолданады. Мысалы:
[HgІJ, [Ag(NH

3

2

Органикалық лигандалы комплексдерді органикалық комплексді қосылыстарға жатқызады. Олардың ішінде аналитикалық химияда

Хелаттық (грек
chela

— қысқыш) комплексті қосылыстар ерекше мәнге ие, онда органикалық лиаганд өзінің екі бөлігінде комплекс түзгіш металдың атомымен байланысты. Органикалық лигандалар құрамында табиғи электрондық жұптарымен электротеріс атомдардан тұратын белсенді топтардың болуына байланысты металл иондарымен комплекс түзуге түседі: —О

—S

—СОО

—N

және б.

Хелаттық қосылыстарда комплекс түзгіш пен лигандаларды комплексдердің жоғары тұрақтылығын  қамтамасыз ететін кезеңдер қамтамасыз етеді. Бес-алты мүшеден тұратын комплексді қосылыстар аса тұрақтылыққа, жет-сегіз мүшелі кезеңділер төмен тұрақтылыққа ие. Кейбір органикалық лигандалар және олардың комплексдері төменде берілген:

Лигандалар:                                                Комплекстер:

а) диметилглиоксим                        а) никель диметилглиоксиматы

Н

3

С—C=N—ОН

Н

з

С—

C=N-OH

б) дитизон

С

6

Н

5

-N=N

C=S

С

6

Н

5

-N H=NH

б) металл дитизонаты в)

8

-оксихинолин

OH

Көптеген металл иондары ішкі комплексдік қосылыстарды түзеді. Олар химиялық талдауда кеңінен қолданылады. мұндай қосылыстардың көбі суда нашар ериді, органикалық еріткіштерге бөлінуге қабілетті, бұл металл иондарын бөлу үшін қолданылады. Хелаттық қосылыстар әдетте ашық өзіндік түске ие, сондықтан оларды металлдарды табу және фотометриялық анықтау үшін де қолданады.

Ерітінділерде комплексті қосылыстар әдетте толығымен сыртқы және ішкі өріске диссоциацияланады, мысалы:

[Fe(CN] = 3K+ + [Fe(CN

3

Комплекстік иондар ерітіндіде тұрақтылықтың әртүрлі деңгейіне ие және әлсіз электролиттердің түрі бойынша комплекс түзгіш иондарға және лигандаларға қайтарымды диссоциацияланады. Р Диссоциацияның мұндай реакциясының тепе-теңдігі константтық тұрақтылық деп аталатын тепе-теңдікконстантасымен сипатталады. Егер комплекс түзу реакциясы бір емес, бірнеше сатыға өтсе (бірден аса лиганданың қосылуы), оны тұрақтылықтың сатылы

(К

п )

және жалпы  (Р) константалары ретінде сипаттайды.

Мысалы, күміс аммиакатының түзілу үдерісі тұрақтылықтың жеке константаларымен сипатталатын екі сатыда өтеді:

1.

+ N

[Ag(N =

= 2,09 ∙

2.

[Ag(N

= 8,32 ∙

Тұрақтылықтың жалпы константасы жиынтық үдерісті сипаттайды және сатылы диссоциацияның константасының көбейтіндісіне тең:

Ag+ +

2

NH

3

[Ag(NH

3

2

= 2,09 ∙ ∙ =

Тұрақтылық константасы аз болған сайын, соғұрлым комплексді ион ерітіндіде диссоциациялана түседі. Тұрақтылық константаларының сандық мәндерін қолданып, олардың концентрациясы олар реакцияға түспейтіндей болып азаятын, иондарды бүркемелеу шарттарын шығаруға болады. Бұл үшін ионмен

бірге берік комплекс беретін реактивтің көп мөлшерін қосады. Комплекс түзу реакциясының тепе-теңдігі комплексдк ион түзуге қарай жылжиды, ерітіндідегі иондардың тепе-теңдік концентрациясы төмендейді. Мысалы, егер күміс ионының  0,1М ерітіндісіне 1М аммиак ерітіндісін қосса, ерітіндідегі күміс иондарының концентрациясытөмендейді. Аммиактың шамадан көп мөлшері болғанда, комплексдік ион [Ag(NH

3

2

]+ түзіледі, оның тұрақтылық константасы: =

бұдан

Күміс ерітіндісіне 0,01М натрий хлоридінің ерітіндісін қосқанда, күміс хлоридінің тұнбасы түзілмейді, себебі оның иондық көбейтіндісі аммиак болғанда, ерігіштік көбейтіндісінен аз:

[Ag +

][Cl ] =

6

- 10

9

-0,01 =

6

- 10

-11

→ K

S

(AgCl) =1,8 • 10 -10 .

Басқаша айтқанда, Ag+ иондары комплексге байланысқан және хлоридтермен әрекетке түспейді. Комплексді қосылыстардың түзілуі сапалық, сондай-ақ сандық талдауларды кеңінен қолданылады. Мысалы, аммиакаттардың [Ag(NH

3

2

, [Cu(NH

3

4

] 2+

, [Zn(NH

3

4

] 2+ және басқаларының түзілуі иондарды бөлу үшін қолданылады. Мыс аммиакатын мысты анықтау үшін қолданады, себебі ол қарқынды көк түске боялған. Ашық қызыл комплексдік ионның түзілуін [Fe(SCN) n ] 3-n

фотометриялық әдіспен Fe(ІІІ) табу және көлемдік анықтау үшін қолданылады (
8 т. қар.

). Органикалық лигандалар бірқатар иондармен, көптеген басқа иондардың қатысуында осы иондарды табу үшін қолдануға мүмкіндік беретін ерекше реакцияларды береді. Мысалы, диметилглиоксимоммен бірге реакциямен Nі 2+

иондарын анықтайды; анитрозорнафтолмен Co 2+

; с магнезбен Mg 2+

және басқалары.

Хелаттық қосылыстардың түзілуін сандық талдауда кеңінен қолданады. Титриметриялық талдау әдісі –

комплексометрия бар, ол ішкі комплексдік қосылыстардың түзілу реакцияларына негізделген. Комплексонометрия әдісі жеке жағдай болып табылады (Me комплексондар тобымен әрекеттесуі).

Қорытындылай келе, екі анықтама берейік:

3.3.

ТОТЫҒУ-ТОТЫҚСЫЗДАНУ РЕАКЦИЯЛАРЫ

Нәтижесінде әсер етуші заттардың құрамына кіретін элементтердің
тотығу деңгейі

өзгеретін химиялық реакциялар тотығу-тотықсыздану реакциялары деп аталады. Бұл реакцияларда бір әрекет етуші бөлшектерден басқаларына электрондардың алмасуы (тасымалдануы) болады. Тотығу деңгейі — элементтер арасындағы химиялық байланыстар иондық болып табылады деген болжамда есептелетін, қосылыстағы элементтің шартты заряды. Оттек атомдарының зарядтары –

2-ге тең , пероксидті қосылыстарда —1-ге тең; 1-ші топ элементтерінің зарядын алады (Lі, Na, K, Rb, Cs, Fr) +1; сутек атомының заряды +1, ал металл гидридтерінде -1. Бұл химиялық реакциялардағы шартты зарядты сақтаудың заңымен толықтырылған, қабылданған жорамалдар жүйесі әсер етуші заттардың стехиометриялық арақатынастарын анықтауға мүмкіндік береді және тотығу-тотықсыздану реакцияларының теңдеулерін құрастырғанда негіз болып табылады. Тотығу деңгейін «плюсті», «минусті» көрсетіп рим санымен белгіленеді. Жиі тотығу деңгейінің оң мәні кезінде «плюс» белгісі қалдырылып, бірақ меңзеледі. Молекуладағы барлық атомдардың тотығу деңгейі нөлге тең болу керектігін ескеріп, азот (HNO

3

), күкірт (H

2

SO

4

) қышқылдарындағы және аммоний ионындағы (NH4) молекулалардағы элементтердің атомдарының тотығу деңгейін анықтаймыз. Бұл қосындылардың сутек атомдарының тотығу деңгейі +І тең, ал оттектікі –ІІ тең. Онда, H

І

N

+V

O

: -n

, в H2

S

vі

O

4

!І

элементтерінің атомдары үшін. NH

4

+ азот атомының тотығу деңгейі –ІІІ анықтау қиын емес.
Тотығу-тотықсыздану реакциясының мысалы ретінде H

2

S және HC1O арасындағы әрекеттесу реакциясының келтірейік теңдеуін:

Келтірілген реакцияда тотықтырғыштың тотығу деңгейі төмендейді (Cl+ + 2e -

= Cl -

) және тотықсыздану деңгейі артады (S 2-

- 2e

= S

0

). Бұл реакцияда тотықсыздандырғыштың Cl+ Cl -

дейін, ал S 2-

тотықтырғыштыкы S

0

дейін. Келтірілген мысалда HQO тотықтырғыш, ал H

2

S — тотықсыздандырғыш болып табылады.

Тотығу — электрондарды атоммен, молекуламен немесе ионмен беру үдерісі. Тотығуға қатысатын зат тотықсыздандырғыш деп аталады. Тотықсыздану — электрондардың атоммен, молекуламен немесе ионмен қосылу үдерісі. Тотықсыздандыруға қатысатын зат тотықсыздандырғыш деп аталады. Тотығу және тотықсыздану — өзара байланысты үдерістер, себебі заттар реакцияға электрондарды қабылдауға қабілетті басқа зат болса ғана электрондарды бере алады, бұл химиялық реакцияларда зарядты сақтау заңымен анықталады. Тотықтырғыш қасиеттер қарапайым, сондай-ақ күрделі заттарды айқындай алады. Типтік тотықтырғыштарға (күшті) фтор, галогендер, оттек, сонымен қатар KClO

3

, HClO

3

, HNO

3

, H

2

SO

4

(конц.), MnO

2

, KMnO

4

, K

2

Cr

2

O

7

, PbO

2

және б. жатады.

Н

2

, С (графит), НО (конц.), KІ, KBr, H

2

S, CO, FeSO

4

металдар және б. тотықсыздандырғыштар болып табылады.

Тотықтырғыш және тотықсыздандырғыш қасиеттерді айқындай алатын заттар бар. Оларға құрамына тотығудың аралық деңгейіндегі элементтердің атомдары кіретін заттар жатады. Тотықтырғыштардың әсерінен олар өздерінің тотығу деңгейлерін арттыра алады, ал тотықсыздандырғыштармен реакцияға түскенде — тотығу қасиеттерін айқындап, тотығу деңгейін төмендете алады. Мұндай заттарға KNO

2

, H

2

O

2

, SO

2

, Na

2

SO

3

және б. жатады.

Тотығу-тотықсыздану реакцияларының тәжірибелік мәні аса үлкен. Олар металл, аммиак, күкірт және азот қышқылдары өндірісі тәрізді маңызды өнеркәсіптік үдерістіердің негізінде жатыр, аналитикалық химияда (талдаудың көптеген тәсілдерінде) кеңінен қолданылады. Кейбір мысалдарды келтірейік. Иондарды анықтау үшін сапалық талдауда тотығу-тотықсыздану реакцияларын қолданады. Осылай, оларды хлорлы сумен тотықтырып, еркін галогендерге дейін жеткізіп, иодид- және бромид-иондары анықтайды. Марганецті  тотығу кезінде алынған MnO -

иондарының күлгін түсті бойынша анықтайды.

Концентрацияланған күкірт, азот қышқылдарының немесе соңғысының хлорлы сутекті қышқыл қоспасының  әсерімен талданатын материалды жиі ерітіндіге айналдырады.

Талдаудың титриметриялық әдісінде тотығу-тотықсыздандыру реакцияларын көптеген заттардың сандық талдауы үшін қолданады. Осылай, темірдің мөлшерін Fe

2

+ тен Fe

3

+ дейін иондардың тотығуын қолданып анықтайды. Тотықтырғыштарды анықтау үшін KІ, SnCl

2

, CrCl

2

және б. тотығу-тотықсыздандыру реакцияларын қолданады.

Тотығу-тотықсыздану реакцияларының теңдеуін құрастырып, ең алдымен реагенттердің қызметтерін орнату қажет (тотықтырғыш, тотықсыздандырғыш, орта). Содан кейін — реакцияның қандай өнімдері пайда болатынын анықтау қажет. Айтылып кеткендей, теңдеуде кожффициенттерді таңдау, реакция нәтижесінде зарядтардың түзілуі және жойылуы емес, ал тек оларды қайта бөлу болады. Зарядтардың теңгерімін сақтау шарты тотықтырылған атомдардың тотығу деңгейін жиынтықтық арттыру тотықсыздандырылған атомдардың тотығу деңгейінің жалпы төмендеуіне тең болса орындалады. Басқаша айтқанда, тотықсыздандырғышпен берілген электрондардың саны, тотықтырғыш қабылдаған электрондардың санына тең. Тотығу-тотықсыздану реакцияларының теңдеулерінде коэффициенттерді таңдау үшін электрондық   немесе электрондық-иондық теңгерім әдісі қолданылады. Бірінші – газ түріндегі, қатты заттар немесе электролиттер емес арасындағы реакциялардың теңдеулерінде коэффициенттерді іріктеу. Оларды мысалдармен қарастырып көрейік.

Электрондық теңгерім әдісі.

Тотығу-тотықсыздану реакциясын құрудың реттілігі келесі кезеңдерден құралады:

MnCO

3

+ KClO

3

→MnO

2

+ KCl + CO

2

Cl

V

→ CH;

Mn n

→ Mn

ІV

Тотықсыздану — Cl

V

6

e = Cl

1

Тотығу — Mn

11

- 2e~ = Mn

ІV

■ тотығу және тотықсыздану үдерістерінде қабылданған және берілген электрондардың саны теңестіріп, қосымша көбейткіштерді (коэффициенттерді) іріктейді (электрондықтың сол жағынан сызық жүргізіп):

Қосымша көбейткіштер (коэффициенттер):
1   Cl

V

6

е - = Cl

-І

3   Mn

11

- 2е- = Mn

ІV

3MnCO

3

+ KClO

3

= 3MnO

2

+ KCl + CO

2

3MnCO

3

+ KClO

3

= 3MnO

2

+ KCl + 3CO

2

Келесі реакция үшін де осы амалды қолданамыз:
KMnO

4

+ FeSO

4

+ H

2

SO

4

→Fe

2

(SO

4

3

+ MnSO

4

+ K

2

SO

4

+ H

2

O

онда Fe(ІІ) Fe(ІІІ), Mn(VІІ) дейін тотығады, Mn(ІІ) дейін тотықсызданады, күкірт қышқылы орта рөлін орындайды. Тотығу және тотықсыздану үдерістерінің сызбаларын жазып аламыз, сол жағына «берілген» және «алынған» электрондардың санын теңестіретін, болуы мүмкін минималды коэффициенттерді көрсетеміз:

5     Fe

11

e - = Fe

111

1     Mn

VІІ

+ 5 =Mn

11

Реакция кезінде молекуласына Fe(ІІІ) екі ионы кіретін темір сульфаты (Ш) түзілетінін ескеріп, 5 және 1 коэффициенттерін еселейміз (солд жағында 10FeSO

4

, оң жағында — 2MnSO

4

болады). Оларды қойып, қалған коэффициенттерді табамыз: алдымен 5 Fe

2

(SO

4

3

кезінде және 2 KMnO

4

кезінде, содан кейін 1 K

2

SO

4

кезінде,

8

H

2

SO

4

кезінде[SOf -

бойынша: (3-5 + 2 + 1) оң жағында, минус 10 сол жағында] және ақыры

8

H

2

O кезінде. Оттек бойынша коэффициенттерді анықтаудың дұрыстығын тексереміз: 4 ∙ 2 (2KMnO

4

, сол жағында) =

8

( H

2

O, оң жағында). Ақыры келесіні аламыз
2KMnO

4

+ 10FeSO

4

8

H

2

SO

4

= 5Fe

2

(SO

4

3

+ 2MnSO

4

+ K

2

SO

4

8

H

2

O

Электрондық-иондық теңгерім әдісін күшті электролиттердің иондарының қатысуымен және су ерітінділерінде өтетін тотығу-тотықсыздану реакцияларының теңдеулерінде

коэффициенттерді іріктеу үшін қолданады.
Қышқылды ортада (H

2

SO

4

қатысуында) K

2

Cr

2

O

7

и Na

2

SO

3

ерітінділер арасындағы реакциялардың мысалымен осы әдісте қолданылатын әрекеттердің реттілігін қарастырайық.

Реакцияның молекулалық нысандағы сызбасы

K

2

Cr

2

O

7

+ Na

2

SO

3

+ H

2

SO

4

→Cr

2

(SO

4

3

+ Na

2

SO

4

+ H

2

O

Реакцияға тотықтырғыш, тотықсыздандырғыш немесе орта ретінде қатысатын иондарды (күшті электролиттер үшін) немесе формулалық бірліктерді (қатты, газ түріндегі заттар және әлсіз электролиттер үшін) ғана ескеріп, сызбаны ион түрінде жазайық: Cr

2

O

7

2-

+ SO

3

2+

→ Cr

3

+ + SO

4

2-

+ H

2

O

(мұнда Cr

2

O

2-

— тотықтырғыш,

— қышқылды орта, SO

2-

— тотықсыздандырғыш).

Тотықтырғыш және тотықсыздандырғыш иондарының түрлену сызбаларын құрастырайықя: Cr

2

→ 2Cr

3

+        S

→ Тотықсыздандыру және тотығудың жартылай реакцияларының электронды-иондық теңдеулерін құрамыз, қосымша көбейткіштерді іріктейміз (коэффициенттер):

Тотықсыздандыру — 1    Cr

2

6

е -

+ 14
= 2Cr

3+

+ 7H

2

O     Тотығу —                          3     Cr

2

+ H

2

O -

- = S

+ 2 Cr

2

в Cr

3

+  түрленулерін толығырақ қарастырайық (тотықсызданудың жартылай реакциясын қар.). Сол жақтағы және оң жақтағы барлық атомдардың саны бірдей болу үшін, ионнан Cr

2

O

7

2оттекті алып тастау және су молекулаларын сутек иондарымен байланыстыру қажет. Суға түрленуі үшін оттектің жеті атомын алу қажет болғандықтан,  Cr

2

O|

иондарына 14 қосу қажет болады. Барлық элементтердің атомдарын теңестірген соң, жартылай реакцияда зарядтардың теңгерімін тексеру қажет.Тотықсыздандырғыштың жартылай реакциясында сол бөлігіндегі зарядтардың алгебралық сомасы -2 + (-6

+ 14) =

6

және оң бөлігінде 3-2 =

6

. Cr

2

в S тотығудың жартылай реакциясында оттек атомдарының теңгерімі үшін теңдеудің сол жақ бөлігіне су молекуласынан алынатын, тағы бір оттек атомын қосу қажет. Онда теңдеудің оң

бөлігінде сутектің екі ионы пайда болады. Сол жақтағы зарядтардың сомасы [-2

2

)] және оң жағында (-2 +

2

) тотығудың жартылай реакциясының теңдеуінде нөлге тең болады. Жартылай реакцияның теңдеулерін қосындылап (коэффициенттерді ескеріп), реакцияның иондық теңдеуін құрамыз: Cr

2

+ 3 S

8

= 2Cr 3+ + 3

+ 4H

2

O

Иондық теңдеуде жоқ заттар үшін табылған коэффициенттерді ескеріп, реакцияның молекулалық теңдеуін құрастырып, тексеру жүргіземіз (әдетте оттек және сутек атомдарының саны бойынша). Соңында:

K

2

Cr

2

O

7

+ 3Na

2

SO

3

+ 4H

2

SO

4

= Cr

2

(SO

4

3

+ 3Na

2

SO

4

+ SO

4

+ 4H

2

O аламыз.

Тотықтырғыш пен оның тотықыздану өнімі жиі оттектің мөлшері бойынша ерекшеленеді (Cr

2

O

2-

және Cr

3

+; SO

2-

және SO 2салыстырыңыз). Сондықтан жартылай реакциялардың теңдеулерін құрастыру барысында, оларға келесі жұптарды қосады: №/H

2

O — қышқылды және

/ H

2

O — сілтілі орта үшін. Оксид-иондар [О 2], тотықтырғышпен «жоғалтылған», ерітіндіде еркін түрде тіршілік ете алмайды. Олар қышқылды ортада Н+ катиондарымен қосылады:

[О

2-

] + 2

= 2H

2

O

ал сілтілі ортада H

2

O молекулаларымен:

[О

2-

] + H

2

O = 2ОН

Сілтілі ортада сутек пероксидімен хром гидроксидінің (ІІІ) тотығуын қарастырайық:

Cr(OH )

3

+ H

2

O

2

+ NaOH → Na

2

CrO

4

+ H

2

O

2       Cr(OH )

3

-3e -

+ 5OH

= CrO2 -

+ 4H

2

O

3        H

2

O

2

+ 2e -

= 2OH

2Cr(OH )

3

+ 3H

2

O

2

+ 4OH

= 2CrO

4

2+

8

H

2

O

Бұл реакцияның молекулалық теңдеуі:
2Cr(OH

3

+ 3H

2

O

2

+ 4NaOH = 2Na

2

CrO

4

8

H

2

O

Тотықтырғыштар мен тотықсыздандырғыштар электрондарды қабылдау және беру қабілеттері бойынша өзгешеленеді, яғни, тотығу және тотықсыздану қабілеті бойынша. Мұны мысалмен түсіндірейік. Көлемі бойынша бірдей үш түрлі шыны түтікке тең концентрациялы K

2

Cr

2

O

7

, KNO

2

и Fe

2

(SO

4

3

салып, олардың әрқайсысына 0,5 мл-ден 1M H

2

SO

4

және 5%-дық KІ қосайық. Біршама уақттан соң барлық түтіктерден иод бөлінеді. Демек, алынған заттардың әр қайсысы иодид-иондарды еркін иодтарға дейін тотықтырады. Иодидті калий бромидімен ауыстырып, тәжірибені қайталайық.  K

2

Cr

2

O

7

бар түтікшеден ғана еркін бром бөлінентіні атап кетейік. Fe

2

(SO

4

3

және KNO

2

тұратын қалған түтікшелерде бром бөлінбейді, яғни бұл заттар бромид-иондарды тотықтырмайды. Демек, Fe

2

(SO

4

3

и KNO

2

қарағанда, K

2

Cr

2

O

7

— күштірек тотықтырғыш. Егер көрсетілген тотықтырғышпен реакция үшін KCl қолданылса, онда түтікшелердің ешқайсысында еркін хлордың бөлінуі байқалмайды. Осылайша, галогенид-иондардың ішінде ең күшті тотықсыздандырғыш – иодид, ал ең әлсізі – хлорид-иондар болып табылады.

Заттың тотықтырғыш қасиеттері молекулалар мен иондардың қосу қабілеттеріне, тотықсыздандырғыш – электрондарды беру қабылеттеріне байланысты. Тотығу-тотықсыздану реакцияларға екі тотығу-тотықсыздану жұптары қатысады, олардың әрқайсысындаөзінің тотықтырғышы және өзінің тотықсыздандырғышы бар (яғни, өзінің тотыққан және өзінің тотықсызданған түрі). Мұны мысалмен көрсейтейік.

