TELEGEI

Home

Шағын жанрлар

Бабалар сөзі

Оқылуы: 0%

Жазылымсыз режим: 20-беттен кейін жазылым беті ашылады, әрі қарай әр 10 бет сайын (ең көбі 5 рет).

20 px
1.85
0.30 px
0.95 em

Шағын жанрлар

Шағын жанрлар

«БАБАЛАР СӨЗІ» СЕРИЯСЫНАН

МОҢҒОЛИЯДАҒЫ ҚАЗАҚ ФОЛЬКЛОРЫ

Мақал-мәтелдер

А

1. Аға айтар, іні тыңдар. 2. Ағаға қарап іні өсіп,

Еңбекпен өмір көркейер. 3. Ағаға мың құрмет,

Ініге бір құрмет. 4. Ағаш кессең, ұзын кес, қысқартуың оңай,

Темір кессең, қысқа кес, ұзартуың оңай. 5. Ағаштың жапырағы сарғайса да,

Тамыры сарғаймас.
Адамның жасы қартайса да,
Жігері қартаймас.

6. Адал болу – ерге сән,

Ғылым болу – елге сән. 7. Адал жүрсең, арбамен де қоян соғасың. 8. Адал ұл оздырады,

Жаман ұл тоздырады. 9. Адалдық – адам көркі,

Жүріс – ат көркі. 10. Адалдық күндей,

Арамдық түндей. 11. Адам көркі – киім емес, білім. 12. Адам күші – көбінде,

Балық күші – көлінде. 13. Адам қадірі достықта,

Ат қадірі жорықта. 14. Адам мінін білмес,

Түйе сынын білмес. 15. Адам тілімен,

Мал аяғымен. 16. Адамда аға,

Тонда жаға. 17. Адамды сөзімен емес,

Ісімен бағала. 18. Адамдықтың белгісі –

Иіліп сәлем бергенің.
Шын достықтың белгісі –
Шынайы көмек бергенің.

19. Адамның әдептісі жақсы,

Әтештің құйрықтысы жақсы. 20. Адамның досы – ит,

Жауы – төре. 21. Адамның жасы жүреген,

Құстың жасы ұшаған. 22. Адасқан айқайшы келеді. 23. Адасқанды сөзбен,

Алысқанды қолмен. 24. Ажал айдаған тышқан

Мысықтың құйрығымен ойнар. 25. Аз жеп, көп істе. 26. Аз қатеден де шығын көп. 27. Аз сөз – алтын. 28. Аз іс те өздігінен бітпес. 29. Аздап үнемдеп,

Арнадан өт. 30. Айғырыңды мінгенің –

Биенің қысыр қалғаны.
Немеренің ақылы –
Еңбегіңнің жанғаны.

31. Айлалы түлкі арыстанды жеңер,

Ақылын тапқан тау құлатар. 32. Айлалы түлкі құйрығымен,

Арамза сөзімен. 33. Айна мұзға ай сәулесі өң берер,

Ақылдыға адам сөзі дем берер. 34. Айран ішкеннің

Аяны өнбес. 35. Айтқанына сенбе,

Істегеніне сен. 36. Айтпас бұрын ойлан,

Істемес бұрын сайлан. 37. Айтуға оңай,

Істеуге қиын. 38. Айтылған сөз – атылған оқ. 39. Ақ бөкенді жатыр деме,

Көшпелі елді отыр деме. 40. Ақ иілмес,

Қара құтылмас. 41. Аққу-қаздай жұптасып,

Ақ қайыңдай қатарлас. 42. Ақшаңды сатсаң да,

Арыңды сатпа. 43. Ақыл – аздырмайтын тон,

Білім – таусылмайтын кен. 44. Ақыл – май,

Ашу – тас. 45. Ақыл – тозбас тон,

Білім – таусылмайтын кен. 46. Ақыл бой таңдамас,

Қасқыр қой таңдамас. 47. Ақыл жастан шығар,

Асыл тастан шығар. 48. Ақыл көпке жеткізер,

Өнер көкке жеткізер. 49. Ақылға құлағы жыртық,

Алтынға кесесі жыртық. 50. Ақылды адам арын сақтар,

Ақылсыз өзін мақтар. 51. Ақылды ашу жеңбек,

Май құйғанға от сөнбес. 52. Ақылды сөз ұғар,

Ақымақ сөз қуар. 53. Ақылы жоқ сұлудан,

Өңі жаман текті артық.
Ұрлап алған түйеден,
Еңбекпен тапқан ешкі артық.

54. Ақымақ адам – мақтаншақ,

Азғын адам – тозғыш. 55. Ақымаққа ақыл айт,

Алмаса нақыл айт. 56. Ала, ала ұры,

Алдай, алдай өсекші. 57. Алауыз көп,

Аңдыған бірге алдырар. 58. Албаты іздегенше,

Алдымен ізін тап. 59. Алған білімді адал жұмса,

Сонда елге пайдалы. 60. Алғанның күнәсі бір,

Алдырғанның күнәсі он. 61. Алғашқың дәмді,

Жаңаң нәрлі. 62. Алдағы бөгетте,

Қайратыңа сен.
Асқар тауда,
Атыңа сен.
Қайрат болса,

Қайғыны да жеңесің. 63. Алдамшы өсекшіге жиен,

Қымқырғыш ұрыға жиен. 64. Алдамшыда жол жоқ,

Қазымырдан қор жоқ. 65. Алдымен жейін,

Соңынан істейін. 66. Алдырған анасының қойнын ашар. 67. Алтында тот жоқ,

Данышпанда өлім жоқ. 68. Алтынды еріте білмеген ірітер,

Теріні илей білмеген шірітер. 69. Алтынын алсаң,

Кесесінен кезбе.
Қызын алсаң,
Шешесінен безбе.

70. Алысқа жүрсең, ат сайла.

Қой өсірсең, қора сайла. 71. Алысса жау еді,

Айрылғанда дос болды. 72. Алыста сөз бұзба,

Ашуда береке бұзба. 73. Алыстан бұғы көріп,

Астындағы өгізін тастапты. 74. Алысты көздеу –

Алдыңа пайда.
Ұзақты болжау –
Ұрпағыңа пайда.

75. Анадай қамқор,

Атадай пана. 76. Ананың көзі балада,

Баланың көзі далада. 77. Аңға айла,

Жылқыға құрық. 78. Аңдаусыз сөйлеген

Ауырмай өледі. 79. Арайыңа қарама,

Ақылыңа қара. 80. Арақ ашулы етер,

Төзбесең басың кетер. 81. Арақ деген тағамды

Албаты ішсең – дерт.
Мас бола ішсең – масқара,
Мақтап ішсең – індет,
Жығыла ішсең, жынды етер.

Үнемі ішсең, ар кетер,
Ішпегенге не жетер.

82. Араққа мастанған,

Шылымға ысталған. 83. Арақтың айласы он үш,

Адамның айласы бір. 84. Арам ойлы

Алтын тілді болса да, пайдасыз. 85. Арам ойың өзіңе. 86. Арам олжадан,

Адал шығын артық. 87. Арамзаның ойы арам, сөзі жалтаң,

Қорқаудың сөзі жылы, көзі жалтаң. 88. Араныңды төгетін,

Дәулетіңді шашып,
Ойыңды бөлетін
Арақтан без,
Ішпеуге төз.

89. Арғымақ аттың құйрығы –

Әрі жібек, әрі қыл.
Ер жігіттің белгісі –
Әрі мырза, әрі құл.

90. Арғымақ деп айтпайды,

Атты басып озбаса.
Ер екен деп айтпайды,
Ерегескенді жеңбесе.

91. Арқаңды жасырсаң,

Желкеңді де жасыр. 92. Арпа ас екен,

Алтын тас екен. 93. Артық болам деп тыртық болма. 94. Артыңа жаман жұраттан гөрі,

Жақсы сөз қалдыр. 95. Арық малды асырасаң,

Аузы-мұрныңды май етер. 96. Арық та болса ат,

Жаман да болса адам. 97. Арық тайыншаны асырасаң,

Арба шағар. 98. Арыстанның айбатын

Кәнден сүймес.
Лашынның қайратын
Сауысқан сүймес.
Арыстанның ашуы

Түлкіге жат.
Түлкінің тәсілі
Арыстанға жат.

99. Ас десе аузы бар,

Іс десе қолы жоқ. 100. Ас иесін білмес,

Ат құйрығын білмес. 101. Ас көрсе, күлкішіл,

Кітап көрсе, ұйқышыл. 102. Асауға құрық сал,

Ашушаңға ақыл сал. 103. Асқар таудың ақ барысы

Ажалы жетсе, құмырсқаға жем болар. 104. Аспан суы сорсыз,

Ақтаған тары тассыз.
Сары күз келді белге,
Сабаның аузы жерде.

105. Аспан тіреуі – ауа,

Адам тіреуі – көңіл. 106. Асу астынан айқайлап,

Тау үстінен қол созба. 107. Асықпенен сақа атып,

Болымсыздан байлық тап. 108. Асыл тас тозған сайын өңді,

Асыл жар күн өткен сайын ыстық. 109. Асың болса, бер,

Басың болса, көтер. 110. Ат – биеден, аруана – түйеден. 111. Ат болатын тай саяққа үйір,

Адам болатын бала қонаққа үйір. 112. Ат ерімен емес, жүрісімен,

Сұлулық киімде емес, бітісімен. 113. Ат семірсе, арымас деме,

Ер қуанса, тарылмас деме. 114. Ат үйірін сағынса,

Артқы аяғын қағынар.
Ер үйірін сағынса,
Айыл-тұрман тағынар.

115. Ата баласы әр сынды,

Орман ағашы әртүрлі. 116. Ата қадірін білмесең,

Өкінгенмен не пайда.
Ас қадірін білмесең,
Үнемдеуден не пайда.

117. Ата орнына ата болған аға-екем,

Ана орнына ана болған апа-екем. 118. Ата сөзі – алтын,

Ана сөзі – ғылым. 119. Ата сөзінде ақыл көп,

Асқар тауда асу көп. 120. Ата ұлы даңқымен,

Ана ұлы білімімен. 121. Ата-аналы бала өңді,

Иесі жақсы мал қоңды. 122. Атағанда атыңды жейін бе,

Барғанда үйіңді жейін бе. 123. Атағы жоқ,

Аты бар. 124. Атадан жақсы ұл туса,

Елінің қамын жейді.
Атадан жаман ұл туса,
Елінің малын жейді.

125. Атан өгізде тоғыз сомдық құн бар,

Арсызда тоғыз тиындық құн жоқ. 126. Атаң барда ел таны,

Атың барда жер таны. 127. Атқа ерінен биік асу көп,

Ерге әйелінен өзге тату көп. 128. Атқаны бұғы,

Алғаны тышқан. 129. Аттастың құлағы бір. 130. Атыңа жарай жүріп,

Күніңе жарай іс қыл. 131. Атыңа қарай сапар шек,

Асыңа қарай қонақ күт. 132. Аузымен егін орады,

Іс жүзінде жыланша сорады. 133. Аузына түскенді жұтамын деп аяйды,

Алақанындағысын құртамын деп аяйды. 134. Аузына түскенді тілімен нұқиды,

Аузына түскенді ағашпен шұқиды. 135. Аузың ала болғанша,

Жылқың ала болсын. 136. Аулыңда қария болса,

Жазулы хатпен тең.
Айналаңда төбе болса,
Ерттеулі атпен тең.

137. Ауру астас, жамандық жымдас. 138. Ауру кетсе де, әдет кетпес. 139. Ауыз ала болса,

Ісің шала болар. 140. Ауызда тіл біреу,

Істе бағыт біреу. 141. Ашу ақылға қас,

Ай жарығы қасқырға қас. 142. Ашуды ақылмен жең. 143. Ашуды тисаң, ақылды болғаның. 144. Ашық болам деп,

Пасық болма. 145. Ашық жерге ат байла,

Анық досқа сыр шерт. 146. Ащы суда аққу жоқ,

Арсызда дос жоқ. 147. Аяғымнан тартып, адам етті.

Етегімнен тартып, ер етті. 148. Аяулы атыңды құр жіберме,

Аяулы досыңды құр шығарма. 149. Аяуы ішінде,

Қаяуы сыртында.

Ә

150. Әдепті бала – арлы бала,

Әдепсіз бала – сорлы бала. 151. Әділеттен бас тартпа,

Әділетсіздікке атса да көнбе. 152. Әділеттік, ар-ұят – адамдықтың белгісі,

Тұрпайылық жат мінез – надандықтың белгісі. 153. Әліне қарай әндетіп,

Шамаңа қарай шалықта. 154. Әр нәрсенің орны бар,

Әр жолдың торабы бар. 155. Әсем ән елге сән. 156. Әсіре қызыл тез оңар. 157. Әсіре қызыл оңбайды.

Б

158. Байда ағаш бай,

Батырда қол батыр. 159. Байлық мұрат емес,

Жоқтық ұят емес. 160. Бақырып бап болмас. 161. Бақыт дәмін қайғырған білер. 162. Бал ашушының бәрі өтірік,

Құмалақшынікі құйдай өтірік. 163. Баланы ойынынан,

Адамды мінезінен сына. 164. Балдырлы жерде балық көп,

Адалда дос көп. 165. Бар боп тығын емес,

Жоқ боп шығын емес. 166. Бар ісіңді бүлдіргіш,

Қылмысқа да, ұрындырған
Араққа құнықпа.
Өміріңді тоздырғыш,
Көңіліңді аздырғыш,

Сүйгеніңнен айырып,
Сүйегіңді сындырғыш,
Алдамшы араққа қызықпа.

167. Барыстай шабытты,

Бақадай шабан. 168. Басы кекжигеннің

Кеудесі бос.
Аңқауы сыртында,
Арамзасы ішінде.

169. Басы тұнық судың

Аяғы да тұнық. 170. Басымен істеген

Мойнымен көтерер. 171. Батыр туса – ел ырысы,

Жаңбыр жауса – жер ырысы. 172. Бейнетсіз зейнет жоқ. 173. Берген сөзіңді жұтсаң,

Бара-бара өзіңді жұтарсың. 174. Береке шексіз,

Ғылым түпсіз. 175. Береке іс тындырады,

Өсек сүйек сындырады. 176. Берекелі биікте,

Берекесіз күйікте. 177. Берекелі екеуде

Темір қамал.
Берекесіз жиырмаға
Табылмас амал.

178. Беремін деп елдің берекесін алма. 179. Берсең, кейіме!

Кейісең, берме! 180. Беттің кірінен,

Аттың кірі жаман. 181. Би жоқта,

Құл жүреді жораға.
Ит жоқта,
Шошқа үреді қораға.

182. Болмасқа болаттан берік бол. 183. Борышсыздық – байлық,

Денсаулық – бақыт. 184. Бос жүргенше,

Баспа оқы. 185. Бояушы, бояушы дегенге,

Сақалын бояпты. 186. Бураның сыры түйешіге мәлім. 187. Бұғы мүйізі ұзын болса да,

Ағашқа ілінбес.
Адам кемістігі көп болғанымен,
Өзіне білінбес.

188. Бұзау керек болса,

Енесін күт. 189. Бұлт жиылса – жаңбыр,

Көп түкірсе – көл. 190. Бұрқанға сеніп,

Дертке ұшырады.
Бұқаға сеніп,
Сиыры қысырады.

191. Бұрқанға табынғанша,

Бұқаңды үйрет. 192. Бұрын шыққан құлақтан,

Соңғы шыққан мүйіз артық. 193. Бүлдіру оңай,

Тындыру қиын. 194. Бүлдіршіндей болса да,

Бүлдіргіш мінезі. 195. Білгенін айтпаған данадан,

Көргенін айтқан бала артық. 196. Білгенің – бір тоғыз,

Білмегенің – мың тоғыз. 197. Білгеніңді досыңа айт та,

Білмегеніңді содан ұқ. 198. Білім – ел тірегі,

Ата-ана – ер тірегі. 199. Білім алмақ – ен байлық,

Дене күтсең – денсаулық. 200. Білімді адам байсалды,

Арналы өзен толқынды. 201. Білімді адам сөз бастар,

Берекелі адам ел бастар. 202. Білімдіге дүние жарық,

Білімсіздің күні кәріп. 203. Білімсіз адам тайғақ,

Ернеусіз су жайлақ. 204. Білімсіз өмір жоқ,

Еңбексіз жігер жоқ. 205. Бір аяғы жерде,

Бір аяғы көрде. 206. Бір биенің екі емшегі,

Бірі кетсе, сүті жоқ.
Бір түйенің екі өркеші,
Бірі кетсе, күші жоқ.