Иодид-иондарының Fe

3

+ иондарымен тотығу реакцияларының теңдеуін қысқартылған түрде жазайық: 2Fe 3+

+ 2І

= 2Fe 2+

+ І

2

Бұл реакцияда тотығу-тотықсыздану жұптары:
Тотықтырғыш 1        Тотықсыздандырғыш 1
Тотықтырғыш 2        Тотықсыздандырғыш 2

Күкірт қышқылды ортада натрий сульфидінің калий дихроматымен тотығуының қарастырылған реакциясында: Cr

2

O

7

2-

+ Н

→ Cr 3-

Тотыққан түрі (1)                              Тотықсыздандырылған түрі
(1),

S

Тотыққан түрі (2)                         Тотықсыздандырылған түрі (2).

Перманганат-ионы күшті қышқылды ортада Мп

2

ионына түрленеді .

Демек, тотығу-тотықсыздану үдерісін былай көрсетуге болады:

MnO

4

8

H

+ 5е -

= Mn 2+

+ 4H

2

O

ал тотығу-тотықсыздану жұбын — сызбалы түрде: MnO

4

, H+/Mn 2+ .

Тотығу-тотықсыздану жұптарының мұндай белгілеулеріндесол жақта тотықтырғыш көрсетіледі. Сутек немесе гидроксил иондары қатысқанда, оларды да көрсетеді. Тағыда бірнеше етотығу-тотықсыздану жұптарды келтірейік: Cl

2

/Cr, Br

2

/Br -

, І

2

/І

, Fe

3

+/Fe

2

+, Cr

2

O

7

2-

, H+/Cr

3

+, SO

4

2

/SO

3

2-

және б.

Тотығу-тотықсыздану қабілетін  осы тотығу-тотықсыздану жұбының электрондарды қосу және беруге икемділігімен сипаттайды. Күшті тотықтырғышқа - әлсіз тотықсыздандырғыш, әлсіз тотықтырғышқа – күшті тотықсыздандырғыш сәйкес келеді. Осылай, 0

2

күшті тотықтырғышқа Cl -

әлсіз тотықсыздандырғыш сәйкес келеді, әлсіз тотықтырғыш  Fe

3

+ ионы күшті тотықсыздандырғыш Fe

2

+ ионға түрленеді.

Заттың сандық тотығу-тотықсыздану қабілеті оның тотығу-тотықсыздану потенциалы бойынша бағаланады, оны гальвани элементтің э.қ.к. өлшеп, анықтауға болады.

Гальвани элементі (3.1 сур.) металл өткізгішпен немесе

3

ионның жартылай өткізгішімен қосылған

1

және

2

екі жартылай элементтен (ұяшықтан) тұрады. Стандартты сутекті электрод деп аталатын  сол жақ жартылай элемент —Н +

иондарының 1 моль/л концентрациясымен H

2

SO

4

су ерітіндісіне батырылған, ұсақ Pt-ұнтақпен жабылған, газ түріндегі сутекті жақсы сіңіретін 1 атм қысымымен газ түріндегі сутекпен платиналы пластинадан тұрады. Электрод 25 °С  кезінде 1 атм қысымымен газ түріндегі сутекпен шайылады. Бұл стандартты сутекті электродтың потенциалы шартты түрде нөлдік  болып қабылданды. Онда қайтарымды реакция өтеді:

оның бағыты екінші ұяшыққа салынған тотығу-тотықсыздану жұбының қасиеттеріне байланысты (жартылай элемент).

Н

2

(г)

Р = 1 атм

1

2

3.1сур.
Стандартты тотығу-тотықсыздану потенциалды өлшеуге арналған сызба:

1

— стандартты сутекті электрод;

2

— зерттелетін жартылай реакция бар (жұп) электрод;

3

— тоқ өткізгіш электролит (көпір)

3.1. суретте келтірілген жартылай элементте (электродта) Pt-пластина (бейтарап электрод) Fe 3+

и Fe 2+

, т. е. пару Fe 3+ /Fe 2+

иондарынан тұратын ерітіндіге салынған. Платина бетінде F ⇄

F

қайтарымды реакция болады, оның нәтижесінде Pt-пластина ерітіндіге қатысты оң зарядталады (яғни платина электрондарының бөлігі Fe 3-

иондарының тотықсыздануына кетеді ).

Оң жартылай элементте электрондардың жетіспеушілігі болғандықтан, сыртқы тізбекте тоқ ағады, ал электрондар ағыны сол жақ электродтан оң жақтағысына қарай ағады.

Егер Fe 3+

және Fe 2+

иондарының концентрациясы 1 моль/л тең болса, осы тотығу-тотықсыздану жұбы үшін платиналы электродта тотығу-тотықсыздану потенциалы стандартты потенциал деп аталады және E

F

e 3+/ Fe

2+ таңбасымен белгіленеді.
Осылайша,
барлық

реагенттер мен өнімдердің 1М концентрациясы кезінде стандартты сутекті электродқа қатысты өлшенген жартылай реакцияның электрондық потенциалын стандартты

деп атайды .

Стандартты потенциалдар көптеген тотығу-тотықсыздану жүйелері (жұптары) үшін өлшенген (немесе есептелген) және кестелерде берілген. Оларды әрқашан тотықсыздану үдерістерінің жартылай реакцияларына жатқызады. 5 қосымшада кейбір жүйелердің (жұптардың) стандартты тотығу-тотықсыздану потенциалдарының мәндері келтірілген.

Тотығу-тотықсыздану потенциалының шамасы оң болған сайын,
осы жұптың тотыққан түрі соғұрлым күшті тотықтырғыш болады

және оның тотықсыздандырылған түрінің тотықсыздандырғышы соғұрлым әлсіз. Және керісінше, тотығу-тотықсыздану потенциалының шамасы теріс болған сайын, тотықсыздандырғыш (тотықсыздандырылған түрі) соғұрлым күшті болады. Стандартты тотығу-тотықсыздану потенциалдар бойынша тотығу-тотықсыздану реакциясыныңбағытын және оның өтуінің толымдығын анықтауға болады. Тотығу-тотықсыздану реакциясы бастапқыға қарағанда, әлсіздеу тотықтырғыштар мен тотықсыздандырғыштарға қарай өтеді. Ерітіндіде бір уақытта Fe 3+

, Fe 2+ , Sn(ІV), Sn(ІІ) иондар бар деп есептейік және екі болуы мүмкін реакциялардың қайсысы 2Fe

3

+ + Sn(ІІ) ⇄ 2Fe

2

+ + Sn(ІV)
шешу қажет.

0,77 B және

E

°n ( rv )/ sn (n) = +

0,15

B

' салыстырып, Sn(ІV) қарағанда Fe

3

+ күштірек тотықтырғыш деген қорытынды жасауға болады және Sn(ІІ) тотықтырады. Бұл жағдайда келесі реакция жүреді: 2Fe 3+ +

Sn(ІІ) = 2Fe 2+ +

Sn(ІV) ,

Ол үшін мынаны белгілейік

DE

0

E

F

e 3+/ Fe 2+ -

E

s

0

n ( іv y sn ( n) =

0,77 -

0,15 = =

0,62
>

0.

Бұл басқа көптеген тотығу-қалпына келтіру реакцияларына да қатысты. Тотығу-тотықсыздану реакциясы тотықтырғыш пен қалпына келтіруші зат арасындағы әлеуетті айырмашылық нөлден жоғары болса, өздігінен жүреді. Br -

до Br

2

-ні Fe

3

+  тотықтыра ала ма, соны белгілейік.
Салысытырайық :

E

Fe3+ / Fe2

+=+0

,77В

және

E

В

Г

2

/ в г -=

1,09В

Fe

3

+ Br -

до Br

2

–ні Br

2

дейін тотықтырады деп болжасақ,

∆Е

0

Fe 3+

/ Fe 2+

= Е

0

= 2Fe 3+

= 0,77-1,09В =-0,32 В˂0

Яғни, реакцияның бағытиы дұрыс емес. Әлбетте, тотықтырғыш Br

2

, ал қалпына келтіретін зат Fe 2+

кері үрдіс пайда болатыны түсінікті:

2Fe 2+

+ Br

2

= 2Fe 3+

+ 2Br Келтірілген қорытындылар тотыққан және тотықсыздандырылған түрлердің пішіндерінің концентрациялары 1 моль/л тең болатын жағдайлар үшін жасалған, яғни стандартты

тотығу-тотықсыздану потенциалдары қолданылды. Бұл жүйенің тотығу-тотықсыздану потенциалының мәні, оның стандартты потенциалының

(Е

0

) шамасымен ғана анықталмайды, тотыққан және тотықсызданған пішіндердің бөлшектерінің концентрациясына да байланысты. Егер тотығу және тотықсыздану түрлерінің концентрациялары тең болмаса, онда тотығу-тотықсыздану потенциалын Нернст теңдеуі бойынша есептейді:

мұндағы

E

ок / вос

— стандартты тотығу-тотықсыздану потенциалы, В;

n

— тотығу-тотықсыздану жартылай реакциясына қатысатын электрондар саны; 0,059 —25 °С кезіндегі сандық коэффициент, В; С(ок) — тотыққан түрдің концентрациясы, моль/л; С(вос) — тотықсыздандырылған түрдің концентрациясы, моль/л.

Келтірілген теңдеуден С(ок) < С(вос) кезінде потенциал стандарттыдан көп болатыны, ал С(ок) < С(вос) кезінде — аз болатыны көрінеді.

Тотығу-тотықсыздану жартылай реакциясы үшін Fe

3

+ + e -

^ ^ Fe

2

+ Нернст теңдеуін былай жазу қажет:

БАҚЫЛАУ СҰРАҚТАРЫ

1.        Химиялық талдауда реакцияның қандай негізгі түрлері қолданылады? 2.        «Қышқыл», «негіз», «негіз-қышқыл» түйіндескен жұп ұғымдарына анықтама беріңіз. 3.        Амфотерлі электролиттердің мысалын келтіріңіз. 4.        Қышқылдық және негіздік константа қалай анықталады? анықталады?овности? 5.        Көп протонды қышқылдардың диссоциациясы константаларының арақатынасы шамасының тәртібі қандай? 6.        Су диссоциациясының константасы температураға қалай тәуеледі? 7.        Күшті бір негізді қышқылдар мен негіздер ерітіндісінде сутек иондары мен гидроксид иондары неге тең? 8.        «Буферлік ерітінді» ұғымына анықтама беріңіз. 9.        Буферлік жүйені не сипаттайды? 10.        Буферлеу аралығы нені білдіреді? 11.        Ерітіндінің буферлік сыйымдылығы қалай анықталады? 12. «Комплекстүзгіш», «лиганд» ұғымдарына анықтама беріңіз.

FeSO

4

+ HNO

3

+ H

2

SO

4

— Fe

2

(SO

4

3

+ NO + H

2

O K

2

Cn

2

O

7

+ H

2

S + H

3

SO

4

—— Cn

2

(SO

4)3

+ S + K

2

SO

4

+ H

2

O Cr

2

(SO

4

3

+ Cl

2

+ KOH — K

2

CrO

4

+ KCl + Na

2

SO

4

+ H

2

O SO

2

+ KMnO

4

+ KOH — K

2

SO

4

+ MnO

2

+ H

2

O H

2

O

2

+ KІ + HCl — І

2

+ KCl + H

2

O

Қандай иондар немесе атомдар тотығады, тотықсызданады?

4 тарау

САПАЛЫҚ ХИМИЯЛЫҚ ТАЛДАУ

Кез келген материалды зерттеген кезде бірінші міндет — оған ең көп таралған органикалық емес иондардың болуына сапалық талдау жүргізу, себебі зерттелетін материалдың элементтік құрамын және құрамындағы элементтердің тотығу деңгейлерін білу көбіне оның құрылымы мен қасиетін анықтайды. Сапалы химиялық талдаудың негізі — зерттелетін үлгіден қатаң түрде нақтыланған құрауыштарды: химиялық элементтерді немесе иондарды, функционалдық топты немесе қандай да бір нақты химиялық затты табу және сәйкестендіру. Бұл талдау химиялық реакциялардың көмегімен, сондай-ақ заттардың кейбір физикалық қасиеттерін бақылау нәтижесінде жүзеге асырылады. Оның барысында бұл заттың үлгідегі мөлшерін шамалап бағалауға болады: көп, аз, өте аз, іздері. Осы талдануы тиіс материал қандай заттардан тұрады? Деген сұраққа, жалпы жауап беру қиын міндет, себебі органикалық емес заттардың өзінің 1 млн жуығы, ал органикалықтардың – 10 млн астамы белгілі. Алайда оны айтарлықтай жеңілдетуге болады, ол үшін зерттелетін заттың құрамына кіретін органикалық емес иондарды ғана қарастыру қажет, және олардың санын сирек, шашыранды, радиобелсенді және асыл элементтерді қозғамай, айтарлықтай таралған иондармен ғана шектеу қажет. Бұл бүкіл талдау барысына аса әсер етпейді, себебі сирек элементтердің көптеген иондары, көптеген нысандарда болмашы концентрацияда болады. Және өздерінің химиялық қасиеттері бойынша олардың көбісі көбірек таралған элементтермен ұқсас (мысалы, Rb с K, Ga с Al, Se с S және с.с.) және қажет болған жағдайда, сәйкес фракцияда анықталуы мүмкін.

Алайда бұл жағдай да заттың сапалық химиялық талдауы (кейінгі баяндаудан көрінетіндей) айтарлықтай күрделі және бұл зат неден тұрады? деген сұрақтың жауабы   бірқатар физикалық және химиялық сынақтардың нәтижесінің негізінде ғана берілуі мүмкін (қорытындыны растау үшін).

4.1.

АНАЛИТИКАЛЫҚ ОПЕРАЦИЯЛАР ЖӘНЕ РЕАКЦИЯЛАР. ОЛАРҒА ҚОЙЫЛАТЫН ТАЛАПТАР

Химиялық талдауда заттардың бар-жоғын анықтау үшін (бұдан әрі - иондарды) химиялық реакцияларды қолданады. Бірқатар жағдайларда (қандай да бір иондарды анықтау үшін жеткілікті түрде сезімтал реакцияны таңдалмаса) физикалық сынақтар, мысалы спектралдық талдау жүргізеді. Сапалық химиялық талдау үшін әр химиялық талдау жарамды бола бермейді, ал әр затқа тән, айқын реакциялық қоспаның өзгеруі –

аналитикалық әсермен берілетіндері ғана жарамды. Осы аналитикалық әсер пайда болғанда, белгіленген нақты иондардың (заттардың, элементтердің және с.с.) болуы (немесе болмауы) туралы қорытынды жасалады. Тұнбаның, бояудың пайда болуы (немесе жоғалуы), газдың бөлінуі, сумен араласпайтын ерітіндімен, сыналатын сынаманы салу кезінде алаудың өзіне тән бояуымен  экстрагирлеу қабілеті және с.с. реакциялық қоспаның айқын өзгеруімен болатын барлық реакциялар сапалық талдау үшін қолдануы мүмкін және бұл жағдайда аналитикалық деп аталады. Оларға әртүрлі типті реакциялар алынуы мүмкін, мысалдар — 4.1 кестеде. Айқын білінетін аналитикалық әсерден басқа, сапалық талдауда қолданылатын аналитикалық реакция жоғары сезімталдылыққа ие болуы тиіс және жеткілікті іріктелгіштікпен сипатталуы тиіс.

Аналитикалық реакцияның сезімталдылығы

— оның анықталатын заттың мөлшері өте аз болғанда аналитикалық әсерді көрсету қабілеті. Реакцияның сезімталдылығы төмендегілерді сипаттай алады:

ашылатын минимум (АМ) — сынаманың ең төмен көлемінде (ерітіндінің бір тамшысында мкг) ашылуы (анықталы) мүмкін заттың минималды көлемі, мкг;

Егер заттың мөлшері АМ және АШ қарағанда аз болса, онда бұл зат  ашылмай қалуы мүмкін және сезімталдау реакцияны іздеу қажет (K

S

(M

0

A

m ) кіші мәнімен) немесе ерітіндінің концентрациясы АШ асу үшін ерітіндіні қоюландырудың қандай да бір амалын қолдану қажет (мысалы, булау, экстракция немесе сорбция).

Аналитикалық реакцияның іріктелгіштігі

— оның заттардың шекті санымен аналитикалық әсер беру қабілеті (іріктелгіштіктің ең жоғары жағдайы — аналитикалық әсер тек бір зат болғанда  пайда болу өзгешелігі).

Өзгеше реакциялардың мысалдары өте аз (иодтың крахмалмен, натрий нитропруссидінің сульфид-ионмен реакциясы). Көп жағдайда өзіндік немесе сипаттмалық деп аталатын және бірнеше, әдетте екі-бес затпен аналитикалық әсер беретін іріктемелі реакциялар қолданылады. Бұл жағдайда, талданатын заттың құрамындағы иондарды айыру үшін (яғни, олардың өзара кедергі келтіретін әсерін жою немесе азайту үшін), оларды алдын ала шағын топтарға бөлу қолданылады және әрқайсысы иондардың әртүрлі жинағымен әрекет ететін бірнеше аналитикалық реакцияларды қолдану керек. Қарапайым қоспаларды талдағанда немесе құрауыштардың шекті санын іздегенде, әдетте

талдаудың бөлшек әдісін қолданады. Оны орындағанда, құрауыштарды өзіндік реакциялардың аз санының көмегімен жеке сынамаларға орнатады. Зерттелетін затта органикалық емес құрауыштарды толығырақ анықтау үшін, жиі бастапқы қоспаны бірнеше «аналитикалық топтарға» бөледі, содан кейін әр ионды ашу үшін бірнеше сипаттамалық реакцияларды қолданады.  Мұндай әдіс —

жүйелі сапалық талдау

— алынатын аналитикалық ақпараттың санын едәуір арттыруға және оның сенімділігін көтеруге мүмкіндік береді. Бұдан басқа, бұл әдіспен кедергі келтіретін заттар бөлінсе, онда

Қандай да бір ионды ашу үшін  іріктемелігі аздау, бірақ сезімталырақ реакцияны қолдануға және ізделетін ионның аздау мөлшерін анықтауға болады. Зерттелетін иондарды аналитикалық топтарға бөлу үшін қолданылатын реактивтерді

топтық реагенттер,
ал жеке иондарды ашу үшін қолданылатын
реактивтерді
(және сәйкесінше,

реакцияларды)

өзіндік деп атайды.

Тәжірибе жүзінде екі әдісті де, жеке-жеке және біріктіріп (бөлшек, жүйелі) қолданады. Катиондарды анықтау үшін әдетте жүйелі сапалық талдау, ал аниондарды анықтау үшін бөлшекті талдау жүргізіледі.

АНАЛИТИКАЛЫҚ РЕАКТИВТЕР.

ТАЛДАУДЫ ОРЫНДАУ ТЕХНИКАСЫ

Сапалық талдауды сәтті жүргізу үшін және сенімді мәліметтерді алу үшін бірқатар қосымша шарттарды орындау қажет. Талдауда қолданылатын реактивтер, ондағы қоспалар аналитикалық реакцияларды ластауы мүмкін кірлерді қоспауы үшін айтарлықтай жоғары тазалықта болуы тиіс, себебі талданатын сынамаларда жоқ заттардың болуы туралы қате қорытынды жасалуы мүмкін. Сондықтани қолданылатын реактивтердегі қоспалардың мөлшері сапалы талдау жүргізу жағдайында, оларды анықтау шегінен төмен болуы тиіс. Өнеркәсіп келесі маркалы реактивтерді шығарады (жақша ішінде осы марка үшін рұқсат етілген қоспаның мөлшері көрсетіледі): «т» — таза (5% дейін); «түт» — талдау үшін таза (1

2

%); «хт» — химиялық таза (0,5% кем); «аст» — аса таза (0,1% кем). «Т» маркалы реактивтерді алдын ала тексеру үшін дәл емес талдаулар болған жағдайларда ғана қолдануға болады. «түт» маркалы реактивтерді — қарапайым талдаулар үшін, ал өте дәл талдаулар үшін — тазалығы жоғарылау реактивтерді. Басқа елдерде «p.a.» «pro Analysіs» (ағыл.), «pour Analyse» (фр.), «fur Analyse» (нем.) маркалы реактивтер шығады, олар сапалық талдау жүргізу үшін жарамды, бірақ реактивтің тазалығы жоғары болған сайын, соғұрлым оның бағасы қымбат, әсіресе шет ел препараттарының бағасы қымбат. Сапалы талдау жүргізуге қойылатын талаптардың өзгешелігі және алынатын нәтижелерге деген жоғары жауапкершілік барлық операцияларды жүргізуге аса мұқият қарауға мәжбүрлейді.

Талдау үшін қолданылатын барлық ыдыс таптаза болуы тиіс (оны дайындау ережелері «Химиялық талдау бойынша практикумда» сипатталған). Реактивтердің көп мөлшерін қосудан аулақ болу қажет (арнайы қарастырылған жағдайларды қоспағанда) (жағымсыз қоспалардың түсу қауіпі үшін). Жүйелі сапалық талдауда иондарды топтарға бөлу операциялары қолданғандықтан (жиі тұнба түрінде), онда тұнбаның ерітіндіден бөлінуін тездету, оларды шаюды жеңілдету және адсорбцияның алдын алу үшін заттың аз мөлшерімен жұмыс істеу ыңғайлы. Сондықтан сапалық талдау үшін әдетте

20—100
мг зат
(полумикрометод),

сүзгілеудің орнына центрифугалауды қолданады, бұл үшін төменгі бөлігі конус түріндегі, шағын көлемді (3-7 мл) центрифугалық түтіктер алынады, онда центрифугалаудан кейін тұнба жиналып, нығыздалады, бұл жіңішке пипетканың көмегімен оны ерітіндіден бөліп алуды жеңілдетеді. Осы түтіктерде құрамындағы иондарды ашу реакцияларын да жүргізеді. Қажетті реактивті іздеу және оны мөлшерлеу үшін уақытты жоғалтуды болдырмау үшін, әр жұмыс орнында сыйымдылығы 10 -20 мл  40-60 түтікпен,  дәнекерленген пипетка немесе әйнек шпательмен  жабдықталған, тығыздалған сынама және арнайы штатив  орнатады. Бұл түтіктер талдау үшін қажетті барлық ерітінділер және қатты реагенттерден тұрады. Қышқылдарды, негіздерді, аммиакты негізгі ерітінділері алу үшін

6

М, 4М және 2М басқа реактивтердің бүліну мүмкіндігінің алдын алатын жеке штатив қарастырылған. Бұдан басқа, жұмыс орнында түтікшелерді қоюға арналған астары бар, қызуға төзімді стақан түрінде сулы жылытқыш болуы тиіс. Химиялық жартылай микроталдау әдісі біздің елде 1950-ші жылдары академик И. П.Алимаринмен М.В.Ломоносов ат. ЖХТМУ аналитикалық химия кафедрасының қызметкерлерімен дайындалды және кең тарау алды. Сапалық талдау заттың құрамы туралы қате қорытынды жасау мүмкіндігі үшін ғана емес, сонымен қатар қоюлатылған қышқылдар мен негіздердің ерітінділермен, ыстық ерітінділермен, зерттелетін ерітіндіде олардың болуы анықталса токсинды ауыр металдармен жұмыс істеу қауіпі, центрифугалармен жұмыс істеу және т.б зертеушіден үлкен назарды қажет етеді. Сондықтан зерханада сапалық талдау эксперименттеріне қауіпсіз жұмыс әдістерін толық үйренген және зертхана жетекшісінің барлық нұсқауларын сөзсіз орындайтын адамдар ғана жіберіледі.

Сапалық химиялық талдау зертханасының, жұмыс ережесі мен әртүрлі операцияларды орындау техникасының толығырақ сипаттамасы «Химиялық талдау бойынша практикум» бөлімінде  берілген.

САПАЛЫҚ ТАЛДАУ ӘДІСТЕРІ

Заттың сапалық талдауы — әр нақты жағдайда, айтарлықтай оңай міндет емес, оның шешімі басқаларынан өзгешеленеді, бірақ қалай болғанда да бірқатар міндетті сатылардан тұрады. Міндет қойылымы кезінде сапалық талдау үшін «жалпы талдау»  болмайды дегенді негізге алу қажет, бұл барынша толық сапалық талдау болғанымен,  әр нақты жағдай үшін аса нақты міндет қойылады. Сапалық талдаудың кейбір типтік міндеттері төменде берілген:

Қойылған міндетіне, ерекшелігіне және амалдарына  байланысты
толық сапалы талдаудың

лайықты әдісі таңдалады. Бұл таңдау зерттелетін нысан туралы априоралық ақпарат болса айтарлықтай жеңілдейді, яғни талдауды жүргізгенге дейін ол жөнініде не белгілі. Бұл ақпарат көп жағдайда нысанның шығу тегі мен ол құралған материалмен анықталады. Әрине, олар өте көп болуы мүмкін (және нәтижесінде талдау нәтижесі алынған эксперименталдық мәліметтермен анықталады), бірақ бір типті нысандардың құрамын білу бастапқы нақты нысанның құрамы туралы болжамдарды ұсынуды айтарлықтай жеңілдетеді.

Кейбір жиірек кездесетін аналитикалық зерттеулер үшін арналған нысандар мен олармен типтес элементтер 4.2. кестеде берілген, оған сәйкес тәжірибеге дейін талдаудың көптеген нысандарының сапалық құрамы туралы нақты болжамдар жасалуы мүмкін.

КАТИОНДАРДЫҢ САПАЛЫҚ     ТАЛДАУЫ

Әртүрлі катиондардың түрлерінің едәуір көп мөлшерінен тұратын үлгілерді талдау барысында, олардың өзара кедергі жасау әсері талдаудың бөлшекті әдісін қолдануға мүмікндік бермейді. Бұл жағдайда, осы иондарды реагенттердің көмегімен алдын ала кішілеу топтарға бөлу үшін талдаудың жүйелі амалын қолданады, содан соң әр топтың ішіндегі катиондардың жеке түрлерін анықтайды. Мұнда басқа мәселе туындайды — иондарды топтарға бөлу үшін жарамды реактивтерді табу мәселесі, яғни катиондарды бөлу үшін олардың қандай қасиеттерн негізге алу қажет. Немесе, басқаша айтқанда, катиондардың аналитикалық жіктеуі қандай болуы тиіс! Катиондарды жіктеу үшін Менделеевтің  Элементтердің Периодтық жүйесі теориялық негіз бола алады, ол әр топтың ішіндегі элементтердің жиынтық қасиеттерінің нақты ұқсастығымен сипатталады. Алайда периодтық заңның өте үлкен болжау және жалпылау қабілеті кезінде, әр нақты жағдайда аналитикалық топтардың оңтайлы талдануын талап етуге болмайды. Бұл анық, себебі Периодтық жүйенің көптеген элементтері, ерітіндіде оның әрекет етуін түбегейлі өзгертетін тотығу деңгейлерінің жиынтығымен сипатталады, мысалы, катионның анионға айналуы, оның ерігіштігі немесе комплекс түзгіштік қабілеті.

Келесі жұптар мұның көрінісі болуы мүмкін: Mn 2+

—MnO-, Cr

3+

— Cr

2

O

2-

, S

2-

— SO

2-

және б.

Бұл ретте Менделеевтің Элементтердің периодтық жүйесіндегі элементтер тобының ішінде жиі элементтердің химиялық қасиеттерінің ұқсастығы кестедегі диагоналдыға қарағанда біршама аз.  Бұған Lі—Na— Mg немесе Be — B — Al және с.с. қасиеттерін жұп-жұбымен салыстыра отырып көз жеткізуге болады. Сондықтан катиондарды топтарға аналитикалық жіктеуі өзінің элементтердің химиялық қасиеттерінің жиынтығымен емес, олардың сапалық талдауының нақты өзгешелігін анықтайтын нақты иондардың таңдалған қасиеттерінің аз мөлшерімен жүргізіледі.

Әр жеке жағдайда, жеке түсінікті негізге алып, катиондарды топтарға үлестіру үшін, олардың қасиеттерін таңдайды. Нәтижесінде катиондардың жіктелуі жасалды және нәтижесі ретінде талдаудың әртүрлі сызбалары құрылды: қышқыл-негізді, күкіртті-сутекті, аммиак-фосфатты, тиоацетамидті, бифталатты және т.б. Талдаудың осы сызбаларының әрқайсысы нақты қасиеттерге және кемшіліктерге ие, бірақ мұқият орындалса, олардың барлығы дұрыс нәтиже береді. Бізбен катиондардың сапалық талдауының қышқыл-негізді сызбасы келтіріледі. Бұл оқушыларға тәжірибе жүзінде элементтердің химиялық қасиеттерінің сипаттамаларында негізгі болып табылатын әртүрлі иондардың қышқыл-негізді қасиеттерінің ұқсастығы мен айырмасын қолдануға, токсинді күкірт-сутегін қолдануды қысқартуға, кейін жүйелі талдау барысында қиын бөлінетін заттарды (фосфаттар, бораттар және б.) ерітіндіге енгізуден аулақ болуға мүмкіндік береді. Талдаудың  қышқыл-негізді сызбасының негізіне катиондарға әртүрлі қышқылдар мен негіздердің әсеріне олардың әртүрлі қатынасы жатқызылған, негізі, HCl, H

2

SO

4

, NaOH, NH

4

OH. Олардың әрекетіне сәйкес катиондардың алты тобы бөлінген:

4.1 сур.Катиондарды аналитикалық топтарға бөлу сызбасы

Осы жіктемеге сәйкес катиондар қоспасының сапалы талдауының жүйелі амалы келесі сызбада көрсетілген (4.1 сур.). нәтижесінде өзінің ғана аналитикалық топтарының катиондарынан тұратын ерітіндінің алты фракция болады.  Талдаудың келесі сатысында әр катион  өзіндік реакциялардың көмегімен топтың ішінде анықталуы мүмкін.

4.4.2. Катиондар қоспасының талдауын жүргізудің қышқыл-негізді сызбасы

І аналитикалық топтың аналитикалық реакциялары

(N

N

Калий катиондарының реакциялары.
Натрий
гексанитрокобальтиат
(ІІІ) Na

3

[Co(NO

2

6

] реакциясы:
2KCl + Na

3

[Co(NO

2

6

] = K

2

Na[Co(NO

2

6

] ↓+ 2NaCl        (4.1) Реактивтің екі-үш тамшысын қосқанда, тұз ерітіндісінің осындай мөлшеріне калий қосқанда, сары кристалды тұнба түзіледі. Реакцияны  аммоний иондары, күшті тотықтырғыштар мен тотықсыздандырғыштар болмағанда, әлсіз қышқылды ортада жүргізу қажет (рН 3...5).

NaHC

4

H

4

O

6

натрий  гидротартраты
реакциясы:
KCl + NaHC

4

H

4

O

6

= KHC

4

H

4

O

6

↓ + NaCl        (4.2) Зерттелетін ерітіндінің екі-үші тамышысына реактив ерітіндісін қосады, содан соң түтікшенің қабырғасын әйнек таяқшамен сүрту қажет. Біршама уақыттан кейін калий тұзының ақ кристалды  тұнбасы пайда болады. Реакцияны суық ерітіндіде рН 5.7 кезінде жүргізеді. Аммоний иондары реакцияны жүргізуге кедергі келтіреді. Реакцияның сезімталдылығы аз.

Na[B(C

6

H

5

4

натрий тетрафенилборат реакциясы :

KCl + Na[B(C

6

H

5

4

] = K[B(C

6

H

5

4

] ↓ + NaCl        (4.3) Ерітінділерді араластырғанда сұйытылған қышқылдарда ерімейтін көлемді ұсақ кристалды ақ түсті тұнба түзіледі. Реакция аса сезімтал. Амоний иондары реакцияны жүргізуге кедергі келтіреді. Na

2

Pb[Cu(NO

2

6

] натрий және қорғасынның гексанитрокупратымен  микрокристалоскопиялық реакциясы :

2KCl + Na

2

Pb[Cu(NO

2

6

] = K

2

Pb[Cu(NO

2

6

] ↓ + 2NaCl        (4.4) Реакцияны заттық әйнекте жүргізеді: зерттелетін ерітіндінің тамшысын сулы жылытқышта құрғатыңыз және үш еселі нитрит ерітіндісінің тамшысын қосыңыз. Калий иондары болғанда, микроскоптың астында өзіндік қара текшелі кристалдар көрінеді K

2

Pb[Cu(NO

2

6

] (4.2- сур.).
Жалынды калий қосындыларымен бояу:

сынама газды жанғыштың жалынында жүргізіледі. Бұл үшін зерттелетін ерітіндінің  немесе

қатты заттың біршама бөлігін таза нихромды немесе алюминий сымымен жанғыштың жалынына салады. Калий қосылыстары болса, жалын күлгін түске боялады. Натрий қосындылары тәжірибені жүргізуге кедергі келтіреді. Оның әсерін жою үшін жанғыштың жалынын көк әйнек сүзгіш (кобальтті әйнек) арқылы қарау қажет.

Натрий иондарының реакциясы.
Калий гексагидроксиантимонат(У)  реакциясы

— K[Sb(OH)

6

NaCl + K[Sb(OH)

6

] = Na[Sb(OH)

6

] ↓ + KCl        (4.5) Зерттелетін ерітіндіге реактив ерітіндісін қосқан соң, түтікшенің қабырғаларын әйнек таяқшамен сүрту қажет. Бұл кезде натрий тұзының ақ кристалды тұнбасы түзіледі. Оны метасурьмян қышқылының амфорлық тұнбасынан (HSbO

3

) айыру қажет, кол рН < 7 кезінде тұнбаға түсуі мүмкін. Реакция аз сезімтал. Амоний иондары және басқа аналитикалық топтардың иондары кедергі келітреді.

Уранилацетат реакциясы

UO

2

(CH

3

COO)

2

CH

3

COONa + UO

2

(CH

3

COO

2

= NaUO

2

(CH

3

COO)

3

↓        (4.6) Бейтарап ортада натрий иондары болғанда, лимон түсті сары ірі кристалды тұнба түзіледі. Реакция өзгеше. Қосылыс аса қаныққан ерітінділерді оңай түзеді, сондықтан тұнба бірнеше минуттан кейін ғана түзіледі. Егер реакцияны Zn 2+

немесе Mg 2+

иондарының

4.2 сур. K

2

Pb[Cu(NO

2

6

] кристалдары.           4.3 сур.NaMg(UO

2

3

(CH

3

COO)

9

- H

2

O               кристалдары қатысуымен жүргізсе, онда ол  үш еселі тұздардың сары тұнбасының түзілуімен тез болады, мысалы, сәйкесінше  NaZn(UO

2

3

(CH

3

COO)

9

- 9H

2

O, NaMg(UO

2

3

(CH

3

COO)

9

-9H

2

O. Кристалдарды микроскоппен қарағанда, дұрыс тетраэдрлар мен октаэдрлар көрінеді (4.3 сур.). Алынған тұнбалар УК-сәулесінде күшті люминесценцияға ие.

Жалынды натрий қосылыстарымен бояу : сынама газды жанғыштың жалынында жүргізіледі. Бұл үшін зерттелетін ерітіндінің  немесе қатты заттың біршама бөлігін таза нихромды немесе алюминий сымымен жанғыштың жалынына салады. Натрий қосылыстары болса, жалын ашық сары түске боялады. Сынама өте сезімтал, сондықтан қатенің алдын алу үшін барлық аспаптардың тазалығын тексеру қажет. Натрий қосындылары тәжірибені жүргізуге кедергі келтіреді..

Аммоний иондарының реакциялары. Күйдіргіш сілтілі
NaOH және KOH реакциялар:

NH

4

Cl + NaOH = NH

3

↑ + NaCl + H

2

O                        (4.7)

Күйдіргіш сілтілер қыздырғанда аммоний тұздарының ерітіндісінен газ түріндегі аммиак бөледі, ол тек өзіндік иісі бойынша ғана емес, сонымен қатар басқа әдістермен де анықталуы мүмкін, мысалы, фенолфталеин ерітіндісі сіңірілген ылғал сүзгіш қағаз арқылы. Газ түріндегі аммиак болғанда, индикаторлық қағаз қызарады.

Несслер реакциясының әсері

{K

2

[HgІ

4

] + KOH}:

NH

4

Cl + 2K

2

[HgІ

4

] + 4KOH =

= [OHg

2

NH

2

]І ↓ + 7KІ + KCl + 3H

2

O                        (4.8)

Аммоний тұздары болғанда, өзіндің қызыл-қоңыр тұнба түзіледі. Аммоний тұздарының аз мөлшері сарғыш-қызғылт немесе сары реңк береді. Ауа құрамында болатын аммиактың әсерінен ерітінді сарғаюы мүмкін. Реакциялар боялған гидроксидтерді түзетін катиондарға кедергі болады.

Аммоний иондарының реагенттердің
әсер етуіне қатынасы :
Калий иондарына барлық реагенттер NH

4

болғанда, түрі бойынша
ионының әсерінен ерекшеленбейтін әсерді көрсетеді.
І топ катион қоспаларын талдау.

Талданатын үлгі — ерітінді немесе суда  тез еритін тұз (тұздың аз ерігіштігі талданатын үлгі құрамының күрделірек құрамын білдіреді). Катион қоспаларн талдауды бөлшекті әдіспен орындауға болады. Алдымен натрий иондарының болуын тексеру қажет. Бұл үшін мырыш тұздарының қатысуымен уранилацетаты бар ерітіндіні зерттейді [(4.6) теңдеу].

Октаэдрикалық және тетрагональді пішіндерге тән бөлшектермен кристалдық лимонды-сары тұнбаның түсуі (микроскоппен тексергенде) натрий иондарының болуын білдіреді, ал УК-сәулесінен алынған қосылыстың люминесценциясы олардың болуын дәлелдейді. Көрсетілген әсерлер болмаған жағдайда, жалынның боялуына сынама жасау қажет. Жалынның сары түске боялмауы қоспада натрий иондарының болмауын растайды. Әрі қарай аммоний ионының болуын тексеру қажет. Бұл үшін үлгінің жеке сынамасын сілтінің қоюландырылған ерітіндісімен өңдейді және ылғал фенолфталеинді индикаторлық қағаз жолақтың көмегімен газ түріндегі амииактың болуын анықтайды [(4.7) теңдеу]. Теріс реакция жағдайында, Несслер реактивтерімен сезімталырақ сынаманы жүргізеді [(4.8) теңдеу]. Егер сынамада аммоний ионының болуы анықталса,  калий ионына реакцияны жүргізудің алдында  аммониді жою қажет. Мұны екі әдіспен жасауға болады. Біріншісіне сәйкес сынаманы құрғағанша булап, ал содан кейін қатты қыздыру қажет. Барлық аммоний тұздары қызуға төзімсіз және жоғары температурада аммиакты жоғалтумен ыдырайды. Екінші әдіс бойыншағ қоспаға формальдегид ерітіндісін қосып,  аммоний тұздарын байлауға болады (бүркемелеуға). Бұл ретте гексаметилентетрами органикалық қосылысы түзіледі (уротропин):

4NH

4

Cl +

6

CH

2

O = (CH

2

6

N

4

6

H

2

O + 4HCl        (4.9) Аммоний тұздары жойылған соң, құрғақ қалдықты таза суда ерітеді немесе реакцияны әлсіз қышқылдыға дейін жеткізеді. Бұдан кейін натрий гексанитрокобальтиатымен (Ш) Na

3

[Co(NO

2

6

] калий иондарының болуына сынаманы орындайды [(4.1) теңдеу]. Сары тұнбаның пайда болуы талданатын қоспада калий иондары қоспасының болуын білдіреді. Теріс нәтиже болғанда, сезімталдау реагент —натрия тетрафенилборатымен Na[B(C

6

H

5

4

] сынама жүргізу қажет [(4.3) теңдеу]. Бұл жағдайда ақ тұнбаның пайда болуы ерітіндіде концентрациясы едәуір төмен калий иондарының болуын білдіреді.

ІІ аналитикалық топтың катиондар  реакциясы (Ag+, Hg

2

2+

, Pb 2+ )

катиондарының реакциялары.
Сілті әсерлері:
2AgNO

3

+ 2NaOH = Ag

2

O↓+ 2NaNO

3

+ H

2

O

Түзілу кезінде тұрақсыз гидроксидтің ыдырауы нәтижесінде алынатын күміс оксидінің қоңыр тұнбасы түзіледі. Тұнба аммиактың шамадан тыс су ерітіндісінде ериді.

Хлорлы сутекті қышқылмен реакция :

AgNO

3

+ HCl = AgClі + HNO

3

(K

SAgCl
= 1,78 ∙ 10

-10

)        (4.11)
Жарықта қараятын ақ ірімшектенген тұнба түседі (Ag

0

дейін ішінара тотықсыздану нәтижесінде). Тұнба [Ag(NH

3

2

]+ және [Ag(S

2

O

3

2

] 3комплекстік иондарды түзумен, сәйкесінше аммиак және натрий тиосульфатының ерітіндісінде жақсы ериді.

Бромид- және  иодид-иондармен реакциялар:

AgNO

3

+ KBr = AgBr↓ + KNO

3

(K

SAgBr
= 5,3- 10

-13

)        (4.12)
AgNO

3

+ KІ = AgІ↓ + KNO

3

(K

SAgІ
= 8,3- 10

-17

)                (4.13)

Осы реакциялардың нәтижесінде әлсіз- (AgBr) және ашық сары түсті (AgІ) тұбалар пайда болады. AgBr аммиак ерітіндісінде болмашы ериді, бірақ Na

2

S

2

O

3

жақсы ериді; AgІ — аммиакта ерімейді және Na

2

S

2

O

3

әлсіз ериді, бұл олардың ерігіштік көбейтінділеріндегі айырмашылықтарымен оңай түсіндіріледі.

K

2

CrO

4

калий хорматымен реакция:
2AgNO

3

K

2

CrO

4

= Ag

2

CrO

4

2KNO

3

KsAg2Cro

4

= U-

10

-12

)                                (4.14) Қатаң түрде бейтарап ортада орындалады. Нәтижесінде қызыл-қоңыр тұнба түзіледі. Pb 2+

, Ba 2+

, Hg 2+

,[Hg

2

] 2+

, Bі 3+ иондар реакцияны жүргізуге кедергі болады, себебі хромат ионымен боялған тұнбаларды түзеді.

Формальдегидпен
Ag+ иондарын тотықсыздандыру реакциясы

2[Ag(NH

3

2

+ HCHO + 2H

2

O =

= 2Ag↓ + 3N

+ HCOO

+ NH

4

OH                        (4.15)

Тап-таза түтікшеге зерттелетін ерітіндіні қосады, содан кейін аммиактың осындай ерітіндісін және сұйытылған формальдегидтің бірнеше тамшысын қосады. Сулы жылытқышта  түтікшені қыздырған кезде, түтікшенің қабырғаларында металды күмістің әйнекті қонбасы түзіледі. Сонымен қатар реакцияны сүзгіленген қағаздың бетінде жүргізуге болады. Бұл жағдайда қара дақ пайда болады. Реакцияны жүргізуге сынап иондарымен күшті тотықтырғыштар кедергі болады. [Hg

2

] 2+

катиондардың реакциясы .

Хлорлы сутекті қышқылмен және хлоридтермен реакция :

Hg

2

(NO

3

2

+ 2HCl = Hg

2

Cl

2

2HNO

3

(Ks (Hg

2

Cl

2

) = 1,3 • 10 -18

)                      (4.16) HCl ерітінділерін немесе ерігіш хлоридтерді қосқанда сынап хлоридінің (1) (Hg

2

Cl

2

) ақ тұнбасы пайда болады (каломель). Ерімейтін хлоридтер сонымен бірге күміс және қорғасын иондарын түзеді.

Сілтілердің әрекеті:

Hg

2

(NO

3

2

+ 2NaOH = Hg

2

O↓ + 2NaNO

3

+ H

2

O                (4.17)

Реакция нәтижесінде қара тұнбаның пайда болуы байқалады.
Аммиактың қара ерітіндісінің әсері:

Hg

2

Cl

2

+ 2NH

4

OH = Hg↓ + ClHgNH

2

і + NH

4

Cl + H

2

O         (4.18)

2Hg

2

(NO

3

2

+ 4NH

4

OH =

= [OHg

2

NH

2

](NO

3

) ↓+ 2Hg↓+ 3NH

4

NO

3

+ 3H

2

O                (4.19)

Реакция нәтижесінде қара тұнбаның түзілуі байқалады.

Pb 2+

катиондарының реакциясы.
Хлорлы сутекті қышқылмен және ерігіш хлоридтермен реакция:
Pb(NO

3

2

+ 2HCl = PbCl

2

↓ + 2HNO

3

(K

S

(PbCl

2

) = 1,6 ∙ 10 -5

) (4.20) HCl ерітіндісін немесе ерігіш хлоридті қосқанда, қорғасын хлоридінің ақ кристалды тұнбасы түседі, ол сулы жылытқышта қыздырғанда оңай ериді, ал ерітіндіні салқындатқанда  қайта түседі.

Күкірт қышқылымен реакция (және сульфаттармен):
Pb(NO

3

2

+ H

2

SO

4

= PbSO

4

↓ + 2HNO

3

(K

S

(PbSO

4

) = 1,6 ∙ 10 -8

)        (4.21)
Реакцияны рН < 7 кезінде жүргізеді. H

2

SO

4

, күйдіргіш сілтілерде, аммоний ацетатында еритін  PbSO

4

ақ тұнбасы түседі:

PbSO

4

+ H

2

SO

4

= Pb

2

+ + 2HSO

(4.22)
PbSO

4

+ 4NaOH = Na

2

[Pb(OH)

4

] + Na

2

SO

4

(4.23)
2PbSO

4

+ 2CH

3

COONH

4

= [Pb

2

(CH

3

COO)

2

SO

4

] + (NH

4

2

SO

4

(4.24)

K

2

CrO

4

Калий хроматымен реакция :

Pb(NO

3

2

+ K

2

CrO

4

= PbCrO

4

і + 2KNO

3

(K

S

(PbCrO

4

) = 1,8 ∙ 10 -14

) (4.25)
Реакция әлсіз қышқылды ортада жүргізіледі (CH

3

COOH болғанда). Күшті қышқылдар мен сілтілерде еритін сары тұнба

түзіледі. Реакциялар Ba 2+

, Hg 2+

, Bі 3+

және тотықсыздандырғышқа кедергі келтіреді.
KІ калий иодидімен реакция:
Pb(NO

3

2

+ 2KІ = PbІ

2

↓ + 2KNO

3

(K

S

PbІ

2

) = 1,1 ∙ 10 -9

)        (4.26) Түсетін сары тұнба ыстық суда ериді. Ерітінді біртіндеп салқындаған соң, жалтыр алтын-сары кристалдар түзіледі.