207. Бір ешкіге екі теке,

Бір денеге екі бас. 208. Бір жеңнен қол шығар,

Бір жағадан бас шығар. 209. Бір ит көріп үреді,

Бір ит еріп үреді. 210. Бір күн жылы жату – мың лаң. 211. Бір сиырды мүйізге ұрсаң,

Мың сиырдың мүйізі сырқырайды. 212. Бір түйенің құмалағына

Мың түйе таяды. 213. Бір-біріңе сеп бол,

Қысылғанда ес бол. 214. Бірден мың,

Тамшыдан теңіз. 215. Біреудің қолымен жылан ұстама. 216. Бірлік – түбі тірлік. 217. Біткен іске сыншы көп,

Піскен асқа жеуші көп.

Ғ

218. Ғылым – ел көркі,

Ағаш – тау көркі. 219. Ғылым жаныңа пайда,

Еркелік басыңа найза. 220. Ғылымды бастан,

Ұқыпты жастан.

Д

221. Дала көркі – мал,

Өмір көркі – жар. 222. Дариядан асқан дария бар,

Данадан асқан дана бар. 223. Дарияны қауғалап тауыспайсың,

Құмға құйған судай. 224. Дауға бар да,

Іске жоқ. 225. Дауыл болмай, жауын болмас,

Иті күшіктеп сауын болмас.
Екі жалқау бірігіп ауыл болмас,
Ауыл болса да тәуір болмас.

226. Дәметкен жерде, дәнеме жоқ. 227. Дәндеген құзғын

Он үш айналар.
Дәніккен адам
Жиырма үш қайталар.

228. Дене шаршаса, ұйқтасаң тынығасың,

Ми шаршаса, ұйқы қашып бұзыларсың. 229. Долы өзен де бағынар арнаға,

Болат та майысар балғаға. 230. Дос еткенге,

Қас еткен. 231. Досты да таңдап ал. 232. Досыңды көр де,

Мініңді біл. 233. Дөңбек,

Дөңбекте де мін көп. 234. Дүлейдің де дүлейі бар.

Е

235. Ебін тапсаң,

Еңбекте күш жоқ.
Бірлігін тапсаң,
Бітпейтін іс жоқ.

236. Ез мың өлер,

Ер бір өлер. 237. Екпей егін шықпас,

Үйренбей білім жұқпас. 238. Екі баланың ортасындағы

Бір шал бала болады.
Екі шалдың ортасындағы
Бір бала дана болады.

239. Екі жас,

Сыйласа білсең бәрі ас. 240. Екі қатын алғанның дауы үйінде,

Жаман қатын алғанның жауы үйінде. 241. Ел кезгенше,

Елегеніңді жу.
Ұйықтағанша,
Ұйығыңды жама.

242. Елге беделін жойған

Өртке етегін алдырар. 243. Ел-елдің салты басқа,

Жалқаудың ақылы басқа. 244. Елеусіз сөз де,

Еңбекке бөгет. 245. Еліңнен жан аяма,

Егізден сүт аяма. 246. Емдей білмеген емшіден,

Епті кемпір артық. 247. Еменнің иілгені – сынғаны,

Ердің екі сөйлегені – өлгені. 248. Еменнің қисық өскенінен,

Сынғаны артық.
Ердің екі сөйлегенінен,
Өлгені артық.

249. Еңбек ет те, өмір сүр.

Қызмет қыл да, іс үйрен. 250. Еңбек етсең тынғанша,

Тұздық езсең тұнғанша. 251. Еңбекпен адам көркейіп,

Өріспен мал семірер. 252. Еңбексізбін дегенше,

Өмірім жоқ десеңші.
Ыдыссызбын дегенше,
Ауызым жоқ десеңші.

253. Еңбексіздің аузы тыныш,

Еріншектің қолы тыныш. 254. Еңбекті жөнімен,

Қиындықты ебімен. 255. Епті болсаң, мүйіз

Бірігерде іс болар.
Епсіз болсаң, бауыр, бүйрек
Жуысуы күш болар.

256. Епті сауысқан бұғы ұстар. 257. Ер жолы – қайрат,

Ғылым жолы – сауат. 258. Ер жолында еңіс көп. 259. Ер жігіттей ер көңіл

Ерттеулі аттай шұлғыған. 260. Ер кәсібі елсізде. 261. Ер қайраты

Ерттеулі атында. 262. Ер сертімен,

Әйел көркімен. 263. Ер сүрінер,

Тас үгілер. 264. Ер тон ішінде,

Тұлпар тай ішінде. 265. Еркелікке үйреткенше,

Еңбекке үйрет. 266. Ермін деме, ер бар,

Ер сүрінер жер бар. 267. Ерте тұрғанның көрері көп,

Ер қысылса жол табар. 268. Ерте тұрғанның көрері көп,

Кеш тұрғанның естірі көп. 269. Ерінге жұқпаған

Тіске тимес. 270. Еріншек екі етегін

Бірімен бірін жамар. 271. Еріншекте еп жоқ. 272. Еріншекте сылтау көп,

Еміншекте сұрау көп. 273. Еріншектің екі ісін

Ерінбеген бір істер. 274. Еріншектің ісі көп,

Етікшінің бізі көп. 275. Есектің құлағына

Су құйсаң да сілкеді,
Алтын құйсаң да сілкеді.

276. Есекше қырыс,

Кірпіше бүріс. 277. Есепке себеп көп,

Ерте тұрып, кеш жат! 278. Ескі адамда есіл көп,

Ескі сөзде шындық көп. 279. Естіген жалған,

Көргенге малдан. 280. Естіген сөз құнсыз,

Ескірген зат пұлсыз. 281. Естіген үнсіз,

Айтқан тілсіз. 282. Есіл досыңа

Есінеп кетпес сөз айтпа. 283. Есірген лақ енесін сүзер. 284. Ет көксесең, мал бақ,

Нан көксесең, егін ек. 285. Етікті нәлі сақтайды,

Жігітті кәлі сақтайды.

Ж

286. Жадағай су шайғыш,

Жалған махаббат тайғыш. 287. Жайлы бесік балаға жарасар,

Жайдары мінез адамға жарасар. 288. Жайлы мінез,

Дәмді ас
Көп аузынан құтылмас.

289. Жақсы адам жағын талдырмас,

Жақсы ат қамшы салдырмас. 290. Жақсы ат артынан сүрінер. 291. Жақсы атқа ие көп,

Жақсы адамға дос көп. 292. Жақсы болу әдеппен,

Жақсы жүру әдеттен. 293. Жақсы көргенін айтар,

Жаман жегенін айтар. 294. Жақсы сөз – жарым ырыс,

Ащы сөз ашу шақырар. 295. Жақсы сөз – жанға азық,

Жаман сөз – сүрінтер қазық. 296. Жақсыға жету қиын,

Жамандықтан кету қиын. 297. Жақсылық етпей,

Қайырым күтпе. 298. Жақсылық табылмас,

Жамандық жабылмас. 299. Жақсымен достассаң, жаның таза,

Жаманға жоласаң, көргенің жаза. 300. Жақсымен керіспе,

Жаманмен келіспе. 301. Жақсының өлімі де жақсы. 302. Жалада шындық жоқ,

Өсекте сұмдық көп. 303. Жалғыз ағаш пана болмас,

Жалғыз бие саба болмас. 304. Жалғыз жеп шошқа семірмес,

Жабыла жеп тышқан арымас. 305. Жалқауды жалқау жұмсаса,

Басын қасыр. 306. Жаман адам жүреген,

Жақсының сиыры сүзеген. 307. Жаман атақтан,

Жақсы өлім. 308. Жаман еркек жер қадірін білмес,

Жайсыз әйел ер қадірін білмес.
Жалқау адам тер қадірін білмес,
Жетесіз жігіт ел қадірін білмес.

309. Жаман жұрағат ұятқа қалдырады,

Жақсы сөз жаныңды қандырады. 310. Жаман жігіт жарына би. 311. Жаман сыйлағанды білмес,

Сиыр сипағанды білмес. 312. Жаман тігінші қарыстанғыш келеді. 313. Жаманды жұмсасаң,

Жағың жабылмас. 314. Жамандық – жалқаулық. 315. Жаманнан кесапат. 316. Жаманның сөзі өткір,

Жақсының көзі өткір. 317. Жан – мың лаң,

Айла – түмен лаң. 318. Жан тозғанша,

Жастық тозсын. 319. Жаның жасық болса да,

Ат ардақты қашанда. 320. Жаңа құда жандарал,

Ескі құда пропал. 321. Жаңа нәрсе сәнді,

Екшеген тары дәмді. 322. Жаңбыр серігі – жел,

Бөрі серігі – құзғын. 323. Жапалақ құс мақтанса,

Жардан тышқан алдым дер.
Жаман адам мақтанса,
Жақсыны аяғынан шалдым дер.

324. Жар көңілі жаннан да қымбат. 325. Жарғанатқа күн – қатер,

Ұрыға түн – қатер. 326. Жарын алдаған

Өзін алдайды. 327. Жас кезінде әркім жақсы,

Жалқау болмаса тым жақсы. 328. Жас өсер,

Жарлы байыр. 329. Жасыңда бейнет көрсең,

Қартайғанда зейнет көресің. 330. Жасыңда қылжың болсаң,

Ержеткенде мылжың боласың. 331. Жасыңда өмір сүй,

Қартайсаң киім ки. 332. Жатқанға жан жуымас,

Жүргенге жөргем ілінер. 333. Жау кеткен соң,

Қылышыңды боққа шап. 334. Жаудың бәрі бір,

Азы да,
Көбі де.

335. Жаулық мысқалдап кіріп,

Батпандап жиналар. 336. Жегенінен жұтқаны көп,

Ұйқысынан жатқаны көп. 337. Жезі кетіп,

Мысы шықты. 338. Жеке батырдан,

Жеті қол артық. 339. Желді күн нөсерсіз,

Жеңілтек қыз байсыз. 340. Желісті атты шұбар да болса, мінген жөн. 341. Жердің көркі – күн,

Ердің көркі – білім. 342. Жесе доңыз,

Жүрсе жылан. 343. Жетеу ала болса,

Жетімге мазақ. 344. Жеті рет өлшеп,

Бір рет кес. 345. Жеуге асықпа,

Жүрсең кешікпе. 346. Жеуі тез, ісі мез. 347. Жиеннің тілі – бал,

Нағашының сөзі – бал. 348. Жоққа су да мұң. 349. Жол анасы тұяқтан,

Су анасы бұлақтан. 350. Жол жетеді,

Жолаушы кетеді. 351. Жолмен жүрсең, аяқ тыныш.

Жөніңе жүрсең, жаның тыныш. 352. Жұмысың өнімді болса,

Жұтқаның тиімді болар. 353. Жұт – бір жылдық,

Жұрт – мың жылдық. 354. Жұтпен жазда күрес,

Жалқауға жазда да жұт. 355. Жұтымсыз жерге мал жаю –

Жұтатудың белгісі.
Жұбайы барға көз салу –
Жұрдайлықтың белгісі.

356. Жүгініп отырғанша,

Жүріп дем ал. 357. Жүзі жылы демесең,

Жүрегі тас. 358. Жүзі сұлудан,

Жүрегі сұлу артық. 359. Жүйелі сөзге сенгіш көп,

Жүрістіге ергіш көп. 360. Жүйесіз сөз болмас,

Белдеусіз үй болмас. 361. Жүк ауырын нар көтереді,

Ел ауырын ер көтереді. 362. Жүрегі майлының

Жүрісі паң. 363. Жүрегің жанса да,

Түтіні шықпас. 364. Жүремін деп жүргенше жеп,

Кетемін деп кеткенше ішуі. 365. Жығылып жатып,

Қисайғанға күлме. 366. Жылағанды сұрама,

Күлгенді сұра. 367. Жылап берген бал болар,

Маңырап берген мал болар. 368. Жылқы – малдың патшасы,

Түйе – малдың қасқасы. 369. Жылқыны жүйрік,

Қойды күйлік (құйрық) деп сыйлайды. 370. Жылтырынан жылттысы. 371. Жын соққаннан, мұң соққан жаман. 372. Жыртық та болса өз үйім,

Жаман да болса өз анам. 373. Жігерлі болу жігітке,

Адал болу адамға тән. 374. Жігіт адамға жетпіс өнер де аз. 375. Жілікке пышағын берген,

Ұйқысы үшін атын берер. 376. Жіптің жолы инеде.

З

377. Зат қадірі іске асқанда,

Ер қадірі достасқанда. 378. Зат танымаған қорлағыш. 379. Затты қашау тоздырар,

Жарды тежеу аздырар. 380. Заттың сыры иесіне мәлім.

И

381. Игілікке сүйгілік. 382. Иелі сөз несіне жетпес,

Жетсе тек кетпес. 383. Ине жисаң кетпен,

Икемделсең ғалым.
Бетіне айтып,
Сыртынан мақта.

384. Ит икемсіз,

Төре ұятсыз. 385. Ит мұрнына су кірмей,

Жүзуді ұқпас. 386. Иттің ішіне сары май жақпас.

К

387. Кедейдің иті ырыс, ұлы ер,

Елді көріп иесінен безбейді. 388. Кезбенің қолы сұғанақ,

Арақшының аузы сұғанақ. 389. Кекшілдік өзіне жау,

Кедірлі жер атына жау. 390. Кемістігін білген ақылды,

Келешегін ойлаған данышпан. 391. Кемістікпен келіспе. 392. Кенжемін деп кеш тұрып,

Еркемін деп ерте жатады. 393. Кеңес бұзау емізер,

Бұзау таяқ жегізер. 394. Кербезге сән ермек,

Жалғызға әр ермек. 395. Кері ауызда ұят жоқ,

Кезбе бұлтта тұрақ жоқ. 396. Кері кеткен кекжейінкі келеді. 397. Керіскенше, жөн тап,

Кеңескенше, жол тап. 398. Керіскенше, келісе отыр,

Келіссең, кеңесе отыр. 399. Кетігін толтырған шебер,

Келешегін ойлаған дана. 400. Кеудеңді көтергенше,

Ісіңді көтер. 401. Көзсіз жөн соқыр,

Көкірексіз көр соқыр. 402. Көзі тойса да, өзі тоймас. 403. Көзің болса,

Көргеніңе ғана сен. 404. Көйлек кірі кетер,

Көңіл кірі кетпес. 405. Көктем күлмек,

Күз май. 406. Көктем күні ойнақы,

Көкше бидай тасты. 407. Көл тыныш болса,

Көлбақа да тыныш. 408. Көлеңкеңмен жарыссаң, озбайсың,

Көппен керіссең, оңбайсың. 409. Көмес те болса көрнеу көріп,

Алыс та болса жақын тұт. 410. Көнектен шошынған бие оңбас,

Көптен бөлінген үй оңбас. 411. Көңіл кірін сөз кетірер,

Көйлек кірін су кетірер. 412. Көңілің сүйген досыңа

Көңілі қалар сөз айтпа. 413. Көп келсең, шай жоқ,

Кеш келсең, төсек жоқ. 414. Көп сөз – көмір,

Аз сөз – алтын. 415. Көп талқысы мінсіз,

Жылы суға жусаң кірсіз. 416. Көп ішінде сөз сыйла,

Жалғыз жүрсең ой сайла. 417. Көпке пайдаң тимесе,

Білгеніңді қайтейін.
Көргеніңді көрмесең,
Жүргеніңді қайтейін.