ІІ топты катион қоспаларын талдау.
Ag+, [Hg

2

] 2+

, Pb 2+

иондарынан тұратын
ІІ топты катиондардың қоспасын талдау барысында
, келесі операцияларды жүйелі түрде орындайды:
ІІІ аналитикалық топ катиондарының аналитикалық реакциялары

(Ca 2+

, Sr 2+

, Ba 2+

, Pb 2+ )

Катион иондары Са

2

Күкірт қышқылымен реакция:

CaCl

2

+ H

2

SO

4

= CaSO

4

↓ + 2HCl (K

S

CaSO

4

) = 2,37 ∙ 10 -5

) (4.27)

Ақ тұнба салыстырмалы қоюландырылған ерітінділерде ғана түседі Бұл реакцияны микрокристалдық нұсқада орындағаны жақсы. Бұл үшін заттық әйнекті зерттелетін ерітіндінің тамшысына және сұйытылған H

2

SO

4

салады және тамшының жиектері бойынша қатпар пайда болғанға дейін сәл булайды. Ерітіндіні салқындатқан соң, микроскоппен гипстің шоғырға жиналған өзіндік инелі кристалдарын — CaSO

4

- 2H

2

O (4.4 сур.) бақылайды.

4.4 сур. CaSO

4

2H

2

O кристалдары

(NH

4

2

C

2

O

4

аммоний аксолатымен реакция:
CaCl

2

+ (NH

4

2

C

2

O

4

= CaC

2

O

4

↓ + 2NH

4

Cl

(K

S

(CaC

2

O

4

) = 2,3 • 10 -9

)        (4.28)
Реакция нәтижесінде ақ ұсақ кристалды тұнба түзіледі. Sr

2+

және Ba

2

+ иондарымен ұқсас тұнбалар алынады. Күшті тотықтырғыштар (KMnO

4

, K

2

Cr

2

O

7

, Cl

2

және б.) реакция жүргізуге кедергі келтіреді.
Калий гексацианоферратымен

И

реакция (

сары қан тұзы

) K

4

[Fe(CN)

6

CaCl

2

+ 2NH

4

Cl + K

4

[Fe(CN)

6

= Ca(NH

4

2

[Fe(CN)

6

]↓ + 4KCl        (4.29) Реакцияны аммонилік буферлік ерітіндінің (рН 9) қатысуымен жүргізеді, бұл ретте сірке қышқылында ерімейтін ақ кристалды тұнба түзіледі (Sr 2+

айырмашылығы).
Аммоний карбонаттарымен реакция

(NH

4

2

CO

3

CaCl

2

+(NH

4

2

CO

3

= CaCO

3

^ + 2NH

4

Cl (K

S

(CaCO

3

) = 3,8 • 10 -9

)        (4.30)
Реакция нәтижесінде ақ ұсақ кристалды тұнба түзіледі. Ұқсас тұнбаларды Sr

2+

и Ba 2+ иондары түзеді. Тұнба сірке қышқылында оңай ериді. Оңтайлы рН мәні 9,2. рН > 10,4 кезінде  (MgOH)

2

CO

3

тұнбалану басталады.
Жалынның боялуы

кальций тұздары жанғыштың түссіз жалынын қызыл түске бояйды. Sr

2

+ катиондарының реакциясы.
Стронций сульфатының тұнбалануы
SrSO

4

а)        күкірт қышқылымен және ерігіш сульфаттармен реакция
SrCl

2

+ H

2

SO

4

= SrSO

4

^ + 2HCl (K

S

(SrSO

4

) = 3,2 ∙ 10 -7

)        (4.31)
Түсетін ұсақ кристалды тұнба қышқылдарда ерімейді. Ұқсас тұнбаны Ba

2+

ионы түзеді;
б)        гипстік сумен реакция (CaSO

4

су ерітіндісімен ):

SrCl

2

+ CaSO

4

= SrSO

4

↓ + CaCl

2

(4.32)
Жеңіл тұнба ретінде SrSO

4

тұнбасы түзіледі, себебі стронций сульфатының ерігіштігі кальций сульфатына қарағанда едәуір аз.

(NH

4

2

C

2

O

4

аммоний оксалатымен реакция :

SrCl

2

+ (NH

4

2

C

2

O

4

= SrC

2

O

4

^ + 2NH

4

Cl (K

S

(SrC

2

O

4

) = 1,6 ∙ 10 -7

) (4.33)
Қышқылдарда еритін ақ тұнба түзіледі. Реакциялар Ca

2+

, Ba 2+

кедергі келтіреді, күшті тотықтырғыштар.
Аммоний карбонаты реакциясы

(NH

4

2

CO

3

SrCl

2

+ (NH

4

2

CO

3

= SrCO

3

↓ + 2NH

4

Cl

(K

S

(SrCO

3

) = 1,1 ∙ 10 -10

)        (4.34)
Қышқылдарда еритін ақ тұнба түзіледі. Реакциялар Ca

2

+, Ba

2

+ кедергі келтіреді.
Жалынның боялуы:
стронций тұздары жалынды ашық  шымқай-қызыл түске бояйды.

Ba

2

+ катиондарының реакциясы.
Күкірт қышқылымен және ерігіш сульфаттармен реакция

BaCl

2

+ H

2

SO

4

= BaSO

4

↓+ 2HCl (K

S

(BaSO

4

) = 1,1 ∙ 10 -10

) (4.35)
Қышқылдарда ерімейтін ақ түсті кристалды тұнба түзіледі. BaSO

4

ерітіндісіне түрлену оны
BaCO

3

айналдыру арқылы мүмкін болады
, оны содан кейін қышқылда ерітеді. Бұл түрленуді Na

2

CO

3

қанық ерітіндісімен
BaSO

4

қыздырумен орындайды .

K

2

Cr

2

O

7

калий дихроматымен реакция :

2BaCl

2

+ K

2

Cr

2

O

7

+ H

2

O = 2BaCrO

4

↓+ 2KCl + 2HCl

(K

S

(BaCrO

4

) = 1,2 ∙ 10 -10

)        (4.36) Күшті қышқылдарда еритін, бірақ сұйытылған күкірт қышқылында ерімейтін BaCrO

4

сары кристалды тұнбасы түзіледі
(рН > 2,7). BaCrO

4

түзілуі мүмкін, себебі тепе-теңдіктің болуының нәтижесінде Cr

2

O

7

2-

+ H

2

O

2HCrO

4

2CrO

4

2-

+ 2H

(4.37)

CrO| иондары түзіледі, рН > 2,7  кезінде олардың концентрациясы K

S

(BaCrO

4

) = 1,2 • 10 -10

([Cr

2

O

7

2

] = 1M  [Ba

2

] кезінде = 10 -5 M) жету үшін жеткілікті болады.

(NH

4

2

C

2

O

4

аммоний оксалатымен реакция :

BaCl

2

+ (NH

4

2

C

2

O

4

= BaC

2

O

4

↓ + 2NH

4

Cl

(K

S

(BaC

2

O

4

) = 1,1 • 10 -7

)        (4.38) Күшті қышқылдарда еритін, ал қыздырған кезде – сірке қышқылында еритін ақ тұнба түзіледі.

(NH

4

2

CO

3

аммоний карбонаттарымен реакция :

BaCl

2

+ (NH

4

2

CO

3

= BaCO

3

↓ + 2NH

4

Cl

(K

S

(BaCO

3

) = 4,0 • 10 -10

)        (4.39)

СО

2

газ көбіктерінің бөлінуімен қышқылдарда еритін ақ тұнба түзіледі .

Жалынның боялуы: баридің ұшқыш тұздары (хлоридтер, нитраттар) түссіз жалынды сары-жасыл түске бояйды.

ІІІ топ иондарының қоспаларын талдау.

Ca 2+

, Sr 2+

, Ba 2+

и Pb

2

+ тұратын, ІІІ топ катиондарының қоспасын талдағанда, бірге келесі операцияларды орындайды:

(NH

4

2

C

2

O

4

аммоний оксалатының көмегімен CaC

2

O

4

түрінде кальций ионын ашу
[ (4.28) теңдеу].
ІV аналитикалық топтың катиондарының аналитикалық реакциялары  (Al

3+

, Cr 3+

, Zn 2+ ,

As(ІІІ), As(ІV), Sn(ІІ), Sn(ІV))

Al

3

+ катиондарының реакциялары .

Күйдіргіш сілтілермен реакция
NaOH
және
KOH: AlCl

3

+ 3NaOH = Al(OH)

3

↓ + 3NaCl
(Ks(A1(OH)3) = 3,2 • 10

-34 )

(4.40)
Сілтіні абайлап қосу (рН 5 дейін) Al(OH)

3

амфорлық ақ тұнбаның түзілуіне әкеледі, ол кейін сілтіні қосқанда (рН >10) толық ериді:

Al(OH )

3

+ NaOH = Na[Al(OH)

4

]                                (4.41)
бұл  оны амфотерлік гидроксид ретінде сипаттайды.
Аммоний гидроксидімен реакция:
AlCl

3

+ 3NH

4

OH = AІ(OH)

3

↓ + 3NH

4

Cl                (4.42)
Артық реагентте ақ амфорлық тұнба түзіледі.
Ализаринмен реакция (1,2-диоксиантрахинон)

C

14

H

6

O

2

(OH)

2

AlCl

3

+ 3NH

4

OH + C

14

H

6

O

2

(OH)

2

= (HO)

2

Al[O

2

C

14

H

6

O(OH)] + 3NH

4

Cl + H

2

O                (4.43)

Сұйытылған сірке қышқылында ерімейтін ашық-қызыл тұнба түзіледі («ализарин-алюминилі лак»). Ұқсас реакцияларды Cr 3+

және  Fe 3+ иондары да көрсетеді. Реакцияны сондай-ақ сүзгілеу қағазының жолағында орындауға болады.

Натрий ацетатымен реакция :

AlCl

3

+ 3CH

3

COONa + H

2

O =

= Al(OH)

2

CH

3

COO ↓

3NaCl + 2CH

3

COOH                (4.44)

Алюминий тұздарының ерітіндісін натрий ацетатымен қайнатқанда, негізгі тұздардың ақ жапалақ тәрізді тұнбалары түзіледі. Бұл реакцияның өтуі ацетаттық буферлік қоспаның  (рН 4...5)  және алюминий иондарының ішінара гидролизінің (3+) түзілуі нәтижесінде мүмкін болады.

C

9

H

6

N(OH) 8-оксихинолинмен реакция:

AІCІ

3

+ 3C

9

H

6

N(OH) = AІ(C

9

H

6

NO)

3

↓  + 3HCІ                (4.45)

Буферлік ацетаттық ерітінді болғанда, минералды қышқылдарда еритін кристалды сары-жасыл тұнбаның пайда болуы байқалады. Реакция өте сезімтал, бірақ аз бөлінгіш. Cr 3+

катиондарының реакциясы .

Күйдіргіш сілтілермен реакция
NaOH и KOH: CrCІ

3

+ 3NaOH = Cr(OH)

3

↓ + 3NaCІ
(Ks(Cr(OH)

3

) = 6,3- 10 -31

)                (4.46) Сілтіні абайлап қосу (рН 5 дейін) сұр-жасыл түсті амфорлық тұнбаның түзілуіне әкеледі. Хром гидроксиді (ІІІ) амфотерлік

қасиеттерге ие және әрі қарай сілтіні қосқанда (рН >10) тұнба толық ериді:

Cr(OH)

3

+ NaOH = Na[Cr(OH)

4

]                                (4.47)
көк-жасыл ерітіндінің түзілуімен.
Аммоний гидроксидімен реакция:
CrCl

3

+ 3NH

4

OH = Cr(OH)

3

↓+ 3NH

4

Cl                        (4.48)

рН 6 кезінде Сr(OH)

3

тұбаны тұндыруға қол жеткізіледі. Сонымен қатар бұл тұнба  әлсіз қышқылдардың тұзы (Na

2

CO

3

, Na

2

S және б.) әрекеті кезінде түседі.
Сг(Ш)
Cr(VІ)дейін тотығуы:
а)        сілтілі ортада

Сг(Ш)
[Cr(OH)

4

иондары түрінде болады, онда
2Na[Cr(OH)

4

] + 3H

2

O

2

+ 2NaOH = 2Na

2

CrO

4

+ 8H

2

O        (4.49)

2Na[Cr(OH)

4

] + 3Br

2

+ 8NaOH =
= 2Na

2

CrO

4

+ 6NaBr + 8H

2

O                                (4.50)

Реакция нәтижесінде көк-жасыл бояудың сарыға өзгеруі байқалады;
б)        қышқылды ортада
Cr2(SO4)3 + 3K2S2O

8

7

H

2

O = =K

2

Cr

2

O

7

7H

2

SO

4

+ 2K

2

SO

4

(4.51) Cr

2

(SO

4

3

+ 2KMnO

4

+ 5H

2

O = K

2

Cr

2

O

7

+ 2MnO(OH)

2

↓ + 3H

2

SO

4

(4.52)

Реакция нәтижесінде Cr

2

ионының түзілу нәтижесінде ерітіндінің сарғыш-қызғылт бояуы пайда болады. Калий перманганатымен реакцияға түскен жағдайда, KMnO

4

күлгін бояуы жойылып,
MnO(OH)

2

қара-қоңыр тұнба пайда болады
. Реакцияға HCl және басқа тотықсыздандырғыштардың болуы кедергі келтіреді.

Zn

2

катиондарының реакциялары.
NaOH және KOH күйдіргіш сілтілерімен реакциялар:

ZnSO

4

+ 2NaOH = Zn(OH)

2

↓+ Na

2

SO

4

(Ks(Zn(OH)

2

) = 1,4 ∙ 10 -17

),                                (4.53)
Zn(OH)

2

+ 2NaOH = Na

2

[Zn(OH)

4

]                        (4.54)
Біртіндеп сілтіні қосу Zn(OH)

2

амфорлық ақ тұнбаның түзілуіне әкеледі
. Мырыш гидроксиді, сілтіні қосқанда толық ериді,

Бұл оны амфотерлік гидроксид түрінде сипаттайды.

NH

4

OH

аммоний гидроксидімен реакция :

ZnSO

4

+ 2NH

4

OH = Zn(OH)

2

↓ + (NH

4

2

SO

4

(4.55)
Zn(OH)

2

6

NH

4

OH = [Zn(NH

3

6

](OH)

2

6

H

2

O                (4.56)

Біртіндеп аммиакты қосу кезінде алынатын мырыш гидроксиді комплексті аммиактың түссіз ерітіндісін түзумен оңай ериді.

H

2

S

күкіртті сутекпен реакция :

ZnSO

4

+ H

2

S = ZnS↓ + H

2

SO

4

(K

S

(ZnS) = 2,5 ∙ 10 -22

)        (4.57)
рН > 2 кезінде ZnS ақ тұнба түзіледі. рН 2 кезінде реакция AІ

3

, Cr

3

, Mn 2+

, Co 2+

, Nі 2+

, Fe 2+

кедергі келтірмейді. Тотықтырғыштар, сонымен қатар Cd 2+

, Pb 2+

, Bі 3+

, Cu 2+

, Hg 2+

кедергі келтіреді.

K

4

[Fe(CN)

6

калий гексацианоферратымен (

П

реакция (

сары қан тұзы ):

ZnSO

4

+ K

4

[Fe(CN)

6

] = K

2

Zn[Fe(CN)

6

]↓ + K

2

SO

4

(4.58) Бейтарап ортада ақ тұнба түзіледі. Алюминий иондары және хром реакциялары кедергі келтірмейді. Тотықтырғыштар болмауы тиіс.

As(ІІІ) және As(V) иондарының реакциялары.
Күшән (111 және V) қосылыстарының ерітінділерінде негізінен (H

3

AsO

4

) және күшанды қышқылдар (HAsO

2

немесе H

3

AsO

3

) түрінде болады. Тотығу-тотықсыздану реакцияларының өтуі нәтижесінде As(ІІІ) және As(V) өзара оңай түрлене алады. Сонымен қатар, As(ІІІ) қосылыстарынан тұратын ерітінділер қышқылданғанда,  As 3+ катиондары түзіледі, олардың болуы кейбір реакциялардың көмегімен анықталуы мүмкін. Ауыспалы элементтердің көптеген катиондарының ерітінділері гидролиз реакциясының әсерінен жеткілікті қышқылды ортаға ие болғандықтан, онда күшәланың катиондармен бірге қосылыстарын қарастыру мақсатқа сай. Күшәланың барлық қосылыстары өте улы.

AgNO

3

ерітіндісімен
күшәнді сутекке дейін тотықсыздандыру реакциясы

арсина
) AsH

3

а) қышқылды ортада NaH

2

AsO

3

+ 7HCІ + 3Zn =
= AsH

3

t + 3ZnCІ

2

+ NaCІ + 3H

2

O                        (4.59)

Ұқсас реакцияны күшән^ иондары береді). Арсиннің бөлінуін белгілеу үшін, зерттелетін ерітіндіден тұратын түтікшені сумен ылғалдандырылған сүзгілеу қағазымен жабады

Күшәла болса, бөлінетін күшәланың сутектің әсерінен күміс иондарының металға дейін тотықсыздануы нәтижесінде қағаз тез қараяды:

6

AgNO

3

+ AsH

3

↑ + 3H

2

O =

6

Ag↓ + H

3

AsO

3

6

HNO

3

(4.60)
Реакцияларға сульфидтер мен сүрме қосылыстары кедергі келтіреді:
б) сілтілі ортада

Na

3

AsO

3

+ 3NaOH + 3Zn +

6

H

2

O =

= AsH

3

↑ + 3Na

2

[Zn(OH)

4

]                                (4.61)
AsO|

иондары және с.рме қосылыстары сілтілі ортада тотықсызданбайды.
Қарапайым күшәнға дейін тотықсыздандыру:
2NaH

2

AsO

4

+ 3SnCl

2

+ 18HCl =
= 2AsCl

3

+ 3H

2

[SnCl

6

8

H

2

O        (4.62)

2AsCl

3

+ 3SnCl

2

6

HCl = 2As↓ + 3H

2

[SnCl

6

]                (4.63)

Реакцияны концентрацияланған HCl жүргізеді. Күшән болғанда, қара тұнбаның түсуі немесе ерітіндінің қоңырқайлануы байқалады. Сынаптың қосылысы реакцияны жасырады.

As(V) ден As(ІІІ) дейін тотықсыздандырғыштың реакциясы:

NaH

2

AsO

4

+ 2KІ + 3HCl =

= H

3

AsO

3

+ І

2

+ NaCl + 2KCl + H

2

O                        (4.64)

Ерітінді қоңыр түске боялады. Реакцияның сезімталдылығы бөлінетін иодты органикалық еріткіштермен  (толуол, көміртек тетрахлориді және с.с.) экстрагирлеу кезінде арта түседі.

Арсенит-иондарының реакциялары :

а)        AgNO

3

күміс нитратымен Na

2

HAsO

3

+ 3AgNO

3

= Ag

3

AsO

3

↓ + 2NaNO

3

+ HNO

3

(4.65)
Азот қышқылында және аммиак ерітіндісінде еритін сары тұнба түзіледі;
б)        І

2

иодымен Na

2

HAsO

3

+ І

2

+ H

2

O = Na

2

HAsO

4

+ 2HІ                (4.66)

Реакцияны NaHCO

3

қатысуымен жүргізеді. Арсенит-иондар қатысқанда, иод ерітіндісінің қоңыр түсінің түссізденуі байқалады.

Арсенат-иондарының реакциялары:

а

)        AgNO

3

күміс нитратымен Na

2

HAsO

4

+ 3AgNO

3

= Ag

3

AsO

4

↓ + 2NaNO

3

+ HNO

3

(4.67) Азот қышқылында және аммиак ерітіндісінде еритің шоколадты-қоңыр тұнба түзіледі (Ag

3

AsO

3

өзгеше);
б)         (NH

4

6

Mo

7

O

24

аммоний парамолибдатпен
7NaH

2

AsO

4

+ 12(NH

4

6

Mo

7

O

24

+ 58HNO

3

= 7(NH

4

3

[AsMo

12

O

40

]↓ + 36H

2

O + 7NaNO

3

+ 51NH

4

NO

3

(4.68)
Реакцияны қыздырған кезде азот қышқылды ортада  және қатты  NH

4

NO

3

қосқанда жүргізеді. AsO| иондары қатысқанда, сары кристалды тұнба түседі. Тұнба қышқылдарда ерімейді, бірақ сілтілер мен аммиактарда тез ериді. Фосфор иондары және кремний қышқылдарының реакциялары да осындай. Бұрынырақ реакцияға аммоний молибдаты — (NH

4

2

MoO

4

түседі деп есептелген. Қазіргі зерттеушілер су ерітінділерінде аммоний молибидаттары болмайтынын,  ал молибидат ионының (бірен-саран аммиакты жоғалтумен) гидролизі және  тұрақты өкілдерінің бірі аммоний парамолибдаты (NH

4

6

Mo

7

O

24

болып табылатын әртүрлі полимолибдаттарға полимерленуі нәтижесінде түрленетінін көрсетеді...

(MgCl

2

+ NH

4

OH) магнезиялық қоспамен реакция:

Na

2

HAsO

4

+ MgCl

2

+ NH

4

OH =

= MgNH

4

AsO

4

↓+ 2NaCl +H

2

O        (4.69)

Кристалдары  MgNH

4

PO

4

6

H

2

O ұқсас  ақ кристалды тұнба түседі (4.5 сур.).
Sn(ІІ) және Sn(ІV) иондарының реакциялары.
Су ерітінділерінде
Sn(ІІ) және

Sn(ІV) қосылыстары күшті гидролизге ұшырайды. қосылыстарының Күшті қышқылды ерітінділерде ғана қалайы (11) Sn 2+

катиондарын түзеді, ал қалайы қосылыстары (

1

У) бұл жағдайда комплексті аниондарды түзеді, мысалы [SnCl

6

] 2-

. Қалайы (11) қосылыстары күшті тотықсыздандырғыштар болып табылады.
Sn(ІІ) тотықсыздану қасиеттері:
а)        Fe

3+ Fe 2+

дейін тотықсыздандыру
SnCl

2

+ 2FeCl

3

+ 2HCl = H

2

[SnCl

6

] + 2FeCl

2

(4.70)
Реакцияның әсері Fe

3

+ ионының өзіндің реакциялары жойылып, Fe

2

+ иондарының реакциялары пайда болғанда білінеді;
б)        аммонийфосфоромолибдатын тотықсыздандыру (NH

4

3

[PMo

12

O

40

(NH

4

3

[PMo

12

O

40

] + SnCl

2

+ 4HCl =
= (NH4)3H2[PMo

12

O

40

] + H

2

[SnCl

6

]        (4.71)

4.5 сур. MgNH

4

PO

4

6

H

2

O

кристалдары

SnCl

2

қатысқанда, тұнба үстіндегі ерітінді қара-көк түске боялады. Басқа тотықсыздандырғыштар ұқсас реакцияны көрсетеді.