418. Көптен қол үзген дана емес,

Асығыс түбі – өкініш,
Сабырлы іс сапалы.

419. Көптің көзі – мың,

Сенің көзің – екеу. 420. Көргенде көлгірсіп,

Кеткен соң, топырақ шашпа. 421. Көре-көре көсем болады,

Сөйлей-сөйлей шешен болады. 422. Көрмеген жердің ойлы-шұңқыры көп. 423. Көтерем деп түйеден безбе,

Салтанатың емес пе!
Тебеген деп биеден безбе,
Қос қанатың емес пе!

424. Күдіктен шайтан,

Сенімнен Құдай. 425. Күзде жатсаң,

Қыста тұра алмайсың. 426. Күлгеннің бәрі дос емес,

Күңіренгеннің бәрі жау емес. 427. Күн барда, жерде ырыс,

Партия барда, жол дұрыс. 428. Күн жауғанда басымда,

Күн ашықта қасымда. 429. Күнің туса, бақ ортақ,

Мұңың туса, қайғы ортақ. 430. Күрессең, шегінбе,

Істесең, ерінбе. 431. Күшке салғанша, епке сал,

Керіскенше, келіс. 432. Кімнен көрсең кем істі,

Соған бер сөгісті. 433. Кір десе, сығалама,

Же десе, жалама. 434. Кіріссең, бір іс тынады,

Жарысса, бірі озып шығады. 435. Кісі болар баланың

Кісіменен ісі бар.
Кісі болмас баланың
Кісіменен несі бар.

436. Кісі үйінің кілем төсегі –

Өз үйімнің өлең төсегі. 437. Кісінікінің кілті аспанда.

Қ

438. Қабаған ит аузынан тозар,

Жағымпаз табанынан тозар. 439. Қаз болам деп,

Қарға аяғын үсітер. 440. Қаз қаңқылдап жаз келсе,

Қарға қарқылдап күз болар. 441. Қайғы көр де,

Қайрат тап. 442. Қайғыға жасыма,

Бақытқа тасыма. 443. Қайрақсыз пышақ өтпес,

Өріссіз мал семірмес. 444. Қайық болса да,

Ескекші керек.
Қайрат болса да,
Ақылшы керек.

445. Қайырым етсең өзгеге,

Қайырылар өзіңе. 446. Қайырымдыда дос көп,

Қыршаңқыда дос жоқ. 447. Қалғанын қатарға қос,

Үріккенін үйірге қос. 448. Қамшы жарасы жазылғанмен,

Сөз жарасы жазылмайды. 449. Қамы жақсының ісі өнімді,

Қайрағы жақсының пышағы өткір. 450. Қанша ақылды болғанмен,

Өздігінен ұмтылмас.
Қанша жұқа болғанмен,
Өздігінен жыртылмас.

451. Қанша үлкен піл болса да,

Шамға бағынар.
Қандай көсем болса да,
Заңға бағынар.

452. Қара арғымақ арыса,

Қарға адым жер мұң болар. 453. Қара жыланның бәрі – улы,

Қара ниеттің бәрі – жау. 454. Қара ниет удай,

Қарау адам сұмпайы. 455. Қара ниетті өзін жейді,

Арба білігін жейді. 456. Қара су кері ақпайды,

Жасы өткен білім таппайды. 457. Қара суда қаймақ болмас,

Қас шеберде оймақ болмас. 458. Қарау адам таудың аңын малым дер,

Қатал адам заңды өзінің жаным дер. 459. Қарауға дос ұзақ,

Шабанға жол ұзақ. 460. Қарт өлеммен,

Бала жылаумен қорқытар. 461. Қарт үлгісі ұрпақта,

Қыс ажары бұрқақта. 462. Қартайдым деп талапсыз болма,

Қарным ашты деп ұятсыз болма. 463. Қартқа отыру рахат,

Жасқа жүру рахат. 464. Қарыста қате көп. 465. Қасқырға қой бақтырып,

Айға шырақ жақтырыпты дегендей. 466. Қасқырды әркім таниды,

Қасқыр бірін де танымайды. 467. Қасқырдың аузы жесе де қан соқта,

Жемесе де қан соқта. 468. Қасіреттің тезі игі,

Бақыттың кеші игі. 469. Қатерден бұрын қайла ойла. 470. Қатты желде, бақан – тіреу,

Қысылғанда, дос – тіреу. 471. Қатты жерге қақ тұрар,

Қайратты ерге бақ тұрар. 472. Қауғаңның сабы қысқа болса,

Құдыққа үңілме.
Арманың қысқа болса,
Алдағыға үңілме.

473. Қауіптің келуі тез,

Кетуі мез. 474. Қиыншылықта төзімді бол,

Жайшылықта сезімді бол. 475. Қобыз білмеген құлағынан керер,

Заң білмеген ұлығынан көрер. 476. Қой асығы демей-ақ,

Қолыңа толса, сақа тұт.
Жасы кіші демей-ақ,
Ақылы асса, аға тұт.

477. Қойға шапқан батырың

Батырды көрсе, қой болар. 478. Қойда екеу болып,

Жөргем жегенде жалғыз болсам. 479. Қойдың жегені құйрығында. 480. Қойын алдырып,

Қорасын бекіткен. 481. Қол қусырғанның қарны аш. 482. Қол пайдасы жүзге,

Ми пайдасы мыңға. 483. Қолдан білекке,

Білектен жүрекке. 484. Қолы қимылдағанның

Аузы қимылдайды.
Қарап отырса,
Несі қимылдайды.

485. Қолы қимылдағанның

Аузы қимылдайды. 486. Қолыңа түссе,

Қомсынба. 487. Қолыңды қанжығаға,

Аяғыңды үзеңгіге жеткізді. 488. Қолыңмен алып,

Аяқпен берме. 489. Қомағайдан – дерт,

Қорқаудан – бай. 490. Қомағайдан – қорқау. 491. Қомағайдың үйінде ас жоқ,

Жалқаудың үйінде отын жоқ. 492. Қонысқа жасаң жайлы,

Ақылға атаң жайлы. 493. Қорадағы қойың –

Қаптағы асың. 494. Қорқақ адам солқылдақ,

Қорғасын найза майысқақ. 495. Қорыққан – бойға құт,

Өнер – өмірге құт. 496. Қорыққанға қос көрінер. 497. Қотыр қойдан да шүйкедей жүн шығады. 498. Қу ағашта жеміс жоқ,

Құр сөзде нәр жоқ. 499. Қу бастан қуырдақ күткен. 500. Қуыс кеуде – шалқақ. 501. Құдай көбейсе – шайтан,

Тәуба көбейсе – күнә. 502. Құдық суын күткенмен,

Ернеуіне жетпес.
Бұлақ суын құртқанмен,
Қайнары кеппес.

503. Құйрығы – қамшы,

Көлеңкесі – дос.
Жығылса – сүйеу,
Тұрса – тіреу.
Таянса – таяғы,

Жүрсе – аяғы. 504. Құлақ біткен шыншыл емес. 505. Құстай сергек,

Жылқыдай жүрдек бол. 506. Қылмысты адам қипақтағыш,

Жауыр ат қиқақтағыш. 507. Қылшығын алам деп,

Былшығын шығарады. 508. Қырау сусын болмас,

Сілекей ас болмас. 509. Қыраудан қар,

Қылидан соқыр. 510. Қырқына шыдасаң,

Қырық біріне шыда. 511. Қырттық – шешендік емес,

Қыңырлық – батырлық емес.

М

512. Май дейтін май емес,

Без дейтін без емес. 513. Мақал – сөздің атасы,

Уәде – ердің опасы. 514. Мақтаншақта сенім жоқ,

Жағымпазда серт жоқ,
Шақша баста ет жоқ.

515. Мал баққаның

Аузы май. 516. Мал десе малдасын құрып,

Ет десе етбетінен түседі. 517. Мал жиғанша, ғылым жи. 518. Мал өсірсең, қой өсір,

Өнімі болар көл-көсір. 519. Мал семізі малшыдан. 520. Малға кемнің етегі қысқа,

Қой терісін жамылса да қасқыр. 521. Малы жоқ деп еттен түңілме,

Шөбі жоқ деп жерден түңілме. 522. Малым бар деп мақтанба,

Ғылым таппай баптанба. 523. Малыңды бақпаймысың аз да болса,

Балаңды сүймеймісің таз да болса. 524. Махаббат бар жерде

Мархабат бар. 525. Меруерт – ас емес, тас. 526. Меруерт тозса, өң табар,

Ер қысылса, жол табар. 527. Молда көбейсе, қой арам өледі.

528 Мың күнгі ұжымақтан,
Бір күнгі тірлік артық.

529. Мысық мойнына таспиық тағып,

«Еттен бездім» деп,
Тышқан аулапты дегендей,
Бақа тулап,
Батпақтан безбес.

530. Мінездің жайлысы,

Мінер аттың майлысы. 531. Мінін айтып,

Сынын түзе.

Н

532. Не ексең, соны орасың.

О

533. Оба тұрғызбасаң,

Сауысқан неге отырсың? 534. Озбырдың аузы күйе,

Олақтың қолы күйе. 535. Ойдағыны жазуға,

Ой керек.
Ойлағанға жетуге,
Талап керек.

536. Ойнап сөйлесең де,

Ойлап сөйле. 537. Ойы айшылықта,

Ал жүрісі күншілік. 538. Ойыны жаманды дау табар,

Тоны жаманды ит қабар. 539. Оқу – инемен құдық қазғандай. 540. Оқудан ерінбе,

Оқытудан жалықпа. 541. Оқығанның қағазында хаты қалар,

Ұста болса, пышағы мен таты қалар,
Надан болса, артында несі қалар.

542. Олақ төре ел бұзар.

Оғаш мінез жөн бұзар. 543. Он саусақ еңбек үшін қажет,

Он бірінші болса, артық емес. 544. Орынсыз жүргенше,

Орныңды түзе. 545. От ішінен салқын іздеме,

Қайғыдан бақыт іздеме. 546. Отанымды қарауға көз жеткісіз,

Бақытым санауға сөз жеткісіз. 547. Отпен ойнаған өлер. 548. Оянса ойында,

Ұйықтаса түсінде.

Ө

549. Өз басыңды дауға берсең де,

Жолдасыңды жауға берме. 550. Өз елінің бөзі – жібек. 551. Өз мініңді өзгеге сынат. 552. Өз сөзіне аузы айғақ,

Би сөзіне мөрі айғақ. 553. Өзі істеп, өзгеге таңу –

Масқарасын елге жағу.
Жеті қырсықтың –
Ең сорақы, ең сорлысы.

554. Өзге жерде ар сақта,

Өз жеріңде жан сақта. 555. Өзге жердің алтынынан,

Өз жерімнің топырағы. 556. Өзге жерінде атың шыққанша,

Өз еліңде сүйегің сынсын. 557. Өзгеден сұрағанша,

Өзіңнен ізде. 558. Өзім өлген соң артым шу болсын. 559. Өзімдікі дегенде өгіз қара күшім,

Өзгенікі дегенде сырт айналар ісі. 560. Өзін-өзі зор тұтқан кіші болар,

Өзін-өзі кіші тұтқан кісі болар. 561. Өзің парлаған адам,

Өрісін тапқан мал.
Астан ауызыңа сал,
Ақбастыдан ақыл ал.

562. Өзің теріс жазсаң,

Өзгеге оқу деме. 563. Өзіңнен зор шықса,

Екі көзің сонда шығар. 564. Өлеңді жерде өгіз семіреді,

Өлімді жерде молда семіреді. 565. Өмір көркі – еңбек,

Еңбек көркі – талап. 566. Өмірден пайда көргенің –

Өзің сүйген еңбегің.
Атыңнан пайда көргенің –
Самалдатып желгенің.

567. Өнерлі бала сүйкімді. 568. Өрдегіге тас атпа,

Өзіңе тиеді. 569. Өріссіз мал жоқ,

Малсыз күн жоқ. 570. Өсек – қанжар,

У – найза. 571. Өсек – өзіңе қас,

Жала – жаныңа қас. 572. Өсектің соңы – өкініш. 573. Өсекші – екі ұшы бар инедей. 574. Өсекшіге азап,

Ұрыға жаза. 575. Өсекшінің жағы талмас,

Тезекшінің қолы талмас,
Қомағайдың көзі тоймас.

576. Өсімдік көзі – жер,

Өмір көзі – от. 577. Өткелін білмесең,

Судан өтпе. 578. Өткен істе үлгі бар. 579. Өтірік алдында,

Өкініш соңында. 580. Өтірік өрге жүрмес. 581. Өтірікшіде уәде көп,

Алдамшыда аяныш көп.

П

582. Пайдалы іске

Пайымшыл көп. 583. Паң мінезде ұят жоқ,

Киімсізде қуат жоқ. 584. Пәле қайда деме,

Маңайда.
Доңыз қайда деме,
Тоғайда.

585. Пәлен жерде бақыр бар,

Іздеп барсаң түкте жоқ. 586. Пәлен жерде пайда бар,

Өз жеріңдей қайда бар?! 587. Піскен асқа жеуші болғанша,

Бітпеген іске басшы бол.

С

588. Сабасына қарай піспегі. 589. Садақтың оғы жебеден өтпес,

Көлдің суы арнадан кетпес. 590. Сақ адамды күзетке,

Сақ итті қораға. 591. Сақ итке сары ит кесел,

Еңбекке еріншек кесел. 592. Салақта сақтық жоқ. 593. Сарала қаз көлін аңсайды,

Ер жігіт елін аңсайды. 594. Сасқалақ қоянда салтақ көп. 595. Сен көтере ғой,

Мен «Үһлейін». 596. Сенімсіз достан,

Семсерлі дұшпан артық. 597. Сенімсізге сыр айтпа. 598. Созған қолды

Қайта тартып қайтесің.
Кеткен жолды
Қайта бұрып қайтесің.

599. Соққы көр де,

Сортаң же. 600. Соңғы түйенің жүгі ауыр. 601. Сорақының күндіз көрмегенін

Соқыр түнде табар. 602. Сорпа да ас екен,

Төл де мал екен. 603. Сөз қосқанша, бөз қос. 604. Сөз қуған – сөзшең,

Іс қуған – іскер. 605. Сөзге пысық,

Іске пасық. 606. Су рахаты байлыққа,

Өмір рахаты халыққа. 607. Судың көзі лай болса,

Өзі де лай. 608. Суретте мың шырақ болса да,

Үйге жарық жоқ. 609. Сусыз деп етік шешіп,

Тау көрмей етек түрме. 610. Сүйеу болған адамы

Сүйменін ұрлаған да,
«Сынып қалды», – депті.

611. Сызған гүл суға төзбес,

Екі жүзді сынға төзбес. 612. Сыздауықтан шиқан,

Шиқаннан жара. 613. Сыншы көбейсе,

Сыны кетеді. 614. Сырласуға кітап жақсы,

Сыйласуға дос жақсы. 615. Сырт адамының сыртын байқа. 616. Сырттағысы үйіне кірмейді,

Үйіндегісін ішіп-жемейді. 617. Сырты жылтырап,

Іші қалтырап. 618. Сырты күндей,

Іші түндей. 619. Сырты сұлу болса да, ішін біл. 620. Сыртың тотыдай,

Ішіңнің тотын-ай. 621. «Сіз» деген – әдеп,

«Біз» деген – көмек. 622. «Сіз» деген – сыпайылық,

«Сен» деген – анайылық.

Т

623. Таз әулекі,

Шұбар ат ойнақы. 624. Тайынша тулап ыңыршақ шақпас,

Тайлақ тулап тауға шықпас. 625. Тақия тазға,

Таяқ қойшыға. 626. Талабы зор тау басында,

Талабы жоқ жар астында. 627. Тамақ күтіп, таңды алма. 628. Таныстан достық,

Тамырдан дәм. 629. Таныстық бір күн,

Достық мың күн. 630. Таңдаған тазға жолығар. 631. Таңертеңгі жылуға

«Жылындым» деп санама.
Жастық шақтың қызуын
«Қызығым» деп санама.

632. Тау асса да, талабы бір,

Дария кешсе де, дәмі бір. 633. Тау көтерген күшіңді суға салма. 634. Таудай алтыннан,

Қылдай жан. 635. Таудай қараны

Табақтай ақ жеңер. 636. Таудай талап ойдан,

Тас қайрақ таудан. 637. Тауды тас тоздырар,

Ерді жас тоңдырар. 638. Таудың биігінен қорықпа,

Жүрсең асасың.
Істің көбінен қорықпа,
Істесең бітіресің.

639. Тауынан безген барыс оңбас,

Суынан безген балық оңбас. 640. Тауыса жегенше, тартып же,

Кеміріп жегенше, керіп же. 641. Тән жарасы жазылар,

Жан жарасы жазылмас. 642. Тәсілін тапсаң,

Тауды да бұзасың.
Оңын тапсаң,
Оқтан да құтыласың.

643. Тегі жақсының ұлы шешен,

Текті биенің құлыны жүйрік. 644. Тезектен жылу алсаң,

Тер төгіп май аласың. 645. Тек жүргенге жұмсаушы көп,

Ұқыпсызға сыншы көп.
Еріншекке бұраушы көп,
Епсізге мінші көп.

646. Тең келмеген жүктей,

Теріс саптаған балтадай. 647. Тең теңімен тұрмас,

Шөп көгімен тұрмас. 648. Теңізді міндеме,

Ерді күндеме. 649. Тереңнен іздеме,

Сараңнан сұрама. 650. Теріс басқан кері кетер,

Кері кеткеннен кебі кетер. 651. Теріс естісең де,

Дұрысын ұқ. 652. Теріс өсірген бала

Тез көрмеген сірідей. 653. Тоз-тоз болған барыстан,

Топтанған сауысқан артық. 654. Тойғанға қозының құйрығы қатты,

Ашқа бұғының мүйізі тәтті. 655. Тоқ қасқыр үңгірде,

Аш қасқыр адырда. 656. Топпен байисың,

Талаппен жетесің. 657. Торғайдай тозған,

Түтіндей ыдырар. 658. Тоты жүнін қорғар,

Ақылды атын қорғар. 659. Төбет біткен қабаған,

Төре біткен опасыз. 660. Төбеттің таласында нең бар,

Төренің баласында нең бар. 661. Төлмен мал өсер,

Ұрпақпен жан өсер. 662. Төрге отырсаң,

Төмен қарама. 663. Төреге ерсең, ер арқаларсың,

Моллаға ерсең, тері арқаларсың. 664. Төреге өшіккеннің басы кетер,

Итке өшіккеннің етегі кетер. 665. Төрт қабат болса үзеңгі бау,

Тіреусізбін деме.
Төртеу болса туысың,
Сүйеусізбін деме.

666. Төсекте бас қосылған,

Төскейде мал қосылған. 667. Төскейдің ызғарынан,

Төсектің ызғары қиын. 668. Төте деп, төрт қонып,

Жақын деп, жайға қалма. 669. Туған жердің

Суы зәмзәм,
Топырағы да алтын.

670. Тұз ащы болса да, асқа пайда,

Шын сөз қатты болса да, басқа пайда. 671. Тұлғасы батыр болғанмен,

Торғайдай ғана жүрегі. 672. Түзде аузыңа,

Үйде отыңа ие бол. 673. Түзде бұзауы жамырағанның

Үйде айраны төгіледі. 674. Түйенің танитыны бөркі қазандай болады. 675. Түк таппасаң,

Түйе жай. 676. Түмен істің түйіні бір,

Мың істің мұңы бір. 677. Түнде сабақ оқығанның

Төсегін көргенде, ұйқысы келіпті. 678. Түрткілеген от өшірер,

Түртпектеген көрші көшірер. 679. Түсетін үйің болсын,

Жүретін жолың болсын. 680. Түске шейін ұйықтап,

Түс ауа «қой» депті. 681. Түтінге түтін қос,

Ұрпаққа ұрпақ қос. 682. Тіл буынсыз, ой түпсіз. 683. Тілек төзімде. 684. Тіленшінің сүйген асын кім берер,

Шайпау жанды ақылды деп кім сенер. 685. Тілі мірдей,

Қозғалуы зілдей. 686. Тілі түссе қоңырау да меңіреу.

Екі ауыз біріксе,
Үшіншісі саңырау.

687. Тілің көркем болғанша,

Ісің көркем болсын. 688. Тірі адам алтын аяқтан су ішеді. 689. Тірі жан тәсілін табар,

Қарлығаш ұясын табар. 690. Тісің болса, тамаққа қысылма,

Балтаң болса, отынға қысылма.

У

691. Уақытында жортпаса,

Жолбарыс та құр қайтар.

Ұ

692. Ұзын тіл басқа бөгет,

Ұзын етек аяққа бөгет. 693. Ұйқы басқан,

Таң ата қарақшы тігер. 694. Ұйқы ұққанша,

Тоқыма ұқ! 695. Ұйқыны өлшесең, ой ширақ,

Сусынды өлшесең, тамыр ширақ. 696. Ұрлық түбі – қорлық. 697. Ұрпаққа зиян екі әдеттен аулақ бол,

Бірі – дүниеқорлық,
Бірі – өзімшілдік.

698. Ұрпақта жалғыздық жоқ,

Олжада аздық жоқ.
Ғылымда кештік жоқ,
Ізденуде шектік жоқ.

699. Ұстазы жаманның

Шәкірті жаман.
Шәкірті жаманның
Ұстазы жаман.

Ү

700. Үйде өскен бұзау

Түзде өгіз болмас. 701. Үйді қорлаған

Желбегей кірер.
Жылқыны қорлаған
Жүгенсіз мінер.

702. Үйренген істен

Үйдей нәтиже. 703. Үйірі басқаны ноқта қосады. 704. Үйірі басқаны ноқта қосар,

Үйі басқаны іс қосар. 705. Үнемдесең, өзіңе пайда,

Үйренсең, өміріңе пайда.

Ш

706. Шақпаса жыланда нем бар,

Қаппаса итте нем бар. 707. Шалқалап құлау да,

Шалқып баю да – дерт. 708. Шаранаң кеппей,

Шамаң жетпейтінмен алыспа. 709. Шашын алам деп,

Басын... 710. Шәкірт болу ұстаздан,

Шырақ болу майдан. 711. Шебердің қолы ортақ,

Шешеннің тілі ортақ. 712. Шебердің қолы ортақ,

Жомарттың малы ортақ. 713. Шешеннің тілі – шебердің бізі. 714. Шикі ас ішіңе қас,

Шикі сөз өзіңе қас. 715. Шөпке ораса сиыр жемейді,

Майға ораса ит жемейді. 716. Шыбын келсе – құрт,

Бақсы келсе – жұт. 717. Шығар күнге бұлт бөгет,

Өсер жасқа өсек бөгет. 718. Шын жасы отыз бес,

Өтірік жасы жиырма бес. 719. Шын сөзде құн бар,

Өтірікте сұм бар. 720. Шын темірді тот баспас,

Шын туысын ұмытпас. 721. Шырақ жалғыз болса да,

Үйге жарық болады.
Ғылым жалғыз болса да,
Елге жарық болады.

Ы

722. Ынтымақ түбі – игілік,

Игілік түбі – тірлік. 723. Ырыс көркі – ынтымақ,

Адам көркі – ақыл.

І

724. Іздесең тап,

Істесең бітір. 725. Іздесең, жоқты табасың,

Оқысаң, ғылым табасың. 726. Істемей жатып мақтанба,

Шындық – игіліктің иіні,
Өтірік – бар сұмдықтың түйіні.

727. Ісің қатты болса,

Ішкенің тәтті болар. 728. Ісің оңбаса, дос кетер,

Түземесең, бас кетер. 729. Ісің теріс болса,

Өмірің керіс болар. 730. Іші тоқ,

Басында жоқ. 731. Ішінде ақыл болса,

Сырты салмақты.

Жұмбақтар

1. Зер-зер кілем, зер кілем,

Көтерейін десем зор кілем.
(Жер)

2. Көк шатырда көк орақ,

Өмірі ормас ол орақ.
(Ай)

3. Желіп кетсе жеткізбес,

Жерге түссе табылмас.
(Жел)

4. Біреудің бір ұлы бар және қызы,

Біледі ол екеуін дүние жүзі.
Ұйықтайды ұлы түнде, қызы күндіз,
Жүргенде білінбейді басқан ізі.
(Ай, күн)

5. Тауға шықса жүгірген,

Таудан түссе сүрінген.
(Қоян)

6. Иір-иір ізі бар,

Құлағы жоқ, көзі бар.
Түсі суық ызғарлы,
Аузында айыр бізі бар.
(Жылан)

7. Құдіреттің бір құсы,

Көкте десем ебі жоқ,
Жерде десем ізі жоқ.
Мекенінен шықса өледі,
Оған қылар емі жоқ.

(Балық) 8. Үсті тас, асты тас,

Төрт аяқ, жалғыз бас.
(Тасбақа)

9. Тоғай іші толған жұмбақ,

Ақын жігіт айтқан жұмбақ,
Шешен қатын тапқан жұмбақ.
(Қойдың ішек-қарыны және оны аршу)

10. Екеу ерегесіп келеді,

Төртеу төбелесіп келеді.
(Түйенің өркеші мен аяғы)

11. Мекеде бір ағаш бар түбі жуан,

Он екі ұл, алпыс қызы бір күні туған.
(Адам, 12 мүше, 60. тамыр)

12. Қиын-қиын қиялар,

Қиынға жұмыртқа ұялар.
(Ми)

13. Бар екен бір айдаһар аузын ашқан,

Көргенде адам пенде заһар шашқан.
Кетеді ашуланса таудай болып,
Қайнатып қара тасты ашу басқан.
(Көрік)

14. Жаһанда бір кемпір бар ағаш аяқ,

Аузына тістегені шиден таяқ.
Белінде мың сан қабат белбеуі бар,
Бір салсаң шапалақпен, кетер зырлап.
(Ұршық)

15. Өзен бойын өрледім,

Су таба алмай шөлдедім.
Оң қолымдағы найзаны
Олай-былай сермедім.
(Өрмек тоқу)

16. Көк өгізім гүрілдейді,

Жансыз ағаш дірілдейді.
(Саба, піспек)

17. Жылт-жылт еткен, жылғадан өткен,

Базарды басқан, кентті кешкен.
(Ине)

18. Қарлы таудың басында

Қанатына мұз қатып,
Қырғи дейтін құс отыр,
Қайрыла алмай ол отыр.
(Түндік)

19. Шидім-шидім, шидім құс,

Ши басына қонған құс.
Қарқарада қара құс,
Хан басына қонған құс.
(Тігулі үй-ағаш)

20. Кішкене ғана мүсірет,

Таудан отын түсіред.
(Ұстара)

21. Маңдайында есігі бар,

Ішінде есебі бар.
Судан суаты бар,
Күлден қуаты бар.
(Насыбай шақша)

22. Атқа мінбейді, жаяу жүрмейді,

Күніне мың шақырым жерге барып келеді.
(Көңіл)

23. Сары ат міндім, саз кештім,

Сарқыны маған тимеді.
Қара мақпал тон піштім,
Қиқымы маған тимеді.
(Түс)

24. Ұзын-ұзын ұсқауын,

Ұзынына кім жетер.
Шыбар ала күйкентай,
Шыбарына кім жетер.
(Кітап)

25. Базардан алып келген қара арғымақ,

Бітіпті төбесіне екі құлақ.
Белбеуін тоғыз жерден буынып ап,
Сөйлейді азаматтан бұрынырақ.
(Домбыра)

26. Желі басында бес ине,

Бесеуі де мес бие.
Құлындары құла ала,
Құлақтары сары ала.
(Масақ)

27. Аласа ғана бойы бар,

Қойнына тыққан наны бар.
(Бидай)

28. Алла мықты жаратқан сегіз батыр,

Баяғыдан соғысып әлі жатыр.
Кезек-кезек жығысып, жатып тұрып,
Кім жығары белгісіз түбінде ақыр.
(Күн мен түн, ай мен күн, жақсылық пен жамандық)

29. Бір жайын тынбай жүрген дөп-дөңгелек,

Ұясы үш жүз алпыс болса керек.
Қасында сан жетпестің асыл шөлмек,
Байлауын алмағайып Хақтан білмек.
Аспаннан алты арыстан ақырады,

Астында миуаланған алты терек.
Гүлденіп сол теректің жапырағы,
Ғаламға он сегіз мың пайда бермек.
Жанады бір сарайдан сансыз шөлмек,

Пәндаға қиынырақ санап бермек.
(Ай, күн, жұлдыз, тәулік, 6 ай қыс, 6 ай жаз)

30. Бір таудың адам жүрмес қиясы бар,

Екі самұрық, қос қыран ұясы бар.
Бітіпті етегіне құрма ағашы,
Басында бұлбұл құстың ұясы бар.
(Бас, көз, ауыз, құлақ, тіл, сақал)

31. Басына қара таудың бітер қорған,

Онда жоқ бекітерге айыл-тұрман.
Қасына төрт нөкерін ертіп алып,
Үстіне қайырлы бай мініп тұрған.
(Қазан, ошақ)

32. Аспанда қыран сары кісі алады,

Болғанда кешке жақын ән салады.
Құдайдың құдіретіне қарап тұрсаң,
Түтікпен тақыр жерден су алады.
(Маса)

33. Бір түйем өлді арықтап майы көптен,

Жануар семірмейді жеген шөптен.
Ол түйем зәудеғалам өліп қалса,
Сүйегі табылмайды жерден-көктен.
(Майшам)

34. Әкеміз – Орманбет хан, біз – немере,

Ойласаң ойға түсер әрбір неме.
Адамға тілсіз, жансыз сөйлеседі,
Қолы жоқ, аяғы жоқ ол немене?
(Хат)

35. Ойласам дүние жүзі дөп-дөңгелек,

Бір нәрсе бас бармақтай болса керек.
Жалғыз-ақ, басқан жерде ізі қалар,
Оны да ойламай шеш, ақылы зерек.
(Мөр)

36. Ізі бар, адымы жоқ аяғынан,

Тимейді ұшы жерге таяғынан.
Айуанға екі аяғын арта салып,
Келеді әнін шырқап баяғының.
(Бүркіт)

37. Бір нәрсе өзі жансыз, келбеті адам,

Жалғыз-ақ сөйлесуге тілге надан.
Жалғанда бой теңесіп жүргенменен,
Махшарда сұрағы жоқ кейін қалған.
(Адамның көлеңкесі)

38. Айналған дүние жүзін бір диірмен,

Шығады ай менен күн бір бүйірден.
Ішінде қылдан нәзік бір жібі бар,
Япырм-ай, қолы сыңғыр кім иірген.
(Сағат)

39. Бір сандық сырты заһар, іші захум,

Ішінде қазына бар жүзге жақын.
Жұмбақты көп ойласаң болады кеш,
Көзелім, ақын болсаң, ойламай шеш.
(Сіріңке)

40. Бір адам өзі жалғыз сапар жолда,

Сермейді екі қолын оң мен солға.
(Телеграф бағаны)

41. Жапанда бір бәйтерек біткен биік,

Төбесі үш буындап көкке тиіп.
Құдайым ол терекке берген тілек,
Терекке бұтақ шықты ұйып-ұйып.
Ол терек ырғалады жүрек шайып,

Кетеді жапырағы жанды жайып.
Шешуі: (өзің тап)

42. Жақсының келіспейді сыңар жағы,

Пәнденің Құдай деген тұрар бағы.
Жапанға бір бәйтерек біткен биік,
Жандарал помещик дуандағы.
Халыққа мына шыққан қағаз ақша,

Теректің жайылып шыққан жапырағы.
Келемін жоқ артынан желе шауып,
Басына сұр бесті аттың ноқта салып.
Тоймайды жеті нәрсе бір-біріне,

Айта ғой, ақын болсаң, орнын тауып.
Шешуі: (өзің тап)

43. Тоймайды от отынға, молда оқуға,

Тоймайды алғанменен ер қатынға.
Шырағым, таппайды деп ширатылма,
Кім тояр жасауменен ой-ақылға.
Қарасам сөйлейді,

Қарамасам сөйлемейді.
(Кітап, хат)

44. Құдіретпен басылған жалғыз көрік,

Алпыс ханның басында жалғыз бөрік.
Алпыс ханның астында алпыс тақ бар,
Келістіріп айтайын көзім көріп.
(Киіз үй)

45. Қаратаудың басында бітер ұран,

Ол ұранға мекендер екі түрлі аң.
Он кісі қаршыға алып тауға шықса,
Қаршығам бірін қоймас сондай қыран.
(Шаш, бит-сірке, ұстара)

46. Қорам ақ, қойым қара, қойшым өлеңші.