Қалайы (

ІІ

) Hg(І), Hg(ІІ), Bі(ІІІ) қосылыстарын да сәйкесінше металды сынап және висмутқа дейін тотықсыздандырады. Бұл реакциялар оларды табу үшін қолданылады.

Sn(ІІ) қалайы иондарының реакциялары:
а)        NaOH және KOH күйдіргіш сілтілермен және NH

4

OH аммиакпен
SnCl

2

+ 2NaOH = Sn(OH)

2

4 + 2NaCl (K

S

(SnOH )

2

= 6,3 • 10 -27

)        (4.72) Түзілетін ақ тұнба амфотерен, яғни қышқылдар мен сілтілердің артық мөлшерінде оңай ериді. Алайда Sn(OH )

2

NH

4

OH артық мөлшерінде ерімейді;
б)        H

2

S күкіртті сутекпен
SnCl

2

+ H

2

S = SnS↓ + 2HCl (K

S

(SnS) = 2,5 • 10 -17

)        (4.73)

(NH

4

2

S ерімейтін қоңыр түсті тұнба түзіледі;
в)        с металлды мырышпен
SnCl

2

+ Zn = Sn↓ + ZnCl

2

(4.74) Мырыш гранулаларының бетінде металды қалайының сұр кеуекті  қабатының пайда болуы байқалады.

Sn(ІV) қалайы иондарының реакциялары:
а)        NaOH күйдіргіш сілтімен(және оған ұқсас KOH, NH

4

OH)

Na

2

[SnCl

6

] + 4NaOH = H

4

SnO

4

6

NaCl                (4.75)

H

4

SnO

4

+ 2NaOH = Na

2

SnO

3

+ 3H

2

O        (4.76)

Станнат түзумен сілтінің артық мөлшерінде ортақалайы қышқылының ақ қоймалжың тұнбасы түзіледі;

б)         H

2

S күкіртті сутекпен Na

2

[SnCl

6

] + 2H

2

S = SnS

2

↓+ 2NaCl + 4HCl        (4.77) SnS

2

+ Na

2

S = Na

2

SnS

3

(4.78) Тиоқалайы қышқылының тұзын түзумен натрий сульфидінде жақсы еритін жасыл тұнба түзіледі. Sn(ІV)  Sn(ІІ) дейін тотықсыздандыру:

H

2

[SnCl

6

] + Fe = SnCl

2

+ FeCl

2

+ 2HCl        (4.79)
Реакция әсері Sn(ІІ) –ге тән реакциялардың пайда болуымен білінеді.
ІV аналитикалық топ иондарының қоспасының талдауы.

ІV аналитикалық топтың катиондарына топтық реагенті  NaOH немесе KOH 2М ерітінділері болып табылады. Al 3+

, Cr 3+

, Zn 2+ , As(ІІІ), As(ІV), Sn(ІІ), Sn(ІV) тұратын ІV аналитикалық топтың катиондарының қоспасын талдау кезінде, келесі операциялар кезекпен орындалады:

V аналитикалық топтың катиондарының аналитикалық реакциялары (Bі 3+

, Fe 3+

, Fe

2

,+ Mg 2+

, Mn 2+

, Sb 3+

, Sb(V))

Bі 3+

катиондарының реакциялары.
Гидролиздің реакциясы

сумен сұйылту ):

BіCl

3

+ 2H

2

O = Bі(OH)

2

Cl↓ + 2HCl

(K

S

(Bі(OH)

2

Cl) = 1,8 ∙ 10 -31

)                                (4.80)
Bі(OH)

2

Cl = BіOCl↓ + H

2

O (K

S

(BіOCl) = 7 ∙10 -9

)                (4.81)
Ерітіндіні сұйылтқанда висмутил хлоридінің BіOCl ақ тұнбасы түзіледі.
NaOH күйдіргіш сілтісімен реакция  (KOH және NH

4

OH осындай):
BіCl

3

+ 3NaOH = Bі(OH)

3

↓ + 3NaCl                        (4.82) Қышқылдарда еритін, бірақ сілтілерде ерімейтін висмут гидроксидінің ақ тұнбасы түзіледі.

Натрий станнитімен тотықсыздандыру Na

2

SnO

2

2Bі(OH )

3

+ 3Na

2

SnO

2

= 2Bі↓ + 3Na

2

SnO

3

+ 3H

2

O        (4.83)

Металды висмуттың қара тұнбасы түседі. Реакциялар сынап, күміс, мыс иондарына кедергі келтіреді.

K

2

Cr

2

O

7

калий дихроматымен реакция :

2BіCl

3

+ K

2

Cr

2

O

7

+ 2H

2

O = (BіO)

2

Cr

2

O

7

↓ + 2KCl + 4HCl (4.84)
Сірке қышқылында еритін, бірақ сілтілерде ерімейтін сары тұнба түседі.

Na

2

HPO

4

натрий гидрофосфатымен реакция :

BіCl

3

+ 2Na

2

HPO

4

= BіPO

4

↓ + NaH

2

PO

4

+ 3NaCl

(K

S

(BіPO

4

) = 1,3 ∙ 10 -23

)                                (4.85)
Сұйытылған азот қышқылында ерімейтін ақ кристалды тұнба түзіледі.

KІ

калий иодидімен реакция :

BіCl

3

+ 3KІ = BіІ

3

↓ + 3KCl (K

S

(BіІ

3

) = 8,1-10 -19

)        (4.86) BіІ

3

+ KІ = K[BіІ

4

]                                (4.87)
Сары-қызғылт түске боялған [BіІ

4

] комплекстік иондарының түзілуімен реактивтердің артық мөлшерінде еритін, қара тұнбасы түседі.

Реакция с тиомочевиной

SC(NH

2

2

Ашық сары түске боялған {Bі[SC(NH

2

2

3

} ерігіш комплекс түзіледі.

H

2

S күкіртті сутекпен реакция:

2BіCl

3

+ 3H

2

S = Bі

2

S

3

6

HCl (K

S

(Bі

2

S

3

) = 1 ∙ 10 -97

)        (4.89)

Қара түсті Bі

2

S

3

висмут сульфидінің тұнбасы түзіледі .

Fe 2+

катиондарының реакциясы.
Күйдіргіш сілтілермен, аммоний гидроксидімен реакция
(NaOH мысалында):
FeCl

2

+ 2NaOH = Fe(OH)

2

↓ + 2NaCl

(K

S

(Fe(OH)

2

) = 7,1 ∙10 -16

)                                (4.90) Жасыл жағал түсті темір (11) гидроксидінің амфорлық тұнбасы түзіледі. Тұнба қышқылдарда түзіледі, бірақ сілтінің артық мөлшерінде ерімейді. Ауада тұнба темір гидроксидінің (ІІІ) қызыл-қоңыр түсіне дейін біртіндеп тотығады.

Калий гексацианоферратымен (

Ш

реакция (

қызыл қан тұзы )

K

3

[Fe(CN)

6

FeCl

2

+ K

3

[Fe(CN)

6

] = K[Fe

ІІ

Fe

ІІІ

(CN)

6

]^ + 2KCl        (4.91) Аралас валентті қосылыстың көк тұнбасы түзіледі. Алғашқы пайымдаулар бойынша, бұл тұнбаға турнбули көгінің формуласы Fe

3

[Fe(CN)

6

2

сәйкес келеді . Заманауи зерттеулер турнбули көгі мен берлин лазурімен бірдей екенін көрсетті [(4.96) теңдеуді қар.].

C

4

H

8

O

2

N

2

диметилглиоксиммен реакция (

Чугаев реактиві ):

FeCl

2

2

C

4

H

8

O

2

N

2

= [Fe(C

4

H

7

O

2

N

2

2

] + 2HCl        (4.92)
Қызыл түске боялған ерігіш комплексті қосылыс [Fe(C

4

H

7

O

2

N

2

2

] түзіледі. В Nі

2

+ иондары болғанда, ашық-күлгін түсті тұнба түзіледі.

H

2

S

күкіртті сутекті реакция :

FeCl

2

+ H

2

S = FeS↓ + 2HCl (K

S

(FeS) = 5∙10 -18

)                (4.93)
Қара түсті темір сульфидінің FeS тұнбасы түзіледі. Тұнба H

2

S бөлінумен сұйытылған HCl ериді.

Fe 2+ Fe 3+

дейін  тотығу:
2FeCl

2

+ H

2

O

2

+ 4NaOH = 2Fe(OH)

3

↓ + 4NaCl                (4.94)
Қызыл-қоңыр түсті темір гидроксидінің (ІІІ) тұнбасы түзіледі.

Fe 3+

катиондарының реакциялары.
Күйдіргіш сілтілермен
NaOH, KOH және
аммоний гидроксидімен

NH

4

OH реакция:

FeCl

3

+ 3NaOH = Fe(OH)

3

↓ + 3NaCl
(Ks(Fe(OH)

3

) = 6,3 ∙ 10 -40

)        (4.95)
Қоңыр-қызыл түсті Fe(OH)

3

амфорлы тұнбасы түседі. Тұнбаны қышқылдарда ерітеміз.

K

4

[Fe(CN)

6

Калий гексацианоферратымен ( \\

) реакция :

FeCl

3

+ K

4

[Fe(CN)

6

] = K[Fe n Fe m

(CN)

6

]↓ + 3KCl        (4.96) Әлсіз қышқылды ортада қара-көк тұнба — берлин лазурі түзіледі. Ертеректе, бұл тұнбаға Fe

4

[Fe(CN)

6

3

формуласы сәйкес келеді деп есептелетін .

NH

4

SCN

аммоний
немесе

KSCN

калий роданидімен
реакция
FeCl

3

+ 3KSCN = Fe(SCN)

3

(4.97) Алынған ерітінді қарқынды қан түстес қызыл бояуға ие. Әсер етуші заттардың концентрациясы мен олардың қатынасына байланысты [FeSCN]

2

+ ден [Fe(SCN)

6

] 3-

дейін әртүрлі құрамдағы комплекстер түзіледі.
Тотығу-тотықсыздану реакциясы:
2FeCl

3

+ 2KІ = 2FeCl

2

+ І

2

+ 2KCl        (4.98)
Реактивтің
артық мөлшерімен
боялған ерігіш комплексті — KІ

3

түзетін, ерітінді иодтың бөлінуі нәтижесінде сары түске боялады . Mg

2

+ катиондарының реакциясы.
NaOH және KOH күйдіргіш сілтілерімен реакция:
MgCl

2

+ 2NaOH = Mg(OH)

2

↓ + 2NaCl (K

S

(Mg(OH)

2

= 6,0 ∙ 10 -10

) (4.99)
Қышқылдарда оңай еритін ақ амфорлық тұнба Mg(OH)

2

түседі.

Na

2

HPO

4

натрий гидрофосфатымен реакция :

MgCl

2

+ Na

2

HPO

4

+ NH

4

OH = MgNH

4

PO

4

↓ + 2NaCl + H

2

O

(K

S

(MgNH

4

PO

4

) = 2,5 ∙ 10 -13

)(4.100)
Реакция әлсіз сілтілі ортада жүргізіледі (NH

4

OH болмашы артық мөлшері). Қышқылдарда оңай еритін магний және аммонидің қос фосфатының ақ кристалды тұнбасы MgNH

4

PO

4

- 6H

2

O түзіледі (тұнба кристалдарының пішінін 4.5 суреттен көріңіз). Ұқсас реакцияны HAlO

4

ионы береді.

C

9

H

7

ON

оксихинолинмен реакция :

MgCl

2

+ 2C

9

H

7

ON = Mg(C

9

H

6

ON)

2

↓ + 2HCl (4.101)

Сілтілі ортада (рН 8...13) кристалды сары-жасыл тұнба түзіледі.
п-нитробензолазорезорцинмен (магнезбен

І)

немесе п-нитробензолазо-а-нафтолмен (магнезбен ІІ) реакция. Сілтілі ортада магнезон магний иондарының қатысуында, көк түсті адсорбциялық қосылыс түзеді. Ba 2+

, Sr 2+

, Ca 2+

, Al 3+

иондары бұл реакцияға кедергі келтірмейді.

Mn

2

+катиондарының реакциясы .

NaOH және KOH
күйдіргіш сілтілермен реакция

MnSO

4

+ 2NaOH = Mn(OH)

2

↓+ Na

2

SO

4

(K

S

(Mn(OH)

2

) = 1,9 ∙10 -13

)                                (4.102)
Амфорлық ақ-күлгін тұнба Mn(OH)

2

түзіледі, ол MnO(OH )

2

дейін ауа оттегімен ауада тотығуының салдарынан қоңырқайланады. Сутек тотығы немесе басқа тотықтырғыш болғанда MnO(OH )

2

қара-қоңыр тұнбасы бірден түзіледі:
MnSO

4

+ 2NaOH + H

2

O

2

= MnO(OH)

2

↑ + Na

2

SO

4

+ H

2

O (4.103)

H

2

S

күкіртті сутекпен реакция :

MnSO

4

+ H

2

S = MnS↑ + H

2

SO

4

(K

S

(MnS) = 2,5- 10 -10

)        (4.104)
Марганец сульфидінің MnS дене түстес тұнбасы түзіледі.

Mn 2+ MnO

4

дейін тотығу :

а)        PbO

2

қорғасын диоксидімен

2Mn(NO

3

2

+ 5PbO

2

6

HNO

3

= 2HMnO

4

+ 5Pb(NO

3

2

+ 2H

2

O                                (4.105)

Реакциюяны қыздырған кезде жүргізеді. Бастапқы қоспада Mn 2+

иондарының қоспасы болғанда, ерітінді күлгін-қызыл түске боялады;
б)         (NH

4

2

S

2

O

8

аммоний персульфатымен
2MnSO

4

+ 5(NH

4

2

S

2

O

8

8

H

2

O =

= 2HMnO

4

+ 5(NH

4

2

SO

4

+ 7H

2

SO

4

(4.106) Реакцияны қыздырған кезде, катализатор —Ag+ ионының қатысуымен жүргізеді. Реакция нәтижесінде ерітінді күлгін-қызыл түске боялады. Тотықсыздандырғыштар реакцияны жүргізуге кедергі келтіреді және алдын ала жойылуы тиіс;

в)         NaBіO

3

натрий висмутатымен
2Mn(NO

3

2

+ 5NaBіO

3

+ 16HNO

3

= 2HMnO

4

+ 5Bі(NO

3

3

+ 5NaNO

3

+ 7H

2

O                (4.107)

Реакция суықта жүргізіледі. Нәтижесінде күлгін-қызыл түсті марганец қышқылы  HMnO

4

түзіледі.
8Ь(Ш) және Sb(V) иондарының реакциясы.
Күшән

қосылыстары тәрізді сүрме қосылыстары су ерітінділерінде негізінен сурьмян қышқылдарының ерітінділерін түзеді немесе комплексті аниондардың құрамына кіреді, мысалы, хлоры сутекті қышқылдардың ерітінділерінде Sb(ІІІ) және Sb(ІV) комплексді иондарды  [SbCl

6

] 3-

және [SbCl

6

] түзеді. Катиондар түрінде сүрме қосылыстары концентрацияланған комплекс түзбейтін  қышқылдардың ерітінділерінде болуы мүмкін. Қосылыстың күшті қышқылды ерітінділерінде күкіртті сутекпен сүрме сульфидтерді түзеді, олардың құрамында сүрме катион түрінде болады. Сондықтан сүрме сапалық талдау барысында катиондармен бірге

қарастырылады.
Анықтаудың жалпы реакциялары
Sb(ІІІ) және Sb(V)

H

2

S күкірт қышқылымен реакциялар:
а) 2H

3

[SbCl

6

] + 3H

2

S = Sb

2

S

3

↓ + 12HCl                (4.108) Sb

2

S

3

+ 3(NH

4

2

S = 2(NH

4

3

SbS

3

(4.109)
б)        2H[SbCl

6

] + 5H

2

S = Sb

2

S

5

↓ + 12HCl                        (4.110) Sb

2

S

5

+ 3(NH

4

2

S = 2(NH

4

3

SbS

4

(4.111) Күкірт қышқылының әрекеті нәтижесінде сүрме сульфидтерінің сарғылт-қызыл тұнбалары түзіледі: Sb

2

S

3

және Sb

2

S

5

. Алынған ерітінділер (NH

4

2

S, Na

2

S және NaOH ериді тиотұздары мен оксотиотұздарын түзеді. As

2

S

3

және As

2

S

5

өзгешелігі, Sb

2

S

3

және Sb

2

S

5

тұнбалары (NH

4

2

CO

3

ерімейді.
Судың әсері (гидролиз):
а) H

3

[SbCl

6

] + H

2

O = SbOCl↓ + 5HCl                        (4.112)
б) H[SbCl

6

] + 2H

2

O = SbO

2

Cl↓ + 5HCl                        (4.113)
Сұйылту нәтижесінде негізгі тұздарды SbOCl және SbO

2

Cl ақ тұнбалары түзіледі, HCl және NaOH артық мөлшерінде, қыздырған кезде ериді.

Күйдіргіш сілтілер мен аммоний гидроксидінің әрекеті:
а) H

3

[SbCl

6

6

NaOH = HSbO

2

6

NaCl + 4H

2

O        (4.114)

б) H[SbCl

6

6

NaOH = HSbO

3

6

NaCl + 3H

2

O        (4.115)

Күшті қышқылдар мен сілтілерде еритін метасүрмелі HSbO

2

және метасүрмелік HSbO

3

қышқылдардың ақ тұнбалары түзіледі.
Металдармен тотықсыздану (қалайы, темір. мырыш):

2H

3

[SbCl

6

] + 3Sn = 2Sb + 3SnCl

2

6

HCl        (4.116) Реакцияны қалайы жұқалтыр тілімімен немесе металды қалайымен қапталған темір пластинкамен жүргізіледі.  Сүрме қосылыстары болғанда, қалайының бетінде сүрме тұнбасының қара дағы пайда болады. Қалайы қосылыстарының пайда болуы реакцияға кедергі келтірмейді.

Sb(ІІІ) иондарының реакциялары:
фосфоромолибден қышқылымен реакция

H

3

[PMo

12

O

40

H3[SbCl6] + H3[PMo12O40] = H[SbCl

6

] + ^[PMo^O*,]        (4.117) Сары фосфоромолибден қышқылының тотықсыздануының нәтижесінде сүрме (Ш) қосылыстарымен  фосфоромолибден қышқылының тотықсыздандырылған қара-көк түрі түзіледі (+5 және +6 тотығу деңгейіндегі молибденнен тұратын гетерополисинь). Na

2

S

2

O

3

натрий тиосульфатымен реакция :

2H

3

[SbCl

6

] + 2Na

2

S

2

O

3

+ 3H

2

O =

= Sb

2

OS

2

↓+ 2Na

2

SO

4

+ 12HCl        (4.118)
Әлсіз қышқылды ортада сүрме сульфоксидінің  қызыл тұнбасы Sb

2

OS

2

түзіледі. Қышқылдың артық мөлшері реагенттің ыдырауына байланысты кедергі келтіреді.

Sb(V)
иондарының реакциялары
: HІ: H[SbCl

6

] + 2HІ = І

2

↓ + H

3

[SbCl

6

иодты сутек қышқылмен реакция
(4.119)
Иод бөлінуінің нәтижесінде сары бояу пайда болатыны байқалады.
Органикалық бояғыштармен реакция (метилды күлгінмен, Б родаминімен

): зерттелетін ерітіндінің тамшысына концентрацияланған HCl артық мөлшерін (3 – 5 тамшы) қосып, содан кейін органикалық бояғыштың тамшысын қосу (Б родамині немесе метил күлгіні) қажет. Sb(V) қатысқанда, Б родаминінің алқызыл реңкі көгілдір-күлгінге өзгереді. Метил күлгінімен реакция жүргізгенде қиын еритін бояғыш қосылысының [SbCl

6

бірге жіңішке күлгін суспензия пайда болады.
V аналитикалық топтың ион қоспаларының талдауы.

V аналитикалық топтың катиондарына аммиактың су ерітіндісі  топтық реагент болып табылады. Bі 3+

, Fe 3+

, Fe 2+

, Mg 2+

, Mn 2+

, Sb 3+ , Sb(ІІІ) тұратын, ІV аналитикалық топтың катион қоспасын талдау кезінде, келесі операцияларды дәйекті түрде орындайды: Fe 2+ с ■ Fe

2

иондарының болуына алдын ала сынақ жүргізу

K

3

[Fe(CN)

6

] және Fe

3

+ с K

4

[Fe(CN)

6

] және KSCN бірге[ (4.91 теңдеуін қар.),
(4.96) және (4.97)];

VІ аналитикалық топтың катиондарының аналитикалық реакциялары (Co 2+

, Nі 2+

, Cu 2+

, Cd 2+

, Hg 2+ ) .

Co 2+

катиондарының реакциялары.
Күйдіргіш сілтілермен реакция  (
NaOH мысалында):

а) CoCl

2

+ NaOH = CoOHClJ- + NaCl                        (4.120)
CoOHCU- + NaOH = Co(OH)

2

↓ + NaCl

(K

S

(Co(OH )

2

= 6,3 ∙ 10 -15

),                                (4.121)
4Co(OH)

2

↓ + O

2

+ 2H

2

O = 4Co(OH)

3

(K

S

(Co(OH )

3

= 4 ∙ 10 -45

);                                (4.122)
б) 2CoCl

2

+ 4NaOH + H

2

O

2

= 2Co(OH)

3

↓ + 4NaCl        (4.123) Кобальт (П)тұздарының ерітінділеріне  сілтілер әсер еткенде, алдымен CoOHCl негізгі тұзының көк тұнбасы түзіледі.  Әрі қарай

сілтіні қосып, қыздырып немесе ұзақ тұндырғанда көк тұнба алқызыл түсті кобальт(П) гидроксидіне Co(OH)

2

түрленеді, ол ауада тұрып, біртіндеп қара-қоңыр түсті Co(OH )

3

дейін тотығады. Егер кобальт (П) тұздарының ерітінділеріне сілті және сутек пероксидідінің қоспасымен әсер етсе, онда Co(OH )

3

қара-қоңыр тұнба бірден түседі.
Аммоний гидроксидімен реакция:

а) CoCl

2

+ NH

4

OH = CoOH Cl↓ + NH

4

Cl                (4.124)
CoOHCU- +

6

NH

4

OH = [Co(NH

3

6

](OH)Cl +

6

H

2

O        (4.125)

б) 2CoCl

2

+ 12NH

4

OH + H

2

O

2

= 2[Co(NH

3

6

](OH)Cl

2

+ 12H

2

O                                (4.126)

NH

4

OH  біршама артық мөлшері кобальт(П) тұздарымен негізгі тұздардың көк тұнбасын береді. Әрі қарай NH

4

OH немесе NH

4

Cl қосқанда тұнба сары жағал түсті комплексті түзіп ериді [Co(NH

3

6

] 2+ . Ауада тұрғанда немесе ерітіндіге сутек тотығын қосқанда, ерітінді қышқылданған комплекстің  [Co(NH3)6] 3+

түзілуі нәтижесінде алқызыл реңке боялады.