(Қағаз, сөз, қарындаш) 47. Отырмын айтайын деп жұмбақ ойлап,

Дүлдүлді сахараға қойдым байлап.
Басында бұлбұл отыр үйдің сайрап,
Бір гауһар қойынында тұрар жайнап.
Дарияның жағасында месесі бар,

Жел тисе жанып кетер оттай қаулап.
Болсаң да әзір ақын бір саларсың,
Осы айтқан жұмбағымды ойламай тап.
Шешуі: (өзің тап)

48. Жағасы қырғи қабақ ойдым-ойдым,

Жақсының атын естіп көрмей қойдым.
Жақсының атын естіп көрмесем де,
Ол рас атын естіп қолым қойдым.
(Тәңірі)

49. Екі түйе бір көсеу.

(Сиырдың тілі) 50. Тоны бар, шапаны жоқ.

(Мысық) 51. Жер астында жездекем аты кісінейді.

(Суыр) 52. Төсек астында төрт бауырсақ.

(Сиырдың, түйенің емшегі) 53. Алды қиық, арты шалғай.

(Аттың жалы) 54. Бүкір ағашқа қар жұқпас.

(Сиырдың мүйізі) 55. Кішкене ғана қара тіс.

(Қоңыз) 56. Жаралғанға жабысқан.

(Нәрсенің аты) 57. Төрт аяқты, мың таяқты.

(Кірпі) 58. Арқасы домалақ, аяғы ұзын.

(Өрмекші) 59. Сақалы бар, санасы жоқ.

(Ешкі) 60. Ел жатса да тек жұрнақ тегін жатпайды.

(Малдың күйсеуі) 61. Құлағы ұзын жануар, дөрекілеу әні бар.

(Есек) 62. Түрлі-түрлі түр кілем,

Түр аласы бір кілем.
(Малдың шуы)

63. Аласа ғана бойы бар,

Айналдырып киген тоны бар.
(Қой)

64. От басында құмған,

Екі көзін жұмған.
(Мысық)

65. Текшелеп тебен арттым тамашаға,

Тамашам жүгіреді оңашаға.
(Кірпі)

66. Тіріден өлі туады,

Өліден тірі туады.
(Жұмыртқа)

67. Бір бөдененің ішінде

Екі түрлі суы бар.
(Жұмыртқа)

68. Құйрығы мен бастан белі бөлек,

Кете берер ағарғанды оңай сүйреп.
(Құмырсқа)

69. Кішкене ғана қара тас,

Атан түйе көтере алмас.
(Қара құрт)

70. Алыстан қарасаң бір қойған,

Жақыннан қарасаң мың қараған.
(Аттың құйрығы)

71. Тұмсығы жоқ қара қарға,

Мұзды тесер бара-бара.
(Құмалақ)

72. Ай далада ақ отау,

Аузы мұрны жоқ отау.
(Жұмыртқа)

73. Әндіруде-дәндіру,

Тігісі жоқ қондыру.
(Малдың аласы)

74. Таңертең тұр-тұрлайды,

Кешке жат деп жыр жырлайды.
(Қораз)

75. Салынған үйі тастан,

Тесіп алып қашқан.
(Балапан)

76. Әбілғажым айтқан жұмбақ,

Айналысып жатқан жұмбақ.
(Ішек-қарын)

77. Үй үстінде шылғи қайыс,

Ашуы көп болар таныс.
(Жылан)

78. Құс болса да құлағы бар,

Әр қуыста тұрағы бар.
(Үкі)

79. Мың найзалы жалғыз батыр,

Жауы әсте алмас батыр.
(Кірпі)

80. Сауытынан мықты шапаны,

Жәндіктің нағыз табаны.
(Тасбақа)

81. Ақыраңдап аузын ашқан,

Соқыраңдап жерді басқан.
(Бақа)

82. Ашылмаған сандықта

Жыртылмаған бұл жатыр.
(Жұмыртқа)

83. Арқаным бар тым ұзын,

Ала алмайсың бір үзім.
(Жал)

84. Қаны жоқ, жаны бар,

Гүлі іздеп сабылар.
(Көбелек)

85. Аппақ қардай тоны бар

Күжірейген жануар.
(Ақ қоян)

86. Қоян құлақ, теке мұртты,

Ысқырса разы қылар тамам жұртты.
(Таует деген құс)

87. Шашылды маржан,

Бағасы арзан.
(Құмалақ)

88. Жазда пана болып тұрады,

Қыста босқа аңырап тұрады.
(Ұя)

89. Түйеде жоқ, ешкіде бар,

Доңызда жоқ, қоңызда бар.
(Мүйіз)

90. Иір-иір бұтасы төбесінде,

Таң қаласың орманнан көресің де.
(Бұғы)

91. Тұрады төбесі бүлкілдеп,

Сен оған қарайсың күлкің кеп.
(Үкі)

92. Өмірі шықпай үйінен,

Сүйреп жүр оны дәйіммен.
(Тасбақа)

93. Ағашты орманның түбінен табасың,

Ине шаншылған шүйке деп қаласың.
(Бұғы)

94. Ат та емес, ит те емес,

Тістейтінін қайтесін.
(Тышқан)

95. Бауырындағы бұлағын ел ішеді,

Шабылады жотасынан пішені.
(Саулық қой)

96. Екі батыр жолда шөлдейді,

Екі батыр қазына іздейді.
(Түйе)

97. Итің-китің жорғасы бар,

Басында дорбасы бар.
(Тауық)

98. Бір елеуіш жаным бар,

Көтере алсаң, бәрін ал.
(Құмырсқа илеуі)

99. Екі рет туады,

Бір рет өледі.
(Құс)

100. Басы тарақ,

Арты орақ.
(Қораз)

101. Қанатым болғанымен ұшпаймын,

Көл жайлап мұз астында қыстаймын.
(Балық)

102. Жел боранда желдей ескен,

Шекесіне семсер өскен.
(Бұғы)

103. Жер бетінде өзімнен әнші жоқ деп озатын,

Күндіз-түні шақырады ол бірақ өз атын.
(Көкек)

104. Жағалай-жағалай тас қойдым,

Жирен атымды бос қойдым.
(Тіл мен тіс)

105. Жүнді дене, жүнді бас,

Ұстап алсам қылар қас.
(Кірпі)

106. Былқ-былқ семіз,

Сүйегі жоқ семіз.
(Ішек)

107. Екеуі қарауыл қарап тұр,

Төртеуі ұйықтап жатыр,
Біреуі қамыр басып тұр.
(Түйенің екі өркеші, аузы, мұрны)

108. Қызыл шақа, жүні жоқ,

Қолға ұстап жүруге
Құмарланатын кісі жоқ.
(Балапан)

109. Алуан дүркін аузында бір әккар,

Неше жұтқан жандарды көрдім әни,
Сүйегі бақша-бақша жоқ тұр бәни.
(Балық)

110. Кереметім сақ құлақ,

Далада жүр шапқылап,
Есек пен атқа да ұқсап.
(Қоян)

111. Құрғақ жерде жүрмейді,

Қанаты бар жануар,
Бірақ ұша білмейді.
(Балық)

112. Пілдей тісі бар,

Суда жүзеді,
Балық сүзеді.
(Морж)

113. Есекті құлағына қыстырып,

Қасқырды ат қып мініп,
Әйт деген де, жүре берген.
(Қоян)

114. Демсіз, үнсіз,

Басса ізсіз,
Жүрсе жолсыз.
(Балық)

115. Ары жүгір қара шарты,

Бері жүгір қара шарты,
Тал үстінде талтайған қара шарты.
(Құндыз)

116. Жылқыны қарнына қыстырған,

Түйені ерніне қыстарған.
Мұрты бар, сақалы жоқ,
Әйт дегенде аялы жоқ.
(Қоян)

117. Кілемнің түрлеріндей жүндері бар,

Айбаты жоқ, қамыстан үйлері бар.
Жарымы бой сұлу құйрық, қысқа құлақ,
Кететін зиян қылып бір жері бар.
(Жолбарыс)

118. Бір нәрсе қанаты бар ұшпас биік,

Сонда да жүрмейді екен жерге тиіп.
Арасын жер мен көктің өрт алса да,
Кетпейді ешбір жері отқа күйіп.
(Балық)

119. Белең-белең, белең ат,

Белі бүкір күрең ат.
Тауға қарай өрлейді,
Таудан құлап өлмейді.
(Құмырсқа)

120. Есек сауыр,

Жылан бауыр.
Оян ауыз,
Масалар дейді «жауыз».
(Инелік)

121. Ерте келер дегелек,

Кешке келер дегелек.
Түрлі түрлі жібектен
Түйін түйер дегелек.
(Қой)

122. Дүбір-дүбір, дүбірген,

Жер айналып жүгірген.
Жабырханның бір ұлы
Мылтық ала жүгірген.
(Мысық пен тышқан)

123. Торғын-торғын таспа,

Бірақ тастан басқа.
Мекені қамыс па,
Бұл саған таныс па?
(Жолбарыс)

124. Қара тайым қашаған,

Құдірет Алла жасаған.
Еш қайласын таба алмай,
Суға қамап ұстаған.
(Балық)

125. Жасымнан өнер берді әкем маған,

Бір нәрсе жердің жүзін шыр айналған.
Артында жетектеген ешкісі бар,
Ит мініп, есек өнгеріп, түйе айдаған.
(Қоян)

126. Бап-бап, бап екен,

Басқан ізі ін-мекен.
Құйрығында меңі бар,
Меңді қожа қайда екен?
(Қоян)

127. Қайталап атымды,

Көктемде ән салған.
Кез келген ұяға
Жұмыртқа тастаған.
(Көкек)

128. Ағаш басында,

Тас арасында,
Әр алуан қуыста
Түндіксіз отау.
(Құс ұясы)

129. Мүйізі бар құйрықты,

Тындырады бұйрықты.
Көктен бөрік киеді,
Көптен таулар үйеді.
(Сиыр)

130. Бір нәрсе сырты бүтін, іші қуыс,

Айуан-жануармен болған туыс.
Бір елдің патшасын қаратады,
Қарасаң, бар денесі бір-ақ уыс.
(Бүркіт томағасы)

131. Кішкентай ғана сұр шұнақ,

Оңдырмайды түйсе тұяқ.
Ашуланса тебеді,
Басқалар қалар сұлап.
(Сұңқар)

132. Кішкене ғана бойы бар,

Тамақта ғана ойы бар.
Тіршілік құрып жүреді
Шамасы аз жануар.
(Торғай)

133. Балпаң-балпаң басады,

Адамнан қатты сасады.
Саусақтары салалы,
Қыста жылыға қашады.
(Қаз)

134. Төрт аяқты мақұлық

Үй күзетеді ақырып.
Тындырғандай кей жерде,
Жата кетеді аһ ұрып.
(Ит)

135. Көп ине, көп ине,

Бір сабағы жоқ ине.
Қырына қалады өзі,
Доп-домалақ әрине.
(Кірпі)

136. Тау астында төрт бала,

Кезек-кезек ойнаған.
Төрт баланың қолына
Төрт айды әкем байлаған.
(Жылқының аяғы, тұрасы)

137. Бір қыз бар дүниеде шынарланған,

Сол қызға елдің бәрі құмарланған.
Бірі адам, бірі хайуан, бірі жануар
Ақыры сол қызды үшеуі алған.
(Адам, ат, бүркіт)

138. Бір нәрсе ақ пен сары екі қабат,

Құдайым керемет берген аямай-ақ.
Ісіне Құдіреттің таң қаласың,
Кетеді бір аздан соң тарап-тарап.
(Жұмыртқа)

139. Өзі жап-жас, мұрты бар,

Ет пен сүтке ұмтылар.
Тастамайды жылы үйге
Түкті тоны шұп-шұбар.
(Мысық)

140. Лас жерде боласың,

Содан дәмге қонасың.
Адалдықты білмейсің,
Аяқ сүртіп жүрмейсің.
(Қара шыбын)

141. Шықпайды бір мақұлық қорасынан,

Түгінің ине өтпейді арасынан.
Тап мұндай мақұлықты көргенім жоқ,
Айырылар туа сала анасынан.
(Кірпі)

142. Бір ғажап төрт аяқты, құс қанатты,

Күндік жерден көреді адамзатты.
Қолында қылдан нәзік таяғы бар,
Тиеді түртіп қалса бізден қатты.
(Маса)

143. Айыр-айыр тілі бар,

Шұбар ала түрі бар.
Бар жәндіктің ішінде
Қауіптісі сол, біліп ал.
(Жылан)

144. Түбірлі төртеу,

Түймемен бесеу,
Елубай екеу,
Мамық жалғыз.
(Жылқы)

145. Маң-маң басқан жүрісі,

Барлық құстың ірісі.
Қашанда құсша ұшпайды,
Қуғанын бірақ ұстайды.
(Түйеқұс)

146. Бір шаһар дөп-дөңгелек өлкесі үйдей,

Ішіндегі кәрі-жасы бәрі бірдей.
Кәрісін де, жасын да әрқашан айырмаймын,
Таңғалған қандай дерек мұны білмей.
(Құмырсқа)

147. Екі езуі құлағына жетеді,

Тамақ жесе ызың-ызың етеді,
Ашуланса, бізі бұрын жетеді.
(Ара)

148. Тышқаннан басқа батпаған,

Қарыштап жерді аттаған.
Бөренені тістеп ап,
Тіршілік етіп оттаған.
(Піл)

149. Мың найзалы жалғыз батыр,

Жауларына алғызбай әлі жатыр.
Жақтырмаса бүрісіп жатып алар,
Темір шеге қатып алар.
(Кірпі)

150. Сауыттан мықты шапаны,

Жәндіктің нағыз шабаны.
Тіршілік етіп әлі жүр,
Жаратылуы тым сапалы.
(Тасбақа)

151. Ешкімен тегі туысқан,

Кіндік кесіп жуысқан.
Құзар тау боп мекені,
Ешкіні көрмей ұрысқан.
(Таутеке)

152. Қоян құлақты,

Жылқы тұяқты.
Көксұр түсті,
Көмпіс күшті.
(Есек)

153. Қалың әскер бағып жүр,

Сансыз найза тағып жүр.
Құржия қалар құрысып,
Найзасы оны қағып жүр.
(Кірпі)

154. Аттанған бір шаһардан қалың халық,

Соғысып тыныш жүрмейді елді шауып.
Жаратқан мықты қылып нәсілін,
Өзінің тауып алып жүр кәсібін.
(Құмырсқа)

155. Жер астынан жол қазар,

Күндіз табар жолды озар.
Қалың бөлме үй салып,
Сиқын жердің ол бұзар.
(Көр тышқан)

156. Шарлап жүреді даланы,

Қияға салады ұяны.
Шыр айналып жүргенде,
Тамағын іздеп табады.
(Қыран құс)

157. Құс болса да құлағы бар,

Қуыста мекендеген тұрағы бар.
Талайлар оған құмар болған,
Қызықтырар төсі мен балағы бар.
(Үкі)

158. Судан шығады, судан қорқады.

(Тұз) 159. Үй үстінде ұсақ тас.

(Жұлдыз) 160. Жазда бар, қыста жоқ.

(Шың) 161. Таудан баспағым домалап келе жатыр.

(Жол) 162. Діңкілдек қамшым жер тесер.

(Тамшы) 163. Шөптен аласа, таудан биік.

(Жол) 164. Жер түбінен боз жорға ат кісінейді.

(Боран) 165. Қолы жоқ, аяғы жоқ, өрнектеп жүр.

(Аяз) 166. Жаман жолдасым маңымнан қалмайды.

(Көлеңке) 167. Бір түкті кілем,

Бір түксіз кілем.
(Аспан мен жер)

168. Отқа салса жанбайды,

Суға салса батпайды.
(Мұз)

169. Бір нәрсе етегі кең, найзасы бар,

Қосылған адамзатқа қайласы бар.
Мекені жер де емес, көк те емес,
Адамға әр уақытта пайдасы бар.
(Найзағай)

170. Қуып едім, мойны бұрылмайды,

Ұстайын деп ем, қолыма тұрмады.
(Жел)

171. Әлемге аян екі батыр,

Жеңе алмай бірін-бірі келе жатыр.
(Қыс пен жаз)

172. Көруге бар, ұстауға жоқ,

Бір нәрсе еді жансыз аяғы жоқ.
(Сағым)

173. Сен ары отыр,

Мен бері отырайын.
(Із)

174. Көктен аласа,

Жерден көрінеді тамаша.
(Бұлт)

175. Алыстан көрінеді айдаһардай,

Аузына ілінгенді жалмағандай.
(От)

176. Ақ сандығым ашылды,

Ішінен жібек шашылды.
(Күн)

177. Арқалық салмай үй жаптым,

Суықта жылжымай жаттым.
(Мұз)

178. Тепсем, тебілмейді,

Бассам, басылмайды.
(Көлеңке)

179. Заң-заң, заң кілем,

Көтерген бәрін зор кілем.
(Жер)

180. Бар ма, жоқ па анық білмейсің,

Ол жоқ жерде өмір сүрмейсің.
(Ауа)

181. Төңірегі тең көрініп,

Тегене жатыр төңкеріліп.
(Аспан)

182. Қанатсыз құс қаңғып барады,

Көзінен жас тамып барады.
(Бұлт)

183. Аспандағы әсем белдеуді,

Алып белге буынсам.
(Кемпірқосақ)

184. Көк бұйра толқын бу атқан,

Ауда тұр сол мұнартқан.
(Бұлт)

185. Шешесі су да, әкесі суық,

Көктемде өлер, күз күні туып.
(Мұз)

186. Көбелек секілді келгенде,

Өңі аппақ көргенде.
(Қар)

187. Өлшеусіз пішілген,

Жіпсіз тігілген.
(Жер)

188. Бір анасы, бір атасы,

Бірнеше шық баласы.
(Ай, күн, жұлдыз)

189. Күміс табақ дөңгелек,

Аспанда жүреді дөңгелеп.
(Ай, күн)

190. Ана ауылдың бурасы,

Мына ауылдың бурасы,
Желкілдейді шудасы.
(Түтін)

191. Ар жағында орманның,

Ар жағында таулардың
Алтын кеспек домалар.
(Күн)

192. Үш жүз алпыс қызым бар палуан туған,

Бұлардың қырық сегізі ұлы молда қуған.
Он екі ұл осылардың қасында бар,
Қыздары бәрінен бұрын туған.
(360. күн)

193. Әуеде ұшып жүрген бір аққу бар,

Сұңқары екі де, он екі тұлпары бар,
Біреуінде үш жүз алпыс құлыны бар.
(Ай, жыл, күн)

194. Ертеңгілік үлкен,

Кешкілік үлкен,
Талма түсте кішкене.
(Көлеңке)

195. Үй іші диірмен,

Шағылмайды бүйірден,
Жіптен нәзік, қылдан тұзақ.
(Сағым)

196. Көп моншақ үй үстінде қойдым шашып,

Қарасаң толып жатыр көзіңді ашып.
Үйіме түссе сәуле,
Кетеді әлгі моншақ қашып.
(Жұлдыз)

197. Біз-біз, біз едік,

Біз арбалы қыз едік.
Таң атқанша жайылдық,
Таң атқан соң жойылдық.
(Қырау)

198. Бір нәрсе жердің бетін шыр айналған,

Мақұлық біз білмейміз қайда барған.
Арасын жер мен көктің мекен қылып,
Байлаусыз бір арада тұра алмаған.
(Бұлт)

199. Алдымнан өтті бұлдырап,

Тұра қалдым жолына.
Ұстайын деп ойладым,
Тоқтамады қолыма.
(Жел)

200. Отыз ор бөдене,

Қырық қысыр шіл.
Бес дуадақ,
Он екі шығадақ.
(Жыл 12 ай, күн, апта)

201. Дүниеде бір қобыр бар тозбайтұғын,

Жазда шіріп, қыста жетіп, тозбайтұғын.
Жапанның жерін, суын, жәндіктерін
Сырты кең бәрін сақтап толмайтұғын.
(Аспан)

202. Көк аспанды байытқан

Қара бұлтқа тәп-тәуір.
Пайда болып ғайыптан,
Бұл ғайыптан от тамар.
(Найзағай)

203. Жерде емес, аспанда емес, арасында,

Қол жетпес ұстағанмен саласына.
Өзінің ұшқырлығы құстан жүйрік,
Ойланып бұл жұмбақты табасың ба?
(Жел)

204. Таптым, таптым табан-ақ,

Табаны жалпақ қоян-ақ.
Желіп кетсе жеткізбес,
Жерге түссе көрінбес.
(Сағым)

205. Бір түйе майы көптен жүре алмайды,

Жеген шөптен қашан да жалықпайды.
Жел бұйдасын қағып қойса,
«Әкәку, сәкәку» деп ән шырқайды.
(Жел, қар, аяз)

206. Алла Тағала жаратқан сегіз батыр

Баяғыдан күресіп әлі жатыр.
Кезек-кезек жатып-тұрып,
Кім шығары белгісіз түбінде ақыр.
(Күн, түн, жаз, қыс)

207. Қаптап жүрген малым бар,

Кәне, санап алыңдар.
Түнде ғана жаямын,
Күндіз қамап қоямын.
(Жұлдыз)

208. Ақ жылан аяғы да, көзі де жоқ,

Сөйлеген бір ауыз сөзі де жоқ.
Тоқтамай қысы-жазы кезе берер,
Үстінде ұстап алар бөзі де жоқ.
(Өзен)

209. Жаңбыр түрлі жіптерден

Шәлі тоқи біліпті.
Аулақ шығып ауылдан,
Шәліге өң беріпті.
(Кемпірқосақ)

210. Айтамын айт дегенін ақпар-дақпар,

Үш жүз алпыс үйрек пен шағалақ бар.
Көсілген көмекейің ақын болсаң,
Он екі қаз, екі аққу, қаз жұмбақ бар.
(360. күн, 12 ай, жаз, күз)

211. Бап-бап басы бар,

Алтын ердің қасы бар.
Мұны тапқан адамның
Жүз жиырма да жасы бар.
(Шолпан)

212. Дүниеде бір батыр бар қорықпайды,

Анда-санда айқай салып шарықтайды.
Батырдың мінген аты сондай күшті,
Күні-түні шапса да зорықпайды.
(Құйын, жел)

213. Алты қаз, жеті үйрек, бір бөдене,

Кейде орта, кейде толы, сар тегене.
Лайдың тынықпенен араласқан,
Бір аққу ұшып шықты құсқа төре.
Жұмбақшы кісі болсаң, осыны тап,

Шығардым өз ойымнан бұл немене?
(Жетіқарақшы, күн, шолпан, ай)

214. Қазан толды кілкілдеп,

Қайнайды жай бүлкілдеп.
Балаларым қашып кетті,
Көк қағазды басып кетті.
Қатарлатып тізіп алды,

Арттарынан ізі қалды.
(Кемпірқосақ)

215. Мен көрдім дарияда он екі қыз,

Мен өзім санап алдым кеше күндіз.
Жұмбағым қанша айтсам да таусылмайды,
Ей, жаным, шеше алмайсың, күдеріңді үз.
(Жыл, 12 ай)

216. Дарияның ортасында екі жайың

Бірі кетсе, біреуі болар дайын.
Алма кезек ауысар,
Уағында айтқызбай-ақ болар дайын.
(Күн мен ай)

217. Батырмай жерге қонады,

Жердің беті оңады.
Қыста ғана тұрады,
Ұстасаң қолың тоңады.
(Қар)

218. Алыстан көрдім көр белді,

Жарқырап жатқан көп көлді.
Ұстайын деп ойланып,
Жақындап едім жоқ болдым.
(Сағым)

219. Қара бура өкірді,

Мазасын жұрттың кетірді.
Қамшылап атам зекірді,
Ауылдан айдап кетірді.
(Жаңбыр, күн күркіреу)

220. Теңізді қоймай шайқады,

Егісті кейде жайпады.
Мазасын алып нәрсенің,
Салды бүлік сойқанды.
(Дауыл)

221. Аппақ етіп айналаны,

Ақ көбелек айналды.
Әбден қонып болған соң,
Жер әлемде жайланды.
(Қар)

222. Жапанда жанға мәлім екі терек,

Дөңгелек жапырағы болса керек.
Санаса әр бұтағы отыз болған,
Ойланып бұл жұмбақты айтса керек.
(Ай, күн, апта)

223. Бір ағаш дүниеде түбі жуан,

Он екі ұлдан отыз қыз бұрын туған.
Өзінің тамашасы сондай қызық,
Анадан тумас бұрын көзін ашып тұрған.
(Күн, 12 ай, 30. күн, жұлдыз)

224. Ақырған айдаһардай арыстаным,

Айтысып тағы жұмбақ қалыспадың.
Екі өркеш, жеті башбай жұмбағым бар,
Осыны ойламай тап, данышпаным.
(Ай, күн, апта)

225. Қара бием сүтті,

Қара тайым күшті.
Өз еркіне жіберсең,
Бүлдірер талай істі.
(От, пеш, қазан)

226. Домалақ қалың моншақ,

Ұстасаң қолға жұмсақ.
Өңейеді әрқашан,
Суыққа әбден тоңса-ақ.
(Бұршақ)

227. Түніменен күлімдеп,

Таң атқанша тарандың.
Күн шығып, таң атқан соң,
Бытырап бір-ақ жоғалдың.
(Жұлдыз)

228. Дарияда жайын жүзер дөп-дөңгелек,

Қанаты ақты қара бір көбелек.
Жанады бір шаһардан сансыз шырақ,
Адамға қиын екен санап білмек.
(Ай мен күн, күн мен түн, жұлдыз)

229. Бар екен жапан түзде бір қу қайың,

Жапырақ түрлі-түрлі біткен дайын.
Көрікті бой түзеген жас арудай,
Тұрады күлімсіреп көрген сайын.
(Дүние)

230. Және де асыл туған асыл шөлмек,

Бір сыну оған парыз қайтып келмек.
Егерде бұл жұмбақты таба алмаса,
Жүреді екі қыстай болып ермек.
(Күн)

231. Мен өзім Қасым шаһар түсте көрдім,

Болжаусыз бес нәрсені оймен білдім.
Бар екен есік жақта екі қақпа,
Шегесі мың сегіз жүз санап едім.
(5 жыл)

232. Кең әлемді кернейді,

Қарасаң көзің көрмейді.
Іздесе қайдан да табылар,
Мәңгі жасар өлмейді.
(Ауа)

233. Аспаннан жауды ақ бидай,

Үйге қарай жүгірдім.
Ызғарына шыдамай,
Сүмелектеп бүгілдім.
(Бұршақ)

234. Ақ боз атым арында

Ақ көбікке малынды.
Таудан тасты атқылап,
Таудан түсті шапқылап.
(Тау өзені)

235. Қақпақты тарс-тарс жабады,

Маза бермей терезені қағады.
Ызыңдайды дамыл алмай тамағы,
Қорқытады үлкенді де баланы.
(Боран)

236. Қанатсыз құс маңып барады,

Көзінен жасы тамып барады.
Кім айтса да бір көнбей,
Сүйгеніне қонып барады.
(Бұлт, жауын)

237. Көл бетінде керуен жол,

Жүрсең таусылмас ол.
Білгіш болсаң, балалар, шешіп берші,
Білесің бе, кәне, не ғажап бұл?
(Құсжолы)

238. Кебелек секілді келгенде,

Әбжылан секілді кеткенде.
Кез келгенде қонады,
Алады кейде беттен де.
(Қар)

239. Тепсең тербелмейді,

Көмсең көмілмейді.
Қанша сабасаң үн жоқ,
Көзінің жасы егілмейді.
(Көлеңке)

240. Шыққанда шығыны жоқ,

Жасау жауын бүйірі тоқ.
Қыста жылтыр қақ болар,
Түртінектеп тыным жоқ.
(Өзен)

241. Жалт-жұлт етер,

Кейде жалмап кетер.
Қыс болса үнсіз жатып ап,
Жаз болса жетер.
(Найзағай)

242. Жылт-жылт етеді,

Жылаумен өмір өтеді.
Қаптап көбі қосылса,
Өзіңді де алып кетеді.
(Бұлақ суы)

243. Бірде қатты, бірде сұйық,

Суық болса, қалады ұйып.
Басы мен аяғын біле алмайсың,
Жатып алса тұйық.
(Мұз)

244. Таңертең бар да, кешке жоқ,

Кешке түгіл, түсте жоқ.
Мен әдемі моншақпын,
Ірі емес ұсақпын.
Мойнына ешкім таға алмас,

Мендей мөлдір таба алмас.
(Жұлдыз)

245. Қарағайдың басында қатық айран.

(Ми) 246. Үй айнала жүгіреді.

(Белбеу) 247. Алты аяқ, екі бас, бір құйрық.

(Атты кісі) 248. Бес ін, бес іннің аузы бір ін.

(Бес саусақ қолғап) 249. Өзені біреу, жылғасы екеу.

(Шалбар) 250. Ұлы тауда жеті бастау.

(Көз, құлақ, бас, мұрын, ауыз) 251. Қия бетте қисық астау.

(Құлақ) 252. Татыр жерде тайдың ізі.

(Кіндік) 253. Ала тайынша шаң көтермейді.

(Көз) 254. Ала бұйам жетпес жерге жетеді.

(Көз) 255. Аппақ қардай, дәмі балдай.

(Балмұздақ) 256. Су тисе ериді,

Кір ластан жериді.
(Сабын)

257. Қаудыр-қаудыр жарғағым,

Қартайғанша тозбадың.
(Құлақ)

258. Ти десем тимейді,

Тиме десем тиеді.
(Ерін)

259. Көсеуім басы ақ күміс.

(Саусақ, тырнақ) 260. Жалпақ тастың астында

Жасыл ала құс отыр.
(Көз)

261. Ұстасаң уыс толмайды,

Жиырылады, бірақ солмайды.
(Ерін)

262. Көсеу басы бесеу, от басында екеу.

(Екі қолдың саусағы) 263. Кекең еткені несі,

Керіп қойғаны несі?
(Піспек, саба)

264. Қатар-қатар тас қойдым,

Жирен атты бос қойдым.
(Тіл, тіс)

265. Қар сияқты аппақ,

Өзі сондай тәтті-ақ.
(Қант)

266. Домалақ қара күлдірген,

Тиген жерін бүлдірген.
(Бас, ми)

267. Таңертең тұрдым,

Екі сайға жүгірдім.
(Шалбар)

268. Дос үйіне түстің бе?