NH

4

SCN

аммоний роданидімен реакция :

CoCl

2

+ 4NH

4

SCN = (NH

4

2

[Co(SCN)

4

] + 2NH

4

Cl        (4.127)
Реакцияны реагенттің артық мөлшерімен жүргізеді. Бұл ретте (NH

4

2

[Co(SCN)

4

] комплексті қосылыстың ашық-көк түсті ерітіндісі түзіледі. Реакцияның сезімталдылығын арттыру үшін комплексті изоамил спиртімен немесе оның диэтил эфирмен қоспасымен бөліп алады. Реакции Fe

3

+ кедергі келтіреді. Оны бүркемелеу үшін Fe

3

+   [FeF

6

] 3-

түссіз комплекске
байланыстырып, NH

4

F немесе NaF қосады.

KNO

2

Калий нитритімен реакция :

CoCl

2

+ 7KNO

2

+ 2CH

3

COOH =

= K

3

[Co(NO

2

6

] + NO

2

↑ + 2CH

3

COOK + 2KCl +

6

H

2

O (4.128)

KNO

2

артық мөлшерін қосқанда, Co 2+

ден Co 3+

дейін тотығу болып, K

3

[Co(NO

2

6

] комплексті қосылысының сары кристалды тұнбасы пайда болады. Реакцияға Nі

2

+ иондары кедергі келтірмейді және ол Nі 2+

және Co 2+

бөлу үшін қолданылуы мүмкін.

H

2

S

күкүртті сутекпен реакция :

CoCl

2

+ H

2

S = CoS↓ + 2HCl (K

S

(CoS) = 4,0- 10 -21

)        (4.129)

Нәтижесінде кобальт сульфидінің CoS қара тұнбасы түзіледі.
(NH4)2[Hg(SCN)4]
аммоний тетрароданомеркуриатымен реакция

CoCl

2

+ (NH

4

2

[Hg(SCN)4] = Co[Hg(SCN)4]^ + 2NH4Cl
(KS(Co[Hg(SCN)4] =1,5 ∙ 10-6)                        (4.130)

Co[Hg(SCN)4] ашық көк кристалдары түзіледі. Реакцияны микроскоптың заттық әйнегінде жүргізу ұсынылады. Оның барысына  Fe3+ ионы ғана кедергі болады, ол NaF оңай бүркемеленеді. Nі2 +

катиондарының реакциялары .

Күйдіргіш сілтілермен реакция
(NaOH мысалында):
NіSO

4

+ 2NaOH = Nі(OH)2↓ + Na

2

SO

4

(KS(Nі(OH )2

= 2,0 ∙ 10-15)                                (4.131) Қышқылдарда, аммиакта және аммоний тұздарында еритін амфорлы жасыл тұнба түзіледі Nі(OH)2.

NH4OH

аммоний гидроксидімен реакция :

NіSO

4

6

NH4OH = [Nі(NH

3

6

]SO

4

6

H2O                (4.132)

[Nі(NH

3

6

]SO4 комплексті аммиакатының түзілуі нәтижесінде ерітіндінің көк түске боялуы байқалады.

C4H8N2O2

диметилглиоксиммен реакция (

Чугаев реактиві ):

NіSO

4

+ 2C

4

H

8

N

2

O

2

+ 2NH4OH =

= [Nі(C

4

H

7

N

2

O2)2] ↓+ (NH

4

2

SO

4

2

H

2

O                (4.133)

Әлсіз аммиакты ортада реакция жүргізгенде никель диметилглиоксиматының [Nі(C

4

H

7

N

2

O2)2] өзіндік қызыл тұнбасы түзіледі. Реакция өте сезімтал. Fe2+ иондары болғанда, ерітіндінің қызыл бояуы пайда болады. Оны жою үшін Fe2+ сутек пероксидімен Fe3+ дейін тотықтырады, ал Fe(OH)3 түзілуін болдырмау үшін Fe3+    NaF қосумен бүркемелейді.

H2S

күкіртті сутекпен реакция :

NіSO

4

+ H2S = NіS↓ + H

2

SO

4

(KS(NіS) = 3,2 ∙10-19)        (4.134)
NіS қара тұнбасы түзіледі.

Cu2 +

катиондарының реакциялары .

Күйдіргіш сілтілермен реакция :

CuSO

4

+ 2NaOH = Cu(OH)2↓ + Na

2

SO

4

(KS(Cu(OH)2) = 8,3-10-12),                                (4.135)
Cu(OH

)2

= CuO↓ + H2O                                (4.136)

Мыс гидроксидінің Cu(OH)

2

көгілдір тұнбасы түзіледі, ол қыздырған кезде CuO түрленуінің салдарынан, біртіндеп қараяды.

NH

4

OH реакция:
CuSO

4

+ 4NH

4

OH = [Cu(NH

3

4

]SO

4

+ 4H

2

O                (4.137)

Аммиак ерітіндісінің артық мөлшерін қосқанда, комплексті аммиак мысының [Cu(NH

3

4

]SO

4

түзілуі нәтижесінде ерітіндінің қарқынды қара-көк түске боялуы байқалады. Аммиак жеткіліксіз болғанда, төмендегі реагенттің артық мөлшерінде оңай еритін   (CuOH)

2

SO

4

негізгі тұзының жасыл-көк түсті тұнбасы түседі:

2CuSO

4

+ 2NH

4

OH = (CuOH)

2

SO

4

↓+ (NH

4

2

SO

4

(4.138)
(CuOH)

2

SO

4

8

NH

4

OH =

= [Cu(NH

3

4

]SO

4

+ [Cu(NH

3

4

](OH

2

8

H

2

O                (4.139)

K

4

[Fe(CN)

6

калий гексацианоферратымен реакция (ІІ)
2CuSO

4

+ K

4

[Fe(CN)

6

] = Cu

2

[Fe(CN)

6

]↓+ K

2

SO

4

(4.140)
Аммиакта еритін Cu

2

[Fe(CN)

6

] қызыл-қоңыр тұнбасы түзіледі.

K\

калий иодидімен реакция :

2CuSO

4

+ 4KІ = 2CuІ↓ + І

2

↓ + 2K

2

SO

4

(K

S

(CuІ) = 1,1 ∙ 10 -12

)                                (4.141) Cu 2+ ерімейтін мыс иодидінің (І) CuІ түзілуімен және тұнбаға сары-қоңыр түс беретін еркін иодтың бөлінуімен калий иодидімен тотықсыздандырылады.

H

2

S күкіртті сутекпен реакция:
CuSO

4

+ H

2

S = CuS↓ + H

2

SO

4

(K

S

(CuS) = 6,3- 10 -36

)        (4.142)
Қара түсті CuS тұнасы түзіледі.

Cd 2+

катиондарының реакциясы .

Күйдіргіш сілтілермен реакция:

CdSO

4

+2NaOH = Cd(OH)

2

↓+ Na

2

SO

4

(K

S

(Cd(OH )

2

= 2,2 ∙ 10 -14

)                                (4.143)

Қышқылдарда еритін амфорлы ақ түсті тұнба түзіледі Cd(OH)

2

NH

4

OH аммоний гидроксидімен реакция:

CdSO

4

+ 2NH

4

OH = Cd(OH)

2

↓ + (NH

4

2

SO

4

(4.144)
Cd(OH

2

+ 4NH

4

OH = [Cd(NH

3

4

](OH

2

+ 4H

2

O                (4.145)

Аммоний гидроксидін абайлап қосу барысында, кадмий гидроксидінің тұнбасының Cd(OH)

2

түзілуі байқалады
, ол [Cd(NH

3

4

2

түссіз комплексті ион түзумен реагенттің артық мөлшерінде ериді.

H

2

S күкіртті сутекпен реакция:
CdSO

4

+ H

2

S = CdS↓ + H

2

SO

4

(K

S

(CdS) = 1,6 ∙ 10 -28

)        (4.146)
Кадмий сульфидінің ақсаты түсті тұнбасының CdS түзілуі байқалады.

Hg

2

катиондар реакциялары .

Күйдіргіш сілтілермен реакция:
Hg(NO

3

2

+ 2NaOH = Hg(OH)

2

↓ + 2NaNO

3

(4.147)
Hg(OH)

2

↓ = HgO↓+ H

2

O                                (4.148)

HgO сары тұнбасы түзіледі, себебі сынап (11) гидроксиді тұрақсыз және түзілу барысында ыдырайды.

NH

4

O аммоний гидроксидімен реакция:
HgCl

2

+ 2NH

4

OH = [NH

2

Hg]CU- + NH

4

Cl + 2H

2

O        (4.149)

Сынап аминхлоридінің [NH

2

Hg]Cl ақ тұнбасының түзілуі байқалады.
KІ калий иодидімен реакция:

Hg(NO

3

2

+ 2KІ = HgІ

2

↓ + 2KNO

3

(4.150) HgІ

2

+ 2KІ = K

2

HgІ

4

(4.151)

KІ  шамалы мөлшерін абайлап қосу барысында, HgІ

2

қызыл тұнбасының түзілуі байқалады, ол  [HgІ

4

] 2-

түссіз комплексті ионын түзумен, KІ артық мөлшерінде ериді. K

2

HgІ

4

және KOH қоспасы (Несслер реактиві) аммоний тұздары мен аммиактың қатысуында, өзіндің сары-қоңыр тұнба түзеді [OHg

2

NH

2

]І:

NH

4

Cl + 2K

2

[HgІ

4

] + 4KOH =

= [OHg

2

NH

2

]І↓- + 7KІ + KCl + 3H

2

O                        (4.152)

Реакция өте сезімтал және аммоний иондарын ашу үшін қолданылады.

K

2

CrO

4

калий хроматымен реакция:
Hg(NO

3

2

+ K

2

CrO

4

= HgCrO

4

↓+ 2KNO

3

(4.153)
HgCrO

4

сынап хроматының сары тұнбасы түзіледі .

H2S күкіртті сутекпен реакция:
HgCl

2

+ H

2

S = HgS↓ + 2HCl (K

S

(HgS) = 1,6 ∙ 10 -52

)        (4.154)

Сынап сульфидінің қара тұнбасы түзіледі. Реакция өте сезімтал.
Қалайы (П) хлоридімен тотықсыздандыру реакциясы:
2HgCl2 + SnCl2 + 2HCl = Hg2Cl2↓ + H2SnCl6                (4.155)
Hg2Cl2 + SnCl2 + 2HCl = 2Hg↓ + H2SnCl6                        (4.156)

Алдымен сынап хлоридінің (1) Hg2Cl2 ақ тұнбасы (ка¬ломель) түзіледі,ол еркін сынап тұнбасы түзілуінің салдарынан SnCl2 артық мөлшерінің әсерінен қараяды.

Мыспен тотықсыздандыру реакциясы:
Hg(NO3)2 + Cu = Hg↓ + Cu(NO3)2                                (4.157)

Әлсіз қыздырылған мыс пластинкасына қышқылдандырылған Hg(NO3)2 ерітіндісін қосқанда, оның бетінде металды сынаптың жылтыр ұшпасы пайда болады.

VІ аналитикалық топтың ион қоспаларын талдау.

ІV аналитикалық топтың катиондарына аммиактың су ерітіндісі топтық реагент болып табылады. Co2+, Nі2+, Cu2+, Cd2+,Hg2+тұратын, бұл топтың катион қоспаларын талдау кезінде, дәйекті түрде келесі операциялар орындалады: ■ Hg2+ және Cu2+ иондарын сульфид түрінде бөлу. Бұл үшін VІ аналитикалық топтың катион қоспаларының ерітіндісіне қыздыру кезінде Na2S2O3 және H2SO4 қосады. HgS, Cu2S, S тұнбасы түседі. Ерітіндіде Co2+, Nі2+, [Cd(S2O3)2]2-, S2- (1 ерітінді) қалады; ■ Cu2S еруі және Cu2+ иондарын ашу. Бұл үшін тұнбаны қыздыру барысында HNO3 өңдейді. Cu2+ иондары ерітіндіге өтеді, (HgS, S) тұнбасы қалады. Мыс иондарын анықтау үшін аммиак ерітіндісімен реакцияны немесе басқа сипаттамалық реакцияны қолданады [ (4.137) — (4.141) теңдеу]; ■ HgS еруі және Hg2+ ашу. Бұл тұнбаға қыздыру кезінде HCl және H2O2 қоспасын қосады: сульфид-ион отығады, ал Hg2+ [HgCl4]2- комплексті ионды түзеді. Әрі қарай жарамды аналитикалық реакциямен, мысалы KІ Hg2+ анықтайды [ (4.150) — (4.152) теңдеу]; ■ 1 ерітіндіден Co2+, Nі2+, Cd2+ гидроксидтерін тұндыру (сульфид- және тиосульфат-иондарынан бөлу үшін). Реакцияны NaOH артық мөлшерін қосып орындайды, бұл ретте Co(OH)2, Nі(OH)2 және Cd(OH)2 тұнбасы түзіледі, он кейін центрифугалайды; ■ Co2+, Nі2+ және Cd2+ иондарын ашу. Бұл үшін алынған тұнбаны HCl ерітеді және үш бөлікке бөледі. Ерітіндінің бірінші порциясында KNO2 + CH3COOH – мен реакциямен Co2+ ионын ашады [ (4.128)

теңдеу]; екінші порцияда диметилглиоксиммен реакция кезінде Nі 2+

ионын анықтайды, (4.133); үшіншісінде—  (4.146) сәйкес рН 0,5...2,0 кезінде қышқылды ортада Cd 2+ с H

2

S ионының болуын анықтайды.

4

.5

АНИОНДАРДЫҢ САПАЛЫҚ ТАЛДАУЫ

Аниондарды талдау топтық реакциялардың көмегімен катиондарды дәйекті бөлуге негізделген  катиондардың талдауынан айтарлықтай өзгешеленеді.  Аниондардың көбісін анықтау үшін көбіне бөлшектеу әдісі қолданылуы мүмкін. Сонымен қатар, аниондардың тотығу-тотықсыздану және комплекстеуші қасиеттері, олардың көбі олардың арасындағы болатын реакцияларға байланысты катиондар болғанда немесе олармен бірге бір ерітіндіде бола алмайды. Мысалы, S 2-

және NO-; І -

және H

2

AsO

4

; І

және Cu 2+ .

Алайда аниондардың талдауын жеңілдету үшін әртүрлі реактивтерді топтық ретінде қолдануға негізделген жіктеулер ұсынылады. Бұл үшін барий және күміс тұздарының ерігіштіктерінің айырмасын қолданады. Бұл оқу құралында барлық аниондар екі аналитикалық топқа бөлінеді: біріншісіне: суда жақсы еритін аниондар,  барий тұздары жатқызылды: Cl -

, Br -

, І

, S

2

", NO

2

, NO-; екіншісіне — суда аз еритін аниондар, барий тұздары: SO

4

2-

, SO

3

2-

, S

2

O

3

2-

, CO

3

2-

, PO

4

3-

, AsO

4

3-

, AsO

3

3.

4.5.2. І аналитикалық топ аниондарының аналитикалық реакциялары (Cl -

, Br -

, І

, S

2

, NO

2

", NO

3

Cl аниондарының реакциялары.
Күміс нитратымен реакция
AgNO

3

NaCl + AgNO

3

= AgCl↓+ NaNO

3

(K

S

(AgCl) = 1,78 ∙ 10 -10 ),

(4.158)
AgCl + 2NH

4

OH = [Ag(NH

3

2

]Cl + 2H

2

O

(4.159)
[Ag(NH

3

2

]Cl + HCl = AgCl^ + 2NH

4

Cl

(4.160)

Ag еркін микрокристалдарының фотохимиялық бөлінуі нәтижесінде, жарықта біртіндеп қараятын AgCl  ақ сүзбелі тұнбасының түзілуі байқалады. AgCl тұнбасы қышқылдарда ермейд, бірақ [Ag(NH

3

2

]+ комплекстіі катиондарының түзілуімен аммоний гидроксидінің көп мөлшерінде оңай ериді. Алынған комплексті катион AgCl тұнбасының бөлінуімен тотықтыру кезінде оңай ыдырайды.

Тотықтырғыштардың әсері:
10KCl + 2KMnO

4

8

H

2

SO

4

= 5Cl

2

↑ + 2MnSO

4

6

K

2

SO

4

8

H

2

O        (4.161)

Cl

2

қарағанда күштірек тотықтырғыштар
(мысалы, KMnO

4

және PbO

2

) хлоридтерді еркін радикалдарға дейін тотықтырады. Осылай, хлоридке KMnO

4

әсер еткенде, қышқылды ортада KMnO

4

ерітіндісінің түссізденуі және газ түріндегі хордың өткір иісі пайда болады. Газ түріндегі хлор бөлінуін растау үшін иодид-крахмалды қағаз қолданылады. Хлор болғанда ол көк түске боялады (иодтың крахмалмен реакциясы). Br -

аниондардың реакциялары.
AgNO

3

күміс нитратымен реакция:
KBr + AgNO

3

= AgBі4- + KNO

3

(K

S

(AgBr) = 5,3-10 -13

)        (4.162)
AgBr + 2Na

2

S

2

O

3

= Na

3

[Ag(S

2

O

3

2

] + NaBr        (4.163) Бромид ерітінділеріне күміс нитраттары әсер еткенде, AgBr саоғыш түсті сүзбелі тұнбасының пайда болуы байқалады. Тұнба азот қышқылында ерімейді, аммиакта нашар ериді, натрий тиосульфатында жақсы ериді.

Тотықтырғыштардың әсері :

2KBr + Cl

2

= 2KCl + Br

2

↑        (4.164) Br

2

қарағанда күштірек тотықтырғыштар: KMnO

4

, PbO

2

, KClO

3

, MnO

2

, Cl

2

бромидтерді еркін бромға дейін тотықтырады. Бром-ионынан тұратын ерітіндіге хлорлы су әсер еткенде, сарыға боялу байқалады. Реакцияның сезімталдылығын арттыру үшін сумен араласпайтын еріткіштің бірнеше тамшысын қосып (толуол, хлороформ және с.с.), сілку қажет. Br

2

болғанда, еріткіш қабаты сарғыш түске боялады

І

аниондарының реакциялары.
AgNO

3

күміс нитратымен реакция:
NaІ + AgNO

3

= AgІ↓ + NaNO

3

(K

S

(AgІ) = 8,3- 10 -17

)        (4.165)

HNO

3

, NH

4

OH ерімейтін және Na

2

S

2

O

3

әлсіз еритін AgІ сары тұнбасының түзілуі байқалады.
Тотықтырғыштар әсері:
2KІ + Cl

2

= 2KCl + І

2

(4.166)
2KІ + Br

2

= 2KBr + І

2

(4.167)
10KІ + 2KMnO

4

8

H

2

SO

4

5І

2

↓ + 2MnSO

4

6

K

2

SO

4

8

H

2

O

(4.168)

Иодид ерітінділеріне тотықырғыштар әсер еткенде, еркін иод бөлінеді. Реакцияны сумен араласпайтын органикалық еріткіштердің қатысуымен орындағанда, реакцияның сезімталдылығы артады. Бұл жағдайда, органикалық еріткіш қабаты өзіндік күлгін түске боялады.

Pb(NO

3

2

қорғасын нитратымен реакция:
2NaІ + Pb(NO

3

2

= PbІ

2

↓+ 2NaNO

3

(4.169)
Қыздырған кезде оңай еритін PbІ

2

сары тұнбасының түзілуі байқалады. Бұл ерітінді баяу салқындаған соң, ірі жылтыр алтын түсті кристалдар пайда болады.

S

2-

аниондарының реакциялары.
AgNO

3

күміс нитратымен реакция:

Na

2

S + 2AgNO

3

= Ag

2

S↓ + 2NaNO

3

(4.170) Ag

2

S қара тұнбасы түзіледі.
Қышқылдардың әсері

Na

2

S + H

2

SO

4

= H

2

S↓ + Na

2

SO

4

(4.171) Сульфидтер тотыққанда, сасып кеткен жұмыртқаға тән өткір  иісті газ түріндегі күкіртті сутек H

2

S бөлінеді. Егер түтікшені қорғасын тұзының ерітіндісне батырылған сүзгілеу қағазымен жапса, онда күкірт тек, бөлінгенде, қағазда PbS қара дағы пайда болады:

Pb(CH

3

COO

2

+ H

2

S = PbS↓ + 2CH

3

COOH        (4.172)

Cd(NO

3

2

кадмий тұздарымен реакция:

Na

2

S + Cd(NO

3

2

= CdS↓ + 2NaNO

3

(4.173)
CdS  ақсары түсті тұнбасының түзілуі байқалады.

Na

2

[Fe(CN)

5

NO] натрий нитропруссидімен реакция:

Na

2

S + Na

2

[Fe(CN)

5

NO] = Na

4

[Fe(CN)

5

NOS]        (4.174)

Ерітінді өзіндік қызыл-күлгн түске боялады. Қышқылды ортада бояу жоғалады.

Тотықтырғышпен реакция :

5H

2

S + 2KMnO

4

+ 3H

2

SO

4

= 5S↓ + 2MnSO

4

+ K

2

SO

4

8

H

2

O                        (4.175)

KMnO

4

ерітіндісінің түссізденуі және еркін күкірттің түзілуі нәтижесінде оның лайлануы байқалады.

NO

3

аниондарының реакциялары.
FeSO

4

темір (И) сульфатымен реакция:

2HNO

3

+ FeSO

4

+ 3H

2

SO

4

= 3Fe

2

(SO

4

3

+ 4H

2

O + 2NO↑ (4.176) FeSO

4

+ NO = [Fe(NO)SO

4

]                                (4.177) Күшті қышқылды ортада темір (И) нитрат-ионын  NO дейін тотықсыздандырады, ол қоңыр түсті тұрақсыз нитрозильді комплекс [Fe(NO)SO

4

] түзеді.
Мыс және күкірт қышқылымен реакция

2HNO

3

+ 3Cu + 3H

2

SO

4

= 3CuSO

4

+ 4H

2

O + 2NO↑        (4.178)

Қоспаны қыздырғанда, қоңыр газ —азот диоксидінің NO

2

түзілуі байқалады:

2NO + O

2

= 2NO

2

(4.179)
Аммиакқа дейін тотықсыздандыру

3NaNO

3

8

Al + 5NaOH + 18H

2

O =

= 3NH

3

8

Na[Al(OH)

4

]                                (4.180) Аммиактың түзілуін өзіндік иісінен немесе ылғал фенолфталеинді индикаторлық қағаздың қызаруы немесе Несслер реактивінің көмегімен (сарғаю) байқауға болады.

Нитрит-ионына дейін тотықсыздандыру :

HNO

3

+ Zn + 2CH

3

COOH =

= HNO

2

+ Zn(CH

3

COO

2

+ H

2

O                                (4.181)

Нитриттің түзілуі оның өзіндік реакциясымен расталады.