Түгел соның үстінде,
Тастамайды ешкім де.
(Тамақ салған дастархан)

269. Өлсең де өлмейді,

Өлмесең де өлмейді.
(Адам аты)

270. Қағазға ораған тұмар,

Адам оған құмар.
(Конфет, тәтті)

271. Жапсар тастың астында

Жасыл ала сауысқан.
(Көз)

272. Ашамайды арта салдым,

Айыр жібін тарта салдым.
(Тымақ)

273. Ести тұра сөзін,

Көре алмайсың өзін.
(Дәптер)

274. Қар астында қыстаған,

Жасылмен бөркін тыстаған.
(Ұйқы)

275. Төрт аяғы бар,

Киіз таяғы бар.
(Бесік)

276. Аспай түскен,

Қайнамай піскен.
(Қымыз)

277. Шаң болып жанады,

Түтін боп сөнеді.
(Шылым, темекі)

278. Базарда сатылмас,

Таразыға тартылмас,
Ондай тәтті табылмас.
(Ұйқы)

279. Қуыста тетігі бар бекінген,

Тетігін таппай, аша алмайды өкіммен.
Оны бес жігіт барып әкеле алмай,
Бес жігіт бүкір шалмен әкелген.
(Бессаусақ кілт)

280. Таңертең төрт аяқты,

Түсте екі аяқты.
Кешке үш аяқты,
Қозғалмасқа таяпты.
(Адамның сәбилік, есейген, қартайған шағы)

281. Үлкен үй,

Үлкен үйдің ішінде кішкене үй,
Кіші үйдің ішінде балуан би.
(Ауыз, тіс, тіл)

282. Жапанда бір бәйтерек шыққан биік,

Тұрады жапырағы жерге тиіп.
Үстінде он қаршыға қанат қағып,
Тұрады екі сұлу оны бағып.
(Адам, адам мүшелері)

283. Екі достың бірі ыңғайлы,

Біреуінің ебі жоқ.
Екеуін де бірдей көрем,
Маған артық кемі жоқ.
(Екі қол)

284. Дүниеде күйме көрдім төрт аяқты,

Дөңгелек екі басы ай сияқты.
Құс төсек, мамық жастық біреу жатыр,
Көңілі уайымсыз жай сияқты.
(Бесік, бала)

285. Қонақ келді, әлі жоқ,

Мінген атының жаны жоқ.
Әр күнде жейді екі қой,
Еті бар, сүйегі жоқ.
(Бала, бесік, анасының екі емшегі)

286. Қос әйнек темір де емес, шыны да емес,

Бүлінсе түзетуге қолдан келмес.
Ашылып діңгегімен жабылады,
Бұл өзі қымбат нәрсе, арзан емес.
(Көз)

287. Ағады екі бұлақ бір қайнардан,

Он екі бұлағы бар шыр айналған.
Ісіне таң қаламын Құдіреттің,
Бәрі де бір нәрсеге ыңғайланған.
(62 тамыр, 12 мүше)

288. Бір шөпке ат қойыпты «абағы» деп,

Ұшқан құс жүгіргеннің тамағы деп.
Өзіне құмарланбас жан болмайды,
Қалады таң атқан соң жабағы боп.
(Шай, шар)

289. Бір нәрсе жатқан жері сондай берік,

Қорегін көреді екен бөліп-бөліп.
Ұйқыдан оянған соң тұра салып,
Кезеді адамзаттың соңына еріп.
(Құрсақтағы бала)

290. Сылдыр сұйық емес,

Ішсең сусын қанады.
Ақ болса да қар емес,
Шешуін кім табады.
(Сүт)

291. Ашылмайды қабағы,

Әркімнің де тамағы.
Ашуланса болады,
Ұлпадай жұмсақ жабағы.
(Тоңмай)

292. Бір әліп көркейеді жалғыз менмен,

Екі мәт екі сәкіп оған ерген.
Болғанда и-ден ғамал, нұн-нан самал,
Болады кім данышпан мұны білген.
(Адам мүшелері)

293. Алды ұзын, арты қысқа,

Беттері өзіне сай әрбір тұста.
Суықта да, жылыда да пана болар,
Таппасаң басыңдағыны қолыңа ұста.
(Қазақ тымақ)

294. Қиын-қиын қиялар,

Қияға сұңқар ұялар.
Жасыңда саған ас болды,
Осыны тап, балалар.
(Ананың омырауы)

295. Болғанда ыран-дыран,

Жабыса кетер сондай қыран.
Бір биікке қатар- қатар жайлайды,
Бірге ұмтылады шықса Ұран.
Кейде жым болып түйіледі,

Айтқанына көніп иіледі.
(Оң қол, сол қол)

296. Абылай айтқан жұмбақ,

Тоғай толған жұмбақ.
Біреуін бірі өлтіреді,
Ақылды кісі шешкен жұмбақ.
(Мал сойған адам)

297. Отырмын тағы да жұмбақ ойлап,

Дүлділді сахараға қойдым байлап.
Ортасы дарияның бір құлақ-ты,
Кетеді жел соққанда оттай қаулап.
(Адамның тілі)

298. Су ішер отыз арық бір қайнардан,

Ортасында қақпасының бар шыр айналған.
Ішінде қақпасының патшасын
Күтуге он жігіт ыңғайланған.
(Тіл, тіс ауыз)

299. Киіміммен суға түстім,

Бірақ әлі құрғақ үстім.
Су маған жұққан емес,
Шешуі не мұндай істің.
(Адамның судағы бейнесі)

300. Алпыс кісі аяқтастың,

Ал, таңертең таяқтастың.
Бәрін бір жерге жатқызып,
Кейде ұрсып алып, қаштың.
(Кірпік)

301. Көреміз үйде отырып тыстағаны,

Япырм-ау, мұны қандай ұста қылды.
Қазасы сол нәрсенің жете қалар,
Өмірін оның қалай қысқа қылды.
(Көрген түс)

302. Үнемі жүр аузыңда,

Жұта алмайсың бірақ та.
Ән мен күйің сол болар,
Көндіресің неге бұрап та.
(Тіл)

303. Ұстасам уысым толмайды,

Суы аққаннан солмайды.
Өмір үшін адамға,
Онсыз, сірә, болмайды.
(Көз)

304. Ел жатса да енекем жатпайды.

(Құман) 305. Тептім, терекке шықтым.

(Үзеңгі) 306. Ала күшігім үйді айнала жүгірді.

(Белдеу арқан) 307. Артында әкең жұдырығын түйіп тұр.

(Керегекөк) 308. Атқа мінді, отқа кірді.

(Шойын құмыра) 309. Сырты бүтін, іші түтін.

(Пеш) 310. Керең құлақ кәтелде,

Өлтіреді жөтелде.
(Майшам)

311. Екі бала бір бөдене ұстап отыр.

(Қысқаш) 312. Үсті тоқпақ, асты соқпақ.

(Келі) 313. Алпыс терек,

Адамға керек.
Алпыс теректің бәрі ұя,
Тұрған орны қия.
(60. басты үй)

314. Қара тауда қара орамал,

Кілең қылдан жаралған.
(Шам)

315. Ілбүйшікке су қүйып,

Іліп талға байладым.
Өз иесі келгенше,
Бұлбұл құстай сайрадым.
(Шәйнек, ошақ)

316. Асқа бармайды,

Аспазшыдан қалмайды.
(Шалғыш)

317. Кішкене ғана дөңгелек,

Көздері оның әр бөлек,
(Түйме)

318. Сырт-сырт етіп тұр,

Сырлы кепеш киіп тұр.
(Шәйнек қақпағы)

319. Мың қойым құдыққа түсті,

Артынан манабай шұнақ ере түсті.
(Шаш, ұстара)

320. Арты ұзын, алды қысқа,

Дәміл-дәміл қолыңа ұста.
(Күләпәра)

321. Бойы түйедей,

Ізі түймедей.
(Таяқ)

322. Бір тышқанның екі құйрығы бар.

(Ине жіп) 323. Шым шидей қотыр.

(Кесте) 324. Екі басы жұдырықтай,

Ортасы қылдырықтай.
(Тұтқыш)

325. Қара сиырым қарап тұр,

Қызыл сиырым жалап тұр.
(От, қазан)

326. Төрде төртеу төремін дейді,

Есікте екеу өлемін дейді.
(Жүк аяқтың сирағы. Екі босаға)

327. Ақ итім арбадан қарғып түсті,

Барлығының басына шыққан кісі.
(Түңлік)

328. Өздігінен жүре алмас,

Бумаса белін тұра алмас.
(Ши сібірткі)

329. Жүгіріп кірді ақ бала,

Шыға келді қап-қара.
(Көсеу)

330. Ағайынды екеуі

Өзенге барып шомылды.
(Кәтел)

331. Буынын басса, былқ етер,

Тайып кетсе, шыр етер.
(Бәкі)

332. Айуан төрт аяғын басып тұрған,

Аузынан заһар отын шашып тұрған.
(Самауыр)

333. Мен көрдім бір дария дөп-дөңгелек,

Төрт бұрышы дарияның содан бөлек.
Ішінде «келсе» деген патшасы бар,
Астында төрт тіреуі болса керек.
(Қазан, ошақ)

334. Құлағы үнемі қалқайып,

Төрт аяғы талтайып.
Қызмет қылар адамға
Жолында пида болар жалпайып.
(Төсек)

335. Арықтаса сөнеді,

Адам үшін көнеді.
Мінезі жаман өзінің,
Білдірмей тебеді.
(Шам)

336. Ұшқыр-ұшқырдай,

Айқай салып ышқынды-ай.
(Егеу)

337. Жисаң – жая,

Жайсаң – сая.
(Көрпе)

338. Өзіне қарай үңілді,

Бел айнала жүгірді.
(Белбеу)

339. Иірілген жансыз,

Тісін көрсең сансыз.
(Орақ)

340. Ілулі тұрар орным деп,

Азапқа түсіп тұрмын деп.
(Тұтқыш)

341. Аяғынан алады,

Көтеріп жерге салады.
(Үзеңгі)

342. Екі құлағы бар,

Бір бұлағы бар.
(Самауыр)

343. Үйрегім ұзақ сүңгіді,

Құйрықсыз қалды бір күні.
(Ине, жіп)

344. Жалғыз таяқ темірден,

Қалмайды досы жемірден.
(Ине, жіп)

345. Аузы мен көзі бар,

Сүйретіп досын ертіп жүр.
(Ине, жіп)

346. Жайсам – қол,

Жисам – жең.
(Шымылдық)

347. Иір-иір ыңыршақ,

Жиып қалсаң бір құшақ.
(Кереге)

348. Күндіз үшеу,

Түнде төртеу.
(Түңлік)

349. Парық болмас ойында,

Бес қаруы бойында.
(Көп тілді бәкі)

350. Түгел айтсаң не барын,

Төрт құлақта бір қарын.
(Қаза)

351. Төбесінде өмір бақи төбелес,

Төзіміне оның ешкім тең келмес.
(Төс, балға)

352. Кішкентай ғана мүсірет,

Таудан отын түсіреді.
(Ұстара)

353. Адырайған құлағы,

Төбесінде тұр тымағы.
(Каструль)

354. Кекең-кекең еңкейген,

Құйрығы жоқ келтиген.
(Кетпен)

355. Басы жоқ, екі беті, тісі бар,

Қақ бөлер бөренені күші бар.
(Ара)

356. Аузы бар да тілі жоқ,

Терісі бар да жүні жоқ.
(Тістеуік)

357. Шешесі үйде қалады,

Баласы кісіге ереді.
(Құлып, кілт)

358. Тізіле өскен тісі бар,

Көп істеген ісі бар.
(Орақ)

359. Тістегені түспейді,

Отқа салсаң піспейді.
(Қысқыш)

360. Әкесі баласын көтереді,

Баласы бөркін көтереді.
(Киіз үй)

361. Мұрнына кіріп қытықтайды,

Маңынан өткен құтылмайды.
(Иіс)

362. Жібек атты сүйреткен,

Темір атты үйреткен.
(Ине, жіп, саусақ)

363. Ұзын құйрық сауысқан,

Бір көлдің суын тауысқан.
(Қауға)

364. Жоғарғы ауылдың баласы ашамайға мінеді,

Төменгі ауылдың баласы тесік тастан өтеді.
(Уық, шаңырақ)

365. Кергі, кергі кер кілем,

Кергісі өскен қай кілем.
(Кереге)

366. Өзгесі сыртта,

Екі қолы іште.
(Белдеу арқан)

367. Тұрса түйедей,

Жатса қояндай.
(Шымылдық)

368. Ентелей қарап,

Егізімді таптым.
(Айна)

369. Ары сарп, бері сарп,

Қара қолдың құйрығы сарп.
(Киіз есік)

370. Азынап келген бураны

Айыршөкет тоқтатты.
(Бақан)

371. Жалғыз ғана көзі бар,

Алтын білезігі бар,
Жыңғыл таяғы бар.
(Ұршық)

372. Жалғыз сапты,

Шоқпар басты,
Ағашты күлдей ұсатты.
(Балта)

373. Келе жатсам, бір-екеу өліп жатыр,

Қойнына қолымды тықсам,
Сық-сық күліп жатыр.
(Қамшы)

374. Жалпақ желке,

Сонау бетте
Орманымды отап кетті.
(Балта)

375. Көркін халық мақтайды,

Үйге салып баптайды.
Сыйлы да өзі әр елде,
Қадірсіз боп жатпайды.
(Кілем)

376. Көзі жоқ, аузы жоқ, қолы жоқ,

Бірақ та тісі бар,
Адамменен ісі бар.
(Тарақ)

377. Бұты-бұты, бұты ұзын,

Бұтынан да қолы ұзын.
Ата киік терісі,
Алтын терісі,
Алтын қошқар мүйізі.

(Кереге, уық, шаңырақ) 378. Жапанда бір бәйтерек тік тұрады,

Адамша киім киіп бел байлады.
Құдайдың құдіретіне қарап тұрсаң,
Қолына қылыш алып жау тұрады,
Қабағы түнде жабық, күндіз ашық.

(Тартпа) 379. Қара таудың басында

Қарабай деген құс отыр.
Қанатына мұз қатып,
Қарай алмай ол отыр.
(Түңлік)

380. Екі пышақ бірлесіп,

Киім пішіп береді.
Екеуі бір жүрмесе,
Жоқ қой бізге керегі.
(Қайшы)

381. Қабағы түнде жабық, күндіз ашық,

Адамзат құтылмайды онан қашып.
Алыстан лебімен тартып алып,
Жақындаса жалмайды аузын алып.
(Үй)

382. Жалғыз сапты, қошқар басты,

Ағашты күлдей ұсатты.
Қанша қатты болса да,
Жауын жеңіп босатты.
Дүниеде бір алыпты көрдім күшті,

Дүниедегі бар салмақ соған түсті.
(Балта)

383. Құнарлы қойнауына мал тояттап,

Әртүрлі алуан-алуан жеміс пісті.
(Қырман)

384. Балпанақтай бойы бар,

Үстінде аппақ тоны бар.
Жалғыз қызыл көзі бар,
Шылым шегер аузы бар.
(Пеш)

385. Шидім-шидім, шидім құс,

Ши басына қонған құс.
Қар қарадай қара құс,
Қан басына қонған құс.
(Үй ағаш)

386. Әсемдік бар бетінде,

Жылу алған тегінде.
Көп уақыт шыдайды,
Тоңбайтын болып бертінде.
(Термос)

387. Ал соғысқа кетеді,

Қызмет бізге етеді.
Біраздан соң қызарып,
Ұстауға келмей кетеді.
(Шімшуір)

388. Бүтін дейін десем, бүтін емес,

Жыртық дейін десем, жыртық емес.
Жануармен ұрыс салады,
Өне бойы тыртық емес.
(Ау)

389. Адамзат баласына тым керекті,

Көрдің бе от жылығыш кереметті.
Дем алар төбесімен, тұмсығымен,
Өздігінен басқаны елемепті.
(Құман)

390. Алуан түрлі өңі бар,

Көрген жанның таңы бар.
Гүл-бәйшешек басында
Түкті-түкті жүні бар.
(Кілем)

391. Бап-бап бапанақ,

Бапанақ үсті арғымақ.
Арғымақ үсті қызыл таң,
Қызыл таң үсті қу шұнақ.
(От, ошақ, қазан)

392. Жерімізде ер едік,

Жез бұйдалы қыз едік.
Қытайға кеп қырылдық,
Қырық тұзаққа тығылдық.
(Тоқыған ши)

393. Жетпіс аяқ бауырында,

Екі қолы жауырында.
Тындырады бар істі
Жеңілін де, ауырын да.
(Ағаш кесетін ара)

394. Түгел айтсаң не барын,

Төрт құлақта бір қарын.
Ұялу жоқ өмірде,
Өңі қара, тегі темірде.
(Қазан)

395. Жылға дер едім, ақпайды,

Жылан дер едім, шақпайды.
Жасады адам қолынан,
Отқа салып жақпайды.
(Арқан)

396. Жұмылмайтын жұдырық,

Бүгілмейтін білек.
Біріне-бірі жете алмай,
Тұрады бірін-бірі тіреп.
(Күрек сабы)

397. Жалпақ желке, соқпақ бетті,

Өзі сондай епті.
Оңдырмайды еркіне жіберсең,
Орманды отап кетті.
(Балта)

398. Жеген асы желкесінен шығады,

Тамағын көп бүлдірмей тығады.
Жаралған екі түрлі заттан өзі,
Адамның айтқанын ұғады,
(Сүргі)

399. Көліксіз өмір сүрмейді,

Ғұмыры жаяу жүрмейді.
Астына көлік тиген соң,
Шаршауды, сірә, білмейді.
(Ертоқым)

400. Ағаш арық, тұйық арық,

Жылқылар жүр жиі барып.
(Науа)

401. Аузы оймақтай ғана,

Ерні етектей ғана,
Қатты болса да, іші қуыс.
(Пештің мойны)

402. Жәндікке барып жабысар,

Асаумен де алысар.
Бағыт сілтеп адамға,
Көмекші болып алысар.
(Жүген, ноқта)

403. Ол жұмса көзін,

Ұйықтамаймын өзім.
Бозарып үнемі тұрады,
Естімедім айтқан сөзін.
(Шам)

404. Табанында бар аузы,

Желкесінде бар аузы.
Жоқ ешкімге жазығы,
Жып-жылмағай әр ізі.
(Сүргі)

405. Қазықты ұрып түзетем,

Инені ұрып біз етем,
Жұмыс жоқта қозғалмай,
Не болады деп күзетем.
(Балға)

406. Шұбар ала қызым бар,

Тұмысығында бізі бар.
Келіп кетер тоқтамай,
Артынан түскен ізі бар.
(Іс машинасы)

407. Үй жылынса терлейді,

Өздігінен нәрсе көрмейді.
Шыртылдақ жаман мінезі,
Оңай сөзге көнбейді.
(Әйнек)

408. Иығына ал шығып,

Тұмсығынан шаншылып.
Күндіз қазып, түн қазып,
Береді талай ін қазып.
(Бұрғы)

409. Жүріп кетсе жүйрік бір,

Лып-лып етіп ойнаған.
Кереметті құйрық бір,
Құтамай қойды оған.
(Ине)

410. Төскейден жұмыс тауып жүр,

Дәні жоқ егін шауып жүр.
Күндегісі күнде өсіп,
Орнын қайта жауып жүр.
(Ұстара, шаш)

411. Епті қол бір төнсе,

Қалады жырқылдап,
Шығады сарқылдап,
Асады, тасады,
Шөліңді басады.

(Самауыр) 412. Көп мүйіз, бір құйрықты,

Тындырады айтқан бұйрықты.
Аямай жанын адамға,
Ақыры жер тістеумен құрыпты.
(Тарақ ағаш)

413. Зыр-зыр қағып жарқылдап,

Айналар іске қарқылдап.
Өзіне қажет саймандар
Шыға келер жарқылдап.
(Шарық)

414. Төбеде мықты ойнайды,

Тереңге өзі бойлайды.
Әр салалы қыры бар,
Қадалса, сірә, қоймайды.
(Қашау)

415. Талайларды туыс еткен,

Игілікке жұмыс еткен.
Есігі бар төбесінде,
Отырасың келесің де.
(Парта)

416. Тамағында торы бар,

Арқада бір қолы бар.
Кіндігі бар басында,
Іші монша расында.
(Шәйнек)

417. Желкесі бар да, басы жоқ,

Отырсаң оған көңіл тоқ.
Кішіпейілділікті өзің істейсің,
Аяғы бар да, қолы жоқ.
(Арқалы орындық)

418. Білесің ғой жарты айды,

Міне, осындай төрт айды.
Екі он екі шеге кеп,
Қойды тасқа шегелеп.
(Таға)

419. Керіп қойған немене,

Кердеңдеген немене.
Малып қойған немене,
Бал татыған немене.
(Саба, піспек, қымыз)

420. Аппақ қардай өңі бар,

Тамақ болар түрі бар.
Одан қашар адам жоқ,
Төрт бұрышты қыры бар.
(Ақ қант)

421. Қанаты бар, қауырсыны жоқ,

Аузы бар, мұрны жоқ.
Жабысқанын оңай босатпайды,
Қызыл иек, бір де тісі жоқ.
(Тістеуік)

422. Адам жоқ салмақ салмаған,

Орны жоқ кезіп бармаған.
Тізе бүкпей әлі тұр,
Сонда да аяқталмаған.
(Орындық)

423. Жәндікке барып жабысар,

Асаумен де алысар
Бағыт сілтеп адамға
Көмекші болып алысар.
(Жүген, ноқта)

Жұмбақ айтыс

Балық өлең

– Айтайын, айт дегенім айым қайым,

Бітеді саздау жерге тал мен қайың.
Көсілген көмекейің ақын болсаң,
Айтысуға жұмбақ өлең бар ма?
Жасымнан айтысқаным жұмбақ өлең,

Сұрасаң жұмбақ өлең айтып берем.
Жұмбақты қара сөздей жаттап едім,
Сөзіңе жауап берем қылмай елең.
Жаралған әуел баста адам ата,

Наданның айтқан сөзінің бәрі қате.
Көсілген көмекейің ақын болсаң,
Балықтың онда үш топ атын ата.
Қашам ба жұмбағыңнан айта тұра,

Тыңдайын сұрауыңды мойным бұра.
Сен білмесең, кем ақын, мен айтайын,
Балықты он да үш топ талдап сұра.

– Айтайын, айт дегенің емен екен,

Мен көрдім емен жолы төмен екен.
Көсілген көмейкейің ақын болсаң,
Балықтың ең үлкені немене екен?

– Балықтың ең үлкені жайын екен,

Бір жұрты ер жігіттің қайын екен.
Қылығын ел-жұртына жағып өтсе,
Алдында қалал жарың дайын екен.
Айтайын, айт дегенің емен екен,

Мен көндір емен жолы төмен екен.
Жасыңнан жұмбақ қуған дана болсаң,
Балықтың екіншісі немене екен?

– Біреуі онан кейін шортан балық,

Қонады түйелі бай сортаңды алып.
Атадан артық туған асыл болсаң,
Балықты мен ұстаған жүр таңдалық.

– Айтамын, айт дегенің емен еді,

Ауылы қалқатайдың төмен еді.
Көсілген көмекейің ақың болсаң,
Балықтың еті тәттісі немене еді ?

– Бұл балық мен білетін мекіре-ді,

Өткен күнге кейбіреу өкінеді.
Еңбекпен елге ерке болған пенде,
Ертең-ақ елмен бірге жетіледі.

– Айтайын, айт дегенің емен екен,

Сөзіме менің айтқан сене ме екен?
Жұмбақтың түгін қоймай білген болсаң,
Балықтың көп өскені немене екен?

– Бұл өзі көп білетін қара балық,

Ақылы жаннан асқан дана балық.
Балықты судан алып мен берейін,
Үйіңе көтеріп бар санап алып.

– Айтайын, айт дегенің емен екен,

Қалқатай біздің үйге келе ме екен?
Балықтың еті тәтті, сорпасы ыстық,
Қалмасын аузың күйіп, ұрттап алып.

– Айтайын, айт дегенің емен екен,

Мына күн қараңғы боп сөне ме екен.
Жасыңнан жұмбақ айтқан дана болсаң,
Балықтың енді үлкені немене екен?

– Бір балық онан кейін қызыл балық,

Біреуі біреуінен ұзын балық.
Тобылғы, қарағанның қызын алып,
Ұялғаннан қалыпты қызыл болып.

– Айтайын, айт дегенің емен екен,

Қисыны бұл жұмбақтың келе ме екен.
Жұмбақ айтқан басқадан дана болсаң,
Балықтың сүйкімдісі немене екен?

– Айтайын, айт дегенің емен екен,

Біздің үйге әріптес келе ме екен.
Тоқталмай жұмбағыма бердің жауап,
Балықтың бейнесізі немене екен?

– Балықтың бір атасы табан балық,

Жүрмейтін қамшыласа шабан балық,
Қарасаң бейнесіне доп-домалақ,
Неліктен ол шіркінді жамандалық.

– Айтайын, айт дегенің емен екен,

Мен көрдім емен жолы төмен екен.
Жасыңнан жұмбақ қуған дана болсаң,
Балықтың оныншысы немене екен?

– Біреуі онан кейін сазан балық,

Тақыр жерден шаң шығар созаңдалып.
Балықтың түгін қоймай кім жаттапты,
Айтып берші, су ішінен санап алып.

– Айтайын, айт дегенде жөн емес пе?

Қалқаның сүйген жары теңі емес пе?
Әлі де білгеніңді айтып берші,
Балықтың енді үшеуі кем емес пе?

– Біреуі қалып қойған шұбар балық,

Кей адам көп аулайды құмарланып.
Тереңде мекен еткен бұл балықтың
Қызығын біз көрейік ұстап алып.

– Жұмбақты сұрағанда айтса болар,

Айтысып таң атқанда қайтса болар.
Балықтың еті бірдей тәтті емес,
Сиықсыз ең жаманы қайсы болар?

– Ең жаманы ішінде ит балық-ты,

Жаман екені бұлардың жұртқа анық-ты.
Дүниені топан су қаптағанда,
Шалшықта мұрты ербиіп сол қалыпты.

– Тоқталмай жұмбағыңды айтпайсың ба,

Таусылған соң жұмбағың қайтпайсың ба,
Осыменен сұрауым аяқталсын,
Ең кішісін балықтың айтпайсың ба?

– Балықтың ең кішісі шабақ екен,

Жылқыны тез өсірген жабағы екен.
Кем ақын, сен білмесең мен айтайын,
Ұшқан құс, жүгірген аң тамақ екен.

Бес түлік мал туралы

– Мінгенім дәйім менің қызыл күлше,

Қамшылап жылан бауыр дүлдүл мінші.
Көсілген көмекейің ақын болсаң,
Шығыпты түйе қайдан, соны білші?

–Базардан алып келген ақшампоз бар,

Ішінде ақшампоздың ырғай кез бар.
Сен білмесең, кем ақын, мен айтайын,
Шығыпты түйе сордан деген сөз бар.

– Мінгенім дәйім менің қызыл еді,

Сымбаттың, сыртың сұлу, ұзын еді.
Көсілген көмекейің ақын болсаң,
Айтып бер жылқы қайдан шығып еді?

– Базардан алып келген ақшампоз-ды,

Ішінде ақшампоздың ырғай кезді.
Сұрауың маған қойған оңай екен,
Желден шығып бұл жылқы, болған желді.

– Мінгенім дәйім менің қызыл күлше,

Астыңа ойнақ салған дүлдүл мінші.
Жасыңнан жұмбақ айтқан ақын болсаң,
Шығыпты сиыр қайдан, соны білші?

– Базардан алып келген ақшампоз бар,

Ақшампоздың басында ырғай кез бар.
Сен білмесең өлеңді, мен айтайын,
Шығыпты сиыр судан деген сөз бар.

– Мінгенім астымдағы қызыл күлше,

Сөзімді қате болса, өзің білші.
Жұмбақ айтып, сан тойда озған болсаң,
Шығыпты қой қайдан, айтып берші?

– Базардан сатып алдым қара балық,

Тақыр жерден шаң шығар сортаңдалып.
Бақпаған осы қойды адам бар ма?
Шығыпты қой Меккеден дейді халық.

– Қалқатайдың мінгені қызыл екен,

Көйлегі жүз құбылған ұзын екен.
Жасыңда жұмбақ жаттап көрген болсаң,
Айтып бер, ешкі қайдан шыққан екен?

– Ән салған әріптестің пейілі тар,

Жұмбақ айтып, ән салар талабым бар.
Сен білмесең, кем ақын, мен айтайын,
Шығыпты ешкі тастан деген сөз бар.

– Кейде ащы, кейде тәтті бір кесек ет,

Жұмбақты айтысуға етемін серт.
Егерде бұл жұмбақты таба алмасаң,
Айтпаймын енді жұмбақ, қасымнан кет.

– Қараңғы ай батқан соң, түн болады,

Жатқан жер көкше қоян жым болады.
Шешуін бұл жұмбақтың мен айтайын,
Бір кесек ет аузындағы тіл болады.
Жұмбақ, жұмбақ жұмнан шыққан,

Секіріп көкше қоян құмнан шыққан.
Шешуін бұл жұмбақтың мен айтайын,
Бір кесек ет аузындағы тіл болады.
Ол рас, жұмбақ шіркін жұмнан шыққан,

Секіріп көкше қоян құмнан шыққан.
Жұмбақта ата да жоқ, ана да жоқ,
Ол өзі сен секілді қудан шыққан.
Мен келдім, ауылдарың бүгін аман,

Білмесең, жұмбағымды болар жаман.
Жұмбақшыл дана туған жан екенсің,
Сұрауым осыменен болсын тамам.

Жаңылтпаш

1. Тебіншек ат шегіншек,

Шегіншек ат тебіншек. 2. Өгіз өзіңіздікі,

Мүйіз өгізіңіздікі. 3. Сырықтан сырқырап түстім,

Құрықтан құлдырап түстім. 4. Шеше-еке,

Неше кесе,
Сынды кеше?

5. Жүз қырық үш қызғыш құсқа,

Жүз қырық үш қызғыш құс қосса,
Болады неше жүз қырық үш қызғыш құс?

6. Бұл – бай қаймақ,

Май – бал қаймақ. 7. Тауға бүркіт жұмыртқа жұмыртқаламақшы емес пе еді?

Ойға қоян құмалақ құмалақтамақшы емес пе еді?
Тағасыз атты тағаламақшы емес пе еді?
Томағасыз бүркітті томағаламақшы емес пе еді?

8. Қарға бүркіт томағасын түсірді,

Оны мен томағаламай, кім томағалайды. 9. Отыра таудың басына

Отау тікпек ойнайық.
Ор киіктің терісін
Сыпыра сілікпе ойнайық.
Олай сілікпе, бұлай сілік,

Үйсін байдың үйін сілік,
Үйі толған қызын сілік.
Үйі толған көк төбет,
Басын байлап, көтін сілік,

Көтін байлап, басын сілік.

ҚАРА ӨЛЕҢ

Бір тау бар жер жүзінде тақиялы іс,
Болжайды төңіректі түлкі алған құс.
Әркімнің Алла жазған бір орны бар,
Парласа тең болмайды алтын қамыс.

Астында арқау алтын, ағаларым,
Қырандай жем қағар ма жөн қара құс.
Аспанда ай болмаса адасады,
Көңілді жабырқаса кір басады.

Кеудесі жасқы адамның – алтын сандық,
Сандықты кілт болмаса, кім ашады?!
Үстімде бір көйлегі бес бүрмелі,
Тай көкке шана жектім қырық күймелі.

Үстімде арқау алтын атлас бешпет,
Ұстатқан машинаға қырық күймелі.
Жылқы ішінде қара көк кісінейді,
Жақсы қыздың қолында ісі дейді.

Жаман қыздың үйіне кіріп барсаң,
Ойбай, апа, мінеки, кісі! дейді.
(Әні: Ақ-Қазине, дариға!)
Аулым көшіп барады көл жағалап,

Шырылдайды бозторғай көкке қарап.
Осындайда қалалық ойнап-күліп,
Әлі-ақ өтер бұл дәурен күн-күн санап.

Пікірлер (0)

Әзірге пікір жоқ.
An error has occurred. This application may no longer respond until reloaded. Reload 🗙