NO

2

аниондарының реакциялары.
Қышқылдардың әсері:

2NaNO

2

+ H

2

SO

4

= 2HNO

2

+ Na

2

SO

4

(4.182)

2HNO

2

= 2NO

2

↑ + NOt + H

2

O                                (4.183)

Тұрақсыз азот қышқылының ыдырауы нәтижесінде қоңыр газдің NO

2

түзілуі байқалады.
KІ калий иодидімен реакция:

2HNO

2

+ 2KІ +

2

CH

3

COOH =

= І

2

↓ + 2CH

3

COOK + 2NO + 2H

2

O        (4.184)

Иодид-ионның тотығуы нәтижесінде еркін иод түзіледі, ол крахмалды қосқанда ерітіндіні қарқынды көк түске бояйды.

(H

2

NC

6

H

4

SO

3

H)

сульфанил қышқылымен және а-нафтиламинмен реакция

(C

10

H

7

NH

2

): реакция нәтижесінде қызыл түске қатты боялған органикалық азобояғыш түзіледі.

Қыздырумен азот қышқылын және нитриттерді жою:
а)        аммоний тұздарымен

HNO

2

+ NH

4

Cl = N

2

↑ + 2H

2

O + HCl        (4.185)
б)        несепнәрмен
2NaNO

2

+ OC(NH

2

2

+ 2HCl =

= CO

2

t + 2N

2

↑ + 2NaCl + 3H

2

O        (4.186)

Нитрит-иондарды нитрат иондарды анықтау алдында жояды.
І аналитикалық топ аниондар қоспасын талдау.

Cl -

, Br -

, І

, S

2-

, NO-, NO-, тұратын
І аналитикалық топ аниондар қоспасын талдау
кезінде дәйекті түрде келесі операциялар орындалады:

SO

4

2-

аниондарының реакциялары .

BaCl

2

барий хлоридімен реакция:

Na

2

SO

4

+ BaCl

2

= BaSO

4

↓ + 2NaCl        (4.187)
Қышқылдар мен сілтілерде ерімейтін BaSO

4

ақ кристалды тұнбасы түзіледі.
Ca(NO

3

2

кальций тұздарымен реакция Na

2

SO

4

+ Ca(NO

3

2

= CaSO

4

↓ + 2NaNO

3

(4.188) Микроскоптың заттық әйнегінде жүргізіледі. Сульфат-ионы болғанда, ине шоғырлары түріндегі CaSO

4

∙ 2H

2

O гипсінің өзіндік кристалдары түзіледі (4.4 сур. қар.).
Қорғасын тұздарымен реакция, мысалы
Pb(NO

3

2

Na

2

SO

4

+ Pb(NO

3

2

= PbSO

4

↓ + 2NaNO

3

(4.189)
Аммоний ацетатында еритін ақ тұнба түзіледі. SO

4

2-

аниондарының реакциялары .

BaCl

2

барий хлоридімен реакциялар :

Na

2

SO

3

+ BaCl

2

= BaSO

3

↓ + 2NaCl        (4.190)
Қышқылдарда еритін BaSO

3

ақ тұнба түзіледі.
Қышқылдармен реакция (
HCl мысалында):

Na

2

SO

3

+ 2HCl = H

2

SO

3

+ 2NaCl        (4.191)

H

2

SO

3

= H

2

O + SO

2

t        (4.192)
Қышқылдар құрғақ сульфиттерге әсер еткенде, SO

2

(жанған күкірттің) өзіндік өткір иісі пайда болады.
Тотықтырғыштармен реакция

а)        калий перманганатымен 5Na

2

SO

3

+ 2KMnO

4

8

H

2

SO

4

= 2MnSO

4

+ 5Na

2

SO

4

+ K

2

SO

4

8

H

2

O (4.193)

Калий перманганатыны ерітіндісінің түссізденуі байқалады;
б)        иодпен

Na

2

SO

3

+ І

2

+ H

2

O = Na

2

SO

4

+ 2HІ (4.194)

SO

3

2иондары болғанда, иод ерітіндісі түссізденеді. Реакцияны крахмалдың қатысуымен жүргізбесе онда ол сезімталдау болады.

S

2

O

3

2-

аниондарының реакциялары .

BaCl

2

барий хлоридімен реакция:

Na

2

S

2

O

3

+ BaCl

2

= BaS

2

O

3

↓ + 2NaCl                        (4.195) BaS

2

O

3

ақ тұнбасы түзіледі.Реакцияны жүргізгенде шамадан артық қаныққан ерітінділер түзілуі мүмкін. Сондықтан тұнба түсуі үшін түтікшенің қабырғаларын әйнек таяқшамен сүрту қажет.

Қышқылдармен реакция
(мысалы, HCl):

Na

2

S

2

O

3

+ 2HCl = H

2

O + SO

2

t + S↓ + 2NaCl                        (4.196) Реакция барысында ерітіндінің лайлануы (еркін күкірттің бөлінуі) және өткір иісті күкіртті газдың пайда болуы байқалады. Сұйытылған ерітінділерде реакция баяу жүреді: 2 — >10 мин.

AgNO

3

күміс нитратымен реакция:

Na

2

S

2

O

3

+ 2AgNO

3

= Ag

2

S

2

O

3

↓+ 2NaNO

3

(4.197) Ag

2

S

2

O

3

+ H

2

O = Ag

2

S↓ + H

2

SO

4

(4.198)

AgNO

3

артық мөлшерімен Ag

2

S

2

O

3

ақ тұнба пайда болады, ол  күміс тиосульфатының қара түсті Ag

2

S сульфидіне айналуының нәтижесінде  біртіндеп сарғаяды, содан соң қараяды.
Иодпен реакция:

2Na

2

S

2

O

3

+ І

2

= Na

2

S

4

O

6

+ 2NaІ                        (4.199) Иод ерітіндісінің түссізденуі байқалады. Сезімталдығын арттыру  үшін реакцияны крахмалдың қатысуымен жүргізеді. Реакция сандық талдауда қолданылады.

CO

2

аниондарының реакциялары .

BaCl

2

барий хлоридімен реакция:

Na

2

CO

3

+ BaCl

2

= BaCO

3

↓ + 2NaCl                        (4.200)
Қышқылдарда еритін BaCO

3

ақ тұнба пайда болады.
Қышқылдармен реакция

Na

2

CO

3

+ 2HCl = H

2

CO

3

+ 2NaCl                        (4.201)

H

2

CO

3

= H

2

O + CO

2

↑                        (4.202)

CO

2

көпіршіктері бөлінеді (түссіз және иіссіз газ). CO

2

анықтау үшін  алынған газды әкті су ерітіндісі
Ca(OH)

2

арқылы өткізеді. CO

2

болғанда, ерітіндінің лайлануы байқалады.

PO|

аниондарының реакциясы .

BaCl

2

барий хлоридімен реакция:

Na

2

HPO

4

+ BaCl

2

= BaHPO

4

↓ + 2NaCl        (4.203)
Қышқылдарда еритін BaHPO

4

барий гидрофосфатының ақ тұнбасы түзіледі.
Магнезиялық қоспамен реакция:

Na

2

HPO

4

+ MgCl

2

+ NH

4

OH =

= MgNH

4

PO

4

↓ + 2NaCl + H

2

O        (4.204)

MgNH

4

PO

4

кристалдық ақ тұнбаның түзілуі байқалады
(4.5 сур. қар.).
Реакция фосфорды гравиметриялық сандық анықтау үшін қолданылады.

(NH

4

6

Mo

7

O

24

аммоний парамолибдатымен реакция:
7NaH

2

PO

4

+ 12(NH

4

6

Mo

7

O

24

+ 58HNO

3

= 7(NH

4

3

[PMo

12

O

40

]↓ + 51NH

4

NO

3

+ 7NaNO

3

+ 36H

2

O (4.205)

Аммонидің молибдо- фосфатының (NH

4

3

[PMo

12

O

40

] сары ұсақ кристалды тұнбасы түзіледі. Тұнба қыздырған кезде сілтілерде ериді. Күшәның аниондары ұқсас реакцияларды  [4.4.2 бөлімін, (4.68) теңдеуді қар.] және кремний қышқылдарын береді. AsO

4

3-

аниондарының реакциялары
. Ортакүшәла қышқыл тұздарының көбі

— H

3

AsO

4

(арсенаттар) суда ерімейді, сілтілі элементтер мен аммоний тұздары ғана ериді. Ортакүшәнді қышқыл әлсіз болып табылады

(К

1

5,6 ∙ 10 -3

, К

2

= 1,7 ∙ 10 -7

, К

3

= 2,95 ∙ 10 -12

) және  қышқылды (H

2

AsO-), бейтарап (HAsOf -

) және күшті сілтілі (AsO

4

) орталарда бар, түрлі алмастыру деңгейімен тұздардың үш қатарын түзеді. Ортакүшәла қышқылы тотықтырғыш қасиеттерге ие. Ол иодид-ионын, күкірт қышқылын, күкіртті сутекті тотықтырады.

Арсенаттарды табу реакцияларын 4.4.2 бөлім. қар.

AsO

4

3-

аниондарының реакциялары
. Күшәланың қышқыл

тұздары (арсе ниттер), сілтілі элементтерді, аммоний мен магниді қоспағанда, суда ерімейді. Қышқыл әлсіз және ортаның реакциясына байланысты алмастырудың әртүрлі деңгейіндегі тұздарды түзеді. Күшәланы қышқыл мен оның тұздары тотықсыздандырғыштар болып табылады, мысалы, бейтарап ортада иодты иодидтерге дейін тотықсыздандырады.

Арсениттерді анықтау реакциясын
4.4.2 бөл қар.
ІІ аналитикалық топ анион қоспаларын талдау.

SO

2-

, SO

2-

, S

2

O

f -

, COf -

, POf -

, AsO f -

, AsOf -

тұратын,
ІІ аналитикалық топ аниондары қоспасын талдағанда
дәйекті түрде келесі операциялар орындалады:

SO

4

2-

ашу және бөліп алуды проводят, ерітіндіге BaCl

2

қосып жүргізеді, қышқылдар мен сілтілерде ерімейтін  BaSO

4

тұнбаның түзілуі сульфат-ионының болуын білдіреді [(4.187) теңдеу];

БЕЛГІСІЗ ЗАТТЫҢ САПАЛЫҚ ТАЛДАУЫ

Көптеген катиондар мен аниондар біртипті реакциялармен сипатталады, олар оны ашу үшін қолданылады. алайда катиондар мен аниондардың күрделі қоспасында оларды сәтті қолдану өзара кедергі келтіру әсерінен қиындатылған. Алдындағы тарауларда көрсетілгендей, оларды кейінгі тұндыру реакциямен анықтау үшін, иондарды бөлудің айтарлықтай тиімді әдістері бар. Алайда тұндыру реакциялары иондарды әрдайым толық бөле бермейді. Бұл жағдайларда, оларды бөлу үшін басқа құралдарды қолданған мақсатты болады, мысалы

сұйықтықтық экстракцияны

— қоспа құрауыштарын бір сұйық фазадан (су ерітіндісі) арнайы реагенттен тұратын (экстрагент) екіншісіне (сумен араласпайтын органикалық еріткіш) ауыстыру.

Бұл ретте келесілерге қол жеткізіледі:

■ жүзеге асырылмайтын немесе су ерітіндісінде қиындықпен жүретін осындай реакцияларды жүргізу мүмкіндігі. Экстракцияны қолданумен иондарды сапалық анықтау үшін көптеген реакциялар қолданылады, олардың кейбірі төменде келтірілген. Co 2+

ионын ашу :

CoCl

2

+ 4NH

4

SCN = (NH

4

2

[Co(SCN)

4

] + 2NH

4

Cl        (4.206)

(NH

4

2

[Co(SCN)

4

] көгілдір комплексі су ерітіндісінде тек SCN ионының артық мөлшерінде және кобальт иондарының жоғары концентрацияларында түзіледі. Экстракциондық нұсқада реакция жүргізу, яғни су ерітіндісімен араласпайтын  органикалық ерітінді болғанда (эфир, изоамил спирті және с.с.), кобальттің аздау концентрациялары кезінде айқын көрінетін аналитикалық әсер береді.

H

2

CrO

6

хромүсті қышқылының түзілу реакциясы бойынша хромды ашу:

K

2

Cr

2

O

7

+ 4H

2

O

2

+ 2HNO

3

= 2H

2

CrO

6

+ 3KNO

3

+ 3H

2

O (4.207)

Амил спирті немесе диэтил эфирі болғанда, H

2

CrO

6

хромүсті қышқылымен  бөлінетін органикалық еріткіш қабатының көк түске боялуы байқалады.

C

13

H

12

N

4

S

дитизон экстракциясымен мырыш ионын ашу :

ZnSO

4

+ 2C

13

H

12

N

4

S = Zn(C

13

H

11

N

4

S

2

+ H

2

SO

4

(4.208) Мырыштан тұратын ерітіндіге дитизонның хлороформды ерітіндісін (ашық жасыл түсті) қосқанда, экстракт сығынды алқызыл реңке боялады. Реакция өте сезімтал. Оңтайлы рН 8,3. Катиондарды анықтаудың және бөлудің көптеген аса сезімтал реакциялары белгілі. Оларды қолдануды шектеу еріткіштердің токсиндік қасиеттеріне және олардың өртену қауіптілігіне байланысты. Заттарды жеке фракцияларға немесе тіпті дербес заттарға  бөлудің аса тиімді құралы

хроматография әдісі болып табылады (9 тар. қар.). Ол динамикалық режимде екі фаза арасындағы заттарды әртүрлі үлестірумен байланысты: бұл фазалардың бірі қозғалмайды, ал екіншісі біріншісіне қарай жылжиды (мысалы, қатты сорбент

қосылған бағанмен өтетін сұйықтық). Еріген заттарды үлестіруге байланысты сұйықтық пен қатты сорбент арасында қатты фазамен еріген заттарды алудың қатаң анықталған реті орнатылады. Бұл қатты фазаның ерітіндімен байланысынан кейін бастапқы қоспаның жеке құрауыштарынан тұратын фракцияларды алып, сорбенттен сіңген заттарды дәйекті түрде шаюға (элюирлеуге) мүмкіндік береді. Фазалардың түрлі агрегаттық күйлерімен, олардың әрекеттесу сипатымен, бөлу реакциясының механизмімен және аппаратуралық рәсімдеумен көптеген хроматографиялық әдістер бар. Химиялық зертханаларда газ, сұйық-сұйықты, ион алмасу, жіңішке қабатты, қағаз хроматографиялы және басқа әдістері қолданылады. Органикалық емес талдауда көбіне ион алмасу және қағаз хроматографиясы әдістері қолданылады.

Ион алмасу хроматографиясында қатты фаза ретінде
ионит
(катиониттер және аниониттер)

деп аталатын қатты ион алмастырушы жоғары полимерлі шайырларды қолданады. Теріс зарядталған топтардан тұратын  (—SO

3

, —O

, —COO

және б.) қандай да бір қозғалмалы катионмен байланысты

X

(H+, Na+, K+ және с.с.)
катионит
R—X жоғары полимерлі молекула болып табылады.

X

катионитінің қозғалмалы иондары катионмен байланысатын сұйық фазада болатын басқа катиондармен оңай алмасуға қабілетті.

А

нионит те — сұйық фаза аниондарымен алмасуға қабілетті қозғалмалы аниондармен байланысты жоғары молекулалық катион R

'—Y

(мұнда

Y

= OH

, Cl", NO

3

Катионит немесе анионитті қолданып, катиондарды және аниондарды бөлу оңай. Бұл үшін қоспадан тұратын ерітіндіні катиониттен тұратын бағаннан өткізу жеткілікті. Бұл ретте барлық катиондар катионитпен сіңіріледі, ал аниондар ерітіндіде еркін қышқылдар (егер X = H+) немесе натрий тұздары ретінде (егер

X

= Na+) қалады. Осыдан кейін катионитті қышқылмен шаяды. Катионитпен жұтылған катиондар сутек иондарымен ығыстырылып, хлорид түріндегі ерітіндіге өтеді (егер катионитті HCl шайса), ал катионит R—H түріне өтеді. Катиондар мен аниондарды бөлуді аниониттердің көмегімен де осылай жүргізуге болады. Сандық талдауда қағаз хроматографиясының әдістерін қолданады. Ол қағазды құрайтын целлюлоза талшықтарының ерітінді құрамындағы әртүрлі заттарға қатысты әртүрлі сіңіргіштік қабілетіне негізделген, оны сүзгілеу қағазына түсіреді.

Мысалы, сүзгілеу қағазына Ba 2+

, Sr 2+

, Ca 2+ қоспасынан тұратын ерітінді тамшысын түсіреді.  Капиллярлық күшьердің әсерінен су ерітіндісі қағаз бетіне диаметрі ұлғая түсетін шеңбер түрінде таралады.  Оның ортасына натрий диозонатын Na

6

C

6

O

6

қосады, ол бұл иондармен түсті тұнбалар құрады. Целлюлозаның катиондарға қатысты сіңіргіштік қасиеті әртүрлі және жеке иондарға тән түрлі-түсті қағазда кеңістікті шоғырландырыла бөлінген сақиналарды түзеді.

Белгісіз затты талдау — айтарлықтай қиын тапсырма, сондықтан мүмкіндігінше тәжірибеге дейін бар ақпараттың барлығын зерделеу қажет. Ең алдымен – талданатын заттың түрін анықтау қажет (4.2. кест. қар.). Бұл үшін әдетте  талданатын үлгіге алдын ала сынақ жүргізеді. Алдын ала сынақтың мақсаты – талдаудың лайықты әдісін таңдау үшін және оны жүргізуді барынша жеңілдету (негізгі құрауыштардың болуын растау және оларға кедергі жасайтындарды жою) үшін заттың құрамы туралы болжамдарды нақтылау. Ең алдымен талданатын заттардың гомогендігін бағалау қажет, яғни ол бір немесе бірнеше фазадан тұрады ма. Бұл үшін ұлғайту әйнектерін, бинокулярларды немесе микроскопты қолданады.  Егер зат  бірнеше фазадан тұрса, онда оларды жеке құрауыштарға бөлу мақсатқа сай, олардың әрқайсысын жеке талдау қажет. Фазаларды қолмен бөлшектеу арқылы немесе тесіктері әртүрлі арнайы електердің көмегімен бөлу. Сонымен қатар алдын ала сынақтарға  үлгіні ерітудің әртүрлі әдістерін жатқызу қажет, мысалы, судың, қышқылдың, негіз ерітінділерінің, тотығу, тотықсыздандыру және комплекс түзгіш реагенттерді.  Бұл ретте түзілетін ерітінділердің түсіне, бөлінетін газдардың болуына, олардың түсі мен иісіне көңіл бөлу қажет. Бұл жағдайда үлгіні келесі аналитикалық рәсімдер үшін ыңғайлырақ күйге алмастыру міндеті шешіледі. Егер аталған құралдармен үлгіні еріген күйге ауыстыру мүмкін болмаса, онда талданатын үлгіні

қорытпа немесе бірікпені кейінгі ыдырауы үшін жарамды реагенттермен қорыту немесе біріктіруді қолданады. Реагент ретінде бұл мақсатта NaOH, Na

2

O

2

, Na

2

CO

3

, K

2

S

2

O

5

және б. қолданылады. Алынған ерітінді немесе бірікпені сумен немесе ерігіш қышқылдармен өңдейді және талдайды. Қалған тұнба көбіне кремний қышқылын немесе ерімейтін силикаттарды білдіреді. Қойылған міндетке байланысты оны бөлек талдайды немесе серпиді. Алынған ерітіндіде бөлшектеу әдісімен жеке иондарды іздеуді жүргізеді. Көбінесе мұндай әдіспен темір иондарын және алдын ала байқау нәтижелері бойынша болуын болжайтын, қоспаның негізгі құрауыштарын ашады. Үлгілерді сынау нәтижелері барынша пайдалы болу үшін оларды сол реактивтердің  жеке заттарға (бөлшектерге) әсерімен салыстыру қажет (4.4; 4.5 бөлім. қар.). Алдын ала сынау материалдары және априоралық ақпарат бойынша үлгінің сапалық құрамы туралы жақсы негізделген болжамдар жасауға болады. Талдау нысанын әрі қарай зерттеу барысында, бұл болжамдарды нақтылау қажет және алынған нәтижелерді болжалды заттардың болуын нақты дәлелдейтін сынақтармен дәлелді түрде растау қажет. Бірақ ерекше аналитикалық реакциялар өте аз. Сондықтан бірқатар дәйекті сатылы айналымдарды –  топтық реагенттердің көмегімен, өзара кедергі келтіретін заттар әртүрлі фракцияларға (аналитикалық топтарға) бөлінгенде жүйелі талдауды жүргізу арқылы ғана  күрделі қоспалардың құрамын  нақты орнатуға болады. Әр топтың ішінде иондарды сипаттамалық реакциялардың көмегімен анықтайды, ал кедергі келтіретін иондарды арнайы реакцияларды жүргізіп бөледі немесе бүркейді. Осы фракциялардың  әрқайсысында иондардың едәуір аз мөлшері болғандықтан, қандай да бір ионның болуына лайықты реакцияны таңдау бастапқы көп құрайышты қоспаға қарағанда айтарлықтай жеңіл болады. Сонымен қатар, жүргізілген эксперименттердің нәтижелері бойынша келесі сандық талдау үшін зерттелген заттың нақты құрама бөлшектерінің шамалы мөлшеріне баға берген өте маңызды. Заттың сапалық химиялық талдауының негізгі кезеңдерін сызба түрінде көрсетуге болады (4.4.1 бөлім. қар.), әр кезеңді егжей-тегжейлі қарау алдыңғы бөлімдерде қарастырылды.

ОРГАНИКАЛЫҚ ҚОСЫЛЫСТАРДЫҢ

САПАЛЫҚ ТАЛДАУЫНЫҢ НЕГІЗДЕРІ

Органикалық заттарға сапалық талдау жүргізудің бірыңғай сызбалары жоқ. Органикалық заттарды талдау барысында белгілі затты анықтайды немесе құрамы белгісіз затты анықтайды. Әрекет ету алгоритмі әр тапсырманы шешу барысында өзгеше болады. Бірінші жағдайда қажетті сезімталдылық пен ақпараттылығымен ерекшеленетін нақты химиялық реакцияларды таңдау қажет. Екіншісінде, яғни белгісіз органикалық қосылысты сәйкестендіргенде, әдетте әрекет етудің келесі сызбасын ұстанады: алдын ала сынамаларды жүргізеді; физикалық константаларды анықтайды; қосылыстағы элементтер; функционалдық топтар (химиялық және спектралдық әдістер), нәтижелерді әдеби деректермен салыстырады.

Алдын ала талдау ретінде, көбінесе қыздыруға және жануына, ыдырауы мен ерігіштігіне сынақтар жүргізеді.

Қыздыру және жануға сынама

— заттың органикалық сипатын орнатудың қарапайым әдісі. Әдетте қыздыруды концентрацияланған күкірт немесе хром қышқылымен жүргізеді. Органикалық заттар күкірт қышқылының әсерінен қараяды, ал хром қышқылының сары бояуын жасылға өзгертеді.

Органикалық заттар термиялық ыдырағанда, молярлық массасы төмен және органикалық емес (күкіртті сутек, аммиак және б.), сондай ақ органикалық (құмырсқа альдегиді, метанол, сірке қышқылы және с.с.) тән өзіндік сипаттамаларымен заттарды түзеді. Оларды сәйкес реактивті қағаздарды қолданып, сәйкестендіру оңай. Жануға сынаманы жүргізу үшін заттың біршама (30 – 50 мг) мөлшері қажет. Затты баяу қыздырғанда байқалатын әсерлер кейбір қорытындыларды береді: қатты жарқырайтын және ыстайтын жалынның түзілуі көміртектің көп мөлшерінің және оттектің салыстырмалы аз мөлшерінің болуын болжауға мүмкіндік береді; қыздырған кезде көбіктенетін, содан кейін еріткен соң,қайнайтын заттар криссталданған судан тұрады; жану өнімдерінде кейде өзіндік иісі болады: қант – карамель, ақуыздар – жанған шаш және с.с. Ерігіштік сынамалары заттарды нақты топтарға бөлуге мүмкіндік береді. Сәйкестендірілетін зат қандай топқа жататынын білу, жалпы талдауды жүргізуді жеңілдетеді, әсіресе реактивті еріткіштер деп аталатын  - нақты концентрациясы 5%-дық NaOH, 5%-дық Na

2

CO

3

, 5%-дық NaHCO

3

және с.с. нақты заттардың ерітінділеріне талдау жүргізуді айтарлықтай жеңілдетеді. Мысалы, егер зат натрий бикарбонатының ерітіндісінде көміртек диоксидін бөлумен ерітілсе, онда ол константтық тотықтырғыштар көмірдікіне қарағанда жоғарылау қышқылдарға жатады. Тотықтыру қасиеттері әлсіздеу заттар СО

2

бөлусіз ериді.  Еріткіштер ретінде концентрацияланған күкірт және ортафосфорлық қышқылдарды қолданады. Органикалық заттардың  қарапайым физикалық сипаттамаларынан оларды сәйкестендіру және тазалығын анықтау үшін: қорыту және қайнау температураларын, тығыздықты, жабысқақтықты, сыну көрсеткіштері, әртүрлі еріткіштерде ерігіштігі және с.с. Әдетте анықтау үшін қарапайым аппаратура мен шамалы уақыт қажет сипаттамалар қолданылады, сенімді әдеби мәліметтер бар, ал әртүрлі заттар үшін сандық мәндегі айырма едәуір үлкен. Элементтерді, функционалдық топтарды және жеке органикалық заттарды химиялық реакциялар көмегімен  сапалы анықтау. қайнайтын заттар криссталданған судан тұрады; жану өнімдерінде кейде өзіндік иісі болады: қант – карамель, ақуыздар – жанған шаш және с.с. Ерігіштік сынамалары заттарды нақты топтарға бөлуге мүмкіндік береді. Сәйкестендірілетін зат қандай топқа жататынын білу, жалпы талдауды жүргізуді жеңілдетеді, әсіресе реактивті еріткіштер деп аталатын  - нақты концентрациясы 5%-дық NaOH, 5%-дық Na

2

CO

3

, 5%-дық NaHCO

3

және с.с. нақты заттардың ерітінділеріне талдау жүргізуді айтарлықтай жеңілдетеді. Мысалы, егер зат натрий бикарбонатының ерітіндісінде көміртек диоксидін бөлумен ерітілсе, онда ол константтық тотықтырғыштар көмірдікіне қарағанда жоғарылау қышқылдарға жатады. Тотықтыру қасиеттері әлсіздеу заттар СО

2

бөлусіз ериді.  Еріткіштер ретінде концентрацияланған күкірт және ортафосфорлық қышқылдарды қолданады. Органикалық заттардың  қарапайым физикалық сипаттамаларынан оларды сәйкестендіру және тазалығын анықтау үшін: қорыту және қайнау температураларын, тығыздықты, жабысқақтықты, сыну көрсеткіштері, әртүрлі еріткіштерде ерігіштігі және с.с. Әдетте анықтау үшін қарапайым аппаратура мен шамалы уақыт қажет сипаттамалар қолданылады, сенімді әдеби мәліметтер бар, ал әртүрлі заттар үшін сандық мәндегі айырма едәуір үлкен. Элементтерді, функционалдық топтарды және жеке органикалық заттарды химиялық реакциялар көмегімен  сапалы анықтау.

4.7.2. Сапалық элементтік талдау

Органикалық заттың құрамына кіретін элементтерді анықтау, оны сәйкестендіру үшін маңызды.  әдетте органикалық қосындылар C, N, O, H, P, S, Cl, І кездеседі, As, Sb, Br, F, әртүрлі металдар сиректеу. Гетероэлементтердің болуы молекуланың күрделілігін білдіреді, қандай да бір функционалдық топтардың болуы туралы болжамдар береді. Сапалы элементтік талдау сапалық талдау үшін алдын ала, бірақ маңызды ақпарат береді, анықталатын элементтің болуы мен деңгейін растайды. Бұл ақпарат  дайындықты және заттың талдауын дұрысырақ жүргізуге, талдау үшін қажетті навесканы есептеуге мүмкіндік береді. Әдетте сапалық талдау кезінде органикалық заттың ыдырауын жүргізеді, ыдырау өнімдерін ерітеді және содан соң ғана органикалық емес талдау әдістерін қолданып, қызығушылық тудыратын элементтерді табады. Егер ыдырау кезінде ұшқыш заттар түзілсе, онда анықтауды оларды қолданумен жүргізеді. Әдеттегідей, ыдырау үшін (минералдау) тотықтырғыштар мен тотықсыздандырғыштар қолданылады. Кейбір жағдайларда термиялық ыдырауды (пиролиз) қолданылады. Күшті тотықтырғыштардан концентрацияланған азот қышқылын, хром қоспасын, натрий пероксидін, карбонат және натрий нитратының қоспасын, калий перманганатын, марганец (П) оксидін, кобальт (ІІІ) оксидін, мыс оксидін (П, ІІІ) және с.с. қолданады. Тотықсыздандырғыштар ретінде көбінесе натрий, калий, магниді қолданады. Соңғы уақытта күшті жарықпен (ксенон шамымен) ыдыратуды жиі жүргізеді. Органикалық заттарды ыдыратудың классикалық және жиі қолданылатын әдісі – металл натрий немесе калимен қорыту:

C, H, O, N, S, X

NaCN, NaCNS, Na

2

S, NaX               (4.209)
Үдеріс аяқталған соң, қорытпаны ерітіндіге ауыстырып, онда CN

, CNS

, X

= Cl -

, Br -

, І

анықтайды. Талдау үшін заттың 1 – 2 мг жеткілікті.
Көміртекті анықтау.
Органикалық заттың
20—50 мг тотықтырғыштың 2 — 4-есе көлемімен араластырады (CuO, MoO

3

, AgAsO

4

) және қыздырады. CO

2

түзіледі; оны Ba(OH)

2

ерітіндімен сіңіреді. Ерітіндінің лайлануы байқалады:
4CuO + С

—и

2Cu

2

O + CO

2

t                                (4.210)

CO

2

+ Ba(OH )

2

—u

BaCO

3

і + H

2

O                           (4.211)

MoO

3

қыздырғанда көк, ал AgAsO

4

— қара тұнба түзіледі,  мұны көміртектің болуын сәйкестендіру үшін қолданады:

4MoO

3

+ C

2Mo

2

O

5

+ CO

2

4.212)
сары          көк

2Ag

3

AsO

4

+ C t
AgAsO

2

+ 2Ag +

CO

2

(4.213)
қара

Сутекті анықтау.

Н және О тұратын органикалық заттарды қыздырғанда, анықталатын су түзіледі. Кейде калий сульфидімен немесе роданидімен қатты қыздыруды жүргізеді, бұл кезде H

2

S түзіледі, оны қорғасын ацетаты немесе натрий тропруссидіне Na

2

[Fe(CN)

5

NO] салынған сүзгілеу қағазының көмегімен анықтайды. Бірінші жағдайда қағаз қара түске боялады, ал екіншісінде – қызыл-күлгін түске боялады: Na

2

SO

3

+ 3C = Na

2

S + 3CO  Na

2

S + H

2

O = Na

2

O + H

2

S

(4.214а,б)

KSCN

KCN + S               H

2

+ S

H

2

S                                     (4.215а,б)

S

2

+ Pb

2

+ = PbS

S

2

+[Fe(CN )

5

NO]

2

қара
= [Fe (CN )

5

NOS]

2

(4.216а,б)
қызыл күлгін

0,1—0,5 мг дейін сутекті анықтайды.
Оттекті анықтау.

Талданатын затты көмірмен араластырып, қоспаны азот ортасында қыздырады. СО түзіледі, оны мысалы, палладий хлоридімен анықтайды. Әдіс онша сезімтал емес. Оттекті анықтаудың қарапайым әдісі бар — «феррокс»- сынама: талданатын заттың 0,5—1,0 мл-не 10 мг-дай ұнтақ түріндегі калий тетратиоцианокобальтатын K

2

[Co(SCN)

4

] қосады. Қоспаны екпінмен сілкиді. Ерітінді ашық көкке боялады. Темір (Ш) роданидін қолдануға болады. Сәйкестендіретін қосылысты қосқанда, спирт ерітіндісіне салынған қағазда қызыл дақтың түзілуі, онда оттек бар екенін білдіреді.

Азотты анықтау.

Органикалық қосылыстарды азотты аммиакқа, цианид ионына және азот оксидтеріне айналдыру арқылы анықтайды. Сәйкестендірілуі тиіс өнімдердің құрамы көбінесе заттардың ыдырау әдісіне байланысты. Цианид-ион зат ыдырағанда Лассен әдісі бойынша түзіледі. Оны  калий гексацианофераты (П) түзілуі немесе Браун реакциясы бойынша сәйкестендіреді.

NO және NO

2

ұшқыш оксидтері тотықтырғыштық ыдырау кезінде түзіледі. Оларды Грисс реактивіне (сульфанил қышқылының және 2 нафтол ерітіндісі) салынған, реактивті қағаздың қызыл түске боялуы бойынша анықтайды. Бұл реактивтің  құрауыштары  ашық-қызыл азобояғыштың түзілуімен, суда азоттың диоксиді еріген кезде түзілетін азот қышқылы болғанда әрекеттеседі.

Реакция 0,01 мкг дейін азотты анықтауға мүмкіндік береді.

Аммиакты түзілуімен ыдырағанда, анықтауды оның иісі бойынша, «фенол қызыл» индикаторымен немесе Несслер реактивімен реактивті қағаздың бояуының өзгеруі бойынша жүргізеді.

Күкіртті анықтау. Органикалық қосылыстарда күкіртті ион
сульфиді, күкірт диоксиді және ион сульфатына түрлендіріп анықтайды.

Ион сульфиді Лассен әдісі бойынша зат ыдырағанда түзіледі. Оны 4-(2-пиридилазо)резорцин индикаторы мен қорғасын нитратының қоспасы болып табылатын арнайы реагентті қолданып, алдында қарастырылған өзіндік реакциялар бойынша сәйкестендіреді.  Ол 3-5 нг күкіртті анықтауға мүмкіндік береді. Ион сульфаты натрий пероксидімен тотықтырғыштық  ыдырау кезінде түзіледі. Ол барий иондарымен немесе бензидинмен анықталады.

Галогендерді анықтау.

Реакцияның болуы органикалық қосылыстардан галогенид-иондар, молекулалық галогендер түріндегі галогендерді және кейде өзгеше дербес галогеннен тұратын қосылыстарды анықтауға мүмкіндік береді . Галогендерді анықтаудың ең қарапайым әдісі — Белштейн сынамасы, оның негізінде —  қыздырған кезде мыс (П) оксидімен хлор-, бром- и иодты органикалық қосылыстардың құрамына кіретін ұшқыш мыс галогенидтерінің түзілуі. Мыстың ұшқыш қосылыстары оңай  айналдырылады және  Бунзен жанарғысының жалынына өзіндік жасыл (І) немесе көгілдір-жасыл  (Br, Cl) реңк береді. 1 мкг аз мыс галогенидін анықтайды.

Органикалық қосылыстарда
хлорды

Лассен әдісі бойынша сынаманың ыдырауы немесе қайнату кезінде натрий гидроксидімен және мырыш тозаңымен өңдеу арқылы анықтайды:

Zn + 2NaOH = Na

2

ZnO

2

+ H

2

R — Cl + H

2

RH + HCl                                 (4.217а,б)

Түзілген хлорид ионын күміс нитратымен реакция бойынша анықтайды.
Бромды
органикалық қосылыстарда флуоресцеин реакциясы бойынша, оны Br

2

ауыстырғаннан кейін анықтайды. Бромдау болады, нәтижесінде  индикатордың бастапқы сары реңкі  ашық қызыл түске өтеді. Иод органикалық қосылыстардан еркін түрде айтарлықтай оңай бөлінеді. Сондықтан оны  қыздырған кезде және калий иодидінің ерітіндісіне және крахмалға салынған сүзгілеу қағазымен иод буларын сіңіру кезінде көптеген заттардан анықтайды. Көк бояу түзіледі. Кейде иод буларын хлороформ ерітіндісімен сіңіреді, нәтижесінде бұл ерітінді күлгін бояуға боялады.

Фторды ионогендік күйге ауыстырусыз химиялық әдістермен органикалық заттардан анықтау мүмкін емес. Әдетте фторорганикалық заттар ыдырау үшін тотықсыздандыру әдістері қолданылады. Егер сутек фторидін немесе кремний тетрафторидін тез анықтау қажет болса, концентрацияланған күкірт қышқылымен  немесе хром және күкірт қышқылдарының қоспасымен ыдырауды қолданады. Фторид-иондарын анықтау үшін, олардың цирконий-ализарин комплексімен реакциясын қолданады. Бұл комплекс үшін тән ашық-қызыл бояу фторид-ион болғанда сарыға айналады. 5 мкг дейін фторды анықтайды.

Қос байланыстарды анықтау.

Еселік көміртек-көміртекті байланыстардан тұратын қосылыстарды анықтағанда, олардың тотығу және қосылу, сонымен қатар боялған туындыларды түзу қабілеттерін қолданады.

Броммен реакция:
еселік байланыстармен қосылыстар бромды қосады.

(4.218)

Нәтижесінде бромның сары бояуы кетеді. 2 — 3 мл CCl

4

-дағы
0,1 г талданатын заттың CCl

4

-дың 5%-дық бром ерітіндісінің бірнеше тамшысын қосқанда туындайтын бояуы түссізденсе, иіс және   бром сутегіне индикаторлық қағаздың қышқылды реакциясы болмаса реакцияны оң деп есептейді. Соңғысы үшінші көміртек атомына ие алифатты көмірсутектерде,  сонымен қатар амин және фенолдарда сутек атомының алмасу реакциясының өту нәтижесі болуы мүмкін.

R

2

CH + Br

2

R

3

CBr + HBr                               (4.219)
KMnO

4

реакция : бейтарап немесе әлсіз сілтілі ортада калий перманганаты қанықпаған қосылыстарды тотықтандырады. Бұл ретте перманганат ионының күлгін бояуы жоғалады және әдетте марганец диоксидінің қоңыр ұсақдисперстік тұнбасы түседі.:

3H

2

С=СH

2

+ 2KMnO

4

+ 4H

2

O =

= 3(CH

2

OH

2

+ 2KOH + 2MnO

2

(4.220)

Гидроксильді топтарды анықтау.
Гидроксильді топтардан тұратын қосылыстар анықталған кезде

, олардың осы топта немесе жалпы топтың өзінің сутек атомдарын қосу (сольватация) немесе алмастыру реакциясына түсу қабілетін қолданады, яғни сәйкесінше СО — Н және С — ОН байланысын үзумен.

Мырыш хлориді ерітіндісімен реакция (Лукас реактиві):

ROH + HCl
RCl + H

2

O                        (4.221)

Тұз қышқылындағы осы спирттердің мырыш хлоридінің ерітіндісімен реакциясын спиртті анықтау үшін қолданады. Үштік спирттер майлы қабат түріндегі ерімейтін галогеналкилдер түзіп, үлкен жылдамдықпен әрекеттеседі. Бастапқы спирттер  ұзақ қыздыру немесе тұндыру кезінде ғана реакцияға түседі; ерітінді түссіз күйінде қалады. Екінші спиртер аралық күйге иеленеді; ерітінді біртіндеп лайланады.

Хром ерітіндісімен тотығу:

3RCH

2

OH + K

2

Cr

2

O

7

+ 4H

2

SO

4

3RCHO + K

2

SO

4

+ Cr

2

(SO

4

3

+ 7H

2

O                        (4.222)

3RR'CHOH + K

2

Cr

2

O

7

+ 4H

2

SO

4

3RR'CO + K

2

SO

4

+ Cr

2

(SO

4

3

+ 7H

2

O                         (4.223)

Бұл  реакциялар бастапқы және қайталама спирттерді анықтауға және сәйкестендіруге мүмкіндік береді. Бастапқы спирттер альдегидтерге, қайталама – кетондарға айналады. Егер үдеріс кезінде алынған дистиллят Фелинг реактивін тотықсыздандырса (тең көлемді CuSO

4

ерітінділерінің және шарап қышқылының калилі-натрилі тұзының қоспасы), онда ерітіндіде альдегид бар және спирт бастапқы. Ондай болмаған жағдайда, ерітіндіде кетон бар және спирт қайталама.

Карбонильді топтарды анықтау.
2,4-динитрофенилгидразинмен реакция:

(4.224) барлық карбонильді қосылыстарды анықтауға мүмкіндік береді. Оның нәтижесінде тез

кристалдануға бейім гидразондарының сары-қызыл тұнбалары түзіледі.
Салицил альдегидтерімен реакциялар

: алифаттық кетондар концентрацияланған күкірт қышқылында боялған өнімді түзумен салицил альдегидімен әрекеттеседі. Оның түсі көміртекті тізбектің ұзындығына

байланысты және сарғылт-қызылдан күлгінге дейін өзгере алады.
Натрий нитропруссидімен
реакция

[Fe(CN)

5

NO]

2-

+ CH

3

COR + 2OH

[Fe(CN)

5

ON=CHCOR]

4-

+ 2H

2

O                            (4.225)

мұндағы R = С„Н
2й+1
, n = 1, 2, 3...

Метилкетондар натрий нитропруссидімен сілтілі ортада әрекеттеседі, бұл қызыл-сары бояудың пайда болуына әкеледі, ол сірке қышқылымен тотықтырғанда күлгінге боялады. Мұндай реакциямен 2— 15 мкг дейін кетонды анықтайды.

Карбоксильді топтарды анықтау.
Сапалық талдау кезінде

карбоксильді топтарға олардың қышқылды қасиеттерін, сонымен қатар сутекті немесе гидроксильді топтарды алмастыру реакцияларына түсу қабілетін қолданады. Органикалық қосылыстардың су ерітінділерінің қышқыл реакциясы оларда карбоксильді топтардың болуының дәлелі бола алмайды. Ол элементтік талдаумен қосылыста күкірт және азот жоқ екендігі анықталса ғана, олардың болу мүмкіндігін көрсетеді. Фенолдар бұл топтан тұрмайды, бірақ қышқылды реакция береді.

Темір(Ш) гидроксоматының түзілу реакциясы. Карбон қышқылдарын ауыстыруды сілтілі ортада тионилхлорпен және содан кейін гидроксиламинмен  жүйелі өңдеумен жүзеге асырады:

RCOOH + SOCl

2

= RCOCl + SO

2

+ HCl                     (4.226)
RCOCl + NH

2

OH + 2NaOH =
= RCO(NHONa) + NaCl + H

2

O                                (4.227)

Натрий гидроксаматының ерітіндісін тұз қышқылымен тотықтыру кезінде еркін гидроксам қышқылы бөлінеді, ол темір (Ш) хлоридімен әрекеттескенде, ерітіндіні күлгін түске бояйтын темір (Ш) гидроксаматын береді. Мұндай реакцияның көмегімен 10 — 30 мкг дейін қышқылды анықтайды.

Аминтоптарын анықтау.

Жиі олардың болуына алдын ала сынама жүргізеді. Ол аминдердің ерігіштігі әртүрлі тұздарды түзу  қабілетіне негізделген. Диэтил эфирінде еритін және суда ерімейтін, бірақ 5%-дық тұз қышқылында еритін қосылыстар аминдер болуы мүмкін.

Бензолсульфохлоридімен реакция (

Гинсберг сынамасы ): амин түрін анықтауға мүмкіндік береді — бастапқы, екінші немесе үшінші — оның калий гидроксидінің ерітіндісінде реакцияға және түзілетін өнімнің ерігіштігіне қатысуы бойынша. Үшінші амин өзара әрекеттесуге қатыспайды, себебі қышқыл қалдығына айнала алатын сутек атомы жоқ. Біріншісі калий гидроксидінің ерітіндісінде еритін өнім береді,

R — NH

2

+ C

6

H

5

SO

2

Cl + 2KOH =

= [C

6

H

5

SO

2

NR]

K+ + KCl + 2H

2

O                             (4.228)

екінші амин мұндай өнімді түзбейді:

R

2

— NH + C

6

H

5

SO

2

Cl + KOH =

= C

6

H

5

SO

2

NR

2

+ KCl + H

2

O                                 (4.229)

Азот қышқылымен реакция :

RNH

2

+ HNO

2

= ROH + N

2

+ H

2

O                              (4.230)

алғашқы  алифатикалық және хош иісті аминдерді, соынмен қатар екінші және үшінші хош иісті аминдерді саралауға мүмкіндік береді. Бірінші алифаттық аминдер суықта  газ түріндегі азотты бөлумен азотты қышқылмен әрекеттеседі. Егер қышқылды қосқан соң ешқандай сыртқы әсерлер байқалмаса, бірақ алынған ерітіндіге әлсіз сілтілі фенол ерітіндісін қосқан соң, боялған тұнба түссе, онда бұл бастапқы хош иісті аминнің болуын білдіреді. Екінші аминдер, алифаткалық, сондай ақ хош иісті, көк немесе жасыл түсті аминнитроздардың түзілуімен азот қышқылдарымен әрекеттеседі:

RR'NH + HNO

2

= RR'N — NO + H

2

O                       (4.231)

Калий гексацианоферратымен (

П

реакция :

2R

3

N + K

4

[Fe(CN)

6

] + 4HCl =

= (R

3

NH)

2

H

2

[Fe(CN)

6

+ 4KCl                              (4.232)

Барлық түрдегі үшінші аминдер тұнбаға түсетін  қышқылды алкил(арил)-аммонилік комплексті тұздарды түзумен осы реакцияға түседі.

ХИМИЯЛЫҚ ТАЛДАУДЫҢ

МЕТРОЛОГИЯ ЭЛЕМЕНТТЕРІ

Химиялық талдау барысында салмақтарды, көлемдерді, концентрацияларды және басқа шамаларды өлшейді, бұл сәйкес аспаптық қамтамасыз етумен байланысты. Талдау барысында

тік өлшемдерді,
сондай ақ
жанама

өлшемдерді қолданады, олар кезінде анықталатын шаманың мәнін ізделетін шаманың тікелей өлшенетін шамамен байланысын көрсететін формула бойынша анықтайды .

Мысалы, ерітіндінің салмақтық концентрациясын анықтау үшін еріген заттың навеска салмағын және алынған ерітіндінің көлемін өлшейді, содан кейін

Пікірлер (0)

Әзірге пікір жоқ.
An error has occurred. This application may no longer respond until reloaded. Reload 🗙